장음표시 사용
371쪽
a non satisfieret; & nominabat dein Papa quos Cardinales Diaconos, seu Presbyteros existimaret: respiciens etiam ad pauperes Monachos angustae ceu lae cultores; dummodo egregios doctrina, verbi Dei praedicatores, sanctos praestantesque viros, inter Cardinales assumendos; cum in paupere etiam virtus honoranda: haud ignotum, primos Ecelesiae Principes pro mundi conlaeiudino ignobiles, pauperesque fuisse.
Lubet hic a dij cere ritus iam solitos in traditione Pilei, non satis alienos , ut etiam hodie mos est): ac etiam orationem. quam habuit in simili occasi one praefatus Pius Secundus. lndicto siquidem Consistorio iussit Cardinales nouos, qui aderant, accersiri: Et priusquam aduenirent, de creatione sista, deque meritis singulorum pleraque loquutus : ostendit omnibus. & dignam & necessariam o dinationem suisse . Post, aduentantes illos, ad cancellum stare praecepit, & diri gens ad eos verb . Maxima, inquit, flij, excetrentissima ignitate donatimis: ad cossetium sinolicum vocati ConsiliariJ noriri. O coniadices orbis terrartim eri tis , inter causam ct causam, intersanguinem Osan uinem, inter lepram ct lepram B discernere vos oportebit; huccessores A Bolorum circa .thronum aramum sedebitis. Vos senatores Hrbis, ct Regumsimiles eritis, veri mundi cardines, fiser quibus militantis octium Ecclesiae valuendum , ac regendum M. Cogitate animo, quos viros, qua ingenia, quam integritatem, haec dignitas requirit: humilitatem non superbiam, liberalitatem non auaritiam, abstinentiam non ebrietatem . continentiam non libidianem,scientiam non ignorantiam; vir utes omnes, nullam vitium adiit honos expositi.
Si fusis hactenus vigilantes, nunc vigiletis oportet aduersita malignum hinem, qui numquam dormit, cogitans quem deuoret: si liberalesfuviis, nunc opes in rebus h nesis profundite, O maxime in alendos pauperes scibi, polusique abHinentes, nunc praecipuὸ luxuriamfugite; absit auaritia ciacest crudelitas, exulet arrogantia. Sint librisacri semper in manibus veBris. dies noctesque, aut discite altria, aut docere; opera incite, per quae lux vesba coram hominibus luceas; ct denique tales enotea quales ese debere Carinales dijudicas is antequam ipse hoc culmen ascenderetis. Quibus dictis vocavit eos Papa ad osculum pedis,deinde manum,& os porre--. xit, & antiqui Cardinales ipsos pariter ad osculum exceperunt, locumques dentibus praebuerunt . Mox Advocati causas aliquas perorarunt: quibus decisis, Cardinales antiqui stantes coram Papa secere Coronam: Noui genibus flexis, Votum pro veteri sermula voverunt: exin Pontis ex uniuscuiusque capiti insigne Cardinatatus imposuit rubrum de more galerum . Chorus hymnum cantauit. gratias Deo reddens. Cardinales antiqui pompam ducentes, exceptis duobus, qui cum Pontifice remanserunt, nouos ad altare Beatae Mariae Virginis deduxerunt, ibique senior Cardinalium orationem super capita illorum sudit, bonaeis& Ecclesiae sanctae multa precatus: atque ita rebus peractis ad Pontificem Maiaximum reuersi sunt qui dissoluto Consistorio in palatium abiit. Et haec de ritibus
Subdimus etiam, Cardinales ex omni natione creandos. Ut in Bulla Sixti Ranno Ig86. incipit. Pestquam verus siti Et hoc, ut unusquisque genti suae, cuius mores, & aditus potiores habet,facilius, & certius iustitiam ministrare possit: secundum Diuos Bernardum, & Antoninum, quos refert, & sequitur Gomeet ilia D Reg. Cancel quaest. I. de Idiomate . Ad Cardinatatum promouendi sint doctrina, probitate. & alijs bonis qualitatibas ornati. Illegitimi nequaquam,etiam legitimati, aut super desediti natalium dispensati. Filium. aut ex eo nepotem habentes ad Cardinatatum non prom uendi. Nec stater alterius Cardinalis germanus viventis, vel patruelis, consobrinus, aut amitinus: neque patruus . aut avunculus nepotis ex fratre Cardinalis viventis; & e conueris; ut late in Constituti Sixti Papa V. anno 1ς86. incipit. Postquam verus uti. Dicimus etiam Cardinales, inspecto iure communi,teneri ad residentiam ilia Curia apud summum Pontificem, ut est Text. in cap. Bonae, et primo. de Postu-
372쪽
scopi . Archiepiscopi, seu Patriarchae; tunc inproprijs Ecclesijs tenenturipti residere: ut ex Concilio Tridentino Sessione 23b de Resormatione ca
Addimus etiam praedictis, consueuisse in antecedentibus saeculis Dominos Cardinales,dum ad Concistoria, & alias Pontificias iunctiones incederent: illos supra Mulas phaleratas comitantibus Praelatis, necnon eorundem familia, α alijs nobilibus equitantibus, magno Urbis splendore tunc processisse. Inducto dein in Urbe nedarum, seu curruum usu;cum pristinum equitandi ritum Cardianales dimisissent; Pius Quartus Rom. Ponti XV. Kal. Decembr. anno is 64. dixit in Concisiorio: Non currus, non rhedas aetate sua Romae in usu fuit se; Marchionissam que Mantuae primam viam patefecisse: caeterasque mulieres,quae pedibus prodibant in publicum, eius exemplum sequutas. mox Cardinales omnes hortatus est; ut relicto mu lieribus rhedarum usu. Senatoria nitestate, quam Imperator Romae, a se visam, demiratus fuerat, ad negocia publica prodeuntes, equitarent. Et xviii. Kal. Ian. sequentis in Concissorio. Romam gaudio trium p hae L idem Pontifex memorauit; quia ijs diebus Cardinales dimissis rhedis, Romanae Curiae decorem, & splendorem equis vecti, restituerant; eos . ad idem iaciendum imposterum , non elumbi serinone inflammavit: ut ex actis Concistorialibus refert D. Andreas Victorellus in additione per ipsum ad Ciaceonum in vita eiusdem Pi; Quarti . Sed inde breui factum est; ut idem Cardinales ad pristinum rhedarum usum propter earundEm Comoditatem redierint: Quamuis ann. Iubilei I 6oo. recordor ego iam iuuenis Cardinales plurimos tunc equitasse ad publicas stinctiones, hortante Clemente VIII, summo Pont. quod statim elapso illo anno in desuetudinem abij t. Haec eli vera origo, & progressus Cardinalium, qui ad tantum splendorem, .&alictoritatem peruenerunt, ut prima dignitas post Pontificiam habeatur; utpote qui soli nunc Papam creent, & ex eorum Collegio eligendus assumatur .
Qubd omni tempore habitus fuerit recursus ad Papam, uti caput visibile Ecclesiae ;. tum in difficultatibus Fidei
UEritas temporum filia per historias manifestata , hoc nobis patefaciet; &primum: Illud ignorare non debemus . vel sola Apostolica oracula potuisse errorum omnium portenta fugare, & silentium cunctis indicere: exemplo generalis illius Synodi, quae primo habita fuit in Ecclesia in act. Apostol.c. ivbi sic legitur. m autem eonquisiti erat, surgens Petrus dixit ad rex Hirifratres misitis quoniam ab antiquis diebus Deus in nobis elegit, per os meum audire gentes
verbum Euangelii, Ocredere. ubi subditur: Tacuit autem omnis multitudo. Praeterea de Sancto Polycarpo discipulo Sancti Ioannis Euangel. refert Euseb. liti histor. c Ia. Cum Anicetus Romanae Eccle praeerat, Polycarpum, adhuc suppeditabat vita, Romam aduentasse. O cum Aniceto in congressum, colloquiumque de controuersia, quae fuit de die Paschae celebrando fiscepta venisse; commemorat
Anno Is 3. a Christo nato refert Epiphan. haeres a. Venit Romam Marcion, cum mort cI Quenisi Episcopus Romanus, O cum senibus adhuc superHuia
373쪽
DE VETER. SACR. CHRIST. RITI 3. 3 3
. bus, 2 dissipulis ApoHolorum congressus petebat , ut in congregationem admittere-0 tur, ct nemo id Vsipermittebat. Anno aga. refert Cyprian. lib. 3. cap. r.quod portunatus. &Felix depositi in Aphrica ab eodem Cypriano appellarunt ad Papam,& coeperunt iter Romam versus. Et paulo post Basilides in Hispania degradatus appellauit ad Papam Stephanum, ut legitur etiam epist . lib. I. d. S. Cypriani. Anno 3 s I. refert Sozomen. lib. 3. histor. cap. 7. Athanasiis autem fugiens Alsxandria Romam aduentauit;eodem tempore etiam Paulus Conmntinopolitanus Episcopus fortὸ uti accessit, ct Marcellus quoque Oscopus Ancyra, ct Asclepias Gazae
Episcopus. m. aureum criminationes cum Episcopus Romanus intellexisset, cte. Singulis suam Eccleβam reHituit; scripsitque ad Episcopos Orientis, e que incusauit, quod inconsulto de hisce viris iudicassem. Hinc refert Card. Baron. in anno 3 o. ut ad hanc Romanam Sedem,ideo olim B. Athanasius varijs calumnijs exagitatus, magna alacritate conuolauerit , quod sciret res Ecclesiasticas ibi Ecclesiastice, non autem tyrannice, sed secundum Canones pertractari. B Anno circiter Uo. Ioannes Chrysostomus depositus a Theophilo appellauit ad Papam Innocentium Primum, ut in epist. i dicti Chrysost. ad Papam Inno
Eodem saeculo Flauianus Episcopus Constantinopolitanus appellat ad Papam Leonem Romae Episcopum, ut in actis primi Concilij Calcedonen.
Quarto, seu Quinto saeculo Gregorius Μ agnus triginta dierum spatio communione sacramentali priuat. Ioannem Episcopum Graecum . quia iudicasset Α-drianum Episcopum Thebanum non obstante appellatione ad Sedem Apostolicam, ut in lib.a.epist. 6. eiusdem Gregorij. Praeterea Maximus Antiochiae Episcopus confirmatus in Episcopatii per Leonem Papam, ut in Concilio Calcedonen. ach. 7. to m. a. conci l. ibi. Sanctus,
O Beatisimus Papa, qui Episcopatum sancti, ct venerab. Maximi Dissopi a
tiochenae Eccclesia confirmauit, iusti satis iudicio eius approbauit meritum. Idem Leo epist. s7. ad Imperatorem Marcianum confirmat Anatholium triac Episcopatu Constantinopoli tano: & idem Leo epist. 87 ad Episcopos Aphricae sic scrioit. Donatum autem Saliciensem ex Nouatiano cum fra ut comperimus 3 plebe conuersi , ita Dominico volumus gregi praesitire, ut libellum fidei suae ad nos meminerit dirigendum, quo O Nouatiani dogmatis damnet errorem, ct plenis
mὸ consiteatur Catholicam veritatem. Et Sanctus Gregorius conqueritur lib. 4. epist. 34. cap 78. Salonitana ciuitatis Episcopus, me, ac responsali meo nemente, ordinatus est: Ofacta res M, quaesub nutris anterioribus Principibus euenit. Et ad ornamentum Archiepiscopale , quod Pallium nominatur,constat a Romanis Pontificibus concessiim, & transinissiim, Iuxta antiquum morem, seu Amtiqua conquetudinis ordinem, pluribus Archiepiscopis, Graeciae, Galliae, Hispaniae. & aliorum locorum; ut ex registri dicti Samsti Gregor. lib. epist. ς .c.98.& idem lib. . epist. Io. cap. ς &idem lib. . epist. ς I. cap. 9 cum similibus.
Sanctus Cyprianus ad Stephanum Papam lib. . epist. I 3. Dirigantur in Prouinciam adplebem Arelata consistentem a te littera, quibus ab lento Marciano, alius D in lucum eius substituatur. Et D. Hieronimus eiusdem saeculi oraculum, nobis patefecit, nil per ipsum absque Damaso Papa definiendum circa usum verbi Hypomsion; ut in epist. ς7.
ad Damasum tom. I. ibi. βuamobrem obtestor Beatitudinem tuam per crucifixum mundi Saluatorem, per Homoousion Trinitatem, inmihi epimiis tuis ,flue tacend rumsue dicendorum 'pinumn detur auctoritas.
Quibus.& alijs pluribus actoribus huiusmodi nil aliud responderi valet a male sentientibus Nouatoribus,quam quod historiae. sancti Auctores, eorundemq. imperisiones mendaces sint, ut nil ipsi quod displicet credant.
374쪽
Qubd Episcopus Romae debeat ipse, seu qui ab ipso delegatus est, p sidere incongressibus Conciliorum.
BReuiter ex hoc capite potissimum constat S. R. E. auctoritas, quod uniuer sali, Concilia indicere, re consimare, seu infirmare, eisdemque praesidere, sit 1 olius Romani Po Atificis. Et primo in act. Apost. cap. I. Vers I s. exurgit Petrus in medio Discipulorum pro electione in Apostolatu successoris ludae.& pariter in are Apost. cap is. vers . cum eisent congregati Apostoli dc seniores circa differentiam de usu circumcisionis. & ceremoniarum, Petrus primus loquitur in Concilio, eiusdemque
sententiam alij secuti sunt. γEt in primo Nicaeno Concilio praesederunt nomine Papae Siluestri Hostus, viatus, & Vincentius, ut colligitur ex subscriptionibus ieiusdem Concili; toni 1. Isui Episcopus ciuitatis CordubenProuincia Hspaniae tus, O Vincentius Presbneri Vrbis Romae pro Venerabili viro Papa, O Episcopo n Do Sancto Sila iro ub- scripsimus. ita credentes, sicuti Fupra scriptum s.
Secundum generale Concilium Constantinopoli congregatum vigore litterarum Damasi Parae : Patres cogregati se excusarunt erga illum, quod ips Romam non transijssenti ut priinum fuerant conuocati; ut ex Concilio Constantinopolitano in epistola Episcoporum omnium, qui Constantinopolim conuen
In Tertio generali Concilio Ephesino sanctus Cyrillus Legatus Papae Coelestini praesidet, ut in secunda parte Concilij Ephesini a t. i. Considentibus in sanctissima Ecclesa. quae appellatur Maria, Remio Uimis, ct Sanctissimis Episcopis C riuo Alexandriae , qui ct caelestini quoque Sanis simi, Sacratisimique Romanae E lesia Archiepsopi locum obtinet; c, Iuvenati Hierosolymorum, ct In Quarto Calcedonense Concilio Pascha sinus,& Lucentius, una cum Bonis facio Presbytero Romano praesederunt,& tanquam Pon tificis Legati primi sub
scripserunt. Concilium Calcedonen. ach. I. tona. a. silc inquit. Conueniente etiam
sancto, O iuersali concilio secundum sacram praeceptionem in Calcedonensi Hrbe πgregatori id ei Pasicha ο, ct centio Ceuerenssis mis Episcopis, in Bonifacio Rcligiosis o Presb treo. iburetibus locum S u Issimi, O Reuerendisiimi Archie. piscopi alma Vrbis Leonis. Addimus praedictis, quod uniuersale Concilium, absque Romani Pontificis λη toritate colligi nefas fuisset. Soerates luit. Ecelesiast. lib. a. cap. 8. Cassi odor. hist0r. Tripart. lib eap. q. quod pluribus in locis clare demonstrat Card. Ba-rψη- d annum 3as. ubi Spond. num. s. & 6. dc idem saron, ann. 3 I. ubi Sponduum. a. in fin.&idem Baron. ann 3 1. ubi Spod. nu in . S. Sidem Baron .an. 9ubi Spondan .num 6. &idem Baron. ann. so. ubi Spond. num. ς. ac idem Baron anno s I. ubi Spond. num I s. Nec praedictis Concilijs extra Urbem nisi per suos Legatos interesse consueuit Papa; ut ex Cara Baron. d. anno 449. ubi Spondan. num. 9. Nec Oecumenico Concilia opus est, ubi Romanus Pontifex aliquid definiuit. Baron. dicto ann. 49. ubi Spondan. num. ς. Sicuti nec Imperatorum munus est eadem conuocare absque Romani Pontilicis auctoritate; ut ostendit Baron. dicto anno q*9. num. ς. Ex quλmuis impius Caluinus institui. lib. . cap. 7. conetur ostendere, non-
suisse Concilia uniuersalia conuocata, nisi per Imperatores, & Episcopos
375쪽
Tamen respondetur non negari aliquando Imperatores Concilium conuocassere spemi auctoritatis temporalis , ut ea obligatoria redderentur in soro saeculatari . re etiam per ossiciales, & Ministros Imperi; mandarentur exequutioni. &ex hoc tolleretur impedimentum politicarum legum prohibentium congregationes fieri niti permittente Imperatore, ut in l. i. D. de Collegijs illicitis: sed no insertur propterea,quod summi Romani Pontifices ea quoque principaliter non conuocauerint intuitu spiritualis, & Ecclesiiasticae auctoritatis: adeo ut mos fuerit concursus spiritualis auctoritatis in summo Pontifice , una cum auctoritate Imperatorum temporali,videlicet,ut conuocatio Conciliorum Ecclesiastica obligaret in foro conscientiae, ac spiritualiter: altera autem politica ἔmperatorum conuocatio mandaret eadem illa exequutioni ope brachi j saecu- Iaris, ac temporaliter, ut latissime, dc erudite docuit Gallico idioinate Card. Peronus in replicatione ad responsionem Regis Magnae Britanniae lib. I. capi
Et licet aliqui etiam obiecerint, in primis Oecumenicis Conciliis Legatos B Papae sedisse a sinistris aliorum Praelatorum; dedimus superius responsum tria cap. 3. cum diximus de Imagine Sancti Petri ad sinistram Sancti Pauli, auctoritate Baronii ad annum 3ας. ubi Spondanus in epitom. num. II. & seq. o CD sione Concili j Nicaeni , ac etiam idem Baronius ad annum 4s I. & ibidem Spondanus num. I 3. occasione Concilij Calcedonensis. Quoniam in consessu, maxime apud Graecos, pars sinistra erat principalior, & praecedebat parti dexterae.
Absolutis Ritibus de Ecclesia materiali: ac de Ecclesia spiri
tuali , qui maxime apud Romanam Sedem sunt in usu :C Addendum modo de statu Ecclesiae Graecae, dc circa earundem Ritus: Qu3les a Catholicis tolerandi, necnon quales confutandi, in ciuibus eorundem Schismatici cum plerisque
376쪽
SCripsimus de plurimis Ritibus,qui iam primitus In Catholica Ecclesia, praesertim Romana, & Occidentati,seruati fuere; subnexui aliqua de primo si tu Ecclesiae, quam Christus fundauit, & Petrus hic Romae instituit, aliaque, complura de Petri Primatu, ἐκ summi Pontificis auctoritate: Responsiones praeterea aduersus eos adduximus, qui Catholicam in praesenti Ecclesiam, eiusdemq. cultum, Ac vivendi rationem sugillant. N an absonum erit sorsan addere etiam aliqua de statu Graecae seu Orientalis Ecclesiae, cui ab eodem Petro primitus Antiochiae praecipuam dignitatem esse,
collatam, ut caeterarum sedium maxima tunc diceretur; atque ibidem ipsum Petrum septem annis Episcopum sedisse, Maiorum traditione, Conciliorum auctoritate. & Scriptorum testificatione constat; ut refert etiam Card. Baron. in annum 43. ubi Spondanus in epitom. num.' 3. Verum cum Petrus Romae Diuino
consilio primum sedere coepit, quo etiam Antiochia Sedem transtulit; factum inde est, ut Romae primatus tanto celebrior esset Antiochena Ecclesia, quae mobilis, vel ad tempus, & quasi per transitum erecta : Romanam vero in Petri successioribus stabiliuit, Ac firmauit Deus in aeternum permansuram . quod nobis patefecere Sanctissimi, & eruditissimi viri, nempe Basilius, Nazianetenus, Clirylothomus, & ali; mille quos subsequentibus saeculis protulit deinde nobis Graeca Ecclesia) qui omnes hanc sanctam Romanam Sedem, tanquam primam coluerunt, dc semper venerati sunt; ac praesertim in electione Episcopi Antio, cheni post mortem Meletij illius An tistitis, orta controuersia. Ecclesiam Orien
talem praeserendam Occidentali, eo quod Christus in ea natus esset: Gregorius Naaianaenus grauissima sententia contrarium suasit; ut resert Baron. in an . 38 I. ubi Spondanus num. 7. sicuti consueuit etiam Ecclesia Orientalis a Romana, &
Occidentali Ecclesia in suis pressuris, & augustijs auxilium petere, dia RQ manis Pontificibus ad eam dirigendam mitti soliti Legati, Baron. in anno 37I.Vbi
Spond s. a.dcide Baron. an.s i alias saepe,ut latissime ostedit Gesta dius Constintinopolit Florentinae Synod .c.ς. si puri etiam, & ipse Iustinianus Graeciis Immerator primam Sedem agnouit
RQ m ni Pontificis, caeteri, post it , ut in ei 3sdem epistola ad Epiphaniunia C0pit ntinopolitanum Arellii scopum resat, nsancta Synodo Trulli his verbi Sed per omnia jejubm ituri si omissimarum Ecclesiarum, qua cum
simvla adHatum Eoci sium tam nertis, i in s Beatitudinem, uti ad caput sanctorum Dei Sacerdotum ris Mutur; qma quoties in his partibus Haeretici exorti si vi, sententia, ct iudicio illius venerandae Sedis sunt repressi: licet O nobis dicere sic, ct concludere, quod omnes qui volunt, O habent ipsumpro capite,sancti sunt, O Vari Dei Sacerdotes, Oserus eos; qui vero nolunt, neque habent eum pro capite, non sunt Dei sacerdotes. Pollea tamen in deterius Graeci prolapsi, ex mala conscientia putauerunt ab ipso tempore sextae Synodi intermissam omnino fuisse Catholicam communionem Graecorum Imperatorum cum Romana Ecclesia: porro ipse praedictu Iustisi nus Imperator; eo quia primum aduersus Romanum Pontificem moliri
377쪽
coepit, iusto Dei iudicio per suos Duces prodita Armenia, poenas luit Impiet.
iis suae; & Callinicus Constan tinopolitanus Episcopus malorum omnium concinnator,postea ab eodem Augusto oculis orbatus est,& in exilium missus: res runt Theophil. & Cedrenus anno 8. Iustiniani, & Baron. iii an. 69a. ubi Spon-
Praeterea Graeci, ut sibi Romanam Ecclesiam subij cerent; postquam Τ3rannicae confirmationi Romani Pontificis tandem renunciassent Imperatores; st duerunt alia via, ut in Collegium S. R. E. Clericorum adlegerentur Orientales, ijdemque opera Exarchorum crearentur Pontifices: hinc tot annis sederunt eiusdem Romanae Ecclesiae Antistites ex Oriente prognati: sed factum est tandem miraculum a Deo, ut ijdem creati Pontifices Apostolicae Sedis , spiritum , pariter haereditaverint Apostolicum, steterintque aduersus omnes conatus Imperatorum, & Orientalium Episcoporum; ut de Ioanne Septimo, & alijs resert
Succei Iu temporis quoque ipsi Graeci obiectiones erroneas, & falsas criminationes etiam in Latinam Ecclesiam induxerunt, de quibus in annalib. Ecclesias . per Baron. an. 867. ubi Spond. num. 3. item an . ios 3. ubi Spond. num-ς. ac etiam an. I Os Vbi Spond. num .4. & an. II98. ubi Spond. mim. s. Fuit etiam Graecorum Imperatorum, & Patriarcharum recentiorum summa in Romanam Ecclesiam, & Latinos omnes inuidia, ex eisdem Annalib. Baron. an. 869. ubi Spondan. num. I a. & seq. & an. 968. ubi Spond. num. a. ac etiam an . II93. ubi Spond. num. ς.& 6.
Veris persaepe rationibus Graeci superati sunt, qui nulla auctoritate authenticarum scripturarum suifragante ab Euangelica Romanae Ecclesiae cosuetudine nimis pertinaciter semper abhorrueriit;nec non Constantinopolitanae Sedis ata rogantia multarum Haeresum genitrix, cedere dedignata et . Leo Nonus huius nominis Papa a B. Petro I 8. per epistolain ad Imperatorem Constantinum scriptam, animum eius concilians. Apocrisiarios suos, & Cancellarium suum LGgatos Constantinopolim dirigens, multas Graecorum confutauit Haereses, qui inter caetera Latinos vocabant Αχymitas, de eos nimis persequentes. eorum Ec clesias claudebant. Ac etiam idem Romanus Pontifex Michaelem Patriarchama gratia & Palatio Imperatoris remotum, excommunicationis gladio per eosdeLegatos percussit. Baron. ad annum Ios ubi Spond. num. I. a. &seq. Tantis autem haeresibus continuo sermentata est Graecia, ut mirum videri non debeat,
quod etiam de semento immolat: tantae e contra synceritatis suit semper Romana Ecclesia; ut cui quando etiam scripturuum notitia, & argumentandi s euitas deesset;sola illi de Azymo contra Graecos lassicere deberet eius auctoria M. Etenim sicuti ΑΣymum in bona significationem,ita e cotra serme tum in malam accipitur; ut nos diximus supra in principio cap. 8. & etiam inis cap. 87. Hinc non mirum ut Constantinopolitana Sedes non solum Haereticos, sed&Haeresiarchas protulerit multose Romana vero Ecclesia, super Apostolicae fidei petram altius fundata, semper firmiter stetit, & tam Graeciae, quam totius orbis Haereticos, semper confutauit, &de excelso fidei tribunali data sententia iudicauit. Ruperi. Abb. de Diu in osscdib. a. cap. a a. Et inter caetera aduersa, quae passa est Graecia propter proterviam suorum Schismaticorum, Diuinae prouidentiae fuit,ut ipsi Graeci, qui tot mala alias Cr cesignatis, & alijs Catholicis inuexerant, irrogauerantque iniurias ; a Crucesignatis quoque exerceretur, punireturque eorum scelus,non autem a Saracenis
qui Reliquias Sanctorum, & alia eorum sacra conculcassent) sed a Christianis,
qui ipsas per totum Occidentem sparserunt, ut maiori honore colerenture &maxime apud Venetos, qui ornamenta Templi Sanctae Sophiae, quod Imp. Justinianus augustissimo cultu extruxerat, Venetias cum ingenti auri vi, innumerisque reliquijs ea aduexerunt. Martinum quoque Abbatem Cis ferciensem pamtem Dominicae Cnicis cum alijs multis sacris spolijs in Alsatiam transtulisse: ac praeerea plures Urbes in B. Prouincias ab ijsdem n ilitatas fuisse; latius ex An-ς - . V 1 nalibus
378쪽
nalibus Ecclesiast. tomo I 3. Raynaldo auctore anno Ia ς. num. ga. ΛAt qua inuis Graeca Ecclesia a nostra Romana iam seiuncta: in Florentina fr- nodo nihilominus circa annum Domini I 39. concordia fuit transacta, di fi
mala inter Graecos, dc Latinos, a qua paulo post impudenter Graeci desciuerunt; siquidem post obitum Ioannis Pasaeologi Imperatoris pij proiecto, & e
tholici, cum successisset in Imperium Constantinus Damases cuius vicem vehementer doleo non eadem, qua frateri erga Romanam hcclesiam pietate: opera,
& seriptis Marci Ephesini Episcopi omnia iterum perturbata sit nucum nec Greci conuentis stare voluerint i non solum renouarunt aliqua antiquorum Haeret sorum dogmata, maxime Phoxij, circa processionem Spiritus sancti, de qua Baron. anno 383. ubi Spondan. num. 3. Verum, di alia plurima iuniorum Haeretiacorum amplexati sunt, nempe de sacrificio tantum in sermentato, non autem,
in aumo faciendo: De Purgatorio: De Fruitione Sanctorum: De Petri prim tu in Ecclesia Romana: Vt propterea nil serὸ inter Graecum Schismaticum , &Haereticos Latinae Ecclesiae nostes interesse videatur. Hinc saetum, ut Graeci, qui Christi fidem profitentur, sed erroribus insectam grauissimis, post obedientiam BRomano Pontifici subtractam misera seruitute oppressi, & virga furoris Asilirconterriti, infame Mahometis iugum subierint. Etenim ut pia Mater Ecclesia , Catholica, &Apostolica non destitit unquam eosdem sic delinquentes iugiter admonitionibus excitare: sic etiam Nicolaus V. Ρ. M.' cum Legatis a dicto Constantino Dragase Imperatore missis ad eum , quibus pertinacissime asserebat omnes gentes decretum, quod dicta θnodo sancitum erat, recepisse: cumque. omnia coniticia, di probra resciuisset ipse Nicolaus summus Pontifex,quae a Graecis quotidie impudentissime iactabantur, litteras dedit plς nas xi moris, dc horroris, ubi execratiose prophetizat excidium, & internecionem extremam inse-licium Graecorum. O magnam calamitatem l anno i s I. hanc conscripsit epistolam Nicolaus, & anno I sa capta est Constantinopolis; omnia impij occuparunt, Omnia Barbari vicerunt: unde Arae ,&Templa prophanata, masnasa
guinis effusio sequuta, pollutae Mosiales, Virgines corruptae, impiorum manubiis Principes occisi, sicuti etiam Monachi saςri ,6Sacerdotes: ac etiam sacra Cvasa, & sanctae imagines conculcat ae, de conspurcatae: praeterea Graecorum na tio , quae suit quondam sapiens, clara, & generosa, prudens, sortis , di quae o riem terram suo subiecerat Imperio: ac etiam, quae rirtutis studio, di sanctitate omnes gentes est supergressa, ieiunijs, vigilijs, & orationibus Deo semper a cepta: at in praesentia, proh dolor, omnia interciderunt. dc ita propriam pintriam deplorat Gennadius Constantinopolitanus Patriarcha in defensione Florentis aes nodi cap. ssess. I dc is. a qua synodo ille reuersus vidit, & e pertus est etiam ipse dictas calamitates propter peruersam suorum Civium mentem. Et in praesenti adeo etiam adaucta est Graecorum ignorantia, ut ab ipsis Graecis etiam defecerit ipsa Graeca lingua, omnes libri, omnia Commentaria non solum Ecclesiae Doctorum, sed ipsae etiam Diuinae scripturae. & ipsum dico sacrum fu/Πῆelium. Similibus etiam rationibus reprehendit suos Graecos Card. Besia-xios in epistola, quam in hoc argumento ad illos laribit Nec multum absimile est, quod nostri temporis Haeretici in maximas calamitates etiam ipsi inciderunt; ex quo humana; fc diuina iura quantum in ipsis D fuit funditus peruersa sunt, atque conturbata: Tvrcae etenim post impia L etheri, & Caluini dogmata, rotam sere Pannoniam occuparunt: dc apud Adglos, Scotos, Germanos, & apud Gallos. quot mala ijs populis contigeriint postquam Ugonotti se a Romana Ecclesia seiunxerunt; omnibus est cognitum: etenim ab impia primae sedis abnegatione, Haereses, & alia praedicta mala potissimum deuenere, Scypriano teste, qui lib. I. epist. 3. inquit. Neque aliunis haereserseborta sint, aut nata sunt schismata: nisi inde, quod Sacerdoti Dei non obtemperatur; necvnui in Ecclesia ad tempus Sacerdos , ad tempus Iudex vice chricti cogitatur. F it Deus, ut propter praedicta mala, in quae schismatici Graeci, & alij H; xerici incurrerunt, remedium idem inueniant contra superbiam, &pertin Cim
379쪽
DE VETER. SACR. CHRIST. Rm 3. 349
A in Romanam Sedem, ut non dubi uerit ex hoc D. Augustinus in sortiahaee verriba prorumpere lib. I de uiti Dei cap. I 3. Audeo dicere ,superbii se utile eadere in aliquod apertum peccatum, undesbi displicea n t. qui bi placendo ceciderant. salubri ui enim PetrusAbi displicuit, quandoseum, quamsibi pZacuit, quando praesumpsit hoc dicit sacer almui: Implefacies eorum staminia, O quarent uomen
Quamuis non sit propositum meum velle singulos praedictos Graecorum erarores discutere, di consutare; nec minus lecto tum tedio magis protrahere hoc meum opus: solum ut minus eruditis satisfaciam, unumquodque praedictorum dogmatum, quambreuissime paucorum doctorum auctoritate conabor firmare; referens Lectorem ad ea, quae sanctissimὰ decreuit praedicta sacra Florentina synodus, ae etiam, quae eruditissime scripserunt Eminentissimi Cardinajes Betit arminius , Peronus , dc alij, necnon etiam praedictus Gennadius in desentione dictae synodi Florentinae. Hoc tamen solum in confirmationem praedictae synodi Florentinae non reti-B cebo: prout in actis eiusdem habetur; quod dum Florentiae illa ageretur,in viti ina sessione subita morte defunctus est Patriarcha Constantinopolitanus . quaerentibus Graecis , dc Latinis c uiam tam subitae mortis . dixerunt famuli, ipsum dum scriberet post coenam, tremore, dilanguore affectum, statim occubuisse; litterae autem sequentia continebant. Ioseph, miseratione Diuina Constantinopolis, O naua Roma archiepiscopus , 'O Oecumenicus Patriarcha. auoniam ad extremum vita mea perveni; idcirct pro meo munere Dilectissiliis benignitate Dei meam sententiam,s litteris palam facio : Nam qua Domini NO Ibi Iesu Christi Catholica, O Aponolica Ecclesia Roma veterissem 'nat, O celebret; omnia me quoque sentire, credereque prostreor, ae ipsis plurimum atquiesco: βeatissimum, ac Parrum Patrem. ac summum Pontiscem, R omaque Ne reris Papam, Domini nomi IESU CHRIS TI Ricarium esse concedere, atque anima rum Purgatorium se, non inficior Datum Florentia, die 8. mensis Iunij anno I 3 2t haec satis, ad Graecorum schismaticorum cognitionem dicta sussiciant. Varenus autem Spiritus sanctus ex Patre, & pilio procedat, non ex Patre tantum ut Graeci schismatici supponunt hoe nobis Christus ostendit,
qui illuminat omnes homines. Etenim apud Ioan . cap. I 6. ad discipulos suos ait. Cum autem venerit ille spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem non
enim loquetur asemetipso .sed quaecumque audiet kquetur; O qua Pentu sunt a nunciabit vobis: iste me claris abit, quia de meo accipiet, ct annuntiabit vobis. Hinc nos primo inseramus. Quod Spiritus sanctus audiuiti audiet, & audit,a quo D procedit, sed Spiritus audit a Filio, ut etiam Filius a Patre sapientiam, & reliqua : ergo Spiritus sanctus etiam procedit a Filio. Praeterea cum Christus dixerit supra : Quia de meo accipiet: nil aliud ostendit nobis, nisi quod etiam ab eo procedit; non enim possumus aliter intelligere,, quia a quo Spiritus accipit, ab eo etiam esse habet; i quo habet esse, ab eo etiam procedit: accipit autem a Filio, & habet esse ab eo, ut diximus; ergo & ab eo procedit, ut declarat S. Basilius,
Ac etiam Spiritum sanctum dici Spiritum Filij, ipse Filius asserit, ipsum appellans Spiritum Ueritatis: est utem ipse veritas. ξς multis in locis magnus Paulus id praedicat. M st enim Deus Spiritum Filiisui in corda veta. Et squis Spiritum Grinino habet, hic non es eius. Est enim ipsius spiritus naturaliter. & essentia
380쪽
liter, non autem aduentitie . Et cuius esse ad aliquid dicitur, necesse ut si pro- Aducentis ad productum. Quae autem aiunt nonnulli veritatem effugientes: Spiritum dici esse Filii, consubstantialitatem cum Spiritu demonstrare. vel a Filio mitti, dc similia. Hoc enim mittere di e ffundere. praesupponat & essentialem processum; & fieri non potestiviis qui non produci .mittat. ita Caes. Bessarion in epith. ad Graecos circa susceptionem Synodi Florentinae. Ulterius , quaecumque habet pater, ea & Filium habere ipse te statur, cum diiscit Ioan. I inter omnia tua mea sunt. O mea tua ἰ unde Damascen . Omnia qua eumque habet Pater in generando tradidit Filio. praeterquam esse Patrem: habet autem Pater prodiictionem Spiritus; id ergo habet & Filius :&ex hoc apemia ostenditur, quia non solum a Patre est Spiritus, sed di a Filio: quia non sunt
separati essentia Pater, & Filius . . Magnus Chrysos l. homil. de Incarnatione Domini, inquit. Venit Chrinus ad uos , dedit nobis descendentem ex eo spiritum, o corpus notum epit. Aduerteo verbum illud, ex eo , aliud non signiticare. quam quod, qui ex eo procedit. NGregorius Nilianus homil. 4. in expositione super Pater noster, inquit . t ritus Filius ex Patre Vacrasicriptura nominatur, O huc usque Verbumsam comitimi proprietatem. snctus autem Spiritus, ct ex Patre dicitur, ct ex Filio prat rea esie ottenditur, ad Rom 8. Si quis Spiritum Christi non habet, hic non est eius. vnde nota verba illa, ex Filio esse ostinditur. Magnus Basilius in tertio aduersus Eunomium. inquit. necessitas urgeres
auctoritate. ordine tertius Hi Spiritus. eum natura etiam tertium esse ι quia, a
ctoritate quidem secundus a Filiosis, O ab eo habeat esse , ct ab eo accipiat amnuntiet nobis; ct insimma ab ea dependeat causa, religionis ratio tradit . Nota verba illa: Ab G scilicet Filio accipiat. O ab eo habeat ese: ergo non ex solo Patre. Cyrillus Alexandrinus in epistola ad Nestorium, quae incipit: Cum Saluatoruo ter, inquit: Etsi Diritus is upostasi est propria, intelligitur quoque perstu'
tenus Spiritus en non Filius; non tamen ab ea alienum H : nam Spiritus veritatis. π
minatur, ct Chri Ius en veritas , ct ab eo osait, quemadmodum utique a Deo, O CPatre. Audis quod a Christo profluit: ergo ab eodem procedit . .. . . Metaphrastes in Areopagitaesermonem. Et in Carium Chrsus meus efferturi ac in patriam reuertitur sedem. , ct procedentem ab eo virimm discipulisDis mittit ad infidelium gentium tonues tinem. Nota verbum, procedentem ab eo Spiritum , id est, qui ab eo procedite De hac veritate processionis Spiritus sancti a Patre & Filio , refert Card. P
pien. in suis Commen .lib. 6. quod Bessarion natione Graecus, summi ingeni j, sum maeque eloquentiae vir, clarus legationibus tribus : Hic sedente Eugemo, Cum de processione Spiritus sancti in D nodo Florentina inter Latinos. re Graecos magnis contentionibus ageretur: ad quam Imp. Constantinopolitanus cum p triarcha, di Episcopis Graecis conuenerat: primus veritatem agnoscens, se rum pertinaciam condemnauit, atque ad nostros concessit; quain ob causam donatus Cardinatatu ab Eugenio est.
Praeterea multae.& egregiae pro hoc dogmate in Florentina Synodo iactie sunt quasi fundamenta ratione, amulta ex utraque parte dicta sunt , quae propriam ι opinionem commendabant. Tandem vicit apud omnes,Patrem, &Filium unum esse principium Spiritus,& ex ambobus ipium tanquam ab uno productore procedere. Multa Sanctorum & Doctorum non tantum Occidentalium, sed etiam Orientalium produmsuna testimonia hoc significantia, & multis ostensum est con siderationi bus. Num epina negligenter, num obiter circa rem tanti ponderis exhibuerunt se eruditissi ini illi Patres Θ multum euigilarunt. multum soliciti fuerunt r Verum cesserunt tandem veritati, locum dederunt Doctoribus ς ne animu3 probus.. di Christiatus ostensae veritati oculos clausisse videretur: & opinionem, qu ni olim, di modo Catholicae Romana Ecclesia docet, di tenet, am