Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

51쪽

p. 3 x. IN LIB. IX CAP. XIV. 43

nλαυσα putavit esse ab isπελαυνω. Utrunulae intulamis facere debemus errat enim nam Verrem diaeriit, Emn to illi hoc suae in vos utari fructum pene enunt, ut M. v 'Aπολαυειν,- poetarum verbum απαυ- um verbonlatino exprimi non possunt multis locis tu cum aut Hemn poeta in Avibus, 'Aπελαυσα γαρ νὴ τὸν Δι' ιλων έν-nken tam aerere venu i . α CASAUBONUS. In fineves a. τι ἡ τι, Φaod u o hic sci ibitur, aut i τι, quemadmoelum BRUNCKnta is ipsit, quod alias ramo, rem, vel quis sonat, quid hoc loco valeret paetum e spexi. Quare τι δη legetulum suspicariis sum, quod Valet, quod Umirum Duos postremos versus BRUNCKIUs oratione in hunc modum distincta scripseriit:

ἀπέλαυσα. ἀρα σέβοντες μῆς, ῶς συ φώς τι τι Epitomator nostremo Hrsi non, ut edituo , πεποιηκας scribens, ea πεποιηκασ' in tertia persona pluralis numeri, in exemplari me istam scripturam repererit, an suo iussicio ita scripserit, nescio : reliquam quidem plenioris operis rationem hoc loco non admodum reliψose servavit. Nam post ista verba vers. o. ουδ εν ἐδαπανῶντο. sic pedirexit ῶτ' ἐπάγει πιτι σέβονυς τους θεούς Aiγυπτον αὐ- των τὴν πολιι , ε α ιη πια ' ἀντ' otii A. Id est mades biseu auctor colent Deos in rem suam emptum feeriinc nempe Athenisses' pro Atheris. De emis, quae cum hoc loco commode contuleris, habes apud ostrum lib. V pag. 1Q6. d. e.

52쪽

M ANIMADU IN ATHENAEUM p. 373.

. nun Muris sareusis. Interpres ablatae emendat, raέρος α f evisuam eo Oni in 'xuvis spiras malec. L. Si p . tarem aliquid mutandum esse, inhiberem: n/υτοις μὲν σικυας γε μιτων ἀν κλώσμασι πιέραις. αμιτου κλώσμα , si est periphrasis. Vel sic, τμητὰ ς α ωαλώσμασι πείραις & ortasse haec vera edito nauiis paullo post σικύης ὁρμου Vocat 'issa cucurbitae, per quae Uliam ransmulum. CASAU BONUS. - Nil expeditius, Qui nobis erat, nisi ut τμητων quod latrerque qui in Mna instiis It - tenet in μἡττω mutaretur, Her valens ac mἡσσων, quod est a Gallico interprete propositum nisi, μάγων malueris, Quod thema Etymologus pag. 273 27. statuit, unde alia tempora quae magis in usu sunt deriventiir, τμήξω, ἐπιπα. ἔτμαγον. ecta ista, ἀνοι κλωσμοισι πειρος, sic distincta ut voluit Casaesa scrinuntur in ins Ep. Initio verius, tu.hens tenui editiin Aυτας μὲν, licet Aυτὶς ἡ comm 'ni consensu praeserant ambo nostri codices. mea dabant iidem mssti. Vers. 3. προχανὶμ χ ἡ προ ν.Quuii dein vers. 6.3 cficat, Phaon foeminino, in nuit CAsAυφONuM n Figura est in i , quan πρὸς τὸ σπε-nμαινόμενον vocant; nam praecessit χωρον nisi leν πο- α λυχανδέα χύτραν. Aliterramen mssti. - Sane hic πω χἄνδις τρο tenent ambo nostri coelices illic vero ad et nulla varietas ex nis A. adnotata. In Epis vero desinit haec eclog' in verbo ροφέωσu vers. 4. Eodem

versia recte aερ γ έ habent editi . , ὀυργὲς nis A. In fine vero, pro μέτρια, tacite AsAUBOMus in sua editione μέτρω correxit, quod verius utique desiderasse videt'r duae sequuntue corriapta de obscura, s ctioribus experienda relinquo. In Graecis renui consentientem codicis sti cum editis scripturaim: Ditinam Da-

53쪽

p. 373. IN LIB. IX CAP. V. M

av καὶ κν - δὲ ποιος τις ἀρτος παροι χερσι, δε τὸ κν nνἀέου δηλουτα - - ν a olera per a in Heructio unominatim exposita invenias & exv verbiis κατακνι- ζεσθαι - norione positum paullo post f ε 3 6. d. in .1n ortini desoruptionη- CASAUBONUS. - in que modo se ibi terat: - κνισπεῖς, 6 dein Noa ha Arist phanis testimonio, cum editis tenetrari. . In mula nomnis semel o uri it ea vox ubi Coneso testimonium ad--ur ibique noster nis Eo in contextu quidem aινη- habet, sed altera scriptura luperiae inter lineas noratii est. Mox deinde recte mlationes veri Uamae A. νυν μόνως tussient, quod nil necesse erat ut in i, μόνον satilia mutaretur. Vide a pag. 366. a. Duo vim verta desunt Dic bH ων ὁρῶ περιφερομένων πλῆθος. . inhvs περι-πφερομενον. CA AUB. - lggrum tenet in inii cur praeferamus id, quod Calautionus maluerat, nullam e lub. RrsIPPI verta parentheseos notis resudemia curavi, quo facillus connexio sequentium, a ατρωνα δὲ αmam superio Mus in Mulos inciarrerin tit illis, verbum v α σι quo carent eidis rutis A. suo nomine adiecisse Epitoniator videtur perspicuitatis caussa. M. Pro μελαινων, striditur ελαινῶ in rus. D. vox poetisse-

l, Quod ait auctor , κτρυόνα δὲ κώ- λειατοριδας τους αρρενιμ , intestis e superioribus, riis. μόνως συνμ ἀ καλει hodiernus usus inquit, n-- - κτρυ, ἀλεκτορὶς nonia de nutribus dicit. At merito monuisse . STEPHANus Thes. II 6η, R. videtur depravate luc

a veteribus de gallina dicebatur. Velutis Epaeliarino apud Nostriini II. 7. d. ab Aristotele allissue, sicine a recenti ricius quidem degat rusurpari potuisse videm Quare auso, λέκτορα hoces o, 3 at diminuri αλεκτοριδι ἀvel λεκτορι scrint.m porruerit. Conf. Ducangu Glossar in Ἀλέκα-ρ, eiusdem Appin 1 in ' sκτορι . Ex mMεRr testimoniis, quae mox adsermntur, primum legitur Odyss. r. 181. alterum Iliad.4 49o tertium

Iliad. r. 323 sq. ubi de scriptura κακῶς τε οἱ , quae hic uiuetur, vide M. Lect in ed. Bam. Mn. confer

54쪽

-προς, foemininum nomen, ori an haeredem significans. Consentaneum est autem, ut statuam , fuisse alteram ista in fabulariti alterius instauratam emendatamque editionem. 'Eπὶ δὲ του ἀπενικο ου μονον ορνιν, ἀλλοι καὶ 'ερνιθα. Hanc ver, runt transpositionem necessario requirere

videbantii te tironia continuo subiecta in quibus solas Ni ωιθ. occurrit non iter altera , ἔρνιν. Sic vero etiam sci ipsi Epitoniator: αιτιαπικὴ δὲ τολερνις, ου μόνον Εενοφῶν δ' ἐν δευτέρφ Παιδείας. Immo εν πρώτφ. d mi stile loeus Elci cap. 6 sect 39 ubi ιν λισχυρ..μ. t itur, praemis praepositione. Μένανδρος, Διδύμαις. inarpocration 'Ein φδουντο π Ποτά-ιοι, ως φδέως δε μενοι τὰς παρογγρὰ πτους' ἀσων ἄλλοι τε δηλούσι, καὶ Μένανδρος εν Διαμαις. M CASAUB. In Ago Hs. testimonio quod ciun Eupoliris aerat eri, quae sequuntur, testimoniis omise Breviator perspicuum est,in cor aptum esse in in itis a striditur 3ρνδος vecte ab e litoribus emendatum ς. Ad Moarnu testimonium, quum κρειους με/κ. vers 1 legeretur,4 vers. a. 'κοιο ς, haec notaverat CA-sAuBONUS: FG δεινὸν κρειους με ἐκ γεννμ τέκνα Athenienses Masos vocatam onrias a peras f vide III.n8 . b. cita not. J Ita autem videtur Eupolis adolescen- vim quendam appellasse, a morum a ritate, insua-umtate. AEnis pater in qui ista pronunciat. In sequentiae versu non recte, bisu Ἀριοέως. Scribe 3ρνεις no μοι Ους τοM νεοττούς τῶ πατμ. - GROTIV in Excerpt. 499 emendatri nem inoiου vers a. merito adoptans, priinterea coniunctionem vi quod nobis visum inu' mutavit priore vero versu se scribens, . οὐ δεινὴν οὐ κρυούς με μὲν γενναν τέκνα , a Casaiaboni interpretatione longissime recessit. Sic enim lassiae onvenit, Nona grais , Parnu Fod uria plus au

55쪽

p. 373. IN LIB. IX CAP. VI. π

riendum en α ιοὶ id est in Mos ieri Et VALCKENARIus docuis ad Phoenus p . o. ad proverbiushprovocans omnibus paroena graiphis Grammaticis rei morariam auod in irin s lios dicisatiar, Κριὸς τροφεῖἀα-έτισεν. Praeterea vero &Ἀριὴς α λγόκερως dicebatur sera o previans Itomo: Vide Hesychilum usque Intemp.

νέμεσις fuerit tinuus drannuis, e quo decrem isti versus. videtur illam lan is secutus poeta, quae ovum, quod Helenani includinat a nes idem partum, anda, ro exclusum perhili t. via Apollo dori Biblioth. III. Io. 7. De Vranesi consi si*ra. sit. 334. o. f. Eoam vers. εὐαεμον. pro an at νυ σχημν - stripsi, pra eunte VALCKENARIO, ad Phoen pag. r66. Pro διοισοις vi. a. est nos scis ins . . Versu 3. Cum in e s sic scriberetur, onsonuit MAVRONUS: Versus pede uno longior est. quam oportuit. Scribe: At di 5ςultatem multo fellicius ex qui idem VALCKEMARIu, έπ - ζουσ' stru ens, caeteris nil mutatis, quem iecuti sucius cuius emendationem hactem etiam noster

56쪽

ans. A. tumur, a d non inativum έπειάζουσα . t. Veris cui ille ex Hesychio radiis. Qui in Araxa RIDIs 1. 1 memorantiI κάπροι, εnon cum Dalec. mos interpretatus sum, sia pomost proprie me sic dicuntiar Aristophanes Grammaticus, apud vustath ad Od ξ . pag. 3 a. l. 43. - ῶν ο μὲν τέλειοι - ἐνόρχαι, κάπροι. . μὴ κεκριμινο ιν τοῖς μεις. Η est, ut paullo post

est . in nostro cod. . ex K α μιρο v potius orium videri debuit quae est probatior criniurii eamdemque et ud

Homeriina etiam in Catalogo ilia l. r. εμ μ ει Ditissimi libri exhibent. In uri se deest postrema pars

narrationis ite Anaxandriae. - πως Πηρους προσώ- , Sic venis codex instim ignorae particulatii quam post is insertant habent edd. . ME. καὶ ἄλλα δράμμα- των ὁμο- τἀ ἀυτῶ . Dein inquid viaetur Senis istentia talem aliauam lectionem desid-aν, κοὐ μὴ ἡ ἁ-- ισται, - - 2 ἀδρ. CAs--US. -- At quid impedit quo minus e superiorissius vertas intelligamus, ῶσπερ ιὶ ἄλ- πεμε-η. Quod autem aitψαλλα δρά Θατα των ωων, - ὸ rat. intelligere debem ' a 4 λ τῶν ὁμοέων α κ . scriptitui oporeuisse sed similiter haud multo an-ν p. 373. e. locutum Deipnosophistam nostriIn vissimus. 'ενώτεὶ πολλῶ e. Neglecto prorsus metira, cum in cessitis tum in utromae nostro odice insto, sic struin, ni illud fragmentum:

Voce sic ut en apud Suidam in 'Υπηνέμια ad superio. reni versum reiecta, posteriori senario nitio conmirati

57쪽

μ 3 4. IN LIB. I x. CAP. XVI. 49

Inino adieci uncis qui leui inclusam vocent Ἐνώτε, ama initium capit haec eclo i eu eunt lem Suillam l. e. Cons. - IUM, Emerui in Suri P. III. p. 323. Rums Ius , uoniam in eadem ἡσει simul stare non possie duo adveri iaἈνιουδε πολ-iu existimaverire aliam iuili rationem in Fragm. Aristoph. p. 34 sq.misor noster, si praemisso articillo διδάσκω dixisset. id est iii Nauticis is dotat ean c. unc διδόασκων ω ipsum poetam resertiar, An phan in Na-- - - cit an Sc. e sic quiden male.anliarissiariam vet Nas proprium nomen erat, ubi de ruina lolaebamur. Si quidem constanter Aristoteles: puto malit e venistioribus. Cons supra ad pag. 373. b. Quare nil nece esse existimavit auctor, ut huius usus

exempla adferret Mas vulgo ἄλεκτρυω diceruitur: λέκτωρ vero inagis poeticum nomen, cuius testimonia no

nulla, Myonuntur. Σιμωνιδης ἱμερόφων' ἀλέκτωρ ἔφη. Σιμωνsης, --πρόφωνος ἀλέκτωρ. Censeo verius ὴμ-όφωνος, dis nuntius. v Vocem vόφωνος legas apud Alcinanem, eo loco quem Opnilo post de ribimus. CASAU BONUS. -- At non ma----ς, sed qκερ-, scribitur cum in eclitis, tiam iis ms A. Fo certe nulla varietas enotata. In Epit haec desunt.

Reperiri autem vocab. μερόφωνος pro viriloquiu in Antho .a, adnotavit . Stephanus, Thes T. I. p. 19 38.

h. Tenuitque illud h. l. Dalecampius, dules vore amabilis lanne reddens. At equidem facile Casauhion adstasior fetu Metri quoviem. STEPHANU praeiverat, in Thes T. I. pag. 346o. g. mendosam esse hoc loco, ubi de DL, Mnaceo agitire, scripturam perci, 434ερόφων' pintius scriptum oportuisse. ρον λόφω ς ἀλέκτωρ. Cuni λόφωνος esset editum,

os, praeterea niMI; ut de luscinia ixit olim Sparianus

vinii laim Vel qui toto veluti eo*ore antat attollit enim

. lese illus gallinaceus cantaturus Cratini hunc locum opino Hesychium respexisse cum scriberet, 'oλόψωνος, ὁοαλεκτρυὼν ἡ ἁπὶ τοὐλόφου, -- του ιν τψὼειν τλον οὐρεσθαι καὶ μετεωριζεσπιι. RATINI fabulam ' ἀς non in adri Hol. V. D

58쪽

, emel auctor laudat citatu ab auctore M Harpocratio- ds ne in descriptione ξυσπιδος : non Hesychio in mia,n τι-- ουσικαρφι, Polluce lib. VI cap. a. & lib. VII. isto. saepius alibi. Sed videtur fabula haec fuisse i inlcripta Πυλαῖοι ἄμιι, si recte capio verba Aristophanes a Scholiastae, alii ad Av Vs. 767. J κρατῖνor inquit,

tatio, halu Mypmbabnuer statuu PMΜERNUS, Exercit.: pag. uero ut aliam scripturiin his ob oculos habuisse Glosis graphum, O λοφωτὸς, cristanu, sed is viri Quod, ero Περσικὸς ait poeta, iamiliare id gallis Maeci epiritheton est, qui e Persule olim in alias regiones traductus. nisse perhibebatur, ut docet Merao torias apud ostrum ,

NIV. 6s s. a. Inde plus semel Περσουκὸς ἔρνις apud Aristopiis in Avib. 48s. 7o8. 34. . οἱ δὲ Δωριῶ, λέγοντες ιξ, Oe Vule Mainaire. Dialin p. 179. - έura idius formae exempla collecta.

r, dum venit postea in mentem loci cuiusdam Antigoni, is aeui hic adscribam Historiarum enim Mirabilium inimiae mate XXVII. postquam dixit alcedoni in mares erylosy vocari Pauliae hos, ubi consenuerint, solere foenunas innatas recepitos gestare addit: καὶ ἔστι τὸ π τοὐδε -nμἀνος--νον τεμ ον κεμμένον. ηδ γὰρ ἀσεω-mων διοι τὸ γῆρας, Λί τοι, χοροῖς ου δυνά-ρονος συμπεμ

59쪽

p. 374. IN LIB. IX CAP. v II. st

Conser quae ad Antigoni lociun citatum e lite NICLA nτων. Scribo mutata listinctione , καὶ την γενικὸν οἶδἀ,nδι ορν. α CASAUBONUs. -- Recte distincta verba nobis dedit optimus cod. . In Epit haec omisse. In M. Ven. nulla adest verborum ius inseo. Cuiusnam autem ista verriba sinat, D ορνιχων ω. non liquet. Caeterum eadem so

vcus a lino luna arruptus. In ultimo isse, pro . τοῖς - ινχμι- προδιδόμην τε, scribe προδι δόμεναι τλα- At metri ratio haud dubie προδιδόμεν desiderabat, Maod aeque Doriciti est ac προδιδεμναι. pro a vero recte ubique E per apostrophum schiditur. Sunt autem versus perspicue trociaici tetrametri, in fere Epicharinei plerique. Quo pacto hanc eclogam tractam Sam DPETITUs, τῶν γιτωων vers x. hin των Γετῶν ον mutans, τοῖς Ελσυs uisu vero vers a. in τοῖς ἐν λευκινοiς, aptu ipsum videsis in Micellan lib. VI. cap. o. Illud ab eo rege Iratum iudicavi, quod pro vulgato απώλεσας verso. ἀπωλεσα in prima persona scripsit; quod nobis adoptandum visum est sed tum, ne existeret hiatus, utiquo veri sep pro sυχ Videtur υ χlegendum quod asioqui commodum erat, seMμονέως , ain. οὐχ ἐκών. Caeterim ita equidem ora usit in his verisbus victi nam & συμβολα . serendum vide tur, Dorxe pro συμβοληπιώσι Vel συμβουλεύειν au συμβου/atmora Cerre, Hesycilius idem eoum agnoscit interpretaturque. Συμβολατπύειν σωναλλατεύειν : id est pari L. Vide quae ex SALMASIO, de Modo Usurar pag. 4as ab Hesyefin editore ita adnotata sunt.. καὶ Αναξίλας δ' - n NaxILAS , ait auctor, Vocem ,πδελφαξ insuit inὶ επι του τελειου Quod non est mis

60쪽

ritur, eum exponat Hesychius . . ἀκε υσθαι , - ωτους, sciuae ex Disonae . λιβάτοις. Lissim nonos p. .ma. a. --γο υλιβ τημ CASAUB Nus. - oner,uidem ins Ep. quemadmodum sui comelltu adnotavi, οληβάταν - hinet rursu i idem pag. 4oa.ὐλη- βάτας, la-υλι-is edit cim anMA. t veram iudicari hoc loco cossidis illius is ipturani, cum quod ad termina . tionem, tun quod, mediam vocalem. ληβάτας, a firmμνεάτης. Nam de media vocali si quaeris, si illa in huiusmovi compositione nominum non ista, sed aut , ut .λ-ἀνὲς, υλοτόμος, υλ-ἀγες smilia aut , ut i λη- Quod ad terminationem attinet quae in sοιτο exeunt, unde λιβάτου in in A. halami passivani simificati nem; quae in-τη vero, et ivam, quae est huius loci. Illius vero non satis uiso, quo indicio affirmet Athenaeus in nrraculino mera noman δέλ- in istis verbis usurpasse poetam quippe a liectivum όρσινόμους. uod ad insta tivum δέλφακα refertur, perinde foeminini cinascusta, quod υλη τἀ dixerit poeta, non υληβάτιδας At id quidem nimis uinde suerit nain etiamsi foemininiae. ris siet nomen δέλφαξ, vel sic tamen vocabulum ὐλη- βάτα stare luc posse nisi videbatur. Caeterum, quonam metri genere constent isti natati verius, non deis finiverim equidem Video sane sic suis num is distinguendo contendere auctorem observationum criticarum in Athenaeum, Ranailem FIORIIa D Ias. 6 sq.

σπας λίκους, λέοντας.

Sed vellem docuisset nos vir doctus, clinis legibus a fricti illi numeri essent. ARIsT PAEANI fragmennam ex Tageni s iam supra adlatum fuit, IlI. 96. e. ubi Vule nor ueni III. II o. f. iiiiiiiis elocis τριαι ἀν hic corivendum vi leniri quod etiam disertissimo Etymologi testimonio firmatur. Consertamen III ro4. f., Animadu T. I. pag. s. plani illud vocatallum h. l. praeterinuit Epitoniator. Eius leni omit