Athenaiou Naukratitou Deipnosophistai. Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim ex optimis codicibus nunc primum collatis emendavit ... commodisque indicibus instruxit Johannes Schweighaeuser ...

발행: 1805년

분량: 604페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

ποιῶσθαι' και γαρ προς ταυτα ἡμας', ἴτω υπο--μεν, ἐπιρρεπυς εἶναι. και πταῶθα τους μεν ἡμέρως raκα μετρίως α-οῖς χρωμένους , ἐπαινέῖν δι' τους δε Θηριωδως καὶ ἄπλη-τως, ψέγειν. καὶ si διαπικτικοὶ,

συνελθόντες εἰς πότον, -- συλλογισμων διαλίγοστο, αλλοτρίως αν - - ὐπολάβοι τις ποιεῖν του παρώ- τος καιρου. καὶ ο καλὸς Μαγαρα ἀνηρ μεθυσθείη αν.

οἱ δε βουλόμενοι - ονικοι εἶναι ι όδρα, μέχρι τινος

ται. ' O και πρώην ἰγίνετο ἐπὶ των ἐξ 'Αρκαδας Θεω-

ρων προς Ἀντίγονον παραγενομένων. ἐκεινοί τε η γ ἡρίστων στόδρα Gωθρωπῶς και εὐσχημόνως, ῶς - το' οὐχ Aa ημων τινα προσβλεποντες , αλλ' οὐδε - λους. ῶς δε ο πότος προέβαινε, και εἰ Mo αλλα

mani: ad eas enim pronos esse homines quando sint adpoti. Et tunc Φ1idem qui placide & moderate illis inun- mr , Iaudandi sunt; qm vero ferariam more & cupidulate insatiabili. vim perandi. Quod si dialectiei, cum comporandum conVenerint, de syllogismis disputant. facere eos rem a praesenti tempore alienam merito a quis existimet. Et vir probus & honestus inebriabitrer nonnumquam. Qui vero temperantiae nimis voIunt esse stititiosi, hi in cor orationiblis alimiani u *aidem i sti nitrum istud servant: deinde, postquam se insinuavit visum, ominem ostendunt turpitudinem. Id nuper usu venit legatis qui ex Arcassita ad Antigonum venerant. Prandebant enim hi tristes admodum. & modeste con p sti, ut sta videbantiir; ne dicam, nostrum neminem intuentes , sed ne se quidem inter se. At progrediente compotatione, postqvim & alia acroamara incivierunt,

202쪽

m ακροάματα , καὶ αἱ Θετταλαὶ αυται ορχηστρίδες, καθαπιο αυτά. Uος εστιν, εν ταῖς διαζωστραις γυ- μω -χοῖντο, οὐκ ετι κατεῖχον αὐτους οἱ ἄνδρες, ἀλ-d λα ἐκ των κλινων ἀνωρμων ' καὶ ἐβόων, ὼς Θαυμαστόν τι Θεαμα Θεωμενος και μακάριον τον βασιλεα

ἀπεκαλουν, ἔτι εξεστιν αὐτω τουτων ἀπολαυειν' κα. ετερα τούτοις παραπλησια πάνυ πολλα των φορτι-

κων ἐποίουν. Των ὐιλοσόφων σε τις, συμπίνων ἡμῖν, εἰσελθούσης αὐλητρίδος , και ούσης εὐρυχωρίας παραώτω , βουλομενης της παιδίσκης παρακαθίσαι, οὐκ επέτρὐεν , ἄλλα σκληρὸν αυδεν 3 εγηγεν. εἴθ' υστ

ρον πωλουμένης της αὐλητρίδος καθάπερ ἔθος ἐστὶν εν

e τοῖς πότοις γίνεσθαι θ ἐν τω ἀγοράζειν πάνυ νεανίσκος ην' Α καὶ τω πωλῶντι, ἄλλω τινι θἀττον προσθέντι, Τημφισβητει, κα4 οὐκ ε αυτὴν πεπρακέναι' και τέωλει εἰς πυγμάς ηλθεν ο σκληρὸς μεῖνος ολωοῖος ,

& Thessalae hae saltatrices quemadmoduin consueve runt nudae eum subligaculis saltarum; vim vero non amplius se eontinere homines; sed e lectulis subsilire . clamareque ramquam mirificum aliquod spemcu i in se ctantes, & heatum prae scare regem, cui his N bus friti liceret; denique multa asia inepte his sua ilia facere. Philosophorum vero aliquis, qui intemtari co Notati ni, ingressiente puella tibicina, & iuxta eum, quum usi satis superesset, adsidera volente, passiri non est, sed durum se ac severitin praebiIR. Idem verra deinde, cum Rumone veniret tibicina, quem modum in cornis potationibus solet fiers , in emendo valiue iii veneni se prodidit: & cum Mendeme, pos qum H iusto citius alii cuulam adclixisset puellam, expostulavit .' negans illum vendidisse: deuique ad pugnos venit severiis ille

203쪽

καὶ ἐν ἀρχη οὐδ' , παρακαθί ι επιτρέπων Ty αὐ- Persaeus. λητρίδι. Mη ποτε αὐτός ἐστιν ' o ni iπαῖος ο περὶ τῆς αυλητρίδος διαπυκτεύσας ri zησι γωρ Ἀντίγονος οΚαρυστιος εν τω Περι Ζηνωνος, γραῖων μ' ., Ζηνων. Κιτιευς, Περσαίου παρὰ πότον αὐλητρίδιον πριαμ

νου, δοκνοῖντος εἰσαγαγεῖν προς αυτὴν δία τα την αυτην οἰκεῖν οἰκίαν, συναισθόρονος συνείλκυσε την πα-

δίσχην, καὶ συγκατέκλεισε τω Περσαίω. οἶδα δε και Πολύστρατον Ἀθηναῖον, μαθητο ' Θεοῖράστου, τὸν ἐπικαλουμενον Τυρρηνὸν , ἔτι των αὐλητρίδων ταἰμάτια περιελαν. LXXXVIJ. Ἐσπουδάκεσαν δε και οἱ βασιλέῖς περὶ τας ista. ., μουσουργούς' ῶς δηλον ποιεῖ II μενίων εν προς Ἀλέξανδρον Ἐπιστολν , ην επέστειλεν αὐτω μετα τε

Δαμασκον ελειν, καὶ της αποσκευης της ' Δαρείου

philosophus. qui initio ne passus qvidem erat ut lux se a suimer tibicina. α- Is autem philosophus de tibicina pugnis decereans, ipse foresse Periaeus fuerit. Scribit enim Antigonus Grystius in libro De Zenone his Ierbis r . Zeno Cinie , rum Per saevis aliquando incompotatione tibicinam emisset, & illa in domum duducere non aiuleret, quoniam easdem cum illo aedes habitabat , re intellectit ituro pertraxit puellam, & Per saeuiri cum ea conclusit. α Novia his vero etiam, Pol stratum Atheniensem. Theophrasti viscipulum, qui Ty cteniri in cognominatus, vestes tibicinarum induisse. 87. Stiadium vero etiam reges adhibueriant, ut penes ipsos mulSeres essent m eae artis peritae: quod Parmenio declarat in Epistola ad Alexantium, quam ad eum scri

204쪽

: κρατης γε ἄτθα. καταριθμησάμενος αν τα αἰχμά- τα, γράσει καὶ ταλα' is Παλλακίδας ευρον ρου- σουργους του βαπιλέως τριακοσίας tacοσιεννέα, ανδρας στεῖανοπλόκους ἐξ και τεσπαράκοντα, ἡ σποιους λα

λαατουργους τρεῖς και δέκα, που ματοποιους ἐπτακαίδεκα, οἰνοηθητας εβδομηκοντα , μυροποιους τεσπα-

b Ἐκειτο γωο η μεν λευκον εἰς σεληνZως φαίνακτα μαστον λελυμεκης ἐπωμίδος. της δ' αυ χηρεία ' λαγονα την πιστερα ελ-' γυμνης γ δ' αἰθερος Θεάμασιν

potitus est. Igitur recensu facto captivorum, haec deinde scribit: Pellura reps inveni mineae peritas tra Ias νω novem, Viros coraliarum rextores quadraginta sex, obsoniora parandorum amfices data uos Meuasenta seprem, qui in ollis eoquunt vetati novem . lassaris trederim, varia Posionum mra parantra femuriatam, vini colatorra septuapnta, uneum-tarios pzadrapara. Vobis vero, Sintales, dico, nihil e se ram oblectins oculos, qhiam pilicra mulieris formia. Igittar C eremonis tragici poerae Oeneias, de Virginibus quibusdam loquens, quas conspexerat, in cognomine draurare sic ait :Asia taeebat e vias ρ Mutis Urardens lunae retroiecto passio. Alius ehorea laevum nudarat latus, nudum sideruus exhibens specta lum.

205쪽

λευκον μελαίνης εργον ανταύγει σκιας.

ἄλλη δ' εγύμνου καλλίχειρας ώλένας, αλ προσαμπέχουσα Θηλυν αὐχένα, ἡ δ' - αγμων ' χλανιδίων ' ὐπο πτυχας

n- ι δε Θαλερὸς ἐκτραφὰς ' ἀμάρακος

λειμωπι μαλακῶς εξέτεινεν ' αὐχένας.

Monstrabat adaas alia o sonuosa maritin Asia obumbas tenera etati eolumina: sed ea, dis Io tenuis irite lae sinu . femur Ue-bat: atriinte Gratia, mihi se imprimilat oran non adducens Amor. Et iam volvuntur la abundiae me inulas,

iam nigricolam violas populanin legunt, sive, violaa passis obterunt, lem e florem , pii purpurias fumaris . iniectus riuilum solis in ianvr iubam L sive, O mora qui eandida pepla flavis ιingis macissis: l

206쪽

'ίλβοντα λευκω χρώματι διαπρεπιν δάαι δ' ἐπερρύθμιζεν ἡ πιώτατον .ἐρύθημα λαμπρω προστιθεῖσα χρωματέκόμαι δὲ κηροχρωτες, ῶς αγάλματος

αὐτοιαι βοστρύχοαπιν ἐκπεπλασμενει,

ξουθοι ν ανέμοις ἐνετρύ ν τορούμενοι. Ἐν A ni Jοι δε εαρος τεπια Η ποοσηγόρευε τα ἄνθη ue - Ἐνθηροῖ τεκνα ἔαρος ' περιξ στρώσαντες. ἐν δε Κενταυρω, ἔπεα δρῶμα πολύμετρόν -- ., M -

μῶνος τεκνα

88. Idsim poeta etiam sores singulariter amas, in Alphesiboea dicita

repa species randicantis corporis evinquam Meres luce radiab.II citrauetat virnalis pudor astus molliter niveum eo rem reverabat purpuia: 'erran cericolores, tamquam simulacri, eo stinterpolatae crispulia ianianarruli

luxuriaba tur auris alludentibus. I me νιdenpar inserenisi sex postremi versus superioris eelo. De. Anx intentiarisne hoc loco risu nonnulti, in Dorum fata erat netentio. IIn Io vero flores vocavit veris filios rHoriri veris pilos rimum sternentra. In Ceninum vero, quod dimura vario. genere minis Constat, prati sitos dicit r

207쪽

LXXXIX.

Formosarum mulieri mrecensus.

Tum de rosis in Ulysse sic est:

& in Thyeste:

sumnis nigraeantem uin in tempore.

208쪽

γόνασι γυναῖκu' Θαργηλία ἡ Mμπ - , πις καιa τεσσαρεσκαίδεκα ἀνδράσιν ἐγαμηθη, eἶσα και το εἶδος πάνυ καλη και σοτη - τησιν Ἱππίας ἡ σοῖμσπης ἐν τω ἐπιγραφομένω Συναγωγη. Δίνων δ' εντο πέμπτη των IΠερσικων της πρωτης συντά Θως τρο

bυ ἀδελφη, ονομα δενο-ις ,3 καλλίστη ην των πτν Ασία γυναικων, και ἀκολαστοτάτη. Φύλαρχοι δ' εν τη εννεακαιδεκάτη, Τιμωσαν, φησι, την Ub τω παλλακίδα, πάσας γυναῖκας ὐπερβεβληκεναι καλ-h λει. ταύτην δ' ἀπεσταλκει δωρον ὀ των Aιγυπτίων βασιλευς ' Στατίρα τη βασιλέως γυναικί. Θεαπομπος δ', is τῆ εκτη καὶ πεντηκοστν των et οριων, E

νοπείθειαν, τὴν Λυσανδρίδου μητερα , πασων των κα-- Πελοπόννησον γυναικων γεγονέναι καλλίονα. απέκτειναν δε αυτην Λακεδαιμόνιοι, και την ἁδελοῦν αυ-

lieres fueriint: Tarma Milesia; quae ad qiraria fecimviris nupsit, & forinosa adnuiuiam & solers; tu ait Hippias Sophista. in libro qui inscribitiar Synagoge. Dinon vero in priore parie Reriina Persicarum libro quinto ait, Bagazi f e Megabaeti aut MeM ai J uxorem . quae soror Xereis L e, Artaxerxis J eriu ex eodem patro, Anutis sive, Amytis J nonune, pulceri inrum fuisse Asiae

mittierurn. eantilemque intemperantissimam. Pitylarchus vero, libro decimo nono, Timoiam, ait. Oxyarrao pellicem , omnes mulieres formae pulcrit sine supera se. Dono miserat hanc rex L e, iatrapa I Aegyptio in Statirae , regis .uxori. Theopompus vero Historiarum libro sexto & vicesimo serabit, Xenopeaheam, Lycinis dridae matrem . omnibus in Peloponneso milieribus latina antecellitisse. Interiecerrunt autem illam Lacedae

209쪽

,os ATHENAEI DEI OSOPH. C. s.

της X ρύσην, ἔτε και τον Λυσανδρίδαν, αθρον οπα, Ἀγησίλαος ἡ βασιλευς κατοπτα -- ουγαδευθη- ναι πο-ειν υπὸ Λακεδαιμονίων. Καλλίω δ' ην καὶ

δεκάτη των Ἱστοριων, ἔτι παρ' Vλυμπιάδι οὐσαν, ni e

monii. & sororem eius citasen. eum Lysandridem siri adversarium Agesilaus rex , excitata se sitione, ut in exsilium pellerent Iacedaemonii, perfecit. Formosissima filii etiam pantica Cypria, quam Phylarchiis Histori riam libro clecimo stridit, cum apud Olympia em veri retur. Alexandri matrem, in matrimonum petitam esse a Monimo, Pythionis filio. Cui, quoniam perilitis minribus mulier erat, Olympias dixit: Ο anseri ocidis ux rant quaeris, non more. Illam etiam mulierem, quae Pim stratum in tyrannidem reduxit Minervae Servari icis speciem referens, pulcram aiunt fuisse . quippe quae ob formae speciω etiam I eae similis habebatur. Fuerat autem illa eorollarum mercatrix: eamque in matrim nium de sit Pisistratus Hipparcho filio, ut Ceidemus narrat octavo libro Reversionum. n Dessit vetra inquit etiam Hipparcho filio in matris nium mulierem illam,

210쪽

τω γυναῖκα Φών , την Σωκράτους θυγατέρα. καὶ Σάρρου του πολεμαρχησαντος Θυγατέρα ελαβων 'In

riύσαντι. συνέβη δε, ως Cησι, ' τω Xάρμον ερασπην τού Io κυ-, και τον υος Ἀκαδεμία Ερωτα ἱδρύσασθαι πρωτω, εῖ' οὐ ἐπιγέγραπται Ποικιλομηχαν ψως , σοι τονσ' ἱδρύσατο βωμον Xάρμος ἐπὶ μεροῖς τερματι γυμνασίου. e No sita δ', ἐν τρίτω Mελαμποδίας , την ἐν Εὐβοια Xαλκίδα καλλιγύναικα εἶπεν. εὐπρεπε ς γαρ αλ Θι γίνονται γυναικες, ῶς και Θεόχαστος εἴρηκε. καὶ N- όδωρος δ', ἐν τω της Ἀσίας Περίπλω, καλλίονάς σησι γίνεσθαι γυναῖκας των πανταχου γυναικωνεν Τενέδω, τη Τρωίκη νησω. οἶδα δε καὶ περι κάλλας γυναικων ἀγωνά πο-

viae curru uctem cum ipso invecta erat, Phyam S eratis filiam. Et marmi, qui Polemarchus fuerat, fi liam sorina praestatuissimam Hippiae dedit uxorem, qui post ipsum tyrannidem occupavit. α Fuerat autem, ut aiunt, oiarantis ille amator Hippiae, & primis omni iσCuplis ne in illum apud Acade in posuit, quialos Vesesiculos inscriptos habet ry uer Amor, tibi hanc aram erexit armus ad umbrosim limitem gymnasi. Hesiodus vero, tertio libro Melampodiae, Chalcidem

Euboeae formosarium - utimmi-feracem adpellat. Sunt enim

ibi mulaeres forina praestantes, ut Theophrastus etiam dixit. Porro Nymphodorare, in Asiae Periplo, soranosi res nusquam, est, mulieres esse quam in Tenedo, Tro ea insula. . Novimus vero ettan, publice propositum suisse

SEARCH

MENU NAVIGATION