Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

421쪽

3 IN LIB. X. CAP. XXXV. 4ri

Arithoi lib. VII pag. 483. . steph. seisiado, in An

iect Brunckii, T. I. pag. at 3. J eodem sensu vixi δ' ἀκτυ- Βλος ἀώς nam - , inter caeterit, etiam dies significat, Mut observant Poetae interpretes. Neque dubium est, B aod urimus omnium recte eruditissimus idem STEPHA-n Nus onservavit Alcaei superiora verba respexisse eum M poetam epigmininatoriim, cum faceret: γ Πένωμεν ἀπου ἰωήν πόμα δάκτυλος ἀώς. γγ η παλι κοιμιστην λύχνον δεῖν μένομεν; --cAEI Verba, quia partim emendate stabuntur isto I

nco snempe lib. XI. panim ex li, o superiore, nempe ex noc loco, in quo versamur, In partim ex coniecturam emendata nobis, adscribemus: B Πλιμεν τι τον λύχνον ἀμμένομεν; πιδακτυλος ἁμέρα. καδδ' ἀναειρεπλον γάρ ο Σεμέλας ηὐ Διὸς

sim ad hanc eclogam adnotaverat Casaiabunt verius istos, in tota lectione ab illo concinnata adoptavit Briinch, in otis ad Analect pag. 44. Alii vini docti, quos nos semiti sumus, moeri genus probarunt longioribus versibus eonfiam Asclepideum mai Monari, raran levicum Oiscat IANI in Cominent. II de Alcaeo, cum RUTA ERsIo in Lact. Venusinis Moriamia ni Sapphicum, GROTEFEND in staedis nobiscua communicati Hers. I. Mripturam quam hic tuentur veteres libri, τέτ, λύχνον σβέννυμεν; lac movere non sumus ausi,

δακτυλος ἁμέρα. POMONus vero, ad Euripidis Medeam, s. 494. Πένωριν τι τοι λύχν' ἀμμωομεν; δάκτυλος ά . .

donens pluralem una reperiri apud Herodoti II 6a.

422쪽

ncis in fragm. Cyclopis uno hei apud Athen. l. pag.

Mχναις -- u fuerint id quod prima specie profitemur vitivi e M viam in partem etiam IANI acceperat, se legens:

adiecta hae adnotatione: Postquam admonuit amicos r Alcaeus, ut iam nunc de die potare inciperent, starimn ipse mavsterium vini capessit Mer, f& ministra vinum

n Puer, maM O varias oculis Vanu, id est, pretiose γγ caelatis, auro geminisque distinctis. Mιρει solemne hocnsensu vocabulum est, in apud Homer Iliad. ς'. 64. -- RUTGERSIus ob oculos pino, habens merulos an editionis Bas scripturan αν νε . pro ἀνιωιρε eua dena versum in hunc modum concinnaverat:

423쪽

4 Latin=sic vertens Da mapros alitas, O varauro op eulis Cauti e his pons Nus, loco modo citato, conte tu scripturae varietatem e a. 43o d. al. 48 l. a. pro tulisse: Seeundum versum, in , qui velit possit, cor mn Mira sane, quid in posteriore hemistichio de illa ita Mortina scriptiara,s vel-r τὶ ποικίλα sive mιae Misau ποικιλλις facieiulum sit, minime adhuc ad liquiduin perductum videtur quamvis enim speciose sit Groteianaelii QTio illi emendatio, fissimulari tanae nequit duriusculi aliquid habere ista iματα ποικιλα. Caeteriim illud observari velim, κυλιχναις μεγάλἀ is ex Alcaei diata lecto posse esse ee fulvos, idem valentes ac κυλιχναρ μεγάλας de quo Aeolisino Koenius monuit ad Gregor. Corinth pag. 4 sq. Id si hic iocin habere statuas, per

sicis, miscens fluuios aquae cyathos evni duobus vani sedita Iamsi pro dativra casibus accipias, eadem manebit semen . tia, subintelligendo accusativum oborim imis versa & quarti inuio, nullum est dubiuiti Cum inter se collata, satis ostendebant, se scriptis in oportuissetta,οι sive Iroiso malueris γαρ Σεμέλας καὶ Διὸς pro rip ta a , quod utroque loeo vulgo lembatur,41ω κ' per apostrophen, desiderabat inetri ratio. λαβικάδ. l. e. ληθμἡδεα οἶνον, oratio esse intina oblivissum, sim Ii. l. 7, 2I. pruleni monuere interpretes Quod Ruinie

de scriptura aκ μαις ἡ κροικὸς, quatit hie dedit iis A. paulo luperius dictum ad lit. b. uni ex huius loe scri plura πλωιe collata cun πλεέους , quod altero locora Eebatur, existebat . λειαι ς, quod recepi priseeuntibus RuTGERSIO IANI, postsouo. πλειους placuit Ro-YEFENDIO FIORILLO. De totius ρησεs sensu paulo ante monuimus. Sed in ahani sententiam rotetiti sus noster accepit, postfereiani eclogae attea latine si reddetur

424쪽

Vers. 3. Sic scripsit IANI , praeeunte RUTGERMO: πλεέιιις -κ κεφαλα ι ατέρα μὲν τὶν -- κύλιξ anseria,ὲ particula, quam poscere metinam videbatur. Eiamdeiae particustam tenentes GROTEFEND/ FIORILLO, insuper τὰν δ' ειραν criuunt, y parriculam nescio maea necessitate quove consilio inserentes. PORSONUS vero, ἀδ' ἐτέρα, pro ' ἀτέρα scribens, rectius consuluisse in tro videtura sed, quod apud illum in praedicta Adnot. ad Eurip Med. 49 tali verborum distinctione striinitur verius, Mundem consulto- ne a Viro doctissimo factum sit, aper typothetae sphalma in editione Lipsiensi cominis unx,

definire non ausim. -κ φαλα sane Valer κατα κεφαλῆς:Quod qua ratione hic cum superioribus iungatur, haudistis percipio Ex vulgata stribendi ratione sensus erit, quem in versione expressinius, Mus iam aliam e capuemlaι auam in eamdem sententianD Antiphanes apud di

strum, lI. 44. a. di ait, obφ τὸν οἶνον ἐξελαύνειν.

iaλεβ, πέντε καὶ τρεῖς ἀναχεά θω. Verba ista cum nonnullis etiam sequentibus deesse M. Ven.4 Bas supra diaxi ut supplevit ea Casaui, sic habet ni A. itemquem M'. rusi iud in hoc striditur, ζωρότερον κιρνων φησι:Ouod suo arbiti alii ita posuit Breviator, perspicuitati consuriarias. Κελιμ nomen oculi'st, de quo infra, lib. XI. pallia 47 . Caeterum, quo pacto mer-us, quam Alcaeus,mιμιξι Anacreonum diaeri oster, cum pluraque, tres infinia voluit, amni ercipio Nam unum o cti , Palle voluerat Alcaeus, intelligebam unam panem aquae cum duabus virici quod si torii quisqvi aquae parara ciun reisus amribus urari voluit Anacreon, sane multo dilutius hic bibit quam Alcaeus. Videndum igitis, ne quid aut desit a turbatum sit in verbis quae, qualia his reseruntur, e

425쪽

d iam Mn metra, Anacreoaetico pamina conmauat. Nam Mod in non usu, hic hasin reis. A. ad quident vii. vel ad rem iaciat vel ad intriani, non video nisi forte quod quidem ad rem spectet siauas, quemailrnoduni Hesioduni Cmvixilant supra pag. 4a6.αὶ τρὶς, noli in dixisse vidimus, ubi de aquae poritonicius locili hantur, sicin hoc loco 'e ad aquam, 'rora vero ad vianam est referendunt taeterum, si integritin Anacreontis carmen haberemus, sonasse satis haveret id quod nune nobis obscurita est. Sic verbi caussa, in Alexidis ver-ssus pag. 426. d. Ρ annexione semonis adparet, .- τέτταρας δατος. Sed sere constanter alias priorem ilia aneriam ad aquam, posteriorem ad viarum referri vivimurigaeinadmodum etiam apud Aristoph. St. 1384. - καλώ sunt - μω ἄδατος, ολυ δυο qi- diserae ibi ve . au. Interpres monuit. Φ-αιρος δ' ιν η- Duas voces P εν , quae deviratae editis dedit ins A. Ex eodem recepimus λέγει δὲ Ουτιου. Pro ουτος, quod edideria Casaiib. Omnia ista deesse via. m. ias iani supra monuimus. - 1 AERI verba, Iae sic e fidit Casailbonus. πεπωκέναι δοκεῖ τὸν κἀμυο καὶ τροπίαράτου eadem prorsus exhibe ni laclans. A. tiis. Est ubi ad articulum, it c quem Eustathius etiani struat, ad Od. V pag. 349. l. 3. videtur sev siil intelligenduin nisi e υτὸν fortasserim ipti an oporiuerat quod metro non Vuletur repugnare, ultima verbiu, Pol s quenteni in proxinia voce vomuem cori eμὲ Pro sa revero apud Eustath. l. c. 'ri scrustur , metro restarpi

nhent ortinas misi nissu: BVarie possis concinnareris nempe οἶνον υ πόσιν Vel , - λαυκε: sive, g Θ πη-ης , o mea dulce . M CASAυBouus. In Epimores iste versiis, ubi in eviter sic: Φερεκρατη δέ που φησὶ παν--itinnes innire quod, ut feriti incum Io possit, tamin

426쪽

mescio utriam praeeunte covirum, an ex mothetae errore.

Nam ista ornes ad unum versiam rarium referebantur: tum, veluti verius inithim, sequebantur denique ista, olνοχοειν σε δεῖ Nunc vero decuriarias u a noster se nis visu pr--- nempe aiata ab Athenaeo ipso fortiisse mirimnia par , iliis nutu ad rem iacere visa esset inuio,

aiecto e si , ine loqui co erat, stanni; iae velini

427쪽

es ipsam miT-s, non auosnu esse potum at M in ram propemodum aquam duidquid sit, anus des locissi persit, acrepans pueri in qui vinum Morallinum a aisset. Quod in fine legisatur, οἰνοχοεῖν σε δεῖ, id cum editis tenet cod. noster literque nempe sc exle vulvio proverbio βατράχοις ἰνοχοε cessi is QSuidas Paroemio raphi omnes meminerunt ruripsere librarii, nescio an ciple Athenaeus; at wῆta certe ita scribere non potuit: aare, quoniam levi muta ne satisfacere metro sicuit, . ιν ινσ in contexta poesuimus, uti Miri scriptura in proximo . lnotata. In superioribus e sis turbat nonnulli EusTATHIus, ita de noc Pherinatis loco differens, ut existimare aliquis possit, in nonnullis Gue Athenaei sive poenae libris non 'Iνευ τέσσαρος - ἔδατος τέτταρο scriptiini sim fuisse. Quam scripturams in lilar quopiam invenerat Eustathius, non is Athenaei the suit, nec Pherecratis; sed Iaxico Rhetoricum, equo etiam paulo ante nonnulla super eo ar umento, auod hic tractatur, citaverati Verba docti radii ullis lxaaeclunt. ex Coniment in Odyssi ' pag. 348 extri Φερεκράτει-

κόμικας, βατραχοις οινοχοεῖν σε δεῖ. In Athenaeiapitonia. vi nostro quidem codice, post ista, ἄδωρ --ω, eadem verba leguntur quae in operessileniore, Perperiim quideandistincta in hunc modum: πῶν, καταρ τε ἐνεχεας δύο ἄρατος ω μάμμη δ' ινσυ τέτταρας - 'ἐς - ας Nec in pleniore opere commode distinetae erant serin nis paries quas nos, ut desiderare res istis visa erat. distis uimus. EPHIPPr, ex iam, es a in hunc ioctam editi erant: πολυν δαρῆ. - τὴν γον, ἀλλοι τρ- καὶ τέτταρἀoύτως ἀκροτον μέ μοι πιι τὶ φώς.

428쪽

A. Tam, nurum, Mese, bibes quia in ' i Pars pari salum. vero rρῶ πρὸς τέτταμ in G πρὸς δυο mutatuin Sciis licet non a 'cliauebat priuiemi interpreti, quam nobis, quid inscriminis nic statuerem laudi G-- τέττα- μις- τρι καὶ τέτταριι quartim mixtionum prior hicntrior esse adstrinariar, alterii vero nuraesora cum alioquin Mem sonare duae istae dictiones uterentiir. Easdem snsn dictiones suo utramque loco tuentur ambo codices.sIνοι item tenet codex inerque in solo coel Epiti inter lineas indicatur scripturi aDου. In eodem ans. D. ornu

tres. Videtur Ephippiis dictionen τρεῖς πρὸς τέτταρας haesententia dixisse, in in qua me rara essent rara aquae Favin adeoque non nisi unus vani quam temperaturam in Hesiodo commendatam supra vissimus pag. 426. c. In hanc parieni si accipi disent ista Ephipei vecta, vera fiserit Ieriptura bis nec ferenda alterii Dου, iae in illa con- Nexione hanc quam dixi, interpretationem prorsus non admittit. Gallicus interpres dissicultatem huius eclogae in levare tentavit, ut personariam paries in hunc modum distribueret A. Trais sir ram B. Maia bouras Meet desureia Maueou is in Men Atre L A. Paret Temes Mar eam ore su purum 3. Di -- done tu caerimis vis

429쪽

Μέν νυν διφ ham scio an vere. Nam uidis Mesm scriptum reperit in suo codice έν ωριδιφ sciit res aratri, ipse in iis quae is ipsi de Sophilo. Fecerat sane i

tum videtur. nte a ipienda ob Athenaei, quibus explicat verbum κανασσέM in istis mNANDRI . 'Oκτώ - ποχεῖν ὀινοβια καὶ δώδεκἀπικυαρους, δους κατέσεπι φιλοτιμούμενος. , Sutilicit his Athenaeus καταμέειν δ' ἔλεγον - τῶν ἐν πτοῖς πότοις κατειπιπτόντων. lintn υποπια'. lissi onsennes. J Postremum verbum interi retes in pusu, ut creti nrm καταπιέειν in Menandri liniisibusque locis de iisn diei qui vinosnam eaderent. Falluntur autem uana coni.ntri de susurpabant hoc verbiam Prisobrii ipsis sive, in exercitatiores ipsi Pi alios meis lanaere ad ebrii

430쪽

vl'tem nutae, M donec caput declimarent M pulvino ibi e

sucus in mandri Frasin pag. . κατασπέειν caput ranck ure interpretatus sti, accusativum κεφαλὴν sul intellisens. At liud est demιuere, aliud deeutere. Illud tamen simi suis lari nequit, accuratius lociivirum laus Athenaeum, a dixisse , κατιισιέεσθαι in passivo ἔλεγον - των ὐποπιπτόντων. In MENANDRI autem e f. posteriore, vi , de ne scriptum oportuerit κατέσεισε φιλουμούμενον. Ἀλεξις δ' ἐν ' Αποκοπτομένφ. Licet 'Αποκοαροομένη αhabeat iras. AE tenenduin tamqn putavi istud, quod ed tiones omnes dederant, cin quod ipsum lib. XII. p. c6a. Mena, ex cum uis consentiti Io ecloga ex illo ora mate adposita mendosum me tertiam vesiam, ἔσον σε πάλιν την μειζον 'τουν :cum pessundatum metrum, tum sermonis structura minμηre congruen ostendes at Nihil autem opis praestabat vetus coὸ A. Totum vero versum priviens omisit Breviator Paene putares, postrema ista verba , πάλιν τὴν μοι οὐετου . ex superiore ophiti ecloga temere hic repetita esset librarii cuiusdam ballucinationem. ἀειζονἀ exserte hoc o, non/ocosi crustur in cod. A.

Ad DIODORI Sinopens eclogam, cuin eis a. eontra d petrita scriberetur ει παρ' κιρστ & vers. 3. του λο-