Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

331쪽

m i& IN LIB. X. CAP. X. 3 s

dem faciunt dactylum, ita terminatio, in vasa non, ut vulgo apud Graecos, pri Ichur, is ex Doriam a d re corripitur. Denique, ut ad emerulationes redeamus a

πευκ ἔστι. Tentem re an ex ruderibus hisce aliqua se in

rutentia possit aedificari Lego , u in P - κετμοῖς, Θμ

At pauci emit, pino, qui sibi in Hearit, in tam lam, mi lani sententiam semprimim fuisse Lyriciis poeram Gra Cum qi quiuem alimio loco hisaeri commeritus sit. Nec ita prosino acMA sm msit. Ac ne mi quidem prorsus, quemadmodum Casairbonus i sua visu ne posuit, &in Animadversione Piasi,u o sic editum repetiit, ume-hatur in superioribus editionibus nam in m non aα

332쪽

sed scriptiu a nostri ossicis notitam nec 's habuerat ilc asau bonus, nec adeo adserre lectoribus Athen/ei potur

xat. xiii Minen ruderibus, ut ille nominavis, qtiae edi-bi libri offerebant, lanabicosiaucis versus tetran etros hy- percatalectos con inode concinnatos, nobiscum privatim coriana uni vir ingeniosissimus GRQTEFENO: ' ρας δ' ἐσῆκε τρῶ χερος, καὶ χεῖμα, καὶ τριταν μωραν ' verbis ova έσπιν quae metro repurina Vir doctus avt απιστιν , aut πόκ'

Ubi praesertime, tertio versiculo veritin lectionem a se in-m veniatnα τυρ δαις Λαλεῖ ριεν sibi Matulatur na vulgaetae scripturae ducti bus fere non recedentem. si Ac sane sto illo monstro h κράκιας , quod editos libros invaserat, cuni ex scripturae ductibus, tum e praecocientibus verbis perinfluam probabηe ob t, τὸ ρ δεκα latore us in con- recturam lapissime confirmavit noster codex A. ροκας,

N- κρόκας, exhibens. Sed quod dein praestaquilinuDuumviri qui collata biter se opera in restituentiis cor.r ptissimis apud Athenaeum locis elabora e videntur d in i posuerunt, Maῖ μὲν , id quidem, licet non longe a

cripturae vestigiis recedat, minus placuit mam, ut aligomittam si id, quod illi volunt, i r voluisset poeta, Mi pudet omnia florent non video quo paei omitti iaG ecis versibus Vox ναντιι potuisset Mini servata uisitor , quam post 3κἀ agnostilii libri, σαλλειν μὲν .viu*m3dinodum pro ει ιν δε εσθειν δ' legendum viciei Ruir. σάλλειν autem, Doricum opinor verbum, quod in latino salis bali , item io Romanorum ain stipe , est idem ictu commune 2λλωπι valere coniectanantilain pnneto versu, cossicis noctri scriptura , χειμαχ- ραν , num inurat, luera offerebat id quod in contextu posuimus, χυμοι , - ραν, id est , καὶ μοιραν usi, ut ai--

333쪽

ν. INLIB. X. CAP. X.

cere licuit unde & factum viae 4 poterat, ut id nomen nonnulli παρὰ τὸ ἔπεσεαι νῆ ἔ- fictili stadiametu, inter quos Elymologici auctor pag. 628. 46. Iani venis, de mei ratione nobis, parem initiis hoc mysteri rum genere, adiicere nonnihil licet habemus, ni fallam, priorem versum, periectissimiain temunereum iamiamur,' - ά -- τρεῖς Θως, - - χ πάρα sive ἀπωμεν τρέπε . Posteriori quidem non constat metrimi ratio, sed eorumhit, si pro mιλλειν μὲ ponas doricam infit,itivi soranam

haud iis rentem. σοι - νεω. Iam imae , si pariter ex Domitis mineri a pro Mi , ωι- μ ισπ posia 44s habetis teriam versiim te metirati catalecti in huiusnuiui, καὶ τετριετον - , τ ε σαλλέμεναν ἔσει δ' ἄδαν οὐ δεκτέ mnis etiam Acininus ex Anaxila fari mentionem. C sAUB. - Iam alios innitum est perquam probata esse, toniti cap. -- α' primi lim Variar Histori est hac Athenaei divinatione excerpsisse Aesianum. Duos post

bri. Est tamen ille iusto brevior cui in annuiuo nod hae is Psitam odem lina auiso laudavi ADAMO, μιν

334쪽

quentius ista loquem si sotina m a. utique aut Mauts particulam, qua asias omitti poteriit, Mili Tisat ni trica rati Uerso. ολψιλοι, ut coriigebat,ilauta se recte it c ex uis uterque disti, a cum edistis inaeem mssua quini ne nobis quiderii mutari tum visiani est Ceretemispectum debuit esse ionicum Mit, quod no Aione resinuavia hic posit in cisauhonus voluit. Nec iis fine verius inlicitandum erat Q, auiviae pronominis se cunctae personae, in familiari sermone non sine emphasiruadam tauiossit pleonasmus videri poterat hver, adiiciositus. non intestimatur iλοι σου, sed φιλοι --

335쪽

p. 4et'. IN LIB. X. CAP. X. 3

In MAOFInia, ex pia m. ves a sestive Meonna rapinionemlictum est, quod in fine adiicini φαγειν. Nam uni de centurione mur, qui dicitur esse ἀνδρων ἁπάντ- πλέωτα δυν- ενος, abi primum intelligere is ebat audia in aut lector ima fini arum , ιMea vina hamoann aus praestanum. Similiter paulo post , - ροῖν μὲν ἐποικοι. si eiusdem T--Ηur ex Panerari e lora , male vulgo sistineri versus erant primus decurrebat a verbis vel κωλῆν, usque 'Hρι λειε, sic porreo. Postianus, ab ἀ ατο δώδεκα, α - Σαβάζιε. Ibi AsAUBONUS noi miti ruim monuit: In primo veri e Pane uasta The mmia, μα-iam pec tum emenda, di scribe, λέγ' ἄλ-m 3alis, quarum vocum tetra mani e coriar l, aescribi potest, Ἀπολλον. Διόνυσε κοὰ Σαβάζιε. Sed PMi urendum altu moneo, quod propius veritatem aecedati. Vox E-το ad superiorem versum perii nee.M --, On modius digesti umsis erant supra, III. 9s a liniam pri aestim erant adpositi ibidem etiam, veris a pro eo inl

i ni A. M operiiriani errore commissum. In Emn utro-lm e deest haec Ecloga Acinam in pturam r, iam mi cum N A. tenebant Mniones omnes, eaninem sic di vant e l. ,en. AEas eum eodem nisis Consulto cum tenuimus nos scripturan κωλῆν, quam hic habe-

f. s. Cuni in edi sic legererer, σύκων δυο ινλεως, ἐν δὲ πόσον voculam ιν , inepte insae nini, lin mitram. mi illa viderii ex lectionis varietiite, Vele rim ex coniectura posterioris alicuius scribae, aut pro ιμ legendum Arisa in terita peri . censuisset. Se quum, misi iuri deesset versui, vomitam EIU nos ea con-

336쪽

iectura inseruimus: ἔτ' ἔπιες δὲ ἀσοι dtiniari vel Met, exbibist veri vannines Ante ni Gulparet atram facile intercidere vocula I potuerit. FIORI o, nunc locum tractans in Observat. p. 3 s. postremam eam pae tem in Minc minuit constituit: μνας. B. Ἐπιες; A. 4 δ ε πισον, ἡ ράσον δωδεκα Μει ιν δὲ, mure, quae vi in rhihil valetu, dia s7δM puto, riuio a nobis inita. Postremo versι, hi ad immerito utique suspecta Cassiuabono fui insolita illa excivinatiω, Ἀπολλόδε,-l Et lubens eouiuet probassem ADAMI recturam a Villelminio resatam, 'Aμπελόδωρε, si vel uti conveniret ad cuius triensuram si apriam velles vocabulam, ' πελau'- ω imuin oporteiat mi in t-- ἔ-mni utetur probabile. Quare inius ali- etiamtuunt sideri, nisi stantere toritae liciterit, in communi sermone interdum illa exclamatis soranula esse usos hontineade plebe, aut per i uni & praeter exspectisonem conssulto adhibitam fuisse a poetia.

In ENAE I ex An a vers. 2. ἄμμες eum e si iam MI et inrum . Nec veroripernendum . με sim et i lit is, si primi vocalis insereriar suis mi ire. Dialin. Fig. 393. In fine versus, enisndano GROTu, inama LPag. 647. inive pro insit, nec necessaris, cineriti m Meae conti aria videtur. Nec vero in diu ere nos debet reseperiri illius particulae μὲν, iam ea lern vers. a. denuo etiani posuisse mera videtur; iani in scriptura Veteris Mali , κἄρτον μὲν , vix aliud laterquam n ἀρτερῆν μὲν, Mod verim puto. Eaden clare forma vos. 2. πον-- νωγῆν vixerit Boeotus, qui in uens inducitiir. Recte veros. δ' Ἀρηνα ῖο ι eo. a. edi sit Casaisonus, Mite com rigens mendosam superiorum editionum kriwIrain, suae

337쪽

p. 43 IN LIB. X. CAP. XL sit

potuisso codicis nostri scriptura , τῶ δ' 'Misauis. In

Epit desunt duo posteriores versus. Pro eo quod initio eclogae ponitur mνῶν Π,vis legebat DALE MPIUS A. bHenriun de mureiandum senes non utique sine veri specie; nec tamen satis cena ratione Conis vero Alexidis testimonium in fine huius pag. . In eius lenti EVAEUM ex alnila Eumpa, vesci scriptiseram xτic cum e litis tenet ins A. Caeterunt. ex eadem fabula G, fortasse illud etiam erat fragmentum, quod ob. II pag. 47., c. adpositum vidimus. In sequente testimonio ex Ione, vers. a. zores ova recepi exans. D. M editam scripturam . ουδὲ ex ins. . quidem nulla notata varietas. Dein vero Oπνῶν, praeeiuite Daleς n pio scribi iussit CasAum in Animadv. quem securus est rotius, in Excerpi pag. 633 ubi MProximiam x Europa fragmentum adposuit. A CAM

Θ-ζ scripsit Epitoniae auctor, id suo iudicio ille recisi

formam loquendi practerens magis vulgo usitatam. Θιν

νας δεδον intellitendo aις Θηβ. seripserat poeta quem a sui tum in alio eiusdem dramatis versu, qui hunc pro xime o prae debat vel sequebatur, similiter Kέριιώνηλεο scripsi, ut docet Deipnosophista noster, XIII. 3ὸ7. c. V V a. Ad insitam olim scripturam 4 προν γ' ἔχεε.

neni iam proposuerat . STEPHANUs, Thes T. III pag. v s. - ' e longe a vero abes is s. q. in qu κόπρων. reviator in praecedente verbo δει πουm ternitimuit e 3 πληρει βροτῶν suspicione me da non caret. Potest tanumen ferri, exponἰque honiam pleno O benas , pr πλά-- ρει βροτ. . CASAMRoNus. -- ω, λβροτου hic honi e intelligimus, ipsum dativum πλήρει βρετ potius posue ait piata quod forta verum nisi magia .drid a To PII invetuum in Curis Nov. in Suisl pag. o. d. Iaps MLegendum videtur, inquit πλήρει βοτῶν cibis onu-

338쪽

nsi rei utique speciem habet is ramen, Proniram ni sis ruam alibi ita usu maritin vocis. 3οτ reperitiar, periruleuspicari laectat, βροτω soriasse pro βρωτῶ eadem noti me dixisse poenim. Apud Suidam tamen inum ias glos- satu upio aliquatenus laventeni visi merula subest: Her 6. δάκνω in participio, non ra ira deditans. A. Menique deitule παγγέλοιός ἐστ' ἰδεῖν. Qua inscriptura nihil desideravera eruditus lectori Et careret

is Hal et Hurai linus codex 3λης laque perplaceret, ut mitin eretur cum superiores ' ἡμέρας - , ea sciripturam admissa, de voce τραχήλους Praerendunt superest. αCASAUBouus in Ad ius ad Anti sies In Epic d est haec ecloga, cum omnisus quae hac pag. deinde leguntiar. At noster etiam optimim ex A. 3λat habet: mula videri poterat omini debere errori imperiti sic ius aut dorinitantis sit rarii, qui ad prinimum substantivum ἡμέρας reserendum illud assiectivum Mere putasset. -- commode vero zλους τραχηλου edd. id est, ut Dat Gampius reddidit. Hison quanti gumra svre. Quae ramen seriptura illud habet inconinu Hi, quod haud adpareat, de pendeat ille accusativus casus nisi e primo versu in Ietere verbum λι- liceat, quasi fixisset, λιπων - --ης πέδον, καὶ τονως ἐκεῖ ρώπους, λους τρου Φλους. Ids nimis lurimi vide, an tenendo δι ημέρας ο νη , d ande pro τραχέε λου cum ADAΜΟ τριε, ἀλλουσ1nalis; nempe, έειν τραφἀλλους, id est , τυρους χλωροις, recentes caseos interprete Hesychio Quod vero dein edi-

dum putavimus, in genitivo, qui a voce πλησιο pendeat. Conser eclogam proxime rite entem. In Dr-ro testimonio, pro ἡ πάλιν πρὸς μέραν, -

spectaverani καὶ πάλιν , et rursus ad re rarum usq- Arane

sed nil mutat venis liber. Et sensiit Muid incoinai dum admittere videtur scriptura vulsavi.

339쪽

p. 4i3. IN LIB. X. CAP. XI. 33s

isHMIMArara verba e Busiride, W- E- γα Βοιωτιος, πόλιοι μὲν χλλων, ταυτα συλλοι δ'Ἀσιέ-ris sonant noc 'o Iuni B-Gs ps de assis pιιdeam Mameomedam; M ver Videtur licere, Boeotos pannis Ceari iuni suisse voraces caetera, quae deli tulim experiant, non inultum curasse QCASAUBONUS. -- In sendis haec adiecti Animadversor ΜΗuralainus rum una voce auctior: λιγα μὲν ἄλλων δικαια τἀ Θαμ πολλοι δ'ἈM. Sed non video qui sententiam aliquam exm hac scriptura elli in quam meari lex aspernarur in Illius vocalnisi ab M loco utique alieni, nullum invetere nostro codice vestigium emitur. AEExIDI Versias ex Trophomo, quum qu Fnere In tri continerentur linivi satis milii liqueret, ita digestos d di, ut evitos inveni. Ad ves . cum sic legeretur, monuit rusADB us. Iage mam eruditissimo SYLB-πGIO: ius emendationem laiulans PALMERIUS, Exercitation. pag. 3r 3 ait: n is eadem manu debebat etiam corrimen vocem πονεῖν, & reponere' ιν ιν. an si mane ωπονεῖν. tunc non foret διασυρπις , vir erado, 4 ωρ maius laus Cencornium. Quae mihi ita vera visa erat observatio, ut uti anique adoptarem eanendationem

ruamquam in vulsata scriptura nil mutet vetus noster c ex Ac sine mire positum einiunt istud πανεπ poemosivit medium inter i , - δειπνεῖ . Nec tamen dissim tardum, paulo ante etiam sit. . in Euruali testimonio τὸ ωήν σι ν praedicari de Boeo-. Ea omnino de tota huius eclogae sent nati haud satis cons M quare consultius somtasse facturi eramus si intactam relatuissemus. At postrein suod editum erat, ine dedit nis. A. aut ubi Veria a Ducitur pronomen reciprocum iis verbum non in medis

Fenere, quod alias reciprocam actionem simificat sed

n amo, ponunt Graici. Π γαρ ἄλλο ἡ τοιαυτα ἐλαλον ε e. Penu si responsiam . de Boeotis, cum fuisset interrogatus, quidis vide ruris in hilari salebrosum est Ilicet cum insitis scripti ominae ne consentia 4 CA UBONUM, Nobis illud respo

340쪽

sui nihil obscuri habere videbatiar, cuius hae erat in atentia, taῬιlae deduos se Boeotos , ut nil nisi ventres esse videantur; O at quisque, quo maiorem Aborium ostiam ingem msst, tanto a s se praestare aeteris Disae gloriari Cae temni πέμπελον, adpellativo nomine Graecis dici novismus evulam senem, eumque loquacem praesertim O ga n m at ille enimhra quis sit, qui ex Eratosthene ui in inmemoratur, nusquam declararita reperire nobis eo

tiψt. Illud vero nos docere Casau, nus de,ierat, se, xiii Πριτελλον legeretur in mi Veniet. AEas unde 'reιellum in versione LM impius posuit, sium vero Natalis C - ex coelicibus mssu Πέμπελον res iniisse. Ac sine ipsum so nomen I- ο agnoscin t in i serie verba scripti dedit cod. A. De re vide Reliquias ii 'bri vicesimi istoriae Polybianae, cap. 4 ω6. nostrae einionis, quae o Excerptis Valesianis de triuiiuus de Villis duAa sunt. Βοιωτοὶ μεγστην δόξαν λαβόντες κατετοι Λευκτρικα. Recte κατοι ,. nonμετοι , dedere ambo nostri coelices pro quo in ea indein sententiam apud Polyh. XX. 4 , I haDe ἐν τοῖς Λευκτρικοῖς καιροις. Ox vero,

pro κατ μικρὸν id est mullarim suspiciuus ut i ετάmiv. scripsisse Athenaeum pro quo est apud Polybium,aατὰ τὸ συνεχ' ιν τοῖς ἐξῆς χρόνοις. id est, continuo de thri non, paullarim, ut stes interpretatus erat Valesius. de quo in Adnoti ad illum Polybi locili monuimus.

διιε.ντο καὶ κοινωνεια τοῖς φιλοιν. 33 Appellat κοιν ἡνειἀ, bae eonventus ea fine solitos agi, ut nitri una essent. Et διατι- α οσσεαι κοινώνεια -οῖς φιλοις, est reditus in eam rem assi rare, reo locum proindere. M CASAU BONUS. In Valesianis ex Polybio Eitcerptis sic habes: τὶς ουσια - - ει δευωχέat,eκαὶ μέθας διετιθεντο , καὶ κοινοις τοῖς φιλοις ἡποέο- - Pedi

, των γενεὰς ληνεμέριζον τοῖς συσσιτιοι τὸ πλέον--ος τῆς Μουσέας ἄστε πολλους εἶναι Βοιωτων οkὐ-χευειλινὰ, Μ του μηνὸς πλειω τῶν εἰς τὸν μῆνα λατετα,μένων Μ . . Verbum απεμπιζον, δν-ant , interpretor de ultimias, voluntatibus quasi scriptum esset ἀπελει-ον. Et nota . sis stultitiam horum hominum immanem Dimmo missi

mra verba qua o, Minae immerito aliqvis vixerit. liniis,

라틴어 텍스트