Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

71쪽

p. 376. IN LIB. - A P. XIX. 1

. νώ vel in alii libri I ια τὸν Οὐλπιανον. Romanam ess ae vocem constat ex Arnobis, Apicio. Macrobio lib. VIL. c. g. Almatiae Aphreisseus, ulule illam disputationem

sermonem hum tribuens, Leonidam ullis Eleum dixit ummaticum, motu in Diaptiosophistariti numero recinitat Auctor noster in immitu operis, p.. I. c. Cui Leoni -i iuuiamur quidem partes dicendi haud proca is initio litanae non id ri. a quo versamur, pag. 367. d. At nox des e suo nomine lapii 'rut Amenaeus pse, inde a.

p. . f. coss. pag. 369. a. quam4uam patium post

venerei cuiuspiam dilari lectio sed docti aliciatus viri comismara, ad oram codicisis ci cuius sive soleti, sue, in equideli suspicor, impressi avitotata. Nostri quidentat o codices arristi m Osiriane aram is irant, recte

PAxAM quae supersunt veterum testimonia. ppidis qui-Min illa pauca, mi it NEEDHAM in Prolegomenis a ladiis illii poterat, qubd est apud Simplicium in Conimen in Epictet Enchirid pag. 428. nostrile edit ubi istis me non nάξαμος, sed nαξάμω nominatur, librari crum omisse culpa qui terminationem huius non inis i mere similem iacientes terminationi nominis praecedentis, . sc scripsere ουδε γὰρ πρὸς Θεωριωνα και Παζάμονας ἡμασ

72쪽

πρὸς τροφήν. Ubi, quoniam in hoe sitnus, alteriit etiam a nomen Fringam , in media voce corruptum, Θει- ρωνἀ lmnius, intelligamusque illum operis pistorii inuficem Thearimum, Platoni philosopho QAristophaei a Iae Antiphani cimicis commearioratum , de quo vi rilaenaeum nostrilin lib. III. - 8 huius editionis. M lad rixamini redeamus maius de patui quum sileant alii scriptores si verum esset ut ioci Casaithonus statuit. avdam de quo vide paulo ante notata haec licenteni inta duci ab Athenaeo coniecturam ex praesic piis verbis facere liceret, genere muri fuisse istum utis o uiris e magistriini: scilicet ut Eleum Leonulam, dem raro loquen' seni, pari ratione . hia vixisse stariteremus, qua Manialiarius Maiariis de Iudi Mauritaniae rete loquens . O viam 'his dixit VI aa c. id est, eo uam auos a. At,

est,fin or tum prae auri u ego colo Clinto, nempe in pia de arte sam pr. or canem copianariam aeo , - β Esem. Est enim, verum si quaerisnus, is qui inc loquennab Athenaeo inducitiar, non Leontia Heus Granis at mas, nec alius e convivariam numero, sed somnis aridis superbiens, quemadmodum proxime ante ipsa ista vertia , dae quibus quaerimus, perspicue docuit auctor noster. Idemque coquiis verba tacere pem usque ad pag. 38 c. moxque rursus inopi pag. 38O. f. ta a pag. 388. e. Post vertia . δες δὲ κατοι θατερα Epitomator, prium in emerariam, Guae sequvnriar, eclogas adponerer, inserit ea quae in pleniore per inserius leguntiar, P . Uo. Cpag. 381. a. Diale tale concinnavit 'Aπορουστων δὲ

In Osroris ecloga, ve 3 imperite ἁλλειν - ibinarinis s. e. indeque a at in ecl. Ven. AEas. qii in tacite inuexu CASAUBONus, λαλεῖ auctori restituens De W- illius initium negligens Breviator, sic incipit: 'Oτιμία - τις παρι Ποσειδιππφ ἐλλα τε ἀστεῖα μιν, καὶνες. 6. . Postquam dixisset cuiuianae rei doctor . si a

73쪽

. Id est Non in nostra annia arae, venum in minus cerinnaar inusia Narranam sapiunt, ostentarione ac iactantia las. raestare Finan uua re A. M CASAMBONUS. - Cuius a optavi eatendationem, nec ramen spernens eam quam iaExcerpta pag. 8as aut,ibui GROTIUS, citius latinam e sotieni Graecis versibus subiecimus. Idem Gra- in s Periori is versibus, praeeunte Date anpio orationem sic B. Ἀλαζονε- δε πιιεέλουι τῶν τεχνῶν τὸν υ ἔχοντα τουτο, nempe τὸ ἀλαζονευσιν. Ab edita olim scriptitra , μεις - ἐχοντι, nil viscessit ans. A qua scripturam tenens DALECAMPIUS, A quia oculos halein,

interpretiirus erat.

nis---, O draconem in dipe suo lamina .ulmissis h. rasae, apparet Briarma raran amor sinasse fit opus. CASAu-NUS. - Μirum vero est quo pacto in iapraesciripta Animulv. ys rimus versu sca ibatur, qui in ipso contexrii editionis Osauh pereornumte sic scriptus erat, aue aliter in ed. . en QBac itemque inrans A. cum titulaus etiam consentitans. D. iis Maod ab ipsis his verbis ἔς τις ε θωρἀκ eclogam incipiat. In contextu e l. Qic a W3. quidem in eodem versu, ' operarum vitium, ore a est in particula. Unde vero istae in Animadmuirini ore- sint, salia equidem adseqvor Videntur a tisi illae Gomo Mcasionem dedisse, ut murata pis. Minis verius, sic scisteret eunulam vinum:

74쪽

mia n.vatione minime erat opus. Nos ut Atum tene tes, in latina versione, pro eo quod Grorius posuerat, tribunus e scripsimus En, his Manus. -κοντα σιδηρωμένον mute auulem, sed ambigue, orareon firmam reddidit rotius Calaithonus de druone in elymiferrea laniaria sevipio accipit undisi is ipse oraci Nam, quod

δράκοντες interdum tarn arnsillae diiciuntur ut in Luciarii Amori, cap. r. viae aliis . φεις , aut ramalia Maedam ornamenta: ut in Analectis Bruncia T. II pag. II. n. 23. pag. 3. n. s. id ad mundum muliebrem emtinet nec ad arinari viri cultum, praeseritali eius qui fodi. - terriinilis vult videri, referet posse videtur. Vule H sycii in 'ooεις ωPiers admoer ea leni voce QIacob Animalis in Anthes Vol. II. Para. I. pag. 9 Adnotavit qui lenim Stephanusis eadem notione vocabulum Jν π etiam e Polybio aὸserri in nonnullis Lexicis at apud illum sc plorem nihili tale me reperire memini. Vers. IOAq. . Deinde arti suae hoc exemplum modo is alatum applicat. Sic autem legendum r

n- voluntam minum. Hoc significat. ἔπτηξ' ἔκαστον nευθώς. Sin radis coquus instat, id est, fine ulla poni-mpa specie inanium, non Iolum oriuntnuar, sed O a-ngrata Dem eatis r rusqu- duredat. I. eruitur aπι τηξ' ἔκαστος:M sic clifidem uiru A. in Miris peius vero etiam nis. D. sisti io P. quod levi lani inendum quamis areas tenebras huic toti loco intulerit, scidim Mili nostramis interpretationem mini inrerpretis somniis, squae nil a tinet hic commemoriireJ contialerint. πτώσσειν autem. id est quod dicimus uel ἁ θινὸς, is quem expres unius non enim ita accipere debemus, .ut cum paullon post Sosipater pag. 378. a. J co in ο νειν.i appellat, .. 3 ἐκ παιδ' ι ορΩς ει τὸ πρῆγμ' εισηγμένον ανιommauriscipulos --.appellat, ita intesrain funem in aedis

76쪽

. ρἀ anis, inm Πεμονιο diri Diphilus in simili se . tenta nam apud illum de sit arae queas coquus, ait: CASA ONUS. -- At mera murtem acutius perspexisse Gicimus videtur, ierapte in versione exprip ., Grii co contextu a nodis subiecta. Quo pertinet eisini eius. am Assirotatio haec et Ambiginta est in voce πό- r. Am versi i8. ruit, una voce scis iniri adorietu Bas in in vis. A. Pro quo recte, invisis ominas, avm -- δρί- essivit ciuiuia quin Smrotius imuit Ea se se pacti lici ibitur in is D. Fuerint uitam, aiuιλ ευ metri caussa cor ri diutum censeam, vas rancia

77쪽

. m. c.ns Vinniv. V. ra. Στόμα ῶhil est aliud aliau. missae pomifauos, per quas intinia ad emporia Hinc . a ME, apud alios passim Iriterdum in. pro istom vn usurpari videtur .λικως, ut apud ostriis iuram s. 336. b. d. Bygantiorum portu, τοῖς θεοῖς τοῖς - του στόματου ἱδρυμέν- α - At ibi quoque de intro vel vio ponas nullo uacommodo accipieturi mers 9. G, - βους. in iit coquus: ho est, viam rana, Miae propter solennitatem nuptiarum mactatur, vis est 4uare cibi paranssi sunt ales possiam ex eo camaenis genere parari optimi. θυμα idem triueisροῖον, aliam vocem exposuimus libro primo, P. I. M ta I. 3. c. I rusAUBONUS.. De patre sponsae lociuitur,4 sponso. μοις, is pia . tam juam rerum euiscat --ἀνων, -- ρον - . Huius solennitatis para f--nae sunt quare probi conqua officium est, illa potissimum parare, quae foenainis . plurimum solem esse grata. Sed quae in illa Dra est, . quae hoc veri nominatur Praeterea ei su romanus. hyperirieter est: i. Ne multa scribendum censemus:

sic CASAu-Nus. - Cuius missionem merito improbans GROTIus, deleta initio ters aa. voce deoὶ - 1 - 1. τη θεῶ sci ipsit Pisadem eam intelligens, ut par erat. Ac facile equiωni mihi persuadeam, alienam illani inia loco scripturam, θεοὶ, ortam esse ex θεῆ, quod

quarum alterii in contexti exemplaris posita suisset, altera liner lineas aut in ora, imperite in contextu iunxisse Novimus autem, Anκω ἡ θεὸς inius, quam 3 i, dicere solitos quare scriptura dis Phaud immerito Viseri potuerit interpretamennim fulis vetustioris vera

78쪽

mUsαυθι an contextu posuit hoc sensu, adsistimonii bismen inmotis, nullo incommodo teneri vulMturn ἀυλὰ posse, verbo per ellipsin subintellecto. - . Vox ἀναστρο- ωφὴ, idern sonat ac mitiu apud Romanos, remis apud . Giuos nempe piauioman Mnsinum congressum Italis Mἀ--. στροφη eodφni usiarpant sensu. α CORAT , in Noric s. . Venusta tranuatio plautus,milite Iam est ante Mes. dimis uri sint ludi ianae miti ci AsAUBONUS. - Postrema verba , v f. 4. ΜωMεσο καὶ συ τουτέ Edεrnse senae A. tribuit GROTIUS, Ii quatuor primores eclogae Versus; cum meriectos omnes alteri personae . adi, huisset. Sequitur alia eiusdem PosIDIPPI ecloga in AEuius ver A mano verbum ἐφη, quod ii ter 'Iδιώτης & ανγα temere insimum habet ontoriis Casaubo inus, ignorant Qveteres editiones is s. A. Breviator omissis duobus

priorissius versibus, sic μ : Καὶ ἄλλος δὲ μάγειρος

πἀρα τω ἀ-- φησίν 'O μἀγειρος ἄγα/ου στρατηγου διἀ- Versis. Pro MAης, perperam Σευάλ habet ins A. ii cramen paulo materin Σεὐθη consentiebat eum editis. Ibid. Cui nivium Jσρα sine fulcro feri non posset ob vomi- leni initio semientis vocis, i coniunctionem cum Romo inserui; quam sententia ipsa flagitare videtur. Quo minus hic adopta niluit pinavi id quod est a PIERsouo admoerin pag. 83. propositiam. Veri a Veterem som

79쪽

p. 77. IN LIB. IX CAP. XX. n

monuere AREFIEL l. c. . RQ in Noris nustis. Versis. Pro ἐκλελυμένος, audacius GROTIUs, ira ter necessitatem, εἶ κεκελευσμένος posuit, inditiirenici mdem vocem, ut in Notis in Nonis hic resivo fuit, a consentiem li=roriit scriptura recedere Piae duos avo sis ac ipi poteriit vel : solutus, multa lic-a utens; quo pacto ἔκλυτος στρατὸς apud H. Steph. Thes. II. 7ss.. exponitur in omnein Mariam solutus quae inter et uo h loco praecedentibus vertis haud male conisue videri poterat vel, ut nos interpretati sumus, non munus praecedentibus e mu convenienter i suam praeseritu proxime sequentilaus jam emestra dimitur enim etiam εκλυτος- έκλελυμένος, φn est viribus doctus, Milua tu quod sanielisos homines percommode resere posse betur. Sed penes doctos sit inlicium. Verscio. Farnesiu'm eum cui longa est coenae . exspectario, pulchre destribit Plisnuta, cum ait:

Graeci vocant ur)ωρ ἐπὶ χῶρος α CASAbBONUS. Verba ista, πότ' πὶ τοι χεi - ωσι τις, ex inexspectato dicta a poeta existimavit UROTIUS. . Nam auditor, - .auit, exspectabat ἐπὶ τοι πιι ιι ηξει, ut in proeli M. ille destas, qui patinas ferunt, loqui coepit. Vissi a. 'εχλου τοιούτου ἀχιαν ἡ οισμένην. . . Notanda etiam araue etiam vox rara, alibi, quod sciani non necta, ἀκεiae, pro re visi O a M. - ,

ninquit, 3χλου τοιούτου ἀκειαν ροισμένην. coma talunturbae farra nem eonvenuse. Sed nos de eo vocabulo am-nplius cogetuentias. Sermo Gallicus Graecani socem, vim modo legitima est, integram retinuit Euphron mox ini,sarili sententia viari pro eo fixit. . tasAUBON . - deditam olim scripturam ρακώαν, DA CAMPI IS, cum in versione posuisset, quaenam turbae Ac collectae visiis tasAE, haec notaverat . Nκέα. Sic Galli viles labi,s,ctos homines faeceniali populi vocant raraulle. -

80쪽

legitur supra VII. 76. b. e. συνοικιὶ παρὰ παμμιγῆς σ3χλου. GROTIUs, in explicana edis criptura Mistrati arasse Calaubonum censem, postremiani versiam sua de me ia in huncinaeum constituit,

'γχλου τοιούτου την στρατιαν ροισμένην.

tam vero eclogam sic idem lautae convertit: Iliis pliauisu qui nSeuthes vadetur at tu haud gnoras eum

Khil Ferae ab imperatore Fumo. Ad i is hoses, imperator frenuus flat contra, intrepide exspectans quodcum e uinun Q otium eoπνι- , in Hesre hostes puta rogressianus elen incidunt agnisu, a qiandecim divissum leni Mnae nanae , murri e se, donatu niari, osmaant ism ouis ad manua re aquam. Vir Maias hoc collectum erade adesse exercitum. In E . deest extremus versus cum postrema voce Verosus praecedentis. In nis A non misιαν, sed ρακια legitur: supriin vocabulorum neutietini agnosti sermo Gra inis Nimis longe vero a scripturae vestigiis recessit Gr tiana emendatio Nobis levissima mutatione έαχιαν --xigere visum est. Sigyificat alvear ραχια proprie raras a fluationem, Estremum femι-nque inde existentem. Vide Po

het Elymolom pag. 29s. 7. Eodem spectat etiam proverbium, 'Pαλέας λαλιστερος , Suidae coirimemoratum Diogeni iuro Cent. VII. 99. Quod vocabulum ista notione ninni apte, numia huic loco, non est quod in neam: vellem, Maiae coma ciue conveniret participium 1εροι σ- utique mallem.

. Posi pum excipit EνPHRON ex euius nephali a dis fertur similis superioribus /ῆσις μαγειρικά. Sic autem i mcipitrisπιταν ἐρανισταῖς, ἀρέων, διακονες Βοὐκ ἔστι παιων, οὐδ' ἁ μεμάθηκας ποιεῖν. Coquus discipulum alloquitur,is praecepta, dictatim campavvisus, in verrinuo avom. ---μηι M