장음표시 사용
411쪽
XII. A interdum adhortantis est tuncque fere conjungitur cum αν , vel , vel imperativo Verbi Mia ieo; nec quicquam per se significat Dionysius Halicarnasi .
dat aliqua vel cgatio vel in. terrogatio, redditur quam , vel nis quam quia vel nisi quod. Ita Demosth. adversus hormion pag. 8 s. n. 7. οὐ
casus es m amplius quam quin . quies mille, quingentis drachinis Sie AEschin in Timarch. Pag. 9 I. Iin. 42. m1διν
ε ναι. Ita ut illi nihil nisi ded/cus reliquum si Singularis est Herodiani locus . lib. III, cap. Io ubi postquam dixerat Severum in Pontianum maxima contulisse beneficia , eumque opibusis honoribus auxisse, subdit. λιν 7rερον , ἀλλ' η μερι
peritim cum illo non communi. carest. Ubi poti ἀλλ' η videtur
deesse negatio, vel participium e M.L . aut si quod apti. us, post με nim, ut sen
sus constet. Sic prae cedente δεν denotat, ibi a liud, quam e subauditum ante se vult verbum ποιω. Lucian. Dem. Enco m. pag. 924. οὐδεν
Nihil aliud quam rare illum f. Dieabar. Cum interrogatione , ut apud Plat Phaedr Pag. 253.
vat, nisi allium voluptatum gratias ubi αλλα sine aliis qua conjunctione aleeta in hae significatione invenitur. Ita Aphthonius in Progymn. de Thucydide. οὐ γαρ τερω/s γέγονεν , αλλ' ri εἰ λύσω. menim ait in loco natus es, quam unde oratimis elegantia profvxst. Nonnunquam praecedente mgatione commode redditur promsus , plane Herodian. lib. I. cap. 3 Pso. Ἀλλ' η πειθουσκημα λιἔπινον. Nihil Iiud quam querus habitum ostendens , i. e. plane lugubrem babixum.
412쪽
ingruente , te porro, atque itis omnino eontemniter ubi Κεπε, pro . . . Eadem conjunctio ita nonnunquam pol comparativum adverbium sequitur, ut sumi videatur pro . quam Thucydid saepe ut in a. - ον ἐπισημοτατον εἰλαμβα-
- κἀναλύουσι ναι. id est , epulibrum illuserissimum , supple habuertini non illud potius, n-facent , quam Mquo perpetua eorum Aria remaner Latini tamen potius
δ -υιν- in , Me , qui duriore fortuna uruntur jwtius vitam profundant, iram re adversa suadam muratione, dum vivunt , peracliιantur. Felices ac fortunatos intelligit, qui dum vivunt , in continuo adversae 1briis periculo versantur.
eti Adhortationis quoque i αδὶως, In constructione invenl- vi in retinet ante imperativos tur ri non est particula. quorum lihet verborum Ari1topb Nub v 83.
Ouin aperis ostium pIn verbis Dionysii αλ sed verbum, bis hortandi est in particula ἄλλα , quare minus recte dicit Auctor ἄλλα per sani his siqniscare. et Cap. 43.
De Conjunctione , , spectata in pνimo. θ' secundo usu.
Conjunctio αν, praeter quam quod saepe sumitur proquatuor
ει praeter alium vulgarem usum, quo fere cum tuus optativo subjunctivo conjungitur: apud Graecos ora- conjunis rores maxime , usus habet tam elegantes , quam Varios octionis. quos etiam apud Podias , a W- , noliticae repraesen αα tant. mos facilitatis ausa, illos omnes ad quatuor prae-
413쪽
fnitus secundus L νικος quasi potesativus e tertius ηρώμανικὸς id cli, abundans r quartus ελλιιπτικος, id ii,
λ ii. Primus igitur indefinitus, omnium facillimus , a cum p. inaeque contritus cit , cum induti uitam Ioci , temporis tat vel a caeterorum id genus lignificationum habet: quomodo subjunct. fcte cum optativo, vel suri unctivo Construitur: ut, , ἁ λιπιις , πλεον γενήσεται μηδε ιν vcn ἀπιδι, quicquid dicas , amplius se nihil , id et , propterea conseque
IlI. Secundus α --M amplissime patet , itaque dicitur, quod fere sevientia commode per verbum δόνα declarari possit licet etiam per verbum οφιiMι, debere , id fieri
A QU. Primum igitur, cum imperfecto indicativi seu praecum im cedat, seu sequatur , affert significationem praesentis pert imperfecti optati vici ut cara , ἐωρων πιὲκουντα . indi vi, Si iderem injuriis asscientem , non paterer pro '
Saepe etiam pro plusquam persect quia imperfectum pro .mristo poni solet Demostheia initio hilipp. I. 'Hσαιαν αν uuievissem, vel quiescerem. Α becundo , cum aoristo utroque indicativi, sumitur eum sto. p. aortito , vel plusquam perfodio optati viri ut , Exti νον
troque ' id est , Ilium ejecissem, si se ingessiset. De
id est, Nil id eorκm, quae nunc fecit, praesiti t. φλ. VI. Terrio , cum plusquam perfecto indicat pro eod. cum plusquam perfect optativi Demollhenes pro Coron. Ως ε pluri semis διημαρτέκει. Ita pacem non obtinxisset. Ibidem
ind. rum etiam iniuriarum , id est, nobis ab eo Iutarum, meminisset. Ibid. in voce passiva, 'Eξηιaτας α Ο-τος id 23 Exemplis nihil tritius rhabetque fere eandem signifi-Cationem quam Latinorum s l. Jabica adjectio cunque. Ut, σοιαν. Quotcunque Marc. VI, M.
414쪽
ex Homo ejusmodi ereptus fuisset nempe, Judicum ma-
bu S. VII. Quarto, cum praeterito etiam medio, tametsi ra- - ,rius Demolitie n. ibid. 'Επιι
λωλαΤ id est, Atiloqui, quamcum ad os ιτ net, pridem prael. Minique jam perιi setis. med. V Ill. Quinto , non tantum cum impersedio, vel ori A. stis indicativi, sed etiam cum optati V saepius, qua in Cum cum op-suri unctivo , vim habet supprimeladi Miquid , ted tamen tauv.
IX. Sexto Latiui vim illam Iiκην, fere per futurum Α, Optativi , vel perisor illum subjunctiVi Sprimunt: ut a cum sat et superiori exemplo. Tullius pro Coelio Q Pam ituris.
Aliquando per imperfecium , aut plusquam perfectum
opta- et Uerba , paucis mutatis. desumta ex Platonis Philebo Pag. 36, in. I. Δοξας μἐν
tat e quidem Oncei erim sic alias esse veras . alias sal ac reἰμqua vero haec non item. Xem plum aliud quaere apud Lucianum, Dem. En com pa . O6.
ψιλία Q, Huic argentum quidem Userrem, amicitiam Cero non ibi supprimitur viis ειμην Caeterum aliquando cum optativo construitur , ut me. rum Indicativum vel Imperativum sensus postulare videatur. Indicativum quidem apud Herod. Erat cap. 63. υκ dis. . Non est Dius meus. Subauditur enim υἰ Nisi mavis Hie non potest esse meus quippe qui ante justum tempus esset
natus. . Et sane non videtur haec optativi cum particula asotiosa eis conitructio, sed la- 'ere aliquid δυνητικών. Quid quod illud , quod Latini ignificant per facile Graeci per hanc particulam cum optativo exprimunt 8 E. G. Philosoph rmn suae aetatis facile princeps es Graece: ων και
reser locum Platonis , de Leg. lib. I. 3 ιν γαρ , ἴπερ , μερο
.. καλλίσων 'AN EI FI ν--κων.&c. Nam . midem vobis satis aequae sunt leges, haec certe in . ter omnes facile eminet. Imperativum autem apud Plat Phaedr non longe ab inl-tio Λεγον αν Dic modo.
415쪽
optativi 7 ut , res tu vero , obsecrare , obtestarere proire . obsecrare deberes aut debuisses. Aseιλει, - μιν αν προσερο
A, Septimo , cum interrogatione, ac fere prirticula in F optativo, indignationis senium aliquum indicat contemptus Aeschines in Ctesiph. Συ Demosthenem
. urbem Gia domum unam , aliqui subesset pericind. Quasi dicat , unouam id faceres dic apud Latinos cum indignatione rore , ust id feceris praesente me
- ω τι ψειαι Gallices, que tu ves bati en a pre- sene φXI. Octavo, vim illam ιδ τι- cum futuri signi- ficatione coiri unctam habet , non modo cum optativo sed etiam cum futuro indicativi is aliorum modor ut ritemque cum praesenti, praeterito, o utroque oristo in f nitivi, participiorum.' in prim cum futuro indicativi. Isocrat in Areopagi-
lndic est, Fieri non potes , quin omnia fere maiorum genera pa-aiamur
cum X lI. Cum futuro Infinitivi. Idem in Busir eis, iri
futuro του τουτων - γψμν axeis αν ἀ τῶν μειζίνων καταφρου,ή- insinit. 'νειν. Existimavit, qui haec nihili facerent, eos mavor quoque contempturos.
curi s. sit Cum futuro participiorum rarius , aliquando ta-
Cum XIV. Cum praesenti infinitivi saepissime Xenophon
Quae Graece ita verit possunt:
416쪽
id est Uibi quidem videtur, se praemia proponet, fectu rus m. xime in fetulis optime exercisati sint, e Meopus erit, maxime promptos ta expeditos habeat e ubi ποιιῖν Pro ποιηροιν - χειν pro ξειν Demosthen initio Philipp. I. Ηγῶκα. - - τ ανασα , εἰκοτιυς α συβγνωμης τυγχανε 'Existim , primus etiam ad dicendum surrexerim, iramen veniam jure consecuturum 2 ubi αν τυγχανειν , pro 'XU. Cum otistis infinitivi. Xenophon Ελληνικων . Cum
ero, iis, noli amplius pati nihi poss- quo loco maxima vis A seu exprimitur. XVI. Cum participio praesentis. Idem Ελληνικων. . Es. Cuma γνω - αν δυναρψ - - πολεω κρανειν , pro μσo ori cis particip. I urbis dominum os non Ohye cognovit. Demosthen prae
acceptarum a Corinthiis ac Thebanis injuriarum memoria commoveri potuissent. . XVII. Cum orist. i. participit. Idem Παι - . Ωι Cum snν ἀν -- σα τοῦ μινις Θι νημι, id est . quas ne Aorist.r. minem summi Numinis Ana latere polfenici pro M. - particip.
XVIII. Cum a inoristo porticipiorum. Idem 'Eλληνικῶν Cum a.
σιν quicquid vero Thebani paterentur , id jucundum vobis futurum esset.
417쪽
De tertio θ' quarto us ejuslem Conjun
ri ertios usus, qui Vi dicitur is est, cum bbundat. - particula ista stes; G, abundat Artitoteles Ethic. o.
νι, γ' id est , Ex superioribus, tu maxime pose tueatur; qui condendarum letum peritus fuerit: ubi priusia, abundat nisi dicamus, , i Q, sumi pro ι σεί Ariltophanes in Vesp. ' 'Eνω νδε ιν αε ριχώ, αλια .PF βίω λαβοιμι αν , - νυν Ἀσιρεῖ. id est, Ego uippe ne Iac quidem avium huic vitae praetulerim , quam tu mihi nunc eripis. Plato A. Legum , ωτο supple πολιὰ πολ-λx .eξαγωγημαν παρεχομένη , ,e Arpissio ἀργυρώ ς χρυσώ- λιν αντιπιμυλαΤo et ' id est, Hoc . ii, si haberet, rertinasnde multarum exportario feret , id magna vicissim ruri argentique copia repleretur. ubi αν , Cum ινμιν ciuia ctum , manifeste redundat, Vel significat παρεχειν συνκνοωDemosthen initio . Philipφ. cum oristo particip. vocem hanc ita conjunxit 'Fπιών αν, - in iis vi νῶν ἰω-
id est o ecs fem , me erorum .iu solsit, piarima sexiens am dixi ent; nisi trajecit ili pro εως αν. 'λ II. Quartus ac postremus usus ἐλλειπῆια , id est, se deliti t. bifariam dividi potest Primum enim , conjunctio, illa
3 vers. so6. De quo loco, ut superiori ex Aristotelevid Bud. p. 49s. 3 Idem Plato in haedro, pag. 276. in. 8. hoc modo nanc conjunctionem ter repe-
ρε ελος λαβούα In quibus vero artem agriculturae adhibens Jeri egerit, serens tibi convenit, nonne contentur erit , si eorum , quae seminaverit, Octavo mense γεωργιλ αν-- τεμ, ructum ceperit Z Disitire by Ooste
418쪽
illa praesens, vim habet subintelligendi aliquid, quod orationi delit , udhibita sere verbi Jus repetitione , in uuvis lignificationis praecipua st Synestius ad fratrem , de
incerto quodam caedi, autore , οιουτος ωιν, - εἰ γνι πιπι ν, - ωομεν ιν ' jusmodi ille es, ut facinus etiam non admiserit, admittere tamen potuerit Vc , data occa
Ane, a missurm etiam fuerit: ubi Ac verbum vitia, repetitur, G, praetcr im δεα , simul aliquid aliud in-Volvit v. c. - MM . res ita frre , aut aliud mile. IlI Ejusdem λ ιω clarius etiam exemplum hoc st, quod apud eundein Synetium ibidem exstat Tes di , delatores intelligit is supplendum ex praecedentibus . .. - ιτροπιαζε Q a, συνεπλαναν τ' Ioset'ero , supple, delatores cecrandos puto quod rem , iminus forte confinxerint , confugere amen orati per Idefuerint et nempe , λαβοιεν, in qua sese aret occa p. IV. Alter modus, quo illa conjunctio ιλλειπΤικοῦς- surpatur, est, cum ipsamc desideratur, ac sublutelligitur: xvii eo dein modo loca illa cxplicari debent per Optativum , ac si expressa me illa conJunctio. Ita, cum alicui loco , vel imperfecti, vel oristi, vel persecti significatio minus conveniet statim Conjiciendum er: t, particulam , subintellIgici si militerque praesens , vel otist perfectum, vel infinitivi , vel participiorum, per futuruinexplicandum esse Pauca ex Demosthene WXenophonte subjiciem v exempla. U. Decim persecto, clarum illud est Olynth. I. φλ.
τι, πολυ ταπεινοΤιριν Α ἐπιωπι - τα Φιλίππω ' id est, a cum in elliore nunc , multoque modestore bibin uteremur propers. .
Ul. Item de infinitivo praesentis temporis Ibidem
constantia in futuruinci id est , Consontes ab iis, propter ficit. illa
a Pag. a lin. 28. non addiderim, in prologo di. 33 Hie desiderantur exempla i. Tu ea quaere sectione . quaedam ex Demosthene cita regula s. ubi illa editio eadem ea, quae editio Parisiensis a repetit.bet qua ratione ea hoc loco
419쪽
illa quae metuunt , quaeque posciam sunt, inimicitias ge- sum iri Jam de oristo ejusdem infinitivi. Ibid. V Σκοπεῖν , εἰπ
fuem habitura speretis. Idem pro Corona cum Aoristo primo medio , sequente futuro activo:
facilius partim in fraudem induceres, partim etiam persuadere Use. 'A, Ull. Denique de participio , in quo tamen id rarius ac-
metu ubi ψχομενους, pro /-χομυους αν, Vel rara μενους. Et lib. . in oris . participiorum , Ω -- λλενσων χωσκευοι τοῖς ιαντίοις. id est . uas hoe pacto adser-farios magis imparatos invasurus : ubi ἐπιπεσων , pro μι- πεσών αν Vel μιονινι ιν ιελλων , cum de futura expeditione loquatur.
VIII. Idem usus fere perpetuus est , praecedente conjunctione εἰ cum imperfecto vel oristo. Tunc enim vix unquam conjunctio αν exprimitur semper tamen meo quidem judicio, subauditur. Exemplis nihil frequentius. Ego sectione sexta pauca subjiciam, hic tantum monuisse contentus.
-3 At controversa haec pos-st videri versio cur enim non lieeat redderes Probabile est,
eos , propter ea . quae metuunt,
N. passi sunt, emistantes inimi- eitias exercere. Loquitur de Olynthiis . quos . si ad belli Q. eietatem ab Atheniensibus suissent invitati, minus fortasse firmos habuissent' ad tempus socios, sed nunc, cum ob ino jurias ipsi Philippo essent in. fensa' arma moverent, credi. bile erat, Inimicitias ipsos alere constantiores. Quae si ita sunt, supervacua si particula αν Locus est pag. a lin. 14.
420쪽
'Λeα, ac ni penultima nam circumflexum , ad AN . o verbium et , duci utrum liguificat Primo , initio uague. periodi ac praesertim cum particula ν. ouar itaque, vel quamobrem Plato s. de Republ. V - , αν -- νόνι ται quamobrem ex hoc tale quia equi
II. Frequentissime voci alteri subjimgitur significatque ,
idem quod πω , vel Dias, id est , forte, Vel tame/ , Vel forta,nuodammodo ut, ει - a βραcει--ξι - το-οα tamen. .. id est , Si quis forte , vel tamen , in tota mutirtuatne praemio di nus reperitur '. . . III. Non minus saepe significat utique , nimirum , vide meo, o ro MI adeoque Ornatui a i , quam Ovae significationi fervit Appianus , HAO,Nν si σα σώια μαιω- id est , Male nimirum audi:sset,
attende, quaωρ. - IV. Quo tiam modo non raro sumitur Ironice , ut A bis,
s Pag. 462.37 Ita ristides ostendens Platonem in suo Sympos tem Porum rationem non habuisse postquam omnia non sat tem. poribus ab eo esse divisa, dixerat subjungit E H APA
congregatuma, Maximus hujus particulae usus est in syllogismorum conclusionibus . . . pud Proclum in lat. Remp. p. m. 4os lin. ao 'o roncia μιμηJ- ο ποιηlta AP viris asi, ἡ λη