Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

61쪽

vire arrate , cuius colo etiam hic in tertio versi servatus est. Ad Manc locum pertinere utetur Hesyctia. glossa , --σθαι τελειοῖσθου τοι ἶς. ore confra m his in

toto hoc loco Seholiastes in mim Aehini. s. 73'. in quae ex eo inciet Sindas u Δέλφα ς ω statistas ad Quos ait αἱ δελφυας α σαι, perperam δελφινἀe Epitoma inustathio tacite oremit Casailbonus Loe quo iam ante monueratra Stephanus, Dies T. I. p. 3. LMox, RATIMI verbis si praeposueris vertii τοῖς μεν, aut tralia quaedam, iustus prodit is remunere ut litici di 'li minare verba habes in myce. - ' a x,ue ea re disseruerit A ROTION , Mod opus tinninariara ostro, III 82. c. Ad editam arue nos Icripturim, fιπιγονῆς 1νεκα τῶν κα τὸ θ μμάτων, recte nonure sADBΟΝ : Dese . ἐκατόν : nam ex Eustathio v Epiroma, superesse ni vocem , constat plani,me M ut v non esset, coeciis se qui hoc non videat. De veteri illa. lege satis in superioribus libris. - Conser Nostrum, Lo d. Quod iaατ. hisent editi, id derivanini erat levi a

nibita mutatione exm s. A. in quo est sκατων, Vox eme re uer incogitari iam Istram repetitii e proxime praecedentibus κα τῶν. - pergit Arimastversor: Quod is autem addit, τοι ἔδη τέλεια ἔσθιεν, verreni est, Mino genere de omnissius ac tum, privatim ad Nomina vversus Interpretarionem retariam. Nam ain Homeriis eiura sis minus ed- χοιρουε, id est pomos τελειοπς. Sit venian a ipiendum Athenaeus docet, & ex eo repetitis Eustathius Mali critici iunt qui sequentia poetae vermam inutiliter hoc loco inserta pronunciam gustallitus in .isto loco: οἱ λαψ τὲ Uμαιον οὐ σιαλους, ε λοι συμπλα ιον. Neque aliter antiqua exemplaria munia. M Verba ista, ἀτὰρ σιάλους γε Oe Maae hic denuo repetuntur, delenda censuerat DALECAMPIUS, in seperiracua. nasse rurbaverat nonnihil hune interpretem, quodi riani consentire ei visum fuem, veterem legem viam de omisas invaluisse Androtm adctat, confirmarim in te stimonio, quo desisus amur. Nempe non meminerat,

62쪽

πριμινο Graecis non modo ovem dici, sed πάντα τλὰκτο nonnisi fere de ove aut agno accipi possit, tamen quod diicit Androtion Dατοκον. id periri te etiam ad porcinum perau referri poterat. duo lautem in proxima animadversione CASAU BONUS ait: Homeriit Ust famulosso denus farere viρους, id est, porcos τελειους : id imprudenti nescio quo pacto excidisse videriar. Sane perspicue Deipnosophista paulo ante docuerat, sέρους apud Homerum non oreos τελειους intelligendos esse, sed mortis etiamnμm 6 hvm'ris lenos. Neque aliter EUSTA THIUS accepit, cuius haec fiant Verba ad Odyss. e. pa

καὶ νυν δὲ τὴν τῆς Αθηνῆ ἱέρειαν οὐ)ύειν ἁμνην, αδ τυρο γευσσεαι , Vocem 3ος, quae abest ab editis, ne Eustathio , Excerptis suppleuius. Et addit eruditis

minus Eustathius, M.ορα μνάν admonens nos, minus meam vocem esse usitatam Sic autem appellari pruin an-nniculum, auctor idem auibi facisci. '. sa, is. Stam quod addit Deipnosophista, Auream sacerdotem Minervae x τυρο ου γεύεσθαι, alia abstinere, si ut verba sonant ac-s cipias, falsum est. Strabo libro X f pag. 394 extr'. mini de Salamine loquens, Attici litoris insulά Tινὲς δὲ,

ωειεν τῶ την ἐέρεις τῆς Πολιάδος Ἀθηνοὶ χλωροῖ τυρουωτοῖ ριὲν πιχωρέου ει απυσεπι, ξενικὸν δε μόνον προσφώορεσθαι, γῆσθαι δε καὶ τῶ Σαλωμνέφ ξένην , φασὶ - ον Ἀττικης τὸν Σαλαμῖνα. συι ευ καὶ γαρ τ' ἀπ των ἄλ- πλοών νήσων των μολογουμένως τη Ἀττικῆ προσχώρων. . έρετου ξενικὴν παντα τὸν διαπόντιον νομισἀντωνππων ἀρξαντων του ἔθους τούτου. Non igitur an istum astam abstinuι Minervae sarardos, sed tantum recente, qu qu

63쪽

' tur' reperisset in Eustastius videtur: ibi expresse a

m nosterans. Est perspicue exararum inhibet, ἀμνοῖον,

ius, qui semitur, quin una Gundet syllaba praesens esse remedi uin putavit Gallicias interpres, si parii la apo 'Eν σπονδῆ laedimur non utens seciandum sena AE pedem sic prodire *ondeum. ' μου - - αινάρ σατυρι- - Ἀ- Σοφοκλint v - πιναμις τοι γοροώδη φύλαξαι χοῖρος ως τε δεσμιων. a De tragoedia SOPHO Is, quae hac orninatur, dixia ninus hinno septimo Ivid. Aniihailv. VOLIV pag. 33Q. Poerae verba sic possum concip, en ostrema sane quin, debeant emendari, ex ipso Atlim

.isnaeo dubitare non possumus. Generis enim foemineia, usiirpationen si lin probare volait in CASAUBONUS. Cinifer Oum Epis . Crit. p. Ioa. AERUNCRII Fram. Sophocli pag. 4. Gallicus interpres, alterum tenens et sum, prioris fragmentum tale stituit, οργα ἀγμν.n- atriar ex PTOREMAM Rem omnisnt-s: ἐς Α μου ἱὸν ἔχοντα, τὸ μὲν ψος δύο καὶ ἡμισους πήχεων ολον. δ' ἀρτιον πρὸς τὸ μῶ ς, τῆ χροι χώνπον Non clam men est, quomodo viri doctissimi expotuerint χοῖρον λ ἔχοι πτα - s Scilicet, oreum iumenem Nerpretariis erat D AECAMP. quas legissetχορρου υἱὸν ἔχοντα τὸ μὲν &c J Sed non actina in quam ut existisnem, eruditissimurn re .gem appellare voluisse, in soriin praeseriis oratione, pomiscinam, vῖὸν χοιρου. Ggo Vero, urinae, distinctione, --πρέστησαν χοῖρον4. aut viον, vel sinplic-r χοῖρον minis in Excerptae non comparet vox υἱὸν, ne malia ulla eius is locis. Insifilem estχιό ιον, -nχιώνενον. CASAU-BONus. - Abieci, praeeunte Epitor ah, corruptum n niena quod ex duplici scriptura, quae sim hic fereb

64쪽

Si ramen aliud quod sitirile nomen loco illius positum dat auctore statuen)uin sit, fuerit illini pino ον. Qin Hquamvis nitriam videri ponit quasi quis latine liceret pomoaem fusium eo foriane pertinuerit assiectivum,aιον, nequis istam Ptolemaei narrationem legens natione Aegyptius de v= 3 tiae momori qui inter prianos nomin

tu apud Nostriini, VII. ra. a. Dco uaret cum pra sertim impuriina animal apud Aegyptios habererit 3wcus quata es. nonni rarissime ab eis comederetur, ut secet Herodotus, II. I. at longius abire, ac Velmἀλον vel σιτευτὸ, corrigere, quod in mentem olim n his venerat non placet. Νο χιόνιον, ω χἀν- i et noster ins Est sicut edd. lam A. A υλος δὲ ησώ 'Eγω δὲ ε e. Subiunguntur ex AE- ωμΗrao Versus tres quorum duo priores scitibuntur innantiquis varie: D'λλον δὲ χωρον οὐ μάλ ευθηλούμενον χαντονδ' ἐν νοθουν υ υψάν θήσω. BIn aliis Mηλούμενον. Nec re verit ortasse aii ευε. λάμονα , ut in illo veteris poetae apud Suillain Pin Εὐο- Βλ ι. J Ἀρυ καταβροκοντα τὸν Δηλάμονα με ον. nvenimus etiam in optimis codicibus, υλούμενον φ lis non est ablardum, si leviter emendetur. Nam ἀνωλευ- ωμένον fuerit scribendum, ut in aliis horum libroriam non

m paucis locis. Vide lib. I. cap. IV. sad I. 4. b. J Vix p ntem, όνευλοῆι dixisse Aeschylum pro όνθυλῶσιν quods tamen si admittimus Wo οὐντα κριβανο tmeri licerimoquente versu, Interpretari fias imum, os est mcelini, quo inverso usus erat soco furni, sic videriira inmpellare. νορόω sive νοθειν, nove pro tamω. Sed vocem mmmc pro depravata halnait auctor Epitomae, in ca s,tera scriberet Antiquam veteris codicis manum in eis is qui in non sumus quiri. o CASAυB. - verbum g ινλο-

μενον non solicitari debuisse docuit ouP, in Curis Novissipas. os Confersiae supra notavimus ad D. 288. a. t iras pro codicum nimiorum varietatibus citavit Casau. ranus, eae sunt doctorum virorum coniecturae editam scripturam tuentur ambo nostri codices mssti, tenentque alii Parisienses libri, teste illebrianio Pro corrupto -οουν τι γod tenet et . . omisit autem Breviator is cepi eiusdem OuPII emendationem, γναεευντε, λ-uanumsimum nempe, ut ' re dicimus M a γά

65쪽

ν π IN LIB. ITAE A P. XVII. π

eιος, --ga, proprie crepitare retibus oti emerula iovi insignem veri speciem vir doctus comitiau ex iisdein Michyli Choeph. a 3 ibique Schol. tum ex Prometh. 368. Qex Homeri immo, vs I 3. . .. opp. essit. Ernes . p. 22. In testu calente ponam interpretatus erat D LEC. - NATALI, aut in ea lentam sι--οῦ αὐτὸν δ' εν αρεοντι κριβ. ssent, ut Graece vertit URSA-alus quod pocouunodum foret, si semet ii et rati .

66쪽

.cti convivae, Aem a coetenses haritum esse animali verum, O Iloman auo lumis ustum D e. Ridicillaeis adeo superstitionis caussam ex antima Diamore GA-

ae venenatione d iam censent neque eomm umquam a--Μxeris is fiala vineatur. Male insitum vigo 'r-χνῶσα,.s immo Hριιχνευσα stribebatur In - J τ περ νο ιχ Μνευσα. Ita legunt Excerptor austathius Ionica voxn est qua thalecto plurimum his Agathocles, ut ex resis quiis apparet. Scripti quidam 'rwηψυ- quod min is piacet. Scripsimus etiam ex iisdem aινυς ηομὴν, non ut is vulgo κνυζισψνν observa damnatam locinionem nonis nullis ueterum Criticoriim, τω σφετέρω γρυσμ' pro': is de unica enim iis loquitur, non de pluribus. oratiis is hoc notriine Apollonius Rhossius non semel ab antiquom interprete, rei inae doctrinae vim ut sibi o III ad ista, issus. 86. J-- ἀπι- σέβωμεν ΓονπἀμειρωμενJ σφέτερον. κτέρας Ου --, ait. τὸ σφέτερον ἐστι γὰρ τρόπον. πρόσωπον πληουντικιν' οὐ μαρτάνει. Sic, aliis iam is pilis. Sed hunc Proque canonem Grammaticoriam optiam in auctores interdum migrariant Polybius in quintii H, vstoria, scap. 2.3 ο βασιλεις ἔρροιζε τά τε των 'Aχ-ων ωνλις, καὶ τας σφετ-οις. Sic alta σφέτερος simpliciter pro B Ino usurparum invenias praeterea scribit ustathius

67쪽

aΔι commodo loco inseriuis nobis dedit inerφre eo linnistus usum pronominis σφέτερος de tertia persona si satissimorum auctoriit testimoniis vindicavit Hoelalinus ad Apollon. l. c. Asia exempla e Polybio collecta a nobis sunt in Lexico Polybiano Pro γροσμει, πιλλαμ ma luerat Paulia MoPARDU Emeiulat. b. VII. N. I. sed tenere debuimus nos consentientem librorum scripturam, de qua diserte etiam Eustathiiri loco mox citando monitu: καὶ δρα inquit οτι παρώνυμ-έστι τῶ 'γρκειν γρυσμιος, ἐπὶ τελειου συὸς ως οὐ γρυλλιζειν ο γρυλλιο ιιις. Deinde vitio nimis manifesto rustisνυ- scribebam in ed. Ven. AEas pro mi in ed. Cac est sic ην ριανεῖσα, eodemque nudo scribitur in cod. A. φuod simpliciter inπεριiχνευουσα mutandum censuit co- x, in Noti, insstis. Se d περιοιχνευσα hastin nosterrans. p. quemadmodum in codice Hoescheliano perit Casaut onus atque in scribitii apud Eustatiuuat ad Iliad. I. pa . 773. ait Roman teste Henri Stephano in Thes Gri Ling T. II pag. 28 4. pag. 32 8. I. nobis enim illa editio non ad inaniis est: vios in e- μοι χνου θἀ iurandum idem Stephanus monuit id est , imumum, reum stans qua notione nos Ionicam sori in V εριοιχνέουσα praeferendam censirimus. In Basileensi vero editione Eustathii pag. 683. l. 374 περι--χοῖ- legiria ex male sedulassi litoris emendatione quod Leoparcio placuerat, qui Ionica forma semitiχέουσα mdum censuit. Pro κνυζισμὸν quod habet is A. cum L ac peius etiam κνυζυσμὸν l ni in ed. Ven.&Bac iecte vero νήηθμὸν ni Ep. cum ustathio, equo corrigendos Athenaei libros ante Casaubonum monuerati Stephanus, Thes. II. 84. h. In Basileensi ramen editioneaustathii mendose ali 11ἰη- scribitur Const

serv in Athenaeum pag. 4. ore commodum est quD durn παριουσιν, qu*d habet idem Eustathius id nec spemnenda edita apud Athenaeum scriptura παρουσιν, quam metiar uterque nastus lex Postrema verba, καὶ ου, φησι, τῶν κρεῶν δαισα ντο, desunt suis. In M. Veruditas sic legebanir καὶ ους φησιν τῶν κρεῶν δ ισαντο: ibi ους φησιν οὐ σφωιν mutandum LEOPARDUS censu

rati AsAuBonus suo iudicio tacite . . stimi corrigens,

68쪽

dian a malam ne mei o postis A eoactus fuit 5 itinere. Nobis simplicius visum erat. ου φησὶ corrigere; sed foriineisuca asiquis mallet tua ad verbum δαισαιντο referretur: nam quod Giσαιντο in modo pote tiali pro μαντο ab eodem Casaub edituita est, id e co--ibus msstis hausisse ille videtur noster quuleuirans A. ni prorsiis fallor ut ipsum tenet. Et sic nunc maxime video a C RHo etiam nostro minoratum: si alim, ουκι iurant libri AE perspicue sic sc pium liteo in Emi Vix tamen dubito, quin ἀυτη.Oportuerit structura .im ver- irarum sic concipienda , καὶ αυτ η θυ- νενόμισται ἄλτοῖς προτελης. De proxima dictione monuit CAsAum NUM . Appellat προτελῆ σια hostiam mmdaneam, is quae ante alias caedebatur. Erant et in alia praemii aeneae, sive praecidariae haliae succidaneae Legimus mi Romanis ritibus ore- praeeidaneam. Sed aliud ea. θυσία προτελὸς ό Praeforum in Creta, de qua loquitura hic Athenaeus aliud maeviana porca, Pam describiturni Festi reliquiis. Simillime apud Graecos προτελη θυ- ινσια diveris accipitiar interdum ea notione quam expresis simus interdum peculiare sacrifita granu est, quod aris nu an a faraeiam unde est, προτέλεια λειν,- προτελὲς ωὲοπη. Sic ille, consentientibus vetae unas Granimaticis rapui quoriam nullum uulem reperitur adiectivum n men προτελής sed , Προτέλεια, τῶν γάμων σια καλεορτιν. τέλος γλρ,, χάμος, Hesychius, aliique ios laudavit doctus Hesychii editor Vide vero instar omnium, curae larga manu congessit RVHN NIus ad imaei Lexic Pl ton pag. 24 R. N ης, Κυζικηνές π Hic est NAAymo , quern in exomplicanilis veteriam superstitionum ratibus Clemens Alex- . andrinuta silvae laudant. Harpora ationis in 'Ἀττις - .lia sunt τοι δὲ πε8 ἀυτὴν ἡλωκεν ο λιψιες μυστι- νηὸς δὲ ὁ λόγος. Scribendum, . yἡλωκε Νεάνθης, C

e Cac taeteritu ad istum locum haec adnotavi G-

69쪽

p. IN LIB. IX CAP. XIX. a

sA- Nust v -- poreas ciam grandiores, serosus . Graeci, abant: sicut testimonio AE-AM poenie probat. Dimosophisti. Qi At non vulgo a Graeciis ne non inanisiat, sed privatim ab Actaeo D, Proprie non sitibus ea. appellatio convenit, sed vitulis aut bobus qui Memianeornua habent hos enim Graeci fraτάλους - πετάλους, lim Latini paralis dixerunt. Ait , Πεταλιδας δὲ τὰς νυς--οταλοι λέγονται - των κεράτων, μαν αὐτῶ κωμ. ταλα σχωσιν. In Exempti, non τιμο scripnim, sed . πεπολε ι.ε sSic in utroaue nostro insto. J miraemisiam Hesychilus: φλέδων υῶν μετάχθη ἀεν- των μι-οσχων πέτηλοι γαρ υτοι λοεντ . Non thibito, Ath nnaeum mesychium ab eodem auctore, vetere nimi--..rum Achaei interprese, haec siluasisse, usum oro suis. . Atque t in eo notavi, ut alterum eiu dein Glonographiviscum emendarem, qui doctissimis viris frauai fuit. Ait . fit endum, πετηλώ. Quemadmo lunt autem patalium via iam appellatio adires translata est, sic Varinorum oum nil enim, non illis, primum trihiuum est hocnnomen ERAT Tureo tamen, uti cobservatur, τουν πλω τῶν λαρινων βοων ο οἴτως ἐκλέψησαν - του - ονευενται. Graecis ὸν Ἀ-ia dicitur Gran, quodvplaeet gramin est. Inde λαρινεύειν dictum quoὸ non m simpliciter micaria significat, ut Athenaeus interpreta . tur; sed habere mollit O Maeare Epirotici boves larini. Sicti, ros ad victimas impinguabant, ut docm Varro .hhro secundo De Re Rustica. At valentes boves, qui suis .cile proscindunt glebas . non λαρπους, - καμινους - ncrabant Hesyctuus: Καμένους, ευπλευρους βόας, ισδυρους

καὶ εὐωχiους. Miuus an Conis sui iam in Λα- μνοὶ βόες.

Eωαχεέντος δὲ ἡμῖν πιτε καὶ δελ*. Eodem nti dosa 6cula iτὲ supra posita, pag. 37a. h. Vide quae infra n tantus, ad a. 39s. f. Paul post, pro ψεεμινον.

70쪽

ε, ANIMADU IN ATHENAEUM p. 376.

codd. imsti. AsAuaom est ad hune locum Animadver csio haec: Elegans fuit illius isque ani rini, Di Dipnon sophistariti mensae porcellum intulit, is alteia parte όπτα- πλέον οὐ κραμβαλέον, ossatum O probe ostum ab alis is vero caν ξ δαιτος ε4ημένον ἀκερως, id est, an lenon tum , vore in aqua coctum tot hisce verbis nihil aliud si- . EnificMur, nisi quod una ilictione paullo post tu. d. l. alcitiar, ἐψιον. Accedebat aliud suinile conamentum, quod is erat iσφωιτος α porcellus, in loqui ur coquus, p. 381. a. neque ullum exlsin a vestigium lethalis suin vulneris, aut ullius apertionis; cum tamen non solum v maeratus, Vertuli etiam impensit multa farctus d op-npletus esseti Quod ad farcturam attinet, similem tabesis narrationem sibri larii initio, sed sine ulla subtilitate: si de isto autem fuse paullo post spag. 38 idem quit

. η πῶς αυτου γα- -επλ. Sic assti amim Mutata verborein serie siebatur , η πῶς ἡ γαστηρ αὐ τοὐ πεπλώDU ὐεπογαστρίων τε μέρη χοιρεέων. ΜΟnuerat CASAU-Bos Us: Lege sιωs. Sic mellius libri non --.. Videntur autem petita haec ex aliquo poeta naui int .gros siquot senarios hic facile deprehendas. Et hahent utique haec & quae continuo sequuntiar, poeticum aliquem colorem attamen senarios inde extinulere hau4- facile fiterW. . sis non in aliis quidem collicibus, Iraeter hos qui Epitomen continent, repeririir halu dui vero praeferri haec scriptura alteri de iit.των ωων τα χρυσῆ. n Sic uelli ovorum nominantur cum d. hic, tum infra pag. 4o6. a. I in descriptione patinae . rhiauntiae. M CASAUB. - Iba. ἔτι δὲ ορνώων γαστέ- ἀ . Sic recte nas Ep. non γαλιρες, Mod erat in edd.ac nescio an in is A. Quae inde sequuntur quatuor

verba, καὶ καλῶν --πλέας, desunt Epitomae. πλέοις vero ex coniectura correxi, pro Me quod erat editum, ubi ex nis. q. nihil adnotatum. , Inter caetera quae sicuntur in porcelli ventrem con-n dita, nominantur τοι ἐκ τῶν σαρκων commodius ian σαρκων , absciue articulo J ει λεπτοι κατακνιζόμενα m amni κατακνιζομένων - sat, sic abundaret sequens pam n licitia copulativa, J καὶ ιαετα πεπιρέδων συμ πλαττόμενα.

M 'Tot Graecis dictionibu περι ραζε Leonis sive Ath a naeus, quae uno Verira Romani appellabant i lata Qu