Politica

발행: 1809년

분량: 629페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

ποιεῖν βαναυσον καὶ χρηστον προς τας πολεμικας καὶ πολιτικας σκησεις ποος με σας χρησεις

ηδη, πρὰς δε ταῖς μαΘησεις στεοον Συμβαίνοι 'αν, περ την μαθησι ει μήτε τὰ προς τους Λω- νας τους τεχνικῶς συντείνοντα διαπονοῖεν. μητε ταΘαυμασι και περιττὰ των ργων α νυν ἐληλυΘεηεις τους γωνας, ε δε τω λώνων εις τὴν παιδειαν Ἀλλα καὶ τα τοιαύτα μεχρι περ α δυνωνται δαίρει τοῖς καλοῖς μελεσι και ρυυοῖς, καὶ μη μόνον τω κοινω της μουσικης, ωςπερ και των ἀλλων νια ζωων, τι γῆ καὶ πλῆΘο ανδραποδων 5. καὶ παιδίων Δῆλον δε ε τουτων καὶ ποίοις αργάνοις χρηστεον' τε γα αδεῖς ει παύοείαν κτεον si ἄλλο τεχνικον οργανον, οῖο κ Θάρα κα εἴ τι

αὐτου ι προτερον την χρησιν κ των νεων κα των

ελευΘέρων, καίπερ χρησαμενοι το πρωτον αὐτω.

382쪽

Σχολαστικώτεροι-ννόμενοι διὰ τὰς εὐπορίας

καὶ μεγαλοφυχοτεροι προς ἀρετην, τι τε προτερον κα μετὰ τἀ ηδικα φρονηματι τΘέντες ε των ε&ων πάσης πτοντο μαΘησεως, δε διακρίνοντες, ἀλλ' πιζητουντες ' δι καὶ ἡ αυλητικην γαγον προς α μαξησεις Καὶ γαρ ε Λακεδαίμονί τι χορηνς αυτος ηύλησε τω χορω καὶ περὶ Θήνας ουτως πεχωρίασεν ωςτε σχεδο α πολλοὶ των

ἐλευθερίων μετεἱχον αὐτῆς Δῆλον δε ε τῆνακος, ο ανέΘηκε Θρασιππος Tκφαντίδη χορ) fη- σας . 'Tστερον ἈπεδοκιμάσΘ δια της πείρας ταύτης βέλτιον δυναμένων κρίνει το προς ἀρετην καὶ το ἡ προ Ἀρετην συντε ,eγ. μοίως δε καὶ πολλἀ των ὀρροανων ων αρχαί- οῖον πηκτίδες καὶ βάρβιτοι καὶ τὰ προς δον , συντείνοντα τοῖς

κουκτι των χρωμενων, πναγωνα καὶ τρίγωνα καισαμβυκα καὶ παντα τὰ δεομενα χειρουργικης ε στημης Ξυλογως δ' χει καὶ το περὶ των - λων ὐπὸ των αρχαίων μεμυΘολο ἰμενον φασὶ γήρ ii τὴν Θηνα ευρουσα ἀποβαλεῖ τους αυ- λὰ Ου κακῶς ἐν ζ εχε φάναι και διὰ τηνασχημοσύνη του προς-ris τοῦτο ποίησαι δυςχεροί- νασαν την Θεόν si μην ἀλλα μαλλον εἰκος, τι προς την διανοιαν ἡ Θεα εστιν η αὐδεία της αυλήσεως τη δ ἈΘην την επιστημην περιτβεμεν καὶ την τεχνην.

383쪽

Tπε δε των τε ὀργανων καὶ τῆς εργασίας - ποδοκιμάζομεν τὴν τεχνικην παιδείαν, τεχνικὴν δε τίθεμεν την προς τους γωνας ' εν ταυτη ἀρ πράττων ου τῆς αr τοῦ μεταχε ροται χάριν ἀρετῆς, ἀλλα τῆς τω ακουόντων ν δον καὶ ταυτης φορτι-

χνίτας τὰς προ αυτὸν μελετῶντα αὐτάς τε ποιάς τινας ποιεῖ καὶ τα σώμΣτα διὰ τας κινεο ει )a. σκεπτεο ετ τα περι τε τάς crμονίας καὶ τὰς ρυΘμής, καὶ προς παιδείαν πότερον πάσas χρηστεον ταῖς γονιαι και πασι τοῖς υ οῖς η διαἰζD. τέον επειτα τοῖς πρής παιδείαν διαπονοῦσι πότεροντο αυτον διορισμον Θησαμεν, ἡ τρίτον δει τινα τερον ἐπεβ την ἐν μουσικην ὀρωμεν λα μελοπούας

καὶ ρυυων σαν τέτων ε κάτερον, δε λελη- Θέναι, τίνα εχει δύναμιν προς παιδείαν και πότερον προαιρετες την εὐμελη μουσικην η την εἴρυΘ-3 μον Νομίσαντες ἔν πολλὰ καλως λέγει περὶ

τάτων των τε νυν μουσικων νίους καὶ των ε φιλοσοφιας σοι τυγχάνουσι εμπείρως χοντες της περὶ την μου τι ἡ παιδε ας την με καθ' καστον κρι-

384쪽

βολογίαν ἀποδωσομεν ζητεῖν τοῖς βουλομενοι παρ

εκείνων, νυν δε νομικως λελωμεν, τὐ τυπους μονον εἰποντες περὶ αὐτων. Ἐπε δε την διαίρεσιν ἀποδεχόμεθα των , μελων, ως διαιήσί τινες των , φιλοσο- φ α τα αε ηΘικα τα δε πρακτικα τα δ' ενεισιαστικἀ τιΘεντες, και των αρμονιων την φύσιν προς εκαστα τουτω οἰκείαν, αλλην προς ἀλλο μερος τι- Θνασι φαμἐν δ ου μιας ενεκεν φελείας τη μουσι- α χρησθαι δεῖν, αλλἀ και πλειόνων χάοι και γάρ παιδείας νεκεν και καΘάρσεως ' τι δε λέγο- ιε κἀΘαρσιν, νυν με απλως, πάλιν δε ε τοῖς

περὶ ποιητικῆ εροῦμεν σαφέστερον τρίτον δε πρὸς

διαγωγην, προ ανεσίν τε καὶ προς την π συντο- τιας νάπαυσιν ' φανερον τι χρηστεον με πάσαις 'τά. ἁρμονίαις, ου ον αυτον δε τροπον πάσαι χρη--στεο ἀλλα προῖ με τὴν παιδεία ται 112κωτά ταις, προρ δε ἀκρόασιν τέρων χειραγέντων κα ὶ ταῖς πρακτικῶς καὶ ταῖς νΘουσιαστικαῖς. ' γαρ περ ενιας συμβαινε πάΘος ψυχὰς σχυσς, τοῦτο ἐν πάσαις πάρχει τω δε ηττον διαφερε κα τωμαλλον οἱον ελεος και φόβος, ετ δε νει--σμός Καὶ γὰρ π ταύτης της κινησεως κατακύ- χιμο τινες εισιν ε δε των ε - μελων ὀρωμεν τάτους, τα χρησωνται τοῖς ἐξοργιαζουσι την φλχην μελεσι, καΘισταμενους, ωςπερ ατρείας τυχόντας και καθάρσεως. I αὐτὸ ἡ τουτο ν καιον s. πάσχειν καὶ τὰς λεημονας και τὰ φοβηπικὰς καὶ

385쪽

'τους λως παλrτικὰ τὰς ἀλλους, in οσονεπιβάλλει των τοιάτων κάστω καὶ πασι γίγνε-σΘαί τινα κοβαρσιν, καὶ κουφίζεμα μεF δονης. UμοIως δε και τα λη τα καθ αρτικα παρεχειχαρα ν βλαβη τοῖς οἰνΘρώποις δι ταῖς με τοι - ταις αρμονίαις καὶ τοῖς τοιάτοις μέλεσι Θετεον τους την Θεατρικὴν μουσικῆ μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς.

πεπαιδευμένος, ο δε φορτικος, βαναυσων και θη- των καὶ λλων το των συγκείμενος, ἀποδοτεον αγω- νας καὶ Θεωρβς και τοὶς ταώτοις προς ἀνάπαυσιν. Eισὶ δ' ςπερ αυτων αἱ ψυχαὶ παρεστξαμμεναιτης κατα φύσιν ξεως ς ω και των ἀγονιων πανε βάσιές εἰσι, καὶ των μελων τα σύντονα καὶ παρακεχρωσμενα Ποιεῖ δε την δονη εκάστοι το καταφύσι οικεῖον διόπερ ἀποδοτεο εξουσίαν τοις αγωνιζομένοις πρὸς το Θεατη τον τοιοῦτον τρώτω τινὶ

χρησει γω γένει της μουσικης. Προς δε παιδείαν, 8. ςπερ εἴρηται, τοῖς Θικοῖς των μελων χρηστέον

χαι ταῖς ἀρμονίαις ταῖς τοιαύταις. οιαύτη

η Δωριστὶ , α περ εἴπομεν προτερον δέχεσΘαιδ δε καν τινα αλλην μῖν δοκιμάζωσιν οἱ κοινω- νοι της ε φιλοσοφία διατριβης και της πεδ την μουσικη παιδείας ' εν τη πολιτεία Σωκράτης ἡ καλως την Φρυγιστὶ μονην καταλείπει μετὰ της Δωριστὶ καὶ ταυτα ἀποδοκιμάσας των ορ-- νων τὰν αὐλόν εχε γαρ την αὐτην δύναμιν, Φρυ

386쪽

γι- των ἀρμνιων, ηνπερ αυλος ε τοῖς ορνα-νοις ἄμφω γαρ ρ γιαστικἀ κά ποητικά. Δηλο 7 9. δ' η ποίησις -ἀσα γαρ βακχεία καὶ πασα η τοιαύτη κίνησις μάλιστα των ρ γάνων στὶν ἐν τοῖς αὐλοχ' ων δ' ἁρμονιων ε τοι Φρυγιοπι μέλε σιλαμβάνει ταυτα το πρέπο οῖον ο διειραμβος ομολογουμενως εἶναι δοκεῖ Oρυγιον. αι τάτου πολ-

λα- αδείγματα λέγουσιν οἱ πε την σύνεσιν ταύτην ἀλλα τε και διότι Φιλόξενος εγχε - μεν τη Δωριστὶ ποιῆσαι διειραμβον, τὰς μύΘους, χ

εις την Φρυγστὶ την προςηκουσαν ἁρμονίαν πάλιν. Περὶ δε της Δωριστὶ πάντες μολογοῦσιν ως στατι- Ο.μωτάτης ἔσης και μάλιστ Θος χάσης ἀν- εχν' ετ δε επε το μέσον με των περβολων παινουμεν, καὶ χρηνα διωκειν φαμεν η δε Δωριστι ταυτην χε την φύσιν προς-ἀς ἄλλας αρμονίας, φανερον τι ἀχώρια μελ ποεπει παιθεύεσΘα μἄλλον τοῖς νεωτέροις Εἰσὶ δε δύο σκοποὶ το τε δυνατον και το πρεπον καὶ γὰρ τἀ δυνατ δε μεταχειρίζε-σΘαι μαλλον καὶ τὰ ποίποντα κάστοις ἔστι δεκα ταυτα ρισμενα ταῖς λικίαις αῖον τοῖς ἀπει

ρηκόσι διὰ χρόνον ου ρομιον δειν τὰς συντόνους αρμονίας, ἀλλα τάς ἀνειμενας, φύσις ποβάλλει τοῖς

τηλικάτοις Δια καλως ἐπιτιμωσι και τουτο Σωκρά- 11. τε τω πεοὶ την μουσικην τινες, τι τὰς ἀνειμεν

ἀρμονίας ἀποδοκιμάσειεν εἰς την παιδείαν, ω μελ-

387쪽

336 ΠΟΛΙΤΙΚΩN

στικὰς λαμβανω αυτὰς si κατα την της μεθης δυναμιν. βακχευτικο γαρ η γε μεΘη ποιεῖμαλλον, αλλ' ἀπειρηκυIας 'nςτε καὶ πρὸς την σομενηρο ηλικ- τὸν των πρεσβυτερων δε κα τω τοιάτωνάρμονιῶν απτεσΘαι καὶ των μελων των τοιήτων ' jmi εἴ τίς εστι τοιαύτη των δεμονιων η πρέπει τῆ των παίδων λικIα ω το δύνασΘα κόσμαν Ἀχειν μοι καὶ παιδείαν, οιο η Λυδιστὶ φαίνε ται πεπονΘέναι μάλιστα των ἀρμονιων. χηλον ουν Jοτι τουτους ορους τρεῖς ποιητέον εἰς την παιδείαν, τότε μεσον κα τα δυνατὰ καὶ τὸ πρεπον.

388쪽

SEU DE OPTIM CIVITATIS STATU

MBRI OCTO SUPERSTITEs

GENE SI SE PULVEDA.

390쪽

quirere atque Investigarae miserarat, praestiterit fortasso nos ipso de ea et omnino de oletini reipublieae hi ministrandaalorma attentius commentari ut, quant tim In nobis est, tota, quae ad in humanas periinet, philosophia perlecta sit. manum igitur si Quid prae lare hae de re a veteribus lineiIIatini irieris pro litur est, id persequi onemur deinde ex xerumpnDlicarum oram undique collectis , quae res vitaistibus interitum saluteret que asserant, quaeque respublicas alangant ae rissolvant, et quIbus de causit aliae bene aliae eineus administrentur videamus. His enim peripecti et eognitis, tortasse et u sit Optamus rei piablieae status, et quibus unam quamque rempublieam institutis, qui bii Mniera gibus ae moribus temperari conveniat ad id ut sit opuma,pIanum fiet. ExordIanata igitur Meere . .

SEARCH

MENU NAVIGATION