Platonis Dialogi secundum Thrasylli tetralogias dispositi ex recognitione Caroli Friderici Hermanni

71쪽

τηθηηὶν πείθοντος δε ιονυσίου τιμαῖς καὶ χρημασι γενέσθω με αυτου με μαρτυρά τε καὶ φίλον προς την

εὐπρέπειαν της ἐκβολῆς της Θωνος απιτ γίγνεσθ' , τούτων δη ἡλκῆν διημαρτεν, στερον δὲ θῆ κατιών Ο

Ε καδε ίων ἀδελφὼ δυο προσλαμβάνει Ἀθήνηθεν, ουκει φιλοσοφιας γεγονότε φίλω, ἀλλ' ἐκ της περιτρεχουσης λιαιρείας ταέτης - των πλείστων φίλων, ην ἐκ τουνίζει, τε σαὰ μυεῖν καὶ ἐποπτεύειν προαγματευονται, κοὰ κάὶ τουτω τὰ ξυγκαταγαγόντε αυτον φίλω ἐκ τούτων τε καὶ ἐκ της πρὸς την κάθοδον υπηρεσίας γενέσθην - ταίρα ἐλθόντες δε εἰς Σικελίαν, ἐπει Βίωνα ησθοντο διαβεβλημένον εἰς τους ἐλευ ρα-ντας υπ αὐτου Σι κελιωτας ώς ἐπιβουλευοντα γενέσθαι τυραννον, ου μ

νον τον ταῖρον κάὶ ξενον προυδοσαν, ἀλλ' οἱον του φο-

νου αυτόχειρες ἐγένοντο, πλα ἔχοντες ἐν ταῖς χερσὶν αυτοὶ τοῖς φονευσι παρεστῶτες ἐπίκουροι - - μὸν αἰσχρον - ἀνόσιον ουτε παρίεμαι ἔγωγε οπιτε τι λέγω πολλοῖς γαρ καὶ αλλοις μνω, ταλα ἐπιμελὲς καὶ εἰς τον ἔπειτα μελησε χρόνον ' το δευθηναίων πέρι λεγόμενον, ς αἰπύνην μοι περιῆψαν τῆ πολει, ἐξαιρο μα φημὶ γὰρ -- - Ἀθηναῖον εἶναι, ὁ ου προ μαε τὸν αὐτον τουτον, ξον χρηματα - ἄλλας τιμὰς

πολλας λαμβάνειν ' ου γα δια βαναυσου φιλότητος ἐγεγώνει φίλος, δια δὲ ἐλευθέρας παιδείρου κοινωνιαν, μώνα - σω, εοειν τὸν νουν κεκτημένον μαλλον ηνωνεία ψυχων καὶ σωμάτων - οὐκ ἀξίω μείδους γε-c γόνατον, πόλει τὰ Βίωνα αποκτειναντε, ς ἐλλογίμω πώποτε ανδρε γενομένω.

72쪽

υτα εἴρηται πάντα της ξυμβουλῆς νεκα των

--εων φίλων καὶ ξ ενῶν ξυμβουλευω δεχη τι προς ηδη τρίων τιμις υμ- μη δουλοπισθαι Σικελίαν μ' ἀνθρώποις δεσπόταις, μηδε ἄλλην πόλιν ο γ' εμος λόγος, ἀλλ' υπωνύμοις ουτε γὰρ τοις δουλουμένοις οὐτε τοῖς νοις, ἀλλ' ὀλωρος πάν-ς ἡ παρα σμικρὰ δὲ πιὰ ἀνελευθερα ψυχῶν θ' τα τοιαυτα αρπάζειν κέρδη φιλεῖ, ουδὲ των εἰς τον επειτα καὶ εἰς τὴν παρών τα καιέδρον τερον η ιονύσιον, τρίτους δὲ πιμῆς, ' καί μοι πείθεσθε ιος τρίτου σωτηρος χάριν, εἶτα εἰς ιονυσιον βλεψαντες καὶ Βίωνα, ἄν ὁ μὲν μὴν α ειδόμενος κ τα νυν-αι-- ο δὲ πιι μενος τέ νω καλῶς - γὰρ τῶν Εκαλ-- ἐφιέμενον-m, Ma πολε πάσχειν οπι πάσχη πῆν ορθον και καλόν. υτ γαρ πέφυκεν ἀθάνα--τος ημων ουδείς, οὐτ ει τρο ξυμβαλίη, γένοιτο αν εὐδαίμων, ς δοκεῖ τοῖς πολλοῖς κασών γαρ καὶ ἀγα ν --Mυ λόγου αξιόν ἐστι - ἀψύχοις, ἀλλ' ἡ με- σωματος 335ουση ψυχη τουτο ξυμβήσεται κάστη η κεχωρισμενy πείθεσθαι δε οντως αεὶ χρη τοι παλαιοῖς τε καὶ ιεροῖς λογοι χῖδὲ ν ουσιν ὴμ--ἀνατον,'m Hωπι διαιο- ζάς τε ἴσχειν καὶ τίνειν τὰς μεγίστας τιμωρίας, οταν τις ἀλ-λαχθῆ του σώματος Μιδαι- τα μεγάλα ἀμαρτηματακάλαδικηματα σμικρότερον εἶναι χρη νομιζειν κακον πάσχειν η δρῆσαι, ν ὁ φιλοχρηματος πενης τε ἀνη την

ται, παντο α'θεν ἀναιδως αρπάζει - , ὁ τί περ αὐολται, καθάπερ θηρίον, φαγειν η πιεῖν η περὶ την ἀνδραποδώδη καὶ ἀχάριστον, ἀφροδίσων λεγομένην - ὀρθῶς,

73쪽

οὐχ ορῶν, οἷς ξυνέπεται των ἁρπαγμάτων ἀνοσιουργία, κακον ηλίκον - μετ αδικήματος κάστου, ἐνἀναγκαῖον συα γης νοστήσωντι πορείαν ἄ-όν τε ώώ ἀθλίαν ---τως πανταχῆ. Βίωνα δὴ γὼ λέγων ταυτά τε καὶ αλλα

τοιαsτα ἔπειθον, καὶ τοῖς ἀπικτείνασο ἐκεῖνον δικαιό

πεῖν απαντας τα μεγιστα ἔβλαψαν ἀνθρώπους, οἱ μεν ον βουλόμενον δικαιοσυνη χρῆσθαι διαφθείραντες, ο δὲ-ειν ἐθελη γας χρήσασθαι δικαιοσύνη διὰ ἀρχ ης, μεμορο δυναμιν ἔχων, ἐν ἡ γενομενη φιλοσοφία

τε κάνδύναμις οντως ἐν ταυτ-δια πάντων ἀνθρώπων Ελλήνων τε καὶ βαρβάρων λάμψασαν ἱκανῶς δόξαν παρ- έο νε πασι την ἀληθῆ, ς ουπιαν ποτε γένοιτο ευδαίσεως υπὸ δικαιο γένη διαγάγη τον βίον, - ἐν κεκτημενος εοσιων ανδρῶν αρχόντων ἐνήθεσι τραφείς τε και παιδευθῶς ἐνδίκως τ τα μὲν Λιονυσιος ἔβλαψε

τὰ δὲ Ἀλλα σμικρα αν εχ προς ταυτά μοι βώβη ὁ - - ἀποκτείνας- οἶ3ετ τον ἐξειργασμένος - Aιωνα γαρ εγὼ σαφῶς οἶδα, ς οἷόν τε περὶ ἀνθ ρωπωνανθρωπον διισχυρίζεσθαι, τι, την αρχὴν εἰ κατέσχεν, - ους- ποτε - αλλο γε σχημα-- άπετο ἡ ἐπὶ 336 Hαλ-- ἡ- μὸν πρῶτον - πατιμα - Dareus, tau την δουλεία ναυτῆς ἀπήλλαξε κῶ φαιδρυνας Ωευθερίφ ἐν σχήματι κατέστησε, το μετὰ τ τ αν πάσ= μη-χ νὴ ἐκόσμησε νόμοις τοι προσήμουσί τε καὶ ἀρίστο--M πολίτας, τότε ἐφαυ, 6ις αργ-μεῖχ' - πρῶ- ξω, -- ναυκελίαι σκια τοιαί υν καὶ ἐλευθέραν το τῶν βαρβάρων ποιεῖν, τους μεν ἐκβάλλων, τοὐς δὲ χειρου--

74쪽

λοῖς, ηπερ αν, εἰ Θιονύσιος ἐπείσθη, παρὰ πασιν αν ως ἔπος εἰπειν ἀνθρώποις ἀπέσωσε γενομένη νυν δὲ η που

τις δαίμων η τις ἀλιτήριος ἐμπεσὼν ἀνομωκάνἀ μοὶ κῶτο μέγιστ γψτόλμας ἀμαθία - ης πάντα κακὰ,

σιν ἐρρίζαντιγι κῶ λ αστάνει καὶ εἰς στερον ποτελεῖ καρπῖν τοῖς γεννησασι πικρότατον αυτη πάντα, δε

τερον ανέτρεψε τε καὶ ἀπώλεσε. - ευφημῶμ- sμ ν οἰωνορτο τρίτον' ὁμως δὲ μιμα- - μὲν συμμυ- -- έμ- ἐς φίλοις την ρως πατρίδος ευνοι-- καὶ την της τροφης σώφρονα δίαιταν ἐπὶ λφον, ς δὲ ορνίθων τὰς εκείνου μυλήσεις πειρη-- ἀποτελεῖν - αῖ

δὲ Θαν,--ἡόατε παρ' ἐμοὐ σαφῶς τὸν δὲ μὴ δυ--οενον ἡμῶν Θωριπτὶ ξ κατὰ τὰ τειρια, διωκοντα δὲ

άν τε τῶν Θωνος σφαγέων καὶ τον Σικελικον βίον, ιιπε παρακαλεῖν μητε δεσθαι πιστον αν τι καὶ γιες

προ αί ποτε τους δ αλλους παρακαλεω ἐπὶ πιάσης ἁ καίας -οοικι----- ἰσονομίαν ἔκ τε αὐτοπικελίας - ἐκΠελοποννμου ξυμπάσης, φοβε-α δὲ μηδὲ τας εἰσὶ γαρ καὶ κεῖ πάντων ανθρώπων διαφέροντες προς ἀρετην ξενοφόνων τε ανδρῶν μισο τες τόλμας εἰ δ' - ταυτα μὲν στερα γένοιτ' ἄν, κατεπείγουσι Μαλοίτῶν στά - πολλὰ καὶ παντοδοπταὶ φυόμενα Εώ-της μέρας διαφοραί, εἰδέναι μέν που χρη πάντα ιν ανδρα, - καὶ βραχυ δόξης ὀρθης μετέδωκε θει τις Πῆχη, ς υκ ἔστι--λα κακῶν ταῖς σταφάσασι, πρὶν - οἱ κρατή- τες--αις καὶ ἐκβολαῖς ἀ--πων σφαγαῖς μνησικιαοιο τε κἀ ἐπὶ τιμωρίας παύσωνται τρεπόμενοι τῶν ἐχθρῶν, ἐγκρατεῖς δε ὁντες αυτῶν, θέ 337μενοι νόμους κοινους μηδεν μῆλλον προς ημνην -

75쪽

μη τοι ηττηθεῖσι κειμένους, ἀναγκάσωσιν αυτοὐ χρη- σθαι τοῖς νόμοι ς διτταις οὐσαις ἀνάγκαις, αἰδοῖ καὶ φom, φόβωμὲν διὰ τὸ κρελτους αυτων Γναι δειος-- ἡδονάς καὶ τοῖς νόμοις μῆλλον ἐθήλοντές τε κα ὶ δυνάμενοι δουλευειν. αλλως δε υκ ἔστιν ῶς αν ποτε κακῶν

σαντας ἀεὶ χρή, οτανπερ ἐπιδυμήσωσι σωτηρως, αυτοῖς ἐψαωτοῖς ανδρας προκρῖναι των αλλων, ους α πυνθά δας καὶ γυναῖκας κεκτημμους ο/κοι καὶ προγόν M'. -- των ὁ , μάλιστα πολλους τε, - δνομα οὐ καὶ κτῆσιν κεκτημένους πάντας κανη- αριδών δὲ εἶναι μυριάν- ικανοὶ τοιουτοι τουτονήπιμε αεμψαμέν ς' η ψμόφαντας εαφα . κώ -λευειν θεῖναι νόμους, μητε νικήσασι μητε νικηθεῖσι νέμειν πλέον, τλδε ἶσον καὶ κοινὀν πάσa τῆ πόλει τεθέντων δε τῶν νόμων ἐν- τωδὴ τα πάντα ἐπι- αν μεν ἡρ, --φῶτες ροπιυς αντ-Nτῶν νόμην - - των νενι κημένων παρέχωντα ἡλλ ἔστια σωτηρίας τε κάὶ εὐδαιμονίας μεστὰ και πάντων κακῶν αποφυγν εἰ δε μή, μήτι ἐμε μνς αλλον κοινωνὸν παρακαλειν ἐπὶ τὸν μη πειθώ μενον τοῖς νυν ἐπεσταλμένοις ταυτα γάρ ἐπτιν ἀδελφὰ ἄν τε Θώπα ἄν τ' ἐγὼ πεχειρήσαμεν Συρακουσιας φρονοῶντες συμπρῆξαι, δεύτερα μην πρῶτα δ' ην, ω πρῶτον ἐπεχειρηθη με αυτολ- ονυσίου πραχθην παπι - - αγαθά, τύχη M τις ανθρωπων κρείττων διε

76쪽

ΕΠΙΣΤΟΑΗ r. 35 ο---ἐμη προτέρα φιξις - ,στέρα πορεμ τι - πλους ς εἰκότως τε αμα καὶ ἐμμελῶς γέγονεν, ω, μέλειν ἀκουειν ἔξεστι το μετὰ τουτο ὁ μὰν γαρ δη πρῶτος πόνος της ἐν Σικελίνωατριβης μοι διεπεράν , πιψε 338περ εἶπον, πρὶν συμβουλευμ τοὶ οἰκείοις κδ ιταίροις

τοῖς περὶ Βίωνα το μετ' ἐκεῖνα δ' ουν ἔπεισα πη δή κοτ' ἐδυνάμην Αμνυσιον ἀφεῖναί με, εἰρηνης δὲ γενο-

μνημήν γαρ τότε πήλεμος ἐν Σικελῆ ξυνωμολον - μεν ἀμφοτεροι χιονύσιοςιὰν ἔφη μεταπέμψασθταλα νακῶ ἐμὲ πάλιν, κοιταστησάμενος τὰ περὶ τὴν αρχὴ ν ἀ-

λέστερον αυτω, ιωνα δὲ ηξίου διανοεῖσθαι μη φυγηνατυ γεγονέναι τότε, μετάσταπι, δέ' ἐγὼ δ' ξειν -- Βλόγη σα ἐπὶ τούτοι τοὐς λώροις γε ομένης δὲ εἰρηνι μετεπέμπετ' ἐμέ, σίωνα δε ἐστι σχεδε ἔτι ἐνιαυτὸν λῖτο,

ἐμε δε κειν ἐκ παντος τρόπου ηξιου ων μεν ουν εκ

λευέ τέ με πλεῖν καὶ ἐδεῖτο καὶ γαρ δη λόγος ἐχώρει πο--Σικελώς ώς Θιονυμ πηα α στῶς φιλοσοφίας ἐπιδυμία πάλιν εἰ γεγονὼς τὰ νῶν- θεν ὁ Αων συντεταμένως ἐδεῖτο ημῶν τῆ μεταπεμψει μη ἀπειδεῖν, ἐγὼ δε ρδη μεν που κατα την φιλοσοφίαν τοῖς νέοις πολ- cλα τοιαs- σνόμενα, μως δ' υνυσφαλέστερόν μοι ξε χαίρει ν τότε γε πολλα κῶ --m - Θωνύσιαγν , καὶ ἀπηχθόμην ἀμφοῖν ἀποκρυνάμενος, ὁτι γέρων τε ἀην καὶ κατὰ τὰς ομολογίας ουδὲν γίγνοιτο των τὰ νυν πραττομένων. ἔοικε δη το μετὰ τουτουρχύτης τε παθὰ

σας ἀπεπλεον ἄλλοι τέ τινες ἐν Συρακουσαις ησανAtio D ς τε αττα διακηκοότες κά τούτων τινες ἄλλοι, παρακουσματων τινῶν ἔμμοτοι τῶν κατὰ φι σοφία p

77쪽

τα τοιαυτα ῶς Λωνυσίου παντα διακηκοότος ο νο δι-

--ἄνειν δύναμιν, τιμός τε θα--τως --ιέ τεουν ἴσως αυτῶ τα λεγόμενα ρσχυνετό τε φανερος γιγνω μενος οὐδὲν ἀκηκοὼς ο ἐπεδήμουν ἐγώ, οθεν αμα μεν εἰς ἐπιθυμίαν ρει του διακουσαι ἐναργέστερον αμα δὴ φιλ -wὰακαια πεπεν αὐτόν. δι α δὲ-- --εν ἐντη πρόσθεν ἐπιδημία διεξηλθομεν ἐν τοῖς - δε ινυν δη λόγοις ἐπειδηχυν οἴκαδε τε ἐσώθην καὶ καλου- τος τι δευτερον ἀπηρνήθην, καθάπερ εἶπον νυν δή, - μοι Θιονυσιος παντάπασι φιλο-ηθῆναι, μή ποτέ τιοι δόξαιμι καταφρονῶν απιτου της φυσεως τε κάὶ ἔξεως - αμα καὶ της διαίτης ἔμπειρος γεγονώς, οὐκέτ ἐθέλειν δυσχεραίνων παρ' αὐτον ἀφρκνεῖσθαι δίκαιος δη λεγειν εἰμὶ ἀλθυκώ υπομένειν, ἀτις ἄρα τα γεγονότα ἀκουσας καταφρονήσει της ἐμης φιλο-οφίας, τὸν τυραννονδὲ ηγησεται νουν ἔχειν ἔπεμψε μὲν γαρ δη ιονυσιος τρίτον ἐπ ἐμὲ τριήρηέαστώνης ενεκα της πορείας, ἔπεμψε

πάντες τον αυτον λόγον, ς θαυμαστον σOHAιονύσιος

ἐλθεῖν προς γαρ δη πάντα ταυτα ην παρεσκευασμένη

την ρχὴν ἔχουσα ἡ ἐπιστολή, τῆδέ πη φράζουσα Λιο- νυσιος Πλάτωνι τὰ νόμιμα ἐπὶ τούτοις εἰπωνουδὲν τὸ μετο τομο Hπε πρότερον, φώς, - εἰς Σικελων πεισθῶς υφ' ημῶν ληις τα νsν, πρῶτον μέν σοι - περὶ Βίωνα υπάρξει ταυτν γιγνύμενα οπῖπερ α αυτὸς ἐθέλης θ' - λήσεις δὲ, 'τι - μέτρια, καὶ ἐγὼ συγχωρήσομαι ' εἰ

78쪽

δε μή, ουδέν σοι των περὶ σίωνα πραγμάτων ουτε

περὶ τάλλαουτε περὶ αυτον κατὰ νουν γιγνόμενον ταυθουτως ειπε, τἀλλα δε μακρα αν - και ανευ καιρου λεγόμενα επιστολαὶ δε αλλαι φοίτων παρά τε Αρxsto D καὶ τῶν ἐν Τάραντι, την τε φιλοσοφίαν εγκωμιάζουσαι την ιονυσίου, καὶ ο τι ἀν μὴ ἀφίκωμαι νυν την προς Λιονυσιον αυτοῖς γενομένην φιλίαν δι' εμου ου σμικρὰν ουσαν προς τα πολιτικὰ παντάπασι διαβαλοίην ταύτης δη τοιαύτης γενομένης ἐν τω τότε χρόνω της μεταπέμψεως των με ἐκ Σικελίας τε καὶ Ιταλίας ελκόντων,των δε υσθήνηθεν ἀτεχνῶς μετὰ δεησεως οἷον ἐξωθούντων με, καὶ πάλιν ὁ λόγος ηκεν ὁ αυτός το μη δειν προδοίναι Βίωνα μηδὲ τους ἐνπάραντι ξένους τε και εταίρους αυτω δέ μοι πην, ς ουδεν θαυμαστον νέον ανθρωπον παρακούοντα αξίων λόγου πραγμάτων, ευμαθη, προς ἔρωτα ἐλθεῖν του βελτίστου βίου δειν υν αυτοεξελέγξαι σαφῶς, ποτέρως ποτὲ αρα σχοίη καὶ τουτ'αυτο μηδαμῆ προδουναι μηδ' ἐμε τον αἴτιον γενέσθαι τηλικουτου αληθῶς ὀνείδους, εἴπερ οντως ιη' ταῶτα 340 λελεγμένα πορεύομαι δη τω λογισμω τούτω κατακαλυψάμενος, πολλὰ δεδιὼς μαντευόμενός τε Ου πάνυ καλῶς,ώς ἔοικεν - ἐλθὼν δ' Οὐ-το τρίτον τω σωτῆρι τουτό γεουν ἔπραξα οντων ἐσωθην γάρ τοι πάλιν ευτυχῶς, καὶ τούτων γε μετὰ θεον ιονυσίω χάριν εἰδέναι χρεων οτι πολλῶν βουληθέντων ἀπολέσαι με διεκωλυσε και ἔδωκέ

τι μέρος αἰδοῖ των περὶ ἐμὲ πραγμάτων ἐπειδη δὲ ἀφικόμην, μην τούτου πρῶτον ἔλεγχον δειν λαβειν, πότε Βρον οντως εἴη ιονύσιος ἐξημμένος π φιλοσοφίας ωσπερ πυρός. μάτην ὁ πολῶς ουτος ἔλθοι λόγος θη- ναζε ἔστι δη τις τρόπος του περὶ τὰ τοιαῶτα πεῖραν λαμβάνειν ου ἀγεννης ἀλλ' οντως τυράννοις πρέπων, αλλως τε καὶ τοις τῶν παρακουσμάτων μεστοῖς, ο δη κἀγὼ Θιο-

79쪽

4---ἐλθὼν ισθόμην πιὰ μάλα πεπον τα δευ--κνύναι δ δεῖ τοῖς τοιουτοις, τι εστι πῆν το πρῆγμ ασοἱόν τε καὶ δι σων πραγμάτων καὶ ὁσον πόνον ἔχει

στην ἀκηκοέναι ξυντατέον τε εἶναι νυν καὶ οὐ βιωτον αλ- λως ποιουντι ' μετὰ τουτο δὴ ξυντείνας αυτόν τε και τον

ξαντος, ω- τος εἶναι ποδηγεῖν ταυτη καὶ κατὰ ταυτα διανοηθεὶς ὁ τοιοsτος ζη, πράττων μὲν ἐν αἷς τισὶν - ἡ πράξεσι, παρὰ πάντα δε αεὶ φιλοσοφίας ἐχόμενος καὶ τροφης τῆς αα θ' ημέραν ν Ἀ- τον μάλιστα εὐμαθηουε καὶ μνημο--:ὶ λογίζεσοπι δυνατὸν ιν αυτω νήφοντα ἀπεργάζηται- την δὲ ἐναντίαν ταυτπ μισῶν διατελει. οἱ δὲ οντως μεν η φιλόσοφοι, δέξαις δ' ἐπικεχρωσμένοι, καθάπερ οἱ τὰ σώμα, ἡπὸ του λίου ἐπικεκαυμένοι, χόντες τε οσα μαθηματά ἐστι - ὁ πόνος ἡλίκος - δίαιτα ἐκαθ' ημέρανεώς πρέπουσα η κοσμία, πράγματι, χαλεπον ηγησάμενοι καὶ αδύνατον αυτοῖς Ουτε δὴ - ἐπιτηδεύειν δυνατοὶ γίγνοντα , ἔνιοι δὲ αυτῶν πείθου

γνεται Ῥαφης τε καὶ ἀσφαλεστάτη προς τους τρυφῶντάς τε καὶ αδυνάτους διακονεῖν, ς μηδέποτε βαλεῖν ἐνα- τον δει--τα ἀλλ' ἀ- απιτόν, μη δυνάμενον πάντα τὰ πρόσφορα ἐπιτηδευεν π πράγματα -- δη καὶ Λιονυσίω τοτ ἐρρηθη τὰ ρηθέντα πάντα μεν ουννου ἐγὼ διεξηλθον οὐτε ιονυσιος ἐδεῖτο πολλὰ γὰρ αμὸς κάὶ τὰ μέγιστα εἰδέναι τε - ίκαιῶς δειν προσμοι- δια τὰς -ο τῶν δελ- παρακοάς υστερον δὴ κανακούω γεγραφέναι αυτον περνων τότε φαnu , συν-

80쪽

τας περὶ των αυτῶν τούτων, οῖτινες δέ, ουδ αυτοὶ αυ- τους τοσόνδε γε μην περὶ πάντων εχω φράζειν των γεγραφότων κε γραψόντων, οσοι φαοὶ εἰδέναι περὶ ν

εὐρόντες αδ ιτούτους οὐ ἔσαι κατενε νήμην δόξαν

περὶ του πράγματος επαχιμ δεν οἴ-υν ἐμόν γε περὶ τῶν ἔστι σύγγραμμα οὐδὲ μηπου γέ- αι- ρητον γαρ

-σίας γιγνομένης περὶ λαρῆγμα αυτναι--- συζυν ἐξαίφνης οἷον ἀπο πυρος πηδήσαντος ζαφθεν ως εν' τῆ ψυχῆ γενόμενον -- μυτὀ δη τρέφει καίτοι το-

προς τους πολλους καὶ ὐητά, τι τούτου κάλλιον ἐπέπρακτ' ημῖν ἐν τω βίω, τοις τε ἀνθρωποισι μίγα οφελος γράψαι καὶ - φυσιν εἰς ως πασι προαγαγεῖ, ἀλλ'

λεγομένην ἀγαθόν, εἰ μή τισιν λίγοις, οπόσοι δυνατοὶ ἀνευρεῖν τοὶ διὰ σμικρῆς ενδείξεως των τε δὶαλλων, ς μὲ, καταφρονησεως ου ὀρθῶς ἐμπυήσειεν αν ου-

σέμν' αττα μεμαθηκότας ἔτι δε μακρότερα περ αυτῶν,2 ἐν νω μοι γέγονεν εἰπεῖν τάχα γαλαν περ ῶν λέγω σαπέστερον - εἴη τι λεχθέντων αὐτῶν ἐστι γάρ τις λόγος

λικε δ ουν εἶναι καὶ νυν λεκτέος. - τῶν οντων ἐκάμφ, δι ν τη επιστημην ἀνάγ-