장음표시 사용
361쪽
μεῖα:et ὁμοιώματα , eo tamen diserimine, iit illa sint κατὰ συνθήκη pendetit citiin al, iis de quibus Itoni ines inter se coli vellerunt , lineo vero in rebiis ipsis posita sitit das σύμβολον ist et ii subjectives σημεῖοa' das oμοίωμα eiu objectives
μίμημα : I340 a 3.3 Οὐκ ἔστι ταsτα τὰ Οχαματα ὁμοιώματα τῶν ηθῶν, ἀλλὰ σημεῖα μὰλλον τὰ γιγνύμενα σχήματα καὶ χρώματα τῶν ὴθῶν. vi. vs. 39 ἐν δε τοῖς μἐλεσιν αμοῖς ἐστὶ μιμήματα τῶν ὴθῶν. 985b2I ἐν δὲ τοῖς ἀριθμοῖς εδύκουν θεωρεῖν ὁμοιώματα πολλὰ τοῖς Ουσι καὶ γιγνομἐνοις. Alio serisu quam iiostro loco σύμβολον posuit 33la 24 5σα
enini συμβολα voeat qliae 3.33 a I9 seqq. συμβλητὰ στοιχεῖα,
quae cog lationen qtiaiularia Iiah iit s. qtiae ita cornPOSita gulit, ut ali tui id eo inuali ne i iis tu i ii ii trottile.
stro loco dicit τὰ γραφύμενα non ea leni Mittit at silc τὰ γράμματα, nani illa teternetita scripta) si in t συμβολα, i Diomina liace elem illa voce Expressa fiant πάθη. Isia 6 τὰ συμβολα, ut sitiae sitit ari,itraria, non onani bii R Eadeinsiliit , τὰ παθήματα vero, quomim sitiit indicia priuia, et res ipsae, illias repraesentalit et qllarii in sulit in agines, Eaedem si int. πρῶτως ex iis ii Aristotelis Misi dicitiir id qliod ex ipsis et solis itaturae legilius alicui iis rei efficitur, ut alia re, quae naedia interpoliatiir inter caiisant enicientem et iiiqiiod efficitii
πρῶτως κινουν pro eo Alii Oil Deillion tuis est apiid Arrixtotelem τὼ πρῶτον κινo . Nos reddinauη πρῶτως , linia luelliar, ur-sprilii glicli, priuiiti v . Fliuit itide alius ii sus adverbii πρώτως, quo sigilificat id quod ciun rei natiira ita coni iiii cilina efit, ut in eius notione proprie accepta coin preliendatur: qito si iii denifiensii πρώτως Iiauit nitit tu in dissert a κυρίως: 1045 b27 περὶ μεν οὐν τοὐ πρώτως ωτος . . . 1049 b 13 το γὰρ ἐνδlχεσθαι ἐνεργῆσαι δυνατόν ἐστι το πρώτως δυνατον. - Lectionem
362쪽
vulgarem et codicea tueritur ornites et vet. liit p. lat. : quare ue-illie olatena perandum erit Alexandro pro ταυτα vs. I scribetiti ταυτὰ, ne lite Hermino ταυτὰ του. 6 nuita iiii iii ταὐτα Boeth. in sci ol. ID Ll, not. : altero titro citi in admisso locum depravari nemo est quili videat. Nam siue si Ilerin inlini sequi intactollitur meinlarorum oppositio qita in particula μέντοι itidient si Alexandrii tu, uiiiverse proseruntur iκαὶ λ ταὐτὰ ὁμοιώ- μωα qiiae lioe loco noli nisi de iis qiiii, iis animiis assiciatur
περὶ τῶν παθζμάτων τῆς ψυχῆς et dicta esso debent et revera dicta sui it. In priori ed. conam. Basil. 15Io p. 218 Boe- illiva aut nainiis accurate lectionis varietatem indicavit aut aliam lectionem habuit' tua in iii altera ed.; dicit ei, itu ,11 si alia qlioque scriptura hoc moilo se Italaetis is si uti omina auteni liae primum notae, Ilae Dinnitatis passiones ait imae sulit, et livorat in hae sit nititii ii es. res etia in hae 'V. I lein mei diim ut ταυταscripti im sit pro ταἱτὰ, liabenatis 45 l, 14.16 a η περὶ τουτων, iii teli. παθημάτων τῆς ψυχῆς. v. Trilllag. denit. p. 116. Lotii R ad sitieria Aristotel s respicit est de ait. lli,s.16 a12 σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν . . . Assirinali Oilein et negatio item sigiliscat. Eii lutein sciis lina liationi 24blI verba ῆ προστιθεμένου η διαιρουμενου. iiiii v. ii tae diximus. Cf. I45Ia 28 et 102I l, 21 qtiae adscribentiis nil l I a Io. Biese l. p. 91 not. 5.105 Il, I 2 το μεν εἶναί ἐστι τὼ συγκεχθαι καὶ εν ει ναι, το δε μὴ εἶναι τι μῆ συγκεῖσθαι, ἀλλα πλείω ειναι. Non recte
hutic locum expressit Rittor Gescii. iter Plii l. III. p. 19 Ia Aristoteles gelit so weit, data er das Sein ii nil das Niclit- Seliisur iii cliis a tuleres alierkennt als nur tur Veri, ut id eligelii Oiler Nielit-Ver,indelisein des Sulijecta init deni PradicateV: rioseitim qui ina dicimiis , das Sein ', de ipsa reruna natura de ουσία cogitam iis, qliani in eoiiiiiiictione potiere Arifitotelena lienio erit vii contendat. Bene habererit Omnia, si dixisset ,, Aristoteles criclari Sein ut id Niclit- Selii fur Veri, undensein und Niclit- Verbunile iis iit'. quae, ii iidem sentetitia et Aristoteli placebit et ipsi vertiati v. Isb22 et qliae ibi dixi nnis : patet ellini ex iis quae praecesseria iit ειναι li. l. non Rigitis ea re ethν ουσίανη. το τί ἐστιν, sed nillil iii si copii lain, quae ilicii tir, filia alte Him de a uero praedicari indicatur: quare recte Biese I. p. 95 not. 3 Bel Aristoteles liat also das Verbi ini)ειναι ilichi die
363쪽
νων μεν πάντων Ουναμίνων θε μάλιστα τούτων, de quo loco Cf. illae ilice in iis ad 68 b 5. p. 2. Dcyinitur noni n. 2l Nominis.partes sine simpliacis sius composui nihil per se signiscant. ID Nomon GIm ramgations conisuti Inι non ost nomen. 33 Casus nominis a nomino CD ds erunt, quod mιm verbo εἶναι eoniuncti nihil veri
364쪽
μου, το δε ἐκ σημαινόντων συγκειται. εἴη δ' αν καὶ τριπλουν. καὶ τετραπλουν καὶ πολλαπλουν δνομα. Isia 23 Dedinnis πεπλεγμένοις quod etiam 21 a I liabennis. I6a 25 βούλεται μεν ο μαντικον εἶναι, ἀλλὰ κεχωρισμένον Οὐδενος σομαντικόν ἐστιν. I iij. Pachis dissicilitatem in his inesse Putavit, qliod e ..in Kάλλιππος altera pars nominis feto taπ-
significet aliquid: qitare nionem ita noti linc dicere Ariηtotele in quod singulae partes nominiim cona positorii in nillil sigili neent quod aperte negat eo loco, siliena inodo e Poet. ailηcraplliinuM, sed in ipso noni inc composito gingillas partes noli ita accipi dicit, ut per se solae ali iiii l signule ni v. 16, 32 sq. : nam iii nomine Mλλιππος inest quidem To ῖππος, neque tarmen Κάλλιππος rq iii in sigili fient.16 a 26 Post oὐδέν BLk. e cod. recepit σθμαίνει καθ' εαυτύ, qttae qllum aliunde intraim esse appareat, delere noli dubita vir
uani ἐστὶ iii ioci deest iacile iii telligiti iri insolentius est qliod dicit IIIl329 τι μὲν Ουν ελκειν φάναι τους τόπους τῆς ύστέρας το σπέρμα καὶ διὰ τοὐτο πλείω γίνεσθαι, . . . οὐθέν ἐστιν.
16 a 2I Reliquam desinitionis partena. Explicat.16a 32 quae post dύριστον qiii Iani eo lices ait illint videntur irre- psisse ex sequentibiis bI5 r certe non video quomodo negligi potuerrint, fit reperta fuissent, neqtie enim obscuritatem liabent neqlle verba ipsa ita comparaita fiant, ut similitudine qliadana litterarunt talis negligentia probabilis sal. Aristoteli autern vix landilui videtur, qtioil eandent rem eam qiici haud dissicilem ad . Intelligenduin iam brevi spatio interiecto iis leni verbis bis explicuerit.
365쪽
32sἐβάδισεν η βάδιζε πτῶσις ρήματος κατὰ ταυτα τὰ . ἴδο
Ut brevis sit, etiam ea iii in recti in πτῶσιν vocat 136l Isi, queri nostro loco aperte disiiliguit a caMihiis: proseri ir enim easu recto Ipsuim itoinen. Eo leni sensu 48h41 τὰς κλήσεις τῶν δνομάτων οppositit ταῖς πτώσεσιν , 49 a 2 casuin rectuna oblitinis; πτιο γεις etiani appellat 42b30 quos Interpretes vocare soleiit τρύπους, siligillos ei ii iis ille figi irae modos syllogiηmorum. - λύγως δι ἐστιν αὐτοί Bedelitiing unii Verti alti, ita daη IVesen clavori ist...V λύγος δνοματι opponiti ir sic ut 2am, ubi v. quae diximus. αὐτos refertur ad το-Φίλωνος η Φώqua uitit an Proxime praecessit numerus pluralis, ad quem qiiun αὐτOs non conrinode possit referri. ut hoc idem incer- tu in Inaneat, verten diim erit olla voti . Similia satis frequentia gutit apti l Aristotelen , cs. IIa 20 τουτων, quod iiitelligendum est de λύγοις ἀποφαντικοῖς, quos sit,igillari nlini Pro conamena Dr
vit us. I S. 952b26 διι καὶ ὁ νομοθέτης μείζους αὐτοῖς τοῖς
κλεψασιν inteli., mi uni v. 1s praecesserit τιν κλέψαντα δ ζημίας ἐνέγραψεν. De mutatis numeris v. qtiae cyllegi inus ad Gl 3.16h4'Post ἀεὶ Ρacilis addiι διαφέρει, εliuod explicationi quidem berie inservit, . sed a Contextu alienuin est. - Οὐθεν ἀληθεύει:sie 222b24 φθείρεται δὲ καὶ μηdεν κινουμενον. 231hm διαιρεῖσθαι εἰς αδιαέρετα μηθίω. 45 a 23 συμμεταβάλλουσι αἱ τρίχες τῶ δέρματι τὰς χρόας . .. οἱ δ' δδύντες Ομέν.894bi3 τὰ μν χαλεπά ἐστι μετὰ τον τύκον, οἷον κυων καὶ , τὰ δὲ ἀὐδὲν επιδήλως. Cap. 3. Verbi desnstio, quas per partes explicatur. 12Neque verbum ipsum ratur negatione eoniunctum verbrran Est, ns is casus verbi. I9 Verbum Wr se spectatum nomen Egi,
366쪽
tem tenet et defixit in iii lina. 956 a 39 η αχθησις καὶ η διάνοια τῶ ηρεμεῖν την ψυχον ἐνεργεῖ' δ καὶ η ἐπιστήμη δοκεῖ εἶναι οτι την ψυχhν ῖστησιν κινουμένης γὰρ καὶ φερομiνης
lat alterii in cum altero. Lectio cluatn Λini nolitus e Porpii Urio assert schol. I 07 a In non videtiir diversa esse ab ea citiam nos liabemus: negligentiae eitim veterii in interpreiuni in adscribemiis ex Aristotele locis, qlia in multiri exemplis comprO-hare licet e schollis v. iiii ae dixtimis in Praefat. , lioc tribu- Elidiim videtiir, iit auctoriΝ herba altilitatulo in iiiiis acci irate reddiderint, siquidem ex memoria pleruinque adScribunt litiae elibris sumere debebant. Nanique legendum est isSteph. V pro , , Id. , quod P. M ad schol. Isb10 adiectum Cat. Duilire 1 by Cooste
367쪽
m p. l. Destritur oratio. 11 a 1 Is enuntiations in sequentibus agetuι omissis reli lis orationis genoriario.
ου ἐστηκεν. Diias igiti ir Aristoteles partes oratio itis ueracli Sprachphilosophie der Alten p. 11 - 2 l . qui hiis tari eu Poet. e. 20 σύνδεσμον et seoθρον nil licere hi detur, tit quattuor EX- stetit. Difficillias eo tollitur, qliod tibi de primis iisque ii Ce8Saril g oratiotiis qliae propriae dicitiir s h. o. τos πρώτου λύγου αποταντικου, qtii simplicis itona inis et verbi colitvrictione continetiir partibus Iolpi ilur ditas latitit III partes fignoscit, tibi vero oratiotiis parieni dicit qliodriinque iii Rerinone prosertur, qtiatiuor partes iustiligiti t. Si inite quid illiani Aminonitis
videtur in niente liubuisse ischol. 9sa I 0 μἐρ' δε οὐκ αν λέγοιτο δικαίως ἁ γε μh δυνανται συντεθέντα καθ' εαυτὰ πλειω ἐργάσασθαι λύγον. λύγου μεν οὐν ταυτα Uυνδεσμοι .κMidρθρα και ποοθέσεις και αὐτὰ τα ἐπιρρήματα οὐ μiρη, λίξεως δὲ ι ἐρη ης καὶ ὁ λόγος αὐτος μῶρος, καθαπερ ἐν τοῖς περὶ
ποιητικει l. l. εἴρηται. - Oratio qtiurn consistat e nomini blas Et verbis, itere 9ge est, 'lilia partes sulit κατὰ συνθήκην ipsa sit κατὰ συνθήκην . brevitati alitein, qtia Arigtoteles uti solet, parti in convellit ut expre89e dicat qtiod tacite intelligallir, Praesertim qui ua rie in desilitione qui lern verbi vs. 6. hoc adiiciei iiiiiiii piitaverit. Praeterea verba κατὰ συνθήκην neque versio Meili inita habet rieque Ammotitiis, qui ista ab Aristotele praetermissa esse dicit s8cliol. 108 a 4 : qtiare etiam lios reiecimus et recepta autem videntiar in contextiini propterea quao legii iitiir II a 2. Item us. 28 verba ῆ ἀπόφασις aliena
llia et versio Boetitia ita selio l. lim a iiot. I . Qii id Alexander et Porpllyri iis liabuerint, ex quorum commentariis Boellitus multa asseri, ilicertum EFt.16b 30 ἀλλ' ουχι τ ... neque tarmen quantamnque Pars orationis signifieat aliquidi neque enim uita s3llaba sola vocabuli Diuiligo i by Cooste
368쪽
φυσικόν ei opponitur quod iii enii ventioli e postllini est: quare niaxin e continetiir ilis crinaen Eoraim qitae Plato et quae Aristoteles ite ferinoliis origi ite dispitiavit, v. Biese I. p. 92 sq.IIa 2 Prioriina e ld. lectioiieni e collieibus revocavimus. p. 5. Enuntiatio aut simplex est aut eomposita: grue verbo esse non pes t.
IIa 8 πρῶτος : reliqui enim Oinnes ex hoe orionem lia hent, ut ex si implici id qliod compositum efit: assimnatio aliterii prior
est negatione. v. 86b33 ῆ δε καταφατικη της ἀποφατικῆς προτέρα καὶ γνωριμωτἐρα ' διὰ γαρ τὴν κατάφασιν η ἀπύ- φασις γνῶριμος, κοὶ προτέρα η κατάφασις ωσπερ καὶ το εἶναι τos μη εἶναι. De eo ei. 286b25 τῆς στερήσεως πρότερονή καταφασις. II a10 ἐκ ρήματος εἶναι, Ῥiod ipse et interpretatur et demon
entui liominis ratio ut non est... Aristotelis in Graeco textus non liabet ita ut nos silpo posti inius, sed hoc in odor ,. Etenim hominis si non aut est aut erit alit svit . . . V subintelligendum relinquente pii ilosopho qiiod de ratione diceret i. e. de des uitione, quan Graeci λύγον dici iit. Sed cum sit pra de omitione tractasset. qtiae apud illos similiter λύγος vocatur ...i communione vocabuli usus ad λέγον, de qlio superius tractabat, retilliit. iit non Oratiotrem intelligerem ira, sed potius rationem . In altera ed. Boetii ius nillil tradit de lectionis varietate. Invitis codicibus vocabuliin λύγος contextu eiecimus: coiisenfiiis eniim eodicuria nillil probat nisi emblematis antiquitaten .
IIa 3 Scripsi uitia δι' ὁ τι , qua miliam codd. omnes praebent διίτι, qtiae quid disserant diceritus ad Mi, T. Versio Boetii iana, quare autem' i Fed Pntilla post Boethius sed . pr. p. 230
, , Cur auteIn liliae' sit oratio niine. inquit, dicere internat uenalis et , Cur sttite n una sit, alteraiis est hoc traciare negotii '.
Si legis διότι,. vix id aliter poterit explicari qua in lioc ni odo:
369쪽
qitae nequaquam exprimi poterunt ex iis titiae praecesseriint: lino et illiae sequuntiir Aristotelis verba et quae apud interpretes legittitur in eo eons iiiiiiiii, qtiod Aristoteles causam cur 1omiliis desilitio lina sit oratio hoc loco noti in licet. quippe a quo Ilaec expositio aliena sit. Apparet igitur non serendum esse quod litteratnt edit. Duilies disti δh litare igitur , sed serit elidium esse δι' ο τι δε , ,etir alitem'. Uni in est quod offendit, δε qiiod repetit us. 15, qtiamilia in Plaiie supera acaneum est: sed quomodo tactii in sit ut iterato oh orationem tilrbaverit, in pronatii est : qu uim enim oratiotieni interri perit Interpositis verbis of γαρ ἔσται priorris meimbri oblitus apodosin non fecit talem qitalis conveniret lig qtiae praecessem nt, v. quae diximus ad I 4b30 et ad I b I. - quaestionem igiturni iam PropoSuit reservat τη πολn τιλοσοφία. Resolvit eam Net. Z. e. 12. es. AE c. s. IIa I4 Οὐ γὰρ δὴ ... Uberius hoe exponit init. cap. II.
σημαίνων ὁ ἐκ πλειόνων συνδέσμων, οἷον ή Ἱλιας μεν συν-δω- ε 6 δὲ του ἀνθρώπου το ῖν σημαίνειν. Idem dicit
gnare cum his quae dicit 112 a 16-ὁ εἰρηκδες ὁτιosν το6- πον τινὰ πολλὰ εἶρ κεν, ἐπειδη πλείω ε- φ ἐξ ἀνάγκης
ἀκέλουθά ἐστιν : nam qiuamvis multa sint alicii ins rei conge quentia, res ipsa una naaiiet. 1016 li 8 τὰ δε πρῶτως λεγdμενα
Τν ων η οὐσία μία. μία δε η συνεχεία θ εῖδει η λύγω, a.
1027 h18 - 28, qtiem locum, qitia Plura habet litiae arcte eo itincta fiunt clim iis Piae nunc tractamus, totum exscribamus.
το δε ῶς ἀληθες δν, καὶ μὴ ον ῶς ψεsδος, ἐπειδη περὶ σει θεα ν ἐστι καὶ διαίρεσιν. τι δε συνολον περὶ μερισμιν ἀντιφάσεως. το μεν γὰρ ἀληθες την κατάφασιν ἐπὶ τῶ συγκειμένω ἔχει, τhν δ' ἀπόφασιν ἐπὶ τῶ δινρημένω, το δε φεs-δος τούτου τοὐ μερισμοs ethν ἀντίφασιν. πῶς δε το ἄμαῆ τι χωρὶς νοεῖν συμβαίνει. δελος λόγος. λέγω δε το ἄμα καὶ το τωρὶς ωστε μη τδ εφεας αλλ' εν τι γίγνεσθαι ' osγὰρ ἐστι το ψείδος -ὶ το ἀληθὲς ἐν τοῖς πράγμασιν, οἷον τὼ μεν ἀγαθον ὰλμές τδ δε κακον εὐθὴς ψεὐδος, ἀλλ' ἐν διανοὶ περὶ δε τὰ -λὰ καὶ τὰ τί ἐστιν οὐδ' ἐν τη διανοία17 a Is Sive qii Is ad quaestionem iactant respondet uno verbo sive sponte sua sententiam proponit. Quao qiliun facit, lino
370쪽
quidem vertio enuntiat quod villi, sed plurii sunt quae in isto verbo latent, quia praeterinissa intelliguntur.
II a 22 s is ab iis videtur omissum esse, illii ea quae cap. Req. legi intur non coiiiiincta eRse putarent eum ita quae in lioe cap. halbent iret quum vero Aristoteles singillos libros non diviseruin capita, μεν servant luna videtiir.
χρόνον, proiiti temporis ratio liabetur. p. s. Enuntiatio aut soranat alti negat: omni affr-mationi opponi potest negatio, quae eam tollit.
προς τὰς λογικας δυσχερείας, ib. 27 προσδιωρίσθω δ' ῆμῖν
καὶ ταμν τη προτάσει τὰ εἰωθότα. p. z. Quid sis enuntiatio universalis quid partim laras,
exponitur. b I 2 quod pia dicatur non debet univerreum Sumi. 6 quas sim enuntiationes replugnantes. 20 quas contrariaE. 23 Contrarias simul veras esse non posAuut, quae contrariis repugnant ala quando possunt. 26 E repugnantibus allera ut Dqus v ra est, altera falsa. 29 S/Acontrarias Aimul verae e spontou: 34 navi indesnita negatio non tilem valet quod un veraxatis. 38 Unius assicinalionis una uti Is est negatio.