Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

381쪽

p. as IN LIB. X. CAP. XV. 3 s

.ms vinum stiridenre, emendavim radi secundo capiter secundo QCASAUB. - Nempe, lib. H. paD 39. a Palam posterior Sannius ver ulus, sic vim corruprias edererii P - δ ελ- ἔμεν θεοῖς οἰνοχοήσων haec ita monuerita CASAUBONUS, Me, in Animadu ad illum locum brevius a nobis commemoraui, enucleatius, adposiiuniis:

tanta facturri putem, leniunt ariendente illo, non vel NDR. 3λπις enim, hora , mula mana. M. At undecur

que si is ipnari umii, suam hic cum essitis minuro tus codex A. nam in E i. h. l. praetermissum ut testim Minnypermnmoda cere videri oebet, atque etiam cornis nudior iam herii. Nam si Aegyptiorisin sermone v scianais sonat, cur Aemptimo vocasulo ueretur Sappho Sed ponamus, tu erum poεtriae fili vocabitio isto uti trivinum soris a se, percommode Mem dictura illa fit rat- - ἔροιν, aurae vinum , nempe e rate A sed nata, cariem, non Mn apte inant inno iungi isteriar, quam cum maga manu ope vinum e cratem hauririi Cinis liceat infunditiar. - ι- ο χο ῆσαι, .iod hic vulgo im

ν-- οινοχόησεν neglecto augmento cori igi debuiet uatit posteriorem scriptimim nempe, absaue umiento ni iani nitae ex hoc ipso probabile ne, quod in ocναο-- dein corruptura fuerit vertrum. Vide notata adn. 39. a. cons Supplementum Aniinadversi ad eum emiscum, Vol. u. pag. socis Eodem superiore loco deerat ' γοά --ais uti prima vox quae ira in M. Vesti.

382쪽

4 Bassc praep0sita est,Καπιαμεροια Oe. In Minone dxἁδ p . puto, citi accentu, non cum apostropho hvoluerar editor, quemadmodum nos posuimus nempe ad Ppro κατοι ,h,4 hoc pro κατακεκρατο δε. ain, quid e se astu quod lateret sub veteris nostri codicis scriptura κη δαμβροσiας, nihil nobis occurrebat. Si esset iστο---

υ πράξεις. CASAUBONUS. - Sic Hesychius in voce. Qui Lin adseruntur Homerici versus, stant ex Iliad. F. 43sqq. 468 'Φ In illorum primo perperam trans sinstant verba in ed. Ven. Bai. in insto A. c. ρον θεῶν, Pr θεῶν φέρον. Legirimam verborum seriem restituis C 4mb. In Epis praetermissi sunt versus. Κλωδεημος δὲ τους μαγειρους CLI-Μν , nempe, esino libro τῆς ἈτθέJος ut intelliditur ex XIV. 66o. d. talio vero Athenaei loco nempe exaphoina, ut consta ter sua habet Eustathius ad Odyssiae'. p. 3 r. l. 46. .mΝOternus hanc locutionem. Ait 6 M. Miror equidem; a nam Homeri ipsius hoc commentum est Iliados mψ. r.

sin ipso initio: J

ans a pag. 43ἡ. b. cibi not. J Sed friget omnino stinnitudice, Athenaei nitio. Acutius & verius Coauci ininse

383쪽

no turbata ista apud ostrum, nescio quo pacto Midetis eur. Etiam illud parum commode habet, quod ait lνα- νουσαν ἀυτοῖς quum, si Das vinum finiuentem licere voluit, ciuemadmodum init Dalacam pio Casaubonus accepit dilerte ou θεοῖ dicere debuerit; quoniam in his, quae proxime ante fixerat, non demsis agebatur. Nisi per errorem loco mota haec statuas, cum cominu illis Iublici debuissent, 'E-ῆς δὲ ἐλων ολπιν θεοις οινοχομαι. Ut quidem nunc leguntur verba, hoc sonant, quod inversione posuimus: Etiam me quidam 'men iit Us id est, sib/yvinum mim amo. In Epit is haec expediuntur rρια φησὶ nempe φησὶν ο Ἀώνἀ-ὶ καλεῖσθαι τὰ σνμπόσια. Κλοι νεὼς δὲ μ Multo probabilior vici nobis eratissa nominis forina, quam dabant labri insea, ubi adeat res repetitu , ill 376. quam xλένης , aod hic uugo legebatur, consentiente quidem utroque nostro codi-f- msto. -lo post, cum paucis veris interiectas repeteretur vox 'lowων, a prior loco in posteriorem aberrans recentior aliquis librarius, POLYBII nomen cum pr xime sequentibus verbis omiserat, quae nos e vetere cod. a. supplevimus. Eadem vero etiam intra habes, loco ni do citato Polybianum Fragmentum inseritinius olim' liquus libri XIV.Historiarum Polybii, cap. II. nostrae edistionis. Mox, perperam h l. edjtum erat κατα - πολλα μέμ. in eortunum articulum merito ignorant ambo nostri nimii. De vocata. ρυτὸν , quod poculi numen est, via

de infra, XI. 496 extri 6 sessi

νός. Verba secerat Athenaei Ulpianus, inde a pat Aa a. e. maius poculum poposcerat pag. 423. b. c. Ad proxi-- versus, quibus ille utens propinat sodalibus, haec

384쪽

Sic illo, ne umbo quidem ullo adiector quasi certissima esset emendatio. Nempe ob malos luinuerat doctus Ann adversor, probaverat lue ut videriirx LECAMPII ver sonem, quae est huiusn insici Hoc ego plenam rate am

mstum - , renun s M. B. At in e risus auso Quae speciosa sunt inique atque etiam hoc tabem, tu tenemur hac ratione voxa, a Wae, ita penacute scripta, in eam exhilaeni vulgo libri , editi cerae, nescio an , rus cod. . e sub quidem nulla hic notatur varietas. In Em auten deriri ista omnia. Sed ne in non potest, gravibus nonnullis simultatibus premi illam Cainiit riemem attonem Nam, primuin, γ parilauia iniuiliter pro sus, alieno loci inserti est tum vero duritin omnino uiueri debet, socem λοιπὸν, Uram habeti libri, ex πικρὴν om n statuere denique, extremo versui, pr ut est a Casaui, constitiuus, netrica itio minime eo

sat Videtur ille in vectis πνιγομa primam syllabam In eveni stativsse, iram producaant Graeci in Aristonia Nub. io 36--37 linae etiam nomen τὸ πνῖγος. Nec

vero nobis contis , eertius quidvum aut quod multo comavidii esset reperire. Sed vox λοιπὸν utique lurora tenenda, tu cerae nonnisi in fine mutatvla una erat. Porro ἔρων λωπω, poterat ιρώτα λοιπὸν valere . id est, ruinosa ride aut ὲρ τε λοιποι, Mari retis . Ac sane tali quadam ratione, τ λοιπά επνίγομαι γάρ. Ἀλλ' πιννό-rcommode iidem, ni fallor, concinnati versus fuerint; sed, ita maxime scripsisse poetam, non ego praestiterina. eterum ciun eo quod ait me μεστὴν EL τὴν κυλι- χἀ γ μα- προπιοειαι , conser quae leguntur iupra, . 3. a. &4V. 28. R. tem infra, . 4 i. a. Quod vero

385쪽

p. 426. IN LIB. X. CAP. XXV in m

olim fuisse haud absurde coniicias.

AMPHIDIS versum ita dissimus, ut praeiverat codex mina uterque cum e fit. Ven. Bais ' παῖς σοβεέτω τοῖς ποτημορ αυα πιο εν.

Minime quidem visplicet, v χνα, adverbialiter postrum, xo haver ans Mi inter lineis sta deberi hoc videriae reviatoris coniecturae, qui m/χνο- in suo exemplaria Pererat, quin unice agnoscit ne eod. A. Quod vero συχνοῖ le*tur in eo. Cas. id tacite ita ex ingenio cose

rexerat Casaubotrirer auae quidem emendatio, forta ha iminerito, verissima plerisque videbitur. Pro simplici vem h σοβεῖ , quod is ponitiar usitatius alias erat compost v προσοβεῖν , de inusi reularione in convivio Vide IV. 23Ο. c. XI. so4. a. conser quae ad Alciphronem notavit BERGLinus pag. M. MAIACAΜPrus vertit Puer o sis nos iam cogitans fortasse illiin Timκlis, p. 43 o. f. πατάξω τ' sive πἀτἀξω 'νοσο ὲπφ πετηρέοις μων Enasona versiculim illum ex Gemellis, proverbialiter dictuin a liparet cur autem Lobscoeniorein maxime sementiam ac tendunt Dale inpius censuerit, non video. ihi vittannii Hem fere licere a vulMtum illini, Manus narius lavat, 'iae sunt huic similia. Sed

ipsus poetae nomen , quod silentio praeteriit Epitomator. mire aetorriti erat in Miti Q auod'iuidem seiani iaspis etiam vetere nostro codice. Nam xenochanum po ra , qtiem hi nominabant, nemo novit XENARcre cornici cum aliae fabulae, tum Gemelli Διδυμι - apud Nostrum commernorantur XV. 69 . b. usi pariter, ut hoc loco, de compotinhone agitur, apud uitam in

AacEIPP verssii, mai ad hune modum vulgo recitanar. Tις κέρασε σφῶν, αὐαιμων πον ἔσφ; non video quo pacto constet metrica mitio, nisi pron meni statuas in fine olim positum iussis praecedentisve siri, tum m is in genitivo duali scribas pro σφῶν. Cui simul Illud consentaneum videtur, ii κακοδα--'4 hatur; nempe duasi numero, pro κακοαιμονε Μixtionis vini ae- panisas iactae, quam Io m qi vocabant, aes

386쪽

In caATIM Vertio io, , vim pra prorsus ex connexione cum praecedentibus sum priora verba, ut nescias in reserantiari In Epit totus

abest. In ins A. alasque apostropho scribitiir, ἐν δὲ πονισεν φεροντα. Istud par paratae a valibus cyathis, quibus rubere mos erat in compotationisus , accepit ERASMUS, in Adag. pag. 368.- in alienam prorsus sententiam totum versum detorsit Dalaeampius Vertit, Par paria inna in-higua sententia Silet Casaubonii Gallicus interpres de

vel reum . u. Nobis participium φέροντιι ad Piso krri visum erat ut quemadmodum Pollux VI. 8 ait, laudasse veteres οἶνον λ τρια φέροντα, id est, ut ipse inteτ-pretatur, τὸ τριπλουν οὐ πατος , sic hic poetii dicat LPomom ouae remperatum.monuit hoc loco CASAU-Nust, Quae semiuntur Abarsis via semperamentis, conferrantvstudiosi cum iis quae de vilem re Athenaeus scripsit Balibi, Iulius Pollux, asnPIe. - Praeter nominatos auctores, conserendus praesertim Plutarchus, Synipos.

monium, quum recentior aliquis scriba. a verbis τι Με- νανδρος ἐν Ἐρωὶ εφη aberrans ad illa inferiora , 'Aναξέλασεν Νηρεῖ ἔφη, post ista i Ηρ- ἐψι statim alla posuisset. 1 αι τοι πολύ γ'&c. Quae deerant ea tacite supplevi in sua editione Casailbonus ex Irassicis cossicinus e quissius varietatem lectionis excerptam habebat. Sed in MEVA DRi testimonio, sua auctoritate X ου posuit, pro X si risu in noster codex A. habet, ex Aegiano codice ab ipso Castula in ora exempli editionis ac quo is olim usus erat, adnotatum est. Eadem verba tam in latina

387쪽

p. 416 IN LIB. X. CAP. XXVIII. 38

c versione e Graecis codicibus msstis olim lappiens at lis Comes, ciuis viris issi icripserat, non Chian De veris his ad mori leges digeren sis moniti BENTLEIus in Emenae in Menandr pag. r. postquani ineptiam senarium obtrii. dere lectordius voluerat CLERICUS in Fram. p. 6. Jmοδος - - ἀραινεῖ. Vide HESIOD 'Eo. s. 94.

Utque ibi Tρ4 ἄδατος Ιωtur, sic hic scribitur in inruA. non Tρεῖς, ut insidit Oisauhonus. Idem versus eo-d nisi do scriptiis legitur in m Dis. Intelliigendum is rit, e runsndere portionem aquae. Quod sequitur δι' ἐν καὶ αξ. fortasse pera malles, id est Wypterea, ut inversione posuit atrali sed ab iν, ut edaurais aulamniis, sic tenet nis A. Intelliigeatus igitur Propκ em, nempe i ZMin scit Hesiodum' respiciem Anausias ait id quod comtinuo adponitur 'ita sis non lasere sgnificii id quod ille praeceperat. Ἀναξιλιις ει Νηρεῖ. Noranda ANAM A fabula se reus: . quae, quum a Fabricio in recensu fabulariani huius mici omissi esset, etiam dilimniissimi Hartem inusitosi servationem Quum verba ista ut paulo ante dictum deessent vetustis editionibus Graecis versioni Dalecaniis pii etiam in Auctorum quibus Athenaeus usus est Indice. Dalecampi concinnato, praetermissa erat mentio huius fabulae, quae nusquam Mibi citata reperi ur. In priore Και τοι πολύ γ' ἔσθ' ὁδιον ου γαρ αν ποτε claudicanti metro nihil opis offerebat vetiis clad. A. Silet vero prorsus Ditoma Sed facile state uadctu erud tus lector, sic scripsisse poetam. και τοι ποῖ τουτ' ἔ M'ιον. In posteriore, rursu non τρεῖς, ut erat editum, τρὶς, ut inmeisio fi versu, dedit codex intus. R.cternam si pronomine, non advertio, uti voluisset poeta; τριαssicere debuerat, non sic. quia at sequinar in neutio genere. Sedis hic versus illegitimus, Musto brevior: ἔπινον τρὶς ύδατος, ψου δ' ἐν μόνον. Cui consulueris, sae scribendo: ἔπινον , - τρὶς ἄδατος, ἀνου δ' ἐν μόνον. Ἀ- δ' , T τλῆ. Sub Tιθεῖ, quod hic dabat veni. dex, vix dubitari potuit quin lateret Tristi, quod perspicue legebatur VI a r. c. ubi vide notata. Duos prio pres versiis, qui ex hac ALExIDIs fialnala citantur, tales

388쪽

Pre auidquari murat codex A. praetermiam quos δῆsas Gisaurumus in fine erioris versiis inureosariae si ra-ν suis in Animadversionib. autem intactum praetermisit unc lociam, quasi s satis laetae iratum, aut nulla Dficultate laborantenae cisi tramen auantum equidem e putare oriri nec metrica mitio nec sententia constat. D CAMPIus quidem longe a vulMta sci iptura recedens, versiis istos stine sic reiaideratum A. Ecce dis visum adest B. nn rur 6 ώμ. Cuius Latina, pro suo instisino, in Gn ua sun rem convertens PUMANUS, Graecos verius in hunc uiuum

concinnavit: n κιρνα τε πω βέλτιον - γε καὶ ἀτταρας. VII BRuNI 1s , primum versum tenens sicut e litus est

nisi qinis personarum partes in hunc a lum di unxit, simandum verium pro sua Graecae prosodiae perita sic refingentium censuit, ἀκροτον; . B. α νωολυ βέλτιον; καὶ τέ--ς. intelligent M αεον rursusque τέτταρος κυMους. Sen . ternia quidem minime incommodat si isodo ut miseresesi silandarum nisu uin Memno non nimis longe recederm abroriani s pni AEquidem crisonu nomen miti H hic ha- ientalis i. non sine violentiae audaciae nota visci posse putavi cum praeseratin idem nonretn,. apud alium quidern Conticum, se in similis timen amatnenti versibus con potatori cuidam tributum videam, pag. 43 a. d. Servato itur illo nomine suspicinus eram, in u--riam haud AEGanum ei illum inebrimi placuerat, uiriticinam modo cin cinnari verius pota:

389쪽

ν. IN LIB. X. CAP. XXVI in 183

distin amor, intellimpar est, alteriam non minis merum, sed aianus harum dixisse. Si alioquin sanus esset versiis . poterita etiam coniectare, 'in vulgo Athenis soriata victam fuisse ceriam suampiam miscendi vini rationem. Deitae vero, quo pino versui convenire posset u Mascriptura, ενἀ - τέτταρας, non vidi Asnoscit in-men eam4em etiam Epumna, in in sic 'Ἀλεα Vers. 3. Non .L-it, ut ala sed vδ-ρὲ deditius. A. cum quo consentit Mindri lii ar ταώτην , nempe τὸν - λι- Perinde vero etiam v δἀρη poterat, a noni nativo M'-ἡς, Fod habet nis 'ru in contextu sta ni est Ly 8 inter lineas M'- idem habes pag. 427. c. consentiente nis A. 4n is in eiuro genere pag. 4a 3 est rarius M' ὲν , sitit. κυλικἀ idem nis. A. ciuit, pag. 43o. e. d. Iam misis claudicabat quarnu versis, vulgo

Qui cum iusto esset brevior, verin m auaen me iis etiadem non adtrilaui posse adparebat Gnienciant autem in vulgatani scripturam ambo nostri inssti cum editis Gallreciis interpres duplicem proposuit medicinanir λέγε τι, - διατριβήν γε πολ ιν ποτῆ. aut in hunc modum: -- δατ 3ὲν Ῥῶμεν τε ποτην. Venit autem vernaculo ferinone Pari inis, O Menapendarit que nou serons bom. Similiter seremi amphis: Iam loquitor nonnihil, in Mer bisen meo fisiam r. Sed ad

λέγε, interculisse, Ad niihil visum erire veluti λω

mui, in hanc sententiam, O ineundurum ne eo Amina nostro oran id est, ea ceruis reus taxiam, P ε -

390쪽

πω οἶνον δεῖ. B. κε τοι τέτταρο καὶ δύο. M. Nulla interpo- d si distinctione legesnitur, τὸν νον δεῖ μετλτἐ--Sc.

ni monuit AsAua Us n Scribe DIOGas locum hoc vanodor Πως δὲ καὶ κεκραμένον ν ἀνειν - δον δεῖ eas , T οι τέτταρα καὶ δυο. Q modo ea eratum inmunissimem me ponet Quatuor aquae, uni Mo. -- At ego, metamor is uetri ni a librariis permutari Voculas iκετα --τα, non dubito , κατὰ τέτταρα - lis scripsisse po tam sententia ciui dein iadem quam live rerariis est Gisaut onus. Sic alius p ta apud Nostrum p. 43o. d. v τὰ δύο καὶ τμῖς κράτου lixit, proδύο ἄδατος - 'Dἁκράτου , ut interpretatur ipse Athenaeus. Taceo, non viὸeri observasse Animadversorem, legiti is versibus f tiariis concepta esse illa verba Sed intrariis sum, cum sic continuo ctgentem eunulam viderem x Hanc fuisse a m liquissimorum Graecoriani Vini temperaturam , auctor B νειν, τὸ δὲ τέταρτον οἶνον. Dissertim Athenaeus hic comntrarium strabis . iii subiicit Diocleis verbis: ἡ δ' οὐν κιγέννησενταχα καὶ την θρυλλουμένην παροιμιαν. u. νε τε ινσιν ἡ τρια, ἡ ρα τέτταρα. Quae ita verte: Ab νγ tum Ionas nomisium se trinran, Aut quinque bis aut mina non autem quamor. Idem tamen paullo ante de hacnerasi locos recitavit antiquissimi poetae Hesiodi, inna-nxuae comita Sed certissimum est, nullam fuisse com-mnaunem omnibus Graecis certam -σιν. Aristophanes in =Εφairibus sis. 184. temperamenti meminit, quin titio eius interpres habitum omnium optimum cum quinquem partium tres aquae, duae erant vini. Habent , iam suas κρασεις. Hippinritates quidem pluriatis locis memiam ni τηλὶσον εσεν , alita alliariim.α -- Ηaec ille quae quum scriberet vir doctissimus, alio profecto occupatrum habu rat animum. Primum enim nescio a pacto ei acci fit, ut mixtionem quae apud Dioclem cornwum commemlatur, quamor amam aquae m. Mus inni, quae rario e in est ac si ilicas Hinum aquae , vel duas aquae o-nes eum una vini confianderet eamdeni lue faceret cum illa, ovaam si Hesyclito ait tradi apud ainiquissimos Graecos vulgo in usu fuisse, trium Mum Pantam rin qua v m. Tum ex bac confusione facium, ut Ather eun no-

라틴어 텍스트