장음표시 사용
341쪽
καὶ κινῆσεις καὶ μάλιστα αἱ λυπηράὶ βλάβα. ἔτι τὰ μεγίθη
τῶν συμφορῶν καὶ λυπηρῶν πάθο λέγεται. . . 9a 32 Prini uni ostendit ποιότητας egse dicetidas ql as nominavit, deinde s. 36 παθοτικας ποιότροας appellandas esse probat. παθητικαt alit tua diculit tir ait, iton ilitia ea patiaritur aliquid in qiribus ingint, sed quia sensi is illis ast ecti aliiiiiiii patiuntur. 9b5 τῶ δε - exspectabas ἀλλα τφ. Si in ilia sunt 409 ii 28 οὐκἔ- δὲ μόνα ταὐτα, - ὰ δε καὶ ετερα ... τὰ ἐκ τούτων.
1006li 3 εἰ μὴ φαίη το ειθρωπος σημαίνειν, πολλὰ δέ.
I si I, quem locum adscribemus ad IIbI; ib. 10 τὰ μεν γαμψώνυχα Οει' dχευτικά ἐστιν τε πολυγόνα, τὰ δε βαρέα και τῶν πτητικῶν, οσων τὰ σώματα δγκῶδ' inteli. ἔστιν
ὀχευτικά . In ultimo exeinplo δε excusatur praece lento μέν,
quani qua in dicit I321b2η περὶ τῶν αὐτῶν μεν γὰρ ἐστὶν αυτη η αρχῆ , ἀλλὰ περὶ τhν χώραν ἐστι. . . Saepius etiam ponitur cluis ubi δε magis convenire videtur: 152 a 31 τδ γι- νομεν- δστρακον το πρῶτον μαλακος υμην ἐστιν, ἀλλὰ τελεωθέντος γίνεται σκληρον καὶ κραυρον. 55 b19 εἴπερ Θθῆλυ ἀ γένει παν du' ειεκνοί τινες αὐτῶν. 992 a 2I τούτωμεν οὐν τψ γένει καὶ διεμάχετο Πλάτων ως δντι γεωμετρικω
στέρως in quo negatio latet ad quam reseriur diah quod sequitii r) ἔχειν τὰ περὶ τ υ τῆς τροφῆς ἐργασίαν, ἀλλ' ἀπεπτα διαχωρεῖν. 69Ia 23 ἀδύνατον γὰρ ἄμα το αὐτο ἀναπνεῖν καὶ βράγχια ἔχειν, ἀλλὰ πρὁς την ὰφεσιν τos sδατος ἔχουσι τ αυλύν. 695 a I ἰσχίον δ' ἔχουσι μεν οἱ δρνιθες πάντες, ε οὐκ δύξαιεν ἔχειν, ἀλλὰ δύο μηρους διὰ το τοs ἰσχίου μῆκος.
9 bI5 Biese I. p. 16 non satis clare de liue loeo disseruit. Commate traia posito ornitia perspicita sunt. Dicit enim lioe. Colores mutantur proiiti reη, quae iis praeditae sunt, variis modis areoluntur: ilitare verisimile egi, iit, si quis natura assectus sit certo modo, is secundum naturae leges quao Iam ἔκ τινων φυσικῶν συμπτωμάτων etiani liabeat si ini leni eolorei 1 eundem scilicet atque is, qui semel ita afficitiir, ut ipsa a sectio colorem quendani gigilat. Colligit igitur Aristoteles colores qui maneant naturales causas habere manentes, quia qui
non maneant naturalea causas liabeant non manelites: nam eadem caliga, ait, quae semel rubrii in colorem emibescentis subito genuit, eadem, si corpus ita constitutum est, ut haec eailsa maneat, etiam efficiet, ut color maneate quare vs. 19 quae- . 20 Dipitiatas by Corale
342쪽
ii lique nasci intiir e causis permanentibus. ea in qualitatibili ni meranda Runt, E. g. colores diceridi sunt qitalitates, si ea ii-sas liabolit noliis innatas et stabiles, et si vs. 24 ora: neni habiterunt a morbo vel sin ili qilodam malo. qnod natii ramitosiraui ita initiavit, ut mittatio perri arieat; quomam vero Colorum v. 23 caligae facile pere ii iit, si dicit uti ir πάθη. 9h21 παθητικαὶ ante ποιύτητες oniis ii nil qiiod explicandi causa additi ini videtiir, item noιύτητες δε os v. 29 post 1ἐγεται:negligentia enim, qua scripsit κατα ταυτας vs. 30, qtlan quam non praecesserit ποιότητες, ad qlias proiioinei ταυτας reseratur. Optinae coiivenire videtur stilo Aristotelis mentori eorum quae scripsit v8. 27 κατὰ ταυτας .9l 35 Recepi iiiiis oσα τε γάρ, quamquam tron sequutar καὶ qii Odrespondeat particii lae τε quae praeces gu ped term obvereat antur Aristotelis ait imo quae dictitrus erat Ista 2: ποι6τοπες dicuntur et quae noli iscuin nasculatur et qtii litis postea ita am-eimur, iit iiη liberari non possinitis: quare pari icitia In TE non solium serendani piitavimus. sed etian probandam. Delevimus Buten δυσκινήτων post παθῶν, qilippe inlod explicationis gratia adiecti ini sit: nain ex Aristotelis gententia iis qliae nobis innata sunt liberari onanino non poημiI Inus: qilare δυσκινήτων ne serra qiii deni potest, nisi quis ilicere velu τδ ἀκί- νοτον hoc loco vocari δυσκίνντον. Ioa 4 ia reo dedit Bklc., quod mihi qnidem ab Aristotelis stilo omnino videtur alienum esse: nani non etδ εἶναι τρίγωνον λέγεται ποιον τι, sed το τρίγωνον : qitare alit omittendum erat εἶναι alit ποιόν τι ni ut anilii ni in ποιέτης aut τι in N, qtiodqnum nonnulli eodices praebeant. praetulinalis: nemo erit enim, opinor, qui verba iurigenda putet in hiinc Diodum: etb τριρο νώγεται ποιόν τι ειναι, quod quani itiana ferri posset huic loco non convenire ipsa docet verbi εἶναι eollocatio. Quodvs. 14 mutavi iniis id etiam us. 15 eorrigendum suisse patet. 10 a 26 τοσουτοι restituimus, quod est in plurimis edit. priorariis et in versione Boethiana. Iob Io Dedimus lectionem iussiciliorem παρωνύμως - ντο τὰ παρωνυμως quod ex eorreetione oriunt videtiir: oppon iniurenim παρω μως et ὁπωσοὐν ὰλλως, verba τὰ ἀπο ... λεγύ- με- autem ad lita sunt, ut explicetur quae dicanti ir παρον
μως. Similem in articulo ponendo negligentiam, vel ut ita di eam asperitatem habuimus 4b2I, es. 189b23αμα δὲ καὶ ἀδυ-
343쪽
ν-- πλείους εἶναι ἐναντιώσεις τὰς πρώτας. Vs. 16 scripsimus τοιουτον qtiod eodem modo positum fuit us. 9.10b23 o alite τι ποσδν omisimila Opu. codd. et Boethitim secuti. Iuli 27 Et alia qualitas cuni alia comparata graditim ad iniuit et lina Eadenique per Re spectata καὶ αὐτο δε τs. 2M augeri potest et ininui.
λέγεσθαι καὶ ποιόνr in utroqtie enim numeravit εξιν et δώ- θεσιν v. 'li 2I et fil32. Verbum ταράττειν candent vim liabet
3 a 29-ταραττέτω δε ημας. cf. 26Ila I 5 οὐ δεῖ δε ταράττεσθαι ἔτι το αὐτο πλείοσιν ἔσται ἐναντίον. 114 a 20 ταραττόμενοι γὰρ ἡττον δύνανται φυλάττεσθοι πάντες. I 85h25 ἐθo- Ουβοsντο δὲ και οἱ sστεροι. De eoel. 293b9 oiψεν αὐτους δεῖ θορυβεῖσθαι περὶ τὼ π . IIa 29 Singulae εξεις Et διαθέσεις non sunt των πρός τι, nisi
quatenus eorurn genus de iis praedicatur, geseiatia de grammattea et quae his similia sunt.
II a 31 ουδεν ἀτοπον. .. 126 137 ἔνια γὰρ οὐκ ἔστιν εἰς γένος θεῖναι. 124hI5 ἐὰν δ' / πρύς τι το εἶδος, σκοπεῖν εἰ καὶ το γένος πούς τι ... εἰ δε τι γένος τῶν πρύς τι, οὐκ
p. s. Facers et pati et contraritim alipuid habent et gradum admiliunt. 8 Reliq ae calegoriact recena Mur, Iacctrct,
Quando, Ubi et Habere. Il,8 εχπαι. Respicit ad ob II sqq.
344쪽
12b6 Quod affranatur rei negatur dimit ab ipsa astri natione
et negationo, quamquam auemna alteri opponitur ut affranation gationi. 16 tiabitus et privatio alio modo sibi opponuntur algus ea qwas ad se invicem referuntur, 26 ne es opponuntur ut contraria. Laa 37 AUGιιationa et negationi proprium est, quod altera utiques vera est, altera falsa. 1hIs Siinplicitis schol. 8Ia 36 sq., b 16 liabet ἀντιτίθεσθαι. pro ἀντικεῖσθαι qilo I oinni hiis eodd. iiivitis inutare non ausillum s. De oppositis v. 1018a 20 ἀντικείμενα λέγεται ἀντέ-
φασις καὶ τἀναντία καὶ τα πρός τι καὶ στέρησις καὶ ε ζις καὶ ἐξ ων και εις ὰ ἔσχατα οIoν αἱ γενέσεις καὶ φθοραί' καὶοσα μ λ ενδέχεται ἄμα παρεῖναι τ0 ἀμφοῖν δεκτι , ταὐταἀντικεῖσθαι λέγεται η αυτα η ἐξ ων ἐστίν. Qitae ultimo locorioinitiavit noli dilo sunt oppositoria in geliera qua ultor gene ribus, quae alitea comi nemoravit, diversa, sed sigila fiunt vel notae, ex quihils cognosci possint quae sitit oppo8lia. Cic. Top. c. II g. 47 ,,Cotitra mortini alitem genera sunt plura. Ulium eoritur quae in eodena genere pii irim im diiserunt . . . appellantiir diu Ema ad ersat si e certe eadem vocat in Reqq. . Sunt entin alia contrairia quae privatilia licet appellem ua latine . . . alia qlloque Fulit Contrariorii In genera, vellit ea qilae eum ali ilio conseruntur: ut duplum simpli ina, milia pauca . . . S inteliam Illa valde contraria titiae appellatitiir ilegantia'. Ad eaudem contrariorum divisiolioni Aristoteles respicit 1055 a 38 et 1054 a 24. Alio sensu dicitii tur ἀντικείμενα tiliae seligibus sub tecta guiit, τα υποκείμενα τη αἰοθήσει : 415 a 20 ad quem lo-etina v. Tmllbg. de an. p. 331 sq. - Ubi ἀντικείμενα commemorat Ceria in eorum F peeleni in nienteliabere solei: sie 402 b 15
τὰ πρύς τι, v. Trdlbg. de an. p. 202. 411a 5 ἱκανον γὰρ θα- τερον μέρος τῆς ἐνανWώσεως εαυτό τε κρίνειν και το ἀντι- κεωενον, inieli. το ἐναντίοwm quare etia in 362 a I 5 των ἀντικειμένην ωὐ- idena significat quod dicit 364 a 33 τὰς ωρας τὰς ἐναντίας. De eoel. 284 b22 τδ πρόσθεν καὶ τὼ ἀντικεί- μένον τὁ ἐναντίον iii iel l . . Deinde etiam τὰ κατ' ἀντίφασιν ἀντικείμενα nude Vocantur ἀντικείμενα : 240 a 28 ἔσται μεν γὰρ ἐξ ἀνάγκης ἐν θατέρω των ἀi τικειμένων : quare Tδ ἀντικεῖσθαι οppo iiivir το ἐναντίον ειναι : si h 39 καὶ αἱ ἐναντίαι προτάσεις και αἱ ἀντικείμεναι. 59 a s λέγω δ' ἀντικεῖσθαι
345쪽
quaa ἀντικειμένας vocat continetitur etian αἱ ἐναντίαι. quasvs. 28 illis opponit: nam us. 30 ἀντικειμένας hitelligit τὰς κατ' ἀντίφασιν.
II, 34 τὰ ἐναντία. 226, 32 ἐναντίον δὲ κατὰ τύπον ab lioeentin etiam reliqiia ἐναντία dicta esse traii Idit 6 a 16ὶ το κατ' εὐθεῖαν ἀπιχον πλεῖστον. 363 a 30 Moκεloθω δε πρῶτον ἐναντία κατα τόπον εἶναι τὰ πλεῖστον ἀπἐχοντα κατὰ τύπον, ωσπερ κατ' εἶδος ἐναντία τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα κατ' εἶδος. πλεῖστον δ' ἀπέχει κατὰ τόπον τὰ κείμενα πρδς ὰλληλα κατὰ διάμετρον. Hoc scii sit igitur etiam comparativo uti potest:855 a 24 καὶ Οσφ ῖν ἀμβλυτέρα η γωνlα ἐναντιώτεραι αἱ φοραὶ γίνονται' εf0υτέρα γὰρ η γραμμV γίνεται : nam τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα lati iis paterit qtiani τὰ εναντλ: qtiare dieii 1055 a 9 το δὲ τωυ ἐσχάτων διάστημα μέγιστον, ωστε καὶ τὼ των ἐναντιω . ID IS a 25 ἐναντία λἐγεται τά τε μὴ δυνατὰ ἄμα τῶ αὐτο παρεῖναι τῶν διαφερύντων κατὰ το γένος, καὶ τὰ πλεῖστον διαφέροντα τῶν ἐν τ0 αὐτο γἐνει iiiiii,iis adsicit Is 55 a 25 τῶν τε γὰρ γένει διαφερώντων Ουκ ἔστιν ἐξωτέρω λαβεῖν και τῶν εἴδει , καὶ τὰ πλεῖστον διαφέροντα τῶν ἐν ταέτῶ δεκτικῶ causam addit 1055 a 30 q γὰο sλη η αὐτὴ τοῖς ἐναντίοις , και τὰ πλεῖστον διαφέροντα τῶν -δ την
αὐτὴν δυναμιν l055 a 32 καὶ γὰρ η ἐπιστῆμο περὶ Τν γινος η μία, ἐν οἷς τελεία διαφορὰ μεγίστην καὶ ων η διαφορὰ μεγίστη ' Eπλῶς η κατὰ γένος θ κατ' εἶδος. IDIll, 16 ἐπει
δ' αδύνατον την ὰντίφασιν ἀληθεύεσθαι ἄμα κατὰ τοs αὐ-του, φανερὸν ὁτι ουδὲ τἀναντία ἄμα υπάρχειν ἐνδέχεται τ0
αὐτ0: nam assirimatio et negatio. qilia altera alteram utique exeludit. latius patent qtiana contrari a. filiis locis, stetit
sol, 10 5στ' εἰ τὁ κείμενον εἴη εναντίον τῶ συμπεὐάσματι, Ξ γκη γίνεσθαι ἔλεγχον et 6 a 5, τδ ἐναε τίον nillil significat nisi id quod reptignat ei qnod positiini est, sive κατ' ἀντίφασιν opponitur, sive coiitrarium est. 894 a 22 ἐναντίως δ' οἱ ταsooι καὶ οἱ κριοι τὰ κίρατα ἴσχουσι, διέτι και τὰ θήλεα ἐναντίως αietῶν ἔχει. - ἐναντίος συλλογισμος τ0 πράγματι 64bI6 ubi τ0 πράγματι facile intelligitiar e va. 9ὶ M-citur is, quo concitiditur illiod veritati reptignat, sive κατ' ἀντιφασιν est oppositum sive liuod proprie dicitur ἐναντίον. Propositiones autem quae ab interpretibus vocantur sπεναντlαι
346쪽
ξιν ἀντίκειται μ6νον : vocabilia Urεναντιον, υπενα πίωσις et υπεναντίωμα autem non nisi de iis intelligit titiae reptignantiam in se contiitent. v. Biese I. p. I 00 not. 2. Aristot. 6 5 a Ia, de coel. 299 a 4 al. - Ad ea citiae vis putaverat de contrariis
ipse respicit 1004 a 2: τεθεωρήσθω δ' ῆμῖν ταὐτα ἐν ἐκλογὴ τῶν ἔναντέων. 1054 a 30 ῶσπερ καὶ ἐν τῆ διαιρέσει τῶν ἐναντίων διεγράφαμεν. 12 a 2. Qitae in liis vocat ἀνα μέσον ea appellat Naa 15 ἀνα- μεταξυ, plerunt tu e μεταξύ, de iiiiiiius v. 10SI a 21 μεταξυ μεν γὰρ ταυτα λέγομεν εἰς ὁσα μεταβάλλειν ανάγκη πρύτερον τομεταβάλλον. ib. 26 μεταβάλλειν δ' ἐξ ὰλλου γίνους εἰς δελογένος Ουκ ἔστιν ἀλλ' η κατὰ συμβεβηκύς ... ἀνάγκη ῆρα τὰ μεταξυ καὶ αυτοῖς καὶ ων μεταξύ εἰσιν ἐν τρο αὐτο γένει εἶναι. I h. b29 ἐπεὶ δ' οὐκ ἔστιν ετερα πρότερα ὁμογενῆ τῶν ἐναντίων, ἄπαντ' αν ἐκ τῶν ἐναντίων εἴη τὰ μεταξύ: quare incit 224 b 32 Dτι γάρ πως το μεταυ τα ὰκοα: qitae Iliam
vini habeant in doctrina Aristotelis pitysica videmus iliter alia
661 a10 ὁρίζουσι δ' ἐκατέρους τούς τε προσθίους καὶ τους γομφίους οἱ κυνοδοντες, μέσοι την φύσιν ἀμφοτέρων οντες 'τύ τε γὰρ μίσον ἀμφοτέρων μετέχει τῶν ὰκνων. 22si h 23 μεταξύ δὲ εἰς δ πέφυκε πρῶτον ἀφικνεῖσθαι το μεταβάλλον' εἰς δ ἔσχατον μεταβάλλει κατὰ φύσιν συνεχῶς μεταβάλλον
in ilitibus delevimus coniura aute q, quia πρῶτον h. l. idem est quod πρύτερον : iungendum est enim πρῶτον η. item 69 a 22 diam comparativi notionem habete si nutrierufi ter mi
norum medioriin , iiiii hiis secundus cum tertio coli iungitur, nil-nor e8i quam numeriis eorum qiii hiis primus clim secundis eOn
nectitiirV . ἐν ἐλαχέστοις δ' ἐστὶ το μεταξύ τρισίν ' ἔσχατον μὲν γάρ ἐστι τῆς μεταβολῆς το ἐναντίον. 234 b 9 οὐ γὰρ ἀνάγκητο μεταβάλλον ἐν ὁποτερωουν εἶναι τῶν ἁκρων. 324 a ' φανερον ὁτι παθητικὰ καὶ ποιητικὰ dλλήλων ἐστὶ τὰ τ' ἐναντία
καὶ τὰ μεταξύ ' καὶ γὰρ ὁλως φθορὰ καὶ γένεσις ἐν τούτοις. 230 a1 ὁσοις δὲ μή ἐστιν ἐναντία, τούτων μεταβολὴ μέν εστιν ἀντικειμένη ή ἐξ αὐτου τη εἰς αὐτ6 κίνησις δ' οDκ ἔστιν οἷον ή ἐξ οντος το εἰς μ. καὶ μονὴ μὲν τούτων οὐκ ἔστιν, ἀμεταβλησία δέ. 440bIS το μεταξυ τῆς αἰσθήσεως vocat id
347쪽
tiuod interpostili in inter seiastini et rem, qllae Filia Sensum cadit, illi in cum liac ita coiiiiiiigu, iit se istis 'liloda in Inodo an
Iius ne iitrat in Figii dicat. Ira a 2 2 τοι αὐτα οini semini ei ld. Pratores ei ini Boetii iο lia laetat eo lices opilini: verisii nile eΝt ait terra e correctione itata esse Oσα
vatiotie repetit: 1055 a 3. πρώτη δε ἐναντίωσις εξις καὶ στι- ρησίς ἐστιν il89b2. ἄμα δε καὶ αδύνατον πλείους εἶναι ἐναντιῶοεις τὰς πρώτας ita. 26 αεὶ γὰρ ἐν ἐνὶ γένει μία ἐναυτίωσίς εστι, πuύαί τε αἱ εναντιι εις ἀνάγεσθαι δοκοῖσιν εἰς μίαν ' ου πὰσα δε στέρηοις πολλαχῶς γὰρ λίγεται ῆστίsησις , ἀλλ' ῆτις ῖν τελεία ι. τὰ ὁ ' ὰλλα ἐναντία κατὰ ταὐτα λεχθήσεται. τὰ μεν τῶ ἔχειν, τὰ δε το ποιεῖν Θ ποιητικὰ εἰναι, τὰ δε το λήψεις εἶναι και ἀποβολαι τούτων θειλων ἐναντίων. εἰ oh άντίκειται μεν ἀντίφασις καὶ στέρζοις και ἐναντι ειγὶς καὶ τὰ πρός τι, τούτων δε πρῶτον έντίφασις, ἀντιφάσεως οε μηθέν ἐο τι μεταξύ, τῶν δε ἐναντίων ἐνδέχεται, ὁτι μεν οὐ ταυτον ἀντίφασις καὶ τἀναντία δῆλον. V oἐστχησις ἀντίτασίς τίς ἐστιν. .. εἰ oh H γενiσεις τὴ υλν ἐκ των εναντίων, γίγνονται δὲ η ἐκ του ειδους καὶ τῆς του εἴδους εξεως θ ἐκ οτερήοεώς τινος τοs εχους και τῆς μοP
348쪽
φης, δηλον ὁτι μὲν ἐναντίωσις στέρησις δν τις εἴη πω η δε στέρησις ἴσως οὐ πὰσα ἐναντιύτης. I. 3b2l ἐστι γὰρ τοἐναντίον η στἐρησις ' ἀντίφασις εν τῶ αὐτο γίνει. niuer
στέρησίς ἐστιν εξις πως et 193 b19 η δέ γε μορφὴ καὶ ηφυσις διχως λέγεται' καὶ γαρ η στέρησις εἰδός πώς εστιν
dieit: ,, Est ist merk-irilig, xvle Aristotelea Euri ellen niti deii Vorten spieli'. Vix itidere in his Aristotelem dixerim. Qiio- modo tollatur difficultas monstrarit quae se iliuntur: addit enim
αὐτh καθ' α/hν cogitari iiii idem potegi - est ei Ini abgeniis qualitatis citiuscitia ille, etb 5λως μh δν - verbis exprimi non Potest, qtita, si qli id enitntiatur. aliud alit praedicatur de alio aut negatur: unde fit ut ipsa στέρησις ili sermone εξεως quandam speciem non in lucre non possio, ni ina revera hii εξις an non sit, prinia pii ilosoplita illi tuli care debelait. Cotificinanti ir
quident nihil est, ut appareat uεως speciem eam lia here, filmulae de ea non cogitanius solum, sed etiani loqitimur: quare duo sunt principia inter se contraria, qtuae sorniant et si pini
ζει. Trill . ad h. l. siquod privatione eoiitiitetur, non Per Fe, sed eo ipgo, quo privatiini est, cognoscitur. Distiirso Cooste
349쪽
tioii ita convertulitiir, tit etiana ilicati ir oetς τυφλότοτος, ea noli Oppo iii ut τὰ πρύς τι apparet: eonvertii iiiiir ei,dna τὰ πνός τι.12l, 2I Itatiociliatiir lioc niodo. Qitae coiitraria Funt alit Se ex elii dii iit invicem alit ni ei liii in ali iiiiii lia laetit. Contrari omitia qitae se in viceni ex clii liiiit nitemina ait esse oportet iis quae alterii ineor tua sit scipere possitiit: eoru in vero s. 323 qitae in editi in alii litici a iiiiiiiiiiii iii plerisque utraim vis sώς ἔτυχεν inesse Puter l, 'lita in illain s. 353 Excipietilla sitiat non titilla, qtiae ita CO in parata Sittit, ut alii illi illii Milani relaus - iit calor in igne Iioli litru invis In esse poMsit, seil alte mina in iis inesse debeat αφωρισμενως . lana videatnus II a 3ὶ ni ina ite lial, itii et privatione iit cita valcat tyi nil niuilo de contrariis dixi natis. II abit una aliteria et Privationern noti Rilii oppolii ut contraria Alia aetne litani liori lialleant iii de patet, quod ii oti in Ona iiiiiiis, quae halbiluin et privatio ii iii alluitulint, alteriit a Domitii liccessario inest: nain catilli liii Dei ilOη Iior illini li alient apertos, iam lue caeci ilici intiir ii qtie videntes, clitarc caeci ina Es-e et videre non sibi opponuntiar lit coiitraria. Ne lite Ribi oppo iiiiiitiir lial, itiis et pri alio fus. μ) iit coiitraria filiae ui editi ni aliqiiiii liabent: nani filiae Iiabiti in vel Prixatiotioni in se sit scipi ii iit, in iis alit alteriina iii esse debet alit niter in , se i iitratui viM, linii al
qliae uae iiiiiii aliqui id lial erit. II Oritur Pilina nitemini iii mini utili sit non nec se est, iis ex crytis qliomina nati ira ita coin parata est, iit alterii in dτωοισμένως rioii iitrii navis in iis in sit. Ex liis igiti ir apparet liabit lina et privationent ite lito filii op polii:ut contraria 'litae se in vicena excitulatit ite lite ut contraria filiae naediit in aliquid adimitta iit.12h29 αυτῶν η ii pervacati euni est; resertiir entin ail ἐναντίων
350쪽
γίνονται κράσεων. εἴρηται περι αὐτῶν χωρις εν ὰλλως.4 b26 τῶν μεν γαρ τοὐ ἀριθμοs μορίων ουδείς ἐστι κοινος οὐ ος, προς δν συνάπτει τὰ μύρια αὐτos. I 52 a 2 3σαγαο απλῶς ταυτά, καὶ αἱ γενέσεις αὐτῶν και αἱ φθοραὶ αἱ αὐταί. 243 a I 3 5σα μεν ουν αυτα ἀφ' αυτῶν κινε ται, φανερον ἐν τουτοις, ὁτι ἄμα τι κινουμενον καὶ τοκινουν εστίν. I 315,32 εν ἔτεσι τριάκοντα και τοισιν επτακαίδεκα ἔτη τούτων ἐτυράννευσεν. I 56b 31 ή γαλῆ καθάπερ ταλλα τετράποδα τιν αὐτδν τ04πον ἔχει εκείνοις τὰς έστέρας. Sitnili conktrii et tolle posuit 5rι 4Ib8. qtio ῶς quod praei essit
ῶς ἐν φ λόγω μh λἐγεται ταυτο πλεονάκις, ὁτι οὐ γίνεται
γὰρ ἀει τῶ δεκτικο τῆς στερήσεως καὶ εξεως ν ἀναγκαῖον θάτερον αὐτῶν υπάρχειν, ώς ἐπὶ τῶν ἐναντίων - οὐδὲν ἀνὰ μέσον ἐστίν, τε ώς ἐπι τῶν ἐναντίων Γν εστι τι ἀνὰ μέσον ενδέχεται θ μηδέτεροωρ υπάρχειν το δεκτικν η τισὶν ἀφωρωμένως θάτερον , sed alteriam oratiotiis meti hritu , qtio elaritis seret qliod sibi vellet, pli tribus verbis exponere voluit, unde factum Est it constratetioliena verborum non observaverit. 13a 8 Erit sortasse cui delendii na videatur ποτε, qtioil etiani iii versiolie Boellitaria Onai uitii re sed hoc vix posse deesse iii telliget qui rationein habiterit exempli quod modo dedit de catulis, quos alit eae cos alit videlites dici neces Me e8t, qui ina ait eam aetatena perveneri sit qtia ocul M apertos habere solent. 13a 18 Deni ille aliud argitinerit lini assert, illio habitiam et privationein alio modo sibi oppo iii loceat at ille contrairia: nam horum alteraim utrum i II Coi trari ii in nautara poteηι exceptis lis qliae eum ipsa rei liatura coiiiiiiicta sitiit - liaec elaim non inutantur in contraria , privatio vero iii habitum reverti
nequit, quamquam ex habitu fiat privatio. Dissilired by Corale