Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

411쪽

p. 43o INLIB. X. CAP. XXXV. M

si videbatur restituenda hoc loco dicti αμωκνέψαλον, ut a sit mens incara prae rara ad eriss hum n mundum Anse is au tribus , pisuuialimo, optimo vino , O mositae . BGenus lecto, fuit quos aμπικν-λους Ο isant, a se a ctore Polluce lib. X. cap. 6 ssest 36. J Plura de ira vocem insta carre VIII. ad lib. A. pag. 4so. a. PMd hanc immterpretationem vix admittant poetae verba Nam qualis nesset hypallage rima aput timis est' Quare de me milatione quidem nihil muto verum Maφικνέφαλον - pia

murarum interpretor, non lectum. CASAUBONUS.

Ex hoc Athen- loco collato cum XI. r. a. ista

incor ecloga, cum ris quae sequuntur , in driones omnes Reliquuiriit Lyricoriani Poetariam transieriint. In Athenaei editionibus coni:nuo verborum raexu, non disti -ctas versibus, sm iptae omnes ecloMe eram Casaubonus in Animadu distinxit versiis, ire in Lymormam editione

alam Stephano aliisque vulgo factum Pariter nos nisiqii H Vocem MMἄὼγ a fine minus es in serui initium reiecimus, praeeuntidias praestantissimis oratii inserpr tibiis, Iano RUTGERSIO, In Venusin Lectionidi cap. 4. GH ano m. IANI, in Ginnientatume secunda de A caeo eiusque Fragmentis; Halae 78 r. MITSCHEM. CH, admorarii Carnae lib. I. a. s. observatum est enim alieisdem hisque doctis viris, duas priores strophas Ho-rianae dae modo nominatae ex inis-- versibus esse expressas sed praetermissos esse ab Athenaeo duos e scillos ainores, qui apud Al eum inter eum qui a x-

412쪽

μω incipit, Ceum qui a XMιδαλε, interiecti suissent l, Quumque ab iisdein vim simu laerit observatrum, ex eis seni Graeci Lyrici versibus expressunt etiam esse initium alterius carminis Horatiani, quoel legitur in ossis,inum. 3. his verbis: Homia empestas oelum e traxit; si res nisessu Miscisnt Iovem nam mare, num figmae Ih, o Aquilonesonant. --

rasam nos inituros apti l lectores Athenae eonfissimus. si duos Alea versiculos, ab Athenaeo praeteranis hs, hic adposuerimus, quales, ex collatis inter se duobus praedis ctis Horatianis carminibus vepletos, nobiseum his ipsista trias perhumaniter communicavit ingeniosissimus G. RGROITFEND, Franco furtam admoenuin Scholae hodie Paranector Is imur priniam, in qua versamur, Matylvina lPoεrae eclogam in nunc modum constititit r, πει μὲν ὁ Ζῆς, εν δ ορα νῆ μέγας

νρμαλθακον αε ιυαλὼν γνοκαλλον. αVivs i. Ubi nos ι ωρ ἀνω edidimus ibi ιν δ' δραν ' habet M. Cas. 4ν δ' ὀρανῆ per o breve initio vocabuli, edi solet in Lyricorum Reliquiis quod qui pinarius posuit, is ex coniectura si corri ere voluerat operarum errarum, quod in eisitiones Ven. AEas irreps rat in iuriis . .' ἀρανῶ sic hi Gatur. At pro conurnuni iamνω, non όραν, peris breve dicebant Dores Aeoles sed vel servisant v diphthonMin. Vel ἀρανωdicebant peris longum Conf Μῶnaure, Dialect. p. rs6sq. Et, longum initio vocis tuentur hic antino nostri -msin codacra: at non δ'Ἀμνφ. fossiunt illi se κδ' ἀραι - ubici ouidem pro . non temere aut casu adibrariis positum se a poetae manu esse, in v . vero viva in fine a librariis imperite iraeter ratio in sub- ω iptum vel ad opriam fuisse mihi persuasi. Itaque, rum iudicavi ι δ'Ἀρανω, dorice sic fictum Dro ἐκ δ'

413쪽

m s. IN LIB. x CAP. XXXV. -

Et sic insta pro vulgato κιρνὶς, per Are M sci ibi mr in nostro cod. nescio quiuein quo accentru in proris ibi vitiisso accentu ita ut de eo hactentis qui in leni dubitari possiti Sed 'ioc ipso loco, in quo versamur, ex eodem codice morare est scriptum ῆ- 'a , quoniam nia iam in illo codice fili scribitur tota, M ad latus ponitiar intemo par est, κιρκαις h. l. in illo scriptiini, esse Atque eodem uni scriptum olim siliis se vetustior mlice e quo nostes derivatus, coni

ctare licet ex ipsa Hla vitio stri ir, quam supra; hae

pag. Et L et eodem M. A. enotatam vivimus κέρνα εῖς δUNM utique ex Fala cori ruptiini, videri debet. Et hoc quidem loco, in ouo nunc volamur, pariter adi vis ha-hene e sitiones Bas 4 Cas. 3. tacita casu mos, puto,

auam certa ratione in his receptum. κιρνι- muto

414쪽

ia 4 Quum tamen aliae satis certa sint exempla, quae in irata parten adferrentur; nae quis postliminio restitiminia nobis vitiosam lectionem artiteret tenuimus illam quam praeeunte Casmi, no placuisse dom omnibi vicinnis. satis habentes veterum librorum scripturam sub contextu adnotasse. Caeteriuri de hoc vocainuo, pro quo γνά- αλω sinplici clitera , ωὐ-λε dicebant Graeci, bdendus praeserim Pollux .X. 43 ibique interm uemque Hemsterhus ad Luciani ludicium Vocalium, cap. 4. Iam qii Mi ἀμφὶ γνόφαλλοι vel γνάφαλλο vulgo integela tur serenda utique non erat repetita praepositio ἀμφὶ ,

smmae, ut docuere Pollucis interpretes, ad A. 36. Quare aut abiicienda erat vocula aμ. ante,--λον, tant- quam einere ibi repetita alis quoniam uindesiderare videbatur Alcaici inetri ratio, Vallata oriun da I. 9. aliquid hic immodisse staritendum erat. Itaque ἀμφιπι--

bi pars posterior ante P ἀλλο ob soni sinulitudinem sis

cilius excidere potuerat. h. l. haberent editiones Athenaei omnes, adnotavit Ea-sAuBosus B Sequitur θέρους δὲ πέψη πλευμονἀς π Ita exarati manu pro τεγγου vel Hos, ut scriptuni v reserunt alii. α - Atqui Tιγγε recte satin h. Liuemuo noster codex istiis, quemaduroclum ib. I. p. a. e. t geliatur insidem duo versus iam adpositi erant; -- apua aeroi, Satura . VII. apud Plutarcii. ympos VII. a. Et supra quidem, mutata vininum serie, sic

sanania scribi olim solitum nomen οἶνος, se scripsisse poε-- censet Tέγγε πλεώμονα εο ινφ. Porro, eo

415쪽

p. 43α INLIB. X. CAP. XXXV. os

a mini doricamque formiani , ἁ δ' ἄρ χαλεπὸi, te rit h. Linia editis ambo insui; sed in cod. . siae. ἀ- superaeis notaturis vocavis Dei viriose in ed. Qis lagebatur. παντα δε δει- , rem vero παν-- δι tinans MuProritas monstrosum videri poterat MN est in ed se πάντἀ δεδιψαις, quod porro in Mδει α detortum in ed. Bas. Sed istud ex ipso nostro vetere cod. A. de, varum, in quo est 44 δι ἀις qua in is iptura, primum,s demas postremam literani , veri scripturi διυ ii in , vocali iota pro vetusto more ad latus scripta Deinde ro vident ni, eo litvi a in fine verbi oria sit ex di- garriniate Molico, Mod ad sequentem vocem in pertinuisset, spiritus Q eri locum ibi tenens nam maenia numium Aeolicum ligantha nonnumquam sono liserae s Hiantis pronunciabatur; veluti in ipsa voce vis, unae est itinorum , ut ab ἀπ ο, sic etiam scitiptum olim suae novianis signo quod liter simile erat. Via de illoisoni Diatrib. pag. ii sit. Ex eodemque aut ex fimili alio si no, io Pasiis, ibus praepostum simo literae, vel 'pronunciabatur, orea fortasse est illa scriptura, quam hodie libri habent, πλωμονας σιν , pro πλεω μονοι 'οινφ. caeterum videsis quae de hac ecloga ad lib. I. Pag. a. a. notavimus laudatur sic a Grotelancio Miri

cuius liber nobis nunc in promtu non est. t. De rem stare verna, sic ex AECAA Athenaeus: O illhere voluerat Animadverssir, ut habent lista omnes in contextii & hoc etiam in Animadu re positum video in et Cas. 3. J Dalecampius emendat ἔπινον, ut id probes, vir quod instituit docere. Similis est vero haec corre-nctio non vera, tu sic me. an rectum straueriam BPrincipiunt est inlae quo ait poeta, am ver aduens. : B statim vinum stu an en iubet in erat M. Audiamus, Athenaeum: καὶ 'οελδὼν, οὐδὲ κιρνα τὴν τῆ λιαδιωσ-δττι τάχιστα κρατηρα. Id est Pytia ait Aleaeas in est

ille voluit, sic scriptum exhibent ambo nostri covices mssti at, quo a' accipi vellet id verbum, non et

claravit doctus Animadversor mire istina auris poenit

416쪽

an adveno, redire ver quo pacto accepit Galliciis ivieri pres Perspine vero a.' aiόν' . GROTEFENDIus, Praeeunte puto MITSCHERLICH, cuius ipse laudat notara

ad illud Horratianum, lib. I. d. 'Solvatur aeris hians grata vis veru 6 Favonι, trahun se suas macrinae carinas.

Ad exemplumque Venusini positae versiain qui in Alinei rinine olim proxime exceperat illum, aut est vix Atti nMo ad itus, tali modo supplevit idem GROTEFENDIuae - ἀόνα, aeolice pro έπ' ἡώνα. Versiis, ement drinisaeponit Athenaeus, sic scribebatur in L Ven. ἐν δὲ κιθ

417쪽

ν. 43 IN LIB. X. CAP. XXXV. et is

nom a mῶ- αι --us nidianetarran uaris M-murae sAUBONUs. - Versus mios suis numeris distinguem neglexerant Athenaei e litores, satis commode iam in Lyricorum eisitionistus iambono superioribus eram dist, Initi. Illud unum monerulum supererat BENTLEI - Η - ratoici. III. d. a. postremum versiculi 4

esse una syllaba longiorem quare pro .-- αι, ille μειώσεαι cor bat. Sed is, 'νῆν, Aeolina dial cto, pro communi Μουσωνα scripsisse Alcaeum, e miam proiabile sint mmus ad Gesor. Corinth de Dial pag. 43 R. Et nunc in hoc ipsiam nobis lecti optimis noster cod. A. Silat h. l. Epitoma, in qua pra . remnissa est tota ista ecloga. Mendosum vero O idem

codex praeiverat aliis: Ied νε γ recte iam n m. SI PHANI Lyricis positum video. VM Mum . σαμενοι, quod tenet stus nosthristin e litis, dammivit BENTLEY c. versu simul, sententiae contrariunt esse conteri- .dens, ἀσωμνο corrigena. At ipsum ἀσαμενo ex salecto pro aισάμενοι recte dici potuisse muti lem, quem modo laudavunus, MEM ad Gregor. g. 86. Pro B ἀκ--χL quod erat eritum B v κχ d it noster codex : quam scripturam ut fidentem reciperemus omnio it nos a malens ad vetusti codidis auctoritatem suffragium auctoris Elymo Iogici M. diserte monemis, Bbκχi egis Aeolimini nomen, idem valens ac commune 3άκχου ubi quidem non Bυκχις- Βάκχι pena te, sed Bυκώς- Βακχὶς scribi debuisse, ipsi exempla alioriam nominum ino desinentia, quae ibidem adseriantur, satis osterulunt. oratri eclogam Horatiano stylo in hunc modum reclaidit

Νῖν χρὴ μεεὐσκειν Oe. Sequuntur vecta Athenaei 'Dv δὲ πιεῖς εὐφρόναι : id est, Rebus laetis bos Alcaeum comnflat ex his Tum recitantur 1cAEI haec: ὐ χρὴ με-

418쪽

admorat. I. Od. 7. commentariis est resCHERLICH. Ipse cNune est bibemiam nun violentius potandum hiserit iam Tartara Myr inae. πένειν pro meruloso πονεῖν, Pro quidem vetus e iam codex habet, iam ante Casauh. ab Henr Stephano

edituri video Sed & insignem sane veri speciem ilia. quam olim a viro docto apud Aemil. Porium ad Fram. Lyricor. Heidelia ap. Cominesin. 398.3 propositam, Int ce probavit IANI, in o minent prima de Alcaeo, M.,1 8o. Unde expressum his visum erat Horatianum illini, lib. I.

uete est bisendum, nune pede I ropulsanda tellus.

Pt δένδρον, quod tenent amno insin cum , ένδρεον oporauisse, nonu GROTEFENDIus, laudato MITsCHERLICH ad orat. I. IRPro Μηδὲν, quod cum ecl. Bas, ac tenet Epitoma, νηιὲ recepi ex ins A. ecl. Ven. ηδην γ' ἄλλο χρ laetulum censuerat VALCKENAE ad Herodoti VIII. Iomia, etiam de nνδρεον prouisor ponendo monuitio .ιπὶ τοσουτον φιλοπότης. De striptura *ιλοπι- της , quam hic habet ins A. Vide nor ad pag. 427. a. Sic rursus κρατοπλα per e scribitur in eodem, pag. 43 a. a. similiter deinde in eisdem similibusque nominibus. Bkq. φησὶ Σέλευκος. SELEGc , Grammaticus puto, in vis, saepius laudatis ostro. Quod ait. αὐτὴ γῶν τὸ ποι ἀτιον φώm illud eam dicit , in quo leguntur verba illa, supra lu. a citata, de quorum sententia quaeriri r. Sequitur ex ipso illo carii in ecloga, cuius maior pars lanis lib. XI pag. 483. a. nec antentane arietate repetitur. Illa hoc loco in ecl. Cas. in hunc modum strapta pro ut ato

419쪽

nis. J κυλιχναις μογἀλαος α fia e l. m. J τοι ποικιλλης. ν , ἔγχεαι, κέρνα, ἔν καὶ πλώους. Patinis e duobus locis inter se collatis totain ecloνm in hosce versus di tinctam olim exhibuerunt Lyricoriim Graecoriam editores niνωμεν τι - λανον αμμένομεν, δακτυλος ἁμέρα.

Ubi mireris, quid si quod postrema illa, si Q . - - ακμου, tamquam poEtae verba adimerint; auum De quo quoniam monere lectorem insuper habuit C S---S, qui totam iam eclogam h. l. in Animadrigorius silentio prateteriit; monemus nos, in ed. Ven.&as post illa, iaσιτιορ ένα πρὸς δυο, omissis quatuor fere M quo iactum, ut ista omnia etiamnum poetae verba esse viderentur. Quae deerant superioribus editionibus, ea tacite ex Italicoriam codicum ieetionibus adiecit talisub nus quaein eadem noster codex A. habet, Miltiae amplius,ruod ubi nude Φιλωαιρος Τηρεῖ posuerat Casauhonus, o ex noster Φιλέταιρος δ' εν προῖ dederit. Sed redeam ad eclogae invium in quo quod hoc loco vers. I. consentientibus antivibus nostris nisstis legiriar, τι τὸν λύχνον σβέννυμεν; id hactenus pro ure tenendumlue niuerat RuTOEMIus, Lect Venuc cap. 4 ut metri caus

420쪽

gatae sententia haec erit: Quia luinnam moera imas nenis

pe, finem iacientes compotationi, cubitum iniri Sedracile mihi persuadeo, quae sonm plerorumque interpretum inmentia est vitiosam istam esse quamvis vetustam huius loci scripturam, uniceque veram eam in inferiore loco XI. 8 i. a. servainest, ἀμμιν σμεν. De qua AsAUa Us in Animadu ad vium locum ita mi mentatus est: Subiicitur Assicaaa locus elegans, qui eius 3 poetae φιλοινέαν, de qua victum est libro decimo arguitnmanifestissime. ,ἄ- ait: τι τὸν λυχνον ἀμμένομεν ἰωδάκτυλος ἁμέρα. Aruiqui, cum fere parcius pranderent.. coenabant liberalius,in compotationes suas eo res. ravabant. Tmnpiis autem coenae erat vespera λύχνων ο φαά. Ita viri graves occupati nam qui aliter vitainninstituebant, hi Cumpessu agitabant convivis, isdnp ula sedis accedebant. Hoc igitur Alcaeo poem v nnoso nunc dolet, quod propter Oimos sodales in amn lucemalem creatur ex vim Ouia morasura inuis' inquit tu id expectamus a vesperam Ecce iam advesperascitem iam, qui a dira, agitus est, sive Miso non longisn eis Brum mensura, pro varia ipsariis natura, varie iniris utet. Sed poetae locutionibus suis naturam rerum inter udum pervertunt. Tale hoc Alcaei , δακτυλος ἡμέρα. Nam maestas non est mensura tempori conveniens; verum i Dc rum intervallis, corporibus continuis vim perti

sFras, semihoras, bigilias metimur. Simili et tutari n xit comiciri Alexis,n κρειττων ἐκεινός ἐστιν μέρας δμμ':s, Aristophanes, in Ranis, quosdani adolescentes ait essos Idem in Nelausis: των Ελλήνων εἶναι με λέγειν ἐκατινυσταλεισιν ἄρι-ον. Athenaeus libro terito, pas. 98. c.

.. Dis ait, nonnullos insolentia locutionum oλλοις πα-- ωσάγγαις περδραμεῖν τὸν Διονύσιον. Assentior autem a

, ctissimo, de literis Graecis optime merito Henrico STE-vPHANo, existimanti in Notis ad Anam eont. p. 78. in

Sehessiasar lib. III. num 3 o. ndictum illud Alcaei, δάκ- γ τυλος μέρα, pridem in proverbium abiisse; quod braeci

라틴어 텍스트