장음표시 사용
91쪽
De antiquis Mita ritibus. Cap. IX.
DI eam de antiquis Missae ritibus, & uti sacrificij rationem habet, ae etiam
Hanc Missam, praeter sanctissimum Eucharistiae sacramentum, ut diximus suis pra, verum filisse sacrificium; ponderant plerique illa Christi verba Lucae ax. Hocfacite in meam commemorationem, ubi per vocem Hoc, declarant, Apostolos. ει sacerdotes om fies idem iacturos, quod Christus secit in Coena; in qua eertε se ipsum obtulit in specie Panis ac Vini: & subdens; Hices sanguis, qui pro vobis undetis explicat hoc idem nostrum sacrificium suturum propitiatorium, psae inde ae suum. Et de nostro sacrificio, S.Chrysostom. homil. 96. ad populum Antiochenum inquit: Sacra oblatio, Aue illam Petrus,sive Paulus Malius cuiustiti Umeriti Sacerdos serat, eadem est, quam dedit ipse Discipulis , quamq; Sacerdotes quoque conficiunt: nihil habet Ula quam illa minur . & Ambros in Psalmo 38. Et si nunc ridus non videtur offerre, tamen ipse offertur in terris, quando Christi est pus offertur: imo ipse ferre mansitatμr in nobis, cuius sermo sanct eat sacri rium, quod opertur. Quodque hoe sacrificium sit oblatio pro peccatis hominum, testatur D. Gregorius Dialogorum lib. 6. cap. s8 his verbis : Hac victima singulariter ab aeterno interitu animam saluat. & Sanctus Cyrillus Hierosolymitanus ait: Chrsum pro nostrispereatis mactatum osserimus; ut O nobis Oillis eum, qui est benignissimus, propitiam reddamus. Idem vero Sacrificium propitiatorium esse non pro vivis duntaxat , sed etiam pro defunctis, probat Origen. Homil. 3. in iob. ibi: Memorias Sanctorumfacimuiso parentum nostrorum, vel amicorum infide morientium deuote memoriam agimus, tam illorum refrigerio gaudentes, quam etiam nobis piam consummationem infide po- CLIulantes. Et S. Augustin. serm. 31.de verbis A post. Orationibus verosanctae Eec aedi sacrificiosi lutari, ct eleemosynis , qua pro eorum spiritibus erogantur, non en d bitandum mortuos adiuuari; vicum eis misericordius agatur a Domino, quam eorum peccata meruerunt. Et sanctus Cyrillus Hierosolymit. Catech. Mystag. s . ait: Maximum esse credimus animarum iuvamen, pro quibus ossertur obsecratio sancti istiuo ac tremendi, quod in altari positum s , sacriscit. Et S. August. lib. 9. Consessi cap. I a. refert illud nequaquam a nobis omittendum, imo apijs Fidelibus omnibus imitandum sanctae matris suae Monicae in morte propositum: non corpus aromatibus conditum, non monumentum electum, aut sepulchrum patrium c rauit; sed solum Missae sacrificium pro anima sua desiderauit. Et nos de his infra dicemus cap. 88. ubi de Purgatorio. .' Verum quippe est, Missae vocabulum, quatenus sacrificium lignificat, EceIesae nascentis exordio filisse frequentissimum. Clemens Papa Primus, epistola
tertia Decret. sic scribit: In aliis locis sacrificare,ct Misas sacri are non licet, M. Et idem edi stola quinta, ibi: auamobrem nulli laicorum liceat in eo loco, ubi s- cerdotes, ct reliqui clerici con*ῖIunt quod Presbiterium nuncupatur 2 quando rigae cel brantur, consisere, ut liberὸ, ct honorisce possint scra ossicia exercere. Euaris iis Papa, epistola secunda Decretal. ibi: Omnes Basilica cum Missassemper
debent consecrari, M. Item Alexander Papa epistola prima statuit. In sacramentorum oblationibus, quae inter Missarum solemnia Domino osseruntur, num Domini miscenda est; ut eius, cuius Corpus , ct Sanguis conficitur , Passio celebretur. Similiter Telesphorus Papa, epistola ad omnes Uniuersaliter in capta. Missae nomine usus est. Item Soterus Papa, ut legitur in volumine primo Conciliorum, statuit, quod Missae solum a ieiunis celebrentur, &c. & Felix Papa inquit epistola secunda: Mandamur, ut super memorias Martyrum Missa celebrentur
92쪽
DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB. 63
Habemus ulteritu in can. io. Apost. Γ tu non Perseuerant in oratione, usquedum Missa peragatur, nee snctam Communionem percipiunt; veluti inquietudines Ecclesiis mouentes, conuenit communioneprivari. Demum, ne in infinitum prodeam sitis sit annuere Liturgiam S. Iacobi, ibi: Proinde hanc orationem, O gratiarum actionem tibi ossero, ut mihi Spiritus Paracium mutatur, fortificans, O innatirans me ad hane Missam.
Quamuis aliqui Missae nomen Hebraeum,vel Graecum esse censuerint;Verior Aris Dexo,ni
tamen est opinio a Catechumenorum dimissione ita dictam. Sanctus Augu- 'μ' stin. serni. a 3 . hoc inquit: Eccep isermonem At Missa Catechumenis : manebunt eis, venitur ad locum orationis. Et clarius Isidorus Hispalensis lib. 6. Origin. cap. 16. ibi: Misia tempore scrificis est, quando Catechumeni foras mittuntur, clamante Leuitu squis Catechumenui remansit, exeat foras: O inde Misa, quia
Sacramentis Altaris interse non psunt, qui nondum regenerati nascuntur. Censuerunt quoque nonnulli, Missam a missa in coelum Hostia, vel a missis ad Deum
hominibus; Albinus de diuinis ossicius, cap. de celebr. Mill e ibi: Missa autem dicitur quasi transmissa; eo quod populo fidelis , de fuit meritis non praesumens,
preces, o oblationes. quai Deo omipotenti ostierre desiderat, per ministerium, O orationem secerdotis ad Deum transiittar. Sive alio modopore i dici Misa, eo quod nos mittat ad Dram. Vide Baronium anno 3 . ubi Spondanus num. I 6. in fin. Et ex ijs obiter aduerte, obscuro Misi e nomine ad rem Diuinam significan damusos veteres fideles Latinos, ut hominibus salias Religiones colentibus hoc nomen symbolicum lenotum esset, ne fideles ipsi proderentur. dum in locis ab ditis conuentus habebant. Vel ceria suboscuri nominis alia causa potuit esto; vi facilius de tam insigni mysterio prophanos homines coelarent, ne sanctum, canibus obiicerent. Graeci tamen rem Diuinam clarioribus vocabulis exprese- runt: vel quia vocum propriarum retinendarum studiosiores erant: vel quod tantus persequutionis aestus apud illos commotus non esset. Apud Graecos Liturgia idem est . ac Missa apud Latinos. Nec desunt qui in- ritu , κα- cruenti sacrificij cum mentio iacienda est, Liturgiam nominauere. Amphil
chius de vita sancti Basilii: Eamus ad peragradu anctum Dei ministerium. Vbi ad
Ecclesiam votum est, voluit vipresbterfaceret ministerium uetatur am. Et in s a ' Praecepit in cuncti ad magnum Ecclesam accederent, participes futuri Diumae Liturgia, siue ministerν. Hanc autem veram Liturgiae Etymologiam scribit Suiadas . Litur a propria dicitur incium, e ministerium inue munus publicum , C t. Alia quoque nomina ad significandam Missam. Patres Latini, & Gneci adhibuerunt: nempe Latria. Communio, Spectaculum, Consecratio. Canon uniue salis, Ministerium. Preces, Conuiuium, Coena, Mensa, Eucharistia, Dominicum, Salutatio perfunctoria , Munus, Offcium, Sacramentum, sacrum, Solemni , Operatio sacra, seu mystica, Mysterium, Oblatio, Sacriscium incruentum, Immolatio . Holocaustum. Conuentus, Collecta, Concio, Synagoga, Conpregatio, naxis, Cottio, Communicatio, Coetus, Conuocatio, & alia multa; de quibus
Baronius an . 34. ubi Spondanus num. I 6.
Formulae sacrum Missiae faciendi, quibus veteres scriptores usi sunt, multae etiam fuere: Scilicet, Sacerdotio incumbere; Domino sacrum ministerium obire : Ministrate Deo; Incruentum offerre sacrificium: Exequi synaxim; Frange re panem; Immolare Dominum; Sacrificare; Dicere . seu tractare Missam. leu mysterium pietatis; Agere Diuinum ossicium, seu sanctum mysterium ; Agere, collectam. & Dominicum; Habere orationem; sacere Eucharistiam, seu Missam, seu oblationem offerre, seu peragere oblationem, seu Missam; Conficere sacrum Corporis & Sanguinis mysterium ; celebrare, occupari sacris ossicijs, commemorare, M. De quibus , S alijs vide quae scripsit Vicecomes de Missae ritibus, lib. I. cap.7. & 8. Deueniendo modo ad rem ipsam ; videamus primo figuras huius sacrificia, quas veteris Legis instituta nobis suppeditant. Quarum praecipua est illa. de qua in psalmo to9. Iuravit Dominus, o non paenitebit eum: tu es Sacerdos in aeternum secundum
93쪽
ει DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB.
secundum ordiriem Melchi edech. Quem locum D. Paulus citat ad Hebr. 7. Ali quid sine iureiurandofacti sunt sicerdotes; Hic autem cum iureiurando per eum , Tu es Sacerdos in aeternum secundum ordinem Me sedech. Verum, ut videamus, sacriticium Melchisedech fuisse typum Christi sacrifici j, quod Patri obtulit in
postrema coena,non eius, quod in cruce obtulit inter caeteros est Clemens Alexandrinus lib. . si romat. loquens: Mesthisedech Rex Salem, Sacerdo i Dei Altis m 6 qui vinum , ct panem sanctificatum dedit nutrimentum in dipum Euchar Hae Quibus congruit sanctus Cyprianus epistola 63. ad Coecit. ibi: Nam quis madis Sacerdos Deistim , quam Dominus Notier Iesu ChriItas i qui sacriscium Deo Patri obtulit, ct obtulit hoc idem,quod Melchisedech obtulerat, id est panem, O visumsitiu scilicet Corpus.O Sanguinem. F t idem refert Eusebius Caesariens l. 6.de demonstri Euangel. cap. 3. sanctus Ambrosius libro de Abraham Patriarch. cap. a. &in cap. s. epist. ad Hebr. Isdor. Hispalen. lib. I .Ecclesiast. ossi c. cap. 18. cum alijs
vin tu, 9 Theophilus in Matth. 26. Sicut vetus testimentum immolationem habebat . ita ' i 'inc innutium tutumentum sanguinem habet , ct immolationem. Sed praestantiori in do, Leo serm. . de pallion. Hi enim umbrae cederent corpori , imaginessub prae- sntia veritatis , antiqua obsier:ιantia nouo tollitur sacramento, hialia in hostium
frangi, sanguinem sanguis excludit; ct legalis festiuitas, dum mutatur,impletur. Et refert Issidorus de Eccsesiast. ossic. lib. primo. cap. 1 8. Hoc sacrificium ChriLEa- nis celebrare praeceptum se, reliritis, o mitis Iudaicis victimis, quae inseruitute υ tois populi celebrari impetratae sunt. Hoc itaquest a nobis de mane, quod pro nobis ipse Dominus obtulit post coenam; nempe ut senderet Dominus, horam ipsum sacria scit se vesperam mundi. Vmbrae erant vituli; placuere tamen Deo, ut Genes. . Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui , ct de adipibus eorum respexit Dominus ad Abel, O ad
munera eius. Et Genes. 8. Aedificauit Noe altare Domino, ct tollens de cunctis pecoribus, ct de volucribus mundis, obtulit holocauID si per altare; odoratusque HI Dominus odoremfauitatis. Tandem reiecit illa Deus : Non accipiam inquis , de domo tua situlos, ct de gregibus tuis hircos. Ut aduertit Regius Psaltes psalm. so.
Oniam svolui es sacri tum, dedis em utique: holocati lis non delectaberis. Res siquidem erat, di cum ea stignum, id est Iesu Christi sub speciebus panis,& vini, Corpus,&Sanguis, Hostia beneplacens; cuius desiderio succensus Deus reiecit caetera: Malach. primo: Non Hi mihi voluntas in vobis, dicit Dominus
exercistium, O munus nonfusicipiam de manuve ra. Ab ortu enim Solis, usque ad occastim magnum At nomen meum ingentibus,ct in omni locosa scatur,o offertur nomini meo oblatio munda ; quia magnum est nomen meum in Gentibus, dicit Domianus exercituum. Et de nostro sacrificio hoc intellexit Tertullian. contra Marcionem, sanctus Hieronymus in Malach. August. de Ciuitate Dei lib. I 8. c. 3ς. Secunda praedictio est in psalmo 39. Sacris cium, O oblationem nosing, cor saur perfecisti mihi. Et de Liturgia hoc exponunt sancti August.&Chrysostom. in eodem platino 39. Tertia est, Prouerbiorum locus, ibG Sapientia aedificauisi- ibi domum, sec. immolavit victimassuas ; miscuit vinum, Opsuit mensam suam. Et ita exponit sanctus Cyprianus epistola 63. & sanctus Augustinus lib. 1 . do
Ciuitate Dei, cap. ao. Quarta erit Danielis cap. I I. Oc Ia. A tempore cum ablatam Areu iuu sacriscium, O postea erit abominatio desolatronis. Et iterum: Ἀ-lis m=ὸ sa scium; es eiecti locum sanctificationis eius: robur autem datum est ei contra iuge sacrificium propter peccata. Quae loca etiamsi communiter intelligantur de Antichristo; tamen nunc quoque Daemon Antichristum in Ecclesiam induit, cum per Haereticos, sanctissimum tollentes sacrificium, innumera inseri dam- na. Et ita intellexit Petrus Cluniacensis contra Petro brusianos. Quinto, quoad eleuationem fac rati s simae Hostiae in Missa, sacit locus Psalmi 7 1. Dissmamentum in terra in summis montium. Quod explicatur a Rabi Ionata ante aduentunia Domini: Erit Placenta tritici in capitibus Sacerdotum.
Missae sacrificium a Christo suit institutum, Tertullian. in Apolon ait: Qui
94쪽
Deo offert opimam, O maiorem Homam, quam ipse mandauit. Sanctus Cyprianus epistola 63. ad Caecit. Admonitos nossitas, ut in Calice osserendo Dominica traditis seruetur ; neque aliud iat a nobis, quam quod a nobis Deus priorfecerit. Et
hoc institutum i Christo, ut eius recordationem nobis renouaret. Eusebius Caesarien. demon str. Euangel. lib. primo, cap. Io. Sacrificiumque eximium Patrisuo operatus, pro nostra, omniumque salute obtulit; ei que memoriam, ut nos i Deo
prascriptio ob eramus, testituit. Et quod Chri itus Missam Apostolos docuit,&ipsi ad nos usque transiviserunt. Maurus de instit. cleric cap. 3 a. Baronius an no 34. ubi Spondanu num. Is.Nec aliquid iacit contra praedicta Synodus Trululensis apud Gratianum, can. lacobus,de consecrat. distinet. prima, ubi de SS. Iacobo, & Basilio quidem legitur ἔ Inscripturissacra Missis celebrationem addid runt. Ad hoc etenim respondemus, quod post sacrificium a Christo institutum Ileobus, & Basilius Mistae ritum scriptis tradiderunt. Vel quia , ut docet Niseolaus Melthensis, Iacobus mysticam, incruentamque Litur ain exposuit: ut etiam declarat Glossa in verbo, celebrationem,dicti canonis: Baron. anno 63. B ubi Spondanus num. s. Quando scilicet Christus instituerit Hoc quippe clare declarat sanctus CD D p- .prianus dicta epistola 63. ibi: At enim non mane se pon coenam, mixtum Calicem obtulit Dominus. Et hoc seria quin ta hebdomadae sacrosanctae, discumbens cum discipulis, S. Leo serm. 7. In die Passionis Domini. Disiumbentibus discipulis ad
edendum insticam coam; cum in atrio Caiphae tractaretur. quomodo ChriLIus occidi possi, ille corporisui, osanguinis ordinans sacramentum, docebat , qualis Deo hostia ribeat oreri.Idem refert Isidorus Hispalen.lib. I.de Eccl.omc.cap. 18. Ex verbis : Hoc facite in meam commemorationem, Mista institutio Colligitur. p., Q. ι . Auctor constitu t. Apostolic.lib. s.cap ao. ait: βuare vos quoque fusiliato Domiano osserte ferscium vestrum, de quo vobis praecepit per nos, dicens: Hoc facite in meam commemorationem. Et pariter sanitas DionIsius de Eccles Hierarch. c. 3. & ς.Martialis epist.ad Burdegat. Misiam dixiste Apostolos comprobatur primo ex Act Apost.cap. a ibi: Erant AH -
- autem perseuerantes in doctrina Apostolorum, O communicatione, fractione panis, ct orationis. Quae verba communiter de sacra Liturgia intelliguntur quod etiam confirmatur ex Cap. I 3. eorundem Actoruin ibi: Sacrificantibus verὸ ipsis Domino . ct ieiunantibus. Amplius cap. ao. ibidem : Vna autem Sabbati, cum conueniss-mus adfrangendum panem, Paulus disputabat cum eis. Et notum quippe est Dominicum diem olim dici una Sabbati: Beda in commentar. dicto cap. ao. Actorum inquit : Id est, die Dominico, ri s primus a Sabbato, cum ad NHerut celebranda congregati essemus. Et idem refert sanctus Augustinus epistola 88. ad Casul. Strabo lib.de rebus Eccles Cap.22. Et sanctum Petrum omnium primum rem diuinam celebrasse, ex Albino dodivin. o mc .cap.de celebr. Missse: Petrus Apostolus primus omnium Antiochiae dic
tur celebrasse. Ugo a sancto Victore desacr. fidei lib. a. par. 8.cap. I 4. ijsdem verbis refert hoc idem. Sed aduerte: quod aiunt Anthiocniae primam Missam celebrasse: id accipiendum est de ea, quae apparatis lima pompa conficitur; quandoquidem longe ante Hierosolymis Apostoli sacrificium fecerunt, ut in locis D Actorum Apost. citatis supra. Et quod prima Missae celebratio contigerit die Pentecostes. Hesychius lib. in Leuitic Cap. q. late. Insanticidae, & humanae carnis voratores crediti a Gentilibus Christiani propter Missam; dc forsan suspicione, quod dicerentur sacratissimo Corpore, & Da Catam . . Sanguine Christi pascia seu quod alij id criminis coniiciant in Haereticos Nico- , Iaitas, Marcionitas, Gnosticos,& alios Catholicae fidei hostes. Sanctus Iustinus
martyr dialog. cum Tryph. An vos etiam de nobis creditis, homines nos vorare, e
poH Epulum lucernis extinctis nefaria promiscuo concubitu misceri Vbi Epuli,& Lucernarum nomine alludens ad Agapes, quae fiebant post Missam ,& ad cicereos in Missa accensos: Minutius Felix in Octauio: Illum iam velim conuenire. qui initiari nos dicit , aut credit , de caede infantis, Osanguine. Quae vox Initiarii Missam
95쪽
Missam significat; ex Tertullian. cap.7. Apolog. aduersus Gentes. Dicimis μυ- AGH i de sacramento infanticidi' , ct pabulo inde , O pos couuiuium incesto . Et
patito post di quis unquam taliter vagienti infantis peruenit 3 Guis cmenta , viis uenerat, Cyclopum. O Sirenarum ora iudici reseruauit 8 quis vel in uxoribus aliqua immunda usi a deprehenditΘ quis talia facinora cum inuem' et, caelavit I imo is quibus prodi potuit ab ipsis enim reis non utique, cum vel ex ipsa ma omnibus m D-νθωlint ij sides debeatur. Si ergo non ipsi Proditores sui, sequitur, ut extranei: Oviae extraneis notitia , cum semper e tam impia initiatores arreant profanos
quibus collige inter caetera, quod caelarentur Gentilibus mysteria Misse: &de praedictis vide etiam Minutium in Octauio, & Orige n. lib. o. contra Celsum. &Viringum de triplici coena, lib. 3.cap. Promiscuus incestiis de Christianis conti clus MisIte cati Ia.propter osculum in Missa inuicem dari solitiim, ac etiam quod Christiani inutietem fratris, ac sororis
nomine in Missa salutarentur. Tertullian. cap. 9. Apologet. Dinumera loca, ubi mater, ubi soror ; nota diligenter, ut cum tenebrae ceciderint canina non erres; piaculum enim admiseris, nisi ince Humfeceris. Et hoc idem late refert duobus in locis BMinutius in Octauio, α aliis. Antistitis Genitalia colere crediti a Gentibus Christiani, propter Missae sacrificium occultum, &'nocturnum, ut plurimum : Minutius Felix in Oetauio ibi: Alij eos ferunt ipsius Autitii iis, ac sacerdotis colere Genitalia, O quasi parentis sui adorare narinam: nesso anfals certῖ oecultis,ac nocturnis is apposita sun cio. Et paulo post idem subdit: Etiam ii, qui de adoratisfacerdotis virilibus afuersus nosse latur; tentat in nos conferre quae ιa Duri sue enim impudicitia rerum forsitan scra sunt, apud quos sexus omnis membris prostit: Et idem refert Arn
bius lib. 8. aduersus Gentes. - .
Cultus quoque asinini capitis Christianis obiectus: cuius causam resert Tertullian. apolog. cap. I 6. Iam quidem somniasis, caput asininum e se Deum nostrum. Hanc C. Tacitus suspicionem hula di inseruit: Is enim refert Iudaeos milis hesiae e tem consecrasse; atque ita inde opinor) praesumptum, nos quoque, ut Iudaicae Religionis propinquos , eidem Macro initiari, c Et Minutius in Octauio ait: CInde est, quod audire te dicis caput asini rem nobis esie ditiinam Per quae verba, Rem Diuinam, Minutii, & verbum Tertulliani. Misse sacrificium denotari satis patet. Sed quatenus praedicta calumnia Tacito attribuatur per Tertulli num; nihilominus Iosephus Hebraeus Tacito antiquior meminit eiusdem, libro a.
Solis adoratio praeterea dabatur eisdem Presbyteris, propterea quod in Missa.& caeteris Ecclesiasticis ossicijs. versus Solem orientem preces funderent; doquo I ertullianus cap. t 6 in Apolog. ibi: Alis planὸ humanius, versemitius, Solem credunt Deum nubum; inde suspicio, qu)d innotuerit, nos ad Orientis regimen precari. quod confirmat Origen .lib. . contra Cellii m. Bacchum ,& Cererem coluiste Christianos, item calumnia Gentilium fuit: quia in Missa vinum,&panem adhiberent; scripsitis. Augustinus lib.ao. aduers
Ouia Dijs sacrificium non faciebant Christiani, vocati sunt in crimen sacri- Iegii a Gentilibus. Tertuli. cap. I. apolog. & idem lib. ad Scaput . scribit: Nos, Dquos scrilegos exi timatis, & reliqua. Accuseti Christiani etiam propter Missam, quod occultos conuentus haberent; Origenes contra Celsum, inquit: Primum criminationis caput, a Christianis elaucularios conuentus haberi solere, legibus vetitos; quae eo tendunt, ut calumnieu- ων Agapen, quem Christiani vocitant, quoties occultὸ communis periculi metu conueniunt ad conuiuium.
Et propterea, quod pro salute Imperatoris non sacrificarent, ut ex Tertul san. in apologet. cap. 27. & idem lib. ad Scaput. item Origenes lib. primo contra Celsum. Quamuis contrarium nobis constet, quod Christiani etiam quandoque pro
96쪽
Ethnicis Imperatoribus Deum exorarent: ut ex Athenagora Atheniensi in fine supplicationis, quam habuit ad Impp. Antoninum, di Commodum, & nos laseretulimus supra cap. .
Denique fideles in quaestionem vocati, neceque affecti, quia Missameele hsassent. Eusebius Emit lenus, homilia de sancta Blandina, ibi: Pon Dominici compreissacrificium, profanis tribulatioribus noua de se hostiam Chriso oblaturus infre αν. Item Ado in vita Beati Stephani Papae scribit: Stephanus perrexit cum om- Dibui ChriIbanis ad Cremeteria nctae Lucinae; ct multis eos constitvssermonibus obtulit pro eis sacrificium Deo omnipotenti. Quae gesti audiens Valerianus, misit plurimos militum, qui Beatum Stephanum punirent : Et Beda lib. s. histor. Anglica
Iuxta Romanum Ordinem nunquam celebratur Missa absque lumine; non, utique a depellendas tenebras, cum sit clara dies : sed potius in typum illius luminis , cuius Sacramenta ibi conscimus; sine quo & in meridie palpabimus
ut in nocte :& nos infra dicemus cap. a. Signa in Missa dabantur Ecclesiae nascentis exordio, ad conuocandos fideles. Sylverius Papa apud Burchardum lib. I 9.decret. cap. de contempl. ieiunij ibi: Sol ut plures, quis ieiunareputant in Quadragesima, mox visi rum audierint, ad horam nonam manducare ; qui uul et tenus ieiunare credendi sunt ,si ante manducauerint, quam vespertinum celebretur incium: concurrendum vi enim ad Missam, O auditis Missarum somnibus,c, vespertiuis inclys. largitis eleemosinis, ad cibum accelerandum m. Et B. Ephrem paraenes. 23. Siguo adbnaxim , ct victum d to, G. Quomodo autem conuocarentur prisci fideles ad ossieta Ecclesiae , & quibus modis; vide ut notauimus infra cap. de Campanis. cap. 49. Singulae Nationes olim diuersis ritibus in Missae sacrificio utebantur.Quoniam veterum Patrum Liturgiae, Petri, Iacobi, Marci, Apollinaris, Barnabae, Dionysij. Basilij. Gregorij , Clirysostomi, & aliorum, in admodum paucis conueniebant; & quaelibet nationes sequebantur Duces proprios in Mitta ritibus; cum Liturgia nil aliud fuerit, Quam praefinitae ceremoniae . quas tum ipsi, qui illas scripserunt, insalutari hostia Deo offerenda, adhibuere. Hinc innocentius Papa Primus Epist prima ad Decemnium Episcopum Eligit binum , cum eo grauiter expostulat, quod Apostolorum instituta Episcopi non aestimarent, ibi: Sed inlusiquissuri non quod traditum est, sed quod bi visium fuerit, hoc aestimat esse
terandum: inde diuersa in diuersis Eccle fs, aut teneri, aut celebrari videntur; ac sit scandalum populis , qui dum nestant traditiones antiquas humana praesumptione corruptas, putant, sibi aut Ecclesias non conuenire, aut ab Apostolicis contrarietatem inductam, CN. Similiter sanctus Gregorius ab Augi istino Ansliae Episcopo interrogatus, interrogatione tertia respondit sic: Cur cum vn t*des , sunt Ecclesiarum consuetudines tam diuerse, ct Hiera consuetudo Missarum H in Romana Ecclesia, atque in Galliarum tenetur Mihi placet, vis eiusancta R omana, siue in Galliarum, siue tu quakbet Ecclsa aliquid iuuenisti, quod plus omnipotenti Deo possi placere, cite eluus, ct in Anglorum Eces fiam infundas . Et Innocentius Papa III. praecepit: ut Episcopi Prouinciarum viros idoneos compararent, qui & iuxta ritum, & linguarum diuersitatem, Missam, & caetera Ecclesiastici cultus ossicia illis peragerent; ut in cap. quoniam, de ossicio Iud. ordin. Siquidem diuersae Nationes diuersis ritibus et e sunt; Ex strabone, lib. de rebus Eccsesiasticis cap. ra. ibi: Multi itaque apud Graecos. O Latinos Missa ordinem .m sibi visum est, Ilatverunt. Et signanter de expositione Liturgiae Coptici idiomatis, quae formula ante mille & quadringentos annos usitata, vide P. Athanasium Rircherium in suo Prodromo cap. a. Sed viterius quoque considerandum, quod singulae Nationes, non solum a Romana Ecclesia discrepabant, verum inter se ritibus, & ceremon ijs dissentiebant; vi ex sancto Ilier nymo epistola ad Rusticum Narbonensem. ibi: Hoc in Milesios tuisfaciunt;
quia Romae siue quos in Italia, quod in Creta, quod in Cypro, quod in Aphrica, I a quod
97쪽
quod in Illyrico, quod in Hispania, quod in Britannia, quod etiam eae μνυ μ' AGabrias, quod in omnibus locis, ubi humilitasperseuerat. Quae enumeratio supe uacanea esset, nisi Ecclesiae singulae inuicem discordassent. Quod confirmatur etiam ex praedicta epistola sancti Gregorij ad Augustinum. Addimus amplius. quod omnes Prouinciae, ac Ciuitates, diuersos ritus habuere. Et de Graecis dis cordibus inter se, Strabo de rebus ecclesiasticis cap. 22. ibi: Multi itaque apud Graecos, ct Latinos, Missae ordinem, visibi visum est latuerunt. Pariter Asrieanae Ecclesiae diuersis ceremonijs use sunt. Victor Papa epistola secunda ad Episcop. Aphricae ait Oportet vos unanimes esse, ct adminiculum uicissi erre, O in sacra. mentis diuinis non dis pare, sed concordes csse . Similiter inter Alexandrinos, de Thebaidos incolas, rituum diuersitas intercessit. Socrates lib. s. histor. Ecclesiasticae , cap. ai. inquit 2 ' De Sy axi variae consuetudines sunt. Nam quanquam omnes ubique in orbe terrarum Ecclesiae Angulis septimanis vertentibus L. Sabbatimsteria celebrant; Alexandrini tamen, o Romani ex antiqua traditione sigias cere renuunt: at Aegyptii, qui Alexandrinis sinitimi sunt, O ij qui Thebaidem incο- lunt. Sabbato noxis exequuntur illi quidem, sed non ut mos M. Chri lianorum Mm Heriaparticipant. Hispani quoque vario ritu E cclesiastica diuini cultus ossicia celebrauere. Strabo de rebus E cclesiasticis cap. 3o. ibi reumatitem ben
diei non flum in principalibus Ecclesjs , fedetiam inparochos, Zosimus Papa consiluit : quod ipsem Concibo Toletano ostenditur quosdam Hispanorum obseratisie,
quosdam neglex e. Et confirmatur ex Concilio Toletano quarto cap. a. Rituum& Ceremoniarum denique discrepantia alter Galliae, Germaniae, & Italiae populos , veterum scriptorum testimoni js comprobatur; ut de Gallis sanctus Hierony mus epistola ad Rusticum Narbonens Episcopum, ibi : Hoe in Ecclesi is tuis faciant , quod Romae siue quod in Oriente, quod in Italia, quia etiam ex parte per
Gathas. Et quo ad Gerinanos, Fortunatus de ordin. antiphonarum cap. 8O. Strabo de rebus Fcclesiasticis, cap. aa. In velutio Romano Antiphonario inueni responsoria ad vesperas sed quoniam maxima pars Regionis msbae non cantabat, O .
Et de reliquis italiae populis, Strabo de rebus Ecclesiasticis cap. aa.ibi : Multi apud Graecos, ct Latinos, Missa ordinem, visibi visum est statuerunt: Et Romani Cquidem usum obseruationum ci Beato Petro accipientes, suis quoque temporibu=, qua congrua iudicat uni, addiderunt. Item Rabanus de institutione cleric. titulo,
Additio de Milia ibi: Itali quoque primo mittunt desum Pane in Calicem, Op sea dicunt, Pax Domini: Aliqui veri reseruant immissionem que dum Pax cel brata sit , fractio panis '. Romani vero cum dicunt, Pax Domini sit semper vobis
cum , mitiuut Corpus Domini in Calicem, Oblata particulatim particulae, ct . Diuertitas Missarum . in eadem Natione,ac Proii incia deiij tannos alutis so9. Quandoquidem Synodus Epaunensis eo potissimum tempore celebrata illius meminit, cap. 27. Ad celebrandum divina tisicia, ordinem, quem Metropolitani tenent, Prouinciales ob uare debebunt. Quod confirmatum in Concilio Gerun-
densi cap. primo: Vt i litutis Missarum, sicut in Metropolitana Ecclesiis agitur. Da tu Dei nomine in omni Tarraconen reuincia, tam ipsius Misae ordo, quam psa
do, vel ministrando consuetudoseruetur. Et hoc idem in Concilio Toletano . cap. 2. Et quando dicatur, rituum similitudinem in eadem Natione serius quam dixi receptam esse. ut per auctores supra citatos Respondemus plerosque e rum non sui temporis ritus, sed superioris aeui significare; quod vocibus praeteriti temporis cantabat, Ilatuerunt, addiderunt, ac similibus utantur. Quare autem ceremoniarum diuersitas in singulis Nationibus. ac Prouinciis antiquata suerit Z explicatur a Concilio Toletano .cap. a. illis verbis: Ne quaelibet no ira dis resilai apud ignaros, seu carnales, si Ismaris errorem videatur inem ere, o multis extet infand lum varietas Ecclesiarum: unas ergo modus orandi per
omnem Hispaniam, o Galliam conseruetur; unus modus in Missurum solemnitariastis, unus in Uessertinis et ci', c . Missarum diuersitas in unaquaque Ecclesia introducta suit, quod fingit'
li xpiscopi suos ritus Romanis digniores censerent. Sanctus Ambrosus
98쪽
A lib. 3 de Sacrament. cap. r. ait : Hoc ideo dico, προ g od alios reprehendum id mea osse is ipse commendem: In omnibus cupio sequi Ecclesiam Romanam se iam, O hos homines sensim habemus: ideo quod a libiremossematur, O nos re
dimus. Adducitur secunda ratio a Socrate libro s. Ecclesiast. hilior. cap. 11. uoniam nemo de ea praeceptum, sitieraro monumentis prodit potiat ostendere: spicuum es Apinosis liberam potestatem in eodem cum Ne menti, vel arbitrio premi PD; ut qui uenec metu, nec necessitate induectui, quod bonum erit, delucto,
sequi posset. Dein de Episcopi in Apostolorum locum suffecti, ritus Ecclesiae, cui
praeerant, ab illis praescriptos retinuerun t. Niceptiorus ibidem: Se id ensionesiisses in Ecelsa inualuisse opinor reuerentia eorum, qui eis ab initio prouerunt, ci ut illis deindefccesserunt; nam ν tanquam leges quasdam ab illis acceptas per manui posteris tradidere; nonsatis um, neque ferendum esse arbitrati, si traditiones, in quibus educati sent. non honori e colermi, contemptim reiVcerent. Et ijssdem iere verbis Sohomenus lib. Iistor. cap. I9 Fuit quoque Tertia causa, cur diuerasis ritibus singulae Nationes uterentur: quoniam tempore Tyrannorum saeuien-B tium in fideles, non poterant isti in unum cogi ad statuendum communibus sus si a js de uno ritu Missae celebrandae ; sed unaquaelibet gens traditiones suo
rum Apostolorum seruabat: ut ex citatis a uictoribus.
Pleraeque deinde Nationes ritus Romanos pollea assumpserunt, ne sustoicio insurgeret scandali, aut schismatis, ut dixi. Gallia si quidem in suis ritibus tei acis
sima. nihilominus ab auitis consuetu dinibus ad Romanos refleetere coepit anno Christi 8oo. Caroli Magni suasione; ut egregie refert Ioannes Diaconus lib.a.
de Vita Sancti Gregoris cap. 9. Similiter Strabo de rebus Eccles. cap. a a. scribit: ab 'μ ergo nimirum a Graecis) ad Romanoi ille usus creditur perti miserisidapud Gallis , ct Germanos pili deiectionem illivi Haeretici sub Gloriosi mo Carolu GHIMrum Rectore damnati, idem Symbolum latius, ct crebrius is Mibiarum crepit in iis it rari. Vbi loquitur de Symbolo, quod in sacra Liturgia Galli a Romani, di
dicerunt: & successive Galliae eXemplo motae pleraeque nationes, Romanas consuetudines amplexae fuerunt. Strabo dicto cap. 2a ibi: Romani quidem Uum C sifer ationum a B. Petro accipientes; quorum morem ideo in I acris rebus tam multae gentes imitantur, quia o c. & cap. as. Romanas ceremonias apud plerasque Latinorum Ecclesias viguisse te statur, ibi : Privilegio Romanae Sedit obseruato, con- .g uentia rationabili dispositionum apud eam fari arum perfaciente ; factum est, ut omnibus poeia Latinorum Ecclesi' consuetudo , o magii Ierium eiusdem Sedis praetia-leret: quia, . In Hispaniis autem usum Romanorum rituum coepisse tempore, quo Sanctius, dc Alpnon sus Imperium Hispanum tenebant ut ex epistola 64.
lib primo sancti Gregorij Papae Septimi ad dictum Sanctium dum scribit : Ro mani ordinis incium fieri Hudio, mi vibus tuis asseris. Etenim hunc Pontificem. potissimum in hoc elaborasse, videmus etiam e X epistolis 63 lib. primo &18 lib. tertio : ita ut non prius anno i 73. Hispani patrios ritus cum Romanis commutarint ut refert Vicecomes de Milita ritibus libro secundo cap. i . Cur autem factum sit, ut potius Romanos ritus ab Hispania, reliquisque Ecclesjs ; quam harum a Romana recipiendos, summi rerum moderatores censuerint 3 Dilucide explicat Strabo de rebus Ecclesiasticis, cap. a a. ibi. Romani qui D rim osum obsieruationum a Beato Petro Principe Aristiorum accipientes; sitiis quoque temporibtis, quae congrue iudicat unt,addideru8t '. quorum morem ideo insistire t tam rutiliae gentes imitantur, quia ea tanti magnieri' ex apice Apostolico primordiis clarent: ct nulla per orbem Ecclesia quὸ ut Nomana, ab omniferὸ Hosctinctis retro temporibus rapermansit. Voluit etiam Viringus de triplici coena. lib. 3. cap. s . in fine.
Esset dicendum de varijs Missis, videlicet, de Dominica, de Sanctis, Votiuis,& de earundem ori ine; sicuti etiam de varijs Missis pro Defunctis; sed indulogendo breuitati, inspiciamus Albinum Flaccum lib. sacrament.& Vicecomitem de ritibus Missae lib. 3.& lib. Fuit mos antiquitus in Ecclesia, quod Missae essent diuisae in Matutinas. & De Misiis i.
99쪽
Vespertinas. nullian. de Corona militis cap. 3. testatur ibi: Eucharistia sacra. Amra tum , ct in tempore victus, ct omnibus mandatum a Domino, etiam o elucana cartibus, G. Etenim verba, Tempore victui, Cibi sumptionem significant: Voce autem , Antelucanis cortibus, significantur conuentus fidelium de summo mane . Item Concilium Agathense apud Gratianum de consecrat. dist. ς cap. conuenit, ibi: Hymni matutini, vel spertini, dic omnibus decantentur, o. iv conclusione matutinarum, vel vespertinarum Missar impol l hymnos capitula ripsis niti dicantur. Et in Concilio Aurelianensi 3 cap. a .cauetur: Sacrificia vero ma turina russarum, siue vespertiva, ne qui cum armis pertinentibus ad bellorum et sim
spectet. Duxerunt originem praedictae Missae vespertina: a Dominica coena vesperi inita . Sanctus Augustinus epistola 118. inquit: απηris enim , quid per feriam quintam ultimae hebdomadis Quadragesimae fleri debeat Z an osserendum sit maup, rursus pon coenam Z propter illud, quod Zictumsit: similiter poniquam coenarum e hau ieiunandum, Opili coenam tantummodo .erendum y an etiam ieiunandum, Opon oblutionem, Acutfacere solemus, cormandum I BIn Aphrica, alijsque Regionibus, quotidie Mid e vespertinae peragebantur; Verum alibi tum vespertinae, tum matutinae fiebant; vfex pnedicta epistola iis Sancti Augustini, Gabriel Philadelphiensis Episcopus in suo de Sacramentis lis bello inquit: IIabent hunc morem Giraeci , ut in uadragesima, diebus ieiunij. O in vigili Liturgiam , seu M am celebrevi ameria e : Et ut hinc apparet, post
Quamuis ieiuni sacerdotes Missis vespertinis operam darent sere omnes, eX dicta epistola i 18. sancti Augustini. ibi: An etiam ieiunandum, pos oblationem sicut acere solemus oenandum 3 Nihilominus aegypti j, & aliae Nationes, etiam post captum cibum celebrabant. Socrates lib. s. histor. Eccles cap. at inquit: At A 1pti, qui Alexandrini nitimisunt, ct illi, qui Thebaidem incolant, Sabbato I axis exequuntur illi quidem se non ut mos fert Chrisianorum, Itiria participant ; nam ubi epulati sunt, . , se cibari festurarunt, sub vesperam oblationefacta, si ijs communicant. Adde Sozomenum lib. Ialictor. cap. 19.Nic σphorum Calistum lib. O. Cap. 3
Die quinta hebdomadae sanctioris Missa vespertina olim frequentissima: sanctus Augustinus epistola li8. ibi : auid per feriam quintam ultimae hebdomadis uadragesim eri debeat y an osserenTu t mane, O rursus pili caevam 8 Et pa lo post ibidem Hidit hic osserri quinta Sabbati hebdomada sitimae auadragesimae,
ct mane, ad vesperam. ut apud Strabonem de rebus Ecclesiasticis cap. I9. ex Concilio Aphricano cap. 8. Easdem Millas Sabbato celebrari solitas esse, ex Socrate lib. ς d.c. ai. Sabbato naxim exequuntur illi quidem: & foetomenus lib. 7. cap. i9. Sub vesperum Sabbato conuenientes, ac iam pransi steriorum participes sunt &Nicephorus lib. ia. cap. 3 . si axes quidem die Sabbati peragebant. Et quainuis de lingulari Sabbato non sat mentio, quo Misi e vespertinae celebrarentur; coniicitur tamen suisse illud resurgentis Christi anniuersarium si quiadem de huiusmodi Missarum celebratione eo die celebratarum, late Robertus MAbbas lib. 6. de diuin. ossic. cap. 3 a. ubi refert, hanc sacrosanctam solemnitatem liabere matutinum, di vespertinum sacrificium. Etenim cum duabus ex causis splendeat, scilicet redemptione animarum ex morte Christi; & ex resurrectione mortuorum, illo rei urgente Dicitur quoque sacrificium matutinum. quoniam Lucifer matutinus Christus resurgendo, diem nobilitauit. Celebratur etiam vespertinum sacrificium, quia imminente vespera in parasceve Spiritum tradidit ; sed eius celebritas dilata, & competenter in hanc trankl, Λ R- , Ri c V ἡ . kHi ripiis; Geo Iccio risi ae in no-m Ri uti ἀ& subdit: Nocte praefata Lectiones quatuor leguntur. Dicebatur Quoque Milla vespertina in Sabbato peruigilio Pentecostes, ut refert Berno Au
giensis de vita sancti Vldarici Episcopi Vindelicorum ibi: Qui is ipse functa
100쪽
Pretreses vigilia , cumfratribai vespertis snaxfintersiet incolamis, Oci Mee-debint quoque dies ieiuni j. quibus Missiae Vespertinae celebrabantur Rue- carae lib. I q. decret. cap. de contemptu ieiunij, ita: Solent quidam . qaisitem nare putant in auadragesima, mox vimnum viderint , ad horam novam mandi ines qui ncillarentis ieiunare credendi sunt , fl ante manducaverint, Pam is pertinum celebretur osscium . Concurrendum s enim ad Missas, O auditis Mistri rumsolemnibus, ct vehertinis inciis, largitis eleemos is, ad cibum accedendtim es. Vbi Missarum solemnia cum vespertinis ossicijs continguntur. Fuerunt quoque in usu Misi e vespertinae sine diei expressione. Concilio Agathensi cap. ao. &ex Concilio Aurelianens 3.c.28atem ex capitulis Graecarum Synodorum c. τά rConsuetudo celebrandi Missam vesperi, durauit quibusdam in locis usque ad
annum 3o. cum adhuc, testibus Socrate lib. .cap.2I.& SoZomeno librZ. c. I si
ab Aegyptijs, &in Thebaide seruabatur. Haec inquam consuetudo sublata est a lConcilio Carthaginensi 3. can. 29. excepto die anniuersario Coenae Domini;
quod confirmauitConcilium Matisconente a. cap. 6.vertim postea etiam illa permissio abrogata est a ConcilioTarraconensi in Hispanis. In Oriente vero a Lam: diceno Concilio can. s. & rursus a sexta Synodo uniuersali cap. 29. ob eam causam, ut non nisi ieiuni sacram Eucharistiam sumerent fideles, antiquitus obseruatum esse videretur, ex Baronio ann. 3 . ubi Spondanus num. 17. circa finem,&late Vualterius Viringus de triplici coena lib. 3. cap. I a. & ad Pij Quinti tempora anno is 66. fuit publicata Sanctio. qua licentia concessa Metropolitanis, Cathedralibus, Conuentibus omnium ordinum. item Imperatoribus, Regia bus, Ducibus, &c. vesperi celebrandi Mistas. reuocatur: vultque Ecclesiae instituto, & Patrum decretis omnes obsequi; censuris latis in eos. qui contra a derent, &c. Plures Mitas eadem in Urbe,immo Ecclesia.&Altari, iam olim celebrata ,cum Do omnes simul Ecclesia non caperet festo solemniore , S. Leo Dioscoro Episcopo j Alexandrino epistola 8 i. cap. a. Successu temporis plura altaria in una Ecclesiae erecta, in quibus plures simul celebrabant; sic tamen ut ne populus a solemni sacro auocaretur. Theodulphus Aurelianensis, epistola a a Compresbyteros sic ait: Admonendus Hi populus , ut ante peractum vitium ad cibum non accedat, ct omnes ad sanctam Matrem Ecclesiam Misarum olemnia , ct praedicationem audituri conueniant, ct sacerdotes per oratoria nequaquam Mysas celebrent, ut populus ὼ publicis solemnitatibus ab rahatursed ut in una, ad piablicum Misaram co
Quotidianum semper in Ecclesia sacrificuim fuisse ; testantur Acta Apostolorum : Erant autem perseuerantes, ct communicantes infractione Panis. Et Andreas
Apostolus ad Aegeam Tyrannum: βuotidie immoto Deo Agnum immaculatum. Et de uncto Casso Narniensi Episcopo quotidie celebrante, sanctus Gregorius lib. . dialog. cap. ς6.Et propterea sanctus brosus lib. s. de Sacram cap. 4. reprehendit, quod cum sit Ecclesiae usus , quotidie in Ecclesia offerre sacrificium incruentum ; nihilominus aliqui persistebant in errore, Eucharistiam praestantioris virtutis esse seria quinta in Coena Domini, quam alio die coniectania
quapropter tunc tantum celebrare solere, Ut per totum annum eam ministrent infirmis. Rationem reddit Stephanus Eduensis cap. I 3. de sacrament. Altaris. Culpis nostris exigentibus quotidie labimur; ab hoclapsu iterata immolatione, quae fit in Astari, resurgimus, ct renovamuri, immolatio renouatur, non Chrisus occiditur,
sed ipso praesente passo eius repraesentatur.
Sed seruor etiam ulterius prorupit tres Misas certis diebus celebrandi ama. n.1larius lib. 3. ossiciorum cap. I. Et in Natiuitate Domini licet tria sacra celebrare, quamuis de necessitate unum tantum sussiciat: & per haec denotantur tres Christi Natiuitates : Prima ex Patre : Secunda. spiritualis ex gratia in cordibus nostris: Tertia. corporalis ex Matre. Cardinal. Toletus in summa lib. I. cap. 3. num. 3. Exoleuit Vero, quod refert Sotus cap. 38. usus celebrandi tres Missas in