장음표시 사용
311쪽
1rs DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB.
Intra Secundum saeculum de Aemina mortua, refert Tertullian.lib. de animata, Acap. I . quae oratione cuiusdam presbyteri iunctis manibus absolutionem recepit; & deinde ad eundem statum, quo illa erat, reuertitur . Eodem sere temporet. Gregorius Neocaesareae solo verbo Infirmos sanauit, & Energumenos liberauit eiusdem precibus mons Ecclesiae aedificium impediens in aliam partem translatus: Lacus per eum miraculose exsiccatur : Licus fluuius inundans per ipsum firmatur. Demum tot miraculis per ipsum gestis Thaumatur iis denominatur, nempe mirabilium operator, de quo Beda, & Gregorius Nisienus, lib. c. 2. Intra Tertium seculum. sanctus Romanus post recisam linguam coram Tyranno loquitur , ex Prudentio in hymno eiusdem Romani; ac etiam Chrysostomus in Encolnio eiusdem. Item Albanus Tamisim flumen siccis pedibus transit, quem alij mille homines similiter eundem fuere sequuti, resert Beda lib. I. cap.7. histor. Ansite. Ac etiam sanctus Paphnutius, ex Rufino lib. I .cap. . totidem, ac Apostob seeit miracula , Daemones expellendo, sanando Infirmos. Caecos illumina-do, &c. PlurIma etiam ipso tempore gesta miracula a sancto Hilarione Abbato refert S. Ilieronym. in vita eiusdem Hilarionis. De S. Hilario Episcopo resere BFortunatus in eiusdem vita , mortuos ipsum resecitasse, & aegrotos sanasse. De,s. Martino refert Seuerus Sulpitius in eius vita,ipsum vires naturae miraculis e cessime. mortuos ad vitam reuocando, & alia mirabilia faciendo. Intra Quartum saeculii praeter miracula,quae gessit Thalasius.& Simeon Stilita, de quibus Theodoretus: Refert Nicephorus lib. I s.cap.23. de quodam Episcopo,qui in testimonium fidei,& veritatis, ingressus intra ignem, absque ulla laesione inde egreditur. De Mamerto Episcopo Viennense, ex Gregor. Turonen. lib. 2.histor. Francorum, capit. 34. profluuio lacrymarum per ipsum extincturnosuisse ignem comburentem Civitatem . Refert Nicephorus lib. I s.cap .a3. de Pictore, cuius manus aruerat, cum tentassetessi are Christum in Iouis schemate: sed errorem ille agnoscens, &consessus. a Gennadio Constatinopolitano P
triarcha consequitur sanitatem. Gregor. Turonen lib. a histor. Francorum c. 3I.
inquit de S. Remigio Episcopo Rhemensi, qui ignem Crucis signo extinxit, Daemoniacum sanauit; eiusdemque precibus mortuus ad vitam reuocatus, consequi- Ctur sanctam Ampullam, sutura praedicit. & post eius mortem alia magna Miracula facta. Intra Quintum saeculum sanctus Proculus Martyr, ex Sigonio in histor. B
non ie n. lib. I. cum ille decollatus suisset, coram omni populo caput accipit, ibludque refert. Ioannes summus Pontifex, ut inquit Ado Viennensis aetate6. stantinopoli caecum illuminauit. S. Benedictus Abbas, ex s. Gregor. in Dial sis, cum signo Crucis cuppam signasset, in qua venenum erat appositum, illum frangit: arido marmore fontem erui spere secit: Mortuum reuocauit ad vitam:& alia mirabilia peregit. Sanctus Maurus ex eodem Gregor. illuminat caecum, Paralyticum, & energumenum sanat. S Ausustinus Angliae Apostolus ad Cain sicam fidem Regnum illud conuertit, mirabilia supra vires naturae peragendo, quae resert Beda hist Anglic. lib. I. cap. 3I. Intra Sextum saeculum sanetias Arnulphus Episcopus Metesis,ex Surio tom.
Daemones expellit, morienti sanita em restituit, & signo Crucis magnum extinguit incendium. S. Amandus, resert Gaudemundus in eius vita, ut mortuum ad D vitam reuocauerit,paralyticum sanauerit, caecum illuminauerit Sanctus Gudus Presbyter precibus ad Deum e terra aquam miraculose ebullire secit, refert
Theodorus in eius vita. & S. Florentius Episcopus lumen, & usum linguae contulit filiae Regis Dagoberti, quae caeca , &muta erat anatiuitate. Circa Septimum saeculum Agatho summus Ponti sex, ut inquit Platina in eius vita, vir certe tantae sanctitatis, ut Leprosum obuium saetiim osculo suo statim liberauerit. Praeterea Vuibertus in carcere ab Angelo liberatus, caecos illuminat, paralyticos sanat, ct mortuos ad vitam reuocat,ex Marcello in eius vita . Inter Octauum saeculum Abbas Ioachinus, ex Metaphraste in eiusdem vit , signo Crucis Draconem submergit: quandam insulam eius precibus a Serpentibus
312쪽
tibus liberat, i or in aerem eleuatur. In trandatione Reliquiarum s. Ma A cellisi lumen receperunt cae ci, audi tum surdi, claudi motum. sanitatem plurimi aegrotantes, refert hi nardus ti a. cap. 6. & 7. Sanctus Rembertus Danos &Sueuos conuertit ad Catholicam fidem praedicatione , ct miraculis , quae Deus per ipsum maxime opetratus est, resert Albertus Crant in Metropol.lib. a.cap. IOS ncta humoldia filia Regis Scottae mortuum in vitam uocat, ex Surio tOm.T. Intra Nonum l .eculum, Sanctus Poppo serrum igneum magni ponderis desertin testimonium verae nostrae ii dei. iuberius Cram in Metr0pol. lib. 3. cap. 34. Sanetus Damert n isTpiscopia. Cantuarien . daemnes e pellit, sontem e terra secit ebuli re, cantus Angelorum audiuit, ex Alberto in eius vita. Sanctus Maiolus Abbas Cluniacensis plurimos a diaboli illusionibus liberauit, alios serpentium morsibus ulceratos sanauit M. Odilo presbyter in eius vita cap M. Intra Decimum: Rex Robertus, ex Halgaudo in eius vita, solo tactuac Crucis signo in lirmos sanabat. De Eriberto Archiepiscopo Coloniensi foemina paralytica, cui ille benedictionem contulit, in instanti sanata est, ex Roberto Tuiat, tiensi in eius vita. Sanctus Odilo A bb. Clunia cen. signo Crucis illuminat caecum a natiuitate, resert Petrus Damianus in eius vita. Intra Vndecimum saeculum, Sanctus Malachias Episcopus Irlandiae, ut resert
Sanetus Bernardus in eius vita. Confirmationis Sacramentum administrans, Paralytico , & surdo sanitatem conseri, ac etiam nobilem foeminam paralyticam sanat. Sanctus Bernardus ex Albexto Stadensi, dc alijs manifestat Diuinam virtutem si hi communicatam supra mutos, claudos, caecos , paralyticos, febricitantes. Hc alios. Sanc2a Hildegardis Abbatis , ex Iritilentio, & alijs, habuit insu-sam scientiam sacrae Scripturae, & Sanctus Thomas Cantuariensis aquam in vinum Crucis signo transtulit, ex Hermaldo in chronic. Sclauonum lib. 2 cap. I9. Duodecimo iaculo, Sanctus Franciscus, & Sanctus Dominicus primi Fundatorea duorum celeberrimorum ordinum in Ecclesia Dei. tam grandia, &im me si illi peregere miracula, ut vix aliquid eo petierint, quod non fiterint Consequuti. Vincentius Burgundus, Bonaventura, &alij. Elisabeth Ungariae Regis
filia decem & septem mortuos reuocat in vitam, & caecum a natiuitate illumia C nat, Bonfin. lib. 7. decade a. rerum Ungaricarum. S. Bonaventura obtinuit a Deo vitam pro mortuo infante, vs baptismum reciperet: Iacobus Montanus Spirensis in eius vita. Petrus Caelestinus liberat energumenos, claudos ,¶-
Nec praetereundum in hoc saeculo anno layr. sedente Nicolao Quarto R omano Pont. Domus in Castro a Nazareth Galileae prouinciae, in qua Virgo Dei- para prodi jt in huius orbis Iucem. ex eademq. inde in caelum migrauit: necnon ubi IESUS Christus verbum Patris caro iactum est: Haec inquam domus tunc Angelorum ministerio in Dalmatiam translata: & inde post varias mansiones, demum anno 1 s. Bonifacio Oetauo Romano Pontis in astro Lauretano prope Recinetum immota permansit; ubi ex tunc usque in praeiens masna miraculi rum, & hominum frequentia continua veneraturo ut resert P.Torsellinus Societ.
Intra Decimum tertium saeculum, S. Iuo presbyter Britannus, aquas Crucis D signo diuidit, incendium extinguit, energumenum liberat. Surius tom. 3. S. Roc-clius nobilis Narbonen. Romae, dc alibi. immensum hominum numerum,qui a co-tagi erant vlzerati, Crucis signo sanauit, resert Alberti Crant2. in Metropol.l. 9.cap. as. Sancta Catharina Senensis propriam Matrem a mortuis reuocauit, quae absque Conl e sonis sacramento decessierat nec alio cibo eadem reficitur a pri- ma Dominica Quadragesimae usque ad octauim Paschae; quam admirabili Eucharistiae sacramento, ut retulit Raymundus Capuanus in eius vita. Decim quarto, S. Vincentius Ferrerius Ord. Praedicatorum puerum phreneticum μropria manu occisum reuocauit ad vitam ; sicuti alios mortuos resuscitauit, 'calia innumera egit miracula, ut in Bulla eiusdem canonizationis. Sanctus Bernardinus Senensis,cum nuquam Graecum idioma apprehendisset, Graece
313쪽
concionabatur Graecis: super aquas incedit: dc alia multa, de quibus Ioannes Capistrantis, & alii in eius vita. Samstus Antoninus Archiepiscopus Flarentinus mortuunt tesuscitat,&alia multa secit, Vincenti Maynardus in eius vita. Sanctus Didacus mortuam puellam in vitam reuocat, & innumera operatus est miracula super infirmos. Thomas Boetius de notis Eccles. lib. cap I. saneta Francise a nobilis Romana, ut Matronas a pompis saeculi, & ornatus vanitate reuocaret, Domum Oblatarum sub Regula S. Benedicti adhuc viro at ligata in magnum huius Urbis splendorem instituit: Haec, inquam, Tutelaris Angeli familiarem habuit consuetudinem : Gratia curationum, & Prophetiae dono enituit, & cordium secreta penetrauit: Non semel aquae,vel per riuum decurrentes, vel e caelo labentes, intactam prorsus, dum Deo Vacaret, reliquerunt: Mo- diei panis fragmenta eius precibus Dominus multiplicauit ad plurimarum soro
rum Lituritatem,&exuberantiam Extra Urbem mense Ianuario recentis uuae racemis,ex vite in arbore pendentibus mirabiliter obtentis, abunde expleuit sitim suarum sororum: dc alia innumera secit, de quibus in Bulla Canonietationis, &relata per alios, qui eiusdem vitam scripserunt. Intra Decimum quintum s culum, Samstus Franciscus de Paula ardentem ingreditur fornacem absque laesione: super aquas incedit: ac omnia infirmitatum genera sanat. Sadoletus in eius Canonietatione. Sanctus Ignatius Loiola homine, qui taedio vitae exasperatus, & necessitate pressus cum se occidisset; in vitam reuocat, usquequo consessiis absolutionem obtinuit. Petrus Masseus lib. 3 cap. 1 S. Franciscus Xaueritis, Indiarum Apostolus, tres mortuos resuscitat,&mirabilia multa secit. Tursellinus in eius vita. Sanctus Carolus Borromaeus Cardinalis percussus globo sulphurei instrumenti, illaesus remansit. Sanctus Philippus Nerius Fundator Congregationis oratoria, praeter inn mera miracula dignus quidc Angelo in specie pauperis eleemosynam erogaret: Caelestium spirituum, &ipsius Deiparae Uirginis frequenter fuit apparitione dignatus, ac plurimorum animas splenda e circumsisas in Casum conscendere, vidit. In praesenti hoe nostro Deeimosexto saeculo, extat magnus numerus hominil utriusque sexus, quorum mirabilia possent reserit; nisi admonuisset nos no solum Sapiens, verum & poeta Ethnicus, quod Ante obitum nemo supremaquesunera Φ-rae dici Beatus, M. Hoc tamen non praetermittam ex remotissimis Indiarum Regionibus recensere: quoniam ut retulit mihi diebus praeteritis in familiari serm 'ne Admodum Reuerendus P Antonius Cardi in Societatis Iesu, Procurator hic Romae Regni Iaponis, ubi hi recentes Christiani in praesenti a Ministris Regijs dira supplicia,
alias gratias manifestis miraculis is Praeterea maxime notandum, quod etiam scribit Admodum Reuerend.P. Fra- cistus Barretus Procurator Prouinciae Malauar eiusdem Societ. Iesu, qui in Ri xi ne de sua Prouineia, inquit ibi Eces estiam Sancto Francisco Xauerio Indi issi Apostolo dicatam ad quam tam seequens est non solum Christianorum,sed & Infidelium coetus ad petendas gratias, ut vix dici posse videatur: Gentiles adeo Venerantur templum, ut ad indagandam veritatem impellant aliquem pro S. Fr cisto Xauerio sacramento se adstringere ; adeo certum apud ipsos veritatem inde manifestis signis reuelandam; ut saepius accidee satentur Assirmat idem Pater apud eosdem Infideles admiratione dignum esse illud, quod ad incla-gandam eandem veritatem eXperiuntur: iubent enim, ut quis manum in oleo feruente immittat, vel serrum candens manu attractet; si innocens sit, liber, & inc lumis retrahit manum, serrumque absque ullo nocumento arripit; si vero nocens, momento temporis comburitur manus, atque adeo inde Condemnatur, Occ. ledde his apud alios diffusius.
314쪽
Consecratis Flamen, & Sodales, qui ab eo nomen acciperent, ex S.C. addebantur; teplumq; in quo hymnos in eius honore compositos teneret, canerent.
Canonigatione Sanctorum lieosi, seu Consecriis 1
Canonitatione Sanctorum sim dicturus, ν Romanorum Apotheosi, siue Consecratione. cuius mos a Caesare Augusto primum institutus, deinde a Tiberio instauratus: quique erant eo honore assedit, inter Diuos relati dicebantur. De quibus siqua reseram ex Dione, & Herodiano de consecrationibus Augusti, Pertinacis, Seueri, & similium. Postquam igitur Imperator vitius Ro-itra ascenderat, defunctumque Imperatorem laudauerat, Senatoribus adstantibus, & lugentibus: Erat lectus ex Ebore, dc auro factus, stragulis purpureis, auroque intextis ornatus, sit bteraue illum tanquam in se retro corpus eius iacebat occultum. Ante omnia vero statua eius cerea vestitu triumphali videbatur. eaque ex Palatio serebatur ab ijs, qui in sequentem annum Magistratus d e signati fuerant: deinde ex Curia altera aurea. tertia curru Triumphali vehebatur; s rebanturque statuae maiorum ipsius, atque propinquorum . qui ex vita discesserant, sicuti,&aliorum Ciuium Romanorum , qui in Magistratu fuissest. Aderant etiam omnes Prouinciae , 'Nationes pictae, quae aut in societatem ab ipso acceptae, aut deuictae fuerant. Ita extra Vrbem in Campum Martium veniebant; Rogusque, siue suggestus quidam specie quadrigula lateribus aequis adsurgebat; nulla praeterquam lignorum ingentium materia compactus, in Tabernaculi formam , impletus interius aridis semitibus, extra autem intextis auro stragulis, atque eboreis signis. Erat supra tertium, & quartum Tabernaculum minusculum quidem positum , sed sorma, & ornatu persimile, portis, ianuisque patenti
bus semper, donec ad extremum omnium breuissimum , in cuius summo currus inauratus, quo mortuus Imperator oli in vehebatur , erat collocatus.
Quae ubi celebrata erant, facem capiebat Imperi j successor, eamque Tabe naculo admouebat; tum Cois primo, & caeteri Magistratus ordine ignem subi j ciebant, cunctaque illico semitibus, odoramentisque reserta igni valido corripiebantur: Mox a supremo Tabernaculo, tanquam Efastigio subiecto ign Aquila dimittebatur, quae in Caelum ipsam Principis anima deferre credebatur: Ac iam ex tunc una cum caeteris Numinibus Imperator destinctus colebatur. Praedicti Tabernaculi formam, in plurimis nummis expressam habemus, sicut etiam in alijs apparent Aquilae , & Pavones defunctos imperatores, vel Augustos in Caelum portantes, ut hic ex Historia Augusta Angelonij in vita Marci Aurelij delineari curaui.
315쪽
Non suit tantum haec consecrationis consuetudo Romanorum. verum etiam II aliorum: dc quidem de Hercule, Libero, Castoribus, alijsque Dijs Consent bus: De Alexandro Macedone praeter Plutarchum. & in Curtium, refert Aelianus var. histor. lib. s. cap. Ita Conuocata Atheniensium concione Demades surgensdri creto iussit, ut Alexander friberetur Deus Decimus tertius. Sed cum indignum . Graecis id videretur; mulcta cetum talentorum ei irrogata est. Idem Aeliana. q. var, histor. cap. 37. Et Olympias Mater ipsius inquit. Ossi, tu verὶ cum inter caeliates locari volueris, O id perficere summo dis conatus sis, nunc neque ii rum quiadem, quorum omnibus mortalibur aquale, o par ius HI, particepiseri potes, terrael: simus ac pultura. Id autem iptius Alexandri epistolis non nisi superata Perside,& profligato Dario de nunciatuni est . Nam tunc scripsit Graecis, vise Deum βω-rent, satis equidemsulte cum mandata ad gulas Graeciae ciuitates referrentur. qidam metus, quidam commodi ct emolumenti Detis inuitati decreuerunt, quod illi petebat humanaefragilitatis oblitus Aelianus var. hilior. lib a cap I9. Sed tamen Decimus tertius inter Deos Consentes factui. Pierius hierogl. lib. 3. Longum seret referre apud Romanos Antoninos, Traianum, Claudium. Ve- spasianum, de caeteros, de quibus Vopiscus, Lampridius, Spartianus, inquitiarchmanus lib. . de senere Roman. Vnicum hoc dixisse funiciat, omnes Imperatores inter Deos poli mortem referri solitos, quos appellat Iuvenalis Ia-ur. 6. Rivales Diuorum, Vet. Scholiast. Ridens, quia Imperatores inter Deos ref
runtur . Hinc facetum illud Vespasiani Principis, qui prima morbi accessione futinquit puto Deus . Sueton. in cap. 24. in fin.&idem in Iulio cap. 88. Stella crinita per septem dies continuosfulsit, creditumque Hi animam Caesaris esse in Caelum recepti, O hac de causii simulacro eius in vertice additur Belga : Vnde 3. Aeneid. Geminas cui tempora flammas Laeta mouent, patriumque aperitur vertice sidus. Propert. lib. . eleg. 6. Tum Pater Idalio miratus Caesar ab aHrosum Deus, O nos is uiuis iri des. Et Iupiter Ouidianus i s. Metamorph. ad Venerem inquit.
Hanc animam interea caeso de corpore raptam; σAc iubar.
Talis suit Ritus superstitionis in Consecratione Imperantium Romanorunia: Qualis autem religio iior, ac sanctior sit Christianorum obseruatio inscribendis fidelibus in Sanctorum Catalogum, patet: quoniam Sanctum ab Ethnicis non nisi sanguine Hostiae nuncupatum narrat Isidorus lib. I ς. Etymologiarum c.
Nihil enim apud res inquit dicebatur Sanctum . ni quod HOHiae sanguine fuisset
consecratum, aut conspersum. In veteri etiam lege omnia sanguine animalium ii sacrifici js sanctificabantur, aut mundabantur, B. Aug. teste, qui ait Hebr 9. Et omnia penὸ in Janguine fecundum legem mundabamur, o ne janguinis eoi ouenusit remissio. Beati vero in Caelo existentes, Sancti dicuntur, reque ipsa sunt, quia in sanguine Agni immaculati a suis peccatis mundati olim fuerunt: ut in Apocal. cap. I. sui dilexit nos. 9 lauit nos a peccatis nostris in sanguis uo . Licet olim indistincte Christiani , aneti appellarentur,ut a Paulo ad Roman. I.&Is. Item a.Corinth. 13. 5ea Luca act9. posterisque lanatio,Polycarpo,Te tulliano,&alijs &apud Ethnicos Graecos Hosij, hoc est Sancti honoris causa L dicebantur Sacerdotes. Plutarch. de oraculorum desectu in fine. At demum obtinuit Vsus apud fideles , ut illi tantummodo Sancti in Ecclesia dicerentur, qui eminentiori, probatiorique fulgerent inorum sanctitate: necnon canonietandus pro Sancto debet prius exitisse praeditus omnibus virtutibus, etiam in tradu excellenti, quoad illas omnes, quia una virtus sine alijs esse non potest.
Peruetustum fuit in Ecclesia Catholica, ut particulares canoni rationes ii quibusdam Prouincijs, seu Dioecesibus fieri consueuissent: sicuti etiam consu tudines saeculares vim habent, legis ex tacito consensu Principis, & sing eo vullam vim habent; ut ea Sancto Thoma I, a. quaest. 97. articulo 3. ita Sancti
316쪽
A alicuius cultus ex consuetudine Ecclesiarum qeneraliter introductus. vim habet ex approbatione tacita, vel expressa Summi Pontificis: Ac propterea in praedictis temporibus quilibet Episcopus poterat in propria Di: ecesi Canonigare; ut ex S. Cypriano in epist. 6. lib. a. ubi praecipit admoneri de quolibet Martyre .
ut de illo in sacrificijs recolatur memoria, his verbis. Denique , dira eorum , qui
bus ex edunt, a rotare,'commemorationes eorum inter memorias Martyrum cel
brare possima H quanquam Tertullus elissimus, ct deuotissimustrater pro solicis
dis cura sua, qua fratribus in omni obsequio operationis impertit .siri erit, O Ieribat, ae sigrescet mihi dies, quibus in carcere beati fratres noribi ad immortalitatem glorio e mortis mitu transeunt , ct celebrentur hic a nobis oblationes, o sacrificia ob commemorationes eorum, qua cito vobiscum Domino protegente celebrabimus. Idem recensetur sest . . Concilij Florentini, ubi Patres Latini dixere, quod Simeon Metaphrailes honoretur a Graecis ut Sanctus: quod cum in Occidente, non seruetur, consequens est ut illa particularis Canonizatio fuerit. Extat etiam de hoc egregius locus Optati Meleuitani lib. I. aduersus Parme-B nianum , cum de Lucilla potenti, ac factiosa Demina Donatillarum patrona, haec ait: Cum correctionem Archidiaconi Caeciliani haecferre non posiet,quae antespiritualem cibum, O potum os uescio cuius Mart is, si tamen Mars is libere dicebatur: c, cumpraeponeret, , Calici salutari os nescio cuius boremi, myttii .es Mar ris, sed nondum vis icati; correpta, cum confusione irata disicessit. Quibus planῆ Optatus significat nefas sitisse venerari reliquias Martyris alicuius non vindicati, hoc est nondum probati, re recepti. Moris enim erat, ut cum aliquis martyrio occubui id et, Episcopus, sub cuius ditione id accidisset,rem gestam scriberet ad Primatem Episcopum, a quo mature adhibitis in contilium collegis Episcopis, an inter Martyres eiset recipiendus, decernebatur . cuius rei ritum, & ordinem satis monstrant ea, quae Sanctus Augustinus icribit in Areui collat. diei a. cap. 13 dum habet, quod Secundus Tigiastinui Episcopus in Numidia scripsis ad Mensiritim Episcopum Carthaginensem dedis, qui in ea Prouincia tuu feliciter Maryrio Occubui ent , eo quod fareos Codices C iuxta Diocletiani edictum tradere noluissent: quos omnes Martyrum honore, ct cuia
tu esse dignos iste rescripsit. auifrim Mensurius alijsquibusdampassis nomen Mamt is, ct venerationem deferendam se certis ex causis negauit, ut ibidem cap. 13.
idem testatur. Quinam autem hi essent 3 subdit his verbis: Quidam etiam in ea epistola cinorosia uebantur, O ci debitores, qui occasione persequutionis, vel carere vellent oneros multis debitis vita, vel purgare se putarent , in quasi abluere facinoras a , set cerre acquirere pecuniam, O in m odia deliciis perfrui de obsesquio Christianorum, M. Hi etenim mi paulo stiperius ibidem dicitur) his de causisse osserebant persequutoribus non rogati, ultroqtie dicebant se habere sacras, O Diuinas ripturas , quas tradituri non essent '. quos ipsos Mensurius inter Mart rar censeri vetuit . Quod quidem Donati tis ossendis, qui in eundem Aphricae Primatem , acetiam tu eius Archidiaconum inuidiam. ct odium excitarunt. Sed d e his alias. In Ecclesia primitiua quamuis no fuerint solemni ritu Sancti Catalogo Be torum adscripti ritu tamen aliquo in Codices reserebantur a Notarijs & Diaconibus, ut dixi , qui eorundem animi humilitatem, pietatem, abstinentiam. &D charitatem; miracula denique, actaque omnia. dc quaecunque illa sint, quae veram hominis sanctitatem praeseserunt, iussu Romanorum Pontificum conscribebant: Res item Martyrum gestas, necnon varias propter institiam persequutiones,& cruciatus omnes, ac necem pro Christi fide susceptam litteris mandabant. Iamque inde a nascentis Ecclesiae primordio, iussu eorundem Romanorum Pontificum, Sanctorum nomina, nec non dies, quibus ex hac vita decedebant, in Codices reserebantur . Ex hoc deinde annotandi conscribendique genere originem postea sumpserunt Martyrologia: quorum primus auctor fuit Eusebius, cuius Martyrologium S. Hieron. in Latinum transtulit, Beda sub initium Retro tractationum in Acta Apost. Illum imitati sunt Beda, Ado Treuirensis , ut ait Pamelius in epistol 37. Cypriani. Iussu autem Caroli Magni suum,
317쪽
congessit Martyrologium Vsu ardus. Illud tamen, quod a Romana Ecclesia fuit .
congestum atque concinnatum. hodie in omnibus Eccles ijs legitur. Apud c,ra cos id ipsum ted prolixius,praestitit Symeon Metaphrastes. Et haec de Mart3roso js ad nostrum de antiquitate Canonietandi institutum dicta sufficiunt. frat autem pernecessaria huiusmodi de Martyribus inquistio non tantum ob praedictas causas, sed quoniam Haeretici. atque Schismatici aliquado pro Christi nomine a persequutoribus tormenta pati videbantur. & mortem; & quid erro ipsis sere nascentis ii dei exordijs, cum omnia Martyrum sanguine redundarent, ut scribit Luse, hist. liba cap. i . prope finem, & lib. s. cap. Is . Ac Sanctus Augustinus de Donatistis saepe testatur, eos omnes & alienos a I ide, di Communi ne Catholica, Dei Ecclesia respuere consueuisse;cum ex sententia Cypriani,&Augustini, omniumque Orthodoxorum, quicquid aliquis extra Ecclesiam patiatur , non martyrium censendum, sed dicenda sit poena perfidiae. Haec de his quae spectant ad Martyres. BQuo vero ad inquisitionem de eorundem Fide, & Charitate, exquisitania pervestigationem haberi, moris suit . etenim si quis det corpus suum, ita via deat, nihil tamen prodest sine charitate sane mirum videri non debet sanctam Dei Ecclesiam veritatis Columnam, maius studium , multoque exactiorem diligentiam adhibere solitam in adscribendis hominibus Sanctorum numero. quam in caeteris actibus; ut merito tanti ponderis negotium non Primati, vel Patria
chae alicui sed ipsi tantum Romano Pontilici pro summa ei a Christo Domino in Beatissimo Petro Apostolo eiusque succesoribus tradita potestate, si cre
Etenim progressu temporis, cum satis iaciles fuissent aliqui Episcopi ad redi-sendos aliquos in Catalogum Sanctorum intra terminos particularium Dice-cesum; propterea huiusmodi Decisiones ad sanctam Sedem suerunt remis M. Quoniam sicut Christus Dominus solus est, qui in Ecclesia Triumphante san'ctificat; ut in Leuit. Ego Dominus sanctifico eos: Ita in militante Ecclesia ad solum Romanum Pont qui est Christi vicarius sanctificationis approbatio. &promulgatio pertinet. Ang. Roccha de Canonigatione Sanctorii cap. . Hinc iactum vide hoc conqueratur Alexand. Tertius Suminus Pontifex, quod aliquis ebrius occisus, tanqu1m sanctus veneraretur; ut propterea imposterum absque Romanae Ecclesiae Sedis auctoritate id non succedat: sicuti refertur in cap. I, extrλ
de retia & venerat. Sanctorum, his verbis. Audiuimus quia quidam inter vos diaboli a fraude decepti hominem quendam in potatione, ct ebrietate occisum, qη si sanct m f more in ellum venerantur: cum et ire pro talibus in ebrietatibui pet cmpiis , Ecclesia permittat orare: dicit enim Apoitilui, Ebris Regnum Dei nou post debunt. Illam ergo non praesumatis ΕΘ caetero cosere : cum etiam si per e m mi ci lasere't, 'o' liceret vobis ipsum pro sancto ab se auctoritate Romana Ecc G V nerari Quod etiam decreuit Honorius Papa Tertius in capi Venera*i se inde testibus, & attestat. Et ex his patet non amplius extare in P sentia pVI cu-lgrsi C nonizationes, sed solii Generales a Romano Pontifice tantum e cre λ .QVM utem requirantur in eo, qui canonizandus est breuiter in ic 3 imui. o
Primo, Fama incipatae vitae. longa tempori 'cie
Wς 'quam interrupta. Secundo, vitae item rectini do, Catholica hae praevia ,
α sectis de disti; comprobatur: Nam circa spiritualia &corporalia misericor dix0Pera; circa item castitatem, sobrietatem, & abstinentiam, circa bonos m x β , ius & labores multos, vel pro fide, vel pro animarum salute constanter
pleratos, & circa denique virtutes omnes, praesertim vero circa Clita litanam humilitatem versatur. Tertio, vera vitae integritas, & innocentia miraculis in terdum illustratiir ac declaratur. Quarto,quamuis vera vitae sanctitas sine miruculis pro aliquo canonigando sussciat; contra vero non item , ut ex D. Augusti' o. Ea tamen miraculis splendidius comprobatur, ac demonstratur: dummodo in eis veri miraculi conditiones non desiderentur.
De praedictis autem Generalibus, seu solemnibus C nonizationibus a Roma-r nis
318쪽
a inis Pontificibus; Prima, quam refert garonius in anno 8o ubi spondantis n. a. Cum aduenisset in Germaniam S. Leo Tertius si minus Pontifex magna solemni- --lia critate suorum Cardia alium, Archiepiscoporum, ex Praelatorum , dc Prima tunia, atque ab Imperatore Carolo plagno Imperialiter cum suis susceptus: inter multa pietatis sitae opera, oppidum Uuerdam ipsum Pontificem cum imperatore a cedentem, eiusdem rogatu B. Suilibertum post lectam ipsius sanctissimam vitam, innumeraque miracula, postque actas preces . ac celebrata Ieiunia, de consensu Cardinalium , caeterorumque Praelatorum,solemni ritu inter sacratissimum Missae officium sanctorum Contes rum catalogo adscripisse pridie Nonas septembris: ut ex epiliola S. Ludgerij Monasteriesis Episcopi aa Rinfridum Traiecte-sem Episeopum ibi: Pridie muri septembris S. Leo Papa de assensu pariter o
consens suorum Carinasium, caeterorumque Praelatorum, illic coram aditantium, solemniter Suuibertum Catalogo Sauctorum Cous dirum adscripsit. Atque haec canoni ratio solemni ritu prima reperta eli celebrata, ut etiam apud Surium prima Marti j in appendice a a vitam S.Suuiberti. Card.Belamin. in 7. controiters. ge ner.lib. I. Cap. 8. vers. dicet, alfirmat se legisse primam canonizationem solemnem si tam a Leone Tertio, sed dubitat an aliae praecesserint. Fuit quoque canonietationis alius minus solemnis modus. Etenim, ut roseri idem Baronius anno ioa . & ibi Spondanus num. 4. Beatum Romualdum in Sanctorum numerum adscriptum esse quinquennio post obitum eo tantum antiquiori ritu, qui tunc etiam frequentior erat in via; nempe,ut petentibus concederet Apostolica sedes super corpus destineti altare construere : sicut & Petrus Damiani, qui praedicti Romualdi vitam conscriptit, etiam in epistola ad Henricum Archiepiscopum Rauennaten. refert de sanctis miraculis coruscantibus eorum, qui hoc eodem tempore vixere. supra quorum corpora ex Conci- iij authoritare altaria sunt erecta. atque desuper sacrosaneta Christiani sacrificij my steria celebrata. Solemnitates, quibus hodie utuntur summi Pontis in canonigationibus Sad' m ρώ-ciorum, ex eorum pendent arbitrio. & polsunt augeri. & minui, prout Ponti sex se . iudicat expedire. Vnde Magis fer ceremoniarum requisitus a Leone Decimo, ut traleret serinam seruandam in canonigatione Sancti Francisci de Paula . r spondit, se nihil pois: certo tirmare, quia diuersa adiuersis audiuit, nec in suis libris certam formam inuenerat; &quia aliud vidit seruari in canonietatione sancti Nicolai de solentino s. Iuni j i 46. facta per Eugenium Quartum : aliud in canonietatione sancti Bernardini in sello Apostolorum Petri, & Pauli I so. per Nicolaum Quintum: aliud in canonietatione sancti Vincentii a . Maij I ς ς per
Calix tum Tertium: aliud in canonigatione sanctae Catharinae Senensis, die Alce-sionis i 48 a. facta per Pium Secundum: aliud in ea non ietatione sancti Leo pol di in die Epiphania i 43ς. per Innocentium Octauum . & propterea ipse exhibuit aliam forniam Leoni Decimo , quae in canonizatione S. Francisci de Paulia, die prima Marti j Is I9. fuit seruata. Concluda cu stipradictis auctoribus,& Castellano de canonietatione quaest , , art. I. Canonizationem Sanctorum , quantum attinet ad originem , inducta; fuisse a lege veteri: Ecclesiasti inquit, Laudemus visosgloriosos, ct parentei /η generatione si a. Voluit Pan uinus in relatione S. Bonaventurae art. 8. unde sentit, quod in lege veteri erat canonigatio, di approbatio Sanctorum ad finem publicae Venerationis. Ideoque Cardinalis Bel arminus tom. 4. controuers de Sas ehor. Ileatitud. controuers. 7. gener.lib. I. ait, quod Ecclesiasticiis d. cap. 4 re seq. canonizauit Sanctos ut Henoc, Noe. Abraham , Isaach , Iacob, Mors em- , Aaron, Phineam. Iosue, Samuelem, Dauidem, Heliam, Heliseum;&in Testamento Nouo, S. Lucas in actis canoni et auit Stephanum, lacobum maiorem. Petrum Paulum, Barnabam. Silam. & alios . Quantum vero attinet ad sormam ,& Ordi
nem procedendi, legimus suisse inductam ab Ecclesia Catholica, ex cap. prim* & secundo, de Reliq. fc veneratione Samstorum, di capitulo venerabilis,de
319쪽
Quod iudicium Ecclesiae, es sanctae Sed is
sit in fallibile in Canonigatione
EAdem iam suit auctoritas in canonizatione S. Matthiae, quando in num rum Apostolorum electus est, quae adhuc in praesenti auctorizat Sanctorum canoniZationes mediante S. Romana. & Apotholica Sede : etenim sicuti Spiritus sanctus tunc p-sidebat in consessit Apostolorum, in act. cap. I. vers. 26. idem
etiam modo praeti det in contestibus eorundem successorum : hinc est, quod isti si possent in praesens errare, posse i in dubium etiam reuocari electio Matthiae. DExtat praeterea Regula S. Augustini expressa in epist. I I 8. dum inquit. Similiter etiam quid hodie tota per orbe requentat Ecclesiae nam ct hinc quia stafaciendum sit disputare, insolentissimae insaniae e t. Vnde S. Bernardus scribens Canonicis Lugduni epist. 1 4. inquit Ego quia accepi ab Ecclesias rus teneo, ct trado. Et quatenus temerarius quispiam de hoc etiam dubitare audeat; respondebitur illi in quo igitur adheret fides authentica librorum sacrae Scripturae 3 quoniam S.
Augustinus in lib. contra epis l. fundamenti Manichaei aperte dixit cap. s. tom. s. Ego inro Gangelis non crederem. nsime Catholicae Ecclesiae commoneret auctoritas . Accedit, quod nullatenus apparens iit; ut Diuina voluerit Prouidentia tale in coueniens tolerare, quod in Ecclesia anima illius veniat honoranda,quae ipsamet infamis inseruiret tanquam obiectum immortalis eius iustitiae.
Miracula etiam, quae operatur Deus ad inuocatione in Sanctorum, confirmant
iudicium Apostolicae Sedis: cum illa sint in hoc Diuinae attestationes, quae obli- nos ad agnoscendam omnipotentiam illius, qui facit mirabilia magna , CAc etiamsi unquam diligens habetur indagatio ad discernendum miraculata vera ab illusorijs; tu nocerte est, cum quaestio habetur de hoc percipi edo,quod Deus a nobis desiderat circa Sanctorum agnitionem . Credimus nos fide humana, quod Alexander, Caesar, Pompeius, Agesilaus, Demosthenes, &c. suerint tales, ut Plutarchus de his refert; &hoc simplici auctoritate, &attestatione huius auctoris . vel similium: &nos renitentes crimus Praestare Consensum attestationibus, quas ipsemet Deus nobis informat in iudicio Ecclesiae suae 3 Iudicium, quod habet Ecclesia Dei sponsa ad imitationem proprijsponsi in pondere, numero, & mensura Σοῦ ης irreperet error in hac quaestione tanti ponderis. S. Clemens Apostolis contemporaneus. decreuit hie in Urbe septem Notarios Ecclesiastico , qu m MVnus erat in scriptis redi re acta Martyrum; ut in lib. de Romanis Pon-xi in nomiae Damali. intom. i. Conci l. his verbis . Hi ecit septem Reg/ο
q shq per Regionem suam prequirerent. Quorum Notariorum successores m d0 Protonotarij Apostoli ei nominantur. Ac idem legitur de Papa Fabiano, qui septem Diaconos, & Subdiaconos Regionarios creauit ad idem munus, ut ad sanctam Sedem referrent; sicut in eodem lib. de Romanis Pontiff. in Fabiano sic legitur. me Regiones dissi Diaconibus , ctseptem fecit Subdiaconos, qui septem Notariis i inerent qui DIU Martyrum in integrum colligerent. & insta. Hic ge-LIa Marurum diluenter ii Notariis exquisiuit, O in Ecclesia recondidit . Vnde co- stat. qua diligentia, fide, ac sinceritate colligerentur priscis temporibus probationes circa Sanctorum canonizationes: Ita etiam hoc potissimum scribitur in
vita A ntheri Papae. Hic primui Batuit, ut reissae Mandi rura diligerer exquisita a Nolariss
320쪽
1 Notariis Hiberentur: conscriptas recondi in aerario Eccisae mandauit, Oc. Et de , Papa Iulio Primo, quod non solum gesta Martyrum, sed totius etiam Ecclesiae annotari gesta fecit; refert etiam Platina . Volciit item, ut omnia ad Ecaesiam pertinentia , per Notarios, aut per rimi rium Notariorum conscriberentur: hos hodie, ut arbitror , Protonotarios vocamus, Oc.
Ad exemplum Romanae Ecclesiae, quae est Mater, & Matrix aliarum Echlesiarum, illa Smirnae reliquit nobis Epistolam narrativam Martyrum, qui passi sunt in persequutione M. Aurelii,& L. Veri Impp. vi resertur apud Eusebium lib. . histor. cap. I 4. Ecclesia Viennen.& altera Lugdunen. idem secerunt, ut legitur tib s. cap. i. eiusdem Eusebij, qui etiam loquitur de Ecclesia Alexandrina lib.6. cap. 33. & 34.& lib. 7. cap. Io. Carthaginensis Ecclesiae omnimodam diligentiam diffuse retulit Sanctus Cyprianus sibi optime notam: ex quibus inferri posset hanc eandem curam longe ante viguisse in Ecclesia, ut retulit Pontius Diaconus in principio vitae eiusdem Cypriani , quam ipse scripsit his verbis . Malares nosriplebeis, ct catechumenis martyrium consequutis, tantum hono B ris pro martyrii ipsius veneratione dederunt, ut depassionibus eorum multa , ac pro-pὸ dixerim cuncta consiripserint ; ut ad nostram quoque notitiam, qui nondum nati fuimus, peruenirent. Spiritus mendacii inuidus huius sanctae Inquisitionis, ut ille Pater est menda-cij, re inimicus omnis veritatis, quaerit occultare lumen ex gestis Sanctorum, ac per consequens eorundem tacitae . seu expressae canonizationis; suscitans plurimos scriptores pseudoproto notarios, qui aeta apocrypha publicarunt, cum de salso deinde suerunt conuicta iudicio eius, quae Magistra est veritatis, Ecclesiae Catholicae nostrae communis matris unde attendat taetor quomodo sanctus Spiritus eiusdem ductor, dc infallibilis Cynosura nunquam permisit, quod illa d cepta remanserit in legitima suorum primogenitorum cognitione, hoc est Sanctorum, qui mystice componunt nobiliorem partem eiusdem csrporis. Tertullin lib. baptismi meminit cuiusdam presbyteri in Asia, qui nomine Pauli Apostoli edidit librum . quem nominabat Itinerarium Pauli, O Teclin de quo auctore, eius C denique libro loquitur D. Hieronymus in tractatu de scriptoribus Ecclesiasticis, in Lucam num. I7. his verbis. Igitur itinerarium Pauli, O Tecla, ct totam baptizati Leonis fabulam inter apore phas siripturas computamus. βuale enim est, ut is diuiduus comes Apo uti inter caeteras eius res hoc filum ignorarit Ued ct Tertullianus vicinus eorum temporum refert presbsterum quendam in Asia de itinerario Apo stili Pauli conuictum is Danne, quod auctor enet libri; ct consium se hoc Pauli amor e se; ob id loco excidi e. Ad hoc idem reseruntur acta Sancti Andreae. Sancti Iacobi, Sancti Philippi una est itinerarijs Sanctorum Petri, Ioannis, Thomae, & Clementis: quae omnia damnantur per Athanasium in jnopsi tom. a. post librum utriusque testamenti, ac etiam per Philastr. de haerestom. Biblioth. Patr.&Epiphan. in Panario haeres his verbis . Utuntur autem ct aliis libris . nimiarum circumitionibus Petri, multa corrumpentes in ipsis, O pauca vera relinquentes,
velut ipse Clemens ipsi per omnia redarguit in epistolis, quas scripsit Encyclius. dc idem Epiphan. haeres. 26. meminit cuiusdam horrendi libri scripti a Gnosticis de Virgine MARIA . &idem haeresi . inquit quod Encratites diuulgauerat acta D praedicta Andreae, Ioannis, & Thomae: Ac etiam ad eorundem exemplum Com menti sunt Manichaei acta Apostolorum , ut apud Augustinum in lib. de fide: Vt etiam Priscillianistae secerunt , ut refert Orosius in epist. ad August. de errorib. Priscillianis . Vnde euenit, quod Gelasius Papa Primus in I. Concilio Romano anno 9 . sic decreverit. GHIa sanctorum Mart rum secundum antiquam con tudinem gulari cautela in Sancta Romana Ecclesia non leguntur , quia eorum, quieonscripsAre nomina penitus ignoratur, O ab infidelibus, aut idiotis supersua, ct minus apta, quam rei ordo fuerit Jcripta esse putantur: sicuti cuiusdam uirili , Iu sittas uti orgii . aliorumque passiones, quae ab haereticis perhibentur composita: propter quod ne vel leuis subsa andi oriretur occasio, in Sancta Romana Ecclesiano leguntur.