장음표시 사용
351쪽
δε ἄπαξ λάβρ ἐπίδοσιν, καὶ ῖν μικρὰν λὰβρ. Idein est us. 24 ἐπιδοίη ῆν, κἄν μικρόν γι τι ἐπιδοίη, cf. quae dicemus ad
65a 19. I 3 a 3T quum ostenderit non eodeni modo litter se opponi contrarIa et τὰ πρός τι II, 34 . deinde prohaverit Privationem et lial, itum notitie gilii opponi ut τὰ πρές τι 2bI6 neque
ut contrari a 12l 26 restat ut demonstret etiam oppositionem affirmationis et ne attolliu diversam esse ab iis de qitibus ad- Iiue egit: quo l si saetii in erit, patebit qliattuor Egge modos, quibus alteri ni alteri opponatur.
Iat,2 ἀναγκαῖον ἀεὶ τὼ μεν . . . I 057 a 33 των δ' ἀντικειμένωνῶντιφάσεως μεν ουκ ζστι μεταξύ τομο γάρ ἐστιν ἀντίφασις ἀντίθεσις ἐς ὁτ οὐν θάτερον μόριον πάρεστιν οὐκ ἐχούσης
demonstraverit in reli litis oppositorii In gelieribuη non utique emina Esse alienim iiii de prolatum, iani probat neque ait orationem connexa mini aliis ista ita comparata esse, ut alterum non po8sit non salsi ina esse. alterum non vertim: Iioc eniim I eum non liabet nisi iii affirmatiotie et negatione. p. 11. Pler 1nque contrarium est malo bomIm interdum etiam malum malo. 14 a I Eorum quas contraria sunt alierem si exsistit, non necessct est ut exsistat etiam alter va 10 imo interiιm sera nequit ut alterum eaesistat mIm altero. 15 Contraria inesses aolent iis quae vel specie vel geners eadem sunt.19 Contraria aut in eodem genera sunt, aut in contrarias aut ipsa sunt g n Era.
4 a 3 Sintilia liabemus 1108t,11 τριῶν δε διαθίνων οὐσῶν, δύο μὲν κακιῶν . .. μιας δ' αὐετῆς τῆς μεα ητος. πῆσαι πή-
σαις ἀντίκεινται πως' αἱ μεν γὰρ ἁκραε καὶ τη μἐσιὶ καὶ ἀλλήλαις ἐναντιαι εἰσίν, ῆ δὲ μέση ταῖς ειραις. 1l06 h36 ἔστιν ἀρα η ἀρετὴ εξις προαιρετικη ἐν μεσότητι Οὐσα τη στρος
352쪽
της δε δύο κακιῶν. τῆς μεν κατ' υπερβολὴν τῆς δε κατ' ἔλλειψιπι και ἔτι το τὰς μεν ἐλλείπειν τας δ' ὐπερβάλλειν του δέοντος ἔν τε τοῖς πάθεσι και εν ταῖς ποάξεσι. τὴν δ' αὐε- τὴν το μέσον καὶ ευρίσκειν και αἱρεῖσθαι.
4 a11 πέφυκε γίνεσθαι η iit e λευκότης omisimus tit quae ab interprete prosecta esse in alii festiim git. p. 12. Praus altera m altero dicitur tempore, tum id ex quo non consequitur alterum . quamquam ipsum ma conse-φιens tutus, 36 dctimis quod Orestas praua. deniqus quod melius est et praestantius. li9 Praetorea id quod causa est allorius, quamquam auctra na uir m consequatur ex altero.
που θ υπό τινων. οἷον τα μεν κατα τόπον. . . τὰ δε κατὰ χρόνον ... τὰ δὲ κατα κίνησιν. .. τα δε κατὰ δυναμιν. . . τοιο0τον δ' ἔστιν Ου κατα τhν προαίρεσιν ανάγκη ἀκολουθεῖν θάτερον καιτο υστερον, ῶστε μὴ κινουντύς τε ἐκείνου μh κινεῖσθαι και κινουrπος κινεῖσθαι ... τα δε κατὰ τάξιν. .. ὰλλον δε τρόποντδ τη γνώσει πρύτερον ῶς καὶ απλῶς πρότε0ον de illi ibiis v. quae vicentiis ad II li 2I ... καὶ κατὰ τδν λύγον δε τδ συμβεβqκος του ὁλου προτερον. .. ἔτι πρότερα λέγεται τὰ τῶν προτίρων πάθο, οἷον ευθυτης λειύτητος. .. τὰ δε κατὰ φύσιν και οὐσίαν, οσα ενδέχεται μευ ὰλλων, ἐκεῖνα δε μευ τούτων μή ... ἐπεὶ δε τὁ εἶναι πολλαχῶς, πρῶτον μεν το υποκείμενον πρύτερον, διι η ουσία πρύτερον, ἔπειτα ύλλως τὰ
κατὰ δύναμιν και κατ' ἐντελέχειαν. IIaec satis doc lit, opinor, Iioli Premmularia egse divisione ut, quam Iiostro loco tradidit: apparet Pitim, quod iam supra obsera a inalis, non id agi in I iis, iit ipsa roriun natiira exploretur et Pervestigetur, sed ut citiae iis iis serat serimonis q iotidiani distin Dialii tir alterum ab altero et explicentur. Plemini ille Filii Oppon intii r quaeliaberniis et 2 a 20 το δε πρότερον ῆδη πολλαχῶς ἐστίν. τό τε γὰρ ου ἔνεκα καὶ το τοsτου ἔνεκα διαφιρει, καὶ το μεν τηγενἐσει πρότερον αὐτῶν ἐστί, τι δε τη ODσία, es. 645l, 30 εἴ
353쪽
positit halaein iis 208h34 θαυμαστή τις ει εχ η τοὐ τύπου δύναμις και προτέρα πάντων. 1453b 3 οπερ ἐστι πρύτερον και ποιητοs ἀμείνονος. Praeterea cs. iiiiae dicit si Ga 18 ubi quaerit πῶς το πρότερον και τὁ sστερον δεῖ λαβεῖν; 14 a 2I dedi in iis qliod etiam I 4b26 liabe in us κατὰ τὸν χρόνον
cum edit. Priori inis , vs. 36 τὁ o inissit in Aristotelis stilo magis convenire videbatiir. Etenim prononae ii inde filiitum saepius ab eo omittitur v. iiiiae dixi uriis ad alari), qtiod iiiii lioli viderent facile filii persitasemitit amicieiiduin esse articulum.14 a 30 το μη ἀναστριφον, qtiod colis est uelis est alterius, quamvis ex ipso noti consequatur alteriini. De verbo ἀντιστρέψειν . qtiae dicemiis ad 25 a G. 14 a 3I ἔν τε γαρ ταῖς ... in deinonstrationibus Propositiones eonclusione priores sulite 84b22 αἱ γὰρ ωεσοι προτάσεις στοι
I a 39 στοιχεῖα rectilis vi letur explicare Ana molitus ad II. I. seliol. 89 a 9 iii iani iii commentareso ad librii in περὶ ἐρμηνείας seliol. 98 a 6 , ubi prioris explicatiotiis videtiir platie oblitus esse. CL 1014 a 35 παραπλησίως δε τοις τῶν σωμάτων στοιχείοις και τα τῶν διαγραμμάτων στοιχεῖα λέγεται, καὶ ὐλως τὰ τῶν ἀποδείξεων. αἱ γὰρ πρῶται αποδείξεις και ἐν πλείοσιν ἀποδείξεσιν ἐνυπάρχουσαι, αυται στοιχεῖα τῶν ἀποδείξεων λέγονται' εἰσὶ δε τοιουτοι συλλογισμοὶ οἱ πρῶτοι εκ τῶν τριῶν δι' QMς μέσου. καὶ μεταφέροντες δὲ στοιχεiον καλουσιν ἐν
χεῖα τὰ γένη λέγουσί τινες. I.396 b 21 τὰ δὲ στοιχεῖα τῶν ἐνθυμημάτων λέγωμεw στοιχεῖον δε λέγω καὶ τύπον ἐνθυμή-
354쪽
ματος το αὐτ6, coli. 1403 a I 8. Eodem sensu Ilaec vox plus senset oeci irrit in Τopicia. I 295 a 35 ῆ δε κρίσις περὶ μάντων τούτων ἐκ των αὐτῶν στοιχε - ἐστ . nam ex Eodein fonte in aliat η ηθικη ἀρετὴ καὶ η πολιτική: de quo loco v. Biese i I. p. 29 I. 98η b.35 στοιχειωδέστατον dicitur quod elementi specieim qiiani maxilne prae se sert. 4hT αὐτοῖς, BLk. αυτοῖς, v. ilvae dicemus ad 55a 14. p. 13. Simul esse dierentur et quas eodem tempore sunt et vinorum alterum utraιm alterius est come gens 33 Ct ιae, ut species Et milem generas, eae eadem divisione naua eundem ordinem tenent.14b24 αμα. 226li 2I αμα μεν ουν λἐγεται ταὐτ' εἶναι κατὰ τόπον, ὁσα ἐν ἐνὶ τύπω ἐστι πρῶτω, χωρὶς δε ὁσα ἐν ἐτέρφ.
I 4b30 διπλασίου μεν γαρ . . . Recepinius μἐν qllod neque in optunis libris omittitii r neqii iii traistim esse proliabile est: serri eerte poterit reniolis unciliis, qitubus BLk. ustis est: EX-plicantur eni in liis qliae praeceAserviat ἀντιστὐεφει μεν γάρ. Sintili negligetitia repetitii in liabit liniis is I 3 a 25, ἀλλὰ 198, 18 ἔχει δ' αποριαν τι κωλυει την φυσιν μη ενεκά του ποιεῖν
μηδ' ὁτι βελτιον, ἀλλ' ωσπερ sει ὁ Ζευς οὐχ ὁπως τὸν σῖτον αὐξησν ἀλλ' ἐξ ἀνάγκ ς, cs. 1407, 3 τυχοι γαρ ὰν τις μὰλλον ἐν τοῖς ἀρτιασμοῖς ἄρτια η περισσὰ εἰπῶν μὰλλον η πόσα ἔχει. 963 a 40 συμβαίνει δε μάλιστα αab καταψύξεως ἐκ ὐιγους καὶ λύπqς και φαρμακείας τῆς ὰνω μάλιστα γίνεσθαι. CL quae dicem iis ad 211, 29 , 24 a T. Cap. 14. Sex motus sum genera. I 5bI Quid mi us ge
nera contraratim ari exponitur.
15 a 13 De motu v. Biese I. p. 88. et p. 461 not. 4. Aristot. 201 a I 2η του δυνάμει δντος ἐντελέχεια ἡ τοιουτου κίνησίς ἐστιν das Heraustreten des Moglichen iii die IVirklicli Leit . In sequentibus eadem motus getaera agnoscit quae nostro loco COII memorat. Patet alitem sine discri initie poni ab Aristotele μετα-
109a 31 τosτον τιν τρόπον εἰς τύπον ἐκ τύπου μεταβάλλουσιν. Ubi sensu proprio accipit ut ranique . ilisserre dicit alteram ab altera 22sa 3I : quid intersit patet,il ex iis viae adseri herniis, ut paucis complectamur Aristotelis de molli doctrinam. Simplicius caelaol. 92bs haesit in eo, quod non deeen Diuilirco by Corale
355쪽
tollitiir eo. qiiod lilii Itoc dicit sit litiliorem de nantii doctrii iam non illina tra lidit: quare dicit , vinelitur qi idem tot mollis geriem quot ea tegoriarum, quamquam re fieri ratius et diligetitius perperis a apparebit iloti fieri posse Imotlim secundum qua ydam categorias . iiii od manis siti in erat ex iis quae Re-
qii utitur. 225 aT ανάγκη ἐκ των εἰρημένων τρεις εἶναι μεταβολάς, την τε ἐξ υποκειμίνου εἰς υποκείμενον καὶ τhν υποκειμένου εἰς μὴ μοκείμενον, καὶ τ4ν εκ μh υποκειμένου εἰς υποκείμενον. ή γαο οὐκ ἐξ υποκειμένου εἰς μὴ ὐποκείμενον οὐκ ἔστι μεταβολὴ διὰ το μh εἶναι κατ' Ε-lθεσιν ' οὐτε γὰρ εναντία οὐτε ἀντίφασίς ἐστιν. ῆ μὲν ουν οὐκ ἐξ υποκειμένου εἰς υποκείμενον μεταβολὴ κατ' ἀντίφασιν γένεσίς ἐστιν . . . V δ' ἐξ υποκειμένου εἰς οὐχ υποκείμενον φθορά. Ib. vs. 34 ἐπει δε πῆσα κίνησις μεταβολή τις, μεταβολαὶ δε τρεῖς αἱ εἰρημέναι, τούτων δὲ αἱ κατὰ γένεσιν καὶ φθορὰν οὐ κινησεις, αυται δ' εἰσὶν αἱ κατ' ἀντίφασιν, ανάγκη τhν ἐξ υποκειμένου εἰς υποκείμενον μετα- βολγ κίνησιν εἶναι μύνζν . . . εἰ οὐν αἱ κατηγορίαι διηρην- τια οὐσία καὶ ποιότητι καὶ τ0 που και τ0 ποτε καὶ - πούς τι καὶ τω πο- καὶ τῶ ποιεῖν η πουσχεra ἀνάγκη εἶναι κινήσεις, τῆν τε τos ποιου istae de coel. 310 24 dieitue qκατ' εἶδος κίνησις ν και τhν τοs ποσοὐ καὶ τhν κατὰ τύπον. 226 a 5 ἐν ἐκάστω γάρ ἐστι τούτων ἐναντίωσις. η μεν ουν κατὰ τι ποιιν κίνησις ἀλλοίωσις ἔστω . . . e δε κατὰ τδ πο- σόν, τι μὲν κοινον ἀν ώνυμον, καθ' εκάτερον δ' αὐξησις καὶ
φθίοις, α μὲν εἰς το τέλειον μέγεθος αsξησις. η δ' ἐκ τωτου
φθίσις. ή δὲ κατὰ τόπον καὶ τι κοινον καὶ τὁ ἴδιον ἀνώνυμος, ἔστω δε φορὰ καλουμέν' τδ κοινύν, es. 243 a 6, 406 a12 seq. Qitare etiam I 0η a 30 - 33 τη κινήσει, iit quae sat κατὰ τοποσύν, κατὰ το ποιμ ct κατὰ τόπον opponitiir κατὰ τhν οὐ- οιαν η απλῆ γένεσις καὶ φθορά. Ainicia in iis his quae vicit
tibi motum non iii finitii in esse docet 243 a 2η τῶν μὲν κατ'
ἀντίτασιν κινήσεων) ή φάσις καὶ η ἀπύφασις πιρας, οιον γόνέσεως μὲν το μ, φθορὰς δὲ το μὴ θν, τῶν δ' ἐν τοῖς ἐναντίοις τὰ ἐναντία. ταίτα γὰρ ὰκρα τῆς μεταβολῆς, ῶστε καὶ ἀλλοιώσεως πάσης ἐξ ἐναντίων γάρ τινων ή ἀλλοίωσις. ὁμοίως δε καὶ αὐξήσεως και φθίσεως ' αὐξήσεως μὲν γὰρ τι πέρας' τω κατὰ το οἰκείαν φωσιν τελείου μεγέθους, φθί
σεως δὲ η τούτου ἔκστασις. η δὲ φορὰ Οὐτω μὲν οὐκ ἔσται
356쪽
οὐσῶν κινήσεων, της τε κατὰ μέγεθος καὶ της κατὰ πάθος iliare I 5a 23 τb άλλοιουμενον appellat το κατὰ παθος κινουμενον καὶ τῆς κατὰ τύπον cs. 465 b 3I . καλοsμεν φοράν, ταυτVν ἀναγκαῖον ειναι πρώτην. - 323a I 5 καὶ γὰρ το κινουν ποιεῖν τί φασι καὶ το ποιosν κινεῖν ... ἀλλὰ το κινεῖν ἐπὶ πλέον του ποιεῖν ἐστίν. 324 a 24 τον αὐτμ δε λόγονυποληπτίον εἶναι περὶ τos ποιεῖν καὶ πάσχειν ὁνπερ και περὶ του κινεῖν καὶ κινεῖσθαι. διχῶς γὰο λέγεται καὶ το κινοsw ἐυώ τε γὲρ ῆ αρχὴ τῆς κινήσεως. δοκεῖ τοὐτο κινεῖν ... καὶ πάλιν τι ἔσχατον προς το κινουμενον καὶ τὴν γένεσιν. ὁμοίως δεκαὶ περὶ τοί ποιοsντος. .. το μεν οἶν αρῶτον κινOsν οὐδενκωλύει ἐν μεν κινήσει ακίνητον εἶναι ἐπ' ἐνlων δε καὶ ἀναγ- καὶ τι δ' εσχατον ἀεὶ κινεῖν κινουμενον. 406 a 5 καθ' ετερον δε λέγομεν κινεῖσθαι , οσα κινεῖται τῶ ἐν κινουμένν εἶναι, οἷον πλωτῆρες ' οὐ γὰρ ὁμοίως κινosνται τῶ πλota τομεν γαρ καθ' αυτο κινεῖται, οἱ ὁε το ἐν κινουμένν εἶναι. 226a I9 κινεῖται το κινουμενον παν τριχῶς, ' το κατὰ συμβε-
β κος ' τῶ μέρος τι θ τῶ καθ' αυτd ... τhν δε κατὰ συμβεβηκὸς ἀφεῖμεν πάλαι : quo quidem loco noli ἀλλοίωσιν Aristotelem intelligere, de qlia alet a 25 dicit 3ταν δ' ἐν τοῖς πάθεσι καὶ κατὰ συμβεβοκύς-ῆ μεταβολήν. ἀλλοιωσις. non est quod
moneainus. Ceteriim de ἀλλοιῶoει v. 145a 8 καθ' ὁσα ἀλλοι- ουται το ἔχον, οὐδὲν τοsτων διαφορα ἐκείνου. 3l9 b ID ἀλλοίωσις μἐν ἐστιν, 5ταν υπομένοντος τos υποκειμένου αἰσθη τοs 6ντος, μεταβάλλν εν τοῖς αυτos πάθεσιν η εναντίοις οὐ- σιν η μεταξύ, eoll. 33la 10 et tiliae de reliqliis mittaticii ibiis dicuntur 319 b I 5 seqq. et 31 seqq.; disputat ei lini de discri-rnitie qiuod habeant singilla nimiatio itis genera. Voluptates et dolores 666 a II voeatitur κινήσεις τῶν ήδέων καὶ τῶν λυπηρῶν. 5 a IT Bilhle adiecit dλλοίωσις post osδε si ex auetoritate veteris lut p. lat. Iure noli recepti BL L. et liani iii sequentibiis dλλοιωσις opportilii r reliqliis omnibi is quae eona nae in oravit motus generi hiis, ut doceat liane diversam esse a reliqliis. Etetiim verba ώσαύτως δε καὶ αἱ δλλαι , ,itent autem etiam reliqliae γένεσιν vicit, οὐάν, αὐξησιν, μείωσιν et μεταβολhν κατὰ τύπον lianc viin liabent: , item aut eis, si biliae sit maritur reliquae, nullain ear in eandem esse cuni alia manifestuin erit equare etiam verba οὐδε η κατὰ τόπον μεταβολή alium sensum
357쪽
cunque siluattuor motus generum qitorum modo facta est men-llo . Nam qui ini liaec fieri laeret, Iani videtiir iri uaerite Iaabuisse quae se iliuntii r ώσαυτως δε quae si recte expli- euimus, probabile titio lite erit Aristoteleni τhν κατὰ τόπον μεταβολhν linia uni relus tomina motiiM generunI OPPOnere V luisse, sed illiattuor reli litis. In Aristotele aut ein liii a liniatiori dicenili getiere ita alietius est, iit River Geseli. d. Ρhil. III. p. 27 severior Arristotclis citiam Platonis itidex a se impetrare potiterit, ut inceret: ., Venii vir nacta den una erilal- teneli Schristen alle in lirificilen solliei so Uurden Mar i in Gangen ii nil biola in Illic siclit aus dio Dars tellung den Aristoteles fur einen scillecliteli Scharisistet ter lialten nisi speii' es. quae dicit p. 93: tantum enim ite laudit,ug Λristotelis detrali it, utlloc aegre ferre nemo non possit qui exsolvere velit qliae debeatitur. Platonen BInamus, admiratiatur Aristotelem , aliqua iido accidit iit magis qii aerendii in sit quid ilicere voluerit qiua in quid ilixerit: scribetuli enim. ina patiens ilicepta in orationeIn non perse illitur, properat ad ea liliae metite excogitatalam collibere non potest, relinqiiit igitur iiii od incepit. coliturbat orationis orta inena, qtita qtiae a tui uc in monte Italiet tantasiant, ut lente et paullatina procedere Orationeni non ainplius
I 5a 38 3 mo)μων indicem Iiorologii solarii significat v. 91 2 a 39, b T. Alium sensit ni Italiet 5 I a 20 τουτους δὲ γνώμονας καλουσι, τους τετάρτους του δνου ἐδύντας). quo ni et Ius intelligantur quae dicit Si inpuleius cscliol. 91b30 seqq. et illiae in iis cor, rigetula esse indicavimus p. 28, figuram adiecinuis. t Ioa. Blaneantis Aristotelis lora imat lieniatica ex univergis ipsius opp. collecta et Explicata. Bonon. 615 p. 35 habet liaec: Giton Ou vox graeca II - - β ter alia significat instrum ei itiini illud illi Oil Ibatinitum amussini tum norina in appellant, Iiali vero Squailra, a leuius sinat litudinem geometrae denominarunt figura in qua iidan . 'Riiiii sigili licet γνώμων in aritianaetica , cuius ilico remata geometrica coii Mimici tolle illustrabant veteren, ex ipsa figura satis
358쪽
p. 15. De multiplici potestate verbι habemILIS, 11 το δε ἔχειν. . . 1023aη το ἔχειν λέγεται πολλαχῶς, εναμεν τρόπον τι ὰγειν κατα τζν αὐτου φυσιν η κπια την αυ- τω ὁρμην . . . ενα δ' εν ν ῆν τι υπάρχ9 ῶς δεκτικ* . . . ενα δ' ῶς τὁ περιέχον τα περιεχύμενα . . . ἔτι τὼ κωλυον κατὰ τ ν αὐτου ὁρμην τι κινεῖσθαι θ πράττειν . . . καὶ το ἔν τινι δε εἶναι ὁμοιοτρόπως λἐγεται καὶ επομἐνως τῶ ἔχειν, es. Traillig. de Categg. Prolusio p. 7 seqq. 5 b19 oniis inius καὶ ante ἐπιστήμην et codicum et Boeiliu auctoritate moti: itena Vs. 25 articuluna adieci nati R et v s. 30 regii tulimus ἔχειν. quod cur Bulc. noli serenduin esse iudieaverat non assequor: ἔχει alitem e coniectura dedit.
359쪽
ἐρμηνεία des reflecti reliden Denuens, melciaes treunt lind verbii id et . Boellitiis comm. in lib. de iiii p. prooen . - , litterpretati ἐρμηνεία est vox significativa per ge ipsani aliqiiiii sigilificanΝ rtiuae recte I liouias Atiiiiiias opp. ed. Veii. I 4953 sol. 2, ae, divinen et verbii in Inagis interpretationis priticipia EF se iidelitur quam litterpretatio . Lati iis patet Ioμηνεία qtiana dicit
enim I 45s h 14 λέξιν ειναι την διὰ της δνομασίας ερμηνείαν. VOX Expiati altilis titiae cuntii te est v. 8Iali 21 ῆ γλῶττα σφαλλομένη πταίει καὶ ου δυναται την λέξιν διαρθρουν : iii idesit, iit sal, 24 κατὰ μεν την λέξιν et κατ' ἀλήθειαν δέ opponati-
Nam sensu proprio ή ερμηνεία coinpleelitur sigila ex tertia per quaeculillite ex priui alit ir Et eu ui aliis conaria unicantur Alliae animum afficiunt: qitare dieit Mna 35 χρῶνται τι γλώττν οι ορνιθες καὶ προς ερμηνείαν ἀλλήλοις παντες μέν, ετεροι δὲ τῶν ἐτέρων μῶλλον. Non al, onant igitur parte verum est quod dicitiir scitol. 94a I cs. it,. 10, 19 et Dra 3 -93 οὐδὲν διαφέρει
360쪽
ερμηνεία κεχ9ῆσθαι. Vix erit, opilior, clii rhoii iniquus ilidex videatur ἰuin post Ii, qui p. 9l de libro περὶ ερμηνείας-habet: ,in die ier Icle ineti Solirist . . . sit id ille Zitationen und eiit tellii teli Stelleii die Gruiuisaulen des Ganaeli. iiii I sast ilicitis ist inder galizeli Sclimst ei, ilia uen, vas xvir ilichi sclion aiulerARo finden, so data der Versasser iii r linter die nati me des Uri laetis alte Dinge gebraclitV. I iiiiiii in liliri plane ineptii ni titilicat cliue nequidem serra posse piita eritii, quurn ερμονεία de commuilicatione sermonis intelli alti r. cultis priticipia iii lioe liuaro tracta iiiiir. De divisiolio libri v. seliol. 9I ex tr. , de dissicilitati hiis , qtia fi liabet, satis est dicere quod Remini qui ei in explicari omitino itoli posse arbitrarenti ir scliol. 122 a riot. es. Ima Itot. . p. I. Quae prima e Onenda sint, a quam rationem habeant Wιas animum assciani et quas horum signa sint externa. 9 Verrem et falsum M in animo Ric tu Ora rone non in Stragulis gunt, sEd in ris plact coniuncta proferatntur.
16 a 3 τὰ ἐν τη φωνὴ non verba intelligit. sed qiiaecunque Proferuntur per lingitain. Cf. 535a2η φων ὶ και ψόφος ετερόν ἐστι καὶ τρίτον τούτων διάλεκτος. φωνεῖ μεν οδν οὐδενὶ τῶν
ἀλλων μορίων οὐδεν πλην τ0 φάρυγγι ' διι oσα μ' ἔχει πνεύμονα ούδε φθέγγεται διάλεκτος δ' τῆς φωνῆς ἐστὶ τη
--τν διάρθρωσις. τὰ μεν ουν φωνήεντα ῆ φωνὴ καὶ ὁ λάρυγξ ἀφίησιν, τὰ δ' ὰφωνα ῆ γλῶττα καὶ τὰ χείλη ' ἐξ ωνῆ διάλεκτύς εστιν. διὰ ὁσα γλῶτταν μh ἔχει η μὴ ἀπολελυ-
μἐrην οὐτε φωνεῖ οὐτε διαλἐγεται ' ψοφεῖν δ' ἔστι και ἀλλοις μορίοις. Isa 4 σύμβολα. I 65 a 6 οὐκ ἔστιν αὐτὰ τὰ πράγματα διαλέγεσθαι φέροντας. ἀλλα τοῖς δνύμασιν ἀντι τῶν πραγμάτων χρώμεθα συμβόλοις. 43Ia I 5 τῶν δ' δνομάτων ε καστον σύμβολύν ἐστι ν, quani quam dicit I 404 a 21 τὰ γhodi/ύματα μιμήματά ἐστιν,
h. e. Dces non Follim interpretantiir et sitia si repraesentant ea
quihus aninius a meitiir, sed etiani inlitantii re iiii locus il lο-niodo intelligendiis sit et conciliandus elim reliquis v. a Pud Blestum l. p. 94 not. I, libi pro ritet. 3, 6 legendum est rhet. 3 I. Ut sibi opponuntur GOM et μιμήματα sic etiam UMDiuitiroo by Cooste