Politica

371쪽

Οτι με τοίνυν εστ παιδεία τις, ην χ ως χρησίμην παιδευτεον τὰς ἱεῖς, δ' ς ἀναγκαῖον, αλλ ως ελευθέριον κα καλην , φανερόν ἐστι. Lτεοον δε μία τον ἀριΘμον η πλείους, καὶ τίνες αυ-

ται και πως, στεοον λεκτεον περ αυτων. υνδε τοσουτον πιν ἐναι προ δοῦ γονεν ο και παρα των ἀρχαι- χομεν τινα μαρτυρίαν εκ των καταβεβλημένων παιδευμάτων ' η γα μουσικη --το ποιεῖ δηλον Ἐτι δε καὶ των χησιμων τι δεῖ τινα αδεύεσει τὰς παῖδας ου μόνον δια το χρη- σιμον. οῖον την των γραμμάτων μαΘησιν, ἀλλακαὶ διὰ το πολλἀ ενδεχεσθαι γίγνεσθαι δι' αυ. R. ων--σεις τερας. Ομοίως δε καὶ την γραφικὴν, ἡχ να εν τοῖς δίοις νώις, διαμαρτά ωσιν,

ωσιν ἀνεξαπάτητοι προς την των σκευω ώνην τε και πρασιν, ἀλλα μαλλον τι ποιε Θεωρητι-

κον του περὶ τα σωματα κάλλους Το δ ζητεῖν πανταχου τὸ χρήσιμον κιστα ἀρμόττει τοῖς με- αλοψύχοις καὶ τοῖς λευΘέροις. Ἐπεὶ δε φανε-

ρον, πρότερον τοῖς Θεσιν η τω λόγω παιδευτεον εἶναι, καὶ περὶ το σωμα πρότερον η την διανοιαν, δῆλον κ τάτων οτι παoαδοτεον του παῖδας γυμναστικη καὶ παιδοτριβικη τουτων γὰρ η με ποι- αν τινα ποιεi την εἴ του σώματος, οε α Οα. s. υν μεν ουν, μάλιστα δοκοῦσαι των πόλεων ε - μελεῖσΘαι

372쪽

ποιουσι, λωβωμεναι τα τε εἴδη και η αυξησι των σωμάτω u Λακωνες ταύτην μεν ου ημαρτον

νοις, ως τουτο μάλιστα προ ανδρε α συμφερον. καίτοι, καθαπερ εἴρηται πολλεκις, τε προ μίαν ουτ προς-άλιστα ταύτην βλέποντα ποιητέο τηνεπιμελει- Ε δε καὶ προς ταύτην , δε τουταεξευρώκουσιν ' τε ἀρ ν το ς αλλοις ζωοις τεπὶ των ἐΘνων ρωμεν την ὐδρίαν ἀκολουθουσαν τοῖς Goιωτάτοις, αλλὰ μαλλον τοῖς μερωτεροι καλεοντωδεσι μεσι Πολλα δ' εστ των δυω απρος το τεινει καὶ προς την ii Θρωποφαγία ευ- χερως χει, καΘάπερ των περὶ το Πόντον χαιοί τε και νίοχοι, καὶ των πειρωτικων Θνῶν τερα, τα μεν μοιως τάτοις τα δε μαλλον - ληστικὰ μεν εστιν, ἀνδρίας δ' ου μετειληφασιν. Eτι δ' - τους τους Λακωνας ἴσμεν εως με αυτοὶ προς ἡδρε ον ταῖς φιλοπονίαις, περεχοντα των ἀλλων νυν

δ και τοῖς γυμνασέοις καὶ τοῖς πολεμικοῖς ἀγωσι λειπομένους τερω τῆ τὰ νεους γυμνάζειντο ' τροπα τουτον διεφερον, αλλἀ τω μόνον μηπρος σκουντας ἀσκεῖν. Ἐ1ςτε τὰ καλον ἀλλ'

το Θηριωδες δεῖ πρωταγωνιστεῖν - γαρ λύκος δετων ἄλλων Θηρ ων τι δεωνίσαι αν θεν καλον κίνδυνον, ἀλλἀ μαλλον νη ἀγαΘός. οἱ δή Ιαν εἰς ταυτα νέντα, τὰς παιδας καὶ των ναγκαί-

373쪽

ων παιδαγώγους ποιήσαντες, βαναύσους κατεργάζοιται κατά, το ἀληΘες, προ εν τε μόνον εργο τη πολιτικῆ χρησίμους ποιησαντες και προς τοῦτο χεὶρον λ φησιν λόγος, τέρων Δεῖ δεου εκ τω προτέρων ἔργων κρίνειν, αλλ' εκ των νυν ' ἀνταγωνιστα γαρ τῆς παιδείας νυν ἔχουσι,

ά μικρὸν, οτι δύνανται τουτο παρασκευάγν εν γαρ τοῖς 'ολυμπιονίκαις δύο τι άν , τρεῖς ευροι τους αυτους νενικηκότας ανλας τε καὶ παας λα- νεους ἀσκουντας ἀφαιρεισει τὴν δύναuιν υπο των ναγκαίων γυμνασίων. πιτα Οε--βης ἔτη τριαπρος τοῖς αλλοις - μασι γένωνται, υτ α μοττει καὶ τοῖς πόνοις καὶ ταῖς ναγκοφαγίαις καταλαμβάνειν την χομενην ἡλικίαν ἀμα α τῆ διανοία καὶ τω σώματι δια2ονεῖν ἡ δει τέναντίον ἀρεκάτερος περγάζεσει πέφυκε των πόνων, Σμποδίζων ό με του σώματος πόνος την διάνοιαν, ὀ δἰ ταύτης το σωμα ΙΠερὶ δε μουσικης ἔνια μεν διηπορησαμεν τω λόγω και πρότερον καλως εχει

374쪽

καὶ νυν ἀναλαβόντας αυτ προαγα P, δνα ςπερενθόσιμον γενηται τοῖς λόγοις, ους α νς εἴποιεναποφαινόμενος περὶ αὐτης Οἴτε γαρ τίνα χειδύναμιν, ἀδιον περὶ αὐτης λελεῖν, τε τίνος ετ χάριν μετέχειν αυτD, πότερον παιδιαῖς νεκα καὶ αναπαυσεως, καΘαπερ πνου καὶ μεΘης ταυτακαρο αυτ μεν δε των σπουδαLν, αλλ' ηδέα καὶαμα παύει μέριμναν, ως φησιν Εὐριπιδης διὰ καὶ τάττουσιν αὐτην καὶ χρωνται πασι τάτοις μοίως οἴνω καὶ μελ καὶ μουσικη ' Θέασι δε καὶ την ορ- χησιν ν τάτοις 'H μαλλον οιητεον προς ἀρετην τι τείνειν την μουσικην, ως δυναμενην, καΘάπερ

γυμναστικη o σωμα ποιον τι παoασκευάζει, και

την μουσικη το Θος ποιόν τι ποιεῖν, Θιζουσαν δυναoαι χαίρειν tS ' η θιαγωγην τι συμ

βάλλεται καὶ προς φρόνησιν καὶ γαρ τοῦτο τρίτον Θετέον των εἰρημενων. τι μεν ἔν δε νεους μν παβιας ενεκα παιδευ ειν, ά άδηλο - γὰρ παίζουσι μανΘάνοντες μετα λύπης - η -Θη- σις' αλλἀ μην δε λαγωγη τοῖς παισὶν ἀρ-ττει και ταῖς λικίαις ἀποδιδονα ταῖς τοιαύταις' ουΘεν γαρ τελεῖ προςηκε τελος. Ἀλλ' ἴσως ν δ ξειεν η των παίδων σπa παδας εἶναι χάριν ἀνδράσι γενομενοι καὶ τελειωΘεῖσιν Ἀλκ εἰ τοῦτ εστ τοῶτον, τίνος αν νεκα δέοι μανθάνειν αυτὰς, αλλὰ μη καθάπερ α των ε σων καὶ Mηδων βασιλεῖς δ ἀλλων αὐτο ποιουντων μετα- λαψάνειν της δονης και της μαθησεως. καὶ γοη

375쪽

αναγκαῖον βελτιον ἀπεοπάζεσΘαι τους αὐτο τουτοπε ποιημενους ερροον vi τεχνην των τοσῶτον χρόνοvἐπιμελουμένων, σον πρὸς δεησιν μόνον. ἰδε τἀ τοιαυτα διαπονεῖν αὐτους, α περὶ τῆν τωνοφων πραγματείαν αὐτὰς αν δεο παοασκευάζειν 6. αλλ' ἄτοπον Την δ αυτῆ ἀπορίαν χει και εἰλίναται τα Θη βελτίω ποιεῖν ταυτα γἀ τί δειμανΘανει αυτὰ, αλλ' ὐετέρων κδεντας ορ ΘΑ τε χαίρει καὶ δύνασθαι κρίνειν ωςπερ οἱ Λάκωνες 'εκεῖνοι - ου μανλίνοντες μως δυνανται κρίνειν ορ-

Θως ci φασι, τἀ χρησταὶ και τὰ α χρηστα των πιλων. δ' αὐτος λογος - ει-εὐημεύοινκαὶ διαγωγην ἐλευΘεοον χρηστεον αυτῆ τί γὰρ μαν νειν αυτὰ, ἁλλ' is τερων χρωμένων απολαυειν Σκοπεῖν εξεστι τὴν πόληψιν νήχομεν πεφ των Θεων - γαρ 'εὐ αμὰ μεικοὐ Φαρίζει τοῖς ποιηταὶM' αλλἀ καὶ βαναυσους καλουμεν τὰς τοιήτους, και το πράττειν ἡ ἀνδρὰμ μεειοντος η παίζοντος 'Αλλ' ίσω περὶ μεντάτων στερον ἐπαπκεπτεον.

λἀ ἡ λαγωγήν; υλόγως M. παντα τάττεται,

και φαινεται μετέχειν. H τε γα παιδὶ χάριν ἀναπαύσεώς ἐστι την δ' ἀ-παυσιν ἀναγκαῖον

376쪽

δειαν Πναι της γὰρ δι των πόνων λύπης ἰατρεία τίς στι Και την διαγωγὴν μολογουμένως δεῖ μημόνον εχει το καλὰν αλλα καὶ την δονη το ρ εὐδαμονειν ξ ἀμφοτέρων τουτων στί την δε μουσικὴν πάντες α φαμε των ἡδίστω και φιλην σα και μεταμελωδίας. ησι γουν και ου- a. σαῖος εινα βροτοῖς διστον ἀε δειν διο και εἰς τάς συνουσίας καὶ διαγωγάς ευλόγως παoαλαμβάνουσιν αὐτην, ως δυναμενην εὐφραίνειν 'χςτε και εντευ- Θεν αν τις πολάβοι παιδεύεσει δεῖν αυτὸν τους νεωτέρος 'οσα γαρ ἀβλαβη των δεων, ἡ μόνον ἁρμόττει προς το τέλος, ἀλλα καὶ πρὸς τη αν

παυσιν. πιι εν με τω τέλει συμβαίνει τοῖς

ἀνΘρώποις ὀλιγάκις δενεσΘαι, πολλάκις δε να

παυονται καὶ χρωνται ταῖς παιδιαῖς. οσο επὶ

πλέον ἀλλα καὶ λοὶ την δονην, χρησιμον ν hi διαναπαυει εν ταῖς πο ταύτης δοναῖς Συμβε- βηκε δε το ς ἀνΘρύποις ποιεῖσΘαι τἀ παιδιὰς τε - λος εχει γαρ ἴσως δονην τινα καὶ το τελος, ἀλλ ου την τυχουσαν ζητοῦντες δε ταύτην λαμβάνουσιν ως ταύτην κεινην, δια το τω τελει τω πράξεων χε: ομοίωμα τι Tό τε ἀρ τελος Θενος των σομένων χάριν αἱρετὸν καὶ ι τοιαυτα των ηδονῶν θενός εἰσι των σομένων νεκεν, αλλὰ των γεγονοτων, οἷον πόνων καὶ λύπης Δι' η μεν ου αἰ

τίαν ζητουσι τὴν εὐδαιμονίαν χεσει διὰ τήτων των δονων, ταύτην αν τις εικότως πολάβοι τὸν

377쪽

4. αἰτίαν Περὶ δε του κοινωνεῖν της μουσικης ἡ διαταύτην μόνη αλλὰ καὶ δια o χρησιμο εινα προς τὰς ναπαύσεις. - οικεν ἡ μην ἀλλ ζητητεον, μη ποτε τοῦτο μεν συμβεβηκε τιμιωτερα δ' αυτης φύσις εα ιν η κατὰ την εἰρημενην χρείαν και δεῖ μη μόνον της κοινης δονης μετέχειν ἀπ αυ- της νς εχουσι πάντες ΒΘησιν. εχει - μουσικὴ την ἡδονην φυσικην διο πάσαις λικίαις καὶ πασιν Θεσι η χρησις αὐτης στι προςφιλης'

περὶ το χαίρει 'Θως καὶ φιλεῖν καὶ μισεῖν, δεῖ δηλονότι μανΘάνειν καὶ συνεθίζεσει μηθεν ουτως, ως το κρίνειν ὀρθῶς καὶ τὰ χαίρειν τοις πιεικεσιν S. σεσι καὶ ταῖς καλαῖς ποάξεσιν. Ἐστι δε μοιδματα μάλιστα παρα τἀ ἀληΘινἀς φύγεις εν τοῖς υΘμοῖς καὶ τοῖς μελεσιν οργης και πραότητος, ετιδε ἀνδυας καὶ σωφροσύνης καὶ πάντων των ναν-

378쪽

τίων τέτοις καὶ των ἄλλων Θικων. Δοῦλον δ' κτων ργων μεταβάλλομεν γαρ την φυχην ἀκροω-

ρει τηνδεικόνα τινος Θεώμενος, δι ἄλλην αἰτίαν, ἀλλὰ διὰ την μορφην αυτην, ἀναγκαῖον τουτω καὶ αυτήν κείνη την Θεωρίαν, ου τήν εικόνα Θεωρεῖ, ηθεῖαν εἶναι. Συμβέβηκε δε τω αισειτων ε μεν τοῖς αλλοις μηδεν πάρχειν μοίωμα τοῖς Θεσιν, οῖον εν τοῖς ἁπτο ς καὶ τοῖς γευστοῖς, ἀλλ εν τοῖς

ὁρατο ς ρεμα σχηματα γάρ στι τοιαυτα αλλ' επὶ μικρον, καὶ πάντες της τοιαύτης αισΘησεως κοινωνουσιν ,τι δε si εστι ταυτα μοιωματα των Θων, ἀλλἀ σημε α μαλλον, τα ιπιόμενα σχηματα καὶ χρωματα, των Θων, και ταυτ εστi επὶ του σωματος εν τοῖς πώεσιν Ου μην αλλ' σον

διαφέρει καὶ περὶ την τάτων Θεωρ αν, δεῖ, τα Παύσωνος Θεωρεῖν τὰ νεους αλλὰ τα Πολυγωτου

καὶ ε τις αλλος των γραφεων η των ἀγαλματοποι- ων εστιν Θικός. α δ τοῖς μελεσιν αὐτοῖς στι . μιμηματα Θων, καὶ τουτ εστι φανερόν ' εὐΘὐ γαρη των ἀρμονιων διεστηκε φύσις, ωςτε κάοντας ἄλλως διατβεσει καὶ μη τον αυτον εχει τρόπον προς κάστην αυτων, αλλὰ προς μεν ἐνίας οδυρτικωτερως καὶ συνεστηκότως ἀλλον, οῖον προς

την μιξολυδιστή καλουμενην προς ἡ τὰς μαλακω-

379쪽

τεοως την διάνοιαν, οῖο προ τας ἀνειμένας μέσως καὶ καΘεστηκότως μάλιστα προς ἐτέραν, οῖον δοκεῖ ποιεῖν η δωριστὶ μον τω αρμονιων εν-9- ουσιαστικους δ η φρυγιστI. αυτα γαρ καλως λέγουσιν οἱ περὶ την παλίαν ταύτWπεφιλοσοφηκότες λαμβανουσι τα μαρτύρια των λόγων ξαύτων - ερ γων ο αυτὰ γἀ τροπον χει και

. σιμώτερον, οἱ ia κινητικόν καὶ τάτων οἱ μεν ορτικωτερας εχουσι τἀ κινήσεις, iras ἐλευθεριωτέρας. Ἐκ μεν ἔν τουτων φανερον τι δύναται ποιόν τι τοτης ψυχης Θος ii μουσικὴ παξαςκευα ἐειν. vτουτο δύναται ποιεῖν, δῆλον, στι προσακτέον καὶ 1 o. παύθευτεον εν αὐτη τὰς νεης. Ἐστι δε αρμόττουσα προς την φύσιν την τηλικαύτην η διδασκαλία της μουσιῶς οἱ μεν γὰρ νεοι λα φ ηλικιαν νηδυντονἀΘἐν πομένουσιν κοντες η δ μουσικη φύσει των ἡδυσμένων στI. Και τις σοικε συγγενεια ταῖς ἀρμονίαις καὶ τοῖς λυειοῖς εἶναι ' δι πολλοί φασι

των σοφων οἱ εὐάρμονίαν εἶναι την ψυχην, οἱ δ

Ποτερον δε μανΘανειν αὐτους δοντας τε καὶ χειρουργοῦντας η μη καΘαπερ πορηΘη πρότερον, νυν λεκτεον οὐκ αδηλον δι τι πολλην ἔχει δiαφορὰν προς το ἰγεσει ποιάς τινας, ἐάν τις

380쪽

τὰς νεσθαι σπουδαΩς Ἀμα δε καὶ δε τὰς παῖδας εχειν τινα λατριβή καὶ την Ἀρχύτου πλαταγην σεσει γενέ-α καλως, ην διδοασι τοῖς παιδίοις, πως χρωμενοι ταυτη μηδὸν κα τανύωσι των κατα - οικιαν ὐ γάρ δυναται το εο ησυχαζειν. Α- μεν ουν ἐστι τοῖς νηπἰοις ἁρμόττουσα των παιδίων η δε παιδεία πλαταν τοι μείζοσι των L. ων 'Uτι μεν ου παιδευτεον την μουσικη μως,

μως si χαλεπον διορίσαι, καὶ λυσαι προς τὰς φῶσκοντας βάναυσον εἶναι την επιμέλειαν Πρωτον με επεὶ του κρίνειν χάριν μετέχει δεῖ των ργων, διά τῆτο χρη νεους μεν οντας χρησΘα το ς. εργοις, πρεσβυτέρους δ γενομένους των ἐν ρ γωνἀφεA Θαι, δύναμαι δε α καλὰ κρίνειν, καὶ χαίρειν ορΘως δια την μάθησιν την γεxομενην εν τηνεότητι Περὶ δὲ της επιτιμ σεως ην τινες πιτι. 3 μωσιν, ως ποιάσης της μουσικῆς βαναύσους, ου χαλεπον λυσαι, σκεψαμένους, μέχρι τε πόσου vi εργων κοινωνητεον τοῖς προς ἀρετη παιδευομενοι πολιτεικην, καὶ ποίων μελων καὶ ποίων υΘμων κοινωνητέον, ετ δε ε ποιοι οργανοις την μαεισι ποιητέον καὶ

γἀ τουτο διαφέρειν εἰκός εν τάτοις γὰρ Ἀψm εστ της ἐπιτιμήσεως. υΘεν ἀ κωλύει τρόπους -