장음표시 사용
501쪽
Terrae Caselique consiliis alimonii uin instans periculuin praevidisse et, cavisse linxerit, seoque saliutast sententia in Obscuraverit et corruperit. Atilite simili lor ab eo otiam antea peccatum esse aiunt quum in Iovis tum in Saturni sabula. Nam Saturnum quoque de imminente sibi periculo non sua prudentia sed Terrast Caelique praedictionibus admonerisecit. item iliae liorum consiliis instructum Iovem quum patre tum Titanibus Suli riorem evadero. Uuod quum vera harum sabularum sen-lsentia sine dubio haoc esset, ut post i aelum Saturnus, post Saturnum lupiter propter maiorem sapisentiam regnum obtinuisse dicerentur, nunc contra apud vi siodum maiorem sapientiam non in his duobus. sed in Terra et Caelo esse videt t. X sempe Si sapientiam eandem esse dicimus illiam satorum cognitionem, quod tamen veteribus fortasse non ita visum est. lli enim salum suum etiam diis esse crediderunt, utpote qui non ab omni aeternitate suissent. seil Originem haberent ex causis quibusdam naturalibus et reconditis, unde spium Ortus Porum tum sors sutura penderet: huius autem sali sui non pariter omnes
gnari S csso, ipsis ni iluo ad o Iovem, i iamvis c terorum omnium summum moderatorem, i pii iluae cuiusque sors fatalis esset cognitum perspectu milui' haberet. de suo tamen ipsius salo admonendum suisse pereus, qui . iplum originibus rerum ac principiis propiores essent, etiam
saturum magis gnari videri poterant Ab his igitur ille didicit in satis esse, ut periculum ipsi a suis et Melidis liberis imminerset, id tamen i veri posse. Si ipse gravidam uxorem imbiberet. h. e. tutum eum a periculo fore, Si summam saltientiam ipsi' lolam suam saceret, ut nemo uni tuam existere Salii0ntior posset. Saturno simile periculum
praedictum, nei lue tamen eius doliollendi ratio indicata erat, propterea scilicet. quod liuic fatale orat utique imperio excidere, utpote quod alteri maiori ac sapientiori doberetur. Ita pie quod ipse consilium iniit liberos interimendi, is tu salum oluderet, caruit eventu. Uuod vero Centiman0s Iupit u Terrae monitu liberat socios lue sibi contra Titan 'sadiungit, ne hoc quidem sal, lentiam in eo minorem fuisse ostendit. Nam si in salis suit, ut Centimanorum auxilio Titanes oti primi deberent, cur de salo Iupiter. salva sua sapientia, admon 'ri a vetustioribus numinibus potuerit. paullo ante diximus: moderari autem Continianis solutis,
immensasilue eorum vires Sic gubPrnare, ut servirent tantum ipsi, nocere autem et perturbare suturam rerum constitutionem non amplius 23ὶ CL ad Aeschyl. Pronaeth. p. 37. 38.
502쪽
possent, id vero maioris cuiusdam sti excellentis sapientiae fuit, is ia prum Saturnus carerset, ne Oxsolvere ilia idem illos vinculis. ipitibus a Caelo constricti fuerant, ausus est. - Hanc igilii r harum fabularum Si ni 'ntiam a thengonia se compositore. iluamvis non disertis v rbis indica
ui illi id significetur allonium alituo intelligoni ua lociorem sug re vix pos-Sit. Ego autem, iliis, saepius ipse illum vituperavi, eo magis ossicii mei ε sse duxi, ut eum ab iniusta aliorum vituli eratione defenderem. Nunc liorse piar iluae reliqua sunt de gi'nealogicis. Mi ei a Iovis coniux Thoniis numeratur, quae trium II oraruna loliden ulue Parcarum mater sit; tertia Eurynome, o pani lilia. una sex iis luno in antii tui ore iluadam mythologia multo ampliorem, is iam iiiii vulgo Oceanidibus tribilitur, locum ac dignital in habuisso videntur. 18
IIuius ex Iove tres siliae sunt, tiuae Gratiae vi cantur. Quarta uxor ceres Si, ex illia Proserpinam suscipit, mox a Plutono in matrimonium ducondam. Uuinta est Mnemosyne, qua novom Musarum niatur iit, S Xla Latona. x illia nascuntur Apollo set Diana, Soptima deni luc et I Ostrema Iovis uxor Iuno est tuae uehen, Martem, it illi iam parit. Ipse autem Iupiter ex capite suo Minervam edit, tiliam Melis olim sex ius semino conceptam in lucem edere. tiuum degi liliretur, ii ilui, strat. Iuno autem, hunc parium indignata ot aemulata, ex Sumet ipSasilium parit Vulcanum. - Se Iuuntur Neptuni nuptiao cum i mphitrite unde illius Triton nascitur, et Mariis eum Venere, ex qua Pavor. Terror, Harmonia gignuntur. Hinc aut in rursus ad Iovem oratio roV r- litur onum rati luo litos illo silios non iustis nuptiis. sed sui livo con- rubilia, i ii que sex dρnhns maioribus. s d ex minoribus adeo tuo ex mulieribus mortalibus. sod quast hosti a immortalitatem nactae Sunt,proer averit. et is iidem ex Maia, Atlantis filia, MPrcurium, e Semele,
Cadmi lilia. Dionysum. ex . lcmena Herculom. Comini inorantur deinde Vulcani nil pline cum Aglaia. una Gratiarum, Dionysi cum Ariadne Minois lilia, qua ' quum mortalis osset, Iovis bonplicio immortalitatem nacta est. Ihu ulis doni lust cum Hebe s. Iuvonia, quam Iovis et lunonis filiam esse si lira cogntavimus. uis tribus hoc commune PSi, quod nulla ex iis progenises memoratur. Et Vulcani ilui iti an ex Aglaia liboros no ab aliis quid in tradi arbitror: Dionyso aut in sex Ariadne a nonnullis tres lilii nati osse dicebantur, Oenopion, Euanthes, Staph Ilus, uer culi ex iuventa duo. Alexiares ot Anicetiis. Sed hi. opinor, aut nundum nati erant, quum haec theogonia componeretur, aut tam ObSeuri, ut
503쪽
compositor eos aut ignoraret aut praetermitisendos certo iudicaret iii tali carmine, quod nolailiores tantum et quorum celebrata in sabulis memoria esset, complecti deberet. Ceterum sunt parva quaedam in hac parte Ossendicula: unum hoc. quod Vulcani cum Aglaia nuptiae non commode inter Dionysi et Herculis natalia et matrimonia interii ununtur: nam rectius sine dubio fuerat, eas statim post Martis cum Venere nuptias et progeniem collocari v. 936, quo facto et frater fratrem eadem matre natum continuo sequeretur, et Dionysi itemque Herculis natalibus statim etiam matrimonia eorum subiungerentur. Nescio igitur an hos duos versus, qui sunt 944. 945, post v. 936 transponendos suadeam: nisi sorte hunc, qui nunc est, ordinem compositor propterea praetulerit, quod illa tria matri munia, Vulcani, Dionysi. Herculis. paritor sine subtile commemoranda fuerunt. Altera ossensio est, quod quum c teri omnes, quorum hoc loco natalia reseruntur, utrumque parentem immortalem haberent, his Hercules immixtus est, mortali matre Alcmena prognatus. Nam Semele, Dionysi mater, quamvis et ipsa mortalis nata, postea tamen immortalis facta est, quemadmodum ipse poeta nos docet v. 94l. Hanc ob causam veteribus quibusdam
duo illi versus de liercule, 942. 943, spurii esse visi sunt εὶς sed iniuria, ut arbitror. Nam praetermitti Hercules a poeta propterea non potuit, quia inter deos post obitum receptus et nuptiis quoque divae Iuventast dignatus est. Accedebat autem fortasse etiam haec ratio, quod mal ser eius 1lcmena pariter atque Dionysi Semele immortalitatem nacta is osse credebatur δ ): quamquam velles hoc de illa itidem ut de altera significatum. Denique v. 937 matrem Mercurii Maiam Atlantis siliam esse audimus, de nuptiis autem Λilantis et i pios ille lilieros genuisset
nihil nec antea, quum de eius ortu referretur, accepimus, ne ple nunc
saltem quae mater Maiae fuerit audimus, contra ituam aliaS in theogonia fieri solitum est. Νam quod Semelae quoque et Ariadnae patres
tantum, non matres, Alcmenae autem ne pater quidem memoratur: harum, utpote mortalium, diverSam rationem eSSe apliaret. Pecratum
igitur in Maia esse dixeris: quamquam hoc leve et facile ignoscendum
Postremis septem versibus, 955 - 961. de Solis cum Perseide Oceani lilia, coniugio eorumque liberis Circe et Aeete, ac de Aeetae
504쪽
cum Idria, item O pani lilia, nuptiis refertur, unde Med a nata ost.
quam quidem . quum ressentiores poetae ut mortalem mulierem indu cant. anti piitus in doarum numero habitam esse satis conStat. - Η inr, absolutis deorum generalionibus, post brevem Musarum invocati in Pin sequitur enumeratio dearum immortalium, quae e mortalium virorum
complexu liberos popererunt, Chres ex Iasione Plutum. Opulpntia doum. Harmonia e Cadmo Ino, Semelen, Agauen, Autonoen. I olyduruin, Callirrhoe, Oepani filia. e Chi FSaore Geryonem, post ab Hercule interemptum, Aurora e Tithono Memnonem ci Emathion ita, e Cephalo Phaethontem, post a Venere Iiropter pulchritudinem raptum templique
sui custodem et daemunem factum. Modea ex Iasone Mod una. Psamatherisereis ex . earo Phocum, Thelis o Peleo Achillem, Vonus ex Anehiso Aeneam, Circe ex Llixe 1grium et Latinum. Calypso donii lue ex stodem Nausi thoum et Nausinoum: quae omnes qua ratione a poeta huc Drdine senumeratae sint, alibi dissserui. simulque pliam nullam Pausamesso dixi, cur hanc appendicem ab alio, ituam qui supeliorem theogoniam compOSuerit, assulam esse credamus. Iam vero manifestum est talem dearum a viris mortalibus compressarum enum rationem propter ipsum argumenti genus non modo theogoniae, quae de deorum dearumque coniugiis et generationibus exponeret, aptissime subiungi sed Di iam alteri carmini quo mulierum mortalium cum deis concubitus ac liheri percenserentur. praemitti potuisse: id Iuu re vera factum Psse ipsi postremi duo versus domonstrant: νDν δε ri ναικίδν νυλον Gείσατε, ἰδνεπειαι Mocσαι υλνι ut ιύδες, χ opeat Λιὼς Πι ιποιο. Fuisse autem novimus de mulieribus deorum con laressu liberos enixis carmen nobilissimum, Catalogum sive pluraliter Calalogos appellatum, eidemque. cui theogoniam, Hesiodo adseri pluin. Uulit igitur veri similius. quam hunc ipsum catalogum esse, ad iluem PPr appPndicem then-goniae ill0Sque, quos supra posui. v 'rsiculos transitus factus sil Nam
quae contra hanc sententiam nonnulli tiro tulerunt. levia omnia nullius que ponderis esse Salis a mo ea, quam si lira signi licavi, dissertationsedemonstratum esse arbitror. Quodsi ab eodem homine hanc appendicem theogoniae cum clausula sua atque th ogoniam ipsam compositam eSSE Statuimus, - quod cur aliter statuatur, nulla prorsus ratio PSt, - CODSequitur necessario, aut eiusdem item hominis theogoniam eSSe, cuius fuerit catalogus, ad quem postrema theogoniae pars tranS
505쪽
esse eo consilio. ut catalogo prastini iteretur. Perfacile sine dubio foret 20 haec diiudicaro, si comparare allorum carmen eum altero licet Pt: sie enim pulselleret, ilii id alit similitudinis aut diversi latis intercederei vel in dicendi gon pro oratiotiis pie li alii lii, vol in compositionis arti licio vel in rerum tractation se aliis quo signis eliis modi, quae in tali causa iudicium nostrum regero dobent. Nunc autem quae Supersunt caldi igis ragmenta et pauca et perexigua sunt, ex liuibus neque univorsam carminis doscriptionem. unde exordium ceperit quamque rationsem in contexendis gonealogiis sequutuiti sit . nec ipialis omnino c0lor utque habitus supril. satis liquido cognosci liussit. Quid quod Saepenumero, ubi Hostudiis auelor alicuius labidae citatur, ambiguum est, catalogusne intelligondus sit. an Eoeae, alius poetae opus, Sed a pleris lue tamen Η 'siodo tribulum et cum catalogo coniuncti ima si). Hoc unum constat. in catalogo plurimas vel narrationes vel descriptiones gonoalogiis contextas fuisse: vehit in Argonautarum sabula, quum d il instro oorum diceretur, terrarum quas peragrassent silus et miracula lana copiosedoscripta esse videntur, ut haec para etiam proprio nomino περιοθος appellata sit -y, Ad hoc igitur exemplum Pliam in theogonia narration os ol di scription s cum genealogiis conuiositas habemus, ut non immorito Diomedes, illo quem in principio liuius dissertationiscitavimus loco. in historica sperie Porseus aut una cum catalogo aut pro catalogo th ogoniam numerare potuerit. Ac de genealogica quidem huius parte manifestum esse arbitror, multas generationes non aliam ob causam commemoratas esso, quam spiod eorum, qui generali sunt, Deipiens in ratalogo mentio fieret quo perlinel omnis Issi ortynissa milia: in narrationibus autoni ex ingenti multitudine sabularum, quae de diis serobautur, nonnullas tantum roripi potuisse 3pparet, certo quodam adhibito delectu . Institutam igitur a compositore hanc rationem videmus, ut ea potissimum narraret, quae maxime pertinerent ad caelestis ac mundani regni mutationes set vicissitudines declarandas: idque prudenter ab eo factum esse non poterit negari, quamvis in ipsis
263 Vid. Mareksebetat. Hesiodi, Eumeli et e. fragm. p. 106 sqq. impr. p. 109, et nos in censura edit. Goctiling., Dium. antiquar. ann. 1845 suppl. no. 19 p. l 50 27, Id mihi probabiliter eolligi posse videtur e , et his Strabonis, II, 3 p. 302itoni. II p. ba Tnuch n. , ubi Ephorum dixisse refert, ἐν γ ν inrant Micyν γ ης Περιοδν apud Hesiodum Phineum ab Harpyis abripi. lias aliorum coniecturas memoravit Marchscheis. p. l97 sq.
506쪽
quidem narrationiblis permulta aut desiderari aut reprehendi posse vel
ex iis, quae a nobis exposita sunt, satis appareat. Longe uberior autem r lirehendendi nascetur in ateria. si quis omnem earminis structuram et habitum ad artis regulas oxaminet: nec desuerunt, qui huiusmodi censuram Strenue exercerent. notarentque partim genus dicendi varium et inaequale, orationem modo tonuem, sine ornatu, humi repentem sed tamen nativa quadam simplici lato et elegantia satis commendabilem, in udo, ubi allius assurgere conaretur, tumidam atque inflatam et inani ipiodam strepitu , orborum aures obtundentem, alibi odiosam aut earundem . aut similium sumi illarum repetitionem, quae summam artis di lue iugenii inopiam tirod rot, porro compositionem partium et iuncturam nimis sa 'po duram at iust inconcinnani, transitum ab alia adi alia in praecipitem et abruptum. in ipsis denique partibus tantam dissimilitudinem. quae maliis flum saceret. esse hanc theogoniam non unius puelae opus, Sed ex variis aliive diversis carmini hus aut carminum partibus coagmentatam. IIa c alitue lalia nos ipsi non semel in supe- 2lrioribus Scriptionibus notavimus. qi iam obrem si quis cynsores theo guniae, qui adhuc extiterunt. acorrimus otiumstret, vel praecipuum in
his locum nobis assignare dobobii. Et tamen permagna eSt inter nos ceterosque dissensio. Illi enim sic foro iudicarunt: lieri nullo modo
potuisse. ut tale carmen, iam inconcinnum atque inelaboratum, a quoquam vetere pi ola, nedum ah Hosiodo, uomeri aemulo, componeretur: quod quum tamen suisse Hesiodi theogoniam magno consensu traditum Sit, confisequi necessario. ul ea multum diversa suisse statuatur ab hac noStra. ac procedonte demum tempore, multis partibus amissis.
lacunisque aut plane nou aut male sartis. plurimis autem alienis admixtis, in hanc quam nunc videmus formam sui plane dissimilem evasisse. Nobis autem consensus ille de Hesiodo theogoniae auctore haudquaquam eam vim habere vidi,tur, ut non liceat rem, tanquam promus inceriam, in medio relinquoro: do hac Voro, quae nomen Hesiodi praeseri, theogonia pro certo affirmamus, nullum adhuc argumen tum prolatum, nullum indicium demonstratum esse. unde colligi reclepοSSit, aliam quandam et ab hac, quae nunc est . admodum diversam unquam a vel ribus tractatam esse. Uuid tu id enim, ut dictum ab Hesiodo in theogonia, verbis haud ambiguis a veteribus memoratur, id etiam in hac nostra theogonia dictum videmus, et quae a nonnullis in contrariam partem disputata sunt. haec omnia liquido et sic ut contra dici non amplius possit resutasse nobis videmur in dissertatione de 32.
507쪽
salsis indiciis lacunarum ille ligo iliae Hesiodeae ante undecim anuus edita. Item nulla est liuius theogoniae pars. quae quidem alicuius momenti Sit Iuam ali sui S se a veterum exeniplaribus ullo idoneo argu mento demonstrari pias sit. Non de Singulis versiculis loquor, sed de eiusmodi locis, qui ud universi operis description m pertinent. Ilorum enim nullus est. de quo non unum aut alterum antiqui scriptoris testimonium, aut certe una aut altera veterum grammaticorum vnn talio
ex tot, ex erudita schola Alexandrinorum, florente adhuc doctrina piarie critica ψ' . Uuodsi cui sorte liboat obiicere, lioluisso lamen lieri ut ah Alexandrinis legoronlur, quae ali tu ut ante in culis nondum lucta, sed interim ah in torpolatori luis addita essent, huic reSpondebitur, potuisse sano, ut alia multa, Sic illud quoque si ri; reapse autem ut factum esSe credamus, non eo nos adduci, quod ipsis sic placeat, Sed argumenta desiderare ad rem demonstrandam idonea. - Illud autum vix dubitari posse arbitramur, quin sue lint omni tempore, qui Spuriam hanc theogoniam et ab Hesiodo abiudicandam esse intelligeroni. De Boeotis quidem, poetae pissiti laribus, Pausaniae testimonio, IX, 31, 4, comperimus, eos nihil illi praseler' Eerce adscripsisse, ipse autem Pausanias theogoniam corto sibi si s , positiciam videri non semel pro sile-22 tur 3. Neque is hac in re Boeotorum solum ti dein selluutus videri debet: sic enim ne catalogum ipti deni, quem sine ulla suspicionis significalione citare solet δ' , genuinum habere potuisset: sed habuit il-28ὶ duae extant scholia iii theogoniam a ByZantinis magistris medioeriter
ductis et lior luam saepe ineptis conscripta esse a pliaret: sed insunt tamen non nulla ex cruditis Alexandrino mi in commentariis derivata, quae id quod a ine dictum est comprobent; nam pertinent ad quamvis maior' ni carminis part m. Inveniuntur talia in schol. ad v. 2. 5. 17. 6S. Ili,. 117. 126. I 34. 233. 250. 2ST. 293. 3l3. 323. 32i . 379. 459. 484. 56,5. 573. 746. 767. 872. 914. 926. 934. 99l. 1004. De signis autem, unde diςnosci haec a B tantino mim quisquiliis possint, dixi in diss. ile schol. theog. anii. IS4, edita. Aliorum vel grammaticorum vel seriptorum harii generis testimonia. in quibus nou nulla eorte Alexandrinis illis non recentiora, de omnibus theogoniae partibus, e Muigellii libro de emend. th. Iles. peti possunt. 29, Vid. IX, 27, 2: 'Πσίοδον η τον 'II 3ιόδρο θεογονιαν δ σποι σαλπα. ib. 33, l: II 3ίοδος ἐν δε oro νω'-nrφ v ίλον rhi θεογονίαν. Seme Itantum, I, 24, I, th ogouiam sine suspieionis tosti fit ratione citasse videri possit. Sed pertinet is locus potius ad O. et D. , quorum narrationem eum Pa , quae in theogonia est, conludit. Vid. dissert. nostr. de Pand ira p. 2l l 29l l.
30ὶ Vid. I, 3, i. 43, l. II, 6, 3. De II, 26, si non liquet. utrum Catal. an Eoeae
508쪽
lius iudicii etiam alias sino dubio vel rationes vel auctoritates. Et de theogonia quidem ah Ilosiodo abiit dicanda pleros tuo consensisse ipsius
θεοὶ ni/ίαν εἶνat εἰσὶν oli Posti σι : sunt qui Hesiodeum carmen theogoniam esse credant: nam sunt qui, εἰσιν Di, quum dicit, paucos luosdam significat a P lerorum cons 'nsu dissensisse. Critici Alexandrini quid iudieavorint, a nullo relatum esse memini; hoc tamen in alterio est. ipiam vis saepe ab uno aut altero eorum Hesiodus in theogonia cil tur, hine non consos Iul. eos VPre ΗΡ-siodum rarminis auctorem cr0didisse i). I oluorunt enim brevitatis causa tralaticio nomine uti, ubi nihil referret, vortina ne id an salsum Psset, quemadmodum hodiequo in citandis Iliadis aut Odysseae locis Homeri numine etiam illi utuntur, qui aut allorum earmen aut mullas in utroilue part 's Homeri esse negant aut ne suisse qui dein ullum Homerum suspicantur. Λlque eadem haec observallo etiam ad alios quosvis veteros scriptores liprtinet Hosiodi theogoniam in morantes, quorum unus ahristi tot si gravissimus in huiusmodi causa auctor, conuirobare observationis veritalem potest, quippe qui licet Orpheum poetam tum piam fuisse docuerit nomen lamon Pius usurpare in commemorandis Di phicorum placitis non veritus sit. Vido tur autem omnino haud admodum dissimilis Hesiodi alituo Orphei conditio. Nomen utrius pie clarum, sed sabulis involuta memoria, et in carminibus, quae mulla uirique adseri huntur, complura ar-3li Minus eonsiderate Wolfilis Proles: g. ad Hom. p. CCLVII l, rumque Sequutus Bodius, de Orph. p. bi, ex Aristoniel geholio ad II. XVIII, 39: ὀ rou
32ὶ Cie. de nat. deor. I, 38, 10T: Orpheum poetam docet a ristoteles nunquam fuisse, et hoc Orphi eum earmen Pythagorei serunt cuiusdam fuisse Cercopis. At Orpheus, id est imago eius, ut Vos
vultis, in animum meum sappo in eurrit. Perperam haee verba sie a nonnullis accepta sunt, quasi non hoc Arist. negasset, fuisse ullum Orpheum, Sed illud tantum, postiam Orpheum fuisse. Nam manifestum est in hoc contextu Or-plieiani a Cicerone afferri pro ex inplo rei, quae, quum nulla sit, cogitetur tamen, id quod fieri non posset, si eogitationes ex imaginibus tantum rerum nascerentur, quemadmodum Epicurei volebant. Veram Ciceronis sententiam perspexit is, qui
saepe O ς πέπνυται, Lobeckius in Agl. p. 349, neque sesellit ea C. V. d. Croni uin, De Orpheo Erlang. 1839 p. z. S, quamquam is Ciceronis testimonio de Aristotelμ diffidit, sine causa idonea, ut equidem arbitror. Ssed hanc rem persequi
longum est neque hoe locu necessarium.
509쪽
gumentis certe Ilon Ia agit Opendi diversis. Nam praeter theogonica,
seu de generationibus divinis, etiam de agrorum cultura Orpheus non minus quam Hesiodus scripsisse dicitur: porro ui Orpheum suam εἰς 'Aι dou κατώβασιν, sic εἰς Αιδου κc Tai'a- σιν Ηρsiodum cecinisse voluerunt. Litriusque astrologica carmina serebantur; 0rptim 's)οσκ οπ ικα erant, Hesiodi 'Oρνιθοειαν Σεια; denique cum illius Κορνβαντικεῖ, ulterius carmen de Dactylis Idaeis haud inepte componemus. Hoc lamen inter eos dissert, quod, quum Orphei persona sine dubio tuta commenticia sit, de uosiodo non est cur dubitemus, quin vixerit quondam in Boeotia et carminum laudesta inclaruerit. Crescente autem. ut lit, cum tempore fama et claritate nominis, laetum est postea, quum, quae ipse cecinerat, aut periissoni aut parvae tantum reli pilae eorum superessent, ut multa, quae in simili quodam genere versabantur, ii iam in quo illum excelluisse fama sere- ἰhat, pro Hesiodeis venditarentur, iluae iIui accuratiuS examinaret. Πρα hominis ii que adsto aevi eiusdem esse agnosceret . Horum maxcelebratus erat Catalogus . iptippe lilenissimam sabularis historiae moriam complexus, cui mox Eostae, alius auctoris carmen sed argu-- monti eiusdem, adiectae. theogonia aulem, ut equidem arbitror, pr G-xa est. Nam eiusdem hanc atque catalogum auctoris suisse minus credibile est, stiluidem ille, etiamsi forma non dissimili ex genealogiis et narrationibus mixtus, melius tam stri atque concinnius compositus suisse videtur, ut potuerit ab iis quoipio ii ii theogoniam damnarent progenuino haberi. Facta igitur theogonia eo consilio est, ut catalogo praeligeretur: idque consilium pro habilitor Statuemus eo tempore natum esSe, quum primum Graeci vel rum po 'larum suorum opera,
dispersa adhuc et particii latim habita, studiosius comtuirere et quaedam quasi corpora eorum componere coepissoni. Huius autem studii nullum aut prius aut celebratius exemplum extilisse comperimus, quam quod 1 thenis, illa omnium bonarum artium matre aut altrice, a Pisistrato editum est, qui congregatis in aula sua viris illa aetate doctissimis, Onomacrito Atheniensi, Zopyro Ileracleota, Orpheo Crotoniata. ' aliisque compluribus, eorum Opera usus est non solum in Homeri, sed hin ceterorum quoque nobilium poetarum carminibus colligendis, digerendis, restituendis, quibus deinde bibliothecam omnium in Graecia primam adornavit. Et in Hesiodeis quoque quae serebantur oppribus horum virorum euram versa iam esse ipium per se ili sum vix dubitari possit, tum prohatur Plutarchi nata alione, in xila Solonis c. 20, qui
510쪽
ex quodam Hesiodi carmille versum Pisistrali voluntate exemptum esse uerea Megarensi auctore tradit ). Plura de ori,hicis testimonia sunt in quilius Onoma critiis maxime occupatus suit, is qui et vaticinia Musaei interpolasse, et multa orpheo supposuisse arguitur. Non mirum
igitur, si, quod hic in Orphicis, id in uesiuileis iluoque alius quispiam
ausus est, qui, quum catalogo sive heroum genealogiis similem quandam deorum genealogiam praemitti posse aut etiam debere censeret, supplere quod deerat ipse quantum posset conaretur ). Fueritne olim antiquius quoddam carmen theogonicum, uesiodo iure an iniuria adscriptum, ne lue ego scio, neque sciri ab aliis posse arbitror. Si lamen fuerit, nonnihil diversum fuisse coniicio non modo ab hoc, quod nobis traditum est, sed otiam ab iis, quae hominos ingeniosi hinc sol-lorier excerpta Suo qui si pie modo concinnarunt aut posthac fortasso concinnaturi sunt. Reliquias autem quasdam ex anilii uiore theogonia 24 in hanc nostram translatas esse non video cur credam: video potius, quae dubitationem iniiciant. Nam illiuna omnes theogoniae nostrae
partes in duo genera dispesci possint. quorum in altero genealogiae
sunt breviores pie narrationes rerum cum generationibus necessario coniunctarum, in altero aut 'in longiores illao narrationses ac descriptiones, do necate, de Promet litui, de Tilanum bullo, de Tartaro locisque inseris, de Typhosti certaminst: illud prius genus eiusmodi est, qu0d
principato merito dixeris, et sine quo constare theogonia non possit: altorum genus adsitne an absit, minus refert. De hoc igitur nunc non lotiuor; sed in illo priore inesse quaedam aio ab Hesiodeo aevo aliena, et quae ad Pisistrati potius aut non longu priorem asetatem res renda videantur. Illic portinet Nili fluvii nomen v. 338, uomero igitulum et vix anto septimum a. Chr. saeculum in Graecia vulgatum ), item Istri.
34ὶ Falsarium, opus suum veteri poetae supponentem, etiam in prouentio agnoscimus, quod quam is interpolatum . totum tamen abiudicari ab ipsius theogoniae coinpositore nullo modo potest, qui prorsus contra morem veterum vatum studiose providit, ne ignorarent lectores, quis esset, h. e. quemnain se videri vellet, V. 22 sqq. 3b Certe qui nominaverit Nilum neminem invenio ante Solonem, ap. Plutareh. Sol. c. 26.