장음표시 사용
121쪽
δε roris nostri Iesu ChriHi: Diaconus deinde dat eis tac, O Mel, ω- dicis: Iae, O 1
Mel immaculatum in generationes, Amen. ε
Locum singulis suum allignauit Toletamini Concilium quartum, cap. 18. ibi: Sacerdos, ct Levita ante Altare co Mnicent: in Choro ciretis: ante Chorum
Mulier velato capite, vir aperto sit capite . Hanc legem imponit Apost. 1.
Corinth. cap. o. Omnis vir orans, aut prophetavi velato capite, d turpat caput suum: Omnis autem mulier orans, aut prophetam V velato capite, deturpat cupat
suum. Et constitutiones Apostolicae, cum ordinem seruari debere docuissent. etiam huius meminerunt lib. a cap. ς7. Fiat scrificium cuncto populosant , sialantium precante; ct oblatione Di quis e ordo forsum Corpus Domini, O pretiosum Sanguis sumat: a cedentes ordine cum pudore, O reuerentra, utpote ad compus Regis. Item muterra operto capite, ut ordinem earum decet, accedant. Velum autem mulierum non subtile esse debet, cuiusmodi virgines utebantur, Tertulliani aevo; quod ipse reprehendit lib. de veland. Virginibus cap. a. uia illex est libidinis, ct acuit curiositatem propius videndi subcandicantem sib ea cutem. B
Quis porrigere solitus ξ' Cap. XV.
Enuensis de Sacramento altaris, cap. 16. inquit: Cum Dominus discipulissuis fixisset ; Accipite, ct manducate; βuaeritur si acceperint Os bi mimi irauerint
Aa hoc dicamus: quia qui ministrare venis, O non minisrari, O qui consecratiis ipseminintrauit; nec est intelligendum, quod ex manibus eius acciperent, ct sibi minfirmrent Id Dominus de manu sua ministratiis, O mandia repraecepit. Fuit tamen antiquorum aliquanto consuetudo, quod etiam laici proprijs m nibus sumerent Eucharistiam ; ut de Baiiiij aeuo apud Anastasium Nicet. uaa , quaest. 7. in Scripturam. Necesse habere aliquem , si non adsit sacerdos, Communionem propria manu sumere: omnes enim quisunt in is retis Monachi, ubi non est Cereris,illic habentes Communionem, ex se ipsis ea umunt: Alexandriae aurem, Ois A Zpto, ore usque ex laicis, qui illud gunt. maxima ex parte habet Communionem domi M. Nam cum sacerdos semel confecerit Hostiam, O dederit; eam accipiens, ct communicans , tamquam a sacerdotesumptam participare se debet credere: etenim in Ecclesia tradit sacerdosparti lam, ct eum omnipotestate eam tenet, qui accipit, O sic sua manu ad os eam adducit, e c. Aduertendum circa ea, quae diximus supra in Capitulis 33 I &prie senti;
z. nempe, quomodo seruata sanctissima Eucharistia ,&a quibus porrecta; utpote
is fisu bam permanus Laicorum,dc similia. Haec inquam notat B. Basilius ad Caesarem Pa- ἔ--- uitium scribens, euenisse tempore persequutorum Ecclesiae; dum priscis fidelibus locus tutus non erat, nec ad sacerdotes accessus; & tunc ijsdem permitatatibus in proprijs domibus retinere particulas consecratas, ad collum easdem . deserre, & proprijs se communicaret manibus; quamuis Laici & Foeminae essent: ut ex Tertuli. lib. a. ad Uxorem,&Eusebius lib. quinto Histor. cap. a dc D lib. 6. cap. 36. refert de quodam Seraphione, qui a Laico sanistissimam recepit Communionem. Et sanctus Basilius loquitur de Anachoretis remotis ab Ecclesse , &sacerdotibus, qui deserebant seeum sanctissimam Eucharistiam. Samstus Cyprianus delapsis. resert de Foemina, quae volens aperire vas, in quo recon dita erat Eucharistia, ex illo flamma ignis egressa fuit. S. Ambrosius de . obitu Satyri fratris inquit, quod in Nasi agi , omni humano destitutus auxilio, saluus deuenit mediante sanctissima Eucharistia. quam ad collum serebat: praeter alia multa , quae in hoc adducuntur exempla. Ac etiam supra cap. 9 vidimus , suisse permissum priscis temporibus, varijs in locis Missam celebrari: quod hodie non
122쪽
Uerum cum ex huiusmodi consuetudine vari; oriren tur abusus,& a multis indecenter seruaretur , ct tangeretur hoc Sacramentum : fuit inde abolita talis consuetudo, maxime amotis periequutoribus, dc reddita Esclesiae pace; quod solum in Ecelesijs custodirentur & seruarentur Hostiae , seu particule sacratae, nomine Eucharistiae a sanctis Patribus appellatae; ut post Concilium Lais ranen sub Innocentio III. in cap. statuimus, de Custodia Eucharistiae;& Hon rius III. in cap. sane, de Celebrat Missarum. Similiter & in totum prohibetur, quod per aliam manum , quam per sacerdotalem , administretur, nec tangatur; ut ex Concilio Remenii in Can. peruenit, de Consecrat. distinct. a. his verbis. Peruenit ad nostr im notitiam , quod quidam Probyteri in tantiam partimendant Diuina myBeria , ut Laico vel minae samum Domini Corpus tradant ad deferendum infirmis. 'itur interdicit per omula Synodus, ne talis temeraria Praesumptis est rius flat sed omnimodis Presbyter per se sium communicet insimum. Quod idem decretum per Concilium Rhotomagense can. a. per Toletanum primum
sacerdos alter alteri, etiam in primitiua Ecclesia, administrabat . idque peinuicem. Nicephorus lib. I . cap. iς. βuo tempore Dominussacras Antiochenae Hrbis habenas tenuis, A m ad Simonem Stu tem venisset , conLirmatus en, O νm eo, minco, arcanoque conIressu conuenire exoptauit; conueneruntque ideo ambo , ΟΡ-stificio immaculato, atque incruento peracto , alter alteri mysticam Communionem
Diaconi Presbyteris: sed hoc Ecclesiae displicuit , vetitumque Nicena Synodo : Peruenit ad sanctum, magnumque Concilium, quod in locis quibusdam, De isteris gratiam sacrae Communionis Diaconi porrigant. Hoc neque regula, neque
consetudo tradiaet; in hi, qui erenaei sacri cij non habent potesatem, se , qui Grunt , Corpus Chrinii porrigant. Aliquando Angeli. & Sancti, ac ipse Christus, porrexerunt sanctissimar Eucharistiam pijs viris, ut est videre in actis Sanctorum.
De interna dispositione in sumenda Sanctissima Eucharistia.
NEc satis ad hoc sacramentum est habita dispositio externa. ut diximus.
verum ut quis digne communicet, attendat grauem admonitionem Apo
stoli I. Corinth. II. Quicunque manducatierit panem hnne, O biberit calicem Domini indignλ reus erit corporis, ct sanguinis Domini. Probet autem seipsum homo , Osic depane illa erit, ct de calice bibat: qui enim manducat, ct bibit indis λ, iudiciumsibi manducat, ct bibit, non diiudicans Corpus Domini. Paschasius Cordubensis lib. de corpore, & sanguine Domini, cap. 6. βuid manducant ho- D mines t ecce omun indisserenter percipiunt planὸ; sed alius carnem Christi Dirit liter mauducat, sanguinem bibit, alius vero non; quamuis buccellam de manus cerdotis videatur percipere: O quid accipit, cum vn t consecrarios Crepui, Sanguinem ChriLii non accipit tuerὸ, quia reus accipit indignλ; iud tum sibi manducat, ct bibit, non proban se prius, nee diiudicans Corpus Domini. Ecce quid manducalpeccatis, ct quid bibit; non uti e i carnem utiliter, e sanguinem sed iudicium: licet videatur cum taeteris sacramentum percipere, ct quare ρ quia non se
probat, nee diiudicat Corpus Domini, ere. Et D.Augustinus epist. II 8. cap. 3. i
quit: Hoc es enim indignὸ accipere, si eo tempore accipiat, quo debet agere paeniten riam ; non ut arbitrisDo cum libet vel auferat se Communioni,vel reddat. Et circa hanc praecedetem dispositionem ad recipiendum Eucharisticum Sacramentum;
123쪽
ea nobis demonstratur etiam ex quo sub figura legitur in cap. I a .EXod.ut Agnus, qui decima die mensis debebat tolli ad immolandum, deberet seruari usque ad decimam quartam mensis diem, ad hoc ut cognoscereturier quatuor illos di s.
an aliquis esset des emis in Agno illo λ Similiter & nos sanctissimam Euchisiastiam recepturi per praecedentes dies dispositionem ad illam curemus: eteninis secundum dispositionem, quam inuenit in subiecto Chrisius realiter in hoc si cramento exi stens, qui est gratiae causa uniuersalis, hunc effectum operatur. D. Chrysostom. homil. 27. in prima ad Corinth. inquit : Sicut cibus corporalis, cum corpus inuenit malis humoribus occupatum, amplius laedit, ct nocet, nec ullum prae fris duxilium : si spiritualis hie cibus, si aliquem inuenit malitiae inqtiinarum, magis eum perdit: non cra natura, sed accipientis vitio; tales enim sint Iocij Iuda proditoris, in quem post buccellam intrauit Sathanas. Vt autem magis singulatim tractemus de praeparatione necessario nobis adhibenda . Requiritur primo humilis consessior Vt quid positimus nos miseri &infelices, concepti in peccatis, nati in viiijs, calamitatibus subiecti 3 Praecurasor Ioannes in utero Matris sanctificatus, excellenti innocentia praeditus indignum se putauit, ut solueret corrigiam calciamenti Saluatoris: Angeli creati ingratia, confirmati in gloria, nec oculis Dei mundi satis aut casti apparent. Quid ergo de nobis miseris peccatoribus, qui licet in hoc mille annos expendamus, digni certe non erimus ut vel semel tremendum Missae sacrificium immolemus' Id pie confitetur D. Ambros in orati praeparat. ad Missam dii m. inquit: auis dignὸ hoc celebrare poterit, nisitu Deus omnipotens osserentem feceris dignum 3 Scio ό verpsis,c, hoc ipsam pietatiue confiteor, quia non sim dignus acced re ad tantum serium . propter nimia peccata mea, O infinitas negligentias: se fio veraciter, O credo ex toto corde, quia potes me facere dignum, qui LI spotes Iaceremundum de immundo conceptumsimine, O de peccatoribus msosfacis ct sanctos. Secundo, ab omni laethali crimine debet purus esse. Auersanus de humanitate Christi . Indigne fumitur, si in mortiferis peccatis maneat auima. Et ideo Augustinus Sermone a 6. in Ioann. Panem Coelestem spiritualiter manducate, innotentiam ad altare apportate.
Tertio, a Luxuria maxime sit alienus. Petrus Blessensis sermone 38. quicunque enim ad altare Domini accedit inquinatus luxuria, iuxta filium Virginis idolum ponit Veneris: quisera illius verba Sacramenti ore immundo profert, infaciem Saluatoris spuit. ct cum in os immundum sanctissimam carnem imponit, eam quasistitum platearum proiicit Coniugatis autem refert Isidor. de Eccles ossic. lib. primo cap. I 8. abstinendum a venereo congressi cum uxore vacantibus orationi antequam ad Christi Corpus ipsi accedant: exemplo Achimelech Primo Reg. cap. a I. qui de panibus Propositionis noluit prius dare Dauid Ze pueris eius ; nisi ante eos interrogasset utrum mundi essent a mulieribus p non utique ab alienis .sed a proprijs coniugibus; dc nisi audisset eos ab heri & nudius tertius vacasse ab opere coniugali, nunquam panes, quos prius negauerat, concessisset. Et quanta esset disserentia inter corpus &umbram. inter imaginem & veritatem: sic inter panes Propositionis, es Corpus Christi . . Quarto, requiritur notitia Sacramenti, & fides : Damascen . libro G fidei, c. I 4. Summo cum metu, pura cossientia,fideque haudquaque dubia accedamus, ac profecto sic nobis siet, quemadmodum firme, ac coiatanter credimus: ipsum porro omni puritate colamus, hoc est , O spirituali, ct corporea quidem duplex ipse est. Et Rabanus Maurus de instit. cleric. lib. I. cap. 3I. inquit: Sumunt ergo fideles bene. ct vera iter Corpus Chri iis Corpus Christi non negligant se fiunt Corpus chrisi,stiolunt vivere desipiritu Christ. Quapropter, qui visibiles species pa vis comedit, & inuisibilem Christuma corde suo non credendo repellit; iplum Christum occidit; quia dentibus suis impie mordet &laniat sacratissimum Cor' pus; atque per hoc reus est Corporis & Sanguinis Domini: ut merito Saluatorexclamet: aua misitas in Sanguine meo p
124쪽
A Exeucamus proinde serio mentem, quoties hanc Coe nam Agni meditamur; videamus num quid displiciturum lateat. Nihil impuritatis purissima admittit mensa; nihil sordium castissima sercula ; nihil macularum, purissimis speciebus panis & vini purissimus obuolutus Agnus, omnium sordium inimicus, omnisque maligni odoris hostis. Quisque ad omnem grauioris delicti assiatum perhorreiacat, omnem Suenaeuum detestetur, ac omnem denique saecularium rerum aD
sectum auersetur: solo casto pectore, humilitatis stola cineto gaudens in hoc
deliciae illius, epulaeque gratae, amica mensa, torus Castus, votivum cubile, ani morum nuptiae, desponsatio casta. sponsi & sponsae colloquia pura , oscula coelo nata, coelo concessa, di donanda coelo.
De laetitia ob susceptam Eucharistiam.
APud antiquos tam insignia erant gaustia, quibus ex Eucharistia susceptaocomplebantur, ut reperti sint, qui ea simpla, mox ad Martyrium, quasi impotentes laetitiae ultro se offerrent. Omnibus olim nefas visum, ieiunijs, aut aliqua alia anxietate, quam ex ea conceperant hilaritatem confundere , &quidquid tantillum hanc interturbare posset, penitus illis diebus remouebatur. Eadem Religione,atque ob eandem causam, cum ea reficiendi essent,non genibus nixi. non humo iacentes, sed erecti, &in Coelum intuentes, preces concipiebant , sicut, etiam olim genuflexio prohibita ad orationem diebus Dominicis, & Pascha, usque ad Pentecosten, in laetitiae signum. Baron. ad annum s8.
num. Antequam aris admouerentur, ut hoc Diuinum munus haurirent, mutuos inter sese complexus , & oscula impertiebantur . Hi dies, quibus Eucharistiam sumpsissent, vocabantur ab antiquis Dies laetitiae, dies remissionis, dies C immunitatis , dies solemnes , dies festiui. Albaspinus Epist. Aurelianen. d veter. Ecclesiae Ritibus lib. I.obserit ad Ia. 8cIς. Fuit summopere debita semper haec laetitia in sumptione sanctissimae Euch ristiae: quoniam sicuti Israelis Manna, quo quadraginta annis pasti, in hoc omne desideratorum ciborum delectainentum filii Israel repererunt: eo magis ilia Eucharistico pane, qui est Christi caro. fideles omnes Coelestium virtutum omnium delicias inii enirent, Zc inuenerunt semper; ut dicere singuli intra se laeta tes possent ex Apos . ad Galat. a. Vivo ego, iam non ego , visit autem in me CHARM. Cum illum Panem & Vinum non mortuum manducassent, sed viuum . Et quanquam ante , assim mortuum Paschalem veteris Legis Agnum sumptissent
Ilaebrei; vitium exinde Fideles nouae Legis sumpserunt; eo feliciores Hebraeis isti , quo Lex noua infinitis passibus veterem nobilitate, meritis, praemijs antecedit: dccorpus umbrae suae praestat; dc signatum signum suum anteit :& quo Agnus noster quidquid ubique creatum in coelo, in terra infinitum superat. Si qui autem ex Eucharistica Communione delicias illas non percipiant , ac-D cusent se, non hanc carnem panem. Accidit enim his, quod febri laborantibus. quibus sapidissimi cibi insipidi, omne dulce amarum, mel omne in absInthium versum: non ciborum vitio, sed morbi, & palatia morbo tincti: quod euenit etiam Israelitis illis, qui bene dispositi non siere: dum nauseabant super illo Manna. quod erat cibus omnis condimenti&saporis. Proinde magis ac magis nobis ad hanc Fucharisticam mensam magno conatu anhelandum, in qua pasci mur Carne & Sanguine Domini, & magno Deo: ut mirum sit,tunc non colliquescere nos totos, ct ire in Deum totos. quoties huic coelesti mensae accumbimus. O si par cibo huic, & potui amor occupasset hominem: quantis dissueret gaudijs, quanto potiretur paradiso. 8c quanto extra coelum potiretur coelo quan to dein animorum firmaretur robore quid in illum Caro, Mundus, quid Inm
125쪽
rorum arma possent Z quid, inquam, haec possent in armatum Deo p Haec do bit mensa illa, si pro dignitate accellerinuis; sin secus, audiemus in Rusium illud ἰLigis iis manibus, ct pedibus mittite eum in tenuras exteriores , ubi erit se tui ct Hridor
Reticere hic non valeo: Anno mille limo sexcentesimo vigesimo octauo: Ego cum e Gallia in Angliam. & Hollandiam transissem: ubi quamuis priori saeculo ij populi a vera Christi Religione proh dolor aberrauerint; nec in publicis
illorum templis aliquis catholicus cui tus remanserit,abrasis undique sacris imaginibus , coinbustis omnibus Sanctorum reliquijs, & alijs quibuscunque Cain heae Ecclesiae monumentis abolitis : Nihilominus, quoniam gratia Dei nunquam deficit, & illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum, vidi ego tunc in plurium Catholicorum aedibus.& p sertim Londini in Anglia apud Excellentillimum Dominum Contarenum ibi tunc Venetiarum Oratorem; acetiam in Holllandia pluribus in aedibus: vidi, inquam, in illarum altioribus secessibus quotidie Catholicos conuenire ad sacra Missam audiendam, ac etiam sacrosanctam Eucharistiam percipiendam; adeo ut in diebus maxime festiuis tantus ibi eisset fidelium concursus, ut nec locus celebrandi, nec tota posterior pars domus illos caperet; quin etiam in publica via ex ijs aliqui magna cordis compunctione extensis manibus, &cum lacrymis, non iliae periculo saeuientium Principum contra Catholicos. dum Sacrum hirsum peragebatur, iesi adstarent. Unde ego ipse saepius cogitabam. id ipsium tunc peragi, quod alias saeuientibus Tyrannis contra Christianos in nascente Dcclesia fideles ipsi in cryptis & alijs secessibus Sacrum peragebant. quod totum magno nostri rubore contigit, dum in sacris templis nos coram Summo Deo negligentes, & irreuerentes sumus.
De frequentia Sanctissimae Communionis, & quibus ministranda
Votidie primum ineunte Ecclesia Christiani communicabant, ut Actor. αvidemus : Erant autem perseuerantes in doctrina Apostolorum, or Commu-- nicationefactionis panis. & infra. Quotidie quoque perdurantes unania miter in templo rangentes circa domos panem. Cyprian. serm. in orat. Dominiucam ait; Euchariabam quotidie ad cibumsalutis accipimus: l dem testatur Ambrosius, lib. . de sacramentis, cap. 6. & legitur in vita S. Anacteti Papae & Martyris I 3. Iulii: Decreuit ut in Milia peracta omnes communicarent: &in hanc sententiam probabile videtur, Christum in persecta diuinaque oratione Dominicali, cum nil terrenum petere docuerit; de hoc augustissmo Eucharistiae Sacramento intellixisse per illa verba, Panem nostrum quotidianum da nobis hodie; tanquam rem quotidie nobis singulis necessariam, postulare videamur; ut plurimi ex lanetis Patribus credidere. Sed nihilominus Christi Corpus quamuis quotidie sumere maxime utile lit; non fuit tamen id etiam priscis temporibus necessarium: etenim qua ter in hebdomada , festis. Basilium ad Caesaream patritiam. seria quarta,&lexta, F piphanius lib. s. contra Haeres. Dominico ,& Sabbato, B. Onuseius apud Euagrium. Plerasque has dierum obseruationes recenset Augustinus epist. ii 8. ad Ianuar. 1 Iis quotidie communicant Corpori Dominita; ali' certis diebus accipiunt; alibi nullus dies intermittitur, qua non osseratur; alibi Sabbato tantum, O Dominico ; alibi non inico tantum. Oc Fidelibus, cum essent vicini morti, dabatur Communio pro viatico: Paulinus
126쪽
DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB. V
A Condemnatis per Iudicem ad mortem, non denegabatur Communio; Concilium Maguntinum sub Hrabano Archiepiscopo cap. 27. Cedrenus in Annalibus anno primo Phocae. Quoties autem communicandum 8 suse hanc controuersiam examinant D etores antiqui, Chrysost. in epist. ad Ephes ibi; Sed non oportetferia obseruare,sed constentiam mundare, ct tun anctam , O venerandam carnem sumere. Tamen etiam peccatoribus Eucharistia conserenda, sed cum modo. B. Algerius: Giam-tiis peccato quis mordeatur, peccaudi de eatero non habeat voluntatem, OAmmunicaturus satisfaciat lammis, ct orationibur, ct confidens de Dei miseratione, accedat ad Eucharilitam intrepidus, O securus; sedde isto duo, quem peccata mortalia non grauant . & paulo post: Dandus esct item Agnus Dei peccatorib*s, ut a
sante Angelo protegantur , sed deindepeccatis renuntiaturis. Melius igitur omnino nos frequentare venerabilem Eucharistiam, quam a stinere etiam reuerentiae praetextu. Cyrillus in Ioann lib. cap. gr. ait: Siraia tam aeternam consequi volumus, si arguet orem immortalitatis in nobis desideramus; ad D recipiendam Benedictionem libenter concurramus,caueamusque re loco laquei damna
tam Religionem nobis Diabolus praetendat. At August.epist Ii 8. Faciatunt qui que, quod secundum fidem sitam credites aciendum: contemptum non vult cibus,sicut nec mannasHidium. Vbi plura resert idem August. circa frequentiam huiusmodi Frequentia huius augustissimi Sacramenti maxime est etia expetenda prinpter illius utilitatem : quoniam Christo tanquam capiti cuncta membra corporis mystici annectuntur. Caro namque Christi, quae ante passionem solius erat caro verbi Dei, per passionem ita creuit, adeo dilatata est, ita mundum uniuersum impleuit; ut omnes electos qui fuerunt ab initio mundi, vel futuri sunt usque ad ultimum electum in sine saeculi, noua conspersione huius Sacramenti, in unam eoclesiam faciat Deum, & hominem aeternaliter copulari. Caro illa Vnum erat granum frumenti, quod antequam cadens in terram mortuum fuisset :nunc postquam mortuum est, crescit in altari, fructificat in manibus, & corporibus nostris ; & ascendente in coelum magno & diuite Domino messis, terram C Ductiferam, in qua creuit. secum vehit in horrea Coeli. Α nobis igitur frequentia huius Sacramenti expetenda est, ut in hanc fructiferam terram magis ac ma gis crescamus; & capiti nostro Christo Iesu per hanc Eucharisticam mensam
De Communione sub unica specie Panis. Cap. XIX.
Haec quaestio, quam Nouatores Haeretici maxime exagitant, decisa suit in
sacra Tridentina synodo, sess. a1. cap. II. De Decreto super petitione. Concess calic. Quod pro non celebrantibus concedendus sit usus calicis ratio' nabilibus causis petenti alicui, vel Nationi, vel Regno, prout sanctissimo Papae pro tempore videbitur; sicuti etiam in Concilio Basileae, sess. 3o. suit restitutus U Boemis usus calicis pro bono pacis Ecclesiae. Sed ut discutiamus articulum, supponendum nobis est, Duo esse, quae pertinent ad integritatem Eucharisticae communionis nempe: Integritas significati rionis communionis ; item, integritas DbItantiae communionis. Quod vero spectae ad integritatem substantiae seu essentiae communionis, consistit in eo, ut recipiamus Dominum N. Iesum Christum totum integrum, una cum corpore,&san guine , anima.& Diuinitate; & hoc non potest recipere nec dispensationem, nec augmentum: at vero non potest complete fieri absque receptione unius saltem speciei sacramentalis, quamuis compleatur per unam, vel alteram ex illis. l. Circa vero finem integritatis significationis communionis, est in eo. ut memoria teneamus, qualiter hoc corpus ,&hic sanguis, quae nos sumimus, fuere diui
127쪽
sa in Christi morte supra Crucem, secundum Apost. I. Corinth. I i. diti sitimia Aque manducamus panem hunc, O ealicem Domini bibimus, mortem Domini ann tin ciamus , donec veniat: Hinc est , quod dum Dominus noster voluit . ut nos su mamus eius corpus.& eius sanguinem sub Velamine sacramenti, hoc pertinet ad integritatem essentiae communionis, quod non .potest recipere dispensationem,
Quatenus vero dicatur hanc integritatem fgnificationis esse praeceptunia Christi Saluatoris nostri; Ita respondetur: tale praeceptaim quo ad non conlectauites, ut communi centur sub utraque specie, non tangit in aliquo integrita tem substantiae . seu essentiae communionis; nec minus integritatem signi licatio nis, quae seniatur in persona consecrantium comunicantium sub utraque specie. Dicimus quoque,quod ex Dominicis Prieceptis, unum est dispensabile in eo, quod respicit integritatem magis eXpres tam significationis. nempe in silmpti ne Communicantium sub utraque specie; susscit enon, ut non consecrantes sumant divisim sacramentum sub una tantum specie, sicuti diuisa fuere in morte . Christi, quia nihilominus indiuisum etiam nunc Capiunt sanguinem a corpo- Bre, & e contra. Aliud autem praeceptum est indispensabile in integritate
significationis minus expressae, respectu non Celebrantium, & communica tium sub una tantum specie panis. Dispensatio autem priecepti quo ad non consecrantes, ut communicentur sub una tantum specie, non tangit integritatem significationis, quae seruatur in personis consecrantium , qui communicantur
sed duabus speciebus, sed solum integritatem magis expressam, & particularem significationis. quae est dispensabilis. Hoc nobis demonstratur, cum ipse Christus Eucharisti e Sacramentum administrauerit in sola panis specie duobus discipulis in Emaus proficiscentibus.cum quibus distribuit; ut explicant Theophilactus di
August. ponderantes quod Lucas cap. .postquam dixit, Accepispanem, Olen dixit, a regit,ct porrigebat ilEs: ne verbo quidem facto de benedictione. &distributione Calicis, subdit: Et a pertisunt oculi earum. O cognouerunt eum infracti ne Panis, ct ipse evanuis ab oculis eorum. Eodem modo Eucharistiae sacramentum suisse ab Apoliolis &alijs administratum, ut in Ast. Apost. cap. 3. Erant autem Cperseverantes in Domina Ap oloram, O Communicationesta lignis panis, O Orationibus. Nec ullam facit mentionem de Uino. Hoc patet ex vis Ecclesiae primitive, quae multis casibus admisit Commuanionem sub una tantum specie quo ad non consecrantes : nempe pro nauigantibus, qui secum Eucharistiam duxerunt subsola specie panis, ut se in periculo communicarent, refert Diuus Ambrosius de obitu Satyri fratris. Similiter una tantum species permittebatur ijs , qui eam domi seruabant, ut se quotidie communicarent; pariter pro infirmis, Jc absentibus: Eusebius histor. Ecclesiast. lib. s. cap. 26. Item poenitentibiis reconciliatis nisi una tantum species permittebatur . Dionysius Alexandrinus apud Eusebium ubi supra. Vnde fit, quod hoc praeceptum Communionis sub utraque specie non fuerit habitum a Patribus primitiuae Ecclesiae pro necessario absolute, & in dispensabili, quoad non consecrantes, ut resultaret desectus integritatis essentiae, seu substantiae: sed solum re debat integritatem significationis minus expressam, & euidente; ad quod Eccle-
sa, ut maiora inconuenientia euitaret, potuit dispensare, ut in alijs, quae respiciunt non integritatem essentiae, sed sosum euidentiam significationis sacramenti; ut quoque in eadem Eucharistia, quam Dominus Iesus Christus instituit in fine Coenae , Matth. 26 MarC. I Luc. a I. ac etiam Apostoli in eadem quoque hora celebrarunt; quoniam haec celebratio erat significativa, quod Eucliari ilia erat sacrificium ultimorum temporum, ac etiam quod lex Euangelica vesperi mundi peruenisset, ut canit Ecclesia ex diuo Ambrosio in primo hymno Aduentus Domini: Vergente mundi vespere,.wi sponsus de thalamo , egresses honsissima, Virginis II atris aula . Qiiod sacrificium L ucharisticum iam fuerat praedictum per Davi ipsalm. I I. Elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum. Et nihilominus Ecclesia ob maiorem reuerentiam huius sac ramenti. ne homineS
128쪽
ali)s cibis repleti eain reciperent; commutauit hanc Euangelicam coenania, quamuis significatiuam, &mIsticam, in aliam sumptionein ieiunam , & sacramen talem, ut refert sanctus Augustinus epistola II 8. & Concilium Constantie n. seis. I s. Simile videmus in sacramento Baptismi, quem etsi Dominus N. ordinauit fieri per immersionem in aquam, & non per aspersionem, ut ex Matth. 28. ubi ver-hum, Baptigantes in nomine Patris, in textu Graeco idem est, ac immergentes,& effundentes in aquam;&propterea Ioannes Baptista, & Apostoli conueniebant ad ripam Iordanis volentes baptiZare, quos faciebant descendere, &totum corpus in flumen immergere; & nihilominus hoc praeceptum Saluatoris Nostri de toto corpore immergendo in aquam, tametsi in baptismo pertineret ad integritatem significationis, quatenus haec immersio denotauit Christi sepultituram, per quam nos protestamur suisse ante cum Christo sepultos ; sed ii egressit ab aquis, Christi resurrectionem indicabat, ut nostram quoque regenerationem a morte peccati in gratiam vitae, ex Paulo ad Rom. 6. & Colos-sens a. Vnde si haec immersio, quae a Patribus, sacramentalis est habita, & pe tinens ad integritatem significationis baptismi, & a Domino nostro ordinata,& ab Apostolis seruata. & in Ecclesia primitiva per longum tempus continuata, a qua nisi Infirmi in periculo mortis extremo erant exempti, supplendo illis in eo casu per aspersionem; 'c nihilominus etiam dubitabatur, an essent vere baptizati . ut refert Cyprianus ad Μagnum, epist. 7 6. & modo per tot saecula non inueniemus in Ecclesia, quod fuerit aliquis per immersionem baptizatus, ut post Tertullianum refert Basilius, lib. de Spiritu sancto cap. I s. Et tamen propter inconuenientiam, dc incommoda , quae progressit temporis ab hac consuetudine redundabant, dum pueri non sine euidenti periculo vitae immergebantur; δc propter erubescentiam in foeminis Catechumenisse dispoliantibus coram hominibus, ut refert Chrysostomus ad Innocentium epistola prima; Et tamen non fuit dissicite Ecclesiae permutare talem usum; quoniam non spectabat ad integritatem essentiae sacramenti; sed solum ad integritatem eiusdem significationis, supplendo in hoc per aspersionem in capite, uti membrum principale totius coForis, quo fiebat immersio. Hinc est, quod pariter summo iure in Ecclesia suerit permutatus usus quo ad
non consecrantes . se communicandi sub una tantum specie panis, respeetii dis- ficultatis, & incommodi resul tantis ex laicorum communione sub utraque specie; cum etiam pluribus casibus in specie panis tantum concessere hoc sacramentum non consecrantibus in primitiua Ecclesia, ut diximus.
Addimus praedictis, quod successu temporis multiplicatis fidelibus, duit
Catechumeni, & initiati indistinete admittebantur ad communionem , non potuisset Ecclesia seruare consuetudinem unius tantum consecrationis in unaquaque Synaxi, non consecrando nisi unu tantum Calicem in ea, exemplo Christi D. N. iuxta eadem mei verba Consecrationis, Hic e Icalix noui ct aeterni, oeci
quae obligant ad Consecrationem unius tantum Calicis pro qualibet vice: quae quantitas Sacramentalis sub specie vini, non erat sussciens ad tantum Populum sic multiplicatum; at quando maius aliud Uassuisset consecratum , non utique tunc minus congrua sussent verba consecrationis: Hic eri Calix, M. Hinc nos apprehendimus ex antiquo Rituali Romano, ut talis dissicultas euutaretur, qualiter illi capiebant magnas hydrias, seu vasa vino repleta, &in eadem effundeban t partem vini in Calice consecrati; ex qua mixtione prebebatur populo communior sed propter periculum effusionis, & irreuerentiae, ac etiam
propter dissicultatem aliquorum sumendi communionem sub specie vini ex vasis, in quibus alis prius biberant, maxime tempore suspicionis contagii ; successit, quod demum sub sola specie panis acquiescerent. Fuit quoque magna dissicultas reperiendi sufficientem vini quantitatem pro omnibus comunicantibus in plurimis regionibus ubi illudn5 nascitur:&pro seruanda ubique aequalitate, & ne supponeretur aliqui solii in pro medietate comu-N'a nicati;
129쪽
nicati; insurrexit Ecclesiae usus communionis sub utractu e specie in persona so- A lum consecrantis; alijs vero conserendo sub sola specie panis; quae in essentia continet idem, quod duae simul species sumptae; re quo ad signiticationem id suppletur in consecrante: & talis usus redaetus suit in legem per totam Eccle stam Catholicam ; &hoc potis limum in Concilio Constantiensi, antequam Indiae Occidentales, & Orient es patefactae nobis est ent, quibus impossibile
suisset submini lirare sacramentum omnibus communicantibus sub vini specie. Quatenus autem Aethyopes, seu aliae nationes ausae sint administrare saeta mentum sub specie alterius liquoris, ob vini desectum procedentem in illic Regionibus ab excessu caloris hoc impium est habitum, & temerarium, dum extrahunt vinum artificiale ex racemis aridis . &in ardenti aqua decoctis: quae materia cum non siit apta consecrationi, est quoque destructiva essentiae sa
Nec quoque repugnat, quod quamuis Christus Redemptor Noster prieuiderit irreuerentiam prouenientem ex sumptione huius sacramenti, non abstinuit propterea ipse ab illa; quin imo hoc ipsum ab Apostolis continuatum suit. DRespondemus enim a Christo Dominosuisse relictum dispositioni Ecclesiae sua
permutandi talem consuetudinem. qnando op Portunum tempus iudicasset; ut pariter euenisse videmus, quod immersio baptismi simili facultate relicta Ecclesiae , suerit permutata in aquae aspersionem .
Nec minus refragatur. quod Christus Dominus per Ioannem 6. inquit: Nisi manducaueritis carnem silit hominis , O biberitis estis sanguinem, non habebitis viatam in vobis: Quoniam non concludit hoc. quo ad communionem sub utraque specie : comedentes enim corpus Chri iii sub specie panis, bibunt quoque eius sanguinem concomitanter . de quoad essectum ex eo , quod Corpus Christi immortale. linpassibile. Incorruptibile, ut est de praesenti', non potesta suo sanguine remanere separatum: dc propterea dictio Et non est hic apposita coniunctive. sed disiunctive . ut alias in lacro textu: Qui occiderit Patrem, O Matrem, male ictus sit. Praeterea Christus Dominus in illis verbis dat nobis praeceptum, non autem Cmodum praecepti: nempe praecipit nobis sumere eius Corpus , & eius Sanguinem , absque prieciso decreto, si sub duabus, vel sub una ex speciebus ea sumenda sint; quin imo asserendum est eo loco Christi voluntatem indifferentem esse . nempe si sub una, vel duabus ex speciebus sumenda sit communio a non consecrantibus, ut ex sacra Trident. synodo, sess. a I. cap. I. Siquidem praecepit Christus apud Ioan. cap. 6. vi manducat hunc panem , vivet in aeternum; CX quo textu insertur, necessaria in quidem esie Laicis participationem corporis , e sanguinis Christi, sed utramque haberi, ac recipi, etiam sub una panis speCie. Et de his omnibus vide late Patrem Cottonum Societatis IESU in sua Instrii-ctione catholica. Cardinalem Bel arminum in Controuersijs, ac potissimum , Cardinalem Peronem in sua Replica ad Regem Britanniae Gallico idiomat . cap. de la comunion sous Ies dolis estpeces, &c.
Catechumeni quomodo participarent de nEucharillia, dc assisterent Missae.
CV Atechumeni priscis temporibus, cum essent instar nouitiorum in schola i ta bi, Christi, antequam ipsi reciperentur ail sanctum baptismum, ut interin apprehenderent iidelium rudimenta, excludebantur ab omni cognitione Eucharistici sacramenti. ex Tertulliano in apolog. cap. 7. S. August. tractatu 86. in Ioannem. dc in psalmum 8o. Quinimo nec minus locum habebant, duravi
130쪽
DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB. sol
. habebatur sermo de hoc augustissimo Sacramento , sicuti Tertullian. iii liis hro de praescripti & Concilium Ualentiae in Hispania satis ostendunt, quod catechumeni non percipiebant sermones huiusmodi fidelium; fit quamuis post
quintum saeculum admittebantur ad percipiendos sermones illos , in ijs tamen , , vel non habebaxur mentio de Eucharistia. vel sic obscure, & sub inuolucro ver- horum, ut non perciperent quicquam de illo. Hinc sanctus Augustinus in Ioan. dum loquitur de hoc sancto Sacramento , inquit: Fideles bene me intelligunt:& hoc idem resert sanctus Chrysostomus hom. o. in primam ad Corinth. Et praedictis sermonibus non solum non assistebant catechumeni . verum ab Eccle- . si a tunc etiam repellebantur, ut ex sancto Dionysio Areopagita de Eccles Hierarch. cap. quinto ijs verbis: Deinceps a mimi Disanctarum librorum lectio ordine
recitatur: ea recitata extra templi aditum collocamur catechumeri , o una cum eis
energument, atque - , quosseuperioris vitae poenitet; manent autem i, qui Diuinarum rerum , aspectu dignisunt, ct communione: & habetur ex Apostolicis consti tua ionibus lib.8. cap. 7. ijs verbis. Pos haec Diaconus dicat: De catechumeni in pace. B Quibus addo, quod nec aspectus eorundem permittebatur, ut Eucharistiania pollent respicere: sanctus Dionysius Areopagita de Eccles Hierarch. cap. s. ijs verbis: Catechumenos autem, eneri mos, quique in paenitentia unt: sanctae hierarchiae mos patitur quidem audiresacram psalmorum modulationem,Diuinamque sacrarum scripturarum recitationem; ad acra autem opora, quae deinceps sequuntur. atque m eria spectanda, non eos conuocat, sed perfectos oculos eorum, qui digni
sunt. Quare autem tam diligenter occultaretur catechumenis hoc sacrum myste- num p Prima ratio erat. ne in contemptum verteretur hic pretiosus thesaurus, si m--
illi ante rudimenta fidei participassent de sacramento; siquide m ante dispositione in praecedentem non potuissent induci ad credendum rem tam dissicilem . Hinc sanctus Cyrillus Alexandrinus lib. . cap. I . refert, quod Christus Dominus noluit Capharnaitis declarare, quomodo ipse traderet carnem suam ad manducandum, quoniam illi nondum erant instructi in fide. Secunda fuit ratio , ut hoc diuturnum silentium accenderet magis desilerium catechumenorum, ut C quanto citius se baptigari curarent: sanctus Augustinus in tractatu 86 super
Ioannem , &in sermone 46. Tertia ratio, ne hoc tremendum, & admirandum mysterium salutis nostrae redderetur familiare catechumenis. quo forsitan illi indignarentur : de cuius offensa antiqui Patres, uti dispensatores timebant, se Deo rationem reddituros: resert Albas pinus de ritu antiquo administrandi Eucharis iam Gallico idiomate lib. I. cap. I. Quamuis prioribus saeculis catechumeni per aliquot annos non reciperentur
ad bapti linum, Oc per Consequens multo minus ad communionem Euclia rutiae. aua, sin isti
ut diximus; nihilominus si per errorem aliquis catechumenus, antequam ab Ecclesia egressus. remansisset ibi inter fideles, ac etiam de corpore Christi Domini participasset; erat incontinenter hic solutus a poenis catechumenatus, elusidemque paenitentia illi remissa pro annis remanentibus, &statim baptizabatur, confirmabatur, & illuminabatur per Eucharistiam . quod comprobatur au toritate Timothei Patriarchae Alexandrini, una cum expositione Ballanionis in . eundem , ac etiam ex sancti Clementis constitutione lib.7.cap. 26. Hinc insertur magna virtus Eucharistiae, quae in instanti poterat illuminare. dc statim conserre speciem contritionis, sicuti poenitentia. dc confestim disponebat, & habiles reddebat catechumenos ad recipiendum Baptismum, Confirmationem ,& Communionem . Quoniam ex interpretatione Balsamonis ad duo ta,cum dictus catechumenus non per fraudem recepisset Eucharistiam; credebatur a Deo vocatus .
nam sicuti sanimis Petrus dixit Cornelio. & ijs, qui secum erant, quod essent ipsi baptigandi , eo quod spiritus lammis descenderat super illos ; ita quoque .catechumenus, qui Eucharistiam ignoranter recepisset. erat etiam baptizandus Siquidem catechumenatus non ad aliud antiquitus suit institutus, nisi ut catechumenis esset dispositio ad recipiendam Eucharistiam; ut inquit S. Augustinus