Historia religionis veterum Persarum eorum que magorum

발행: 1700년

분량: 595페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

ra H TORIA RELIGIO NI s Cap. a. Et si tempore Phalegia in tantuna excreverit Idololatria, probabi- Si auten detur, di non coi cedatur, quod in praedicto loco Num. XXIV. hit gantur Eberi poste ii, non scio boni Uinc sibi elicere velint Gera asi eriores qui istuna extuna pro Gera celebritate adducunt, praesertina cuna illi ipsi eunde in extuna exponant de clade posterorun Ebret, non auten de felicitate aut piosperitate eoruna. Scilicet, quia a Pele et filio Ebera longa succession una serie per Abraha in una tandena orti fuerunt Israelitae, idque postquain Peleghi tana sedes quana Linguai Religio mittatae , deperditae fuerant, stin iiii volunt Balaamum ea prophetia sub noini ne collina asse in Israe-

eortinaque tunc futurana claden piae nuntiasse cluna intemni lii Interpretes obliviscuntur quod hoc non fuit pio dignitate berua.rtim iit istum extuni addiicerent, uena potitis tacuisse debuerant.

Verunt quidena est, quod Israelitae assii genui erant di quasi peritura in captivitate pei tua, di quod Giaeci de Roinani qui utri seuchisti nita, tena pore imperii sui affigebant Iudaeo , non alitent

Israelitas, quippe qui antea in captivitaten abi ant, quoi uin potentia periit, Regno eis a lenapto. Sed certe plane ina possibile citio lin dicto Nunae roruin loco intellecti fuerint si ae litae quasi cuna imaledictis connuna erati, cuna inalelcitis di Assyriis peritura , id iod exoptaverat Balal , sed non potuit obtinere. Non itaque credibile Deuna per os Balaanai una inaledixisse Israelitis; quia citin eos biptum jussu divino pronuntiaverat Benedictos, sellam oraturam ex Dacob, is eum qui habiturus dominium, &c non potuit fieri ut eosdein quasi eodena halitu rursus denuntiaret imaledictos, scit quod dena Balaanaus in ea lena pio phetia eos dena Isiae litas eodena ieni pore benemcto Mnaaledictos declaiaret. Absit Balaani itaque per Eber, non intellexit Isiaelitas, quippe qui cor in in conspectu iant, atque Isiae lis seu Iacobi nona in tunc Aial ibtis di Moabuis notasti ini. adeo his tunc non fuerit opus vocandi eos Eber, longe aetato nona ines nec lana nobis opiis sit sentiendi acidi tunc una Anaalelcitis di Assyriis uel in stibi ctionaledictioni, quippe quae tutius ci edatur leni intiata in bios Assyrios qui in Eber fluiminis, qui te vel 1 Invasiones Chitti initaruna seu Graecortina 'oinanor uin aliquando passi

His praeimissis, praedictus locus ita erit vertendiis de solo Assyrio

peritum, legendo Exeuntes erunt a manu seu ora Gittim , U

92쪽

Cap. a. VETERUM PERsARUM. Ipse dum pereat, seu Atis ad pressitionem, atque etiam erit usquern peritionem: nam saepe supplet locuna substantivi seu eris. Vel sic vertamus. Et assigraim dira ann sit. Uligent ulteriorem partem suminis, quae uiam aeternum peritura est. In hoc versu secunda copula et conjun stiva, non auten disjun stiva; ita ut Diu seu ultra ctum, uGraor pars sit exegeticu in praecedentis Drtae, Ina O tota nuntiatio secunda est exegetica prioris utrae a-tur, figent pyriam, i. e. figent totam ulteriorem partem, quae ipsa

peritura es. viis positis, forte in Bibliis Anglicanis sic emendatius

versio Samaritana qtiae diveis a Textu Samaritano, Frasi pio

quo e ipse testuperabit , sensu incommodo. Perea toriam Uerlana' sic recidit, imittendo copulam secundana quod melius, ' maliqui Lex populo Graeciae a Q. en Amuras inuentaberis es ipsa etiam

αυ/ ni peratura est; respiciendo vel Graecia in vel Assyria inci vel alias si vis, s ipse etiam aeter una perittirtu es, respiciendo vel popuIuna Graeciae vel alias b, Assau sive ut tona inelia sive populum.

Nam in explicandis piophetiis datur latitudo, utpote saepe sint

Obscurae N incertae Mutrovis ira odo veruinis e potest vulgatus Providetur legisse tra)NI , quia habet venientes. Si auten sit ad rena redeam, supradictus locus exponatur deliis Eber, scit de Eberitarui religione vela, pland constat id non fuisse verum de seras Ebera nepotibus filiisve, quippe qui fuerunt Idololatrae, ut de caeteris omnibus probabile, di certo naanifestuna est de Abrahanai patre di avo, dic ut infla nox fusius naonstrabitur Orientales inter quos clundemῖ Persa, Vanit Idololatriana prina introductam fuisse a Sarrah, qui vixit in Mesopotamia, ubi hodie extat ejusdem nominis urbs . Saru ad longit s. Sy. 36 3 P. ut in Conament. Tabulis Ilchanicas legitur. Abulpharagius Syrus ait, In diebus Saraαb multa erexerunt homines Idola Ap bus daemones mira eideravnt signa. Et in diebus Sarugiis harae renovatana fuisse

Idololatriae testantur Clemensis Theodoretusin Epiphanius lis Eusebius

93쪽

13 HIs TORIA RELIGIO Nis GP. a. Eusebius e alii, inter quos Suulas, cujus sensium abbreviatuna exhibeo ; Σιρῖα--eo originem duxit Idololatria censuri enim Imaginibis, statuis honorandos se viros qui olim virtute praefantes furant

braham opera patris contrivit carris a Melostolaniri. Defunctoras Immines quotannis adorari voluit mne pol Itberfnius dololatraa, MFque ad patrem Abraham Thaream, qui Statuarius , me a i materra sacrens imagines, quas cficebat deos e adorandos ut Bonorum Autores. --Hine Graci colebant Hellemm Gigantem in Turris fabricationescrum tib linguae divise cibonisne ideo dicti H ς. Haec quidem fuit una Idololatriae causi seu origo altera autem bit Imaginibus stellarum seu Planetaruna, ut alibi dictunt. Sed bona eorum venia, Id Iolatriae origo altius petenda est 1 tena poribus Eberis belach, pusis opus esset, abunde piobare possemus, , tamen a nata erantis thodoxi dc orthodoxiae Praedicatores ad coaevosis conterraneos suos Idololatricos siduas ex Themuditas arabiae Tribus hodie deperditas, olina inter Ommdati Hadramus degent es, quos tandem procellosis ventisin naobilibus seu fluentibus arenis obruit in tonitru a que terraemotibus profligavic destruxit Deus. itIMe eoruna praedicta de Abrahanti Titulo I sententia tam quani de Enrita laaud bono nititur fundanaento. Nana si Hebro titulus Abrahamo datus fuerat propter verana illana religionem quam tenebat ber, eodern jure is aeqvh denominari potuit buchi ilara, aut Arpacflari ab Arpa ad alit potitis Me ni habem nam laionanes veram Ieligionem tenebant eoueacEber Sed perpetulainus,

eos qui hunc ei tituluna dederunt, fuisse Cananitas putabinius eos novisse Abrahanai prosis plani seu genealogian lain longe renaΟ- tam effinve consuluisses Vel si forte noverant, an ideci eos selegisse

eique aptisse titulum petitum a vera ejus religione quani illi ipsi

non tenebant nec probabam, quasi Eberatam eun ideo denominaverint Hoc plane absonum fuisset in illis, ei arcessere titulum tam remoth petitiina, cum faciliori negotio talem titulum Potuerant e tusse a Graia aut Nauor, quoi uni aemoria recentior, qui etiam

ia vero Abraham tandem de vera Religione filii, di omnium Fideliuna Pater habitus ergo naultotum est sintentia ut supra innuimus, Abraham una semper pueritus fuisse de vera Religione, quam volunt necessitati ad eum derivatana fuisse ab Eber, a quo an Prosapiae

94쪽

Prosapiae Maar Religionis causa denominatus fuerit Hebretra, J.d

Eberinus. Si laoc esset verum, tiam onanino necesseri Abraham tua ter non fuerit Idololatra, shd Fidelis a quod tamen ci editu absurdunt. Hanc ut magis pialia talpium sententiam quam etiam inclinat Pererius in Jo suae locutri, ubi legitur, Patres nostri servierunt diis

alienis ultra Flavrum, respondendo, cludd hoc de Israelitarum Patribtis seu Majoribus remotioribus, non amen de propioribus, intelligendum sit. Haec autem Responsio non valet nain Israelitarunt

Patres propiores qui Abrahanais Isaac&Jacob excepta Abrahanai

juventute, nec servierunt diis alienis, nec ulti a flunae vixerunt.

Idecque dictus locus intelligendus est de illis Patribus, qui necessii tali fueriant Abrahain nrajores Idololatrici, ita hi soli ultra fiunae in

Mesopotainta vixeiunt.

Et, quod monstrandum est, si Abrahanai Patres seu majores licitae propiores servierunt diis alienis, ei mo Fili una viam Abrahana una eaucarunt in illo eodem cultu citi itaque luna puer, ipse adhaesit , donec ad ultioris Divinae latiae capacior evadet et diana quod Graci fait Idololatra nenio lubitat, i in legatur of XX v III a Ultra

sumen habudrunt patres vestra olim Grach pater Abram cstater Nactoris servierunt diis alienu. Et versuri 'movere eos quibus servierunt patres vestri ultra fumen Clinaque iecita se habuerit, inaaginari Abrahana una a parentibus natiina Fidelein est quasi putareinus aliquena a Turcicis parentibus nasci posse Christianuni, quoci valde ridiculum. Videtur autem quod Teracli tandent filii suas fuerit conversias, quia una Abraham migravit ex j ad Haran, transiit uirus in terram Canaan illuc tamen non transivit, sed obiit in Haran, ut legitur Gen. XI. I, 3 a. Qua navis itaque aliqui alteram sententiana pientiorein amplectantur, mihi quidem aeque iuni videtur , credere Abi aliam una hParentibus natum fuisse Ethnicum, di postea perunfusani Dei gratia an conversium ac si cremdetana una in vera Religione natum, quod tantuni in seia iraculum non haberet. Peculiaris itaque erga Abra- Iaanatina favor erat, plane ira iraculosiana, utici Deus illum in terram promissam introducturiis, post armam Parentuinis Majorum Idololatricorum seriem, Abrahana una ante Transituna luce coelesti donaret,is tenebricosum ejus animum veri Dei cognitione illustraret quia tunc erat tempus quo necessario faciendum esset, nec ulterius differendum.

95쪽

Et an qud Abraham natus fuit Gentilis, di postea per Dei gratiana coelestem minentis illunainationem conversus, nobiscui tenti Epiphanius, p. 8, Simulaura Brimisn argilla figlindque opere reperta Artifice Tharad. Ecce inde p. s, Abraham erat tum domi

Patrem observans , eum De Oraculo vocatus , domesticu nuncIaυIt,

dic. Et sic Maimonides in Arara Nevouina Arabice scripto literis Hebraicis Part. 3, p. is, quae vel ba sic Arabice rescribenda, IIN II Niritissimum s Abrahamum Patrem nostram eiscatum fuisse in Religione Sabaitarum, prorazm opinio est, nullum esse Deum prater Stellas. Et quidem Masius in Josiuain, di alii di Iudaei omnes, 'ota Orientali una cohors, hanc sententiana perpetua pini eos traditione acceptam di auctusque continuatana constanter tenent; qui etiana pamticularem ejus Conversionis Historiolam hoc iodo narrant inter quos conversione Abraliaini est bara Persice consci iptus, referens, uddst cuni Abialiam esset pue sannorunt, incipiebat quaerere Deviri. Et hac pia discitu sitione versatus , noctu contemplabatii coelestia Corpora, inter quae prae caeteris splendebat Venus quavisa dixit, An hae es Dominus metu Venere autena nox disparente di occuliabente, alia nocte solas prodiens intuitus est Lunani, de dixit, An ista est Dominio meus Sed Luna etiam mox occubuit. Postea a vice fotas egressus, observavit orianes Stellas tandein occuliabere disparere ide quibus itaque dixit, L Non auro occumbentes Dei irile natutino oriente Sole dixit, imi se es Dominus metua se es maximus vel interro ative, Aus es Dd minus metis nam se maximo. Sed cum Sol ad instar relio uorum occumberetis dispareret, Matri suae dixit, me non possunt se Dra, quia nox subducunt eas evanescunt. Haec Historia in Alcorano Cap. I. p. 8a se l. inodo narratur L . - l

96쪽

cap. a. VETERUM PERSARUM. 6r postquam occubest, Hxit, Non amo occumbentes, Et postquam vidit orientem Lunam, xu, Hic es Dominetu meus postquam occubuit, dixit, Nisi me iunxit Dominus meus, ero ex populo errante. Elpostquam vidit orientem Solem, iuxu, Hre, Donunu metu, lac maD s. pompuam occubuit rixit, O popule, ex sum puri s seu innocens Dab eo quod Deo Dassociatis. Nam ego convertisaciem nisam ad eum qur creavit coelo terea mpurὸ, neque, tum ex Associatorii tu Scit subtilius quaesivit horunainanium creatorena, quem relicto Stellaruincultuis tota Religione paterna, inice coluit, di palatia piae innibus colenduna commenuavitis praedicavit. Cuin his fele conveniunt quae Joseplaustra lit, Abrahamum suam eo scientiam cotilegisse ex observatione Terrae, Iartis is eorum auae circa Solem Lunam I reliqua didera videbat accideret . incessario esse superiorem aliquam potentiam . .. horazm curam gerat es omnra decenter administret. . . Quo certo aetatis anno Abralaana prinali conversus fuerit, tanto jan teniporis intervallo scire , est plane inpossibile. Genebrardus in

Dei Unitatem afferendo persecutionen passus est a popularibus suis, di ut aliqui volunt conlectus est in Ignem Maimonidas quadragenaria aetas quae etiam in Alcorano naeinoratur, kninata est, ut Abrahanaisina diu persistet et infidelis. Et triennalis aetas non fuit sitis ut tam alte inquireret, di quando vidit Sphaerata circumvolvi, ut dicit Maim. secum ratiocinaretur, eam non posse circunulucidne Ductore, c. sic venii et cognitionen Dei. Magis igitur competit quindecennalis aetas, ut volunt Persies vel ut Cedrenus vult,

a annorunt aetas.

Abraham itaque ive dicto imodo sive aliter conversias, totam ia- milianam Cognationen convertere operain dedit , secundum id Quod

97쪽

Dae tit custodiant Mandata mea, c. Abrahanai igitur conversi primuna opus erat sertificate fracies, di omnes alios convertere : prinnao quidelia fana illain vana ad orthodoxiana adducere una cum niore fratre Haran, qui ante Abia hanai transitum obiit in recia nativitatis, scit in Ur Chaldaeorum, ubi vixit Abra laainci quis ergo concidit nuncupavit urbem Haran, non dicitur. In hanc etiam Conversionen venisse credanaus Avum elus actor, quippe qui tunc ad-hiuc in vivis erat. 9odna in scierit Nomen ejus Etlani cuna, notulumniihi cona pertum: sed Nachor videtur fuisse Conversionis Nonaen, eo quod Abrahanai fiater eodein etiani nona in postea gaudet et quo non fuisset factuna, si nonaeia Nachor fuisset Ethnicum. Verum ouiden est quod Avus. achor nascebatur infidelis sed post Converilonem, nomen mutatuna di ex postfacto inposit una, ut frequenter fit in S. Bibliis, di tamen iecensi luna tanquana minitivuna Nonaen. Et quider Abraharii frater Nauor videtur convel Ius , quia filiuni suun Lot qui Abralaanaum comitatus est in terram Canaan, in ve-Fide educavit Qquia Alnahana ex ejus fana ilia adscivit uxorem Isaaco, abhorrens ab Idololatricis filialatis Heth seu Hittitis. Praeterea Nachor Abraha in fiater filiis suis tiri positit Nonativi Hebraica orthodoxa non auten Chaldaica Idololatrica, quana vis in Chaldaea viveret, ut Gen. XXII. ar, c. Et conversi videntur Bet o Laban, civia in illis nuptiis agnoscebant Dei piovidentiana quamvis Laban Ethnici simi reliquias eraphin letineret id livinandunt. Sed Gesed vel ex neglectu patentum vel ex pervet sitate sua non videtur fuisse conversias, quia Abraha in nunquana vidit eum, it pote qui natus post Abrahanai discessuin in Canaan. Ille non instituit filios suos cibas ostii vera Religione, quin is cuna posteris Abiahain una Avunculuin si una persectiti sunt, ut etiam fecit Abrahanai frater foram nanas atres uterini non sunt semper eligione fici tres. Patri suo Terachetlain convertendo alla, ravit, usque ad pugnant idque iit est credere' tandena est it nain quod fuit Terach Conversionis nomen nullus dubito, cuna alitici ritis nonien Ethniciana habea inus coin periungsitisse Aldur seu Al f Ar, vel ut apud Arabes scribitur di sonaturi si Zrs seu et r. Cunaque Abrahanai pater hoc nona in Ars alibi inclaruisset, in Alcorano quoque tacito notnine eraurita appellatus fuit. De Abrahaini Matre S. Scriptura silet. Sed in extus Talna udici Geniar in Tracit Bava Bathra, i. , traditur 'N'm in IN Ira NDI

98쪽

Amteui filia Nerambici Mater Hamanι--DMisilia Orbesbi: matre David sJuu itfabati fia Adaei mater Samsonis fuit Salponith, 9us oro 'it sesan. Haec autem apocryphetiis incerta.Nonten Amteldi appellative sumptum significat um, te, veri uis, pr habile sed ut Nonae proprium, miniis probabile. Orientales narrant reaei fuisse Magnatena, si re non dubitamus, is in summo favore apud Ina peratorem, quippe pro quoad la parabat, cum professione esset I Idolorum Sculptor seu P. bracator, quod apud eos honorabile ut Formator deoruna, vin qua

Arte erat omniuna peritissimus. Hoc enim rite praestare non potuit quivis Lignifaber seu conana unis Lignorum aut Lapidum exasciator;

cuna haec Ars deposceret peritiminum Astrologuin qui esset gnarus talia fabricandi apto temporeo ex apta naateria i una in Proverbio dicitur, Ex pιονί Ligno non fru Mercurrus Nana tan Ligna quam Lapides di Metalla suo quaevis Planetae a Chaldaeorum Asti logis obin adscripta Sole licata fuere, utpote quae de ejus lena Influentia prae aliis participare credita. Idolunt itaque sub fausta coeli posituram ex imateria tali Planetae appropitata fabrefactum, tum rite paratum legit inae et una credebatur. Ea quidem talis Artifexsilit Abrahanai Pater Ager. Hoc Nonaen iuginaliter in Listra centsci ptuna est o dur ibi en in Litera di non laabetur At in aliis recentioribus U-bris Persicis scribitur o quod tamen vulgus sonat eodem modo quo ab Arabibus scribitur seu A arciis eodem naodo factum a Claaldaeis, qui antiiquo hoc alia ni ulta Persica in suam Linguana adsciscete solebant. Hoc noin in antiquissimis teinporibus significatus fuit Mars, altas dictus Bebram, in vetustissimis Persis sic lictus est Maraitis mensis. Nam quia illo nomine ori

initus Siciniario significabatur lanis, ut etiam hodie significat,

id nominis ab ipsis dia Chaldaeis translatum e Planetam igneum, di inde ad mensen Persicum eo sic denominatuin. Et quidem propter rubedinem, dena Planeta alias subinde Persice licitur. '

Azuri ab i. e. Ignis Lunae, in consti uetione: nam alia ex-

99쪽

tra constructionem appositivd Artur Am Mur Mensis sic dictus.

At in m. Laud Fulmen seu Fulgur alias vocatur talo a Murrreasan, i. e. Ignis Der forina constriacta. Ibi autem Molia innaedanus Interpres addit Hoc etiam esse ex Nominibus Dra Excels, ei pera in legendo ur,edian in appositione,' Deus. Det uerat autem scire quo apud Persas laoc nomine significetur Ur Angelus, cuna in Angeloruna Catalogo iste Angelus semper vocetur odia vi r reatrii quia Feg diuo saepe Deum, ali litando Angeluna notat. Et a significatione nocmornen or transfertur etiam ad Planetare igneuin, ut diximus quasi ille Planeta vocetur Ignaculus Muriaque seu Marest 3 Iars igneus ille ferocis naturae Planeta, sui lausi olninis ergori successds in Bellis, ab Assyriis primis onani una Deus agnitus

est, tuque sub forma a coluna nae sic Chronicon Alexatulcinui a P. 9, strat rami erexerrant columiam Marat, eάmqtis instar L coluerunt, ut supra notavimus. Scit quia Mais si deus igneus, una repraesentarunt sub orna a Columnae ut videtur pyra naidalis, flananaana aenaulantis figura sua. At quia Chaldaeisis Assyriis Mur erat quasi Deus

quidana seu Numit Planetali una, sc Mars qui de Ignea natura participat, unde di assuiripiuna est in nomina Magnatuna, qui laonorificii niducebant ab Idolis seu una inibus suis denona inari. Id enim Nomen erat ni ignei Planetae Martiis quana doti aut Stellae cicati, alias olim a Sepharvaitis dicit Dum AdrammElech, pro III IN

Aia ha Heu seu Adar Rex r an Planetae ab illis Gentibus habitidi vocati sunt Reees. Hinc est quod iden Planeta Hebiae is di altis

significatione Mamilis, factuna est, ut Martius naensis Marte denona inatus Chaldaeis etiana metus filii in Aiar, Syris Odar, Syro- Arabibus Syriani inhabitantibus , o Arar, seu ut Persae Turcae .nant Abir. Is hodie Annum diicit apud Sylos, ut olina fecit apud Ronianos di Persas. In Chronico Alexandrino seu Fastis Siculis p. 16 legitur, Romulus postauam Urbem moenιbus cinxi Templum erexit Marti cs sum vittiit, . Marrab Iartiunn appellans mensem, qui antea Primus vocabatur eάmqtis diem Festum in campo Martio celebrant. Nam cum ex ignea hujus Stellae influentia

litie sine ut credebam, Annus inciperet ilescere, Anni initium

100쪽

cap. a. 4Τ ERUMPERsARUM. 6se dedica locant veteres innes atque ideo Romani ineunte Mense Martio, sacruna sit una Vestalein Ignena de novo accendebant, una exeunte vetere Anno euna in ora siverant; quod alio quom tena pore fecisse, nefas. Talisnelnpe ab eis facta est Alitisio Synabolica Piasi Suria pathetica, in nra is faustii in futura ian Oinenci ut scit cum exeuntis Anni calor a Martem Igne pio fectus deficeret, innueretur ipsi nam et uineis Is ne in Sacriin in id persdiati sceleri e in ora in ut ineuiuis novi Anni Verntina tenapus e fausti iis piracedere posset, voluerunt significate quasi linei cuni ipso Nuntine, Annus novo caloie divigore ni praegnandus esset. Hoc Nonaen Ager seu Agar Judaeorun imore script uiri comparet in intillis Claaldaicis Magnat uni di Reguli Nona inibus Biblicis, cum ut dictuna es Idolis seu diis sitis lenona inali hono i fictilia diueretur. Iudaei auten non videntii rei te assecutos esse vix ullos in Bibliis exoticortina Nolaniniana sonos cinna pleraque Chaldaica, Pei sica di reliqua exotica, non secina uin Oithographiana, sed secun- luna receptuna suo teinpote vulgarena bia una 'unaque corruptum' in Bibliis dederint idqile quia non ex Lilaris de Scriptis talia nauserunt, sed anitura auditu ex vulgi Oie ea accepetunt quod idem cdi e Graeciis Scriptores nanes adeo ut si veteres Heroes hodie reviviscerent, sua Nona in hoc naodo scit picti pinnuntiata audientes, ea non agnoscerent nec intrelligerent. hoc sane non est ex

minina is causis , his et Historicae difficultates augent. Et, si primi

Historiar una litores vix recte assecuti sunt tali una exoticorum No- in in una veros sonos, quoi nodo post tantuna tena potas defluxum potu

1int S. Biblioru in Punctatores tali una cinani una in variis linguis eros sonos nobis poste iis exhil aere In hisce eniti Noni inibus Biblicis duplex fuit milicultas plina in Consbitanti una scriptione in ipsis Autographis, deinde in vocali una Aciscliptione a Punctatoribus. Eatanaen saepe miratus sun eoi una peritia nari diligentiana, quod sic in eAOticis Appellativis fere sena per assecuti fiaei in veritatem punctata O-ni quod in iopriis plerunaque an prope accesserint ad eana,

nec longius aberraverintlDictuni inquam Nonaei A ersei Agar sed nilnus recte scriptum repetitur in Assyriacis Chaldaicis Nona inibus, quale est Pιω-ser, quod alibi plenioris soni causa una tin penthetico scribitur etiana I a B Pilnffer, citin sine iusta epentiae si iniis curius videretur sonus. Et qui leni iis coinponitur ex Ars &Ῥιliquod alias subinde

SEARCH

MENU NAVIGATION