Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

401쪽

subiecitu niad hoc hariolari est. Q Ad postrema verba e καλῶ κότταβον , spectat CASAUBONI animadversio: R, Osuurn κἀλω pr επικαλῶ siveἘπιφη ἀκω, Agathoniciosem tabum hune nuncupo: ves scribe, 'Aγάωνι - καλῶ aia 'τα- ut in Syniposio Xenophontis, Ἀλκιβιαδιν τψ κα- γ έ. Posterior ratio probabilior visa SCHNEIDERO. Sic quidem idem Xenophon, Hist Graec. lib. II. p. m. 367. τὸ λειπόμενον ἐφασαν ἀποκοπτοι σαντα ειπεῖν ἀυτιν' Tοῖς δὲ το ελευτηκόσι ός. suae de uasa nin epulan πχαια, βεκκεσεληνος. Postquam id nos docuit Atti Nnnaeus, subiicit: Διὸ καὶ ξυμπέδης περὶ τῆς Σθενεβοιασπ φη ν , ἡπειδη νομιζ miaim, νομιζοι aut .iσειε α τὸν Βελλεροφόντην τεθνάναι,-Πεσὸν δέ νιν λέληθεν ουδι ι χερός Μ Athenae sunt e non Euripidis, omnia ia praecedunt M verbum πεσόν. Sensus estis solitos vetero, Guae de menvsa cadunt, amicis defunctis assignare ideo ditheneboeanti, apud Euripidem Bellerophontis audita morae, qui v quid sub mensam, ut fit, ca4eret, illii statim nun passe. B craeca ita expone Ideo eriam Euripiara vicia rararia a. ν postqvam illa semphontem gnomum Mavit: n ut eam, god de manu cadat, latet: nsed satim id nunci a corinmo hospin. v vel, sed satis His coria is hospiti Macrum esto, id vlicet, quod reeidistin Bellerophoiuem Corinthium fuisse. M& in ipsius amorem incidisse Sthene, eam Proeti uxo-n rem, nemo nescit., CASAuBONUs. - Fera fortassis poterat infinitivus iniζειν ω in oratione obliqua positus. νομιζra dediit ans. D. Caeterum concie*ςh. in

AD AE A P. XXXI.

ει ιμμον δὲ - - Περιάνδρ τῆ Κορινθιν. Ista omnia ,suiu cita vocata tis', quod in fine superioris capitia

402쪽

hanrur, ea oransmis tetaeite a sexit in sua essitione Casa honus eademati nostri agnosciant codices ambo.trinsecus versurinienam, parentheseos uncis inclusi scripturam . στ' vero, quam Roscebat metrica ratio, tenui cum editis Versus autem iste, quem Euripidi tribderae Erasmiis in Ataso, In vino venias, AEScura vindicatur a Stobaeo , Serin XVIII. Mox recte οἱ παροι ει ἰόμενοι habent e l. Ven. ias. Pro quo quum inepte πόροι ἀως. . positum esset in ed. Cas. 3. propaganitri spha, rna est in ed. 3s. a. 4. ieet mereor monuisset C sAua in Animadu. Istiae. τὴν ἄνον - ἔχειν πιελαια - latine miri in caret elavo reddidit ERASΜus, in Adis p. 46a. In Xenophontis veretis ad Dionysium , quae netia quo auctore rerere Athenaeus, proas a Diod erat editum, nT δῶ dedere ani, codices mssit.

Καὶ ε Σοφοκλῆς δὲ ἐν ἀτυρικῆ. v Satis constat, viros sit, pluribus docemus, tragicos inditas in Micon theatro noi singulis salvifis, sed quaternis solitos immantagonistis de palma conteriuere. Hae quatuor fisudaue,, cliis, s satyrica sabula una semper autem In tetral - .ngui drama unum fuit, quo σατυρια-- esset Ctta vetetur Exemplum/ἀτυμκῶ δράματος habemus tuis ieni Euripidis Cyclopissius quam ex omni is omniurnn poetarum tragicorum eius generi sibulis iam suo tem-mpore extitisse unicam stridit Eustathius ad Odysso Q. Hi Athenaei seculo multae adhuc fuerunt superstites nami, Aeschyli, Euripidis QSophocliis plures satyrκae labiis Ulae ab eo is polluce atque aliis laudantur. Cum haec mala habeant, quomodo accipiemus quod legitur xviram Sic lo ruinar si unam aliquam Iblum saarmam Maiam B Sophas fessi: Mod ex ante dictis falsum pareti Nempe nita res habet: va deest hic proprium dramati, nomen:Wves fuit inter Sophocleas olim quaedam fibula, a man aut Sa n inscripta. Hoc putamus verum esse: nam Maesahar, septimo capite suarto inter eius poetae drantatam titulum unius commeevioravimus, ἀτυροι κωφοι vi

de Animadver nostrarum Vol. IV. pas. 39 si Lixo

403쪽

ΜΣατυρ σαφ. Si es placeat ita potius interpretari, Soph meis in una Dararan Sar uaman fabulamur, non nimis rem fragri or cum praeseriit ira interdum loqui Gramin maicos recorder Hesychius: 'Aποφώλιοι ξέι ον οι μη ενοι - ην τε 'υλών. Αι -- Σατυριμφ porto inter alia Sopn raclis ityricii tramani, Hemia fiat ut cognoscimus ex is Polluce lib. VII cap. XXV. α CASAUBONUS. - I. uin

y suit. Ac sane, si sic scriptiam in vetere codice esset, Lρα ατ σατυρικῆ, ut in editis Hesuatur, vix aliter im sigi possit. At quum nude Σατυρικῶ habeat li- her ille, e quo derivati sunt recentior. omnes videndum, ne έν Σιατυρισκ uerit intrarius, quemadmodiit apud Hesychium l. c. legitur, fiaetam e ille titiis his alicuius 31nsularis dramatis latyraci Particulam a Post Mφοκλης, cum deqsset editis, recepi ex eodem insto codice. In Mocra Is s x. προνισσομ habet is D. cum

ιπεὶ δὲ τροφα ἔρξαν το Oe. De proMessia Vitiorum , publicoriit morum depravatione loquens Deipnos is plum, inter caetera sci ibit: ιπὰ δὲ τρυ- ἡρξαντο, δ

404쪽

THEOGMIDIs ecloga ducta est ex praecem, quaei in re exstant, s. 469 sqq. d. Brunch. Ibi in primo vere suum hic adpositorum, pro 'N- ίς, quod apud Ath naeum habemus, coinni lius Mesu a legitur initiovem a. sic edebatur, οὐτέ τι & sic etiam inprum hians. D. Commodius nobis visum erat, si partiri vociis his, ουτ' ἔτι. Sed pariam quidem refert Asore, bene eἰμ' caesi sit uisni. Recte etiam s. 3. περβάλλη edd ubi reG- n s. a. 4περβαλοι πis. D. Uef. 4. - αυ-d σου, ut apud Theomidem recte vulgo legitur, sic hae dedit ins D. Sed Pώμης, ω γλωσση1ς , hane idem cum

Irectatur, σώφρων τότε νηπιος. Veis. 9. πρὶν μειν πιξ, V. Sic commode uterque noster codex mutus. Sed quod apud Theogn vulgo leguut', ἀλλ' ἡ 'ν - μυειν , id verum est. responisi eis quae apud poetam sequuntur. Coninuiue vero aιπαν--, scrinini apud Nostri uir

di Wμμο lege tur. J Quis malum hanc monstrosam nlectionem excogitavit imam recte quantum est liurorum.

405쪽

μ αρ. INLIB. X. CAP. XXXIII. 3ρ

Μέφημέριον. Sed aliquem audaculunt huii editionis 'παρα- πλομωτἡ impulit, ut ita sollicet emeridam ineptissimais versio interpretis Theognitiis clarii mens: Noli, inquit,

Ου καλῶς αμ. Intellige ποδωσιν. - - τὸν Αἰσχύλον . Escurar ipsos versiis, quibus indocore remiseruos Gnaeeosummons nam in-xu, adposuerat Noster lib. I. ubi supersunt In Epetuoma, p. II. c. Quem ad I uin a in nari in Animad ri debuerat, collatolin loco esse illos versus ex crinis decerptos. Eadem iam dixerat Noster iiD. l. pastinet. b. Quos sequitur, ἀγνοῶσι τε ι λεγοντες : ut sic dedit ins A. M a. παρ ἀγει γει ν codex nas litemve. Παρ δέ τοι Λοκροῖς τοι. μις- 6 e. Cons Aelian. II. 7. Mis, tibi ait ratiν δὲ Μασσ. ἄλλου νόμος, intelliget, vel ἔκειτο. inime vero illegitima sorina nominis erat Μασσαλιμαις , ouam habebant ethri quae eadem cum siti, nam apuὸ Aelian. II. 38. ubi de eadem re agitur, occum it apud ostrum, II. 323. Sed hoc loco aliam praeivere nostri libri WΜασσαλιώταις - spicue dedit an s. D. Sic sevisitur apud Polyh. lib. XXXIII. c. 4. o. iteri Nile possessivum Μασσαλιητnae in optimis ei en Polybii codd. lv. s. 6. Quod dein ait, mato inninae nempe, Mophnis certe aerara haeam eman Amisse cum eo consentit, tun πἀμώ- Μιλ σιαν, veluti in proverbio & κἄτ' ἐξενην, pro vinxti mo a dictata videmus apud ostriam AlI. 7 a. a.

406쪽

quere lateor. Contectam rem FIORILI. putavit, Ol s. e. 44 6 ἀπέλαυον legeretur; similemque sententiam exustimavit atque illius Alexidis verbi apud Nostrum, IV.

134. a. ἀπαντες όρυουντ ευῆς, ast iret mmcόσμην ιιωσιν. Α τοὶ μὲν τὰ δέ , avo equulem sciam, disti ibuti etiasgnificat, Gin, alsi. Pro fissu ineptum sphalina Pera rum hol ex ecl. Cas. a. in ed. s. 3. repetierunt est. In ARIsτOragra verbis, pro 'ησὶ θερμου, quod comis erue ins A. perperam editulis erat , perspicue i. θερμο dedit nas Ep. quod unic verum notandum.1e exemplum, aliorum locorum caussa, ubi similis depravatio Omnes codices invasit. Caeterum deerant h. l. in ecl.

Ven. ias quatuordecim verba, ένυπαρχοντος ήσει γερομῶ - - - δι , -- τῶ quae e nimiis nicite adiecie C lauta nisi auod φησὶ pro bσs posuit. Et ad istini auidem H nihil e nostro nis A. adnotatum sed in eooenitanaei Athenaei exemplo essitionis Bas quod olim Casaia-honi sumit, video h. l. in ora ipsin vocem ώσει - raram, nescio utrum ex Aegiano inlice operis plenioris, an ex Epitonia; sed puto, ex Epitonia Ad rem rod spe . ctat, si dis agitur quaestio apud Pluxarchum, Sympoc III. 3 cur insieres manιme, Destri, sen inia itur .M. autem de bravia ana liba subiiciuntii vis-ari solius, ea d ni habes pini Aelianum Var Hist. Il. o. ubi &ώ-ὐπι-- reis nominatur quae sinio ea hens, XXIV. 37, 1oa Coenothera, XXVI. I. 69. et et, cognomen fuit Hes p coniici poεtae, genereri, ventini cuius dramata mox hoc mox illo sis auctoris nomine laudantur. Ad fabulae nilum qui is quidem

tum sed paulo inferius pag. 443. f. hs sici vocalici,

non per sphthongum, in cruent codice : itarii illis anen ut titulus perhil emi suisse non 'Aπολειπουσα, Ἀ- λιποῖο ἀ quod probavi. Nec enim cum Iraec

de mitra vel antino, iam intelligi putavi, sed Desem

407쪽

e vulgo hic consentiente ureosiae insto le3eretur, omnino obsequendum AsAuBON iniit, monenti: ar Scribe, non 3 σωφρονεῖν , quod lex metri re uit: - φρονεῖν, quod extat paullo post , p. 43. f. Lubi uerum hic locus. α Αλεξις δε ιν ν του Φρυγε διασκευη. Quid simiMsretetur illis verias, ιν τ του λογεο διασκευῆ, scire licetne libro III cap. XXVLαCASAUBONUS. - Vide Anii adu ad III. I io di Romus in Excerpt. 3D 93. 'dein eclogam ad illam fabulam retulit, cui nude iiij ttitulus fuerat, cuius meminit os e lib. VII pag. 3o7. d. At hic agitii de cunda, emendata eiusdem dramatu editione. Non disserunt autem O Φρυξ 4 Φρυγιος fortasse Vero prinia editio inscripta errat Φρυξ alterii vero, mi QO .m- τερος. V 4. Rectuas avd dubie erat παρεγιν σε vio dedit ins A. quam παρεγένia'. quod erat editum. Sed minime spem ei cluim, ac fortasse praestabat etiam, επροχειρως, commare intercidebatur oratio in M. Cas. In ed. in a Bas nulla erat distinctio. os cum Grotio, Brunck. in Gnomicis pan 83. post Hot comma posuimus, ' Ἀγέρως ad Hν-- reserentes eodemiue nodoctis inmitia oratio in m s. D. - Sententiam vero illam 1 sane iam pulcram quae LexIDIs verbis continetur, malus vertas Clearchus comiciis expressit studiosi versi, nculos utriusque poetae comparent inter se habentur

oe Articulum ante 'Αριστ ignorii nas. D. cum editis: sed praepositui, dedit ins. A. - Vinum sod in publinis At naei libris Σαμαγόρειον ex Aristotele nuncupam tur in membranis est Σαμαγόνειον in Excerptis Miκό- νγειρον. Nullus locus mihi notus inlo horum nomine. ἄCAsAUBONus. -- Noster eodex instus uterque vulsatum μαγόρειον tenet nec aliud in suis repererat alasis mnam. Sisene autem is a scriptura ab Aristotelita, imanu, aut unde nomen habeat Sanimnrum vinum, perin e incertum.

n venderetur. Q in eam sententiam, quae nobis quidem

parum probabilis videtur, sed Gallico placuit interpreti Σαμαγοραιο scriptum ci portebat. Quidauid vero sit, quoa psit Philes nus in animo habuine videtur Mar

408쪽

neu in illud aod vocatur viniam, Homero celebratrum, cuius una pare cum viginti aquae inibus miscebatur, utiat poeta Lιέ s. o9. Concilin XIV. 4. 6. Caeterum notandum quod Eustathius au ad Od. pag. 348. l. 46.ώλον δὲ - οτι -χρι καὶ νυν περὶ τε μει εροιὼτης Ἀσιας, ενς αιο περ που την Ἀρμενιακὸν Μελιτάνην , οἷους έρεται παυ- μώιας, κρα- ώρων δατος ου μακροπτο δατα

Tetii 4-ων ο Δ ἀόκριτος. aut coeperat Athenaei Democritus, ind. a pag. 426. e. Quod hae legebatur παρμεω, proprium phalaria erat editiovis Cas. Recte silperiores

n institutum paullo ante sermonem de vanu modu empe nranc vim, laoriam menti apud veteres extrabat: Ἐγὸν nitendunt x- του Ἀλκαὶσυ του μελοποιο λεχροντα

Μνουν βαλλόμενος. Digressio, quae tractatum 6ρὶ κράσεωνn intereupit, imis coepit, 'Hσοιν δὲ τῶν κροατῶν rectius ἀκρατοποτῶ , Vide pag. 427. e. J 4 ἐπιχύσεις ώς φηMNΘεωρ. CASAUBONUS. - Uce επε recte scripserit vir doctus in Animadu tamen typothetae sphalina, , a in editionem Casa temere irrepserat, in ntextu religiose conservarunt qui editionem Cas. a. a. curariint. Cuius generis sphalinata vix operae pretium foret notare, nisi vel hoc ipsum auod toties tam fideliter repetita sunt.

turbare posset lWores; si suspicari liuerdum possint, aliud nescio quid sub eis latere. Ipsi doctissimo Casau,

no subitule accidiss. observavimus, ut, cum typothetae aliquod erratum, quod unam editionem Basileensem o CupaVerat, einen lare ex in enio vellet, in alia omnia ipse aber raret, quam quae ei indicare potuisset editio Ausina, si eam consulere voluisset debuerat autem istoc Athenaei, praesertim qui coelices instos ad manus nou

esst, id curare ut prineipem editionem saltem semperant oculos haberet; at lecto nec vacat semper, - -

409쪽

non licin viis consulere editiones. Quare quo maior . ad iisne usque et tem fuit Casaii,3nianae editionis apud omnes auctoritas, eo maior diligem, a novo editore delae adhiberi, ut qui, lectioniun, ias illa exhibet, orna riuio, accurate expoture ouod dein τὴν - τσὶ λα- του μελοποιο λεχωντἀ Iegebatur in infiti nibus omnibus, priori loco inficere positum inculum τῶ recte ignorit ins A. cuius auctoritate eum delevi. 44 vero ante sis tremur quidem idem codex, sed cistudiis ni pri bavi iussicium, in s mutare iubentis; τὰ

Ἀλκαιου - - λεχθέντα : quo etiani resertur, quod con

nuo deinde subiicit,4 τ ὰὐ, oui se . Nec tamen . τε, τοις - , ut diri, sed a τοῖς habet ins A. Desunt auten haec in Dis. Quod ait, φησὶ γά που οἶτος, ferri potest nempe Ἀλκαῖος, Sed usui Athmaei conve-mientius videtur sv τως. Sic rutilis paulo inserius sit. d. λοει δὲ Ουτο edebanir ubi Oι ω decli vetus Od. A. A caar versiculus h. l. sic editus erat, ' πιχευε κέρνα εἰσένα καὶ δύο. In nis A. raro ' χευε κέρνα εις ἐνα. . Sed vide infra , sit. d. ubi idem in nexu cum aliis repetis' tr. In Em praetermissus est, pro more, totus introirus

in istam de m*αι disputationein quae ibi ala, his verbis incipitur 'OH Αλκαῖος κατα πασαν ἄρα &C. CAsAuBOR est ad hunc locum Animadverso haec: Io-ncus Alcaei qui hic proponitur is deinceps expisatin m pluribus a Democrito, ita legendus,n χα κιρνας ἐνα κώ- :n neque aliter paullo post scriptum invinias Athenaei senis

naentia est, hiere Alcaemm his vobis, ut puer L pocitas vis , num de more in cratera moxat eo crinos onere quod vo- meabatur l. κε δυο : cism infusis craterem e thu,-- 'bus visu, aquae unus Uu tur. Alii Critici aliter censue-nrunt, ut CHAΜAELEO Pontici et qui, suas de remperaret B ω νιni loeutum eo versu Alcarasm, An cara a sol. Fiata arvoluis, se n e VMarionisus unum primo orastin meri j m LMmediarem, deinde duo, non amplitus. Haec ira Athenaeus: BG τούτοις sic edd. omnes recte, ut Videtur pro . τοῖς , quod erat in sto. V γάρ τινες οὐ το κρασιν λον Μάκρατον πινειν καὶ πάλιν ἀτα δύο. Aucto mutauius in-

a terpretationis A suum de illa iudicium proximis verbisai aperit Democritus. i. A Memn intellige sub Douotari

410쪽

nκται της Ἀλκαιου φιλοινέας ἀπε-- ἔχων. offendita haec oratio aures nostras Qvidetur τούτφ scribe ndurn Hac intertiatione, ait, damonstramis se chamaeleon, n Ponticus temulentiae Aleae gnaram. Hic est GAMELEOMM---ta, ut ne Ebretriau opus conscripseriuri cuius is facti est paullo ante meritia i p. 427. b.J meminit eius inlibri etiam Clemens Alex. Stiramat si ro primo. In eon continentario locum Alcaei tractaverat. Sed parum fuis. nse versatum iamaeleontem in Alcaei poesi, probata mox Democritus: κατοι γαρ , inquis, ἀσαν ἄρα κώn est: μγ quamnque anni te sate , O uocimque Danuun reman flatu sis in .sve laeto, hoc significat κἀτοι πλnσαν περίστασιν,) octa hic Metu reperimn rinde suod nothis hae dicitur, sigillatim probatur a Democriso Pr nferi AE EI restimonia de suis potationisus, primum Mnbensis, aestivis, istimis desnde, in risus adversis, nisus undis. re Sic ille Iani essita quidem Olim inriprii, H ινμειψα non asiam admittebat explicatu nem, quam

mi usus est doctus Animadversori A nobis, non multo siversam quidem in sententiam, sed alia orationis soritia.ὲν δἰ εκται dedia vetus oderit A. Quae scriptura, quod ad potissimam quidem verbi partem pertinet, haud dubie ma ac fortasse tota proba est Nempe in Maadicunt Graeci pro eo q-κl Gine scimus, sermonem aliis

quem in hanc vel illam anci ae ere, id est, intelis Oram*marici auem usum huius vero non praMermisit dilientissimus . STEPHANus, in Thes T. I. pag. 934. f.

in hanc notionem frequentissime uulem usurpatur composituri verbum ἐκδέχομαι. cum adverbi ουτω aut alio simili constriictum. Sic paulo post, in eadem hac di pinatione, lit. e. τοῖς λαε εχομένοις. Cons. III. 8s. V. I 89. d. min. ad II 66. b. Fortasse vero .adem notione etiam vecto isδέχομαι hil usus est Athenaeus, iidem cum accusativo casu hoc mullexu, pro ita inrelis Lit, Da viae timoremus obiter, chamaeleonum haeumesia illis Alcire verbis hα καὶ δυο particulam a tro pisse, muni vel duo qua notione quidem haud miro alias eamdem particulani usurpatam novimus. Vide Leticon P

라틴어 텍스트