장음표시 사용
81쪽
οξυνονται οἷον πατρός' μητρός' θυγατρίς' ἀνδρός' το πάθος ἐγ- ταυθα πλεονασμός' των δὲ παθων τα μεν αναγκαῖα, τα δ' ου' τα δε ουκ αναγκαῖα' οῖον, κατ' ἐμοῖ κατ' εμου ' υπὲρ υπείρ. κατα καταί τα δε αναγκαῖα δια δεν συνταξιν, ως ἐνταυθα'5 ουδεποτε γαρ ἐστιν εὐρεῖν προ τοὐ ρ σύμφωνον αλλο εν διαστάσει, πλο αυτο πάλιν τα ρ' αναγκαῖος ὼ- ἐνταῖμ ο πλεονασμος του δ, καὶ ουκ αλλου συμφωνου' επειδη τῶν ἐν διαστάσει σύμφωνόν τι των ἀπο της τρίτης συζυγίας επεσθαι φιλεῖ οἷον, απρον' ανθος' ἀνδάνω.
στολην ἔστιν ἴτε, επι διαφόρους σημασίας' Δωρικον ἀες καιαέν' ἴσασι δε κω το αἴεν' ό δ' Αἱολευς τριχως
προφέρουσιν εἰσὶ δε εἰς ει λῆγοντα επιρρηματα καὶ βαρυνόμενα, το αγρει καὶ τὸ οἴκει, ουκ ἴσα γνησια' το μεν γαρ οἴκει 25 κατα μεταπλασμον του οἴκαδε το δε αγρει τῶ αγε πλησικειμὼν, συμπεπτωκε προστακτικοῖς ρημασι' το δε αγρει Δωρικως αγει λεγεται' καὶ ἔστιν ως προστακτικον επίρρημα, καὶ το πληθυντικον αγρει τε φασρ κώi ό ποιητης ἄγρειθ' αἱ μὸν δῶμα κ σατε ; Ο l. Υ. i 4.33oό δε γε Αντίμαχος αργειτέ' εφη υπερβιβάσας το ρ' καὶ ταυταμεν τα βαρυνόμενα' τα δε οξυνόμενα δίι' τὸ ἀεὶ και τὸ επερ
82쪽
Δώριον περισπῶ ται' κω δια ρο ἀποκοπυ του εκεῖθεν' σπερ κάκατα πάθος μονοσυλλαβον γέγονεν κεῖ. AEPE IuoΔΕΣ : Il. P. 237.ὶ Παρα το ἀείρω ' ἐνεστῶτος' ὁ μέλλων αερῶ, γίνετα ἀερίπυδες, και κατα πλεονασειν του σ, δερσί δες' ωσπερ απο του φέρω καὶ το φόνος γίνεται φερε-5φονη, η φέρουσα τους φονευομένους, και πλεονασμῶ του σ και
καὶ ἀράων ἀtων ΝηLηῖάδαο γέροντος. li. O. 378. ἀίω εκ παρακακειμένου αωτος ἀωθος, ως ορματος ορμαθός
παρὰ το αἱρω, οπερ εν συνθεσει ἀφαιρω' αἱρω τοίνυν καὶ ωρνω, ωσπερ πεξω προνω' ἀψ' ου και το
83쪽
παρὰ την αδσαν, L 3 - εκ της αἴσης σεσυλημενα, ἀσυλα, καὶ πλεονασμα του η αιησυλος γίνεται' η ἄσω το βλάπτω
2Οἄσω ἄσυλος, ως ἄξυλος' 'Αρπαλος' και πλεονασμα του ιωτα, αἴσυλος' κώ μετὰ του στερητικου α ἀαίσυλος, ό μη καθηκων, και αφαιρέσει της στερησεως ἔμεινε το αυτο σημιαινόμενον ουτω δ' εχειν φησιν Ηρωδιανος, και το ετωσιον, παρὰ το ε τεον,το αληθες, ἀετωσιον, και κατὰ ἀφώρεσιν φεινεν το εν τῆ25 συνθεσει σημινόμενον' λεγεται και ὁ ἄδικος και αμαρτωλος, αἴσυλος, καἰ εν συνθεσει ωσυλοεργός.ῶς οὐκ οθετ' α συλα φεζων. Il. E. 4o3. εν ουδετερω, παρὰ το συλαν, μετὰ της α επιτάσεως, ασυλος, ως ἀχανες, το πάνυ κεχηνος, και πλεονασμα του ιπτα, αἴσυ-3oλος' πολλάκις δὲ αντι του ιωτα πλεονάζει το η, ἀησυλος καὶ
84쪽
Αρισταρχ'ς συνθετον αυτό φησιν εἶναι παρα το α στερησιν και το ἀκμηνος' αλλ' ουκ εστι λέξιν ευρεῖν απο τοῖ κ ἀρχομε- me gλλ' ε' τις δοίη εἰναι τι τοιουτονς, ωφειλεν ὀξύνεσθαιομοίως τω ἀμενηνός ό γαρ δια τοῖ - νος τύπος ποθεῖ -ν ὀξεῖαν Ιοτάσιν τινες δε παρα το ἀκμη ακμνος, ό ακμάζων' και το Ομηρικον ουτως διδόασι λείποντος τοῖ ανευ μορίου ο- αν δύναται φησὶν α-ρ ἀκμάζων ανευ σίτου μάχεσθαι, καὶ ετι ἐπιτοῖτο δ' εμον κῆρ 15 ἄκμηνος σίτοιο. Il. T. 32 o.
ακμάζων εις την υπέρ σου αμυναν ανευ βρώσεως κά πόσεως τοῖς δὲ λεγουσιν αυτο παρα το ακμη συλλαμβάνει καὶ το
οὐ δυνατα γὰρ ενθαδε ἄγευστον, αλλὰ του ευθαλη παραλαβεῖν οἱ δε συνθετον, ητοι κατὰ στερησιν τοῖ κομειν, ἔστε δηλοῖσθατον ἀτημελητον' οἱ δε σύνθετον κατὰ στερησιν της ικμάδος
ἀκούουσι τον μη κεκμηκότα παρὰ τα σιτία επεὶ πόθος γίνεται
οι δε σίτοιο δυνηται ἀντὶ ἀκουουσιν ανευ σιτίων' οὐ δυνανται δεδεῖξα το ἀντὶ παρ' 'Oμπω ὰντὶ τοῖ ἄνευ τιθεμενον. κΜONA: Od. Γ. 434.ὶ Σημαίνει τον τε σίδηρον εφ' ου οἱ χαλκεῖς παίουσι ' ταῖς σφυραις χαλκευοντες, καὶ τον τοῖ
85쪽
οὐρανοῖ πατέρα εἴρηνται δε, ό- σίδηρος ἀκάμων τις ἄν, ὀ
ακαμάτως φέρων τας εκ της σφυρας πληγάς' ὁ δε του ουρανου πατηρ ἀπο της του ουρανου ἀκαμάτου φύσεως ' τῶν θεολο γωναινιττομεν- το ακμητον της περιφορας αυτου' η παραλαμβ 5 νοντες οτι ἄφθαρτος ἐστι, κεκμήκεναι γὰρ λέγομεν τους τελετηκοτας' και Ομηρος
τινες δε ἄκμονα τον ωκεανον λέγουσι δια τοῖς ποταμους ἀκαμάτους λεγεσθαι ΙΟ Σπερχειν ἀκάμαντι γυνὴ θεν εὐκηλῖσα. Il. n. I76. 'saκεανοῖ δ' υἱον τον Ουρανον' οἱ δε ἄκμονα τον αἴθερα ἀθεμς δ' υἱος Ουρανος,
ύρηται δε τὸ ἀκουμαι παρὰ το αχος, τὴν λυπην' ἀπυμω καὶ ἀκουμαι ' L ειη το ἄχος' κυριον δε τουτο σημαίνει, καταπη-3 στικώτερον δε ἐπὶ πάσης θεραπεύας κειται ἡ λέξις ' ἡ ως τινες παρὰ το Δειν το ἀκουμαι ' ἶνα σημαίνη το δι' ὐξυμμέυου σιδήρου θεραπεύειν' ουτω γουν και ηθηναῖοι τὰς δι' οξυτάτων ρα-
86쪽
φίδων ἰωμένας τας λακίδας τῶν ἱματίων ακεστρίας φασι, και
τῆς τούτου γενικης εἰς ευθεῖαν ἀναχυθείσης, διάκτορος ό διά- Ioκονος, και τας αγγελίας διακομιγκ το δε κύριον ονομα λεγεται
87쪽
εἰ δε ενεστωτος δεῖ τουτο λεγειν, δια το εκθρωσκει κοὐ τρομέει ἔστι, ἀλυκτω, ῶς προείρηται, ου παράγωγον εἰς μι ἀλύκτημι, I 5και παθητικον Αἱολικως, ἀλύκτημαι' εκεῖνοι γὰρ ουτως κλίνουσιν, ποίημαι λεγοντες, και νόσημαι' καὶ ἐν διπλασιασμω ἀλα- λυκτημαι' οἶδε δε ο ποιητἡς πολλα Αιολικὰ, καὶ μάλιστα ενματοχαῖς ἀκαχημενος' ἀκημενος' δυναται δε ἐπι του θορυβεῖσθαι λαμβανόμενον ουτω σχηματίζεσθαι, ῖν η παρὰ το ἀλαλεῖν, eto a σημαίνει τον θόρυβον' ἀ-λω ῆμα, ἀφ' ου το ἀλαλυσσω, παρ' 3 ρηματικον ἄνομα, ἀλαλυκτος, καὶ ἀλαλυκτῶ, καὶ ἀλαλύκτημαι.
ουτως εξηγεῖται ἀντὶ του βλεπα ν' Ἐραγδιανὸς δε προὶ το ἀλω, το πλανωμαι' ἀλαος ὁ περιπλανωμενος' Σελευκος δε παρὰ τοάλάσω, t σημαίνει το ελαττωσαι, καὶ ἶν' η ό ελπιτωθεὶς τους θαλρους. 3O RAAnAa Ai : Ἐκπορθησαι' παρὰ το ἄδηλον λάχανον, κενωτικον γὰρ εστὶ γαστρός' ἀμελει Δημόκριτος τους βόθρους,
τους προς κυνηγετῶν σκαπτομενους' οἷς υπεράνω κόνις λεπτη
88쪽
παρα το α λέγειν, το φροντίζειν' οὐ παράγωγον το ἀλεγίζω, ημἀλλον παρίπυρον' ἄλγος αλγειν ' η παρὰ το ἀλέγω ἄλεγος τα γὰρ λυπηρὰ πάντα φροντιδος ἄξια' ἀπο του ἄλεγος ουν, ἀλεγεινος, ό ἀλέγειν ποιῶν' το ἀλέγω παρὰ το λέγω, τοφροντίζω' εξ ου καὶ λόγος ἡ φροντὶς, κοὐ μετὰ του ἐπιτατι κου Ιοα, ἀλέγω, καὶ μετὰ του ου οὐκ ἀλέγω' ἀλέγω ουν ἀλεγίζω παρανοον, καὶ ἀλεγείνω ' ἄθεν το
Ri Eaps: Il. M. 57. in m φυλακη, καὶ ἡ φυγη, ὁ ποιη-της ἐπ' ἀμφοτέρων τίθησιν τὴν λέξιν' κώ ἐὰν μὲν τὴν φυλα-
-ν, παρὰ το ἀλέα , Ο σημινει το θερμασίαν, καὶ το ωρεῖν το
φυλάττειν, ὼ' η η θερμη φυλακη ἐὸν δὲ την φυγην, παρὰ το
κρατουμενον, υστερον δὲ ελθὲν, ἶν' το ἀλόπεδον δεῖ δε δα-uo σύνειν το α' Αριστόνικος δὲ ἐτυμολογεῖ το ἄγω λειοπεδον, τοπάνυ λεῖον χωρίον ουκ ευ' η άλάπεδον τι ον παρὰ την ἄλα
εἴρηται Ουτως οτι ἡ γη αὐτων θαλάσση διέζωσται, και οἱονει χερσόνησός ἐστιν, υπο του Εὐξείνου τῆς ΙΠροποντίδος διεζω μένη. Επαφρόδιτος δε ἀλαζονίας τινας εἴνω αὐτους υπο της ευδαιμονίας τῆς χωρας ἐπηρμένους' του ἄλφα εις το ιωτα
89쪽
κην, καὶ το δύνω' μεταθέσει άλοσύχνη, η κατὰ της αλος δυ- νοῖσα' επὶ δε της θαλάσσης, ῶς γηθόσυνος γηθοσύνη, ουτως άλόσυνος άλοσύνη, καὶ πλεονασμου του δ άλοσυδ .RΛBTAP : Κατασκευασμά τι ἀπὸ μολίβδου, ω κέπηνται I5 οἱ σωματικως μασκοῖντες Μ εν τοῖς γυμνασίοις' παρὰ τολομαι ' βαστάζοντες γὰρ αντὶ κα ὰ περιφέροντες ηλλοντο ἐν τω γυμνάζεσθαι. AAτxxa: Il. X. 7o.) Tο ἀδημονω' η το πάνυ λυσσω
ao ἀλω ἀλύσσω, ἀφ' ου ἄλυς, πλάνη καὶ δημονία' Ποσειδωνιος
εγκεισθαι φησὶν την λύσσαν, οι γὰρ πίνοντες αἶ- ανθρωπουως κύνες λυσσωσι ' λύσιτω ουν βαρυτόνως, ως νύσσω' ορύσσω, μετὰ τοῖ επιταπικώῖ α ἀλύσσοντες, οι πάνυ λυσσωντες ' η ἄλην καὶ παίγνιον ποιούμενοι ως το κυνων μέλπηθρα.a5 ΑΛΟΗΣTΑi : Od. A. 3 9.ὶ επίθετον του ἄνθρώπου, οι δε τον ανθρωπον αυτω προσηγορκον ίδναι φασὶν ἀποτου ἀλφεῖν, το εὐρίσκειν, καὶ ἀλφεσίβοιαι παρθένοι, αἱ βόας ἰή εαυταῖς εὐρίσκουσαι ' το τους πατέρας, τοῖς ἄνδρας ἀλασσομένους, παρέχειν βόας' ἀλφησταὶ τοίνυν οι ἄνθρωποι. 3o 'ΛΩΜΕΝΟΣ : Il. B. 667.ὶ Λῶ τὸ παρὰ Δωριεῖσιν κώ Ἱωσιν εἴρισκόμενον, ἄπερ γίνεται παρὰ το θέλω κατὰ ἀφαίρεσιν, μετὰ του στερητικοῖ α ἀλω, οἱ γὰρ πλανωμενοι ων θέλουσι
90쪽
ου τυγχάνουσι' άλω το συλλαμβάνω, α γ ου το άλίσκω παρα τηρο α τημ γ θαλάσσιαν' ἰτο τοῖ τουs κατα θάλασσαν λαμβανομένους πρειον μίσκεσθαι. ΑΛΩΠEκό ΝΗΣΟΣ : Rθηναίοις αποικίαν στελλομένοις Ἀρη
Oτι αι κατὰ την 'Λλ ρος την καλουμέwην Λυκίαν, την προς τη'Eμ σν, γυναικες συμβουλη τὰ συνηθη ταῖς γυναιξὶν ἀπαρνησάρο- ναι, και γναις χρησάροναι καὶ σπονδῖς. τὰ τῶν ἀνδρῶν πάντα ἐπετηδευον προς δε τὰ ἄλλα και ημων συν αὐταῖς γναις, α εστιν εθερίζον' διἁ τοῖτο καὶ 'A ἔονας κεκλησθαι τὰς σιν ταῖς ζώναις ἀμώσας' η οτι τον ενα των μαζων εκαιον χάριν του τοξευειν, η οτι
μῆκος μάκετος, συσταλέντος τοῖ η εις α, ως λεληκυῖα' μάκε- τος διπλασιασμω μαιμάκετος, καὶ κατὰ πλεονασμον τοῖ ι, ως φάω φάσσω, παφάσσω, παιφάσσω, κά του επιτατικου σεισελθόντος, ῶς ἀλαλητος, καὶ ἄμμοι αυίαχοι ll. N. 4 . ἀμαιμάκετος' το δε