Ioannis Malalae Chronographia Accedunt Chilmeadi Hodiique Annotationes ¬et ¬Ric. ¬Bentleii Epistola ad Io. Millium

751쪽

et vertit circa tempus primi Bravia. Vide ejus Gloga Graeco-

g. 341. 13. ιργίτονων. . Βεργιτινῶν. Por 341. 14. Βαλεντινιανο του μεγάλου. Val. magno ponit Interpres. Ego potius veriisseu Seniore. Neque placet

sane vulsam consuetudio, qua Theodosius, Leo, Iustinianus etc. runiores, agnoram titulo solent lanam cuti eritin a Graecis antiquiori Dii μεγάλοι appellantur, designatur tantulit illormi seniο-ritas, respectu thabito ad illorum Nouainum Iuniores Inapp. τους μικρους. Neque aliter uulem quam ex laujusirio si errore videt tu a piti Latinos et Graecos receiitiores invaluisse naos Iste chninstantinum Seniorem cognoimine Magni honorandi. Quod et monituna alicunt a clariss Dodwello. Pag. 347 18 μίτατα. nonnulli μετάτα.

tur omnino Chum eadus, una aliis, qui ex Socratis, Sozomeni et aliorum autoritate, tenapiuna hoc a laeod si seniore finditus eversum fuisse contendit. Lege Evag. hist Eccles. l. 2. c. 5. cui adjungi et alii complures possint. Sed id erit altei ius loci.Pag. 351 8. τους της πεδατουρας στρατ. vi in Vocis Pedaturae non intellexit Interpres. Sunt vero Pedaturae milites, cohortes illae tubus assignabatur castrum aut alius Iocus, ubi considerent; et furit Pedaturae ceria inedam loca seu locomam spalla, quae ad custodiana militinus assignat i sole Dant.

g. 351. 11. μεσόστυλα. sic alii scribunt: non ita ciue re Ponendum μεσοστυλια, ouod placet Chil nea .Pq. 362 5 παπῆς. Clerilaus si Graeci uomeriai et Rufri Clem uin uenavis Papam appellant. g. 369. 19. Αἰγεωτης. male ouigil Annotator Ars της. Quamvis enim apud tepta anum et alios Aἰγεάτης sciit a tiar, apin alios tamen, praeter noletam legitur Arriarn. κτητωρ. sic C. uni male mistentu κοιαστωρ reposuit. Pag. 370. 11. ἐξαιτασθῆναι. . recte ἐξετασθῆναι. g. 370 21. ἀλλα δίκη. sic scribenduincia C. uui deest vox δίκη. g. 371. 18. πολλοὶ ἐκόπησαν. sic C. ubi Dusresniu ἐκοπησαντο mavult.

Pag. 372. 18. Σινχρίχου. C. Aινύριχος.Pag. 375 14. βασιλέως. Regis in Lat. vers. Magis apposi

te, Imperatoris . - . .

appellatur. . i. εν

752쪽

g. 377 12. ἔστι βασιλευς α ῶς η βασ iiDi Dinmnio videtur Iegenduin αφ' ς, ut est apud Procopium I. 1. Vandal. c. 7.- σαυρίαν ἀφ' ης δη ρμῆτο διαφυγόντος. i. e. unda ortus suerat, ut scribit Vicior Tun. Pag. 380 12. A νας. sic s. Ubi videmusres. Pag. 380 13. νεχρίσθη. c. ανωκοδο m. pag. 382. 6. εκιμον. de decimo vade Dusrem in cΡ. Climia

et stativa Dυστασαν.

eu Iulal in Gloss. Med Graecit. g. 382. 17. . oκαδιακῶν. . ρκαδιανῶν. Sed cod. vat. Cum nostro concinit. g. 384 9 δικολόγους. Causidιcos Vertit Interpres noster Daeret Dusregnius, nam si Advocati, inquit, seu Causidici sive Patroni, lae vis est vocabuli, intelligantili , si non udicant; si uilices ipsi, numeriis videtur onsistere, tametsi ii satia indicantur voce καθίσαντες. Eum vide. Par 84 13 κηρους. cum cereis accensis neodoricum eonvenit Senatrix illa, a ampliorein ei honorem exlaueret. De

ἱβατα ἐστι, τὰ τῆ βασιλεία διαζόντως διαφέροντα αλλα δη ἐστι τὰ δημόσια, Ια τελν πο τον Κόμητα των λαργιτιωνων ταῖς δημοσίαις πουργοῖντα χρείαις. λαργιτίονές si hoc in Ioco MS. εἰσι δύο τὰ σάκρα και τα πρίβατα δυο γαρ εἰσι βασιλικοὶ θησαυροι, ὁ ἰδιάζων αυτης βασιλείας Οἶονά των λαργιτιόνων καὶ δημόσιος, ό του φέσκου. PM. 399. 13. χόρας χωρIoλοντα. sic c. nisi quod Aωρὸς

Ioannes Malalas. 43

753쪽

g. 407. 19. Dυλιανῆς. cum ac Voce IncIpit anatio apiti C. p. 330 in princip. nauida Pag. 410 2 απὸ Βενδεριάνας ο ραξ. c. Ἀενδαρίτης θοάξ. Erat urbs ederina seu ederian in limitaneis Llvmaa Tniaciaeque agris sita, Unc dicitur Iustinus au aliis minae, ab aliis exta re suisse. Pag. 410 10. Θεόκριτον etc. Apud C. Militate Iaa Delu nic Iocus: ἀνεῖλεν μάντιον τον Πραιπόσιτον αυτου καὶ Ανδρεα τον Κουβικουλάριον, τον του ρηθέντος μαντίου δομεστικόν ον βουλετο Cod. vat. U λετο ποιῆσαι βασιλε λαυτός μάντιος. Ubi non pro o suus tituendum oti, ouod Durrinio placitum, sed Post vocem,oυβικουλάριον, inserenda sunt naeo vecta, καὶ Θεόκριτον τον κόμητα.

Pag. 411. 6. Annioνα. . Aπίωνα. g, 411. 7. χιογενιανὸν στρατηλάτην νατολῆς. Ita apud Tneopnanem et sic legendum apud C. pro eo ouod inibi liabetur απὸ στρατηλατῶν ἀνατολῆς ' vel locus saltem sic interpungendus: καὶ ἐποίησεν αἰωνα μεν παρχον πραιτωρίων, χιογενια - δὲαπὰ Στρατηλατων νατολῆς ' atque ita reuiuendus es scit cuidem Apionem rasotion Praetorio Diomnianum vero Ex---μιrmmmstitum, sive pri a Mamistis militum Pras umoriaentis, non ut vellit Dufresnius Diogenianum Ex-magistr mmidi turn per orientem dixit. Non enim audimperatore dicitur seu creatur alio uis Ex Magister militum, sed ita is appellatur qui Magister Militum aliquando fuerat. Sic antea sane de eo uexilium inisso, et a iistina revocato, loqwens, Ex-magιStr mi 1ilitum eiana appellat. νεκαλέσατο τον Πατρίκιον πίωνα, καὶ χιογενιανο απὼ Στρατηλατων, καὶ φιλόξενον, καὶ αυτόν ποδερατηλατων.

754쪽

PM. 427. 2. προσρυέντι. c. προσφυέντι. mg. 428 6 Mχα τω etc. Constitutio fortasse, qua nabeis tu Cod. l. 1. tit. v. num. 12. qua Gothi, oui secta suere reiani, excipiuntur. Pag. 430. 18. Συκων. V. Dusres. CP cirist i 1 secl. 22. Por 33. 4. υξουμῖται, καὶ οἱ μηρῖται. da illi videndiis omnino Golnosredus ad Cod. neod. to 4 P. 582 etc. Pag. 435. 20. αγισθέου. C. ανισθαίου. De eo vide Dusresia CP Cnmst. I. seci 27. n. 13. Ibid. μεσίαυλον. sic C. Isti perperam malamio Edit Sca-lig. Inixa p. 31 μέσαυλον. g. 436 1. βασιλικης κιγστέρνης. V. Dufresn CP cirist.2..1 secl. 28. n. 11. et lib. 2. ecl. 9. n. 14. Pop. 436. . o civωvόν. Vid ibid. I. 1 aeci. 25. n. 2. Pag. 437. 15. περὶ ε ων μαρτ. Extat hoc decretum Cod.tit. 20. et in Basilicis lin. 21. st 1. I. 39. Pag. 449. 10. θεῖος τυπος. Decretum, ni fallor, deperia

Pag. 470 22 θεσπίσας ' forte designatur N HI 82. c. 7.

quae data est alio uot annis post tempus a Auto re designa turn Via Apione Cos. Caeterun et alia sitit anta super re eadem Comstitutio, quae inid et in Institui. l. 4. Tit. 6. 24 memoraaur, sed quae Jam depercilita.

mg. 478. 13. θείας προστάξεις. dictum 6. Iam 1 t. Codicis, quod sub ipso tertio Iustiniani COIIgulatu emissuta est, non Pallio ante, quod Aiator videtur innue I s. Promulgarat antea Hatinianus Einctum aliud ejusdem tenoris, iod in C lice proxime praecessit, sed editum id erat aut ipsis imperii pria orstiis, uti ipse in Edacto praedicto testatur. Pag. 495. 6. περὶ των διακρινομένων. nae omisit late Pres, nec videtur intellexisse Verte De Diae omenis sive Eut chlanis sic enim appellari solebant Sectarii u cniani, tanquam au Ecclesia communione segregati, vel, ut alii voImit, tanquam haesitantes cuin Ecclesia communicare.

755쪽

676 APPENDIX.

Non ineomnis mori sufungere in Synopsi mrono apluae Matilianae de mi et rebus gestis Iustiniani, ut dignoscat G-mor ad quem a nn m imus imρeria quae in ungulis paginis con-An a Pag. d. Ox. 151 2 Indiet. 6. mens Dei. 152

ll eeio Cos. 186 4 .anipadio et resta oss. 188- - Mens Sept. 190- - Apr. 199 5 ensis ept. 211 6 Indictio 10 mensis Jan. 213 - Iustin. 3. Cos. 220 8 ndiet. 12. ibid. Post Consul Belisarii 221

- o Cappadoc Cos. ., ibid. 14 Indict. 3. nisi . Iun. 222 - - - Aug. ibid.

16 Indi 5. 223 18 Ind. . mens. Sept. 225

25 Ind. 14. 229 26 Ind. 15 mens. Sept. 230

756쪽

INDEX RERUM EMORABILIUM, ET SCRIPTORUM,

Q H IN EA EMENDANTUR.

758쪽

l L. iiiiii equulem, illi doctissime, cuui a in Gae conlpiu

nem suisse injectam cuniqiae me desiderium cepisset Iibriam huc musteum vides uti, priusquam in lucem publicana, te Chl an te exiret ea me lege ut a Da te lae pilael lavisse, ut siqua in tam depravato reiptore emendiitiones nostrari accipera Possent, ea in schedulas conjecta ad te mitterem. Duraui prosecto conditi nena, quamque adeo multis de causis iaοuem acceptam. Nam ut omittain, quod ex illo sere tempore a meliori librorum et nam utar ut 1 Ieara in parie, et vio acernius natu accidit a jucundissima tua consuetumne longe disjunctus sim; quodque semeIduntaxat hunc Malelam properetina percuraemna, nec ut secundas, quas sapietitiores esse altant cui as et cogitationes adhiberem, ullo adhuc pacto potuerim alii naum inducere ut illa, inquam, atque alia praeteream pudet liercle i ii veriti fatear . pigetque bonas horas, quili Daud paulo iraelius collocari possent, in tarn

angrato et ignobili a Dore consumere. Sed quid iacia in a ala est fides: 1 omissa sagitantur. Vuleo, quod mihi egomet intrivi, exedendum esse iure a mota, siquando in hac ἀναγκοφαγία fastulium nailii suborietur, aliunde petero quod suentena nauseam ut laei Et Da Ditur itaque potestas et venia vagandi dentidem Iongiuscule dummodo ne plane ἔξω των ἐλαιῶν, neque Ierivus de causis. Hoc autem scias velini in primis non mihi consilium esse de Ionnna isto ut cujasve uerit, ualita viXerat, aut a quibus lati latus sit, omnino verbuin sacere cum dii sit quod

Onanel istam coiitroversiam suscepit naiciastinus noster atque

eruditissimus Hodius Quippe aliud est, in quana, Scriptionis Ora

759쪽

ni jus institutum ouas vereor eaui leni ut satis ex voto et selici-ler mihi veriat. Ita sane praesagit animus, ita in ipso limine conspicio, uod etiam sortissimo terrorem incutiat. Siquidem recte narrat Malelas pag. 90 edaxisse ni risin toti interminatum Ase Orpuea, ne quissi'Ian ni Ortaliua palam seceml τα ρι-

κεπεω ου, est , νομα ὁ αυτὰς ρφευ ἀκούσας ἐκ της ματείας ἐξεῖπε, νήτινα φάναι τα ρικεπεώ, περ ερμηνεύεται τηκοιν γλώσση, βουλὴ φῶς, ζωοδοτήρ. Ego ero cum haud

si in nescius, lain acerDos olim vindice Deos nominesque tia- Maerit, oliri μυστήρια ἐξορχήσασθαι et Eleusinae Matris occulta prosere ausus sit Qui sciam, annon ipse aiunt en in rix noxan ad inittam, si Mysteiiiiiii hoc Orphicum sacro actenus silentio celatum evulgavero Neque adeo clam me est, milli suavissime, ouam audis impulsu tuo in me meosaue facinus consciscam: Sed tua me virtus tamen, et sperate Voluptas Suavis a iniciliae ouodvis discrimen adires Sinulet, et inducit dias in Iunianis oras DoIrabile illiti arcanum pistrauere. Bono vero animo eris, a. Pitique et aetati mea parce metuere ubi μορμολυκείω isto le- tracto pulidisque illis,mτινα φάναι τα ρικεπε in nia Iau rem ablegatis illi clito, veterem illuc et veram lectionem Ouasi posui

Orpheus, ait, per oraculum edoctus est Dei no in na Μητι essa et Oάνητα , et Hρικεπαῖον, ouae communi sermone inteπTetata hanc Danent vini et sententiam, Boυλὴ Φως, ωοδοτήρ. Porro laisce noinini Dusci sum Orpnicum vocari non desunt milii locupletes certissi iniit te sane autores. I amasciua περι των πρωτων ρχῶ MS in tutioili eca Coll. Corporis tu isti Oxonii

P. 156. ν μὲν τοίνυν ταῖς φερομεναις ταύταις αφφδίαις ορφικαῖς φθεολογία δή τις ἐστιν ἡ περι τον νοητὸν διάκοσμον ην

και ι φιλοσοφοι διερμηνευουσιν αντὶ μὲν της μια των ολωλαρ- χη τον χρόνον τιθέντες, ἀντὶ δε ταῖν δυοῖν Λιθέρα καὶ χάος, αντὶ ὁ του οντος πλῶς το Ζον ἀπολογιζόμενοι, και τριάδα ταύ- ντην ποώτην ποιοῶντες ει δὲ την δευτέραν τελεῖν τοι το κυούμ V 4 νον και τὰ κύον ΩΟ τὀν θεον, η τον ἀργητα χιτῶνα την πεφλλην, τι ἐκ τούτων ἐκθρώσκει ὁ ΛΝΗΣ. ἄλλοτε γαρ αλλα περὶ του μέσου φιλοσοφούσι, τουτ με μοχ αν φῶς τον νουν, ς ὁ πατέρα και δύναμιν αλλα τινὰ προσεπινοοῶντες οὐδὲν σορφεῖ προσήκοντα την δε τρίτην τo mTIN του ΗΡΙΚΕ MN eδύναμιν, του TA αυτὸν, πατέρα. Idem tuidem p. 106.οθεν πηγὴν μὲν πηγῶν αυτὰ τὸ ν Ἀαλδαίων παῖδες ἀνευφη-

760쪽

τον πολυτίμητον φάνηται, πρόοδον και ἐκεῖνος ἐν τω ναύποστησάμενος. φρητέον προς ταυτα, et oua seciuuntur. 1 e et distingue: τον πολυτίμητον NATA, προοδον καὶ ἐκεῖνο etc. Et praetere p. 124. Eωθεν ἀποθρώσκει γένεσις πολυπιδάκου ἴλης, Καὶ οσα τοιαυτα περὶ της τάξεως ἐκείνης ι θεά χρησμωδούσιν

αλλὰ καὶ ρφευς - πολυτίμητον τουτον θεὸν ἀνεπιφησαιμι τον σπέρμα φέροντα θεῶν κ υτὸν ρικεπαῖον, καὶ ε αυτο ποιεῖ προχῶσαν απασαν την των θεῶν γενεάν. Enimvero non Ieviter mendia aspersa est naec siῆσις , Diau ita constitues: καὶ Ἐφευς τω πολυτίμητον τουτον θεὰν ἀνευφημεῖ

TIN σπέρμα φέροντα θεῶν κλυτὰν EPIREMIO Pagina denicus 164. Tota ἀπέστιλβε χρόνος ἀθανάτοιο Λ-T , ubi legendum χροος, ut quidem extat apud Proclum: Θαυμαζον καθορῶντες ἐν αἰθέρι φέγγος αελπτον, δεῖον ἀπέστιλβε χροὸς ἀθανάτοιο Φάνητος.

Mem Proclus in Pamenidem S liae hauet: ό με γαρ ρφευς μετὰ την κατάποσιν NET 4 τω ι τὰ πάντα γεγονέναι φησίν ἐπειδη πρότερον με καὶ νωμενως ἐν ἐκείνω, δευτέρως δε καὶ διακεκριμενως ἐν τω δημιουργῶ τὰ πάντα ἀνεφάνη τὰ των εγκοσμημάτων αἴτια. et in Alcibiadem priorem S. sic sci iis biti Καί μοι δοκεῖ καὶ ὁ Πλάτων εύρων παρ' Ορφεῖ τον αυτ τουτον καὶ ρωτα καὶ Λαίμονα μεγαν ποκαλου μενον , ἀγαπησαι καὶ αυτὰς ἐπὶ του ρωτος τον τοιουτον μνον ' περὶ μὲν γὰρ νοη- του νου λέγων ὁ Θεολόγος,

περὶ δε του νοερου του καὶ ἀμεθέκτου, Και ΜΗΠΣ πρῶτος γενέτωρ καὶ ρως πολυτερπης Καὶ πάλιν Ε κρατος, εις αἱμων γένετο μέγας, αρχος απαντων.

Multa praulin et sciens praetereo, quae ex ad lenagora, Ma CT bio Orpnicis Hymnis, tum autem praecipua atroclo in Platonis Timaeiana aci me possent ne sorte sui mo minus omant, Pauli me Leoparili scrinia compilare existiment. Inde petere Possulit, vel araneodoro Canteio, ut plura de his renus scire desiderent. Nam quid ego censoana de illoriina sententia, qui significationem mendos verni Eρικεπεω ex anili Dus abDesistarum nugis conantur exsculpere 2 sed nolo aliquid inclomenter dia Cere. Non nostrium est κειμένοις ἐπεμβαίνειν. Veniam etiam libenter dedero, si minus ea perspexerant, quae a multis saecu- Iis holiai ne latuerunt, caligine et leneum eri cunas IS a. Nam ut Concedam haec, quomodo a me emendata sunt, ita a Ioanne

라틴어 텍스트