장음표시 사용
341쪽
λ τὸ κενεῆς. ἀπεδοσαν δε τῆς ἐκ Κρήτης ξένης. ἐγράφεται τῆς Σάνθας ώς ἔν τισιν l. - ωλλως. Μία των Νυμφῶν ἡ Σενέα ῆ ονομα κυριον. - Μοὐσα ην ἡ Σενέα. L.
5 Ree. IX'ως ἔρος : τό πἀwJ καὶ οπως περιήρχετο τὸ ὁρος ζητῶν αυτήν, καὶ ὀπως αἱ δρύες αυτὸν εθρήνουν, αλινες ἐκπεφυκυῖαί εἰσι παρὰ ταῖς ὀχθαις τοὐ ποταμοὐ τοὐ Ἱμέρα, ὁπηνίκα ως χαύν Mερρεῖτο υπὸ τοs ἔρωτος ὐπὸ τὸν Aιμον τὸν ἐπιπολῶ διήκοντα, ῆ υπὸ τόν υθων ῆ ὐπὸ την Ῥοδόπην, io ῆ υπὸ τὸν Καύκασον τὸν περὶ τὰ ἔσχατα τῆς γης ὁντα. Vet. Ἱμέρα αῖ τε φύον τι : Ἱμέρα γενικὴ πτῶσις. ἔστι δὲ πόλις Σικελίας καὶ πηγη καὶ ποταμὸς απὸ ταύτης ἔχων rhν αρχήν. ἡ ποταμὸς Σικελίας καὶ πόλις Ομώνυμος. - Pφ' AIμον ὴυθω ῆ Ῥοδόπαν : AIμος ἔρος Θράκης απὸ A ου i5 τοὐ Βορέου καὶ Πρειθυίας. καὶ η Ροδόπη ομοίως ἔρος τῆς Θράκζς. Ree. 6Ο Αιμος καὶ ἡ Ῥοδόπη ἄρη τῆς Θράκης, Gen. L. ips.) καὶ ἔτι o 'Aθως, ως παρ Ἀπολλωνίω τῶ μδίω μυθω ἀνέτελλε κολώνη 20 Θρηικίη.
342쪽
ἐσχατοεντα : τον εν ἐσχάτοις μερεσι τῆς γῆς ἄντα. - ωλ- λως. 'H Καύκασον ἐσχατόωντα : Gen. Mετόν φασιν Ioειναι ποταμόν, περι IoεJ τοὐς τόπους του Καυκάσου ὁρους λάβρως φερόμενον, τρο χώραν Προμηθέως λυμαινόμενον, ον ἀπέστρεφεν 'Hρακλῆς, ἐξ ου φασιν ὁ μυθος.
Vs. 7S. 79. VeL Mσεῖ δ' ώς ποκ εδεκτο ευρέα λάρναξ: τὶς tb καλούμενος Κομάτας - ταυτὸν δε ἐστιν εἰπεῖν Mενάλκας - του οικειου δεσπότου θρέμματα νέμων εν Σικελία ἐν τῶ ορει τῆς Θουριας εθυε συχνάκις ταῖς Μούσαις. o δὲ δεσπότVς αυτοὐ δυσχεράνας κατέκλεισεν αυτὸν εἰς λάρνακα ξυλίνην πειράζων εἰ σώσειαν αὐτὸν αἱ Μομαι. . δύο δε μο- 20νῶν διελθόντων παραγενόμενος καὶ ἀνοίξας ζῶντα μὲν αὐ- τον ευρε, πλήρη δὲ και την λάρνακα κηρίων. - υλλως. Εὐ
ρέα λάρναξ: Λύκος φ σὶ τῆς Θουρίας ἔρος Θάλαμον, υφ'
ω ἄντρον τῶν Νυμφῶν καλοῶσι δὲ αὐτὰς Λουσιάδας οι ἐπι-77ὶ Καύκασον:l ὀρος Σκυθίας. M. P. - ν εἰς τα ἔσχατα 2b τῆς γῆς διήκοντα. K.
343쪽
ἀπο του παραρρέοντος Λουσίου ποταμου. ἐν τουτωποι μην ἐπιχώριος δεσπότου θρεμματα βόσκων ἔθυεν ἐπὶ συχνὰ ταῖς Μουσαις. ου χάριν δυσχεράνας ὁ δεσπότης εἰς λάρνακα κατακλείσας αὐτὸν ἀπέθετο . ἐν τούτω ἐδίσταξεν ὁ δεσπότης, βουλευόμενοςJ, εἰ σώσειαν αυτον αἱ θεαί. παραδραμόντος δὲ διμηναίου χρόνου παραγενόμενος καὶ τὰ ζυγαστρα τῆς λάρνακος διανοίξας ζῶντα κατείληφε. καὶ τὴν λάρνακα πεπληρωμένην κηρίων ευρεν. ἄνακτα δέ φησι τον δεσπότην. Rec. Τον αἰπόλον : ουτος φθονηθεὶς υπὸ του δεσπό-lo του δια τὸ συχνὰ θυειν ταῖς Μούσαις ἐναπεκλείσθη ξυλωρ λάρνακι. Gon.' γ - Κακῆσιν ἀτασθαλίησιν ἄνακτος:διὰ τὰς κακοτρόπους δυσσεβείας του δεσπότου αυτοὐ. Vet. 'Aτασθαλίησιν ἄνακτος . Gen. ) φασὶν ὁτι ὁ Θεόκριτος τὰ του Λάφνιδος εις τον Κομάταν τοὐτον μετε- i5 θηκε. τοίτον γὰρ ἡ μήτqρ ἐξέθοκε τον πατερα ἄνακτα ευλαβουμένη, εἰδυῖα ὁτι ου πείσει υπὸ τοὐ ' μοὐ διακορηθῆναι
μεναι εἰς τὴν κεδρο r/, ἡγουν τὴν λάρνακα, ῆτις ην απὸ κέδρου κατεσκευασμενη, τὴν ἡδεῖαν, διὰ τὴν ἐπισκοπὴν δ λονότι των θεῶν.
et Qστε νιν αἱ σιμαί: Gon. ) σιμὰς καλεῖν ἐεις 25 τὰς μελίσσας το γοὐν πρὸς υποδοχὴν τῆς ἐργασίας αυτῶν ἄγγος σίμβλον καλοίμεν, ὁπου τὸν κάματον τῶν σ*ῶν βάλλουσι, σιμοβόλον τι ον. 79 μωρίαις. C. E. - υ κυρίου ciυTOυ. 6.8lὶ Tqν λάρνακα την απο κέδρου κατεσκευασμένην, ῆτις εἶχεν 30 ἐκεῖνον. M. - Απαλοῖς, νεαροῖς. M.
344쪽
Us. 82. Reae. Ουνεκά οἱ γλυκυ Μοῖσα κατα στόματος χέε νέκταρ : ηγουν διότι ἔχεε κατὰ του στόματος αυτου ἡ Μούσα γλυκυ νέκταρ ζγουν διότι ην ἄριστος μουσικός. et Κατὰ στόματος χέε νέκταρ : Gon. ) αἱ Μου- οσαι γαρ αυτὸν αδειν ἐποίησα ' αἱ Μουσαι αυτὸν γλυκυ- τατον τραγωδὸν ἐποί σαν. δηλοῖ δε διὰ του νέκταρος υπερβολικην τινα μελιχρότ τα, ητοι τqν γλυκυφωνίαν. συνεκδοχικῶς δὲ απο μιας τὰς πάσας δηλοῖ, διὰ δὲ του νέκταρος τὸ
U. Ω μακαριστὲ Κομάτα: τὀ πἀwJ ω μακαρισμου Ιοαξιε Κομάτα, συ δ' ταυτα ἔπαθες, καὶ συ κατεκλείσθqς εἰς λαρνακα, καὶ συ μελισσῶν κηρόμελι σιτουμενος χρόνον μιας ωρας του χρονου, qγουν του ἔαρος, οτε τὸ μέλι ἐργάζονται αἱ μέλισσαι, ἐξεπόνασας ' ἐξετέλεσσας γράφεται γὰρ καὶ ουτως -J ηγουν μετὰ πόνου διήνυσας. εἴθε ἀποκείμενον πην ειναί σε ἐναρίθμιον τοῖς ζῶσιν ἐπ' ἐμοί, νῆγουν ἐπὶ τῆζωῆ τῆ ἐμῆ. - Ἐτος ωριον : χρόνον ενα, ὴ μίαν ωραν του χρονον, ηγουν τό ἔαρ, ἴτε τὸ μέλι ἐργάζονται αἱ μέλισσαι. E. - Εὀφελες: ἀποκείμενος υπῆρχες. E. I eL ὀ μα καριστὲ Κομάτα: Gon. ' γ πέπλασται τὰ 25 περι του Κομάτα υπὸ του Θεοκρίτου παρα τοῖς αρχαίοις ου
82ὶ υτι ἐδε γλυκυ, δηλονότι μουσικὸς ἄριστος. L. - Πόμα ἡὁυ,
o οἱ θεοὶ πίνουσιν. ηγουν τῆν ωδήν. M. 8.3) Π τρέφεσθαι ἡπο μελισσῶν ἔπαθες. M.
345쪽
παραλαμβανόμενα. ὐπο μελισσῶν τρεφόμενον εποιησε τον Κομάταν, καθάπερ ὁ Λάφνις ἱστορεῖται
ουχὶ κεράσταν, ον ποτε θρεψατο ταυροπάτωρ.
- Κατεκλάσθης : η κλεὶς παρὰ Θωριεὐσι κλὰξ λέγεται,
5 ἀφ' ου το κατεκλάσθης. - Ετος ωριον εξετέλεσσας γράφεται καὶJ ἐξεπόνασας : τινὲς τον ολον ἐνιαυτόν. δυ- ναται ἔτος ου πάντως το δωδεκάμηνον λεγειν, αλλὰ τηντων ωρῶν μεταβολην. διαιρεῖται εἰς ν. το γουν εαρ ὁ Θεόκριτος λιον εἶπε, τουτεστι τον τριμονιαῖον καιρόν. διὰ l0 γὰρ Lτο si τριμηνιαιου καιρον πληρουνται τέσσαθες ωραιτου χρόνου. - Π εἰς ῶρας περιεγε νου, η εις συο μῆνας τουε αρος. - ἐπ' ἐμοί: Aωρικὸν το αἴθε, γωνικὸν τοειθε ἔστι δε ἐπίρρημα ευκτικόν. το δὲ ἡμεν ἀντὶ του εἰναι Λωρικῶς.
20 θειε Κομάτα. καὶ ουτος μεν τόσα εἰπὼν ἐπαυσατο, μεθ' οναυθις καὶ ἐγὼ τοιαυτα ἔφην, ἀντὶ του ουτως εφην.
Vet. Λυκίδα φίλε πολλὰ μὲν ἄλλα Νυμφαι κὴ μεδίδαξαν : ἐν εἰρωνεία ως προς αἰπόλοπι ἐχρῆν γὰρ εἰπειν
M) Κηρόμελι σιτουμενος, τρεφόμενος. M. - Καιρὸν εαρινόν. M. 25 ολόκληρον χρόνον. ῆ το εαρ. E. - Μετα πόνου διήνυσας, ἐξετέλεσας. Ε. N. ἐπλήρωσας. M.
30 μετὰ τόνδε κατὰ αντιστροφήν. M. μετὰ τοὐτον δε αυθις. E.
346쪽
αι Μουσαι. εἰ μή τις παρέργως τας Νυμφας ακονει μυσας' οντω γαρ αυτὰς οἱ Λυδοὶ καλουσιν. Vs. 93. IV. Zθνος ἐπὶ θρόνον αγαγε φαμα : ἐπὶ τον του Iιος βασιλείαw λέγει δὲ τον ουρανόν. 5Vs. 94. 95. Ree. ', λλὰ τόγ' ἐκ πάντων : ἀλλα ἐκ πάντων τοὐτο ἐστι καταπολυ υπερέχον, οπερ αδειν ἄρξομαι ' ἀλλ' ἐπάκουσον. Yf. Ο, ττι κ' ἀείδειν : το οττι κ' ἀειδειν γράφεται
καὶJ ω τυ γεραίρεν εν τισιν ἀντιγράφοις καὶ λέγει l ωτινί lo σε τιμησω, η δι' ου, ῖν' u γενική. το ἐκ πάντων ἀντὶ του ο μέλλω λέγειν παρὰ τὰ ἄλλα διενήνοχε. - Γράφεται Ἀκαὶ ω τυ γεραίρευ ἀντὶ του ω φίλε συ. p. me. 'Επεὶ φίλος ἐπλεο Μοίσαις : ἐπει φιλῆ υπο τῶν Μουσῶν, τουτέστιν ἐπεὶ μουσικος εἶ. ἄρχεται της ωδῆς ὁ ib
I et. Σιμιχίδα μὲν Ἐρωτες ἐπέπταρον : καθὸ τῶν πταρμῶν οἱ μν ὐφελουσιν, οι δέ εἰσι βλαβεροί. καὶ γάρ φησίν, αυτὸς σφόδρα Μυρτους ἐρα. J ό δε '- ρος ἐπ' ἀγαθῶ m
. τον πταρμόν φησιν 9M IIIou:l ἴσως, ἡ περισσόν. M. περισσόν. Lips. - Παροιμία. L. . - Τουτέστιν ἐζάκουστα ἐγένοντο. E. N.
9 3 II εὐέρευν:l φάλλειν. IV. M) Υπάρχεις. M. N. P. Lips. . 2596j Ηγουν ἐμοί. E. M. P. - Εαῆλθον, ἐπὶ κακῶ ἔπεσον καὶ ἐγένοντο, ἡ ἐπὶ καλῶ. L. ἐπέπνευσαν. M. P. Lips. ἐπῆλθον ἱπτάμενοι. M. P. ἐμνήσθησαν, βαρέως ἐπέπνευσαν. C. συνέδησαν. E.
σὶν oni. Gen. Ante Reislc. post αν- τος distinctum orat, ut ea Vox Eum
347쪽
. SCII OILIA ET GLOSSAE.ουχ ὁράας, ο μοι υἱος ἐπέπταρεν. ως καὶ ἐνταυθα. Gon.') - 'H γάρ: περὶ Γλυτου ὁ ποιητής φοσι τ- Σιμιχίδη οἱ Ἐρωτες ἐπέπταρον. τῆς γαρ Μυρτους τοσουτον ἐρῆ, οσον αἱ αἶγες εαρος. τον πταρμὸν ἐπὶ τῆο χείρονι μοίρα.
Ree. γδ ρατος δ' ὁ τὰ πάντα φιλαίτατος κείνωτανδρί: o Aρατος δὲ Ο κατὰ τὰ πάντα φίλτατος ἐκείνω τψἀνδρί, ῆγουν τ- Σιμιχίδρ, ἔχει πόθον παιδος ἐντος των tu σπλάγχνων, τουτέστιν ἐν τῆ καρδία. ἡ υ πο το ἐντος δηλοῖ ἐνταυθα. - AR EPI: ξγουν ἐμοὶ τ- Σιμιχίδρ. υπαλλαγὴν
IV L sυρατος δ' ὁ πάντα : Gen. ) ὁ δὲ του Σιμιχίδαεταῖρος υρατος ἐρῶ παιδός' ἐπίσταται δὲ -του τον ἔρωτα Ιθυριστις ὁ κιθαρωδός, ἄνομα δε τοὐ παιδὸς Φιλῖνος. - Οἶδεν οριστις : τὰ περὶ 'Αρίστιδος διὰ μέσου κεῖται. τό δεεξῆς Οἰδεν ὁ υριστις, ώς ἐκ παιδὸς υρατος καὶ τὰ λοιπά. ὁ νους οἶδεν ὁ ἀγαθὸς υριστις, ουτος δὲ κιθαρωδός. I ... Gen. ) τοὐτον δε, φησί, τόν υριστιν ουδὲ ὁ 'Aπόλλων ἐν 20 IItiθῶνι παρὰ τοῖς ἰδίοις τρίποσι κιθαρωδουντα βλέπων ἀποστρέφεται οὐδε φθονεῖ αυτψ ἄδειν ἐκεῖ.
348쪽
Rec. Οἰδενυριστις οἶδε, ὁ Αριστις ὁ κιθαρωδός, ὁ ἀγαθος ανήρ, ὁ μέγα ἄριστος, ον αδειν συν φόρμιγγι ουδὲαυτος αν o Φοῖβος παρὰ τ- τρίποδι μεγαίροι, ἀντὶ τοὐ μέμ-
φαιτο, ὁπως ενεκα παιδος ὁ υρατος καίεται υπο του ἔρωτος υπ' οστέον, 'γουν μέχρι μυελῶν. - Μεγ' αριστος : ἀντὶ bτου καταπολυ ἄριστος. ποιητῶν δὲ καὶ αυτη ἐστὶν ἐξουσία το υπερ θετικοῖς χρῆσθαι μετὰ ἐπιτάσεως. - Μεγαίροι : τομεγαίρειν το φθονεῖν δηλοῖ. ἐνταυθα δὲ το μεγαίροι αντὶ τοὐ μέμφοιτο λέγεται. συνηθες δε τοίτο τοῖς ποιηταῖς τῶ
φθονεiν ἀντι τοὐ μέμφεσθαι χρῆσθαι, καὶ τῶ φθόνω ἀντὶ io τῆς μέμψεως, ώς παρ' Eυριπωρ' .ώς ἀποκτείνειν φθόνος
I V. Τόν μοι Πὰν ὁ μολας: ἐπικαλεῖται τον Πἀνα, ibἐπεὶ καὶ αὐτος τοιομός ἐστιν. καὶ Καλλίμαχος Παν ὁ Μαλειήτης τρυπανον αἰπολικόν.3. 4. L. Gon. 'Ομόλας δὲ Θετταλίας ορος ώς Ἐφορος καὶ Ἀριστόδομος ὁ Θηβαῖος, ἐν οἷς ἱστορεῖ περὶ τῆς εορτῆς τῶν Uμολωίων, καὶ Πίνδαρος ἐν τοῖς 'Pπορχήμασιν. - Aλ- 20λως. ηυμολος ορος Θετταλίας, ἔνθα τιμῆται ὁ Πάν. ευχεται δὲ αυτῶ ώς παιδεραστῆ. Rec. Τόν μοι Πάν: Gen. ) ό νοὐς J ον, παῖδα θηλον- im) ον ἄδειν σὐν φόρμιγγι ἐπήνει. P.
349쪽
ἔτι, δι' ἐμην χάριν d Πάν, oς ἔλαχες τὸ ἐπέραστον χωρίον
του Ομόλου - ορος ἐπὶ Θετταλίας ὁ χμολος - ακλητον, 'γουν μη κεκλημένον, αὐόρμητον, εἰς τὰς εκείνου, του
Αράτου, χεῖρας αγων ἐμβάλοις, ἀντὶ του ἄγων ἔμβαλον. λέγω, o εἴτέ ποτε Φιλῖνός ἐστιν ὁ τρυφερός, εἴτέ τις ἄλλος. - Φιλῖνος ονομα κύριοw η φιλῖνος ὁ φίλιος, ὁ τὰ περὶ τῆς φι
λιας ἐπιοκοπῶν. Gen. ')IH. Aκλητον κείνοιο : ῆγουν καὶ προ του καλε- σθῆναι αυτον παρ' ἐμου ἐμβιβάσαις μου ταῖς χερσὶν αυτόν, Io τον Φιλῖνον. Gen. Εἴτ' ἐστ' ἄρα Gen. ) Φιλῖνος ὁ μαλθακός: μα-ακος ὁ τρυφερός, ἀπαλός 4. Gen. γει τῆς μάλθqς. αυτη δέ ἐστι κηρος αμόργν συνηφημένος χρίουσι δε αυτῆ τὰς τῶν σανίδων γομφώσεις, ἀφ' ου διὰ την ἔκλυσιν καὶ το τρυφερόν καὶ J ἐν τῶ βίω λοιδόρημα λέγεται.
i5 Vs. 106-108. Rec. Κῆν μὲν ταυθ' ερδοις : καὶ εὰν τουτο ποιήσαις ω Πὰν φίλε, εἴθε μηδαμῶς σε οι παῖδες οἱ Ἀρκαδικοὶ μαστί- ζοιεν υπὸ τὰς πλευρὰς καὶ τους ωμους τηνικαυτα, οτε ολίγα κρέα παρείη. - Σκίλλαισι : Gen. γ εορτή, φασίν, ἐτελεῖτο
20 ἐν τῆ 'Αρκαδία, ἐν ἡ οἱ παῖδες τον Πῶνα σκίλλαις ἔτυπτον, ὀτε οἱ χορηγοι λεπτον ἱερεῖον ἔθυον καὶ μη ἱκανόν τοῖς ἐσθίουσιν. - Σκιλλα εἶδος βοτάν ς πικρὰ καὶ θανατηφόρος τοῖς
350쪽
eL υλλως. II αῖδες Ἀρκαδικοὶ σκίλλαισιν Gon. ): οἱ 'Αρκάδες - θήραν ἐξιόντες, αν μὲν ευτυχήσωσι, τιμῶσιτον Πἀνα ' εἰ δὲ τουναντίον, σκίλλαις αυτὸνJ ἐμπαροι- νουσι, παρόσον ορειος ὼν τῆς ρήρας ἐπιστατεῖ. - Μουνατος δέ φησιν εορτ im Αρκαδικην εἶναι, ἐν di οἱ παῖδες τον Πλα 5 σκίλλαις βάλλουσι ' γίνεται τουτο, οταν οἱ χορογοὶ λεπτον ἱερεῖον θυσωσι καὶ μ' ἱκανον ἡ τοῖς ἐσλουσι. διό φ σι κρέα τυτθὰ παρείη. - Tῶν ἐφηβων ἐν Σικελία γίνεται
ἀγων ἐν σκίλλαις καὶ οἱ νικήσαντες ταῶρον τον υπό τῶν γυμνασιαρχῶν τιθέμενον λαμβάνουσιν ἔπαθλον. Io Vs. 109. 110. Vet. Ei δ' ἄλλως νευσαις : εἰ δ' ἄλλως ω Παν τὰ κατὰ τον Φιλῖνον τελέσειας καὶ μη βουλει συνελθεῖν αυτὸν
τῶ Ἀράτω, ἐπὶ κνιδῶν κοιμηθεζης. - Tον MJ Πἀνα φασι γεννηθῆναι ἐκ τῆς Πqνελόπης συλλαβούσης ἐκ τῶν μν στή- laρων, διὸ καὶ Παν καλεῖται, ὁτι ἐκ πάντων ἐσπάρη. ἔτεροιδε λέγουσι τὸν Ερμῆν εἰς τράγον μεταβληθέντα, καὶ τούτου ἐρασθεῖσα ἡ Πηνελόπη καὶ εξ αὐτos ὀχευθεῖσα ἔτεκε τὸν Πἀνα. ἔστι δὲ ὁ Παν ὁ τραγόπους. - Πηνελόπη γυνὴ
γέγονεν οδυσσέως. τούτου πλανωμένου την πλάνην, ῆν π
έπλανήθη μετὰ τόν Πωικὸν πόλεμον, πολλοί τινες ἐλθον μνηστευόμενοι την Πηνελόπqν. ἡ δε ημέραν εξ ημέρας ανε-
ευθηρίας ἔτυχον, ἐτίμων vult:. 3)
apud Eudoeiam, quas saepius ex Nonno hausit. Viol. p. 323. - Πηνελόπην τὴν του Dδυσσέως γυναῖκα, τούτου omisso postea τὴν Πηνελόπην Eucloe., τούτου πλανωμένον