장음표시 사용
391쪽
ωM. Per ovem non inibi vide. tur. Οὐ αν γωγε φήην. Ego non dixerim. 1 Δια in responsione, sequente αλλα, vim habet negantis corrigentis. Aristoph. in Avib. s. 42 a. Ubi rogant , num recta Pellenen solare cogitaret responde. tura Μαχία , ἄλλαι MJἡ εἰ νησιωτικο . Non per Iovem, sed citator sum insulanus. Similiter ibidem paulo inferius , 'Υ
An eum alis sapimuius es citare t
vem , sed ne latrones mihi negotium face sant. Neque tamen Q. M per se negat ut docet Budaeus pag. 49o sed suppressam negationem e Praecein dentibus repetendam plodit.
De Adverbiis , quae praecipuam in negando vim ac suavitatem habeat ac noviinatim de iis, in quibus praecediI.
Λ dverbium negativum aliquando verbo postponitur , se et constructiois Latinitas , ut praeponatur , Xigat. Plato de Republ. 3. Δ, M νι υχ μαρ -ῖν ο λογγ έ - - pro ου - id est Non oportet autem, uti paulo ante a nobis dicebatur Demosthen in Midiana, Ex Mωτώ τεοῖ- , οὐδ pro , σαῖννου . tam id est, Haec autem non eo se modo habent ac ne ad eum qAidem propius accedunt. De illo in sis, di simit paulo post Sect I 3. 4. 18. II. ι Non infrequens hoc est
quando post , finitur sententia, verbum ex praecedentibus repetendum est, quod per particulam negatur , ut in sine Epictet Enchir ' - Ανν.
sunt . Iaerire vero non possunt. Ubi non tam postponitur Verbo βλαψαι quam post intelligitur orbuni Et quid vetat in Platonis loco qui et pag. 388 post ἀεῖ . intelligere praecedentia, qua ' Perparticulam M negantur Agitur illic de poetis , horrenda mutu
392쪽
II. Secundo, notandum est , plures negationes interdum Ner vehementius negare ut, o G -- ωγε μη tione σαιμι Neque ei id unquam fecerimis quod Tullius ipse plures. cum alibi , tum etiam de Finibus . imitatus est , dum
ait . quanquam negent , nec virtutes nec Titia crescere quod Graece reddi possit, και τοι, φημι ino τα πετας, -- ωαι αυξαν '. . Aliquando tamen , licet rarius , more Latino assirmant. Demosthen. Μη λ ταῖρ', ω - ουτως ματησε. . mst, κίω ' id est, Ne ero propterea nullas eorum , quibus
ia de rebus quae apud inferos fiunt , canentibus is flentes heroas inducentibus quae Ο-mnia alius rideat, alius in
guo casu multum lugeat hy mentetur. Assentiente altero, si pergit prior: Δεῖ γε χ&c ubi post σου si intelligatur praecedens illud , Θρηνουσε δυήμους non postponitur verbo ac sed praeponitur verbo hi, Demosthenis verba sunt pag. 389, in. O. Sed clarius adhuc exemplum desidero, quo regula firmetur: Mam, quatenus ossietum, senest copulare, junguntur, se ,s. , atque ita χ ertinet magis ad adverbium quam ad verbum. Cap. IS. 76 Scite admodum quatuor negativa conjungit Plato in
Parm. prope finem fori ἀλλαωλω. Gisinia QMmiam auia cum eorum , quae noxa sunt, aliquo nullibi ullo modo aliquod commercium habent. Eodem mo
αβνελει Iuro enim tibi ninquam me cujussquam tibi rationem, aut ostensurum esse, ausrenunciaturum. Et Eschines in Timarch. pag. 73. lin. 37. M 11 αματα αρχην MA/4iαν
Neque ullum tuiquar magisω- tum gerit neque domi, neculsiniis . sve per sortem , Me per justragium deferri solitum , neoque caduceatorem, neque IN tum agit , neque egatione functos judicato , neque reum agi.to mercede conductus . neque n. quam sententiam dicit , neoue populum, neoue sn senati, eo
que s Atheniensum eloquensiss-
mus st. Ubi modo quatuor modo tres negationes conjunguntur, quae omnes vehementisitae negant.
393쪽
it , poenas perfomat id est, aliquas persolvere se Negatio
cum in. terrogatione asfirmat.
deat , hoc eum generosa prorsus animi inductione sensisse tverbatim , Hoc autem quomodo non aperte secunkum fortitudinem sensi r φIU. Μη υ, ωσου,--, ουχῶ, sequente participio, redduntur , qui , Vel nisci ut, - αν αξιοπι--τουτ λέγων , μη νώ ποτερον ἀληλυσαμενος id est , dignus non effem , cui υτ re fris haberetur, Iam me etera dixis.
Hector interfici poterat , qui Troja mul cum eo rueret. Tullius saepe dicit, ut non pro quiπ.VI. Interdum infinitivo iungitur: ut, νῖαMως νοεχεσπι
modo potes , quin eruditionis compos fiat qui .sdue in labore mersaturi inique haec constructio saepe ' obscuritatem 77 Negativam quoque vim amittit adverbium es cum futuro constructum interrogative, redditurque vel , Ouin , vel per imperativum Plutarch. in Apophin pag. 18o prop. n.
ποσίου τὴν γυναῖκα; Non educes pi. e. Educ vel quin educissatim e convivi mulierem pium indicativo hoc modo adver-hium negandi construit Ter. Eun. IV, 7, 29. Non tu hinc abis Τ78 Saepe . at non semper ut ex modo allato exemplo patet. Caeterum infinitivus ε ιJ-εῖν, Praecedente se referri debet ad verbum δὸ ι' , quod cum accusativo infinitivo construitur . servatoque verboruin ordine totidem verbita tine dixeris r Minime feri potes , ut , qui assiiue in labore
versatur, nou etiam eruditiovis compos fiat. Quin tiam, si quis hic praemittat in στω , vel phrasim resolvat in μὴ vel mutet infinitivum in participium, sententia obscurior reddetur. Similem sensum nonnunquam simplex se essicit. Ita obscura horuin verborum Latina est ad verbum interpretatio, quae extant apud Plut in vit. Cic. pag. 882. non procul a fine. 'Eν aiνουσια τα παγμα α - την ρι- et tam δεύοισι, Carere autem ejus praesentia res, quin vel quominus optimam habeant insitu timem sensus est: Neque aliud quidpiam ad optimam rerum com
394쪽
tem amri, quae tamen tolletur, si praemittamus partieulis negautibus vel si phrasim resolvamus per η , id est subjunctivum aut optativum vel denique mutemus infinitivum in participium Synesius ad Euopib
leges verebitur, partem quaesius aliquam in eum derivaxis , a quo tanto plura perceperit. Locus erit clarior , si legas , Ap ortis si Aίσαι, , vel 4 οὐχι -δωσα, in VII. . - ante verba quaedam , ita construi de-M, debent , quasi sequerentur. Verba illa fere sunt, λιγω, φη--ι.
on ἐχόμενον εὐθυπορεῖν pro μαὶ - . id est , siet se haevia posse recta progressi. Sic in oc-ου- apud AEschinem in Ctesiphontem 'E4. δι εἰ -- η κα - .io, pro h -- .icio id eli, autem vos audire se dissimulabit. Gallice commodes, ques', ne ais a femblant de uous entenrie. Interdum vero μή areae ποιεῖ , absolute ac per se solum, pro di mulare Gallices ne Dire aucune semstant. Ita hucydides : .7δε εἰ ἐλκησαν με oreocπιι ει ι . id est O illi nos i uriis eiecerint, dissimulandum tamen est.
Neque hoc praetermittere vola, Qtι in meum Iugeam patrem a. Jerum.
participium infinitivo ungit Aristides post simple μὴ videsis orat in Romam pag. 347.
praesentiam. At omnis obscuritas evanescet plane, si dicamus, totam hanc infinitivam oratio. nem esse nominativum, sive, quoniam oratio est obliqua, accusativum, cita verba construamus, distinctiuncula pror sus submota: α πών -Τοι vel
ουσιας Uerbatim 2 ιο res non satis recte se habent. δέ quod ejus praesentiae indigeant Vel si infitutivum in participium riu. temus, hoe modo: α πώγ-
395쪽
OL VIll. Sic verbum o usurpatur: nam ἀκάρ-μη, em Mia pio volo, aequum censeo, ne , vel indignum censeo ut De
Ἀμρωδία χιιν. est , ego milites convenire jussi, quod inia num censerem , vos ut irihi gravius subesset, timere. Hi cm ιαξιιυν, pro ιαξιμ in . Sic apud Poetas, ανά- τω, jubeo, assim construitur Iliad. . Vers. 33 T. Gub τιν' ξοπισω νεκρου χαζεα ἀνωγ pro ἀνωγ σἰ υτινα. id est . Iubebat, ne quis et cadalere recederet '.M. να IX. Μενά γε, -- ναρ δη, id est, ibit enim , ut, ους γε, μη 'νυσαριις αφαιριῖο τω βελτισα χαιρεων - ἀφαιρήσι α ' μη φὰρ si s iis γνωμης -- - Τιχοσιιιι Fortuna viris fortibus rerum optimarum nunquam optionem eripiet ab is enim ut nosera sis voluntate polentiori ita Demosthen pro Coron. 4 ευχι τε τυσεν - σου μη γαρ τῆς π εω γε, ναμ μευ id est , quisse no exsecratus esset Ut enim , t id, vel in rempubl. vel in me minari velim e cui orationi deeit GSπώσαι ν
um suavi me Quod etiam in fine periodi absolute poni
turet ut . Οὐκ αν πετε πατραδοθεῖσαν καταικυναιμι την ὀδοξίαν
δῆτα Nunquam fama a majoribus accepta per me obse- ceta ab Henim vel, Superi meliora' .
r Negatio , praemissa verbo, cui debet, quicquam hic novi adferre, non video. Et in sequenti Homeri loco non Jungitur verbo αν , sed particulae τινα, ut sit ensus: Manilata dedit, assirmative ne quis
8 Negativum 4 In Anti. hetis supprimit vocem praecedentem . quae tamen tubau. dienda, ct in Latina versione exprimenda est. Ita Plat Phaedr.
re habitam amantis ab abituma, stil. malitis: α ibid.
φει, tuae igitur est ratio bene, θ' non subaudi, bene sembendit
que eos suis adversariis vi se inferiores Gamus. Absit eis
396쪽
υhi , post interjectam vocu- lam sequitur. Ego etiam in theatris video, qui certant, a pueris exacui , nedum ab amicis. At ματι νε ιδοῦ, apud Demosthe ne Olynth. 2. η τι sive σαι apud Aristid pro Quatuor. viris, pag. 429. Cujus longiorem sententiam brevitatis Causias contraham. Tantum aberat, inquit, ut exercitum tuum numerarent, A ποσοι onαυνοῖ εἰον οι ἀσμει , πιλλον λον,σειν , στί. τί τροετιαν.
II neque quo reges haberent, ntienire possent, elum exercitum
-υο ιλλον τινα Quo ανναι τα - διι , M H MI PAEA H Πλάν-α rro Uero a quo-ois hae objicienda non censeo, nedum a Platone. Ubi ιγι praecedit , sequens membrum inchoat particula quem sensum Latini exprimunt Non
dicam taedac. g. s. ita verbaAD schinis contra Ctesiph. p. 298.
sic commode reddas Tu enim. non dicam ad Gem , sed ad mmum , tibi periculum e , accederes Componitur idem adverbium cum particula , ut fiat -- παῖε, vocula tironibus saepissi me crucem gens, cum significat fortasse . vel f quando. a Timoth. 2, 3. UταΤε ι λα
s quando Deus illis dederit res piscentiam ad cognitiose verita.
84. Cap. 14. Is ne praeterita quidem ea, quorum nulla signa, tanquam siet , extarent Ast pollini nota esse censebat quo vi nus futura.
397쪽
De Adverbiis ci ve in , i particulis cum iis
O aliquando in fine periodi, aut vehementioris nega tionis, aut ornatus caussa ponitur. Primo, cum accentu absolute atque indefinite ut ΟΥ'κ
faciam, nec enim tantum insanio' qui idiotismus Gallo rum maxime proprius est dicunt enim cie ne suis pas s
verbium non tantum nominibus adjectivis, verbis, participiis Waliis adverbiis, verum etiam substantivis praemitti. Thucyd. lib. III cap. S. Ωea προσεδείαν la-ρ Λευκάδοι in. ΟΥ' EPIT EI XIΣIN. Ad verbum: tim illi ho non adini pent ob Leucadis non eis eurumunitionem. i. e. quia non circummunita erat. Ut Schol. e. pl. λονιο α ιε ειχίδεη. Aduatur Lucian in libro, qui, Verarum historiarum mentitur titulum , primo. Αἰμα λ .ῖ πολε κου μυελλεν σιοδ τῶ ψήνω Α ΥΑ ΑΠΟ ΔΟΣΙΣ. Causa belli titura erat tribtili non Udditio. i. e. quod tributa non Iolverentur. Vide Clariss Du herum ad Thucyd. lib. I, cap. 37. Latinis hoc vix concessum et per Hyphen ut Non-ho. - uxor non- mater. -- virgo
Non ibi videtur minia. O quaquam. Rectius etiam post, ponitur, eum diversa duo inι ter se relative opponuntur, ut:
Me autem Anγtus θ' Melitus in terscere quidem Upunt, sed aedere neutiquam. Ubi βλαψαι x ου, multo melius quam, o 8 Non absimili plane ratione Latini voculam, Non vel negationi vel interrogationi subjungunt. Negationi quidem apud Terent in Andr. 4 2, vs.
Per omnes tibi fur Deos. nunquam eam me desertu
NON, s capiundos mihiseiam esse inimiso omnes homi-
398쪽
II. Secundo , οὐ γαι, saepissime interrogat, significat o ,hque, nonne Philom de Repubi Or ὐ- ταῖτα - δει σιν; mira δαλλ' ar τι με Q id est Nonne haec maxima veres ni Analiquid majus esse potest Quo modo saepe indignationi servit Lucianus : ΟΥ' τα γέρονΤα πωρον πιλθεῖν του μιω; a χωρή-- τοτις ιο ς; id est, uid malum nonne oporte-ώat hominem senio confectum ex vita discedere , locoque junio ribus cedere'
III. Alias οὐ γαρ , sine interrogatione, initio periodi, sequentibus , A in div crsis membris, orationem efficit Latinis auribus parum usitatam, quaeque satis explicari non possit, nisi posterius membrum ante prius Toonatur, idque additis aliquot vocibus Demosthen pro Corona insigne ex
Ad verb. Non enim idelicet Ctesiphontem quidem propter me accusare potes la me autem .s quidem convincere se posse mravisset, non aec albet. Quae oratio sic ordinari suppletique potest , Nec enim projecto credibile es, ab eo me ipsum accusatum non iri , se convincere posse credidisset , qui naves di mei Ctesphontem accuset 'ri
Interrogationi vero apud Virg. ut A Eschinis privata in se, DLib. AEn. a. s. 77. seqq. edicta neque vera esse, neque De Helena sunt verba AEneae ad caussam Ctesiphontis facere Scilicet haec Spartam incolumi ostendat. Si enim vera essent, patriasque Icenas Asspiciet partoque ibit regina triumphi Conjugiumque domumque patres, natosque videbit, Iliadum turba ' bruiis c mitata minis ris 8Occiderit ferro Priamus Doja arserit ignissDardanium toties Iudarit sanguine litus
88 Pro oro legendum αυ- πον ut habent editiones Aure. liensis Basiliensis. Locus quantum video, ab interprete, non satis intellectus est pag.
314 lin. 46. In eo est Orator, esse leges, judices, supplicia, quibus condemnari legitime potuisi et Mox addit, ea , c. quorum verborum mens est: Non enim utpque Oesiphontem iudici potes persequi
propter me, i. e. propter mea crimina neque si litum convinci pes credidisser, me accusavisisset. Reprehendit nempe AE- schinem quod, cum argumen ta contra Ctesiphontem satis firma desint, fictis criminationi. hus defensorem in odium atque invidiam apud iudices rapere studeat. 89 Interdum citra interroga tionem ἐμφοπικῆ, praecedeno
399쪽
οινοῦ IV. Tertio a. γαρ ἀλλα, apud Atticos, assirmat, em --λλα que est, quod α γαρ , etenim ' Aristophanes in Ranis C
squidem habeo. o 9ά. . . Quarto, v. αλλα eodem fere sensu dicitur adu, 2ὸsto etiam , i, post aliam vocem Plato in Euthydemo.
αε Θαυγυίζω id est , quippe , e ;iisn dictum A saepe iam, a multis audierim , tamen semper mirum videtur. Reddi etiam aliquando potest enimvero. o ν. Ul. Quinto , ου ναρ α , id est , alioqui non ut, τ νοῦρ
es, alioqui nunquam tam impiis adversum os verbis utere- par ι emosthenes eodem modo usurpat , ' - γαραν pro Coron Oυδιν ναρ ἐνήν a ' miris προλτου. Alioqui nihil pro ait ore felicius. VII. Additur interdum et , Plato Reipubl. s. οὐ ναρα ποΤε τολμων την τροφόν τε υμ τευ κείρω Nunyuam uim alioqui nutricem matremque tondere , id est , diripere ausi essent. . o Vis VlII. οὐ Fa α, που signifieant ab e enim M. Plato in Symn.
δν που τοτ νε εἰδοσιν ' idelicet iis , minus hominem no runt, optimus appareatis ah cenim, si qui norunt f
tem negationem confirmat. Ita apud Lucian in Dial. Mort. Ivlausolo cui indignatione o. gant , essentne Diogenes Mausolus in pari honore respondet Diogenes οὐ Da.
Ab in pari honore, o generose; nequaquam. Locus Demosthenis extat pag. m. 3I4. Ira et lam Budaeus pag. Aps num satis recte ' viderit bitur locus. 9 Verte bo saltem dictum. i. e. Ii quod aliud unquam , hoc certe ea enim vis est particulae
paraditiones aliae hanc lectionem confirmant non dubiato tamen, qui scripserit Au-
s Sive neutiquam enim. U cula αν, praecedente υ, --tat, hoc vel illud feri non posse. o fortassis alias dite adiuterque Hae de re commo da l
400쪽
IX. Ουμενου , unica Voce accentu in antepenultima tri Vonia,-hus praecipue modis usurpatur. Primo . pro γ' ut Demosthen pro Coron o μου - , εἰ iis ιτερω AEqui alii tam nemini acuus erat ad dicendum locus. Verti etiani posset, , --6π. . Secundo , pro non utique, non sane ut, χ ἰταῖν γωνίσἐσιν 1μετερος 1υε- αλλος Numquid socius Vi nosor essi omnibus iram hunc admiror , quantum profecto dici non possit. X. crito , sumitur pro ου μιν τειν , vel , id est Seruntamen non, Hui tamen. Ita Pausanias de incendio, quod in Praxitelis ossicinam incubueratri tum enim servus casum hunc nuncians, addebat, συμ- παύα Ο φανιῶ ηναι , id est tamen consumpta esse omnia.
rum initiis. Exempla passim q. XII.
θώσεως spectes , qua vel ram cedentia corriguntur , vel iis aliquid additur, praesertii cum sequitur' post αλλα. Clarum
est illud Dionis lib. XLII pag.
εχαείσοι o. Atque ita quiadem Aegrptum subegit Caesar, verumtamen Cleoputrae, cujus gra tia bellum moverat, indulset. Q. d. mon omnino AEgyptum subegisse, quippe quem a Cleo patra subactum ipsi regnum d tulisse. Clarius illud Plutarchi in libro De sui laude ubi postquam tres praecipue erant , tiones allatae , quare quis set ipsum laudare non debeat, sub 2 4 . Ity Pag. 333, lin. s. citatus locus a Budaeo paε. 86.
Devario in P. MA ουν. 9 Verba , paucis mutatis, ex Luciano depromta apud Bud. Devar. l. c. Luciant verba
6 Utcunque . μνατοι ἁλλὰ is vel frequentius, οὐαί ἁλ-λα H, Uerumtamen vere redditur sust quodque vocabulum significationem habere, cuivis, adtendat modo, palam est Ucr-hatim ita reddenda sunt: Non tamen , sed etiam. ariora negant, posteriora ponunt all- quid diversum, uos . siau, vel praecedentia subaudiuntur, vel aliud quid e re nata inteuligitur. Adparet etiam παντ