Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

361쪽

sua ratio constaret trochaico metro utemque 'tino veribtransponenda veris Ma -- rare domuit Vers. 3. Cum ει τις ἀφέλοι ταυτ esset editum, monuit CASAUBONus ris Scribe τουτ' ἀφ' ὁμων. Ea ain quideat tenet vetus h cod. . . Recte vero τουτ' habet itis. Eriti Vinya s. Apud

xo librarioritin errore coinmissum esse recte monuitonso ad Euripid. Hec. d. a. p. 8o. Non modo enim scriptura illa pervertitur metrum, stralis veram scriptii-ram '- tenet Epitoma, e qua sua hausit Eustathius. DIPHILI, ex Parasso, ver primu in ed. Qis sic stri. Ευ, ο κατάχρυσος εἰ υ πόλλ' Εὐριπιδης. In ed. m. Bac vero, E γ δ καταχρουσος ει, 6 e. Recte vero Es, ο καταχρυσος ἔπε' s. D. quemad- -inc inius edidit in xcerpti pag. 793. nec alit . sciriptum puto in nostro cod. A. Pro πόλλ' vero, eodem in versu suo arbitratu που τ' strvsit idem RoTius; ab eo, ut alia, sic & hoc, adopravit B NGK in cn 3-ri, pag. 88. Vers a. Νικῆ δὲ πεια α' c. n Locus Euripissis, quema, suis versibus inserit Diphilus, exint apud Qementem si Alexandrinum ita tire raptus, certe ita scribendus et nγαστὴρ, ἀφ' ης δὲ σέντα γιγνετω κακά. M CASAIμBoms. - Vide Clementem, Suomatum lis VI p. 43. . Poti. Inde GROTIus secundum ophia versum stituit: At vulgatani apud Athenaeum scriptiaram, ταλαιπωμί τε μου, tenent ambo nostri collices. Veris . Recte ώδιν ἐστι γαρ habent edd. ubi neglecto mino codices mssti - οὐδὲν ἐστιχλant. Unus e su in editis sic conceptus legebatur: Ubi , cum iusto brevius annis. A. sic te tur , ἐς νεπρωιν, ἐμβαλεῖς , in .ms. D. vero iς εν πάντ' ἄν 3μβαλεῖς, commode utramque fictionem, πρωτον, άντ' a iunxerunt editores coaunode utam sμβάλοις

362쪽

m 4M sis posueriam quamquam teneri hoc fortasse ponierat sed senarii legem violabat sporuleus pes in qua ni mone. Quod i omn-lum GROTIUS sustulit, transispositis vocibus πρῶτον διν ἀντ' ἐμβάλο0 scribens; quem secuti sumus cum Britnescio. Ad eadem vel dii ad sequentia haec adnotavit CASAUBONus πειλεν πρῶ-sντον παντ'αν ἐμβάλοις. Haec prima ventris incomm militas qui non unius ceriae reis capax, sed omnium: n quod secus est in omni prope vasorum nere, auibiaenaliquid continetur. Ad proxima Verba, vs. s. ἀλλ' ου ἔτερον πιεῖον, repetenda ex superiore versia mi mpositi sis: inin si cuius teretes uendit aures, estnenim duriusculum degendum, άλπιυ ις ἐτερον ἀπιος. α- At nil mutatu opus esse, recte GROTIUS iussicavit. Ves, Imperativum, ο νε ρει cum ethris tenet Instus cm lex uterque & nos non ausi sumus inurare. Si quis tithren praetulerit 44 φ ο ρ ῶς, quod cum GROTIO Brii chius positit, minime nos habebit repugnantes. Vers. o. Cum inlau poeta, in ventrem coniici recteo possen τοι πάνν ἐιωτοῖς μηδὲν μολογοhκενα:vres siversi neris intelliint, inuae nulla societate iumn Funniri leganter περιφρα ει ingeniosus poeα τὰ μὲνομοχενῆ, ut loquuntiar psilotophi Talia sunt, exemplin Maria, ames, pisces, ire liuic fractus. ale et v mn ad noxii salubria QCMAUBONus. - Recte edioti omnes, τὶ πάνν ἐαυτοῖς Refravnte metuo πάντα ἐαυτῶ habet minas uterque onus arat L. Vers ri A n Subiungit Diphil , Καὶ οὐ προσνιε ιιι τ' πολλοι. Gasi alicat, taeeo quod ait ibiam Euripisω, --

nsibus qui pra ierunt. opus est inquit hic qui inm

363쪽

ν. IN LIB. X. CAP. XIX. 33

π mutare. et in po trem ALCRENARrus in Admnati in Euripidis Hippol. p. as . prosessus erat sibi viuerim phili Masinirn πειν- τλητ γένετaia fixisse , nuruiuam inice verum hoc adoptavit RuNCR. Et nobis ivlem non rnains, quam his duumviris, at viam Glauo o, istud παντα ταῶ τἀ placiut in quo uidem in etsi is consentit vinus coore A. Sed simpliciorem cereior imae emendationem codex Epitoniae obtulit, missi m sinisteris, compendinis iidem calami ductu sed minime illo nishim adhunta scrimira nita amplius deside re pino larii litus lectori onrasia, inouit, isque fune in

364쪽

Mesιμπο δὲ - - - εισιέναι Ἀπιστάσης αὐ- τῆς δαλ- νες - τοι νόμιμα, ἔδοξεν ἀποκμν-αι α Uia illiis Moeis intelligi potest, abi visus eo ooniam per nnum sed nec male redituleris, respondo dieιtur. Desini in fine namtionis, post verba σκορόδοις οὐ χρέο - ἀι, loco dormimmae in opere pleniore initio posita vi-

κράτειαν. Quod suo ille ex ingenio ita scripfit sed,

ειρηκε δὲ Ουτων ' Αλεξου μ. Longo hypersat o 'visarat dipnorhetor seriem orationis, citi scribit 'EM Μ τούτοιν ο υλπ ἔφη, πεὶ δεδMηπναμεν ρηκεν Ἀλεξαγνιν κουρὶδι. Oretitio manet suspensa usque ad illa paginae

rosequentis initio: Tοῖς ου, θεοῖς μοι τὴν Πλατωνα, - ιν π Φιλήβεφηών, υχόμε- κεραννύεφεν. Ulpiani oraclod Bbuerat in hunc modum continuari: Ἐπεὶ δεδειανναρον . πτοῖς θεοῖς, κατοι τὴν Πλατωνα, κεραννυωμεν. Sed dis in- . mdustria usus est, e δεδειπναμεν, ut de ea &4f-m finibus allis obiter licendi nascinetur occasio. CASA 'BONUS. - os perspic initis causa, totoni istam gran

ranaticam disputationem, quae relimiae orationi in se ta est, parentheseos si iura lusimus Tum pro eo a Mnude sic kMianir ειρηκε. Ἀλεξις. paulo plenius corn- modiusque 'ηκε δὲ οὐ τω scripsimus praeeur

'te nostro cod. d.

Eνaνι testimonium posterius fit editum temtarer, λαι temere huc tractis duobus veri is hiaοις παρέσται, quae in sequente Anriphariis testimonio post verbuit d. δειπνανata ponuntur ista igitii in Eulnili testimoriod levimus , auctoritate codicis Epitonuitor lireviter haec omnia expedivit, ita scribens: OG πη- παροι Ἀλέξιδι τυ δεδειπναμεν, καὶ τὸ δεδειπνάναι καὶ παρ' ἄλλοις δὲ συχνοῖς. και Ἀρισταμεν καὶ ἀριστάναι Ἀριστοφανος υποπροπιώκαμενς νανδρος, αQuae subsiciuntur ANTIPHANIs verba, ea, lini ad

365쪽

p. 23. IN LIB. X. CAP. X sis

a HERMaspraestimomum, nullo proreus sensit, sic eoa-ceptum legetiitur in editis: nec aliter in uis. A. missi dubie praesta- παρεστε -νἀ m 44 aet quod dedit uis. Em quamquam vel sic --scta alimet sententia Mod eo minus mirati initimi, Ummam solum Veisiana, non reni, hic spectatrix De

366쪽

quod ad Theophraestum exposuimus lusurri. Vareo is diu in primo De Re Rustica, eoa μα- - . rem SauB-- - Nempe in mi Ven. AEas. 4 uincius ae pri a cistinctione ina is etiam corriaptus iociis erat in 4Ain, sex vocibus in medio amnem unius vero a G1saubono adiecta agnoscit eadem noster vetus codex A.

dictis, Theophrastum Notis, veri Athenae una vi ce auetiora protulerat Casailbonus, in i iam . ID

367쪽

- ἄτως. Sod postremium has vocem des lax Aa nari editione non assiecit nec e vetere nostro cottae ini uocis varietate adnoratam eam viae

δεῖν - Θεοῖς. - ad initiin praeciam a uisi tata. κατα τὸν Πλατ-- ώς ιν ι----. Commode hic posita videri potest.ω panicula: Maaim, velim e dec quod quidem noverim misi e litis altissest Ahia tamen auctor nosteris hiausauis citandi Braaialis nonia, seda urinar veluti mox hac ipsa pag. sit. Q& VI. i o. f. PLATONI verba, ut Me adponuntiar, si iretur

368쪽

nem pr-terierare vitium, PuM scriptiiram huius vosus eo mperat, leve qui leni illud, in ad viren ductimisv ad sementiam graive admodum de quo perspecte si PIER monuicio observatis Philolog. g. 37. οὐ χθ παροδιο scriptum oportuisse docens. Nempe ' παιδιωκώMεν, ἀλλοι θεῶν τε μὰ μυῶν κώδεους μυριους. Signim durat ineram verrum Mare. De qua dictione odinis notavi ad VI. s. a. 262. b.

Πρότερον δέ μοι λέξετἀν περὶ τῶ γρωπον. . iam a da, Ne expostriis si a veteribus ille Homericiis loci , ἐ- πρότερον .n--υρε , sciunt e liti etiam ex Plutare, i,

369쪽

n σαε υἰωρότερον , pro eodem. At in si,m DasNatura Mu-nliebri vixit adern ζωρότερον σώειν, μ πινειν οἶνον πτερον κεκραμένον. Et tamen EPHIPPνs poeta videtur qua onsi propriam murem Mere hane voeran isto qui sequitur

nδῶκεν μας -τερον ' ιη κως α CASAUBONUS. In illo versu, quum ἔδωκεν adiecto, ut par erat, a Pnento codex A. dederit, ἔδωκε scripsimus, abiem amne , quae metro adversabariari In Epiti deest hic versus, cum superioribus Antiphanis. Pro eo vero quod hic editum erat, 'Ἐφιππος Ε ἡβν, 'Eφηβωι scribitur in cod. . unde fissicimus E φέβοι in plurali oportitiM, Quemadmodum Idem leae cuin editis alae lib. XI pag. 482. b. IV. 642. e.

Bbilari historia cui non sunt noti Iulii Pollux libros o=ptimo, in ipso fine. Μυλωνἀ fit,ilani Antiphanis noui ibat an aliam ab ista an hane ipsim sed locus cori m sen4urum CAsAUBONus. - De lanione id Apollo, dori B sibili. III. 9, 2 QNic mi iuni ad via. III. Amor Eleg a, Art Amaa d. u. I 88. item e p. Propere. I. Eleg. I. 9. In priori versu, a cillari Ma

ω τῆ τι:ubi vide Schol. QSuidam h. v. uni leni a Comicis, ut voracem hominem traductum scisse tradit Athenaeus, VIII. . 34 . ubi quidem mireris, in Conii corrum numero, ii

370쪽

sti nimir, non nominari Ant hanem. In versu hic cit eo, quod ais poeta, V δεῖν' Ιἀπυξ, monuit AsAUB Nus: Πάπυξ, servile nomen est, a patria tu Mysus D μαινειν σὸν ἀλλοι Θερρόν. Qui Homericumqωεώτερον ἡ Φterpretetiri sun θερμὸν,- θορικὴ non in propria vocisvili notione Maiaran intellexerant sed ea san sive potius at verbialiter altae intellexerrant celeruam MF- θἀττον, ut est apii Aristot Poet. c. 26. sin. 3. ed Bulit. 4piae Pluntres sympos V. au σπουδαιότερον , ut apud M. falli ad Iliad. ι'. pag. 644. l. 3 a. Quod addit auctor, Mis τε ζωτικου κοὐ τῆς ἰω- derivariis. υφότερον mademivdicta apud Plutarchum habes i. c. Quarae matrone quitis sunt v ζωρότερον dictum existimarunt quasγηρώτερον. in Eustathius i. c. olium vavit. Sed mirum videri possit ut 'idia quod rationem De nosophisti addit huiusmodi έτα ἄτοπον. Istud quidem . εται ιν ρ πἀ-ντων, perspicuum est reserri ad id quod apud Homeriti ait Achilles, s γον πέλτατοι ἄνδρες -- υ πεἀσι μελα φ seauentilaus vero venissis, si vera scriptura est ατ-vit, ratio actet continem cur Grammafici nonnulli noluerint . θρότερον interhς -- τον licentes scilicet Asardumene, ut staniatur Amirutis, cum convenirent eum viri amici, de novo ipsis inu ceri iussisse vinum, adeoque aliud vini genusin vatis Honi, suam ipse solitus esset lauaere. Sed negari noni aest, obscurius ab Athenaeo, scita sciripsit, ut habent lia an nostri, nunciari istam sententiam; quam paulo clarius Scholiastes Homeri Venetus his verbis expressit, A

πὲς δὲ ν ως - κῶμονη- σιν , ἁκρατότεροι θιδόνἀλπαρα--λώεAM. Quod ipsum uno etiam verbo satis periincise Aristoteles i. c. declaravit: - τὸ ἄκρατον, dicens, e . ιυξιν, ἄλλοι τὸ, τον. Sed iisdem caeteroquin cum Atii maeo verbis utens Plutarchus, non ἄτοπον, - οὐ κατε-- legisse aut legendum putasse videtur aptes vetustiorem auctorem e quo haec deuinita sunt; sic enim loquentetra facit unum.suis convivis PQ H--ν, ά- θερμὸν εἰρη- σθαι, - του ἰωτι υ καὶ της ζέσεων ε δὲ καὶ λόγον ράννυσθαι κρατῆρα καὶ γαρ ηιῶς, τοι τῶ θεοις ἡ-ω