장음표시 사용
321쪽
O η κατἁ δάκρυα, - μεν πειπονθότας ηδη, τα Ιε περιτων ἐν ἀτανέἰ δεδιότας μη τι παθωσι. κατηφειά τε τις
ἁμα και κατάμεμψις σφων αυτων πολλη ν. οὐδεν γαoαλλο η πολει ἐκπεπολιορκημένη εωκεσαν ὐποῖευγού- ση, και ταυτη ου σμικρα. μυριάδες γ- του ξυμπαντος ἔχμγυ ουκ ελάσσους τεσπάρων ἄμα ἐπορευοντο. και του-
των οἴτε αλλοι πάmς ἔφερον Ο, τι τις εδυνατο, κατατο πησιμον, και οἱ οπλιται και οἱ iππεῖς, παρὰ τοειωτος, αυτοι τε l και θ τα σ*ετερα αυτων σιτια, υποτοῖς ἴπλοις, οἰ μεν, απορία ακολουθων, οἱ δε, απιστία. ἀπηυτομοληκεσαν γαο πάλαι τε, και οἱ πλεῖστοι παραχρημα. ετερον δε ουδε ταυτα ἱκανά. σῖτος γ- οὐκετι
εν - στρατοπεδω. και μην η αλλη αικια, και ισομοιρία των κακων, εχουσά τινα ορος το μετα πώλων κου-riam iam vel maiora passis, quam quae lacrimis defleri possent, tum etiam iuriira metuentilnis, ne quid gravius paterentiir. Magnusque moeror, simul & magna eaque mutua inter ipsos inculatio erat. Nilail enim aliud, quam expugnatae civitati, eique non pamae, quae profugeret, similes erant. Nam unive se mittititilo simul proficiscen
titim non erat infra nitinerum quadraginta millium. Horum Rinem cum ceteri omnes, quod Piisque poterat, prout utile ac necessarium ipsis erat , tum etiam Mois aν
nranirae milites, & equites, praeter consuerit linem, ipsi quoque sua etiain cibaria sis armis serebant, alii militem, propter se oriun inopiam, alii verra, propter dissidentiain. Transfugerant enim & iampridem & trunc temporis pleri-Pae. Atque ne haec qui leni, miae serebant, ipsis susti ciebant. Nullus enim commeatus in castris amplius erat. Piun etiam cetera ignominia, & aeqvalis miorrum por-
322쪽
σισιν, eὐν ως λαῖα εν τω παρόντι εδοξάζετο αλλως τε και ἀπο Αας λαμπρότητος και αυχηματος του πρωτουες οίαν τελευτην και ταπεινότητα ἀφῖκτο. μεγιστον γαοδη το διαφορον τουτο τω Ἐλληνικω στρατεύματι ἐγε-
νετο, οις αντι μεν του αλλους δουλωσομενους ηκειν, αυ-
τους τουτο μαλλον δεδιότας μη πάθωσι ξυνεβη ἀπιέναι
ἀντι δ' ευχης τε και παιάνων, μεθ' ὐν εξεπλεον, πάλιν τουτων τοῖς εναντίοις επιφημίσμασιν ἀῖορμασθαι' πω ψους δε ἀντι ναυβατων πορευομενους, και οπλιτικω προ-
οντας μῶλλον η ναυτικω. μως δε ὐπο μεγεθους του
ἐπικρεμαμενου ἔτι κινδυνου πάντα ταυτα αυτί. οιστα εφαίνετο.
οστ . Oρων όε ἡ Νικίας το στράτευμα ἀθυμῶν, και
tio, qhiae quod lani levamentum alias habet, ciun imultos habemus socios, tamen ne sic qiudem ninc facilis vide-lntire: praesertim cogitantilius , Pianto ex splendore, &gloriae dignitate, qua initio praediti fuissent, in viem exi tum , & in Dam humilem fortunam devenissent. Haec enim rerum committatio illi Graecoriun exemimi maxima contigit. Qui enim illuc iverant, ut alios in servitutem redigerent, illis a istit, ut ipsi hoc potius metruente , ne ab illis in servitiitem redigerennir, abscederent: & pria voci laetisvie carminibus, cum quidnas ad hanc expeditionem prosecti fuissent, riusus cum ominis nisi Vocinus, quae iis erant conti ariae, viscederent; & ex naisticis facti pedest es iter facerent, animumque potius ad gravem armamrana, quam ad classem in 1entam, appellerent. Haec 'Amen omnia propter periculi adhuc impendentis inagnini clinem ipsis ferenda vi letantiir. LXXVI. Nicias autem, cernens emi citum aniIno son
323쪽
ἐν μεγάλη μεταβολη ον, σι ριων, ως εκ των υπαρ- ντων ἐθάρσυνε τε και παρεμυθεῖτο, βον τε χρωμενος ἔτι μαλλον ἐκάστοις κας οὐς γίγνοιτο, υπο προθυμίας, και βουλόμενος ως ἐπιπλεῖστον γεγωνίσκων ω τελεῖν. οζ'. ΕΤΙ και εκ των παρόντων, ὼ Αθηναιοι καὶ ξυρο
μαχοι, ἐλπίδα χρη ἔχειν' ηδη τινες και εκ δεινοτέρων ητοιωνδε ἐσωθησαν) μηδε καταμέμψασθαι -- αγαναυτους μητε ταῖς ξυμφοραῖς, μητε ταις παρα την αξίαν
νυν κακοπαθείαις. καγω τοι ουδενος Φων ουτε ρωμη
eυτ ευτυχία δοκων που υσπερός του εiναι κατα τον ἴδιον βίον, και ἐς τα αλλα, νυν ἐν τω αὐτω κινδυνω τοῖς ῖαυλοτάτοις αἰωράυμαι καίτοι πολλα μεν ἐς Θεους νόμιμα
stermanina, & In magna sor tunae commutatione constitiIriini, ad singillos orisnes adiens, ut pro praesenti reririnstarii eos confirmarabat & consolabariar, & clamore longe maiore, quam Uno iam ante, utetiariir, ut ad Plostae a cedebat, tum propter antiri studium ac ardorem, ruinetiam quod suae vociferationis fructum quam longissime per castra manare inperet. LXXVH. VEL in praesenti rerum flatu, Athenienses ae s est, spem opinet habere: iam enim nonnulli vel ex asperiordiis malis, pram segni ista, in latura evaserant nec'e supra modum vobimetipsis fleeensere vel propter clades, vel ProFur aerumnas , plae praeter Minatem nunc premunt. Nam O ego, pIamvis neque corporis virdau valentior sim, quam ultiu de vobis, suos enim ipsi iam videriis, ut morbo sim assectra nesu fectatate ci φιam se Mus antea fiasse videar, cum in privata vita, tum
in ceteris rebus, nune tamen in eodem periculo pendens versor. in pιo vel altem mae coniaconis hontaes versantur: pzamszam Diusti do by Corale
324쪽
λλητημαι, πολλα δε ἐς ανθρωπους δίκαια και ἀνεπίφθονα. ἀνθ' ων ἡ μεν ἐλπις ομως Θαρσεῖα του μέλλοντος' αι δε ξυμοραὶ ου κατ ἀξίαν - φοβόυσι' τάχα δ'
ἄν και λωῖη ιαν. ικανα γαρ τύς τε πολεμίοις εὐτυχηται, καὶ εἴτω Θεων επίφθονοι εστρατευσαμεν, ἁπμπωντως ηδη τετιμωρημεθα. ηλθον γάρ που και αλλος τινες ηδε ἐO' ἐτέρους, και ἀνθρωπεια δράσαντες, λεκτα ἔπαθον. και ημὼς ειυς νυν τά τε ἀπο του Θεου ἐλπίζεινηπιωτερα εξειν. οἴκτου γ ρ -' αυτων ἀξιωτεροι ηδηεσμεν η ῖθόνου και ορωντες Φῆς αὐτους, οiοι ὀπλῖται αμα και ἔσοι ξυντεταγμενοι χωρεῖτε, μη καταπεπληχθε ἄγαν λογίζεσθε δε οτι αυτοί τε πάλις εὐθυς εστε, οποι ἄν καθεζοισθε, και ἄλλη ουδεμία υμ- των ἐν
multa piam ex patrias insinuis ad pietatem Dus praefanda perpetuo fecι; multis etiam pietatis osticus, prae dilem invisa carere, monales sum proficiatis. Quare, psamvis nostra fo-na prorsus Usicta videatur, rerum tamen fusurar an spes es audax: sed clades, pras nullo nostro mento accepimus, nos iam tenent. At sonasse cessalunt. Nam O satis feltester eum hos bus est actum, O, si emi Deorum ιnwsi bellum hoc susce metu, satis poenarum tam decfiniau. Ete sim o alii montagili iam bellum talis intulerunt, qui cum humanitus peccassent, Poenas tamen tolerabiles dederunt. Θamobrem veri uiae videtur, nos prusve nunc debere sperare, Deum mitius nobiseum esse acturam: Ulam enim i oram Deo in miserico ra, quam ossio , simus aegniores O convenit vos, cum videaris vos ipsos , petales O qia navis armaturae misiues acte In Icta perforis, anιmis non Umis consternari. Θ in etiam il&Id cogitate, vos ipsos, iaιcunqFe consese dentis, ibi protinus via is i s esse Epitatem; O fore, ut nulla alia Siriliensis civitas aut vesmin, si eum in vadaris, imP m
325쪽
ουτ ὰν επιόντας δεξαιτο ραδίως, ουδ
είσας που εξαναστησειε. την δε πορείαν οῦ και ευτακτον εἰναι, αυτοι φυλαξατε, μη αλλο τι ἡγησάμενος εκαστος, η, εν ω ἀναγκασειν χωρίω μάχε- Οαι, τουτο και πατρίδα και τεῖχος κρατησας εξειν. σπου- δε ομοίως και νυκτα και ημεραν ἔσται της οδου. τα γαβ επιτηδεια, βραχεα εχομεν και ην ἀντιλαβώ
μεθα του φιλίου χωρίου των Σικελων, οὐτοι γάρ ἡμῖν δια το Συρακουσίων δεος ετι βεβαιοί εἰσιο ηδη νομίζετε
ταν, εἰρημενον, και σιτία ἄλλα κομίζειν. το δε ξύμπαν, γνωτε, ῶ ανδρες στρατιῶται, ἀναγκαῖόν τε ον ὐμῖν ἁν- δράσιν ἀγαθοῖς γίγνεσθαι, ῶς μη οντος χωρίου εγγυς
μοι αν μαλακι-εντες σωθείητε, και ην νυν διαφυγητε τους πολεμίους, οἴ τε αὐοι τευξομενοι, ὼν επιθυμεῖτε saeue sistineat, aut si sedes aliciisι fixeritis, expellat. Iter autem
ut tuto O servans o inibus fiat, operam vos ira caute dabiris, nihil assita agnas vi pse se an ipse reputans, nisi, plocuas e mloco pugnare coactara Derit, hune, si Vctoria potiatur , O patriam O urbem Hi futurum. Ar autem O noctu O ιnterdiu pariter magna festinatione faciendum erit. Exiguos enim commeatus habemus. Ets Fod amicum oppidum Siculonini nacta Derimus, 1 enim propter Syruus omm metum adhuc erga nos in Meoonstanser persant ιam vero existimate, vos in loco tuto se. Ad eos vero nuntium marinui , qas iubeat eos notis olniam veniά-re, O asios eoni eius asser . In summa hoe sesaris, milites, necessa an se voli, wris esse forsidau, plod nullus sit lociuPr Unpzus, pzo, s gnave vos gesseriti, salvi pervenire posita O, s nune hostes devitaritis, eeteros qt iidem de vobis ea conse- turos, pIae rausere cono I riss Atherirenses vero m. am
326쪽
που επιδειν, και οι Ἀθηναῖοι την μεγάλην δύναμιν της πόλεως, καίπερ πεπτωκυῖαν, επανορθωσοντες. ανδρες γαρ πόλις, και οὐ τείχη, ουδε νηες ανδρων κεναί
οη. V μεν Νικίας, τοιάδε παρακελευόμενος ἄμα
εστ ει το στρατευμα, και ειπη Ορωη διεσπασμενον και μηεν ταξει χωρουν, ξυνάγων και καθιστάς και ὀ Δημο- σθενης, ουδεν ἡσσον τάῖς καθ' εαυτον τοιαυτά τε και παραπλησια λεγων. το δε εχωρει εν πλαισίω τεταρομενον του Νικίου, εῖεπόμενον δε , το Δημοσθενους' τους δε σκευοῖόρους και τον πλειστον οχλον εντος εἰχον οἱ ὀψιται. και ἐπει- τε ἐγενοντο ἐπι τη διαβάσει του Ἀνάπου ποταμου, εὐρον επ' αυτω παρατεταγμενους των Συρακουσίων και ξυμμάχων, καὶ τρεψαμενοι αυ- τους και κρατησαντες του πόρου, ἐχωρουν ἐς το πρόσθεν. οἱ δε Συρακουσιοι, παριππευοντες τε προσεκειν , καινs- civitatis poteniam, res collapsam, erecturos. Vsi enitar
sunt rivitas, non autem moenia, nesue naves viris vacigiae.
LXXVIII. His Nicias exercitum cohortans simul a libat, & sic hi disiunctum nec odiline servato procedentem vulebat, cogebat & in orclinem redigebat. Demosthenes vero nitido minus eadem alit his similia apud suos dicebat. Et Niciae quidem copiae agini ne quadrato istant; Demosthenis vero copiae seqvehantur. Lixas vero & plurima in trurbam gravis armaturae imilites intra naedium suum agmen receperiant. Postquam autem ad Anapi fluiminis transiluin perveneriant, Syracusanormna az socioriun manum illic instructam inveneriint: qu ibus fugatis, & iransitu in suam potestatem redacto, illitat processeriInt. Et Syracusanortim emines obequitantes illis instinant. & levis acinaturae milites iaculis eos incessebaent. Atque hac eat
327쪽
εσακοντίζοντες οι ψιλοί και ταυτη μεν τη ἡμερα προελθόντες σπαδίους ως τεσπαράκοντα, ηυλίσαντο προς λο- Sept. a. φω τινὶ οι Ἀθηναῖοc τῆ δ' υστεραία πρωi επορευοντο, και προηλθον ως εἴκοσι σταδίους. και κατεβησαν ἐς χωρίον απεδόν τι, και - υ εστρατοπεδευσαντο, βουλόμενοι εκ τε των οἰκιων λαβεῖν τι εαδιμον ωκεῖτο γαπ
εναι, ουκ ά θονον m. ιι δε Συρακούσιοι εν τούτω προελθόντες, τρο δίοδον την εν - πρόσθεν ἀπετείχιζον. ῆν δελόῖος καρτερος, και ματερωθεν αυτῶ χαράδρα κρημνοί- Sept. 3. δης' εκαλεῖτο δε Ἀκραῖον λεπας. τη δ' υστεραία οἱ ' θηναῖοι προφεσαν, και οἱ των Συρακουσίων και ξυμμάχων αυτοῖς ιππεῖς και ἀκοντισται οντες πολλοι ἐκάτεροι ἐκώλυον, και εσηκόντιζόν τε και παρίππευον. και deni die Athenienses, stadia circiter Pia traguli a progressi, castris ad quendam collem positis pernoctarunt. Postridie ero, Siluculo iter ingressi sunt, & viginti circiter stadia processeriint: &in quendam campestrem lociun descenderunt, diique castra posuerunt, nun quod aliqui l cibarioriam svinere ex domibus illis, is enim lociis habitaritur tum etiam quoel aqtiam secum illinc afferre vellent. Nam ultra locum illiiin, ad multii stadia, qua ta ansituri erant,
non erat magna aquae copia. Interea vero Syracusani progressi, transitum ulteriorem muro cinxerunt. Erat alitem collis natiira minitiis, & ab Limaque eius parte erat torrentis alveus rupissius praeceps. Vocabatur autein Acraeum
lepas. Postridie vero Amenienses progredi coeperunt, &Syracusanomni ac socioriim equites & iaculatores, Pii utrique multi erant, ipsos progredi pre Iastiebam, & iacu-
328쪽
ρησαν πάλιν ες το αυτο στρατόπεδον, κὰ τα επιτηδεια
οθ . Πρωὶ δε αραντες, επορευοντο αὐθις, και εβιάσαν- Sept. 4.το προς τον λόφον ελθῶιν τον ἀποτετειχισμένον ' και εὐρον προ ἐαυτων ὐπερ του ἀποτειχίσματος τρο πεζην στρα- τιαν παρατεταγμενην οὐκ ἐπ' ολίγων ασπίδων. στενον
γωρ ν το χωρίον. και προσβαλόντες οἱ δεθηναῖοι ετειχομάχουν, και βαλλόμενοι υπο πολλων ἀπο του λόφου ἐπάντας ἄντος, δἰκ-υντο γλ ραον οι ανωθεν θ καὶευ δυνάμενοι βιάπασθαι, ἀνεχωρουν πάλιν, και ἀνεπαυοντο. ετυχον δε και βρονταί τινες ἄμα γενόμεναι, και υδωρ, οἷα του ἔτους προς μετόπωρον η - οντος φιλεῖ
Iis incessetant & obequitantes infestabant. Et Sui quulein Athenienses pugnariint, intulem vero in eadem castra rhir sus se receperiant. Sed commeatus non aeque ac priuS RIΠ-pinis habebant. Nam propter hostium equitatiun non poterant amplius illinc recedere. LXXIX. Mane tamen motis castris, riu'siis ire per reXerrant, & ad collem num cinctum, per vim pervenire teneariint: & ante suas copias inveneriint pedestrem liostium exercitum, qm supra collis minitionem instructus stabat, acie non paucorum scutator in in longinulinem expore m. Is enim lociis erat arctus. Athenienses autem muni-rionem aggressi oppugnare coeperiint: sed elim telis ex colle, qui erat ac clivis, a multis peterentiir, qiu eni in exsuperiore loco lacissilis periingebant nec eo possent perinriimpere, retro se receperiant, atque Dieverrunt. Quia etiam casu quae lana tonitrita simul & imbres tunc exsti'
329쪽
ενόμιζον ἐπι ' σφετερω ολεθρω και ταυτα πάντα γαγνεσθαι. ἀναπαυομενων δε αυτων, ο Γύλιππος και οι Συρακούσιοι πέμπουσι μέρος τι της στρατιῆς, ἀποτειχιουντας ἐκ του οπατθ εν αυτούς η προεληλύθεσαν. ἀντι- πεμψαντες δε κακεῖνοι σῖων αυτων τινας, διεκωλυσαν. Sept. S. και μετα ταυτα πάση τη στρατια, ἀναχωρησαντες προς
το πεδίον μῶλλον οἱ Ἀθηναῖοι, ηὐλίσαντο τη δ ὐστεραία προὐχωρουν. και οι Συρακούσποι προσέβαλλον τε πανταν αὐτοῖς κύκλω, και πολλοῖς κατετραυμάτιζον. και ει μεν ἐπίοιεν οι Ἀθηναῖοι, ὐπεχωρουν ει δ' ἀναχωρῶ ν , επεκειντο, και μάλιστα τοῖς ὐστάτοις προσπει - τες, εἴπως κατά βρα τρεψάμενοι, παν το στράτευμα φοβησειαν. και επιπολυ μεν τοιούτω τρόπω ἀντεῖχον οι
terrant, ut anni tenapore, quod ad auctum num iam accedebat, fieri solet. Q mobrern Athenienses longe Velienaentius animos abiicere coeperiint, quod haec etiam omnia in suum exitium fieri putarent. Ipsis alitem qitiescentibus. Gylippus & Syracusani partem quantam copiariim miseriant, quae ipsos inuro intercitulerent a tergo, qua venerant. Sed cum ipsi quoque vicissim quosdam de suis mi sissent, hoc fieri protribuerunt. Postea Vero Athenienses' propitis planitiem reverit, castris ibi positis pernoctariant: postridie vero progredi coeperiant. Ipsos alitem Syraciliani undi*ie circiana fusi adoriebantiir, multosque sauciabant. Et quoties Athenienses impressionem in eos faciebant, ipsi se subducebant: qui oties vero recedebant, illis instabant, praecipue vero novissimun agmen carpentes, si forte ea parte paulatim in fiigam versa, reliquum exercitrum perterrefacerent. Et diu Athenienses hoc modo Syracii sanis
330쪽
'A9ηναῖοι επειτα προελ9οντες πέντε η ἔς οπασίους, ἀνεπαύοντο ἐν τω πεῖω. ἀνεχωρησαν Οε και οι Συρακουσιοι -' αυτων ἐς το ἐαυτων στρατόπεδον.π. Tης δε νυκτος τω Νικία καὶ Δημοσθένει εοίκει, επει- κακως σφίσι το στράτευμα ε ιχε, των τε ἐπιτηδείων πάντων απορία η , και κατατετραυματισθανοιησαν πολλοι, ἐν πολλαῖς προσβολά. των πολεμων γεγενημέναις, πυρα καυσαντες ως πλε ιστα ἀπάγειν την στρατιαν, μηκετι την αυτην ὀυον , διενοηθησαν, αλλὰ τουναντίον η οι Συρακουσιοι ἐτηρουν, προς την Θάλασ
στρατευματι, αλλα κατα το ετερον μερος της Δικελίας, το προς Καμαρίναν και Γελαν, και τας ταύτηπολεις και Ἐλληνίδας και βαρβάρους. καυσαντες οὐν πυρ; πολλὰ, εχωρουν ἐν τη νυκτί. και αυτοῖς Oiον φι- restiterunt: dei itile, quinque sexve stadia progressi, in planitie conquieverrunt. Syracusani quoque ab illis digressi in sua castra redieriant. LXXX. Noctu vero Niciae & Demostlimi placini, Pioniam ipsorii in exemitus male se habebat, ciun ob omnis commeariis inopiam, via lana premebariar, riam obmittitii sinem eonim, qui in multis inclusonitriis ab la ste factis vulnerati Herant,) cpiam plurimis ignibus accensis abcticere copias, non tamen amplius eadem via, qua constitaterant, sed alia ei conuaria, quain Syraciis ani se vabant, inare VersuS.. Totrum autem hoc iter, quod exemcitiis faciebat , non ad Catanam ducebat, sed in aliam Siciliae partem, Carnarinam verius & Gelam, aliasmae tuin Graecas ritin harbaras ustes, in illa Siciliae parte suas. Accensis igitur multis ignibus, per noctem proficisci coet