Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

351쪽

p. 4ao. IN LIB. X. CAP. XVI. M

352쪽

B τρύπα. Iusserat me ain Apellem, pro ea Prae mervipsos fuit familiaritate, inempe unum e seri simpulis , quo utebatur fantiliariter Dis ut vinum per dolum nisiceret in ille, eius ministerii imperitus conturbavit etiam mas imperitiam in casionem ioci, ε antiliarent alteriarn, aut inter conisae: u em, ait, Drge Ariasue uinuola initule Apellem affariar, τοι κτει Πλω. Continetur hilani hominis iocus aliquis ridiciis

ministerium imperat. Sed locus Excerptis; qiuiu satis udromnam invenit in suis libris mendosa.it. Existimamus, fuisse aliquo l

iis nostris

B sui temporis philosophis Athenaeus lociuisur minam sis debet uitellimi, qui publaeo simitu aletantin inmuanseo & Claussio Alexanitriae 4 aulinis ad Suetonita rinnonnulla. e CASAUBONIAE. - Denis viale Nostruit liui VI pas. o. h. cibi not. Caeterim in auctoris velphis nihil video, in quo colligas, in philosophos haec prae caeteris lici quin potius, quae paulo D RHκiiuitiar.γελοῖον γαρ ἐστενευφημιἄν -3ρύξαντα - ni nune ad hos

Periinere videntur qui Glico sumni inmusto minanq

353쪽

ν. IN LIB. X. CAP. XVII. 34

hornines, qae mam amicos epulis excipiunt, multo maris osteriaim convivas riisticis illis morarum, qui his deis mirantur, alaam adpositis cibis potuque oblectant. Ad ver- In quin i mi, vimini indus hic Heri dehint oristus --γαγώ ς pro quo recte συνάγοντες in praesenti tempore diadire indi nostri misti. Tum vero έ. δῶ- tenet quidem cum editis codem A. vi possis ver-hum συνάγειν iurali notione accipiemis lintelligere coe-us , con enuntes ad comas quem veri uiam is ipso auctore nostro adnotatum vidimus lib. VIII pag. 36s. c. Ar, non in de eonvisis hic agi quam de cimvmamrotas, qui alicui convivio excipium, tota oratiotris connexio incli-re videriar quare auctoritatem codrum E t. sequendam

putavi; qui ignorauis praepositionem, nivis sic habet,

οἱ δε νυν συν ἀγων τ σου - δεῖπνα , i. e. qui nune eonvivia ruunt, num eonvivas ad coenam vocant O Fusis exesin. Funt. ConIer notata ad IU I a. c. Denique alio loco,

huic perquam simili VIII. 363. f. 364. a. ubi de e .

dein rusticis multoriani moribus, si in re verbis, con

Juer tu auctor noster, sine ulla an, guntate sic in a Quod drinde consentientes quod sciam' nasio A. edia

turn erat , αὐτὸν εὐφημίαν κηρυξαντα : poteras is proiari legendum conlisare poteras etiari totain illam vocem cum ins D. inittere sed & percommode ten hitur pronomen eo sensu quem in versione expressimus:

- ιρ se alios iussisset cum sacra fieren . in pretim sebam epulas his, omnia meari , O male ominatis parem - δ' ἔρχεσθ'. si recte d. m. mam msstis. Nom rarata versus, ex iliad. v. 38 r. iam supra adpostus a Nostro simillina in disputatione VIII 364. a. - γο τοιἀτ . ὁ οἰκοσχου. Quirini a veris ita in Gra eo exemplo posita ab Interprete accepta fuissent, qu si is eis initium caperet alterius Giae testimonium n O nuit AsΛuBouus nΜale di et a male versi haec Lo-ncias in Sophoetis, ii ita ha trinitio Oedipi Tyranni: . Πόλις δ' -οὐ μὲν θυμαμάτων γέμει, mimum M. ων -- στεναγμάτων. . Aine et a s posuit, pro tau vis erilin voluit:

354쪽

xat, iura clamationisus Brutinc, vis, apud Sophoclem, si v paean meanis nos, ulularis Cori. 1 exicon nostrum. JPolysias in .Πα ινιζειν. Poteramus me ua betata re dere: nam de eo paeanum Fenere copitavit Astrenainus, oum illa Sophoclis verba hiii loco monimodavit. Ei πελ ις γα δειπνον οὐ ποιεῖ πειροι ιιιν. Transpo is sitione aliquot vocum senarium integrum feceris; υτελὲς, quam habet tus. D. in m lineas. Sed viditiam dum tamen, ne in eamdem sententiam teneri vetus hiat num scriptura .., deruierit. Apud Hesyciaum certa' ab. ἀτελῆ, ex Sophoclis Thyeste prolatum, exponiatur. αδε ἀνιι, υκ ἔχοντἀ λέσματα, H est, non simis D. Id si placet, sic conceptus et pudi tam soria su Veriauitamen, coiniciun poenia insolentiori illo ista notione v abulo iam .esse, vix creviderim taeterum et .mst proxime priaecedentia verta iisdem p tae M vis dentur isti versui olim hin modo nivosita:

Quae quidem scriptura, ἀπο- ποτνά τι, haud olisinsere contineri vide tur in me is illa, quae edita erat, ἀποβλέποντάς τι. Sed dubium movo poterae ut m l estu II S. A. - ποσά ἐστι. clarans. Elis omissa est tota AEExInrs versus, trochaico metro eo eptos, aul. Cornino sitis, tiam vulgo sistri tu et ane, vin secutaeus in verbis L 4μέραν teremininatur, orditas u GR-Ius,

γειν - ii magis dicunt Griaeci, quam Missin rivitast , praestare videtis emen tio a VALCKENARIO proposita, ad Phoen. p. 336. a 'ν δ' ειπνs, quaecum M Axens, co se

355쪽

riora tua iebatur in editi, ad se tentia mili praemimo utroque nostro inlice Veis . pr τιμῶν τέως, quod in ed. m. ias itemque in ins A. nullo sensu pone virur, re , --Μ rasis ora exit Calaudimus Breo viator eclogam in vertis A -- ιιι muninavit.

vlao, pag. 318.e l. ris. Dubi cristitur de Epheso is o

Nus. - Eadem dicitone mini alibi usum esse Xenophonister adnotaviinys olim ad Polyb. X. ao, SI MNMIMA- - I. - μαχητέον, quod non ac mittebat menti mitio, recte icans edurins M quod Sta poeticum stylum era aptitas. GROTIUS, cuius Latina usi sinius versioris, in I xcerpt. ab. 663. tenens μαχητέον, alia munim versum constituit paulo minus coam rite fluentem, in hunc modum: Ἀλλ' οἱ δτι σοὶ πρὸς ἄνδρος εστ μαχητέον' Extremo veris, quum hiatu non serendo editiam esset καταπέλτασο ιοεφἀν--, parriculam 'γ ora GROTIO uiseritimus. Nihilo magis comminia, quam edita striptum erat ea quam habet codex insitas uterque δ'Ἀστε-

Ep. quod speciem Paulem habebat, sed nobis visum erae ex Breviatoris emendatione minus commoda profectum. In PHOENIM Gis ori veris 'uno, pro Oiνου κα- δει, ι,ου ἁδ'o malebat cum Dalec. qui Utiri cudus in versione posuit sita pluralem tenet collexi s uterque. Pro Oiνου vero mireris in utroqiis codiceam nihili vocem Νένου. Sed mirari desines, si cogitaveris, in vetustissimissumantu ranis ex pravo librarii more primum iso pro nos sinptuni fuisse, tum vero ex praecedente verbo φησὶν uutiniam iterani temere ad sequens vocabulum miAam. Innis. D. vero nonnisi ινοο atramento scriptum est, hiemiti autem minio picta. Haud dubie aucto Epitonise munime ineptim homo, iso is ipse i aut scripturus erat: sed, qui deinde sileras initiales rubro adpinxit, is ex botioso venia re ossice lamini N imperite praeposuit. Pro

356쪽

Perperan μέλλει ros A. in quo Vm, seriuenter apud quoslibet Graecocta iptores errarum silatam Dein Makq. Paum sic legeretiar: metriam, ipse oram is sorina admonistrat , inrercidisse praepositionem infitio posterioris versus. Quare peraspecte norius, in Excerptis p. 383. ubi eclogam hanc , rectura seripsit. Similiter e ἐς τοὐς ιπεραντ correxit nT, in Notis ad Aristotelis Poω-r, p. r9 Notas πρὸς τους ε r. l. ambo nostri misti Iidem coclices veryu proci recte μόνον . Memadmodum edidit Casaiari QM μόνος erat in L m. ias Verba π ῖδ α μνος ηλεω sic nuelsigi par est, uuasi NA . vixi poeta. De Tithphi si se coris. I. aa4. e. cibi notam. Ad participium κεκληκὼς usus sermonis desiderata prae.

ponerulum articulum, quem recte nobis exhilniit utemiuo codex instus Ad illustrandam sententiam haec adnotavit sΛυBONus 3 Quae ad hunc locum sciripsere viri ci ncti, nempe Dalec. nihil aut rhombum. Nam sensus m hic est adeo ut Daepe, qui eum vocaruis, oro, desinant flam re venia Samothrata, O ut tra umor tandem 1 ι- με. O me erum adolsens Telephus fimmo veluti Telemura, tra- μυωrrium agens nanticis a quibus invuan , ω- est, Ornprocellae instar diequentia nanuiue si s henda: ηα-- ὁ μειρακισκος ἐστὶ τοῖς φιλοις. m aetera, ut seperflua, in sponsam incumtant f Nempe temeres invitis msstis se e litus ille versus legebatrur, XMμων ο -- ο μειρακ. c. πτοι Σαμο ἀκια intelligo x πνώματα. Sic vocabant Graeci boream, aes ex eius a tractus regionissius flare videbant. Eriam apud philos N ph χροι-ας ventus non aliunde nomen habet. Sed viam dentis veteres credidisse, ventoriam flatus in potestaten esse Cabirorum sive Potitiin Deorrum qui in Samothe

arcia colebantur. Nam in tempestaterat Maensi, illis po-

357쪽

e istissimum vota faciisana, servati reddisant, ut ait, Briis scriptor apud Suidam fi voce - ράκη. J Diod Brus quoque Siculus libro quarto sciip. 43. J narrat,

Quo secit ouin apud Hesychium notatur: Ἀκροχαλιξ ι ρο--ξ, μιμβυσος. Ad uinum vers , ut misere corrupivs in hunc modum legererit :lvae adnotaverat MAUBONUM Versiis qui leni stilis, nsi ita scians: DTόνδ' ἁδαν λοπὴν ἀστέωνος μεgoνα. n De sentema vero nil prohiantio. -- In 'it tota Minest ecloga E ms. A. vero nullus alius ab edita scriptitrii dissensis est enovitiis, nisi ' ιδεν, pro V εἶδον. Tam docte vero, quam inmitose, Adriantis HERINGA obsiem

Cui quod ad potiorem quidem emendationis partem, ν-

sciam, M.te etiam satis perspicue in codice nostro uulicatam, adoptiire non dubitavimus. Sed mendosam utique Mipturam aστιων ο loco movere non sumiri ausi;*ionum sit ea aliud nescio quid, quam verba A σπι-

358쪽

δο εντα , latere .spicati stimus licet uin o largiamur,

minime incomni lani esse sententiam , quae illa emendatione continetur.

In Et a PIDis versiculo qui seMitur,aσε η in pri-rma pers. - uterque codex infrias cuin edd. Acrio lasse sic ipse etiam Athenaeus scripsit licet ἔσ/i in ter.

ecbi si apud tonaeutri, Serin LxitI. quae est initiisimis Dλὲκ προι ἐν αισχροῖς σιδον ἐκ πεπληγμένους u est, Grotio interprete, in Florilegi pag. 38. Remm satrem omneum est. Tumes toros vidi sequentem pulchra em coniux ousi: O plenas mutis aliquis , e via e ,

novitate commendanis , rem gaum.

Ex eodem Stobaeo distinius, decerptos isto versus esse ex Antiopa Tragici philosophi. Ad vulgatani scripturati in Esesra ex Phaeo ec- adnotaverat AsAtthouus: =A Ῥυσας Quod quid sibi vellet minus se percipere profitetur Aum, in Notis

ad Aeschyli Fragm. pag. ii . ἔρρειαμ λ Ihendum e sens, id est, suxerunt, emisserunt: quod ipsum mal campius ver, evanuere expresserat. At cum neutro plurali δει-πνα. vectum in singulari numero, non in plui est, coninstructurus erat Atticiis poeta. Vule Pinisou observati item in Addendis ad Notas in Euripidis Hecnabant, ecl. a. p. 9 sq. ἔρυσα sortasse voluerat Casaut onus, sec. Dercamisti primi verbi έρυορ, extraho, retraho, Dbiseo duae coniectura eo foriasse clisplicuit doctis viris quoniam penultima in illo verbo Eorripi sere soleti I hactenus utique commmitis videri debebat hvξας , aod a SCALIGER propossitim adoptavit intorius, in Excerptis p. I. Quo reservindat viam videri poterat glossa Hesychia rJ; a verbo έρυκω. Nec tamen in Latina versione eam einendatioriem secutus est idem GROTIUM, sed ita reddisssit ciuis versiculos:

359쪽

Nec nobis omnino placuit verbum in semanda resona intum. De harnu queri Phineum suspicatus enim . Mur ex sto ore bi rapient: u. itaque in illo docto in virorum o ssensu, in ana nifesto vulgaraieci pturae vitio, nobis quoque audere aliquid Eorum esse putavimus, ἐρυσα scii iniis id est, sat axorum n uenarit, ia orararunt; nempe hammae. Sic apud Homeruiti Isiaidia M. 4334Φ οἰων ἀμησταὶ ἐρύουσι. Ac licet penultimam sylia ain, cum in Naesenti tum in oristo, frequentius cori ipiat id verbum tamen haud raro etiam producitiireadem syllaba, adeoque communis cens trula est. Nam, .ain a pud Homerum alias simplici cluera , alias geniunata enera i taetri verbum solet, quid aliud id indicare, nisi eamdem syllabam uiuo correptam, uiuo produ-min iurpasse poetam Nec iam i urse, , legi tam apud Hesychium idem verbum, in infinitivo tarcumflexa

nibus Helychii editionibus. Ut ad Athenaeum redeamus et versum istum es, si praetermisit Breviator ex ari. e. vero nullus a vitiosa scriptu ἐρρυσέ- dissensus notatur; sed sub finem huius versus ex eodem inlice scriptura adferrii huiusmodi,'ντιο quo tamqn sub monstro virtaliud quid latere potest, quam id quod hisma insitiones

in Eoarsam ex Seseml- - 4. 'r πορφυρους, περιφορο legens GROTIUS, in Excerpi pag. 4- βι ευμ ρον , vagam vitam intellexerat quod saud paulo conam diu vititur quanti quini UsGRAVIO placuit, in

--isu lege t. in hanc sententiam. Maris incolis non

m tamininis inausu locutione ut ait ipse Da ferculis ci

m M ouae in coenis lautioribu περιφερε α rnos erati,

Nonis in eamdem fere inini Grotio sententiam tenenda vulg'ta script ira visa est; cum ipsum illini vocabulum πορφυρου apud Hesychium per τι-χώδης, id est, turbum Duus, expositum videremus. Initio versus, sortasse Minest pronomen a μω vel ημῖν. πλασσα. Verte duci di s nutrix mare haeresidi, non illa. quae aleatur Peabu LMam, inq-m Homeriis Lo prim

360쪽

ss . ANIMAM IN ATHENAEUM. p. 4xa.

Mespia agnoscit creationis animalium, Mam terram; an Homerum fixurus est Xenophanes Gilophonius: duas villas rv---nca esse, ac solas, pronunciavit Eun rodes, queat veteres sceniciant philosophum non sine caui hi dixerant, iisdem filis sementiae: quod non obscurem significant haec verba sc exposita, ut nos illa metimus. n Mare Euripes appinatur . γεννητικὸν στοιχεῖον, ut i is nouum Φιλοσόφω πιιπες. Atque hanc matrem poeta, duplicem manifesto statuit alterani πεδοστιβῆ , --nnempe, se piatas ealean wperam,ilari vorest ait a ram alas , ν re Videlicet auod explicat iple subiiciens. 3ν θάλαττα, τήνδ' ἀμῶμεν. CASAUBΟΝ- - UsG1-vres, sic vertens et bae auum alimanta praerit, mater ha- κώ- β, non quM ratibus caleatum Sententiam turbare,s, ait hcerae non iuvare, mihi videbatur cvs. 4. n- . Unde legendum coniiciebant: GROTIus, praeter id auod diximus, nM murans, totam eclogam latine, reddi iten Mn naensis iuraun vasa His 8- spiria, auoreae caseu, at mare ianum, pinus haud prae diis iurmsalaria. Hanc araniau, tunc ais an laqueo a re matas Irolia Hvrafumas Aurum a

in miti erant, quasi pars essent maecia tis eclogae E rapideae. Quae v seiungenda esse a superioribus, quipeen non poetae verba, uae Athenaei monuit CASAus in

ALOIDIs ex cinnanontiu- duo priores versias foedisti legebantur: Μειλις τ' ει ιον κακὴν ἀνερώποις

Nemi aliter in nisstis, nisi quod hiives a. διδάσκει δ' - dabant. Peripecte vero GROTIUS in Excerpr. pag. s . non mino mundentia' paniculam ex ingenio assiecit,

라틴어 텍스트