Bucolicorum graecorum Theocriti, Bionis, Moschi reliquiae accedentibus incertorum idyliis edidit Henricus Ludolfus Ahrens

발행: 1859년

분량: 639페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

5 σοι, εφη, rq ν ράβδον χαρίσομαι, διότι εἶ φυτον υπο του Λιος ἐπ ἀληθεία ολον εἰργασμένον. To εφα μόνον Θεοκρίτου, ὁ δε λοιπός στίχος του Λυκίδα. I et. Παν επ' αληθεία π επλασμένον fion. ' : O τι φιλαλη ' ης πέφυκας. το ἐκ Aιός, ὁτι αφευδῆς ἐστιν olo Zευς, ώς καὶ πιμηρος ου γαρ ἐμον παλινάγρετον Ουδ' απατηλόν,

DTι κεν κεφαλῆ κατανευσω.

- EP ΝΟ Σ'. εν θεοῖς γεγενημένον, ἐπεὶ φιλαλήθης πέφυκας. Li. i5 US. 45. 46. Rec. γὸς μοι και τέκτων μέγα: πλεῖστον ἐμοὶ μισεἰ- ται καὶ ὁ τέκτων ἐκεῖνος, ὁστις ἐρευνα, αντὶ του ζητεῖ, ερ- γάσασθαι οικον χον τῆ κορυφῆ του ορο i ς ros se ρομέδοντος. εν τῆ Κω φασιν εἶναι τοὐτο τό ἴρος. 20 Vet. υλλως. γὰς μοι καὶ τέκτων : Οιον ὁ τέκτων όκαυχωμενος καὶ ἐπαγγελλόμενος οἶκον ποι εἰν D.ρομέδοντος Dpqλότερον ἄρους κεφαλῆς, παντελῶς αδυνάτου τῆς πράξεως

332쪽

νήσου βασιλευσαντος. καὶ ὁ Λιονυσιος τον Πῆνά φησι παρα bτο μέδειν των ορῶν, αλλοι δε τοὐ ουρανο s. αλλοι. τον ῆλιον, ἄλλοι μοιχον γέρας ει ναι τοὐτον. ῆ ώρομέδοντος : τοὐύρους τοs υφηλοτατου, τos τῶν ορῶν μέδοντος τῶ sψει. ἐ

όδρομέδοντα φθσὶ τον Πῆνα ἀγροικικὸς γὰρ ὁ θεός. ὁρος δὲ

Pων υρίων, κατ ἔκτασιν καὶ τοὐτο τos o. o δε νοῶς μισῶ I5 τέκτονας τοὐς καυχωμένους και ποιειν ἐπαγγελλομένους οἰ-

κον ἴσον τῆ κορυφὴ τοί ορους τοὐ ' Προμέδοντος. τοίτο γὰρ

τὰς λέγει Μουσῶν ὁρνιθας μεταφορικῶς διὰ τὰ μέτρα καὶ

την ἐν αὐτοις ἐμμέλειαν. - και Μοισῶν ὀρνιχες: τὰ

α νωτέρω συνυπακούεται απῖ κοινos κατ αναλογίαν τοὐ προρρηθέντος , ῆγουν ἀπέχεινται πλεῖστον ἐμοι και οι ἄρνιθες 25 τῶν Μουσῶν πάντες, τουτέστιν οἱ ποιηταί, ὁσοι προς τον

7) υρνιχες δρνιθες Αἰολικῶς. L. απὸ κοινου ' πλεῖστον απεχθονταί μοι καὶ οἱ ποιηταί. E. N.

333쪽

ομοὐ αντὶ τοὐ ἐρίζοντες, μάταια μοχθοὐσι, τουτέστ4 ματαιο-

b μου. Σιμιχίδα, κήγὼ μέν: ἄλλως ἀρξάμενος ἄλλως

i5 φέρηται ὁ 'Mρίων εἰς ώκεανον καὶ ὁ νότος πνέων ἐλαυνν

τα κυματα, ἐαν ἐμε τον Λυκίδαν vos ἐρῶν παυσu. - TOν Λυκίδαν ὁ Θεόκριτος εἰσάγει ἐρῶντα Μιτυληναίου παιδος γεάνακτος, ὁθεν και εὐχεται ῖνα ευπλοῆ, καν χειμῶνι νότος τὴν θάλατταν διαταράσσυ καὶ των ἐρίφων δυνόντων σφοδροι 20 χειμῶνες γίνωνται. 3.) Rri . X'ῶταν εφ εσπερίοις ἐρίφοiς νότος : καιῆταν ο νότος τα υγρὰ ἐλαυν si κυματα ἐπὶ τοῖς ἐρίφοις δυ-

334쪽

Gὶν ὁτι αυτω καλὸς πλους ἔσται, καν χειμῶνος et ε si, ῶστε τους μεν ἐρίφους ἐσπερας δυνειν και τον 1δρίωνα καταφέρεσθαι, τὸν δε νότον ταράσσε ν τὼ πελαγος. κατασταθήσεταιδε, φησίν, ο χειμών, και ευπλοήσει ο 'Aγεάναξ, αν αυτόντου ἐρῶν παύσρ χαρισάμενος τῆς Δρας. - Hνίκα τὀ ἄστρον 20 οἱ ἔριφοι δύνει ἐσπέρας, σφοδροι γίνονται χειμῶνες κατὰ θάλατταν, καὶ ὀτε 'EZρίων δύνει. G ui. h.)- Ἐριφοι δέ εἰσιν αστέρες δταν δε ἀνατέ λωσιν ουτοι, ἀγριαίνεται ἡ θάλασσα.

335쪽

b Κανώβος, γυνὴ δὲ Κήυκος. Ἀλεξανδρος δέ φησιν ὁ Μυνδιος, ωτι αυτη θεῶν λέλογχε li 11ρθωωνJ φιλίαν: λέγει δε

Λευκοθέαν, IIαλαίμονα, 'Aφροδίτην. ἀλκυόνες ουν ἐκλήθησαν παρα το ἐν α χὶ κυειν. 'Aντίγονος δέ φησιw Oταν γηράσωσιν αἱ ἀλκυόνες, κήρυλοι καλουνται. Ἀριστοτέλης δεl0 δι ξρησεν αλκυονα καὶ κηρυλον καὶ κορώνην. οἱ δε ς ασιν

Orι τα αρρενα τουτων κήρυλοι καλουνται oπερ ἀληθές ἐστι. θρηννιτικον δε το ζῶον καὶ παρα τοῖς αἰγιαλοῖς νεοττευοπι καὶ το κὐμα αφαιρεῖται τους νεοσσους αυτου. δεκατεσσαρας

δε ημέρας φασίν, οταν γεννα, περὶ τας χειμερινας τροπας 15 ευδιάζειν - ας καλουσιν αλκυονίδας, επτα προ τῆς γεννησεως καὶ επτα μετα TVν γέννησιν. - Αντίγονος δέ φησιν, oτι γηράσκουσαι αἱ ἀλκυόνες κῆρυλοι γίνονται. τὸ δὲ ζωον βιοτευει περὶ τον αἰγιαλόν, καὶ ro κωα αφαιρεῖται αυτου τους νεοσσους. ιδ δὲ ημέρας φασὶ περὶ τὰς χειμερινας τροπας 20 ευδιάζειν, ας καλοῶσιν αλκυονίδας. εω ζται δὲ ἀλκυων παρατο ἐν άλὶ κυειν. p.) - Στορε σευντι τα κύματα καταστορέσουσι τα κύματα, γαληναῖα ποιήσουσιν, ἐάν με τουερωτος ἐξέληται, τον di κίδαν. - Ἀλκυόνες δὲ υρνιθες θαλάσσιοι, ων τικτουν ν στορέννυται ἡ θάλασσα.

336쪽

- H φυκός ἐστι το χορτώθες τῆς θαλάσσης ἀπόβλημα. οι 50 ε φυκίον φασὶ βοτάνην την ἐν τω βυθω γινομενην παρὰ το φυεσθαι' ετεροι δε φυκία φασὶ τὰ εν τοῖς αἰγιαλοῖς βρύα

κικιννοειδῆ.

Rec. c Εσχατα φυκία : τὰ κατωτατα, ζγουν τὰ ἐν τω βάθει τῆς θαλάσσης κείμενα βρύα σαλευει. 'M. Gen. I0Vs. 59. Rec. 'Aλκιόνες γλαυκαῖς : ἐπανάληψις τομο.

I et. Γλαυκαις Νηρηῖσι : γλαυκὰς τὰς Νηρηίδας φησὶ

δια το εν θαλάσσρ διάγειν ' ου γάρ εἰσι γλαυκαὶ τον χρῶτα. λέγει δε Λευκοθέαν, Παλαίμονα καὶ Ἀφροδίτην. i5

ξύνει. Vs. 6 l. 62. 20 Ree. 1δρια πάντα γένοιτο : ωραῖα, ἐγκαιρα, ἐπιτήδεια. 58) IN κατώτατα. Lips. τὰ κατώτατα του βυθοῖ. P. τα εις

59) Gμιναφορά. E. L. ἐπανάληψις το σχῆμα. M. - Λια το ευειδεῖς εἶναι. K. M. ταῖς καταπλοτικοῖς η ταῖς καλαῖς. E. η ταῖς 25

λευκαῖς. N.

60) Πασῶν ορνίθων εφιλήθομαν. Lips. - Ἐστιν ἐκ τῆς θαλάσσης η ἄγρα. M. P. Lips., ηγουν ἡ τροφή. M. P.

Iὶ στορέσαιεν , κατακομίσαιεν

Gen. reliquis omissis, κατακοιμήσαιεν Phav. . ubi liaee s. v. στορε

BUCOLICI GR. II.

337쪽

S MOI. IA ET GLOSSAE.

Vet. 'H ωρια : τ- 'Aγεάνακτι ἀποπλέοντι εἰς Μιτυλήνην γένοιτο πάντα τὰ ωρια, ηγουν τα διὰ φροντίδος αὐτ-. ηώρια πάντα γένοιτο : ἀντὶ του φυλακτικὰ ἀπο του ίρω τὸ φυλάσσω.

l0 καῖος καὶ Σαπφώ. φασὶ δέ τινες και παν ἄνθος ἀνήτινον παρὰ το ἄνω τείνεσθαι, ηγουν ῖεσθαι. - Ανηθον τό μάλα θρον η, ἄνισον δὲ το γλυκάνισον ι .

H. Παρὰ κρατι φυλάσσων: ἀντι του εχωμ i5 ἐνθάδε μοι τόδε δῶμα φυλάσσοις' ἀντὶ του , ἔχοις. η μη αποτίλλων τὰ αὐτos ἄνθη, ὁ

δηλοῖ πεφυλαγμένω αυτῶ χρώμενος. L. . s ἰon. ' χReo. Φυλάσσω: ηγουν ἔχων, φορῶν περικείμενον. V φυλάσσων ἐκείνω. 'M. Gen.' - Παρὰ τῆ κεφαλῆ μου τιθεις 20 καὶ πεφυλαγμένον αυτὸν ἔχων. M. ἶen. ILips.)

338쪽

IPt. Τὸν Πτελεατικόν Οἶνον : Πτελέα τόπος ἐν Rβη ἐν 'Αρκαδία ' η τον Θεσσαλικον οἶνον v τον υγείας καὶ ὐώμης παρασκευαστικόν ' η τον ἐν ἀναδενδράσι, παρόσον ταῖς παρακειμέναις πτελέαις ἐμπλέκονται ' η Ἐφέσιον Πτελέα 5 γαρ η γ εσος ἐκαλεῖτο ' η τόπος ἐν αὐτῆ , η ἐν 'Αρκαδία. Ομηρος Πτελεὸν καὶ Ἐλος. η τον ἐξ ἀναδενδράδων, αῖ ταῖς πτελέαις ἐποχοῶνται. η ἀπό τόπου ἔστι δὲ τόπος μέσον Ἐφέσου καὶ βδελητου. tu

IPI. Κύαμον δέ τις ἐν πυρὶ φρυξεῖ: οὐ μάτην

τομο φοσιν. O γὰρ κυαμος διψοποιός. πόσεως δε χάριν τοὐτο φησιν. Vs. 67. 68. 15IH. X'α στιβὰς ἐσσεῖται : υποστρώσομεν καὶ στιβάδα πήχεως.

Rec. N καὶ ἡ στρωμνη ἔσται ἐστιβασμένη ἔς τ' ἐπὶ πῆχυν, αντὶ του εἰςὶ πῆχυν, τουτέστι μέχρι πήχεως - περισσὴ γὰρ ἡ ἐπί - διὰ κνυζης καὶ ασφοδέλου καὶ σελί- π

νου πολυγνάμπτου, ἡγουν πολυελίκτου, πολυκαμπους. 65 'Am Πτελέας τόπου. L,ips. - Πωου καταχρηστικῶς. M. Aφύξω, ηγουν ορυσομαι. M. X. Lipa. αντλήσω. P. αποντλησω. C. E. 66ὶ Πυρὶ παρακαθήμενος. M. Lips. κείμενος. C. L. - Ευαμυς. P. Lips. οσπρια. P. - Τις:J ἄλλος. L. et γουν ἐγώ. E. - Καυσει. 25M. P. ξηρανει. M. P. Lips. Stop. 67ὶ Κεκαλλωπισμένη, κεκωμημένη. M. υπεστρωμένη. E.

339쪽

Eς τ' ἐπὶ παχυν : ἡ ἐς καὶ ἡ εκ παραλλήλου. 'M.

et. πιιβας δε εστι στρωμνη ἐπὶ της γος ἐκ φύλλων

πῆχυν ἔχουσα το υψος. ἰon. ) - Πῆχυν ενα ἐστοιβα-b σμένη. p. - Κνυζα τ' ἀσφοδ έλω: την κόνυζαν κνυζαν εἶπεν. ἔστι δὲ φυτον ψυκτικώτατον, ἔνθεν καὶ ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις υποστρωννυουσι το φυτον τον θερμότητα την κατὰ τα ἀφροδίσια ἐκκόπτοντες. ἀσφόδελος δε βοτάνη πλατύφυλλος, ης ο καυλὸς καλεῖται ανθέρικος. καὶ υσίοδος lo οὐδ' oσον εν μαλάχθ τε καὶ ἀσφοδέλω μέγ' oνειαρ.

ωαὶ ἀσφοδελος ὁ τόπος ὁ ἔχων ἀσφοδέλους, καὶ πιμηρος βῆ κατ' ἀσφοδελὸν λειμῶνα.

- IIo λυγνάμπτω τὲ σελίνω . πολύγναμπτον λέγεται, ἶτιουλον ἐστιν, ως καὶ καμπάς τινας εχειν. i5 Dw. - σφόδελος βοτάνη παύουσα τα ἀφροδίσια. N. Vs. 69. 70. Rre. Και πίομαι μαλακῶς: ηγουν ἡδέως, ἐν ἀναπαύσει.

I. t. Αὐταῖσιν κυ λίκ εσ σ ι: οὐ διαιρῶν εις μικρά, eo ἀλλ' ἐν αυταῖς ἀπνευστὶ πίνων. p.) - Aυταῖσι κυλίκεσσι m. ἀντὶ τουὶ ἀθρόως πίνων καὶ ἀπνευστὶ ἐν αὐταῖς,) ου διαιρῶν εις τα σμικρότερα τῶν ἐκπωμάτων. - Tρύγα δε

τρύγα δ' εἶχεν ἐδωδήν. I, . Gon. )25 68ὶ Ουλω. πὀλυκαμπεῖ τοιουτονγαρ τοσέλινον. M. πολυελίκτου. N. 69) μαλακῶς:J ἐν ἀναπαυσει, ἀναπεπαυμένος. P. ἔαδίως. L. 70) f ες τρυγα 4 μέχρις ου ἄπαν ἐκροφων τὸ πόμα. M. - Ἐπι- στηρίων. M.

b3s, ubi φοίτα μακρὰ βιβῶσα κατ'α. λ. - βῆJ ante Brub , βῆ δὲ Gen.

340쪽

Rec. Και ες τρύγα χεῖλος ἐρείδων : 'γουν μέχρι τρυγος ἀντὶ του του ἐν τω πυθμένι τῆς κυλικος οἴνου. τρῶξ δε κυρίως ο νέος οἶνος λέγεται, καταχρηστικως καὶ ὁ παλαιός νυν-τον τρυγίαν λέγει. Us. 7l. 5Me. Aυλησέν τι δέ: ἀντὶ του αυλῆσουσι. αυλεῖν το δι' αυλου μέλπειμ' ἐνταυθα δὲ το αυλήσουσιν αντι του -ουσιν.

ἄρχοντος. M. Gen. Vs. 72. Iri. Eις δὲ Λυκωπίτας . ξγουν Αἰτωλός. Λυκωπίτας

γὰρ ὁ απὸ Λυκώπης, ἡ δὲ Λυκώπη πόλις Αἰτωλίας. ῆ ἀπό i5

δήμοw Λυκωπος γὰρ δῆμος Αἰτωλῶν. ῆ Λυκωπίτας 1 ὁ ἀπὸ Λυκώπης, πόλεως Αἰτωλίας γ ἐκ Λυκωπέως ἐχούσης την

SEARCH

MENU NAVIGATION