Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

101쪽

ω κλιν τι 'φ- saltem siquod erus verara. M CASAUB. - . Lem. πάροστιν. α δ vel οὐτός γεστι σός. α Co-RAY, in latra ustis. Ipsam vero veteris nostri codicis scripniram divinaum at GROMUS, in xcerpta pag. 833. sic cornigens: id est quae trilausint, tua sunt Trun ait IDEΜ, in Ni rae Ita emendandum censuimus. Non enim vult a coquos totum istem iunipi, quod nullius ariis fuerat, sed eam quae deprehemii nequeunt. Et illoqui non cohaerebit eu quod sequitur u Vers. 3. Tenui id quod commode editum erat, ταν δ' ἔξω γ Ἀμόν cum 'pareiciuata esset sto. Forsan quidem olim sic stafiptum erat zταν ἔξειν, μόν ultima inδτοιν quod iam saepius lactuin observavimus producta. Vers 1 a. Cum ' ακόλουε' sic vulgo scriptiit esset,

scius, opponi Grotianae emendationi posse sylli armosin iacρυα Hias producta; velut apud Sophoclem Ai. s. 93. Sia ea n dissicultas premit Casaiiboni rationem viis laudumque ne p*riades conlpi eadem sylles a potuerit.

102쪽

ες - πλούτου κώ τρυφῆ τὰς του θαυμ Πλάτωνος ξHaud sane intelligere me fateor es sit hoc qiuis ait, hominem istum propter rivatas O propter luxuriani nam id sonant proprie illa vecta, ' πλουτου καὶ τρυφης - luisse Platonis dialogos edisci a suis coquis. An quoil rara cara essent Platonis opera At sit Dioriani dialogoriam

exempla nec rara adrnodum erant, nec adeo cara. Quae seu uuntii PLAToris verba, ex Tisnati exordio ducta sunt. υβριζεσθαι δὲ τὸν πάνσοφον κεῖνον ἁνιρωπον. Addubitare a possis, utrum Platonem dicat, an convivatorem illum miram sapientiam crepamen . Ut de Platone accipiatur, sita-dere utetur id auod sequitur, καὶ διοι τουτο πολλους των

κἀθαρσέων ucrans. D. de qua scriptura vide not. adn. s. d. III. 74. d. ἐξόμνυAἀι τας παρ' ἐκεινφὲσπια- σεις. Rursus vero, si Platonem intelligi voluisi et Athenaeus, non άνθρωπ'ον, sed ἄνδρα, dicturus sitisse videtur. Licet enim ne ari non possit, alibi euani subinde parum honorifice de Platone lomitum esse Grammaticum nostrum;

nunc tamen minime conveniebar, ut non sine quodam

contemtu ἄνθρωπον non ανδρα eum adpellantem induinceret una leni Ulpianum, tu avril θαυμασιώτατον Ο-

οι δὲ ἡμέτεροι ουτοι, ἁμα ἔσω ταῖτ' ἐκμανιάνοντες. Vindetur corruptum iliquid. Fortasse scribendum, οι δ' Μημέτεροι λοι μάγειροι ταλα ἐκμ. M CASAU BONUS. Nos non piguit vulsatae scripturae. ταῶτ' pro αὐτοι per apostrophum scripsimus, praeeunte vetere coci A. in quo alioqui frequentior plena sci iptura, etiam in poetarum locis ubi apostrophum desiderat metrum. In Gu desunt ista verba quae seqiiuntur usque ad illa de diro .

103쪽

h nωθιnti me Iaudo m Quae suis quidem plana sentensia. sed a tu roriam scriptura nimis longe re dens. Nam quamquam illud per ibam probabiliter unitum vi--tur, πιμετρέως - - αετριοπ esse cor raptum admodum tamen durum est,is negantem areolam delere, quam tenet vetus noster codex cum editis, G. 33--τλ quod ipsum vetus codex firmiat in έπαινω aruistare. Praeterea non de nihilo videtur esse, quod non D- ω αγε. habet idem noster codex, quidem sequente sistinctione, in hunc nimium, ἐμαυτον ἄγω ου μεγαλαυχ. Oe Gillicus interpres, πὶ μετρέους μαυδεν ἄγω legens, reliqua tenens, totum locum sic interpre

ροβος ο Ἐλειος. Pausanias, Eliacoriim libro priore ve. o. γὰρ τὸ συνσχὸς ταῖς μνάμαμ ιστὶ δρόμου μὲν λαπετέθη πρῶτον, καὶ λῶος Κόροιβος ενδεια. Testatur idem . in Arcadicis. Int preti mulium debet dii coroctus, is qui de coquo, cursore poεtam eum facit in s nempe

πμενος. Contra, qui alii tua ignomuli fuerit affectus cs-

.citur H αωχος αναδησαπραι. Procopius iaσχο αναμυ-πμένην ούτω μέγα - πάντων ἀμώπων. Quamobren is frustra sunt erit sitissimi viri, qui Eustathiuin emendantis scribenteni 'Oτι καὶ τὰ ον - καταλόοι μνημονευθήντα ω'OM 'Nα υκ ἀεὶ με γαλα- τινας εἶχεν ἀγωνιζομένους, ω δηλοῖ ὁ πρωτος τὸν 'Oλυμ ειασιν ἀναδησάμενος αγωνἀ Κόωροιβος ο Ηλεῖος, οὐ μγειλης τέχνης ἄνιρωσις , ἀλλὰ π μάγειρος, ως ὲν τοῖς του 'Aθηναιου κεῖται. Ipsa sunt ut viis aedes, Athenaei verba CASAUBONUS. - Vide Eustath. ad Iliad. λ'. an 83o. t et s. Pro κόροιβος , ef Κόροικοι innas. D. itera Dperperam cum permutata, Plem errorem alim saepius in aliis verbis notavimus. παρατω πρ ἀτωνι μάγειρος έν ν Φοινικιδν.

104쪽

De perinutatis sulfinde in veteriam scrip is duorruns co brnicoriam poetarum nominibu Strato- , Strataris, itemque de dissicultate qua premitur ipse titulus fabaeae eius. ivae h. l. citatur, iam supra dictum est, Animadv. VOLV pag. 434. W438. Doctissimus VALRENARIUS, cum ad Euripiat Phoeniss pag. 8 i. citra dubitationis significationem STRATONI nomen apud Athenaeum hoc loco agnovisset, quod ipsiam etiam codex uteritu nosternistus cium clitis tueriar rurius tamen ibid. pag. 3 3 eo diem versus, qui huc Straton tribuuntur, STRATTINI comici esse statuit cons KOPPIERS, in observ. Philol. pag. 33. Nos notulum satis ad liquetulum perductam rem existimantes, constanter h. l. librorum infipturam non ausa sumus mutare main praesertim apud Suidam ethini esseris laganir Στρατων, κοπικὸς της μὲσιες--φλας. των δραμάτων αὐτου ὁ Φοῖνιξ. Ubi anu quidem, pro On ικέ-δω, e librarioriana errore essi potest, parum recte accipientium ompeiusiosum scripturae nexum, quo terminatio auδη in vetustis sibris esseri solet sed nomen Στρά- τω a Strantas nomine, quoa in superioribus ab eodem Suida commemorabatur, ita manifeste discernitur, ut nialii esse possit mantinius. Quare si mendum hoc ioco inest Athenaei libris, intellis debet iam Suidae aetate eum. deni errorem hic istinuisse.manifesto quidem errore apud eum leni Nostrum I. 473. c. smiliter Στρατω vulgo proΣτροὶττις ωitatur, ut sociatmiis in Antinia verisson. Vol. IV pag. 4 in ad VII. 327.

STRATOms sive irarissis, in aliis placet eclogana in Excerpta sua retusu GR Ius pag. 68 sqq. cuius la- inani interpretationem Graecis versibus subiecimus. es a recte ille οὐδ' ἔ distinctis vocibus scripsit, e ut desiderabat metrum sic vero & codex nastus viterque; aut uuidem ambo etiam Σφιγγα- ἄρρενα absque aporopno plene scripti habent tum vero citidem vescir. οὐδὲ εἶ scrinunt, ubi recte οὐδεὶς edd. Vers. 3. Recte καιν edd. Perperam n ει ιι --α mssti nostri. Ve Ius 8 deest Epis Pro edita scriptura γιγνώσκειν ,ha laetγινώσκsι nix A. Gua de scriptiara vide Ualchen.

105쪽

sic peribat vis, Imi particulae aliis pena te scriptae haeriit, peropporiisne conveniens hiri loco Ergo is μῆλα ία-Maspriumnadmodum Etiam vers. r. 2 vs I9. .-ἀpena te scribitiir Taceo, pariiculam nlule in Trogatiovam cinitio orationis, non in inedio aut in fine misee poni Quare nobis placui ira consuli metro, uisa τὴν Δρ scriberetur attamen oeulam citra saerorum auctoritatem a notiis adiectam uncis inclusimus. Dein, quod in fine enisdem versus in e litis legebariir, ἐγὼ μω οὐ, negationi isti particulam ignorat later mi noster codex aerarim Ouum vero ad complendam Versus mensuram rum. sis una hyaba utique desuleraretur,4 μ μήου notius, Iani Haν ἀὲν ου , cori igerulueri iussica iurus. Ad vie inrua. s . est CA UBONI Animaduerit haec: Osiδέ- ωτερον αὐτῶν. προβάτιον δ' -κου μ. Et haec, Qquae aes iuntiar, perverse scripta Lego:

106쪽

ys ANIMAM IN ATHENAEUM p. 38M

MMUta Me fecimus meliora. Itaque oῶniniam ita plana, ut is vel inediocriter versati in firmis interpretem non sint desiis deraturi Penultimi versim sementiam ita excerpsit 3revvisa tor, ocioυν τοι κηλή π ἀ- 'Oμηρον ευ ἀ- λέγον ἀsis quo a nostram merviationem stabilit. - Iam sinu a. quislem in nostrisinistis e deni nimis recte sun est orisetio, quo distinguendam monuit doctus Animadversori sed in vers. 3 6 a4. desunt nasstis, perinde auiue essitis, vertit ea quae opportune ille adlinierula commemiavit quaein Gnotius adoptavit, & nos; ita tamen ut ex ingenio adiecta esse significetiremus. eju as cum eodem GROTIO tenuis

num secutus est rotius. Nos vero nihil iussae esse existinavinius, cur vulgariarn καὶ κἀλἀ abiiceremus. Nec enim male illud lia re videruitur, - μάλα ξην αυ- nec necesse erat ut vocabulum in sic repetereriirilem spicii enim haec vertit, ' ηeν υκ οἶδας λέγοντα, m. seruntur ad illa seperiora , ουκοῖν ἔστιν - μῶλα πρόβατα. e

smi, nusia mataran versu sententiam is Epitomatore sis verbis, uuae ab ipso adpositi sunt, compreveniam Da eadem illa Epironiatoria verba non ad solum ei a6. pertinent, sta ad veri ast 26. Nam post verba δέ- τερον ώτων, τροβατιον δέ: Fontinuo ira sequuntiu in Epistoma Oυκῶν, ἔφη, τοι μηλα ρόβατα χειηρον perperam ' η in nostro ars. Eρ. -υκ οἶσθα λέγοντα; Post quae sic statim peminar, ' κοικως ,- διανοη κ' ἀπολώναι επιε Δ Postiam verss, rectissime a Casailbono, μάγειρ'coi rectum pri τω μαγειρ' imo vulgati s βούλει vero,

107쪽

uristis. Xριοοις,. Ven. Bacris 360 Πηγὴ παρεστι Πηγω; οὐχὶ λευκὰ σὲ Di illatent, quae tam lociam prinati vulgo legnur premediit, callide decliivivit Mitomator, viros versus in brevia haec verba contrahens: πηγες πάρεστι σαφέστερον λέγε. Ad id , quod sine sensu hic e situm erat, O Lλεκ σε quin ipsunt etiam veteres mettit r. A. tenent, haec a Mnoravit CAsAUB usa , Invenimus hanc lectionem, O .χὶ λευκὸς σἔ sane venustam maritiam. Nam quia πεπηγὸς exponitur aplulis tarn μέλας, vide brevia Schol ad Iliad. I. a ad M. Φ. 388. f. Eumith ad Iliad. f. pag. 3μ. 3.3 nvidetur ira accepisse ea noti

aene at quaerentem coquum uisiverat an aliquis adesset. πηγός. Quare, ut ad earn interrogationem respondens, .m ός; ait: ουχὶ λευκός; iamran quaeris aliutem nauunt vero risus es Hic sensus est huius lectionis quain mequulem ambariis, quod aium, manu us amplecterer, . nisi impellirent sequentia sed ea scriptura admissa, quid, fiet sequente voce έρεῖς praeterea in antiquis membrii-πn fatque etiam in nostris Plociis similiter inpius ut is in vitis quare earum auctoritate nobis commendarens ea lectio Douae nynnui contemara erat, a nonnemineis ad oram suilinii notare I non potest. Excerptoriit a .nctor, quae videbat maculosa, tangere noluit. Conta, . alius scribendum esse,. Πηγὸς παρεστι πηγός ουχὶ λ a b. Minus vulgo nora nificatio vocis λευκὸν, Mando. Mari risi itur,mum e Melarae, fecit ut corrumper . ruri ab in peritis hic locu Alclunis ' λευκοι ἐρεῖ et si gantissime dictum, pro non tu ea incra quo P n unge .lup Eusebius Προπαρασκευῆς libro I. Καὶ τουτό σου λευκότερον διανα σας ιν τω φαναι , μηδεν ἄλλο ἀναι τὸ ν, ἡ τὸ υ σαρκὸς φιαλμοῖς -μενον, φ n.κ--- βανόμενον. Ibi leni την δὲ διλ Κ Π γματος ω διάνοιαν καὶ Φέλ- ὁ εβραῖος λευκότερον ἐρμην ων, ω - παρέστηλ τὸν τρόπον. Sic libro XV. λευκοῖς τοι .ὲλ Yχοις ἁ πο---. Sic alii auctores. Et διαλεον καινοιν inurpretari, icephorus Gregoriis in. VIII.

108쪽

nμε ἀροκόμενος. - Prior mitio quo pacto placere docto Viso potuerit dissicile lictu. posteriorem, eunt ceristius nihil haberem, manifeste aluein comiptam viderem uui tam scripturam, adoptavi cuia GROTI . Velitna me certioribus vetustiorum auctoriis testimonii firin .ri istum voci, λευκὸς usiani queni doctissanio Resychio plane silemio praetermissum mireris, Prorsus vero com et rium significatum habere id vocetibulum uteri possit in proverbio, λευκὴ πιά,-η, quod dicitur de his quae in sunt. 4em discernuntur sed id iidem ex peculiari M.tione, quam expositit ustathius ad Ilia L . . pag. rota.

exponini v εὐάκοος , sed absque auctoritate Henr. Si phantis in Thes T. II pag. 688. c. sicut λευκὸν hi impida dicatur apis, s λευκὸν λόγον dici ait sermonem pem Urarum O, dum, sed nullius veteris auctoris citato t. stimonio. Aducit quidem, eadem ratione vor otio in

Epigraminatuit libro II dici issem clausannuam e semia sed mihi totum illum librum perlustranti non conisis' in locum incidere, leni in animo eritistissimus t pianus habuisset. Quo mam videndum puto, ne curem tetigerit doctissimi CORAY perspicacia; qui, levissima ac sere nulla veteris scripturae muratione , ουχὶ λαι- κἀσει; legendum censitit. Duid su λαικαζειν , ' At ni num est ex Suida ac Scholiaste Aristoph. Equit i6 . . confis Thetaoph. 37. Partim interest, turrem legasnκεσι- illud est in necio alteruas in activo elliptineo, sessint stino sἀυτον. Respondet utrumque pervuun Mi illi, quod effutire apud nos solent homines impiis 'riores ἀναγογοι, dicerites alter ou f. f. . . utn patet ex seMente coqui sermone. 'Aτασιαλός γ' st, Pro παρῆν, vos o perperam παρ' ἔ lactae inrub Pro mδεὶς vero, Io vers. I. editum erat, recte idem οὐδὲ εἷς εpisoniator ecloMe finem fecit in vers 38 Vers. 42. μιστυλλα, μοιρας, δε πτυχ', ὀβελούς. . Vo his ces Homeri sum: 'uibus facit poeta istum uti ad osten-ntationem eritvitionis Sed legendum μιστυλλε - . metri caussa, moineri, cuius est versus aeui respi-

109쪽

v phimili posita cc bonus iste homo sis tu voce μ

στυλλἀ pariter tamquam aecusetivo plurassi litis sive quod serinonis Homerici ignariis verbum sστυλλον, quod ne mi cum quo Homerico versu pronuntiatum iuisset. pro substantivo nomine accepisset; sive quod, cum v da voce vide in ad IIl. 26. a. cons Schol ad Ari

stopli. Plut 6170 lienno noster parum intelligens illita

hiun hoc uix illo nomine confudisset. Quidquid sit, nita

pedit quo miniis credamus, consulto a poeta hic fino eum voca inuo aliquo pro Homerie utentem, quod ro- vera nullum fui . . Malo, praestat, , οὐ Φιλητοι λαμβανοντα βιβλιο . . Gis c rLETAE intestigit, maas isse versibus stripse, Brat, ut alibi dixtinus. QCAs BONUM De Hyrae rλωσσαις, sive Ἀτάκτοις γλώσσαις vide Animadu ais 'Lar . e. ε d. - DLFI Protegom in Homer pag. 369 sit. Nec vero practereundum ouod moeniit VALCRA NAnius, apud Rumre in observ. Philolog. P. 6. 3 ca I aestare ex hoc Athenaei loco rati attidis aevo i sive Sirmionis; quorum ille veteris, tu mediae comoediae poeta fuisse irraditur 3 v m suis mi aria Athenis reperta, Le .

. meo certe mmmeum Philetae, in quo voces antiquataen redderentur Atticis. α - At in eo qindem pariam comstans sibi poeta noster haud inmetuo videri possit, quod homini tam riumliterariim, ut ne vulgitissimi cicidem ID

110쪽

io. ANIMADU IN ATHENAEUM p. 383.

Uunila Homerica cognita hiberet, tarnm Glossariam banerica, Willorum lotarioritin usum, in promtii fuisse fingat. Sed huiusmodi pugnantias parum curare interilium silent comici poetae, dummodo spes sit risita moveri csse auditoristus Mira vero utique videri diset isti veris rum structura, τ ῶ ν του Φιλώτα ἀειμνοντα βιβλιων:ω non idcirco statim , - - βιβλιον corrigendum. Immo videndum, ne aut τῶν ιιλέων τ ι intelligi diseat, audia i τῶν βιβλιων intelligenda sitis praepositio,in tota oratio tali quo lana modo concipierida, - - έκτων

ἐπιτιμωντες δε νι, φασὶν, μὴ δεῖν τὴν Οἰνέα Πηλέα, ποιεῖν. Eustamus ita interpretariir: Om-- Peleus , v personae heroicae, positae sunt pro Iνον- πηλὸς , ii