Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

391쪽

a striim exiit Hesycitiois secum ipsam pustrare statui

em quorunt neutrum impinari illi boc loco potest nee Mi constat, praeter eos alumnis' ait sed is ui quis Fatuor, ae amo vin viabus visu scet. Deni*ae id opim erat, minim-μνησο cumGγέννησε permutaretatφie adeo proverbiis illi, cuius hic meminit Athenaeus. originem fibuere, de qua ille nec cogitavit, nec sine vi iurairaris nota gnare potiterat Aut quid incommiui habetiit illa senisntia, iam nos, servato ver, , Prodmn editis tenet tuerque noster o lex instus, verbum devecto in latitui versione expressinius Q ae niaxes quummum a morem, in austronam sim ta--- - eonvisus intelliymis . τὰςximum Had sermone p)vverbium. Si qua fore dubiratio de ver --ino subesset, cuius est paulo rarior usus poterat de uiritiore -μνησο cogitari in illius Iociis substituendo sed ne hac quklem nouauiona orat opus. Quemadmodum ὐπομιμνήσκειν σὲ τινὰ si nificat quia aluia in nremonam .in re sic nihil inimiebat Athenaelian, a initius ver, ἐπιμιμνάσκει ὰdem eademmi mam constriactione uteretur obiter er fidior, mihi Gicaa Hesyctili studiose evolventi excutie 'que non contigisse, ut verba ea quae ab illo tradita Gissaudimus 'erialis reperirent. Caeterum istamitio, quattv praeter morem esse ait Astlemaeum, est ramen eadem quam paulo post pag. 42 . a. ab Anacreonis laudatam referarnani ut se habent quanior ad duo, sic decem ad quinque t scissiore in duo ad unum.

de eius sententia iant olim disceptabant veteres. Ad num ut potandorum in conviviis poculorum retulisse vi. detur maneretio nescio auis. Demoenium intestigebat Ereti unis in Mag. p. 33o Plinio commenti radiis lita XXVIII. p. 6. sin x'. duae interpretatio placuis ueronymo E CUMAL , Var Lection lis. I. cap. 8 pag. xi. Alii ad di- hiemi viri rationem reserunt, ut Plutarchus Sympos. III. s. st auctor noster, qui interpretetit is causa provini haee

392쪽

Eυρὼν ὁ μαντις Παλαμάδης ἐμαντ- , O δ επιτεταμένως μ. Ad quae nihil adnotavit Glau- honus: aasi ipse praesci ima verta, soruam ONMPinae esse perhilaenili , pro versibus habuisset. At Ionpoeta tritoriis, ident lite comicus, natione Chius, si quod

nicta et Athenaeus, ransennente Pausania lila VH. cap. 4 extr. librum etiam vi is insidit, quem Elymologiis in v κ Λόγχοις, scholiastes Aristopli ad Pi 8 s.

ex Benileu eineri latione us rim indigetam potuit illum librum soliua nis istere oriuione: sive illium versi- hiis conscripsit, potitit Athenaeire id, quod ex eo in re. seri, soluta oratione muratis nonnihil verbis reistis. lud quidem satis adparaei, non metro adstricta, sed prosaica esse verba ab Athenaeo adposita; de quo Memmonuit BENTLEIUS in Epist miti ad illium, pax 6s M post hunc inius in Epist. Qit pansa Cur aratram eo

cem doctissimos viros offi*nderit verbum εὐρων, 'uorum ille τι Θιωνομάντις Παλαμ. hic veω ἔτι, ἀλευρο mursorrigetat, nullan fatis idoneam calamin equidem vitia Vini temperatio ita iuile inventum visum erat veterit ira,

ut etiam inventoris nomen ligariam censerent, lini ui moriae proderetur mammam eo nomine a nonnullis laudariari esse docuerat Noster, H. s. a. Σταφυλος , φησι, τὴν του οὶ οὐ πρὸς τὸ ἰ δα κραπιν Μελάμποδα πρῶτον

οὐρεῖν. Alii teste eodem ostro, II. 38. c. s. 79. e. ad Amplisbonem Rem latium illam visebant, M

393쪽

s. in INLIB. X. CAP. XXVIII. 38

Quulni ergo fide librorum nostrorum, communi consen su verbum sώρ ι , tenentium credamus, Altara ratio nis ni rendi mni inventionem, de qua mixtione hie agitii ad vatem Patinaedem ab Ione esse relatam. Si tulit effriciniis randum, probarem. οὐριον, πλοὐν relathina, quod prinposuit IacoBs, in Animadu in Eurip. Trag. pag. 4 t. Sed in libroriines scriptitra omnino adquiescendum arbiteor. Νικοχάρης γουν. PerperamΝικόχαρις -.Eρ. Quod te. in are Athenaeus , πρὸς -ομα. ἀκων ἐφη, paulo enucleatius scripsit Epitomae auctor παιζων πρ τὸ νομα τοῖοι νομοιον φησὶν , οένόεεαος οὐτος χαιρε -τε καὶδ . Nempe Oινόμανς proprie sonat qua vinum desiderat. Posterior versuum Icocuasus ex Amymone omissis aestiri Ein 'x s. ad vulgatam scripturain, κν - καὶ συμε - γε- ἀα, ill adnotatum. Manis inuit tamen eram, intercidisse anae

συμπόται Voculam vi, quam inseruimus. Eam leni tacita

adiecerat Pollinuus, versum istum citans in Notis assii, ripissismed. s. 6. Errita testimonium, sic velim stilina oratione conceptum seribebaria in eisitis: γ ν δὲ Διόνυσος ποῖσιν ηρεῖν ἐμὲ τε καὶ δύο. Pro ἡμῖν, rectius haud duhia ἡμῖν dedit instus noster uterque Porio, quum Petieo mi essiciant senarius ista verba, fiaspicatus sitim, vema Δώνυσος ωυμi pariit e superioribus versibus, partim interpretandi eaussa ab Athenaeo affecta esse quare, rani linitII extra versm posita, piis retitheseos signis inclusi. E OLIDI versiculiis ex capellis, Δiόνυ , χαῖρε, μή τι πέντε καὶ δύο; omisit Breviator Habet tamen eum leni Eustathius, ad od. L pag. 348. l. 44. nempe ex Lexico Rhetorico, ad quod insere is provocavit. Perperam autem linicient ini

394쪽

quum scripturi τοὐν γ ἡ spiritum orarum post se requis Tat, pro . Iro fortasse per synaloephen qua iam Am. duabus syllabri scribi pronunciarique poritisse coνα-

proposueriit Casaubonus. --λο autem in peiorem partem de fraxistimo caupone accipiendum putavi quam in partem siquenter id nomen usurpant Graeci Vule Subdam in Xἀπηλικῶς, ω upitamen i in Suid Pari. II. p. 6I. M. Lind. p. a . d. s. iam iusta, p. 43I.

- δὲ Ἀναυέον - οῖνου πρω δύο πατεe. Recte δυο ninus uterque non ob is erat editiam Elisioni uulturae vocalis erat hic locus uiuia vero nαρ δὲ νἀκφ. σύρηται - ἔνου striditur in Epis id ureum e vetere Atlienaei codice ductum, an peripicuitatis causa ab auctore Epitoniae adiectum sit Verbum, nescio pei commode quidem hic positum esse, nemo negaverit. Proeli Oιre Raessi dum pοινου i. e. aurique vini parua ce fuerat Heroa ΜERCURIAI IS, Variari Lin. l. 18. p. 21. quoniam in ipsis mine vertaviis stare fissu diserto a

395쪽

p. 4et . IN LIB. X. Ap. XXIX. 3

a morantiir. At facile erat observatu, urna Mia eram mundem rationem servare ac ainan ad duo. De perare autem doctum virum vitici scriptura, via morae verba eor-

posuit Breviator, nisi haec verba, s καὶ ne e 'Ari lio XI pag. 473. tibi priores quatruo versus cum quinta inhio iteriit rectrantvir, habet eosdem Dis cum ex Epitonia Eustathius ad Od. γ p. 137 min. Caetenim ex duobus istis Athenaes 4 is ecloga haec in virines MacREONTIs insitiones recepta est in editione Bam si locum tenet inter das, num LVII. in ed. Brixialia

disserit Noster, lib. XI pag. 73. -υ6ι dixere veteres, πόσιν ὁ ἐπιι απνευστὶ πινειν μὲ μώσαντα : in docra Atti naevs in ea parte librial quaecum deeMt pleniori operi, suppleta est ex Epit a cisauit io Animadu omise Sui L Hesyeh. quos ita laudarunt interpretes, praesertinuBARNEsIuM ad Anacri s. 3ao. ad Eurip Rhes. s. 4r v - δέκ' ex XI. 47s. c. receperunt Anacreontis edit res. Cuius stripturae vesti uin etiam hoc loco superest in ins A. uti non, ut in editis,ub' ἐγχέας striditiar, sed se rἈκχias. Iam participium Vrχ. quidem, quod tu in sto truncatuna, in impre s veri Athenaei exemplis restituriis est, consentientissius asstis Meditis luinieXI. 47 . e. pariterque apud Eustainiunt l. c. Ac fiere potest .aod ad Anain . s. 917. noravi BARNESIus hin sic ipse etiam Athenaeus stripserit sensum attendens, non metrum. At poetii eme vix dubi fi potest quin ἔγχο in imperiuc scripserit quam scitipturam nos tenuimus, ab omnitriis Anacreontis e litoribus receptam. Si ouisa men , constantis libroriini seripturae verecundis auctus . statuerit inuisse sonasse duas syllabas vae pro tum pro nunc ari, non magnopere eqssidem repugnaruru

396쪽

n vero, Drereran long ις -- Ε κυαε- apud Anacr recepit FRUNC cum aliis; ita quidem, ut non cum sequentibus sed cum praecedentibus iungeret; in hunc nuntum, puto , istelligens nariimilem striacturali oritrionis, ἔγχει κυάθοις

τοι μὰν δέκα μιρηὶ πατου, τα δὲ πέντε νου. At quumno modo hic κυάρο v teneat vetus codex A. sed in qa sein scripturaui ursiis inseriore loco XI. 's. yute

que codex consentiat, nil novaiulum putavi, tenerviiii

quq κυάθου , intel endo cum BARNESI - μὸν τὰ δὲ.Raraim, amara sive, quod intem recit, hinc. uiae. Insequentibus verbis, vocabulum vενἀ a caseissi acc*iens idem BARNEs Us . sic edidit: cuius rationem, quam Theodoro Mamuis ieeepnitri retulisi an non moror. RUNCRIUS iu ne ex in enio, an alium ducem secutus, unc non vacat inquirere duos postr inos versiculos in hunc uiuum mustituit: Quae ut ingeniosa mitio est, sic ad sensum percomui da nec enim furere nunc vult poῆta , sed nuΜlerate ba charaxa perparum recedens a Vet is scripturae vestimis. Sed, quo paAo metrie ratio constar et elacem versiculis, non vidi: nam, cum secundus pes necessario vel ianibus vel tribrachys vel anapaestus esse debe4t, in penultimo Praraim versiculo trochaeus est in ultimo spondeus. Quare, in anulea fere sententiam, aliam viam conmtuendorma verboriani investiendam punivi in qua no nihil nos adiuvit veteris nostri codicis scriptiira, quae in unc modum enotata est in excerptis lectionibus, casvβριστιωσαναδευτε βασσαρήσω. Qua ex scriptura rideant, docti, an certius aliquid aut probabilius erui possit , quam uobis licuit coniectare.&:ripturan --τοποσιαν cum editis tenetrans M. Mω ἀκρατοπότη . de κρατα ποτῶ , per o breve in syllaba O. Sed codex A. ut hic - πωσι- habet, sic deinde miti c. ακρατοπωτεῖν, peris longum: Quod an rectius ut inii non liquet. In vocabulis rώ - - ἔκπωμα stripturam per vocal- longam in adimam scio a Pos

397쪽

pa a cis Et fima illoriit observationem eiusdem nostri codicis usiis isse perpetuus in illis .cabusis, in otii- laus saepe peccasum vi e litoresve, semores librarii die t stariam Murre, de uiuus dicere e peram . vi videturllatio, eM. Et inconstans in his est id in codex, ni Bllit nos lectionis varietas ex illo excerptii: nam, ne longe ab in ad proximum vorab. ἀκρο- ην Ἐλβ. γ nihil ai

va in Anacreonti essitione posui H. Mephanus, de post eum at omnes quo sciam Lyrici misi essitores itemque apin Athenaeum Casaialis se inuint proinis verbi sorina miniis offensi, quam pede tribracti inhiovensiculi Anacreontei Spero probabilius visum iri id ovolnos, praeeunte aliauatenus nostro cossice, decim's, ' γε δευτε - Mua obsaiare hoc latere videtur sub illo AP δηυτε. quod ira scripserat fibrin ius, mun menti eius adhuc obversaretur istud 'Aγs pii , in quo incipiebat versus hauLim multo antecedens. In Maxo vo lo-, emcaereus haesierant. Nam rectastis quidem pes in re dis iambis versu sede quo pacto lacin tueri pinet,. quam viatii 4 BIMINCRI lervatum vidi , exputare non po- mi. Potuerat utique participiunt, ad sententiam perconi--Μluna, pon. Athenaeum, neu non masnopere ha-hinis rationem poeta vero quid inaran e seripserit, haud Belle definias. uetuis statuas, κο πινομέν τ' ινυμνοις -ipsisse fuerit indicativus modus pro subiunctivo positus . bibimus f pro bibanuud more, poetis minime in-umuente et per iniunctionem a vero in da olim it . t ra connexus fuerit ille Versiculus cun Aeauentes quem quoniam adponere silpei sedit Athenaeus, tortasse idcirco, ne suspensa maneret senim iis, participio ποπένοντα, asus est. MODOTLIM, M. VI cap. 84 ritu Vero , quos eadem fere verba, Prae ex Herodori statim mamr, deinde rur

398쪽

in Hemio qui leni vectis ωισma ac porsit, in Q maeleontis vero έπισκυ σω, io unum , e mmd- te libri omnes Moscum, pr-ter unum a gesselinoo citatum, in quo ιπισκυρῆ-ι Verbistri Mu-Misaea, ScrΜεunsIus,misceli. Mon lib. III cap. uia hunc his cum tractavitirarum negligentia praeterminua esse in M. c. a. monuit ipse CAsAua in Animadv. Restitutum illud de ita est in ed. Cas. 3. Qi- l in 'AM e . a. - non is natur pro quavis aqua, de illo usu nutus nominis vide Vi lii interpretes, & in his praeseriis de tu Cinnae, ad Georg. Ι Si λῆξαι teneas, quae est tiror in scriptura, quamqviini in Dia quidem hic verinus cum m. non comparet, non a sint ante quam quae a nota in versione expressa est Gallicias Misterpres non satis habuit ῖξαι legere cuni DALECAM- Pio; sed & γένει in mutandum censuit. Mire, o prorsus Ibalacampius Eum tanεια, Ἀ- irim ,-bra fas quod Graece oui retuli1 Pasinus. EPaulem W- γιυ ημῶ intellexeram.

His 3 itis Wosiam erat, quod viam edebatur,

in eam sententiam, iram Gallicus interpres his vertia expressit cardam iure, 'est bom xl Sotiavi in an moriam simul revocans Trimalcionis dictum aptae Petri nium, Visa mauu e Quoniam ' ' claudicalint versias. σκνιστέ γ' ἐκ νισι conigendum idem interpres censu nil pro suo poteras etiam --.. coniectare, aut oυ στέωτι παπ. Dat an pius cum M vinisset, HS Hammmore uuam am, O bisere, pultanum ista Graece sic Pars avi re vidit - δ' ἀγιν ωιλὸν φυριστὶ - πι- Α

ἀλαιαέ. Desiant ista Epis Editi sic habebant, ἔσαν δὲ

399쪽

ω ductoribus au - ἀμφιιιιφι Mant&c. Quare C. Ain BONUS: Qti erram erantuinquit, illite auditorum Isariones' a te inpius, ut expeditet se, mirificam interpretationem mattulit. Sed enim lituition- quas fiscipuli doriribas Bee-vrent, nullas novimus ex antiquorum in uni tis. Exim stimamus legeri tum, 'Hσχειν δε- ι τῶν ἀκρατῶν ιπινχώσεις. Tanso auctor moratae aliquem Mo-oma. Os

a uis fisci. - . iiii euintariis Mahant, vel oua, s. h. ana. Ex istis intelligi utcumque potest, e et si ge-mnus παιδιὰς fuisse, eum inacissi convivae cyathos in camput uirutuo sibi invergerent petulanter sine di nimian in probe sed quia temulentia non ausit Non dissimilia oris sunt quae restitimus libro primo, cap. IV. nempe M lib. l. pag. 37. d. e. At ea parum huc spectant. J Sinti v limum vero, Moria noc ipsum .ἀιδῶ gemas est, is quod de temulentis Thracibus infra non longe scribitur. p. 43 a. a. - - τε, δε-τ- καταχρι ενοι , καλὸν. καὶ ωδωμον ιπιτήδευμ επι μιν νιμικεισου. Quidissi stripsit Athenaeus , ησαν δὲ τῆ Ἀρωντων λειχύσεις ωΝam soliti amantes in honoretriis recordationem τῶν νιρομένω vlnurn ιπι -αι. ἄ- Sana speciem hoci het insignem, τῶν νώντ- amarici an pr--ns si νres quae ex Theomtiti Scholiis retulinius in Anima iv. v v as . a. At non uino in am num honorem ut tanni mae4- σεσι , sed & vel maxime in regiis allo naue Gisum verorum Mnorem . ut ex Ioas as a. b. satis cossiat. Sed numquam Mera i -m ut hantur nisi cum menιινε ἀκρατον burerent: vide not. ad VI. as4. a. 4 LIV. 6a. c. ouare, quum hoc ipso lo-- ω ἀκροτο ποσι . ex profeno sermonem instititerit Atti maeus , verisimilior notas atque etiam certa visa erat Toum emendatio, a. κρατοποτων 'egentis in No is ad Theoci pag. 39o. ecl. Wartoni, nempe ad Mysi. l. asa cuius tota connitenda ibi Nota Probavi vero articulum aei a Casaisono commendatum, suem Graeci se monis usus h. l. desidemre videbariari .mpe ex viali primunmatione nata est scriptitrii 4 , oro P L

400쪽

lacta mentio. Ex prosesso autem de eo continentatus est a auctor noster imito libri XV. p. 66s. f. seqq.

vsuspectum esse verbum ωζωνἄ haud immerito p nunciavit CARAMB. Dissicile sane dictu quid huc faciat ve,

Suidae interi renitio, , ις- διακόπτων vel Hesychii, - ακώπτων. Percommodum est ad sententiam foret ' μκω ν , quod IACOB proposuit in Animadu Crit. p. a 86. nain δέκει valet M avit, id est, inere, Miauere, acti gari pquam in sententiam ab aliis, ubi eodem de ludo at tur, erba φωτειν , βελλειν, ὼνἀν, προιέναι, sin pantur lib.

XV. pag. 666- seq. Nec incontinodum foret rἀις ων, quod FIORI o placvit in observ in At n. p. 6 . Sed, quemadmodum aegre id i persuadeas vulgatissimum embum 1νακων ὐμἰων 4sramis esse mutarum; sic , quo pacto ex Aκω in δάκω aberi are potuerint, ain istae dixeris. Quare libroriun sciripturam quae tanten, ne quid dissimul em, ex unius cossicis A. auctoritate pendet nani iu is deest istud testimonium loco movere non siim a sus videndumque putavi, ne vel aliud cliud naagis reconditum lateat sub ista scriptiua, aut ne vis illo verbo usus suscet notione nobis adhue incomit aγκύλη nomen ocul esse nonnulli olim statuerant, ut docet ostextu . V. pas. 667. c. 4 Supplem. ex lib. XI a Casauia sitis in Animadu pag. 8a M. Cas. a. Se si us, iussice eodem nostro Athenaeo, alii αγκυλην 'tellex runt χειλα, dextram manum solerti decenti liadam mistione timari soluam in cottiibi audo.

pe τοῖ κοττάβου γ nullo incommodo omisti , ex frequenti

ramorum scriptorum usu. De seossis quae escivitur ea

minisus suasi obliquis aut ex se in emu Piosissio vide infra lib. V pag. 693 8 l. In PINDARI scolio nil muta nis. A. Ut desperitrum, puto, praetra nusit 'reviator Suspensain abruptamque sententam quis ii is immani praestabit Ad vesci a qua

라틴어 텍스트