Athenaei deipnosophistae Lib. XIII XV, summaria et indices

141쪽

ἀνεῖλον, λι ἱστορεῖ Μαρσυας ἐν τρίτω Μακεδονικῶν. μανιώδεις δ' εἰσὶν ὀρχησεις κερνοφόρος καὶ μόγγας οιαὶ θερ στρία ει δὲ σιαὶ παρὰ τοῖς ἰδιωτιας η καλουμέι η νθεμα ταυτην η -ρχουντο μετὰ λεξεως i Οὐ μοι τὰ ω ποῶ μοι τι ει που μοι ταταδὶ τὰ ροδα, ταδὶ τὰ ω, ταδὶ τὰ καλὰ σελινα. παρὰ δε Συρακοσίοις καὶ χιπωνέας Αρτέμιδος ορχη-οις τις ἐσρὶν ἰδιος σαὰ αυλησις. - δέ τις καὶ ἰωνικὴ 1 ορτησις παροίνιος καὶ - ἀγγελικην δὲ παρ' οἶνον ηκρίβουν ορχησιν καλεῖται δέ τις καὶ αλλη Ορχροις σμου ἐκπυρωσις ὐ μνημονευει Μένιππος ο κυνικος ἐν τω Συμποσίφ. καὶ γελοωι δ' εἰσὶν Ορχησεις

ινδις καὶ μακτρισμος ἀπόκινός τε καὶ σοβάς, ετ δε

ρ μορφασμος καὶ γλαὐξ κοὰ λέων ἀλφίτων τε ἐκχύσεις καὶ χρεων ἀποκοπη καὶ στοιχεῖα καὶ πυρρίχη μετ'αυλῶν δὲ ρχουντο - του κελευστου καὶ τηρο καλουμένην πινακίδα σχηματα δ' ἐστὶν ὀρχησεως ξιφισμος καλαθισμος καλλαβίδες σκώψ σκώπευμα ην λὰν σκώψ τῶν ἀποσκοπιώντων το σχημα, κραν τὸν χεῖρα υπὲρ του μετωπου κεκυρτωκότων μνημονεύει Αἰοχυλος ἐν Θεωροῖς καὶ μην παλαι- τωνδέ σοι σκωπευμάτων.

καλλαβίδων δ' Ευπολις ἐν Κόλαι. 630a καλλαβίδας δε βαίνει, σησαμίδας δὲ χέζει θερμαστρὶς κατεριδες σκοπος χεὶρ καταπρηοει χεὶρ

142쪽

135 λαθίσκος στωβώιος. καὶ τελεσιὰς δ' ἐστὶν ορχη-ς----i, στρατι-ιμη ἐστὶν - ἀπό τινος

ἀνδρος ελεσίου λαβουσα τουνομα μεθ' πλων - πρῶτον πιν ἐπιίνου ορχησαμένου , - φησιν -

σι νώριστοκλης ἐν γούφ των περὶ χορῶν, σίκιννις καὶ οἱ σάτυροι σικιν--- τινὲς δέ φασι Σίκιννόω τινα βάοβαρον ευρετην αντης γενέσθαι, αλλω δὲ Κρητα λέγουσι τ γενος εἶναι Σίκιννον. ρχηοταὶ δ'

οἱ -- ως φησιν Ἀριστόξενος Σκάμων δ' ἐν πρώτω περὶ ἀρημάτων σειαν--αυτὸν εἰρωθαι ἀπὸ

του σείεσε αι καὶ πρῶτον ρχήσασθαι την σίκιννιν i5

Θερσιππον προτέρα δε υρηται η περὶ τους πόδας κίνη σις, δια των χειρῶν οἱ γαρ παλαιοὶ τους ---λλον ἐγυμνάζοντο ἐυ τοῖς αγωσι καὶ Ηγες

γεσίοις οι δὲ Κργὶτες κυνηγετικοί. δῶ καὶ ποδώκεις. ειοὶ δέ τινες ο και φασι την σίκιννιν ποιητικῶς - 20μυνθα ἀπο-πι--ς κά οἱ σάτυροι ορνυνται ταχυτάτην Ουσαν - γα ἔχει πάθος αυτ η -- χησις διλουδὲ βραδύνει συνέστηκε δὲ καὶ σατυρι πασα -- τὸ παλαιον ἐκ χορων, κοὰ η τότε τραγ-ία διόπερ οὐδὲ ποκριτας εἶχον τρεῖς δ'

εἰσὶ της σκηνικης ποιησεως οὐ χησεις, τραγικη κωμικη

σατυρικη ομίως δὲ καὶ της λυρικη ποιησεως τρεις, πυρρων γυμνοπαιφαῆὐπορχηματική καὶ ἐστι,-ομη μὲν πυροίχη τῆ αυρικη ἀμφότεραι γαρ δια τάχους πολεμικη δὲ δοκεῖ εἶναι η πυρρίχη ενοπλοι γαρ αυτην παῖδες ὀρχουνται ' τάχους δὲ δεῖ --πολεμω ὰ τ διωκειν καὶ . . to τωμώπιυς ε ἡ μ

143쪽

παιδικη παρεμφερής ἐστι τη τραγικ ὀρχησει, τις ἐμμέλεια καλεῖται ἐν ἐκατέρ δε ρατια το α ἀμφήτεραι. .

29. 'Αριστόξενος δέ ει ι την πυρρίχην -ο Πυ οἰχ- άκωνος τὸ γένος την προσηγοριαν λαβεῖν

λακωνικον δ' ἐναι μέχοι καὶ νυν ονομα τον Πύρρι-

απερ καὶ ἐνόπλια καλεῖται. καὶ αυτοὶ οἱ Λάκωνες ἐν τοῖς πολέμοις τὸ υρταί- ποιομπα ἀπομνημονεύοντες ἔρρυθμον κίνησιν ποιμνται Φιλόχορος δέ φησι κρατήσαντας Λακεδαιμονίους Μεσσηνίων διατην Ἀρταίου στρατηγίαν ἐν ταῖς στρατείαις ἔθος ποιησασθαι, αν δειπνοποιήσωνται - παιωνίσι Μωμαδειν καθ' ἔνα Τυρταίου κρίνειν δὲ τον πολέμαρχον2 καἰ ἀθλον διδόναι τῶ νικῶντι κρέας η δὲ πυρρίχη631 παρὰ μὲν τοις αλαοις Ελλησιν -κ ἐτι παραμένει καὶ

ἐκλιποώσης ναυτῆς συμβέβηκε τοὐς πολέμους κατα-

λυθῆναι παρὰ μόνοις δὲ Λακεδαιμονίοις διαμένει προγύμνασμα οὐσα το πολέμου ἐκμανθάνουσι τεα, πάντες ἐν τὼ παρτη α- πέντε ἐτῶν πυρριχίζειν. δὲ καθ' ημας πυρρίχη διονυσιακη τις εἶναι δοκεῖ, ἐπιεικεστέρα Ουο τῆς αρχαίας ἔχουσι γὰρ οἱ ορχουμενοι θυρσους ἀντὶ δοράτων, προδενται δ' ἐπ αλληλους κοὰν ' φκας καὶ λαμ- ως φέρουσιν Ἀρχοὐνταί τε τὰ ω περὶ,- Αιόνυσον καὶ τα περὶ τρους γωδους, ἔτι δὲ ταbπερὶ τον Πενθέα τακτέον Γ ἐπὶ της πυρρίχης τὰ κάλλιμα μέλη καὶ τους - ου μ' Mis.

144쪽

ΙΔ 137 πάλη παρα τοῖς παλαιοῖς γυμνοὶ γαρ ορχουνται οἱ παῖδες πάντες, ἐρρυθμους φοράς τινας αποτέμνοντες κα ὶ σχήματά τινα τῶν χειρῶν αι-ατ άπαλμ' -

κρατίου κινοῶντες εὐρυθμως τους πόδας τρόποι

αυτῆς, τε σχοφορικοὶ καὶ οἱ βακχικοί, στε καὶ τηρο πη νιν ταυτην εἰς-- ιονυσον ἀναπέρεσθαι. δέ φησιν ς ἡ παλαιοὶ γυαναζομεν γιπρῶτον ἐν γυμνοπαιδικῆ εἰς την πυρρίχην ἐχω - 'γων προ ---ς το θέατρον καλεῖτα δ' ηπυρρίχη καὶ χειρονομία. η δ' υπορχηματικη ἐστιν ἐν

λα-ι- ρον παρθένων σέλα. ορχουνται δὲ ταύτην παρὰ τω Πινδάοφ οἱ Λάκωνες καὶ ἔστιν υπορχηματικη ρχησκ νδρῶν καὶ γυναι- Diuis. βέλτιστοι δ' εἰσὶ τῶν τρόπων,ῖτινες πιαὶ ὀρνυνται εἰσὶ δὲ οῖδε προσοδιακοί. αποστολικοί -- τοι δὲ καὶ παρθενιοι καλοῶνται, καὶ οἱ τούτοις ὁμοιοι. γαρ -- ω μὲν ἀρχο-- ου ἀρνῶντο η τους εἰς ωφροδίτην -PAiaan, νον - τον παιῶναδε, τε μεν ὁτε δε υ εἰσὶ-καὶ παρὰ τοῖς βαρβάροις σπερ καὶ παρὰ τοις Ελλησι σπουδαῖαι καὶ φαυ- 25

- ουήσεις ὁ μωκόρδα παρ Ἐλλη σι φορτικος ηδ' ἐμμέλεια σπουδαία, καθάπερ καὶ η παρὰ υρκάσι κίδαρις παρὰ Σικυωνίοις τε ο ἀλητηρ ουτως δὲ καὶ ἐν μάκη καλεῖται ἀλῬοήρ, λυριστόξενος στορεῖ ἐν πρωτ συγκρίσεων. Ma περὶ μὲν ρχησεως - γ-sτα μοι ἐπὶ του παρόντος λελεκται.

145쪽

καλόν, καὶ πάν εἶχε κατὰ την τέχνην τον οἰκεῖον αυτοῖς κόσμον διόπερ νων ἰδιοι καθ' κάστην ἀρ- μονίαν -- σμὰ ἐκαπτως ἀλητῶν πηυχον αυλοὶ ἐκάστη ρμονία πρόσφοροι ἐν τοῖς αγῶσι Πρόνομος δ' ὁ Θυαῖος πρῶτος ηυλησεν απο των αυτῶν αυλῶν πῶνας άρμονίας - εἰκῆ κάναλόγως απτονταιτης μουσικης κά πάλαι μον - παρα τοῖς χλοις

ευδοκιμεῖν σημεῖον η κακοτεχνίας. θεν και Ἀσω

πόδωρος ὁ Φλιάσιος κροταλιζομενου ποτέ τινος τῶν αυλα ων διατρίβων -- λι-τ- ποσκην. τί του εἶπεν δηλον οτι μεγα καπον γέγονεν', ουκαν αλλως ἐν τοῖς πολλοῖς ευδοκιμησαντος. οιδα δέ τινας τουθ' ἱστορομαντας ει υντιγενείδου μοντος. καὶ οἱ καθ' - τέλος ποιουνται της τέχνης την παρὰ τοῖς θεάτροις ευνὶμδρίαν. διόπερ Αριστόξενος ἐν τοῖς συμμίκτοις συμποτικοις ομοιον Θησὶ ποι- 632-μει Ποσειδωνιάτως τοῖς ἐν τετυρ νι- δε κατακουσιν, οἷς συνέβη τὰ μον ἀρχης Ἐλλησινουσιν ἐκβεβαρβαρῶσθαι Τυρρηνοῖς η Ῥωμαίοις γεγονόσι, καὶ την τε φωνην μεταβεβληκέναι τά τε λοιπα τῶν ἐπιτηδευμάτων, πειν τε --τινα αὐτούς τῶν εορτῶν τῶν ελληνικῶν ετι καὶ νυν ἐν η συνιόντες ἀναμ μνησκονται τῶν ἀρχμίων ἐκείνων ονομάτων

τε καὶ νομίμων, καὶ ἀπολοφυράμενοι προ αλληBoi ii κιδί δακρυσαντες ἀπέρχονται. ουτω δηχυν φησὶ)καὶ ἐμεῖς, ἐπειδη καὶ τὰ θέατρα ἐκβεβαρβάρωται καιεῖς μεγάλην διαφθορὰν προεληλυθεν η πάνδημος αυτ μοχ ψικη, σωθ' αὐτους γενόμενοι λίγοι ἀναμιμνησκόμεθα οῖα ην η μουσικ' ταῶτα μὲν ὁ Αριστόξενος.

32 καμοὶ δὲ δια τουτο φαίνεται φιλοσοφητέον εἶναι περὶ μουσικqς - γα Πυθαγόρας- Σάμιος,

146쪽

e ἐκ πολλῶν - παρέργως ψάμενος μουσικης - γε καὶ την του παντος ουσίαν δια μουσικῆς ἀποφαίνει συγκερμένην τοπι ολυν μιαεν η παλαιὰ τιῶν Ἐλλη-- σοφία τη μουσικὴ μάλιστα, α δεμμένη καὶ διὰ τοίτο των μὲι θεῶν Απόλλωνα, των ε ημι - - ' νέα μουσικώτατον καὶ σοφώτατον ἐκεινον,

εἰ οὐ σοφιστης κάρτα παραπαίο ν χέλυν. οῖτιχὲ πρὸς την μουσικην οἰκειοτατα διέκειντο οἱ αρ-

κέναι πῆσαν αυτου την ποίησιν ἀφροντιστὶ τους πολλοὐς ἀκεφάλους ποιεῖ στίχους καὶ λαγαρους, λιει μυ--ς πινοφάνυ δὲ καὶ Σόλων καὶ Αροις, καὶ Φωκυλίδης, ἔτι δὲ Περίαυδρος ὁ Κορίνθιος ἐλεγειοποιος καὶ τῶν λοιπῶν οἱ μὴ προσάγοντες προς τὰ ποιήματα μελφδίαν, ἐκπονουσι του στίχους τοῖς

μω πιι τὴ τάξει τῶν μέτρων σκοπιῶσινοπως αὐτῶν μηδεὶς κέφαλος ἔσται μητε λαγαρος οὐ- μυουρος Ἀκέφαλοι δέ εἰσιν οἱ ἐπὶ της ἀρχ την χωλότητα ἔχοντες μειδη νῆάς τε καὶ Ελλήσποντο-ῖκοντο.

ἐπίτονος τετάνυστο βοος ἶφι κταμένοιο. λαγαροὶ δὲ οἱ ἐν μεσω οἱον αἶψα δ' αρ' ἰοείαν φίλον υἱ- θ-ο. τῶν α- ηγείσθην υσκληπισυ δύο α-- μύουροι δε εἰσιν οἱ ἐπὶ της ἐκβολῆς οἱον Dῶες ' ἐρρίγησαν, οπως δον αἰολον ὁ ν.καλη Κασσιέπεια θεοῖς δέμας ἐοικυῖα. - του φερον ἐμπλήσας ασκον μεγαν, ἐν δὲ καὶ φα, 33- ιετηρησαν δὲ μάλιστα τῶν Ἐλλήνων Λακερο

147쪽

δαιμονιο την μουσικην πλεί- αντῆ χρωμενοι καὶ συχνοὶ παρ απιτοῖς ἐγένοντο μελῶν ποιηταί. τηρ σιοε καὶ νυν τὰς αρχαίας ωδὰς ἐπιμελῶς, πολυμαθεῖς τε εἰς ταύτας εἰοὶ καὶ α ψεῖς μεν καὶ Πρατίναs 633

διο καὶ οἱ ποι α διετέλουν προσαγορεύοντες ουτως τὰς φδάς γλυκυτάτων πρύτανιν υμνων. καί μέλεα μελιπτέρωτα Μοισαν ἀπο γαρ της του βίου σωφροσυνης καὶ αυστηρίας μετέβαινον ἀσμένως ἐπὶ την μουσικήν, ἐχουσης το κηλητικο της -τημης. εἰκότως Ουν ἐγίνετο χαίρειν -- ακροωμώrens' ἐ--λου-καὶ χορηγούς, ως φησιν, Βυζάντιος Θημη τριος ἐν τετάρτ' περὶ ποιημάτων , οὐχ σπερ νυν τους μισθουμένους τους χορούς, ἀλλα τους - γου -

μένους του χοροs, καθάπερ αὐτο --μα σημαίνει καὶ το χρηστομουσεῖν καὶ μη παραβαίνειν τους αρχαίους της μουσικῆς νόμους συνέβαινε δὲ τ μεν παλαιον φιλομουσεῖ, τους Ἐλληνας μετὰ ταπιτα γενομενης αταξίας, καταγηρ--των σχεδον απάντων των αρχαίων νομίμων η τε προαίρεσις αυτη κατελύθη κοὰ τρόποι μουσικης φαυλοι κατεδείχ σαν, οἷς - στος των χρωμενον ἀντὶ - πραότητος περιεποιεῖτο

μαλακίαν, ἀντὶ δε σωφροσυνης ακολασίαν και ανεσιν.

ἔσται δ' ἴσως τουτο ἀλλον καὶ ἐπὶ πλέον προαχθήσε

ται, - μή τι πάγη πάλιν εἰς το συμφανὲς τρο

πάτριον μουσικην το παλαι- γα - των η-ων τὰς πράξεις καὶ των θεῶν τους μνους δι' δης

ἐποιουντο. μηρος γουν φησὶν ἐπ χιλλέως Τειδεδ αρα κλέα - - ρωων. καὶ τον Φημον δέ φησιν ὁτιπολλὰ βροτῶν θελκτήρια οἶδεν,

148쪽

το δὲ ε ς τουτο καὶ παρὰ τοῖς βαρβαροις σώζετο, φησι Θείνων ἐν τMς Περσικοῖς την γουν μέροτου πρώτου ἀνδρείαν - τον μέλλοντα πόλεμον ἔσεσθαι προς Ἀστυάγην προείδοντο οἱ δοί. 'οτε ορορ φησὶν πη σατο την εἰς Πέρσας ἀποδημίαν ὁ ρος ' ἐγεγονει ἡ αυτου προτερον ἐπὶ τ ψαβδοφόρων, εἶθ' υστερον ἐαὰ τῶν οπλοφορω καὶ ἀπηλ-

λων τότε, Ἀγγάρης νομα, υτο ν των δῶν ὁ ἐνδοξότατος, εν εἰσκληθεὶς τά τε αλλα των εἰθι- σμένων καὶ το ἔσχατον εἶπεν, ἀφεrτα ει το ἔλος θηριον μέγα θρασυτερον ος ἀγρίου ο ἀν κυριευση

μαχεῖτω ἐρομένου δὲ τοὐυστυάγους, ποῖον ρίον; εφη Λυρον τον Περσην. νομίσας ουν οὐ λαυτονυπωπτενκέναι καὶ μεταπεμπόμενος ουδὲν ἄνησεν. '34. ἐγώ δὲ ἔχων ἔτι πολλα λέγειν περὶ μουσικης, αὐλῶν ακούων βόμβου καταπαυσω τὸ πολυλογεῖν, τα ἐκ Φιλαυλου Φιλεταίρου ἐπειπών οὐZευ καλόν γ' εστ ἀποθανεῖν αὐλουμενον. τουτοις ἐνήδου - μόνως λα-σία αφροδισιάζειν ἐστίν. οἱ δε τους τρόπους ρυπαρους ἔχοντες μουσικης ἀπειρί' εἰς του -- φέρουσι ἡ- τετρημένον. μετα δὲ ταυτα ζητησεως γενομενης περὶ σαμβυκης, ἔφη ὁ Μασούοιος ξυφθογγον εινα μουσικὸν ογανον την σαμβύκην, διειλέχθαι τε περ αυτου Ευφορίωνα τον ἐπιποιον ἐν π περὶ ἰσθμίων, χρημαι φησας--- Πάρθους καὶ ρωγλοδύτας τετραχόρδω 63Φίντι ἱστορειν δὲ τουτο Πυθαγόραν ἐν τω περὶ της ἐρυθρας θαλάσσης καλεῖται δέ τι καὶ των πολιορ

149쪽

κητικῶν οργάνων σαμβυκη, ου τότε σχῆμα και την κατασκευην αποδείκνυσι Βίτων ἐν τῆ ορυτταλον τριακοστῶ τρίτω των Σικελικῶν των κατὰ πόλιν, ς ἀπο δύο ονων προσάγοιτο τοις των ἐναντίων τείχεσι

κολεῖσθαι τε σαμβυκην, ἐπει , -- ἐξαρθῆ, γίνεα- σχημα νεὼς καὶ κλίμακος τοποιουμMuri , μοιον δέ τί ἐστι καὶ το της σαμβυκης Μόσχος ν ἐν πρωτω Μηχανικῶν ἐωμαΓκον εἰνω λέγει το μηχάνημα κοὰiu Nρακλειδην - αραντῖνον ευρεῖ, αὐτου - εἶδος. Πολυβιος ἐν τη γδόη των ἱστοριῶν Μάρκελλος φησὶ δυσχρηστούμενος ἐν τῆ Συρακουσῶν πολιορκία - τῶν ' -- ω - σωτασκευασματων λεγε ταῖς μὲν ναυσὶν αὐτο κυαθίζειν ἐκ θαλάσσης υρ- 1 χιμηδην, τα δε αμβύκας ραπιζομενας σπερ κπότου μετ' αἰσχύνης εκπεπτωκένια 35. εἰποντος δ ἐH τούτοις Αἰμιλιανο , ἀλλὰ μην, λέταῖρε Μασουριε, πολλάκις καὶ αυτος ἐν ἐννοία γινομαι, μουσικης ων ἐραστης, περὶ ' μα - ει, διδος καλουμενης, πότερον -- εἶδος ἡ κιθάρας ἐστίν ο μὲν γαρ ηδιστος Ἀνακρέων λέγει που ψάλλω δ' εἴκοσι χοοδαῖσιν μάγαδιν ἔχων ἁ Λεύκαοπι συ ηβῆς.

τούτων

λυδός τε μάγαδις αυλος ηγείσθω βοης. 0περ ἐξ ηγουμενος ἰαμ-- ωσι,--χ πο γροψ πικος, ον μάντιν ἐκάλει Παναίτιος ὁ Ῥόδιος φιλόσοφος, δια

νοίας, γένος αυλου φησὶν ναι - μάγαδιν, Ουτ' 'Αριστοξέν--σει εἰπόντος ἐν τοῖς περ αυλφῶν

150쪽

χεστράτου ' πεποίηται γαρ καὶ τουτω δύο βιβλία περὶ αυλητῶν. υκ ἐπεχε τοίτο ουδε Πυρρανδρος ἐν τ'

πε, αυλητῶν, οὐδὲ Φιλλις ὁ λιος ξυνέγραψε γὰρ - ουτος περ αυλητῶν - μφράνωρ. ρυφων οεν δευτερωπερὶ νομασιῶν λέγει Ουτως ο δὲ μάγαδις καλούμενος αυλός. κε παλιν μάγαδις ἐνωναξανδρίδης ἐν οπλομάχ φησίμάγ-ις λαλησω μικρὰν ἄμαχοι καὶ μέγα. 16τη. απιρίαν ἀν μοι ταύτv--δεὶς αλλος δυνήσεται

απολυσασθαι, καὶὲ Μασούριε. σύ. 36. καὶ ς ἔφη Λίδυμος ο γραμματικος ἐν ταῖς προς χωνα ἀντεξηγηοεσιν, ταῖρε Αἰμιλιανέ, μάγαδιν αυλὰ ἀκουε τον κιθαριστήριον ου μνημονευμ 15υριστόξενον ἐναρώτω περὶ αυλιῶν τρqσεως, λέγοντα πέντε γένη εἰναι αυλῶν, παρθενίους παιδικοὐ κιθαρ- Ἐρίους τελείους περτελείους ἐλλείπειν συνδεῖ παρα-φ'χων τον τέ σύνδε - ω ἡ μάγαος αὐλος ὁ προσαυλούμενος ζ μαγάδι η γα μάγαδις οοργανον ἐστι ψαλτικύν, ς υνακρέων φησι Λυδῶν τε υρημα διο καὶ τὰς λυδὰς ψαλτρίας φησὶν εἶναι 6'γων ἐυ αξυμφάλη διὰ τούτων

ὰλλ' , λυδαὶ ψάλτρια παλαιθετῶν υμνων αοιδοὶ τοὐξηνον κοιμησατε. 5635 Θεόφιλος δ' ο κω -διοποιος ἐν Νεοπτολέμ--ὶ τοτη μαγάδι διαψάλλειν μαγαδίζειν λέγει ἐν τούτοις πονηρον υἱον και πατέρα καὶ μητέρα ἔστι, δίζειν ἐπὶ τροχοῶ καθημένους οὐδεὶς γαρ ημων ταυτοκασε ται μως. Ευφοριων δ' ἐν τω περὶ Ισθμίων παλαιον μέν η τ οργανον εἶναι την μάγαδιν, μετασκευασθῆνμ β