장음표시 사용
401쪽
-ουχὶ saepe guincaut non solum, vel non solum non ν- --
sese habeant, es ubi vir eivilioud ndum es de propria Iaude a. λiquid disere. Ubi voculae υ μην piaecedentes rationes , ut ut probabiles, infirmant, utpote non semper veras; post se, intelliguntur , ταῖτο uαλη , vel simile quid Conjunctio autem αλλα diversum quid ponit 2 ostendit, dari aliquando occasiones, in quibus viro civili convenit sera. psum laudare. Caeterarum hil. jusmodi particularum similis ra. tio est. Sic , ο οὐδ' εἰ commodes redditur Licet Ruamvis Isocrat Paneg. pag. 4,. e. tila R. Scγtharum ira Η ΟΥ Δ Ei potentiae nulla gens non modo sed commodior de his erit dicen. di locus. Quae manifesta est επανοροωνι se ipsum corrigentis, quasi non satis opportune de hac vel illa re mentionem injecerit: ita resolvuntur. καὶ
Etsi autem ea, quae a me dicta sunt mant, tamen ne scquidem recte de ejus potentia judieant. st' ubi simplex conjunctio se Graece effertur pera et ' V. G. si dieas: de his suo loco commodiui di .emvs Graece ΟΤ' Η'N
in Europa, verum etiam in Asia adaequari potes. Similiter Xenophon Cyropaed lib. I. c. 13. D ιρθοῖ ἐδύναθι Nou solum non ad numerum saltare, sed ne recti quidem stare potuisti. Adde Aristid orat pro Quatuor Visis. pag. 3o. Καὶ λ α,- των θααῆν ς ριtν- α θυσαι, -- νὸν ι νώμησα ' Quod sane a. lsremum e vinimum piis au , non solum nou -
402쪽
trum vero tali vel tali loco , ex antecedentibus isonis , quentibus intelligi poterit. Sic apud Ciceronem, non modo, utrumque lignificat '. XIV. οὐχ οραις verbatim , non ides fere apud Ora-Olatores parenthesi includitur, cum interrogatione conjun res; ctum ironice usurpatur pro οἰ- , videlicet , nimirum. Demosthen pro Corona in Aeschinem genus suum despicientem , Ανα inquit, οὐ τυχη συμςιεικὼς , τει 3 1 ως φαύλχα κατεγορεις. id ei , Egregia scilices vitae fortuna fus , meam ut humilem obscuramque tradu
Ibid. Eschini verbum , quod sibi exciderat, irridenti,
Πανι γαρ, inquit, τουτο γε ον τ 3 Ελλήνα su ραγκαὶ , εἰ τουτὶ το ρῆμω, άλλα mi τουτ διελε η ευώ i. c. In hoc enim videlice: pG:tae erant fortunae Graeciae, quod lanc , non illam vocem usurparem Galli hunc idiotismum egregie repraesentanici ne in f se nisi quod verba illa parcnthesi non includunt, sed orationis initio collo-Cant ζ V. C. ne sed uous a comme it trembisci de homine admodum securo, μέλα να is; τῶuo κατ XU. πὸ per se solum, reddi saepe debet, nequirim: barbarus enim Tet, qui diceret ου μιν Demoti hen pro Co se μῖ
occasionibus bene si non sunt ne I qaidem aliis bonam aliquod acceperint, meminerunt. Dicitur etiam Mati Demosthenes pro Corona. E A Wi
dem , reddi debet sic me si talem esse nostis, qualem flomminatatur , ne vocem quidem meam auditores: est qui
dicitur, , α ω , υχ lia. I i. NON MODO invide. οιον. πω Singula ex. tu illi aetati, verum etiam faveo emplo confirmare longum est. Conserantur Arrian. lib. III, Pag. 42. Athenaeus lib. XI. Pag. Sos. Paul ad Philipp. II, 32. Ubi etiam additur. vide lib. et de T cap. tur. Adde Iustin. lib. 2. cap Ita ut NON MODO primae terarae generare mine , sed ne advenas quidem recipere ac tueri possent. Pro Non modo nom
403쪽
.em , vel , t etiam in publicis omnibus negotiis Iumma fuerim cum laude versatus .
ve V., vel . i , vel otii vel simili, nonnihil orationem in- εὐναν. tricatam essiciu ut ac fere construenda sunt cum vel bo aut participio , voces illas consequente. Naetiain a in Julian.
id est, vote qui urbem ab ejus potesate vindicatarus non esset, quicquid demum eveniret. Quae oratio ita construenda est, ι--σωσο los , c. 2οῖν ιν γύαι non autem, quod ista omnia , αν Τιοῖ φη ζαι, significent quicquideteiseris alioqui sensus esset plane contrarius, ct affirmaret, non negaret LXVII. υδὶ L, ιδι ic, μήτι A , pro & υλὶe, saepe apud Atticos usurpantur, tam in fines, quam initio periodi imo etiam inter utramque vocem inseritur aliqua uis do quod ad sequens Verbum rcferatur Demosthen. contra Leptin τοι- οὐδ α εἶ οὐ A, , λα ι, δε- σαυτ αφέλοιΤ παλιν id est , Nemo quidem frum quidquam xlli unluam assulerit, quod ei semel dederit4 ubi etiam ναυ- σα Videtur abundare
Verba sunt pag. 3I , lin. 13. Caeterum vim habet --λΤucii in propria significatio. ne, quando repetitur hoc adverbium Plato in Phaedro, prope finem. χυλ α Οὐ M
Curruum rutae semes muri I rire curvatae , iusio emat ad prisinam revocare pus rectitudinem. Neque obstat, quod conjunctio , post αιΤ sequitur; solet enim haec particula saepe repeti, ut ostendetur Cap. VIII. Sect a. R. r.
Addam Maliud ex eodem Demosthene petitum, ubi particula illa , omittitur , λ, in sine invenitur, Wipsum illud , abundare videtur. Ita enim ille in epist. I. prope fi
404쪽
s habent multum abes. Quo sciatu creberrimum etiam est, πολλοῦ γε δεῖ, πολ- n. 1χώλω ι αὐ ι7. Gallie , I 'en aut bien Sed Plato cum in , terrogatione conjungit, ut legum . Βουλιογε -- τῶ Gmtivum ποιου ι, πιι o G πολλω νι ιP Placet ne vobis , ut mul abs.ctam adversus eos, qui hoc non fecerint decernamus, an longe secus videtur'
XIX. Eodem significatu dicunt, πιλλώ sed quod οὐδυ
tironibus diligenter observandum illud A cum superio λλ.zre verbo potius construendum est , quam cum πολλῶ δεῖ δά. Demosthen de falsa Legat. οὐ γὰρ αὐτα V e ιια, γέγονεν, δει, πιλλου 7. Non enim haec lorum vice contigerunt multum abes. Moam orationem sic ordina , οὐ ναρ δὲ ταῖν άντ' - ων γεω- , πολλο δεῖ alioqui si colastruatur cum πολλου δεῖ, vel amrmabit, vel sensus erit plane contrarius. Exemplum illustrius est contra Leptin Φ-σeΤαι γα ευδε πολλο δεῖ τε μοι .ὼη id est Nee exim id futura ignominia compensari poterit mustum absci ordo igitur ii, Ox ναρ φαν-ιΤm, Ah. της - ώησαξιον ἰχυ ι' vel πολλο δεῖ in finem ejicie dum est.
δεῖ. linquebatur certamen , non
direm controversam friis, neutro occiso Caeterum obiter hic observa requentem Numeri in hac voce Enallagen Dicitur enim , ουδετεριμ σι τε μην. ro, εὐσιτερον Neutra sunt horum, pro Neutrum es Plat in Phaedr pag. 228. πο . ἀλλ' υγαν πιώτης non d a. a. α γεννης γεμι'o. Nam
non solum non urbs, sed nec privatus quidem IIus adeo illo rutis esse potes. De significatione particularum μη τι , adi Nostrum Sect. 12. s. M. Rurosus vocula μή vel , quod incomposivione T N, vel δευ
Aliquando geminatur parti invenitur, aliquando repetitur. cula οὐδ ut tamen, ut voca talia d. lib. a. cap. I. E obulum aliquod interponatur. Π καὶε- ιαμα. Au in AZχhin contra Ctesiph pag. fuit, dium.
405쪽
διῖ. Ne par sane flagitium ae fuerit , neque parum abes id est mustumias, vel imo plurimam inter utrumque i- feriminis es.
Trie hac Conjunctione, ut communia mittam , notanda - quae sequuntur. Pr, Priusquam ad singularum
Conjunctionum explicationem accingamur, in genere aliquid de iis dicendum est. Et quidem primo , cum Conjunctio. Iris natura sit similes orationis partes coniungere. . fit aliquando ut dissimiles copulet. De
Auctorem nostrum Sect 8. l. 4. Sic Conjunctio αλλα artici plumis Verbum copulat apud Herod. Clio cap. 3I.
ιις saluas, neque templa neque altaria ex struere eonsueverunt, sed iam bre facientibus insaniae tribuunt. Ad verbum ita Per. sas tam sci talibus egibus utenres, satuas et t. ' ait nomβιitos ext se ei. . fac inf. tribuunt. Eodem modo adverbium cum substantivo copulat conjunctio m apud Pausaniam in Arcadicis pag. 22. in . . Tηνικαυτα - Θυσι- m M - Αι η ας 'IA I TA Io D. Tum jacra faciunt publice N privati pro privatim. Sl- militer a Genitivo absoluto adorationem finitam transit Thu.
406쪽
Primo saeptus in oratione, Attica praesertim , reperitur, 'Aλλὰ, & interrogationi simul , ac responsioni serVit Demosthenes in terr pro Coron. μοι ναρ βουλο μοι Τ -- αν αυτούσa , τι eat &
pacem ne D . Iam in liue erant an ad bellum deliberatis. Ubi ex tribus ιλλα , primum Multimum respondent, secundum interrogat . Sic re apud Ciceron. Verrina 3. At mores commodi ciuis contumacior at haec sne cuiuspiam malo ciuis acerbior Graece. Αλλα γε
II. Secundo , in iisdem responsionibus, aliquando significat, Enimvero, utifue plane prorsus elique tunc concedentis potius aut indulgentis, quam refellentis Xenophon lib. . expedit se ipsum inducit , militibus, ut occasionem arriperet , urgentibus , ita respondentem Ἀλλ' εἴτε λιν Τὸ
se ποιησώ ταυτα, c. Enimvero recte loquimini , atque haec hibenter fecero.
sa tum quia hoc anni erat tempus, quom ime aegrotant homines, tum quia Iocus, in quo ca-yra posuerant , erat palustris ac d Ucilis. Cum praecedat, ἐσσι τή - ου ης, debuisset sequi, F χω.ίου ιλωδενς εχαλεποσσύ Similiter conjunctiones
absolutum cum infinita oratio. ne conjungere, exempli prohavi supra ad Cap. VI, Sect. I. reg. 8 n. 2. Estque haec licentia Graecis concessa , Latini analogia arctius tenentur. Levius enim illud Terentii in Phorm. Act v, c. o. s. 46.
Summa ELUDENDI Oeeinio est mihi nunc seneS, Et Phaedriae curam ADIMERE argentariam.
Ubi conjunctio ex infinitivum' gerundiuia copillati
Pag. 3I6, lin. I 7. Minus recte meo iudicio
conjunctio αλλα interrogare dicitur, cum potius sit nota πο- σορας. Nam , quemadmoduri Graeci suum αλλα in prolepsi. ita Latini suum At Od O ... modo νθυποφορῶ prae. figunt. Prioris exemplum suppeditat Cicero orat pro Arch. cap. 4. A domicilium Romae non habuit Is qui tot anno αἶ. 'nos ante civitatem datam sedem omnium rerum ac fortunarum suarum Romae collocavit. A non
est prine sus M ver iis tabulis professus, Sc. Alterius dein pro Planc. Male judicavit populus. AT judieatit. Non deabuit. AT potuit. Non fero. 1
multi larissimi hi sapientissimi
viri tulerunt. Demosthenis locus eatat P. m. 3I6. Dissiligo by Orale
407쪽
III. Tertio' idem est, quod, at certe vel saltem suo tamen sensu particulas τι vel vel faepius alunctas habet Aristoteles , E. - - αλλα ἡ Ε λαι id est, es minus hoc universi possunt, a carte per tribus Galenus ad Glaucon. Εἰ . . I M. T ideli, iminus primo die licebit, as secundo uidem conan
aum es , ut 'rim iem v has ubi αλλγωγε interjecta voce aliqua separantur ita , quod Tullius pro Cluentio ait : non mistir si minus vim de um , at illitio
nos in praeliis cecidisse, vel ipsas
abibant inspectum eorum vulnfra. In verson has parmulas omittit interpres, quae tamen suam vim ut habeant, necesse est. Mihi oratio elliptica videtur. 'Aλλα enim prior orationi quae hic intelligenda relinqui. tur, adversatur. Ita ergo supplenda videntur , quae desunt.
ειχ is, αλλ αυτα a c. a. caenae matronae non alium quem
per omnia nobiscum faciunt, saιτ pro Da ipsorum salute omnia hue1turos esse. In quibus Vesr- his obiter observa idiotismum ποιεῖν, pro sedulo conari: de quo supra, Cap. V. sect IO. reg. 3. In Nonnunquam hac aCcep. tione conjunctio αλλα praece. dentia involvit quae βραχυ nescio quam Graecorum Idiomati gratiam addit. Hoc modo αλλα νυνγε redditur Nunc maxime, subaudita per ellipsin vocula . . ri. Ita Sopbocles in Electr. c. I 2. Θιs πἀΤρωαι, νωινιοε
408쪽
IV. Quarto , αλλα , seu uente γ, Vel D, e vel , - ουχὶ interrogat. lato Legum IO 'Aλλ' ἀρα min
, - δεαι ἀωM., An vero cupis bonus esse geometra ' Saepissi-
me tamen , ἀλλ citra interrogationem Ierti debet, non Mutem Demosthen pro Corou. ι τουτοι το μας, αλλατοδὶ λελιχθη, ἐνω' Si hoc verbum , non aliud hoc pro-sulerim. Barbarum enim esset, . tu. V. Aliquando etiam, M'. Periodorum initio citra iii- Αλλ' terrogationem, verti debet enimvero utique , plane, profecto cita Dio Chrysostom novo sane more, duodecimam orationem exorsus est Αλλ ἔ, το λεγοὶ ν,--m, γω
τοπον et sic δοξον παροι id est , Mihi quidem , Auditores cum apud vos o plerosque, ita inum usu ve- nit, quod noctuae contigisse ferunt absurdum utique, ac prter exspectationem.
VI. Aλλα 'αλλα σῖ- , saepe etiam interrogant Plato ΑMa
potest y Saepius tamen non interrogant, Mugnincanta de Republ. 'Aλλαῖ, aes, id est , An ver Deos at enim =: nec aliter Graece dici potest, non autem, quam, έλ- . . vel rarius, ἀλλ' M.
In principio. Id. u. daeum pag. 474. I Pag. 36s, lin. 37. Ubi tamen sententia non est interrogativa . sed assirmativa , cujus indicium est particula δὴ.i Exemplum habet Plato Phaedr pag. 228. EP γω Φαι- λον αγνο , ε μαυσου πιλι- α ' Λ Λ Α' ιαμ ρα , τουτων. Si ego Phaedrum ignora , mei quoque ipsus itus um. Atqui neutrum isorum est. Non minus crebro quam et Iaater harum particularum utraque naturalem vim retinet, alter . praecedetitibus aliquid opponit, altera ejus inpositionis rationem reddit. Idoque fit vel implicite , cura ex praecedentibus intelliguntur quaedam suppressa, ut in exemplo citato, quasi dicat: 'ΑΛΛΑ Φαιδρον chia ἰν,. P'να ι, τουτων Vel explicite. ut ex eodem loco ostendere posset quispiam, nempe additis, quae sequuntur, paucis τι Lia, τι Δοσιου πινάκου
409쪽
VII. Ἀλλα νὴ Δία vel νη- ιλλα ironice pro at enim-wero , scilicet , nimirum Demollhen in Lept. 'Aλλα , - Δια, Αεῖν --eι- αν ταυτα A enim vero, id forte nobis objiciet.
Oc structura sola omnla Iadia reddet 'Aλλα nr0 ἐπιτουτων ' DIta es e. Ubi αλλα opponit negative ipsum non ignorare Phaedrum is, reddit rationem; quia probe sciebat, Phaedrum non seme LUMHationem egi tae . Nam ex Phaedri consuetudine argumentatur Socrates Clarius tamen X plum suppeditat Arrianus de Eap. lex lib. I. cap. 6. ubi Darius e quibusdam adulari si studentibus cognoscit,
νοι. l. e. Alexandrum neutiquam velle ulterius progredi, seἀtergiversari , audito ipsus adventu. Quae ut planiora fiant, utriusque particulae ratio conis stet, sic sunt ord Inanda : Μηκὸν Αλέξανδεον ἰλλειν ποiενα
III, cap. I 8. Consulatur omnino De varius. Idiotismum hunc optime expressit Maro lib. AEn.
ωω Hoc regnum ea gentibus esse, Si qua fata sinant, iam tum tenditque fovetque. Progeniem SED ENIM, Tr jam a sanguine duci, Audierat, T ris olim quae
Ubi conjunctio sed adversati veresertur ad illaci Hoc regnum De gentibus esse tendit Waltera illa enim ad το Audierat. hoc modo Iuno Carthaginem in regnum crescere volebat: SED conatibus obstabant sata; audierat ENIM , gentem ex Trojanorum sanguine esse nascituram , quae olim everteret Carthaginis arces. Addam Ο- vidi locum lib. IX. Met. s. 248. - SED ENIM ne perira
Fida niet paveant, Elaear spernite sali mas; omnia qui vicit, vincet, quos cernitis, ignes. Ita enim distinguo, ut post δsammas non finiatur, sed collistinuetur oratio. In quibus verbis aperte elucet Graecorum idionia, modo ita ordinentur rNe pectora fila paveant metu a. no, SED spernite ammas L. taeas qui Nin vicit omnia, vincet ignes quo cemitis. Quae postrema rationern dant qua re flammae sient spernendaα Conse lib. I. s. o I. Quod si in modo citatis Arriant veris his participium orti μι-ενον in verbum mutetur commode s quens memorum siperiori con
nectet particula A Wθ. in libro Argonaut qui sub Orphei
410쪽
et lient , abeundi potesiatem habuere , ad nos hostes . IX. Πλήαλλιι fere significat tamen , eruntamen , ut ri λή. etiam mλη, και Lucian. ' Πλη ἄλλα,- α πή-- αλλά. rumtamen nid ageremi Quomodo repellentis est, ac refel-tan . lentis interdum approbantis, concedentis. At vero . . Ἀλλ' , , redditur, fit, ut πλην - πλὴν in Aristot. i. Metaphys. y Ου γ α,γωπον ἰνιάω ἰατρεύων, ioci, αλλ' ic ι id est, Nec enim hominem sanat modicus nis per acciriπs. . . . . . X. Aλλα τοι & αλλα εἰ atrur, at certe, at vero ax- Axia empla passim obvia sed αλλα κην, in assumptionibus dia-ω. vel Ieeticis usurpatur , quo modo atqui tu Latinos unde μὴ , . et hoc Luciani argumentum Εἰ γαρ , -- s
Verbatim enim Minris non placuit una ire injecit vero &c. pro , SED Minyis non placuit una ire injecit ENIM iis timο- rem candidas Inas habens uno. Hoc dioma si quando Latini Imitari volunt . loco conjun.ctionis substituunt copulati. vam N vel qued Ad rem adisposite Naso lib. Met. X, s. Si tamen hoe seelus esci SED ENIM damnare negatur Manc venerem pietas 2 coeunt, 2 L animalia nullo
i. et transpositis vocativolis αλλα - λ Plat in hae dro pag. 36. O. supp. N πω ; αλλα , ' λεγώ. Mudicerem: Imo etiam adfrmo. Is Haec ex Bud Comment. L. G. quem ad pag. 473, in
i Uid. Devar pag. 424.17 Ex Bud. p. SSa. i Sub finem Iovis Tragoedia 19 Eaedem particulae si eo quatur particula ponuntur pro sin etiam. Ita Ierodianus lib. 2. cap. apostquam dixerat , Pertinacem omnium suis virtutibus animo Asibi conciliasse . addit: Αλλαην νὼ τῶν βαρζαρ- - πτο.