De veteribus sacris Christianorum ritibus siue apud Occidentales, siue Orientales catholica in ecclesia probatis. Ioannis Baptistæ Casalii Romani explanatio. In qua haud pauca, ... de sacris ritibus, ac de illorum mystico sensu, ... modo adnotata, mo

발행: 1647년

분량: 496페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

381쪽

Hine Clemens Papa VIII. in Breui super Graeorum Ritibus anno Is 97.relato in summa Quuantae pag. mihi a6a. decreuit his verbis . Graeci credere isnentur etiam a Filio Spiritum sanctum procedere e sed non tenentur pronunci re, nisi subesset scandalum , praesertim si degant inter Latinos, aut necessitas postuluet confitendi fidem Catholicam , quia tunc oportet etiam pronun

ciare

tato apud Graecos orthodoxe, & Vere

Christi Dei corpus conficiatur.

Cap. LXXXVII.

DEcreuit sacrosancta Florentina Synodus, In Asmo, sive Fermentato Pane

triticeo corpus Christi veraciter eonfici: sacerdotesque in altero ipsum Domini corepus conficere debere: unumquemque silicet iuxta sua Ecclesia, e Occident Iis , siue Orientalis, tonsuetudinem. Non legitur in sacro Textu, nec apud Catholicos Scriptores, in sermentato necessario sacrificari debere, ut volunt Graeci, tam a legali, quam ab Euangelica Romanae Ecelesiae consuetudine nimis pertinaciter abhorrentes. sed tantum in pane, & vino sacrificium confici debere omnes scripturae aiunt: Euangelistae enim dicunt: suotiescumque comederetis panem hune, ct biberitis

Calicem Paulus i. Corinth. I I. ait. Dominus Iesus, in qua nocte tradebatum

accepit panem. & D. Iacobus primus Ilierosolymorum Episcopus in sua Litur a. Magnus Pontifex, ct Magister nosser Iesu Cisinus Deus, nocte illa, in qua συαμ

nem adorius est, accepispanem . & D. Basilius in Liturgia , inquit. Cumpanem iusincias, ct immaculatas manus suscepisset. de D. Chrysost. inquit. Sumpto pane.& uno ore omnes sacrae cla IIis Doctores sic asserunt: unde patet eos Azymum non repudiare. cum Ecclesia nullum discrimen intercedere arbitretur inter Feriamentum . & Azymum; dummodo ex tritico consectus sit panis , secundum verbum Domini, dum se frumento similem iacit. Ioann. Ia. Ni ranum frumenti eadem in terram mortuum fueriti ipsi solum manet: fluerὸ mortuum fuerit, multum fructum asseret: Sic &Christus moriens omnes ab Inserno liberauit. Et Vitis fructus eiusdem verbis ostenditur, Marc. I dum ait. Egosum Vitis vera; iam non bibam ex genimine vitis, usque in diem illum, cum illud bibam nouum in Regno Dei: Resurrectionem suam significaas: unde ostenditur non posse nos sacerdotes uti neque hordeo, neque auena , vel alio semine ; quemadmodum neque vino ex alia re constato, sicera,melle, vel lacte , sed ex vite secundum vertata Domini.

Approbat Deus Azymum,non propter ipsum, sed propter id, cuius est signum: signiscat quippe sacrificatibus nobis,ut epulemur Paschali couiuio no in sermo' to malitiae. & nequitiae; sed in Azymis synceritatis, &veritatis,Vt in I.Corinth. s. Nec ideo rei tam necessariae significatio haec reij cienda est, quia de legis antiquae ceremoni js illam constat esse prosectam. Neque cunctae legis antiquaeugnificatiuae consuetudines abij ciendae, ut illae quae signficantur. quoniam bona sunt moralia. De gentibus quoque exemplo Apostolorum atque Doctoruno solemus auferre si quae ab illis probe dicta vel facta sint. Ex Origene in Exod. Cap. IT habetur. Vnde ornos si fortὸ aliquando inuenimus aliquid sapienter is

Gentiatibus dictum, non continuo cum auctoris nomine sternere debemus ordicta ; nec pro eo quod legem 2 Deo datam tenemus, eonuenit nos tumere superbia, Dernere

verba Prudentum: sed cui ApuIOlus dicit. Omnia probanses, quod bonum αι tenentes: quod idem late docuit D. August. de Vnico Baptisno contra Petilian.c. In

382쪽

; a DE VETER. SACR. CHRIST. RITIB.

In proposito autem Azyma non propter hoc abijcienda erant, quia signifi- Acationis gratia iii antiqua lege tradita luerant; quin Potius ideo retinenda, quia quod significant, optimum. & huic tempore gratiae magis congruum est: significan t en i m ut Apostolus personat I. Corinth. ς. V t inter Christium, qui de mata. peccatrice carnem sine peccato, tanquam AyZmum assumpsit de sermentato:&Christianum Populum ita malitiae, & nequitia: nihil intersit; quomodo in Azymo

pane cum sermento & aqua nihil veteris massae aut alienae consectionis interuenit. Cum ergo monumentum sit synceritatis & veritatis eius, in cuius azymis nos epulari hortatur Apostolus, expurgato veteri semento, ut simus noli a con spersio; iure inter utilia legis antiquae signa, reseruata sunt Azyma, auctore magno Pontifice Christo, & per succedentem sibi p. Petrum Romanae Ecclesiae

fideliter delegata. Rupertus Abb. de Divin. ossic. lib. a. cap. 22. Dubium exoritur: sueri in E AIymum, vel Fermentatum, quod Dominus secit in ultima sua Coena. cum tradidit hoc mysterium p Et sicu i a nemine San florum Doctorum deprehenditur aperia de sermentato, ut Graeci supponunt; ita suisse Gin Agymo nos ex Doctoribus Clarum faciemus, Matth. capit. a 6. inquit. Prima Mautem die A morum accesserunt Discipuli ad Iesum dicentes; Vbi vis Dremat tibi comedere Pascha 8 re paulo post. Eifecerunt Discipuli sicuti constituit illis I stii. Oparaxerunt Pascha. Luc. vero cap. 22. ait. Appropinquabat autem dies Azymorum,

qua dicitur Pascha. dc post pauca: Henit autem dies Azymorum , in quo oportebat immolari Pascha , misit Petrum, O Ioannem, dicens; Euntes parate nobis Pascha , Ut comedamus: cum discessisset, parauerunt Pascha. Considera, quod vel pere illo oportebat eos comedere Pascha, ut Euangelistae dicunt, Die prima Azymorum . Qualis nam est haec prima dies Azymorum , , quam tres Euangelistae concorditer praedicant Z Hoc nobis declarat D Chrysost. homil. 8 i. iii Matth. Primam Asmorum diem se eam, quae praecedit Asma ;nam 2 Vespere semper numerare Iudaei consueuerunt; ct huius Mentionem facit, inquis Hespere Pascha immolari oportebat. Hoc idem Baron. in ann. 34. Can. 3 . ubi

Quaeritur modo, qualenam Pascha quaerebant discipuli parare: Legale , & Cconsue tu millis, an nouum aliud p Nam cum Iudaei essent; idem Pascha, quod ransilii in maris rubri significat, celebrant: Pascha enim transitus exponitur;

ideo quod de more significare debebant, id parare quaerebant: siquidem scriptura de Christo testatur, ipsum auctorem fuisse seruandi, & adimplendi legem. Matth. s. Ego non Umi soluere legem, sedadimplere. Et hoc quam verum sit, D.

Chrysost. homil. 8 I. in Matth. inquit. In omnibus usque ad extremum diem sen-ἀens, legi se no esse contrarium: ne amem legi contrarius fiet, legem peragebat. Exacte igitur ex eo ostensum. est, quod legale Pascha pararunt, ut alter Euangelistarum testatur. Erat autem Pascha, O Azyma. Praeterea Saluator noster tempore legis peregit, neq. ante peregit, neque pollea, sed suo tempore, & hora , ut iussum

erat: huius testis est D. Luc. cum dicit. Et cum sim esset hora, distibuit cum duo decim . Nec praedicta hora in alio erat die, quam in eo, de quo dicit. Venit autem Her Azymorum, in quo immolabant Pasichae Obij ciunt in hoc male sentientes Graeci ii id Legale fuisse Pascha, in quo debebant omnia esse assa igni,& azyma; atque in eo sunt, Ius, Panis, Catini, vi- Dnum; ergo non illud erat. Respondetur, Graecos unum & idem supponere Pascha. & Coenam, quae sunt satis diuersa οῦ In Paschate enim oportebat esse cuncta assa igne, ut dictum est, quod Paschasta es comedebant . sicuti Christus secitante coenam; postea in coena Christus discubuit, & comedit ius.&alia quaecumque libuit. vinos diximus late supra de triplici Christi coena: quod autem

Legale Pascha tunc peregerit Christus,id testatur Damascenus cap. 2 Theolog. his verbis . In Coenaculo igitur Sanctae, Ogloriose bis antiquum Pascha cum com disset, ct veras resamentum omne compleusset, Discipulorum pedes lavit. Quomodo autem Romana Ecclesia offerat Panes Hymos, Graeci autem se me utatos 3 quodque indubitate utroque modo conficitur corpus Domini; idq.

383쪽

A iamdiu usus obtinuit in Ecclesijs apud Occidentales, & Orientales. Responde mus enim ex Gennadio Patriarcha Constantinopolitano in defensione Florentinae Synodi, de sacrificio in azymo sech. octaua. Romanam, & Occidentalem Eeclesiam Azymo usam esse propter synceritatem, &puritatem carnis D mini, quia immunis, & expers est omnis viiij: Graecam, Oc Orientalem serme tato, propter Diuinitatis, & Humanitatis unionem in ipsius hypostasi: Nam veΑzymum purissimum Domini corpus in Azymi sacrificio conficitur; at per se mentatum , sic& Domini Corpus humanae carnis conspersione in unam Diuinitatis , & Humanitatis personam per sementum indicatur. Itaque per sermentum, & Azymum, Domini corpus conficitur, & apud credentes salutaris est comunio. Ut habetur etiam in Annalibus Ecclesiasticis tom. I 3. Raynaldo auet

De Purgatorio

PVrgatorij denominatio est verbum generale, significans omne quod inseruit purificationi, & expiationi peccatorum nostrorum; di hoc primum,&originarie conuenit sanguini Iesu Christi Agni immaculati: ut apud Hebr. c. I. vers. 3. Purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram Maiestatis in excelsis. Secundo attribuitur bonis operibus, quae inhaerent meritis filij Dei, ut de eleemosynis dicitur Lucaeo. versic. I. Date eleemostram, O ecce omnia munda sunt vobis. Tertio significat flagella , quibus utitur Deus erga nos in mundo, ut etiam aduersitates, quas sufferunt Sancti: etenim ista etiam Purgatoria dicuntur Sapient. Cap. 3. versic.6. Tanquam aurum in fornaceprobauit illos.

In nostro themate Purgatorium quod Graeci dicunt non fuisse sibi ab eorum Doctoribus certo & proprio nomine indicatum 2 Illud quidem iuxta traditi C nes, & auctoritates Sanctorum Patrum Purgatorium nos nominamus: Et est locus subterraneus supra Damnatorum Infernum, ubi Animae, quae diuinae Iustitiae non satisfecerunt in hoc mundo pro peccatis, ignis temporalis miris, sed veris modis purgantur: de quo Sanctus Augustinus lib. a. in Genes cap. 3o. Auifruagrum non coluerit: ct upinis eum opprimipermiserit, habet in hae vita maledicti nem terrasia in omnibus operibus suis; opon hanc vitam habebis, vel ignem pudigationis, vel poenam aeternam. Christus Dominus apud Sanctum Lucam cap I a. versic. ς8.appellat Purgatorium Carcerem,de quo quis non exibit donec etiam nouissimum minutum reddat. de Propheta Zacharias cap. 9. vers. II. appellar Lacum sine aqua, ibi, Tu quo e in sanguine te menti tui emisim vinctos tuos de lacu, in quo non erat aqua inrae in ea verba psalmi , Transiuimm per ignem . Oaquam,ct eduxisti nos ref L m; Origen. homil. 2ς. in Numer. cap. 3I. inquit. Videte quomodo purificatione indiget omnis, qui exierit de praelio vita huius . Et D.

Ambros in psalm. 36. &idem se . 3. in psalm. II 8. Ignepurgabuntur Aly Levi, ne Ezechiel, Igne Danies ; sedhi es per ignem examinabuntur ', dicent tamen, P iransiuimus per ignem, O aquam: Ali, in igne remanebunt; illis vero rorabit iuris, in Hebrais pueris, M. Aduertendum tamen, quod essicacia Baptismi,& Purgatori j,quo ad culpam, di poenipendeat a sanguine,& satisfactione Christi quae satisfactio mediate fide,& charitate nobis applicatum, Nec Christi passio prodest peccatori ad poenarii remissionem,nisi condignam poenitentiam.& ex parte sua faciat,& aliquam satisfactionem;hinc Apost. ad Roman. 6.vers 8Si mortui sumus cum chriso: credimui, quia ut inuemus eum Chriso. Et sic etiam intelligitur locus ille Apostoli; Adimp tes quae defiunt passioni Chrim: Quasi quod nisi nos per poenitentia. & hona Pera cooperemus satisfaciendo diuinae Iustitiae, inanis erit nobis Christi passio. Et quamuis remiserit Deus culpam peccati; non propterea est abolita poena

384쪽

3ue DE VETER. SACR. CHRIST. RITI R

eiusdem, pro qua etiam nobis remaneσsatisfaciendum . Hoc primum nobis oste- Aν-;n. - ditur eae Sapientia Salomonis cap io. in princi p. ibi. Haec ilium, qui primu is

ν-- απηρα matus est a Deo, o Pater orbis terrarum. c. eduxit is delicto Do. Et nihilominus ' ' Deus eidem primo parenti dixit Genes. 3. Maledicta terra in opere tuo: in laboriabus comedes ex ea cunctis diebus vitae tuae: sp nas, O tribulos germinabit tibi, Ociis sudore vultus tui vesceris pane tuo. donec reuertaris in terram, de qua sumptus es. Sicuti etiam ex eodem peccato primi parentis habemus nos intellectum ignorantia obtenebratum ; voluntatem a vero, & bono auersam; infirmitates, bella, sames , dc alia innumera mala peccati poenam. Ac etiam idem Baptismus, quo omnis culpa deletur, non impedit effectus senestae praedictae sententiae: ita ver L. est, visit Stipendiumpeccati mors. Rom. 6. Praeterea Deus precibus Moysis parcit populo idololatrae; sed nihilominus dicit Deus Exodia. vers. 34. In die viri nis visitabo hoc peccatum eorum, ut condignum tam execrando peccato. Tertio, Moyses dile mis Deo. cuique Deus iacie ad faciem loquebaturi nihilominus propter peccatum commissum ad aquas contradi bonis, ex hoc dixit Deus ad Moylem, & Aaron in Numer. cap. ao.versia.Non introducetis hos populos in tem dram, quam dabo eis. Quarto, postquam David recognouit peccatum suum, dixit ad eum Nathan a. Regum cap. 2. Dominus quoque transtulit peccatum tuum, non morieris: veruntamen, quoniam blasphemare fecissi inimicos Domini, propter verbum hoc, filius, qui natus en tibi, morte morietur: Praeter alia mala, quae adusnere domui David etiam post remissum peccatum: ut propterea in Ecclesiastico habeatur cap. vers. s. De propitiato peccato noli ege Ane metu. Ex his intertur,quod si cotingat homine mori ante debitam satisfactione pro commissis peccato, tunc est locus poenarum. Purgatorium nuncupatus, ad quem

Iesu Christi satisfactiones applicantur, dummodo is decesserit in gratia: Et praeter alia plurima loca sacrae Scripturae, quae adducit 'tur, habetur I. Corinth. 3.

vers. 13. I ius uiusque opus qualesit, ignis probabit: Cum de Purgatorio id intelligatur ab Origeneli omil. 6. in Exod. &Ambros cap. 3. epist. ad Corinth. di ab Augustino in psalm. 37. Adducitur Propheta Miche scap. 7. vers. 8 & 9. ibi, Ne lateris inimica mea super me, quia cecidi: consurgam cumsedero in tenebris: Domi- Cnus lux mea est. Iram Domini portabo, quoniam peccauiei, donec causam meam radiacet, O faciat iudicium meum: educet me in lucem, videbo tu ilium eius; quem Texigin hoc. themate ci tauit D. Hieronymus in fine Visionum Isaiae, ac etiam suo tempore inquit, esse illum textum in omnium ore.

Additur etiam epistola I. Corinth.cap. I s.versa'. ibi, Alioquin quid facient, qui baptizantur pro mortuis, si omnino mortui nou resurgunt i Quae verba non aliter de baptismo sacramentali ui ab alio, non semetipso consertur sed reseruntur ad baptismum poenitentiae, & amictionis, de quo Christus loquebatur, Matth. Io. Potestis bibere Calicem, quem ego bibo , aut baptismo. quo ego baptizor, baptizari apud Lucam cap Ia.veri. go. Bantismo autem habeo baptiet ri ,& quomodo coarctar, usque alim perficiat li igitur sensus Apostoli ilia praedicta epistola ad Corinth. Quare igitur ieiunant, orant,&plorant homines quare eleemosInas faciunt, & o Grunt sacrificia Deo pro mortuis, nisi sit Resurrectio λ . Talis suit afflictio Iudae Machabaei lib.a. cap. I a. vers. M. Etiam collatione, L duodecim millia drachmas argenti misit Hierosolymam osserri pro peccatis mortu rum, sacriscium, beri. O religiosὸ de res. rrectione cogitans Dis enim eos, qui ceciδε-rant, resurrecturos sperareti, supersuum videretur, O vanum orare pro mortuis M. Sancia ergo, os lubris Hi cogitatio pro rifunctis exorare, ut a peccatis fodiantur. Quae verba cu m sin t clara, non aliud obijcitur ad ea, quam negando auctoritatem, ad quam nos obligat Ecclesia : sicut etiam Concilium Tertium Cartha

nen cap. I. circa tertium saeculum, in tei; Canonicas scripturas approbat libros Machabaeo rum; & Sanctus Augustinus. lib. I. de Cura pro mortuis gerenda c. I.

inquit. In Machaboram Ebris legimus oblatum pro mortuis sacriscium : sedes nusquam in scripturis veteribus omninoigeretur, non parua tamen es uniues L

385쪽

A cum, quae in hae consuetudine claret auctoritas, ubi is precibus Sacerdotis , qua Domino Deo ad in alta refunduntur, locum Dum habet etiam commemoratio mortuorum e Et de eorundem librorum auctoritate testatur idem Augustinus lib. I 8. dotauit. Dei cap. 36. Ad hoc idem tendebant ieiunia antiquae legis , postquam quis decesserat: r seri Ven. Beda in suis expositionibus allegoricis in Samuelem lib. 4. C. Io.vers Ia.& cap. 3. vers 3s. David ieiunat post mortem Saulis, & Ionatae, lib. a. Reg. c. I. versi I. V cap. 3. fleuit. &ieiunavit David mortuo Abner; actiones, quae ad pietatem & religionem , potius quam ad dolorem debent referri: sicuti etiam Salomon post obitum Regis Patris sui dixit, 3. Regum, capit. a. vers. 33. Da

uid autem, O semini eius, ct domui, O throno illius sit Pax usquejn aureum is D

mino .

Liturgia Hierosolymitana, quae Diuo Iacobo Apostolo attribuitur: Liturgia Romae sancto Petro: Liturgia Alexadriae attributa Sancto Marco: Aethiopica - sancto Matthaeo: Mediolani Sancto Ambrosio: Cappadociae, & Syriae Sancto M Basilio: Constantinopolis Sancto Andreae, '& Sancto Chrysostomo: Demunia omnes Liturgiae Graecae, & Armenae , nulla excepta, faciunt mentionem. &habent collectas etiam pro iniunctis; ut in Missis, quas nos hodie celebra

Preces igitur offeruntur. & pia opera exhibentur, pro animabus eorum, qui in vera poenitentia reperti fuerint, dum anima separatur a corpore, non duuia plene facta de his satisfactione d ex plurimis Concilijs per uniuersum orbem : & --θ adducam in hoc solum decretum in Florentina Synodo contra Graecorum pro terulam his verbis. Si vero paenitentes in Dei charitate decesserint antequam dignis

paenitenti fructibus commissis satisfecerint, ct omissis; eorum animas paenis Purgator dis purgari; ut is pomis hiosnodi releuentur, prodrie his virorum fidelium sius fragia, Missarumscilicesacriscia , orationes, ct eleemosynas, O alia pietatiι olicia, qua is Melibui pro atyi fidelibus fieri consueuerunt , secundum Ecclesiae instituta. .

Quam doctrinam ex traditione Apostolica, di miraculis confirmatam tradit B C ron. in annum 3 . ubi Spondantis in epitom. num. ρῖ. dc nos Patrum aliquorum tantum testimonijs contestabimur. Sanctus Damascenus in orat. de his qui in fide orthodoxa dormierunt, i quit βuo Saluatorio Disicipuli, , Diuini Apsoli, Oc. In tremendis, intemeratis, O viviscantibus rus rise, eommemorationem flori de his, qui Meles obdormiere, finxeruui; quod etiam firmiter, & absque ulla controuertia tenet a finibusvsque ad fines Christi Dei Apostoli ea, & Catholica Ecclesia, ab eo tempore in praesens , & usque in finem mundi, &C. Areopagita etiam ipse in Mystica de mortuis consideratione aiDCum Divinam Bonitatem precamur, peccata defuncto condonari petimus, qua ob humanam imbecillitatem admissa sunt: in regione viventium eum collocari insinu Abraham, Isaac, O Iacob i in quo loco abest maeror, tristitia, ct gemitus, Oci, Chrysostomus in sermoneae Mortuis, inquit. Iterum excogitemus, quomodo mortuis prosimus, praestemus his auxilium, quod valemus ; eleemosinas dico, o oblationes : qua quidem res ipsis utilitatem, magnum lucrum , O commodum res

banctus Gregorius Nissenus inquit Nihid imconsibo, neque avique emolumento is Christi praeconibus, ct impulis traditum eri; sed res plena militatis en, Deque accepta,commemoratio, videlicet, qua habetur in Diuino ct admirabili sacrificiopro his, qui infide obdormierunt: Ac proinde de Purgatorio tanquam de re compe tissima, & omnino credenda, Theodoret. I. Corinth. cap. 3. inquit. Hunc ignem Purgatoriis credimus, in quo Anima defunctorum purgantu repurgantur; ficut aurum in constitoris: cui subscribit S. Anselmus ibidem dicens. De quibusdam l uibus culpis ante corporum resurrectionem Purgatorius ignis credendus est. Quod autem ex Apostolica traditione sacrificia & alia pietatis opera os- serri consueuerint pro defunctis; testis est Tertuli. de Corona Militisc.3 dicens.

386쪽

Oblationes pro defunctis non nisi ex traditione prouenerunt. Accedit illi Epiph nius Haeresi, dum inquit. Gisia ne effario hoc presseret, traditione a Patribus accepta. Vtrique subscribit August. serim. 3 a. de Verbis Apostoli. Hoc a Patribus traditu uniuersa obseruat Ecclesia.vt pro his,qui in corporis Osanguinis Chrsicommunione defuncti sunt, oretur; ct pro illis qπoque osserre commemoretur & S. Crysin. homil. 6ρ. ad Populum A ntiochen. Non temerὸ ab Aponolis concita Iusrunt, ut in tremendis Is ieri' Drouctorum agatur commemoratio: sciunt enim illis inde multum contingere lucram, utilitatem multam . Obinutescant igitur pravae Graecorum Schismaticorum dc Haereticorum sInagogae, qua ommitti debere

destin florum commemorationes memorant.

Obij ciunt tamen praedictis aduersarij, quod Homini lassiciat in eximo peregrinationis suae die poenitentia cum lacrymis , & seruens consessio ad salutem, dc ad Caeleste Regnum obtinendum: praeponentes exempla huiusmodi Meretricum, & Latronum. Quibus respondemus effusas praedictorum lacrymas eos saluasse, & a tempiterna vendicasse damnatione . quam proculdubio subijssent nisi poenitentiam, & lacrymas ostendissent; sed caeleste Regnum nunquam lmpetrassent, nisi Purgatorius ignis eos dignos effecisset, quo affligitur, di maceratur anima. ut apud Malach. cap. 3. Ipse enim quasi ignis consam, O quastherba fullonum purgabit, O mundabit filios: Sed tempus abbreviant, & a cruciatu liberant preces, oblationes, & orationes, ut supra dictum est: at aeternus ille ignis

neminem mundat, neque lauat.

Ex quibus liquido constat, animas post mortem magnum capere emolumen intum ex Ecclesiae militantis, dc triumphantis precibus, maxime vero ex sacrifi

- , Aduertendum tamen , 'uod sicuti pro his, qui in Paradiso cum Christo delu

- - tijs ineffabilium bonorum iniuntur; non sunt sacrificia, nec alia pia opera necessaria; cum illi in hoc mundo pro illorum peccatis satisfecerint; ita nec pro animabus, quae hinc sine fructu poenitentiae decesserunti nulla post mortem utilitas accedit, ut in psalm. 6. In Inferno quis confitebitur tibi ' o ptopterea S. August. in Enchirid. ad Laurentium, cap. Io9. dicat: Γ Neque negandum est defunctorum animas pietate suorum viventium releuari, cum pro iliis sacrificium Mediatoris offertur, vel eleemosrnae in Ecclesia fiunt: sed eis haec prosunt, qui cum viuerent, ut haec sibi postea prodessepoissent. 'meruerunt: est enim quidam vivendi modus nec tam bonus, ut non requirat ista post mortem οῦ nec tam malus. ut et non prosint ista post mortem . I lcidem Augustinus insea eiusdem Enchri- dij cap. IIo .ait Cum ergos risicia ue altaris, equar mcumque eleemosynaerum pro baptizatis defunctis omnibus osseruntum pro valde bonis gratiarum actionessum pro non valde malis, propitiationes sunt: pro valis malis , c, si nudusium adiumista mortuor m, quat mimque ramorum constitiones suinit. Aduertendum postremo,illo transitorio igne non suam peccata criminali . seu capitalia, quae prius per poenitentiam non fuere remissa; verum etiam parua dc minuta purgari, quae post mortem etia in grauant, si non fuerint relaxata: ut

habetur ex Diplomate Innocenti j Papae marti: de quo in Annalib. Ecclesiast.

De Fruitione Sanctorum.

Cap. LXXXIX.

SVpponunt Graeci, non ante communem resurrectionem Saninos paemi recipere nec Impios poenas, quas merentur, luere; sed in aliquo loco eos r quiescere usque ad extremum Iudicij uniuersalis diem . id de his statuendum qui Sanctis, ct ijs quidem non iam in terra Christo militantibus sed in Caelo cum Christo regnantibus haeresis crimen obitiunt, atque eorum inuiolabili gloriae foedissi-

387쪽

foedissimam maculam aspergunt 3 Vt igitur liquido cognoseantiis. tuitorum animas esse in Dei gloria. Deum in facie videre, eiusque visione laetari , ut etiam impios iam aeternis poenis demandatos; Hoc nobis atteitantur omnes Patres Graeci .& Latini. ex quibus Chrysostom. in sermone: Quod valde prosunt mortuis sacrificia pro ijs oblata, inquit. O linamu in commemoratione molarum, noustum inuentium , verum etiam mortuorum. &paulo poli. Hi, O qui eo demigrarunt,udii videlicet, beati, qui ad Chrinum profecti sunt lini autem sue hie sue ibi, apud Regem sint, ibique magis propesiunt, nonperspeculum, non per sdem, se facie ad faciem. Metaphrastes in sancti Ioannicij vita in fine orationis dicit. L Diuus Ioannucius, spiritu quidem ad eum , quem diligebat demigrat, Angelorum choris comitatus , corpore vero urna Elauditur.Quae sunt igitur ea, quae post obitum huius admirabilis Ioannicij contigerunt fraetorum consolidationes membrorum ν quidam a prauis Darmonibus liberati sunt, cum ad eius tantum monumentum accessissent: dc quo pacto post obitum poterat Ioannicius hac gloria spoliari, cuius discessum columna ignis apud montem Olympum significauit Z quem Angeli

praecedebant , Paradisi ianuas aperientes , &in coelesie in Beatitudinem deducentes , ut purificatus in conspectu Domini perueniret, & cum Angelorum o dinibus versaretur &c.

Gregorius Magnus lib. dialog cap. as. inquit. Nam sunt quorumdam iu-norum anima, qua a caelem Regno quibusdam adhuc mansionibus disserunt, in quo dilationis damno nihil aliud innuitur, nisi quta de perfecta iustitia aliquid minus habuerunt tamen luce clarius consat, quia perfectorum animae mox ut huius carnis

claustra exeunt, in caelinis regni sedibus recipiuntur; quod O Paulus tutatur: Cupio

dissolui , O esse eum Chrso.

Et alijs omissis, decreuit nobis praeter Decisionem praecedentem Benedicti Papae XI. etiam sancta Florentina synodus in hunc modum. ΓIllorum etiam animas, quae post Baptisma susceptum , nullam omnino peccati maculam incurrerunt ;illas etiam , quae post contractam peccati maculam. vel in suis corporibus , vel exutae corporibus sunt purgatae, in caelum mox recipi, & inciteri clare ipsum Deum Trinum,& Vnum, sicuti est; pro meritorum tamen diuersitate alium alio persectius. Illorum autem animas, quae in actuali mortali peccato, vel solo originali decedunt, mox in infernum descendere, poenis tamen disparibus puniendos. IPraedictis obi jciunt Graeci: Si animae iustorum ante resurrectionem aeternam consequuntur Delicitatem, superuacanea est resurrectio . & Iudicium, di super throno tum assessus, & Iudicij constitutio: quid tum recipient, si nunc receperunt Quibus respondet sanctus Gregorius Magnus diat. lib. . cap. as. his Ve

his . Hoc eis nimirum cressit in Iudicio quod nune animarum tantummodo ἱpostmodum vero etiam corporum beatitudineperfruentur,ut in im quoque carne gaudeant, in qua dolores pro Domino, cruciatusque pertulerunt: pro hac quippe seminata eo

rum gloria scriptum est: In terra sua duplicia possidebunt. . Quibus etiam congruit, quod refert magnus Athanasius. Animae iuHorum pon Chrisi aduentum s ex latrocle, qui in cruce pependit inreulimus 2 sunt in Paradis: non enim propter latronis iuHi animam tantum Chrisus Deus Paradisum aperuit, sed propter omnes

denique Sanctorum animas.

Sed omissis innumeris sanctorum Patrum auctoritatibus, addacam testim nium Apocali p. cap. 6. his verbis. Hi qui amicti sunt Holis albis, qui sunt 3 ct -- de venerunt3 dixi illi et Domine mi, tu scis . Odixit mihi: Hi sunt qui venerunt

ex tribulatione magna, laverunt notis suas,ct dealbaverunt eas in sanguine Avi, ideo sunt ante troum Dei, seruiunt ei die. ac nocte in templo eius . Opponunt etiam Graeci nostrae veritati, ex epist. ad Hebr. cap. II. in Ian. Ib I. Et omnes tesimonio fidei probati non acceperunt repromissionem, Deo pro nobis melius aliquid prouidente, ut non sine nobis constimarentur. Inserentes ex hoc Sanctos non percipere aeternam gloriam. Respondetur enim ea verba a Paulo prolat

388쪽

propter uniuersalem corporum resurrectionem,quam veluti Christiani omne, B. Aturam esse credimus: cum sit haec promissio, quam Patribus Deus secit in Pro phetis: id est se eos suscitaturum: cum autem in fine saeculorum totius mundi re surrectio fuerit cosequuta; tunc Saluatoris Dei nostri promissio adimplebitur. &uniuersa hominum corpora resurgent,& utraque simul anima, de corpus, perse ctione una recipient, id est perseetam beatitudinem Ηuius rei testis est Luci, inact. Apostol.cap. I 3. Et nos vobis annuntiamus eam, qua ad Patres nomos promissio sum vi, quouiam hanc Deus adimpleuit Aldi πυbis, susitatam Iesum, ere. Haec

autem promissio Patribus facta est, nempe Resurrectio mortuorum, ut ipse Chri stus relurgens a mortuis primitiae dormientium, in seipso primam ostederet eam, cum ad mortuos venisset. & ab eis primogenitus resurrexisset; ut apud Roman. cap. 1 4. Chrsus mortuus es, O rsurrexit; vi ct mortuorum, O inuisum domine tur. Corinth. secund. cap. . Scientes quoniam qui sitiauit Iesum, O nos cum Ious itabit. Ergo ex his unanimiter concludamus, Samstos, quorum animae cum Deo sunt'. laudare te Domine; vidi ij a nobis enixe intercedant apud praemio rum datorem Christum Saluatorem nostrum; ut suae nos societatis di nos eis. Bciat. Fiat. Estat quintus articulas de Petri primatu, nec non de summorum Roman rum Pontificum successione; verum cum de his satis dictum sit supra in praecedentibus capitulis: adducam hoc solum Decretum Sacrosanctae Florentinae Synodi his verbis. Item desinimus, sanctam Apinolicam sedem , ct Romanum Ponti em in Uniuersum orbem tenereprimatum,ct ipsum Ponti rem Romanum successorem esse Beati Petri Principis Apostolorum, O verum Chrisi Vicarium, totii que Eecisae caput, O omnium Christianorum Patrem, ac Doctorem exi Here, ut i Bea- Cto Petro pascendi, regendi. O gubernandi uniuersilem Ecclesum a Domino nostro Iesu Chri Hoplenam potestatem traditam ese; quemadmodum etiam gesis Oecumenncorum Conciliorum in sacris Canonibus continetur. Datum Florentiae in Sessione, Synodali anno I 339. Card. Bessarion in epist. ad Graecos exhortans eos ad obedientiam Romanae Ecclesiae, inquit. Γ Haec illa, re vera est, quae Petri fidem tenet, de conseruat. alijsque praedicat. Qui eam sequuntur unam cum eo Ecclesiam faciunt: Qui ab ea discit si sunt. &a sua communione disiuncti, salutem consequi non possitnt: Quippe extra Christi aulam salus non est: In Lupos,& Raptores, atque Latro nes incidere necesse est eos, qui vocem Pastoris non audiunt. Quod ne aliquis Christianus patiatur. illa fides credenda est atque docenda, quam Catholica haec Eeclesia confitetur, & colit . infra. Et ne putetis me nouam sanctionen ,

introducere,nouum dogma vos docere, redigite in memoriam quotquot in antiquis historijs, quotquot in actis uniuersalium Conciliorum culti, & exercitati estis, quantam potestatem Romanus Pontifex supra omnem Ecclesiam habet. DPapa Coelestinus solus ipse synodum Ephesinam approbauit, atque indixit,lbe et tota Orientalis Ecclesia, &ipli Patriarchae in idem conuenerint. Leonis Magni Epistolam Patres sexcenti & triginta numero . qui fuerunt Chalcedone Episcopi existentes, ut sacra Euangelia acceptarunt, & Columnam orthodoxiae appellarunt, &iuxta illam de proposita quaestione iudicium tulerunt, eiusque vestigijs insistentes , eius dogmata sequuti sunt. Iidem inter Patriarchas secun idis partibus Alexandrinum priuantes, & Constantinopolitano eas concedentes ad imitationem secundae synodi, nihil fecisse existimarunt, nisi eidem etiam Leo Sanetissimus Papa ipsum confirmasset; & ut hoc saceret, per epistolas, & gatos ipsi supplicarunt . ipse tamen non abnuit; de nisi alius deinde Pontifex

De Petri primatu .

389쪽

A confirmasset, non praeualuisset. Ante hunc Innocentius Arcadium & Eudoxiam Impp. qui aureum illud os immerito exilio mulctarunt, anathemate percussit,&a communione Christianorum alienos effecit: quod utique non secisset, nisi supra omnem Ecclesiam principatum haberet. Nisi enim uniuersalis esset Pastor, & communis Christianorum Pater, & Magister,& Constantinopolis, &ibi Imperatores illius essent oves, non utique eas a communione, & unitate E clesiae separasset . Nullum enim robur illius sententia habuisset, nec eos hesisset, nec tantulum quidem non illi subiectos: Post haec Photium Constantinopolitanae Sedis inualorem, qui Sanctissimum Ignatium expulerat, ab Ecclesia eiecit,& introduxit Ignatium. Quo iure nimirum, quod supra omnes habebat potesatem. Postea cum sacer ignatius id Deum migrasset, & Imperatores multis, de frequentibus pro Photio urgerent precibus; nonne Ioannes post Nicolaum. α Adrianum Romanae Ecclesiae adeptus Imperium, in Patriarchalem sedem restituit, Pallium illi per Episcopum Pascha sium mittens p Quid haec omnia Qgnificant, Fratres, quam maximum Romanorum Pontificum supra totam Eccle-B 1iam principatum, & dignitatem &c. & infra. Vosque Romanorum Ecclesiae Factorem, &vere Oecumenicum Patrem, di Doctorem atque Pontificem exustimantes ipsum veneramini;& ut par est honorate. I Haec, & alia plura D ctissimus, di pijsiimus Card. Bessarion Constantinopolitanus Patriarcha ad suos Graecos, illos exhortans ad Obedientiam sanctae Romana: Sedis,& ad susceptionem Florentinae Synodi. Et haec eadem est Apostolicae Sedis de Primatus

auctoritate a primis Ecclesiae temporibus ad nostram usque aetatem nunquam interrupta traditio. HaeC est mens, haec sunt oracula Sanctissimorum Patrum,&oecumenicorum Conciliorum.

Qui plura de hoc articulo habere desiderat, praeter a nobis superius praesa ta , videat allegatum Gennadium virum eruditum, & Constantinopolitanum Patriarcham cap ς. per totum: & saxit Deus, ut Graeci aliquando a salsa suasione telipiscant, & unam sanctam Catholicam, & Apostolicam Romanam Matrem Ecclesiam recognoscant; ut fiat unus Pallor, & unum ouile.

De plurimis Graecorum Ritibus.

Cap. LXXXXI.

OVamquam plura fuerint supra discuum de statu Graecae Ecclesiae , nec noria de prauis aliquibus dogmatibus, in quibus ςtiam in praesens schismatici Graeci aberrant a vera Catholica Religione: superest scrutari de aliquibus e rundem Graecorum ritibus, qui licet a Latinis diuersi , tolerabiles tamen eoituni plurimi ex praedictis: & inde illud nos tentare aggredimur, si sorte Lati

nos mus cum Graecis, siue Graecos cum Latinis conciliare, coniungere, & consociare fas sit . quamquam in his, quae periculum generant animarum ,& ecclesiasticae deroganthonestati, Ritus Graecorum tolerandi omnino non sint. cap. . de Baptismo, i

Et primo, De Forma Baptismi pud Graecos, nempe, Baptizetur a me scilicet, B tol vel perme: Hoc enim deest, sed necessario intellinitur Seruus Dei N. seu serua si Dei N in nomine Patris, O Filii, o Spiritus Sancti. Non enim dicunt Graeci, Baptizetur, deprecatori8; sed imperative, seu enuntiatiu8. Quocirca Concilium Florentinum in Bulla Armeniorum utramque formam cQmmemorat. & approbat. Gabriel Philadelphiae Antistes in Libello de Sacramentis, ubi agit de Forma Baptismi , duplicem reddit huius rei causam . Alteram , quod diuina scri-Plura etiam verbo patituo utatur ;yt inquit Ioannes ad Christum: debeo a rebapti ri, apud Matth. 3. non minus proprie e nunciant Graecii tizetur seruus Dei, &c. Alteram causam, quod Graeci modeste de seipsis sentiant ι & ad hoc probandum assertur Chrysest. homil. I. in acta Apost. ponderans verbum illud,

390쪽

Raptizabimini; ubi inquit: Nοκ dixit chrvius: Vos verὸ ego baptizo in Spriritu Asancto; sed, Baptizabimini; nos docens, ut modese de nobis tiamus. Praeterea reddenda etiam causa magis propria, cur Graeci passivo verbo actu baptismi promant8 Non desuerunt enim in Oriente, ut etiam postea in Aphrica, qui pro Ministri meritis baptismum meliorem Videteriorem fieri Crederent, hoc est , eum sua virtute baptizare, caeteraque administrare sacramenta arbutrarentur :& per consequens seipsos primarios quodammodo costituebant a ctores: quos reprehendit D. August. in lib. Quinquaginta homst serm. 23. ubi r tionem reddit, cur Christus loquendo de Magdalena dixerit, Dimittuntur ei: &dum Pharisaei interrogarent, uis est iste, qui peccata dimittis Non responderit. Filius Dei, Verbum Dei. Medicus inquit, bonus inor non solumpraesente anabar. sed O futuros etiam prauidebat. Futuri erant homiris, qui dicerent, ego peccata dia mitto, ego iustifico, egosancti φω, ego sano quemcumque baptizo. sic Augustinus. Et nota, quod Augustinus non reprehendit Haereticos dum dicerent, Ego baptiα ο; sed in eo quod dicerent, Ego sano quemcumque baptizo: Et de hoc modo loque di passivo in hac materia quasi modesto,Chrysost. homil. 38. in Io. inquit: In tu - Bee modum loquendi Chrssii ab omni iactatione, O sentatione alienum: Non enim dixit, sanum te feci; sed, sanusiactus es; iam noli peccare: neque dixit, Ne te purium ; sed, Ne deterius tibi aliquid contingat: In neutropersonamponens, O semdens , sanitatem potius tribuendam esse gratia, quam meritis. Non ergo mirum, si Graeci Patres antiqui in formis sacramen torum Baptismi, Confirmationis, & sacrorum ordinum, non propriam personam,sed diuinam exprimant gratiam. Nec

in hoc reprehendendi Latini, qui tam de principali auctore Christo, quam doeius legitimo Ministro, quae consona sunt rectis & orthodoxae fidei, semper senserunt, & docuerunt; ut propterea neque in hac lege loquu tionis fuerint striacti: & de his late Arcu dius, ae Coneordia Ecclesiae Orientalis, de occidentalis lib. I. Cap. 8

Quare autem in hoc sacramento Baptismi corpus ter in aqua abscondatur Respondet Cabasilas in Interpretrat. Diuini Sacrificii cap. 4. Quia Saluator, qui oc mortuus erat, & resurrexerat, nouain suam vitam dum nobis quoque u Cluit impartiriciussit nos etiam ex hoc magno dono ipsi aliquid offerre; nempe eius mortem nos imitari, cum in imagine, de pictura corpus in aqua tanquam in sepulchro abscondimus; tanquam iam mortis & sepulchri nos socios acceperit . es imde nouam suam vitam voluit nobis retribuere. D. Lim H. Lubet aliquid hie etiam adnectere de Ritibus in sacris Graecorum Liturgiis, maximὸ Iacobi Apostoli, Basilid, &Chrysostomi: Ut omnes cognoscant, quod non sit recens inuentum Missae sacrificium in Ecclesia Catholica frequentatum: quod unice hoc tempore impugnant omnes Haeretici. Admonendi tamen sunt ij, qui hac diuina fruuntur doctrina, nec non qui tremendae & mysticae victimae participes fiunt; alienos esse omnes oportere ii theatris, a comessationibus, scortis, & omnibus impudiciiijs: quoniam hic Dominus adest, qui mentem cuiusque metitur,dc conscientiae rationem habet,ubi Angelorum exercitus huic

stupendae assistunt mensae. Haec & similia pluribus in locis hortatur Chrys stomus. Ossicium hoc Missam Latini, Graeci apte di propriὸ latur,am nomi

nast .

obialis ..is Ante sacrificium Dona Deo offeruntur, tanquam Humanae vitae primitiae . Antiqui offerebant primitias fructuum, pecorum, vel armentorum: nos tan quam vitae nostrae primitias haec Dona Deo consecramus, quae sunt humanum nutrimentum, nempe quod ad solum hominem pertinet : consectione autem Panis opus habere, ut comedat, di vinum conficere, ut bibat; est solius hominis proprium : di haec quidem serma donorum oblationis . Quare autem haecd

na humanae vitae primitiae sint 3 Dicimus, quod ipse risus iussit Panem, &Vinum sibi offerri; dum ipse pro eis retribuit Panem uiuentem,& Calicem Vi

aeternae.

SEARCH

MENU NAVIGATION