장음표시 사용
401쪽
L velimus id considerare non additio illa fuit, sed expositio, sed explanatio, sed
' declaratio. Adestio namque illa est, quae contraria, aut saltem satis diuersa dogmata introducit quae vero eadem similiaq. profitetur,declaratio, non additio est.
Quippe si verum non eliet, quod dicitur , sugienda utique haec additio foret. Quod ii Verum est, & fidei Sanctorum consonans, ibi timemus timorem, ubi non est timor ,&superstitioni magis quam pietati indulgemus. Multa Nicenos 3mbolo secuda Synodus addidit de Diuinitate Spiritus sancti de Uni tate Eccletiae. de Baptismate, de Remissione peccatorum , de Resurrectione mortuorum, d GVita aeterna. De quibus primum Concilium nullam omnino expedite mentio- nam secerat. Multa praeterea ali; quoque Doctores, qui illis successerunt Latini. quam illi fecerant , tradidere; quae tamen non additiones , sed declarationes nerunt. Cur igitur & Catholicae Ecclesiae non licuerit hoc idem facere, simili Haereticorum urgente necessitate 8 Et de his etiam supra in capit. s. ubi dGTraditionibus.
Demum circa huiusmodi Ritus : quoniam ipsi Graeci inter alias eorum blas-B phemias. ut dixi, nullum esse Dei unctorum Purgatorium: Romanum Pontificem aliquam in eos iurisdictionein, vel auctoritatem habere negantes: Indulgentias &Ecclesiasticas Censuras ab illo concessas damnantes ; Deipara: Vir in is, &Sanctorum festiuitates ab Ecclesia indistas non obseruantes : Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum suis Insantibus in Baptismo exhibentes; inhumata Defunctorum cadauera superstitione plusquam barbara e sepulchris eruentes, igneque coinburentes; Uisitationem, Iurisdictionemq. Ordinariorum locorum quos habitant, contemnentes, & suis opinionibus erroneis atque sacrilegis populos Latinos inficientes. Propterea Ecclesiia: Graecorum, eorumque Praelati, & Administratores
tam Regulares quam Saeculares, visitationi & superioritati ordinariorum Latinorum . ubi illi inhabitant, subi jciuntur: non obstantibus quibuscumque Privilegijs, &gratijs, etiam ab Apostolica Sede indultis. Ita Pius Papa Quintus in . Breui anno Isti . xvi. Febr. impresso apud in ranta in Summa Bulliri; pagin.
De indulgent ijs. De Potestate easdem concedendi, di de earundem distinctione.
V m de purgatorio digerimus, ac etiam de Petri primatu: aliquid de Indui, , genti js adnectere visiim est, quae a potestate successorum Petri pendent. dc animabus Purgatorii suifragantur. Namque haec omnia etiam a schismaticis Graecis pertinaciter impugnantur,&damnantur. Indulgentia igitur est remisso poenae temporalis pro actualibus peccatis debitae, extra sacramentum iactata ex thesauri Ecclesiastici dispensatione. Toletus in summa lib. 6. capitulo a I ii
Ad hoc duo considerada circa peccatum mortale, nempe Auertio a Deo, OcConuersio ad Creaturam inordinata : ex parte Auersionis debetur poena Damni , quae est non videre Deum in aeternum: ratione Conuersionis, debetur poena Senius, iuste enim torquetur is, qui propter ipsam creaturam reliquit auctorem Deum. Catholica autem Ecclesia hoc tenet, & docet, ut etiam deleta culpa permisericordiam Dei, reseruetur tamen a Diuina Iustitia satisfactio pro poena: & propterea quamuis Contritione, & Confessione Misericordiae Diuinae satisfiat operibus tamen satissa torijs ad Iustitiam tenemur, ut ex Apostolo ad Roman. 6. cap. 23. Stipendia peccati mors. Nec prosunt Indulgentiae ad remissionem poenarum ei, qui est in peccato mortali: ex D. Thoma ad tertiam partem quaest.27.
402쪽
art. 1. & virtute Indulgentiarum non remittitur culpa, docent SuareZ Disp.ςo. secti. Card. Belarm. de Indulgent. lib. I. cap. 7. α nos in cap. 88. idem vidimus ex Adam, Moyse, David, Sc. quod certe non eliet, si remma culpa, remitteretur etiam poena: nec mi PR, nos quotidie dicerem ut, quod propter peccata v
niunt aduersa. Adij cienda est igitur satis actio diuinae Iustitiae etiam post reconciliationem; &haec propter exuberantiam meritorum, seu potius satissaetionum Saluatoris nostri, Dei parae Virginis , dc Sanctorum: ex lus enim constituitur ditissimus in Ecclesia iis es aurus pro conserendis in pios fideles Indulgen iij s. Minima proinde poena, unoque verbere, unaque sanguinis gutta, peccatis omnibus omnem debitam poenam Chri lius exsolvere potuit: satisque minima poena sui; iens erat ad omnem iusti tiae expletionem . Quatuor media docent Theologi, quibus sanguis Christi meruit nobis remissionem culpae; eademque nobis ad condonationem poenae applicantur. Est ergo primum participatio sacramentorum ex opere operato, ex quibus pars poenae debita peccatis, nobis remittitur. Dicitur Pars, &non tota poena in alias sola tantum participatio sacramenti lassiceret animae ad confirmati nem plenitudinis gratiarum: quamuis culpa semper tota, & non in parte remi latur; O mi li .ec deleatur mediante Gratia, quae non potest diuidi respectu particulari, peccati, di it in diuisibilis: ac etiam ex quo dicta poena compatitur secum Gratia Dei ; ut ex sagellis, & tribulationibus, quae quotidie experitur Ecclesia, Christi sponsa; & propterea ex participatione sacramentorum persaepe solum pars poenae , ct non tota aboletur. Secundo, remittitur poena per Charitatem, quae idem posset operari, quod MartJrium ex prima epiti. D. Petri cap. 4. vers 9. Charitas operit multitudinem peccatorum. & ex Can ti C. cap. 18. vers. 8. Fortis est ut mors dilectio . Tertio, remittitur poena ex operibus satissa torijs: etenim sicuti nos Deum, offendimus in bonis fortunae , corporis, vel animae; ita condecens est, ut eleemosyni., ieiunijs, orationibus, dcii milibus nos Deum honoremus. Quarto, ct facilius remittitur poena ex bono Indulgentiarum usu, quoniam sicuti IESU CHRISTI satisfactio regulariter nobis applicatur mediantibus sacramentis, charitate, ac etiam poenalibus operibus; ita extra ordinem de eadem satisfactione nos participamus ab eo, qui potestatem habet dispensandi indulgentias ex thesauris, quos Christus Ecclesiae suae reliquit. . Diximus supra quod Temporales poenae remittuntur nobis per Indulgentias, quae non se extendunt ad poenas aeternas, cum a culpa proueniant, nec ad eos, qui Deo non sint reconciliati. Et quamuis aliquando publicentur Indulgentiae a Culpa, ct Poena: intelliguntur tamen, quod tunc temporis conseratur potestas Consessarijs approbatis absoluendi poenitentes a Censuris Ecclesiasticis. & ab omni casu reseruato absque exceptione: vel quod intelligatur talis Indulgentia de poena remissae culpae . ,- . . s. Et circ potestateni conserendi Indulgentias, quam Christus tradidit Petro,&b, 2, ina ..u- Successioribus: habemus textum apud Matth. cap. 16. vers. i9. dicit Petro: Tibi dabo claues Regni Oelorum. O quodcumque ligaueris super terram, erit ligatum in coelii : O quodcumque solueris super terram, erit Iolcitam ct in caelis. Sancti Cyprianus, Ambrosius, & Augustinus notant in hunc locum verborum generalitatem, nempe: Quodcumque; per quod verbum omnis exceptio prohibetur, &praecipitur credere, quod quaecumque sint poena, vel culpa, dummodo a Petro super terram solutae, ea quoque sint soluta in coelis. At quoniam Iesus Christus utitur eodem themate loquens Apostolis in plurali numero apud eundem Matthaeum cap. I s. vers. I 8. Quaecumque alligaueritis super terram, erunt ligata Ois coelo z ct quaecunque olueriti uper terram erunt soluta ct in caelo. Et apud Ioan
nem cap. 2C. vers a I. Quorum remiseritisprecata, remittuntur eis. O quorum reti
Ecclesia nos inde docet, ut potestas conserendi Indulgi: diuino directe Papae legitimo Petri successori, ac Episc
nueritis, retentasunt. Ecclesiatias, competat de iure
Di: illi absque exceptione, & generaliter; caeteris particulariter, & determin t
403쪽
te cirex sbi subiectos: certum est autem quod summus Pontifex habens auctoritatem , di iurisdictionem supra Episcopos, tanquam partem gregis, potest illo eorumdem auctoritatem limitare, di restringere, ut sic putaueri t expedire, sanctus rhomas in supplem. tertiae p rtis, quaeli. 6 art. I. ct 3. Concisum Later ne n. can. 6 a. cap. nostrora cap. cum ex antiqu0rum, de Poenis, Je R emission: et nim in dicto Lateranensi fuit decret*in, quod Archiepiscopus in sua prouincia.& Epyscopus in sit a Dioecesipolsent concedere annum Indulgentiae in die Dedicationis Ecclesiae, &in anniuersario eiusdem O. dies ;. si bonum expedierit Insertur ex his . quod suprema, dc absoluta potestas conserendi, redispensandi Indulgentias pertineat ad illum, cui dictum est: pasce oves meas: Pasce Agnes meos. Sed tamen est ipse summus Ponti sex in hoc solum fidus dispensator: ut expediens iudicabit Ioann. i a. vers I g. S 17. Et hic iam quaeritur,ut inter dispensorores fidelis quis inueniatur. Vt habetur etiam in cap. cum ex eo, extri de poenit.& remis s. oc D. Thom. 4. sent. distinct. ao. quaest. I. arti s. & idem in supplem. 3. par, quMista s. art. a. & 3. Ipsa vero concedendarum Indulgentiarum potestas summo Pontifici collata, prodatur non solum praedicto Christi oraculo ad Petrum Aceius succes res pronunciato,nem : Et tibi dabo claues Regui Caelorum: sed di ratione ipsa suadetur; quod si erga Ecclesiam ita Christus suit misericors, ut eam Sacerdotibus per Vi- earium suum tr diderit potestatem, qua a culpa, & poena aeterna absoluerentur animae; eiusdem misericordiae consentaneum fuit, in suprema Ecclesiae potest te alia relinquere inedia, per quae a Purgatorij poenis possent eaedem animae liberari Porro ex multorum sententia eadem potestas eolligitur etiam ex sancti Pauli epist. ad Coloss. cap. i. Nunc gaudeo in passionibus pro Gobis. O adimpleo ea, quadsunt passioni Christi in carne mea pro corpore erui, quod est Ecclesia. Ex qui ous Apostoli verbis Origenes, atque Augustinus probant quoque Indulgentias. Ideoque Apos .a, Corinth. cap. a. Iam indulgens absoluit incestuosum illum, quem prioribus litteris tradiderat Satanae, de inquit: cui ali Maeonasi 1 ct ego; nam ct ego quod donaui, si quid donaui propter vos in persona chris ii, ut non circumueniamuis a Satana. Et ita intelligunt Ambros Anselmus, ac Dionys. Plerique vero Patrum, & Theologorum confirmant hanc potestatem Indulgentiarum , ex psalm. I I 8. Particeps ego sum omnium timentium te. Et ex illo Ap stolici symboli articulo Sanctorum Communionem confitemur. Aduertendum ex his, quod Indulgentiae tantum valeant quantum pronunciantur: dummodo adsit auctoritas dantis; charitas accipientis, & pietas causae; ut propterea possit dari maior, & minor Indulgentia. S.I homas in supplement.
Ac etiam pro sublidio temporali conserri valent Indulgen tiae: si sint ordinat
haec temporalia ad spiritualia, nec .intercedat labes simoniae, ut dicta quaest. as. ari. 3. Quoniam praeter collectas, quarum meminerunt Paulus I. Corinth. 16. &Tertuli. in Apolog. quae olim fiebant in templis Christianorum: quasque in concione ipsemet supremus Pontifex indicabat, ut Christianis, qui Hierosolimsis exuti bonis , & sortunis fuerant, subsidia transmitterentur; idem Apostolus . adhortans Corinthios ad supplendam bonis temporalibus, quibus abundabant, paupertatem ministrorum Christi; ut eorum opera bona Corinthiorum egestati in bonis spiritualibus essent supplemento, inquit a. Corinth. cap. 3. In praesenti tempore viai abundantia istorum scilicet pauperum ministrorum Christi i πα- amsuppleat; ut O illarum abundantia vestra inopiae sit in mentum. Ex quo patet Apostolico etiam exemplo eleemosynas exigi occasione Indulgentiarum. Ex dicta libera potestate, quam habet Papa concedendi Indulgentias, variae ninis i ut distinistiones Indulgentarum deducuntur : sicuti dum consertur Indulgentia unius auarante nasu auadragesimae: quae non aliud denotat, quam condonati nem ei liuem poenae, qua poenitentia Ecclesiastica quadraginta dierum fuisset deleta: sicuti etiam Indulgentiasteptonj,seu decennij, est illa , cuius poenam poenitentia
404쪽
tentia totidem annorum remisset; talis est illa, ctuam Innocentius Papa Quartus concedit toties quoties ijs qui pro Christiani inino Rege ad Deum orarent, de qua D. Thomas in . . distinere aci. quati . i. art. 3. & refert Nauarrus de Orat rijs, & Horis Canonicis mina. 9o. Et in hoc aduertendum, quod in poenitenti js septem, decem, aut duodecim annorum intererant aliqui particulares dies. quibus magis arctam faciebat poenitens poenitentiam, quam in caeteris diebus, ut in Canon. Presbytendistinet. 8a. ubi de Presbytero sornicatore, & similibus.
Iubilaeum additur Indulgentia: dc Primo, publicatur propter euidentem causam, oc magis uniuersalem, quam illa aliarum Indulgentiarum. Secundo, desert secum gaudium magnum, & iubilum in domo Dei. Iertio, consertur tunc ρο- teilas omnibus Consessa ijs ab Ordinario approbatis absoluendi ab omnibus Casibus reseruatis, dc ab omnibus Censuris, Excommunicationibus etiam mai ribus. suspensionibus officiorum, seu Beneiiciorum, & Interdictis, ae etiariata consertur auctoritas commutandi vota, absque exceptione, praeter Votum Religionis, Cistitatis perpetuae, & peregrinandi Romam, Ierusalem. seu Gali
Fuerat de hoc figura Iubilaeum illud, quod in Leuitico capit. as. vers q. ibi Ganges buccina mensemptimori decima H meu P. propitiationis tempore in uniuersa terra v fra: sanctificabisique annum quinquag simum, vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae. ipse i enim Iubilaus. Revertetur homo ad possessionem suam, O et a qui queariet adfamiliam priHinam, quia Iubilaeus Hi, O qui uagesimus annui, erc. Erant praeterea leges huius Iudaici lubilaei, quod serui liberi
deuenirent, obligationes delerentur, debita remitterentur, parceretur In iuri 1s&quisque posse monem terrarum, quas alienaverat, recuperabat . iλt quoniam omnia infiguris contingebant illis. Primo Corinth. io. vers 1 I .fuit opportune habitum, ut Christianorum gubilaeum etiam indicaretur, quod prius nisi semel in quolibet saeculo publicabatur, ut in Extra uagante Bonifacij v Ill. ibi: Et quolibet centesimo anno deinceps secutura. Quam iisne vetustam institutio. nem anni centesimi non vana Gentilium superstitione circa saeculares ludos, sed Religioso cultu, & Christianorum concursu Romae celebrandum, Bonifacius Papa VlII. in suo decreto confirmauit. Nam sicut in Mosaico lubilaeoqitis ii Grevertebatur ad posse ilionem suam&ad familiam pristinam , sic quoque Chrisus Dominus pςr mortem suam, mediantibus sacramentis , peccatorum remisssionem condonat, i Diaboli turannide liberauit, & Paradisi ianuam nobis aperuit. Bonifacius Octauus igitur, ex Caietanorum familia Romanus Pont. an. I 3oo. ut in sua Extra uaganti continetur. Incipit: Antiquorum habet a relatio : tit. de Poenit. &remissi. centesimo quoque anno vis tantibus basilicas Apostoloruni Petri & Pauli plenistimam peccatorum veniam concedit. Quamquam hoc insti- tutum non a Bonifacio primum, sed bene renouatum ex plurimorum testimo
De quo Torsellinus in histor.Virginis Lauretanae lib. r. cap. i s .inquit Annum saecularem vel infiniuit, vel AH υνauit. Angelus Plentinus Dominicanus lib. a. cap. . de Iubil. inquit: Antiquorum habet da relatio: nempὰ longe ante Bonii acium consuesisse celebrari centesimum, quin immo Pan circitus in lib. De Trisori nascorii di Roma, testatur ante mille annos Fideles Romam accessisse quolibet centesimo: etiam de praedicta Antiquitate Nauarrus in Commentar. induti
petiarum. Sanctus Antoninus pari. I. summae tit i O cap. I O. praeter alios multos,
quos refert eruditus D. Anareas Victore lius in Historia Iubilaei Ponti seu
405쪽
A parte prima: qui omnes quamuis de Antiquitate testantur, ignorant tamen eiusdem originem.
Et aduertendum circa praedictum Iubilaeum, seu centesimum Bonifacij, dum , - α ipse in suo Diplomate inquit: Qmnium suorum concedimus urariam peccatorum: non id intelligendum de culpa peccatorum, quae secramentali absolutione d lentur, sed de poenis temporalibus debitis culpae remissae, nec remittuntur poenae temporales nisi prius remissa culpa, nec prosunt indulgentiae ad remissionem poenarum ei, qui est in peccato mortali, ut ex D. Thom. ad tertiam partem quaest.27. art. primo , & vidimus sit pra in cM .sa. de Indulgenris. De concurui Peregrinorum ad Urbem in dicto centesimo Bonifacii refert
praeter caeteros sanctus Antoninus parte prima, tit. ΣΟ. cap. 8. F. II. Ex omni avis
rem natio e , qua sub talo est fidelium , Omares. Ofeminae ad eam Indulgentiam profectisunt, adeo ut communiter dicatur , quod sine Romanis solum ex Peregrinis ducenta millia hominum esentper totum illum annum in Urbesine iis , qui erant in via: o satis copios prouisum est de victualibus.& idem reseret Ioan .Villanus, Tri-
Clemens Papa Sextus dum esset Avinioni anno primo Pontificatus sui red git ad annum quinquagesimum Iubilaeum celebrandum ; iam a Bonifacio centesi- ,.. mo quoque anno statutum: cum in hoc a Romano Populo fuisset ille requisitus. Vt in sua extrauag. incip. Vnigenitus, de Poen. &Remiss. his verbis: Attendentes o clamorem peculiaris populi nos ri Romani, videlicet hoc humiliter supplicantis. Cuius restrictionis praetextus; quod pauci propter vitae breuitatem ad centesimum annum valerent peruenire, ut iciem Pont. testatur in dicta extrauag. θc n
merus annorum quinquaginta. ad quos suit redactus Pontificius Iubilaeus, pr cessi tr quoniam annus quinquagefimus in lege Mosaica Iubilaeus erat remissionis 6c gaudij: ac etiam quinquagesimus numerus in Veteri testamento ex legis datione ; & in nouo ex visibili Spiritus sancti in discipulos m issione, per quem datur peccatorum remissio; singulariter honoratur: ut in eadem eXtrauag, Quamuis Bonifacius in sua Decretali, incipit: Antiquorum habet a relatio; ' decreuerit in quolibet centesimo remissionem omnium peccatorum visitantibus solummodo Basilicas Sanctorum Petri & Pauli; Clemens nihilominus in reductione ad Quinquagesimum annum, superaddidit, ut visitaretur etiam Lateranensis Ecclesia: ut in praedicta extrauag. Unigenitus.'Sicuti& Urbanus VI. dein voluit etiam visitari in Iubilaeo Ecclesiam sanctae Mariae Maioris ut testatur Paulus Secundus in Decretali Insabilis prouidentia. & idem resert etiam Sixtus Quartus in Decretali, PaIlaris aeterni. urbanus Papa VI. praeterea restrinxit quoque annum Iubilae, celebr adum , -- - θ- singulis triginta tribus annis, quamuis idem superueniente morte non illum ce- ak,-a,4 ι; .lebrasset :& quamquam non reperiatur Decretalis dicti Urbani. Nobis tamen hoc patet ex Breui Bonifacij Papae Noni, incipit: Exigunt deuotionis integritas. ODeipuritas, ad Richardum Angliae regem. his verbis: Hrbanus CL statuit, ut
uniuersiChr ii fideles ines paenitentes, ct confessi, qui in anno a Natiuitate Domini Ie, Grilii MCCCXC. insante tunc futuro, O Linceps perpetuis temporibus dedi I .in 3 a. annos Apos olorum Petri, O Pauli Basilicas de Hrbe, O Lateranen. Osn- ἀD Lyae Maria Malaris Ecessus usit ent, M. Et similiter hoc idem testatur Paulus Papa Secundus in sua Constitui. incipit: Dessabilis . his verbis: Et deinde Hrbanus
Sextus in sua obedientia nuncupatus, prouide considerans, quod aetas hominum amplius stilo in dies labereturpauciores; ac desiderans, quamplurimos eiusdem Indubgenti eri partiripes, cum ad annum quinquagesimum propter breuitatem vita, plurimi hominum minis perueniant, ut Popularum augeretur deuotio,Hessplenderet,
O charitas amplius incasesceret, de Fratrum suorum consilio annum quinquages umsupradictum ad 33. reducens : Itituit, quod uniuersi fideles verὸ paenitentes, ct confessi, qui in anno a Natiuitate MCCCXC. O deinceps perpetuis ' mporibus de 3 3. annis in 33. annos Basilicas Apostolorum, O Lateranen. ωS.Maria Maioris praedicta Vrbis Ecclesias, causa deuotionis, modo pra o usitauerint, eandem conje
406쪽
quantur rmissionem, O veniam peccatarum. Et idem testatur Sixtus Quartus in aDecretali, incipit: PHIoris aeterni. ac etiam lutius III. in Decret. Pa iores otiium. 'Vt etiam hoc idem testantur plurimi Historici relati per D. Andream Uictorei-lum in historia Iubilaei Pontificij pari. a. sed in hoc notandum, quod Pontis ex Bonifacius IX. annum Iubilaeum tertio celebrauit ab Urbano VL indicium anno Christi 13ρo. ut volunt dictus Victorellus & plurimi historici. Unde plurimi exterarum partium Peregrini se in hoc dec eperunt, qui ad Urbem aduensrunt etiam anno i oo. inhaerentes dispolitionibus Bonifacij Octaui,& Clemen iis Sexti circa annum Iubilaei centesimum. & quinquagesimum . Nicolaus vero Papa V. post sedata schismata, re alias procellas sanctae Eceletasiae, confirmauit constitutionem Clementis Papae VI. circa lubilaeum ab illo redactum ad singulos quinquagesimos annos, ut in Decretali eiusdem Nicolai anno I V. incip. Immensa, O innumerabilia M. 6c subdit: Statuimus, ordinamus , ut omnes Christis deles, qui verὸpαnitentra, ct confessiiuxta formam in ipsis litteris comprehensam, in anno Natiuitatis Domini Iesu Christi I so. proximγυ-turo proatas Sanctorum Apinolorum Petri ct Pauli semicas, O Lateranen. O Bbeatae Mariae Maioris Ecclesias visitauerint: omnium peccatorum suorum plenariam
Paulus Papa Secundus &ipse reduxit annum Iubilaei ad singulos as . annos, ut σήa , in eius decretali anno 10 o. sexto Pontificatus sui incipit: In abilis prouiden tiastim mi Patris. & subdit: Annum trigesimum teritum humorori ad annum a s .ir diacentes auctoritate, scientia, O potestat praemissis , natuimur, ct ordinamus, quod de caetero perpetuis futuris temporibus annus Iubilat, cum omnibus, regulis Indutigentiis, peccatorum remissionibus. Oe. Sed idem Pontifex Paulus morte praeuentus anno I 47I. eiusdem successor Sixtus Quartus Iubilaeum celebrauit anno I 7 ς. ut in Decretali etiam eiusdem Stati incipit: auemadmodum, Oc. his ver
his : Nos qui simpraedecessore, sicut Domino placuit sublato de medio) fuimus, Diuina Asponente Clementia ad apicem summi Apostolatus asumpti, eiusdem Pauli
praedecessoris ordinationem, voluntatem, O Ititutum, ac omnia . Osingula in eisdem titterisIῖis contenta, approbantes in militer Batuimus, o ordinamus, Oci Alexander Sextus Borgia successive anno Isoo. annum Iubilaei celebrauit, quem idem ante publicauerat anno I 98. Clemens Septimus Mesces Iubilaeum celebrauit ann. I sas. iuxta dispositionem Pauli Secundi singulis quibusque annis a s. quem idem antea publicauerat, ut in Constitui. Intersolicitudines O curas. Iulius Papa Tertius de Monte celebrauit Iubilaeum anno Isso. de quo ante Constitutionem secerat Paulus Tertius, qui morte praeuentus attingere non potuit ; vide alijs etiam summis Pontificibus diximus supra : & quoniam Uacante
Sede Pauli Tertij non prius electus suit in summum Pontificem dictus Iulius III. propterea aperitio Portarum Sanctarum dilata fuit Vsque ad xxiv. Febr. Senia Natalem Sancti Matthiae Apostoli,sicuti in anno sequenti I s s I. clausae suere eadem die, ut testantur Pan uinus, Ciac conus & alij. Gregorius XIII. Bononiensis ex familia Boncompagni annum Iubilaei is ς. celebrauit, ut in eius Decretali incipit: Dominus O Redemptor noIter Iesus, Oe. qui suit publicatus anno antecedenti I s die Dominica vi. Idus Maij. DClemens Octauus Florentinus ex Aldrobandina familia an I 6oo. Iubilaeum celebrauit, quem ante xix. Maij i s 99. idem indicauerat, ut in eius Decretali incipit: Annui Domini placabilis, Oc. Sicuti etiam Urbanus Octauus celebrauit Iubilaeum anno I 62ς. Circa vero Ritum in anno Iubilaei de Aperitione Portae Sanctae, post aliquam ipsius perquisitionem, adhuc illius originem adinvenire nequivi. Sancta diciturere asinaia Porta, quod supernae Ciuitatis aditum, ceu figura quaedam insinuare videatur. Quo vero ad illius mysterium, ut refert Angelus Pien tinus de Iubilaeo lib. 3. c.6. aperitur Porta illa in ipsius Anni Sancti inchoatione, primo, ut intelligatur eo anno nulli non patere Ecclesiam; nulli, si Iubilaeum lucrari velit, eius ingressus
407쪽
denegari; &quamuis quicunque in grauiora prolaberetur facinora, ut ex Ecclesiae limitibus pelleretur,quousque demandatas poenitentias absoluisset. Qui ergo praesertim Iubilaei Anno extrinseco quoque signo poenitentiam demostrauerit: Porta illa omnibus aperitur: quod a Sophonia Propheta capit. i. indicatur his verbis: Et erit in die ita, dicit Dominus, Vox clamoris de Porta Pisium. Piscium quipp8 nomine Christianos quadoque intellegi debere ex Parabola Masin. 13. Sagenae missae in Mare,&ex omni genere Piscium congreganti. Rursus diutissimus Ecclesiae thesaurus Iubilaei tempore largius elargiri de signatur ; propterea materialis Ecclesiae Porta eo Anno reseratur, quo thesauri illius insolita in-dieetur distributio. Postremo si ob commissa crimina , & ob poenas propterea subeundas Porta Caeli omnibus intercluditur ; ut ex fatuarum Virginum Parabola Matth .as. sacri Iubilari virtute utraque dimittuntur & Caeli ianua illis, qui Iubilaei participes effecti fuerint, sic reseretur; ut in eo statu in selicissimum A brahae sinum ab Angelis deserri valeant. Porro a summo Ecclesiae Antistite Porta Sancta reseraturivi significetur illum an tum illius ditissimi thesauri claues habere, eiusque ianuam aperire , quatenus ei expedire videbitur, ut non incongrue de eo dici possit Apoc. 3. Aperit, O n mo claudit claudit O nemo aperit. R uritis Petro eiusque successeribus illius cael stis Ciuitatis claues a Christo collatae suerunt, dum dicitur apud Matth. i 6. Tu es Petrus, ct super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, O . Et tibi dabo Claues Eegni Caelorum.
Nec absq. mysterio tribus ictibus Porta illa a summo Pont. aperitur; quoniam thesaurus ille cunctis Christianis communicatur, qui tribus terrarum partibus Continentur; nimirum Europa, Africa, dc Asia. Deinde cum ex sacri Iubilaei solemn ijs, qui in Casso, qui in terra, necnon qui in Purgatorio sunt; maximo cum assiciantur gaudio, id quoque sensibili signo innuitur dum Porta illa trinata mallei percussione conuenit aperiri. Verum cum quatuor Ecclesias visere iubeantur, quicunque Iubilaei participes fieri concupiscunt; & in earum qualibet Porta illa, quae merito Sancta dicitur , debeat aperiri; ad hoc exercendum munus Papa suos destinat Legatos, ut hoc quoque paelo maxima prorsusque insolita ipsius thesauri insinuetur eroga-etio: & eos omnes, praesertim, qui Ecclesias illas adierint, Sane torum meritis ditiores fieri designentur, ut in dicta Extrauag. Bonis VIII. Porta illa. quae adueniente Anno Iubilaei aperiri consueuit: eodem Iubilaei Anno peracto non absque solemnitate clauditur ab eodem quoniam supremus Iubilaei fructus nempe caelestis sempiternaeque vitae acquisitio illius interclusi ne demonstratur, ut inquit D. Gregor. Ad illud enim conuiuiu quisquis semel intraruerit, ulterius non exibit. Rursus conuenientissime statu tum est,ut Anno Iubilaei
elapso Porta illa claudatur, quo designetur periculum, ne superueniat obstinationis nox quando nemo potest operari, quibus una cum salvis Virginibus claudatur salutis ianua, eisque a Domino dicatur Matth. as. Nemo vos.
ANimae, quae in statu gratiae ex hac vita decesserunta S. Sedis auctoritareIesu Christi,& Sanctorum satisfactione recipiunt, cum illis Indulgentiae ut mos eii per modum fusa j applicantur, quae verna non aliud significant, nisi talis applicatio, πο ut per modii iuridica ab lutionis; se per modum piae, O certae solutionis. Nauarci de Iubilaeo, not. aa. . Cardines. Bellarmin. de Indulgent.c. I ad quam lassicit auctoritas Papae. Secundo, requiritur, ut interueniat rati
nabilis causa, respiciens gloriam Dei, & bonum Ecclesiae suae. Tertio, ut is, qui hanc charitate merea defunctos exercet, totum compleat, quod requiritur ad
408쪽
Indulgentiam; & ut magis prosit, quod hic non reperiatur in mortali peccato: Atunc enim certum est, tale fiffragium non sere defunctis animabus inutile, qui nobiscum in charitate Deo communicant; quamuis in igne cruciati reperiuntur quacunque maiori poena vitae huius, ut inquit August. in psalm. 37. ibi: Quia diacitur fatims erit, cootemnitur ille ignis ; ita pluia quamuis salui per ignem, gravior tamen erit ille ignis, quam quicquid potest homo pati in hae vita. Et idem voluit Greg. in psalm. 3. poenit. Beda in eundem psalm. & S. Bernardus serm. de obitu Vmberti Monachi. Quod autem vivorum suffragia destinetis proficua sint, praeter auctoritates Patrum de quibus diximus nos supra cap. 89. probatur etiam ex apparitionibus, quae leguntur apud Sanctum Augustinum in lib. de Cura pro mortuis cap. . & in En chiridio cap. ac9. ibi: Neque negandum Hi defunctorum animas pietate suorum uiuentium releuari, cum pro illis sacrificium mediatoris essertur, vel eleemos a in Eccl a stant. Ac etiam idem resert Sanctus Gregorius Magnus lib. Dialog. cap. o. &Gregorius Turonen. lib de Gloria Confestarum cap. s. ex quibus insertur, quod poena unius diei in Purgatorio in sua intensione respondeat exten- soni plurium annorum poenitentiae in hac vita; & propterea nil absurdum, cum
sit mentio sex, decem, aut centum mille annorum Indulgentiae, quoniam iuxta antiquum Ecclesiae rigorem concedebatur poenitentia septem, aecem,& duodecim annorum cuilibet peccato & in Concilio Elibertino cap. s. dabatur poenitentia quinque annorum propter homicidium casuale, & annorum septentiis
quando illud tuisset ex proposito, &in cap. 6 . eiusdem Concilij dabatur poe-. nitentia decem annorum propter adulterium, & in Canon. Pres ter. dist. 8a eadem poena iniungebatur Presbrtero fornicanti. Certum est igitur ex his Theologorum axioma, quod Indulgentia tunc utilis,& insallibilis si t: Si ad it tu concedente auctoritas, in causa pietas, Oin suseipiente charitas: Contra erroneam illorum opinionem, quis bi suadent eleuationem spiritus solum sibi susscere pro Indulgentia. seu Iubilaeo, vi in hoc adimpleatur,
quod dicitur in psadm,6 i. Mendacessiij hominum in Ilateri uis.
De Antiquitate Indulgentiarum.
D ri Filius apud Sanctum Ioannem cap. s. vers. I . remisit Paralytico po
nam peccatorum his verbis: Ecce fantis factus es, iam nosipeccare, ne det ritu tibi aliquid contingat. Eadem remissio , quoad culpam, & poenam facta est Adulterae, Ioann. 8. vers. ro. ibi: Vade, iam amplius ἡσί eccare: ut notauit sanctus Augustinus in tracitatu 3. in Ioannem : Si peccator m fautor fiet, diceret, nec ego te condemnabo, Od , O vitio, vivis; de mea liberati e so secura, ego quantumcunq. Peccaiieris, te ab omni poena etiam gehenna, O inferni terroribus liberabo, non hoe dixit, O . Corinthij instanter rogarunt Paulum, ut remitteret poenam, quam ordinauerat incestuosis, quod in Christi Persona concessit, ut in a. Corinth. cap. I. vers 1 O. Cui autem aliquid dona iis , O ego: nam ct ego, quod donaui, si quod donaui, propter vos in Persona Christi, ut non circumueniamur a Sathana: non enim ignoramus cogitationes eius. Ita hunc locum exponunt Theodoret. & Sanctus Thomas: &non ambigendum, quin S. Petrus potuisset etiam eximere a morte Ananiam, &Saphiram tribuendo illis Indulsentiam ; eorundem demeritis non obstantibus, si id expediens reputasset.
In Leculo Apostolis subsequenti circa remissionem quam Episcopi faciebant
ad intercessione, & preces Martyrum, Trenili. in lib. ad Martyres C. I. pppellat Indulgentias Pacem his verbis : au . ,r Pacem. quidam in Ecclesia non A tDentes, a
Mart Hur is carcere exorare consueuerunt: ut notat Panaetius in hunc locum .
409쪽
num. ra. ac etiam scribit Cyprianus lib. I s. cap. 3. ubi idem 3dmonet Martyres considerare, pro quibus intercedant, Tertio, & Quarto saeculo sunt antiqua Concilia oecumenica, 8 rouincia-lla, in quibus Indulgentiae poenitentibus condonanturi iuxta Episcoporum iudiacium, cum ante Milent decretae poenae delictis respoh dentes, ut in Nicena Synodo prima Can. Ia. Licebit Episcopo humanius circa eos aliquid cogitare. & paulo ante: Placuit S Odo, licet indigni t misericordia, tamen aliquid circa eos humania ratis ostendi. 5c in Concilio Ancyr. Can. s. Statuimur ut Episcopi, modo conuers-rionis examinato, potinatem habeam, vetvtendi clementia , vel prus temporis adfiaciendi. dc in Concit. Laodicen. Can. a. Oportet, in paruo tempore transacto vacent orationibus, cturius, quibus etiam iuxta In lentiam communionem reddi δε-
Quinto, de Sexto saeculo Sanctus Gregor. Magnus confert Indulgentias his, qui inuiserent Rationes Romae; refert D. Thom. I. Sent. dist.2 . quaest I. art. I 3. quaestiuncula secunda: Septimo, dcoctauo saeculo, Sanctus Leo Papa concedit Indulgentias Eccle-sijs Germaniae, & Galliae, ut scribit Ludgerus Sancto Suviberto, ut in tomo a. Surij in vita eiusdem sancti ibi: Leo multa alia Monasteria, ct Altaria, O C appetitis per Alemanni avet, o Galliam consecrauit, ubique multas indulgentias confe
Sergius Papa anno 884. concedit indulgentias trium annorum, & trium qu dragenarum ijs, qui visitarent Romae Ecclesiam sancti Martini ad Montes in dio sestiuitatis, ut videre est in antiquo marmore ad altare eiusdem Ecclesiae: unde. non est apparens, quod sanctus Gregorius, sanctus Leo, & Sergius voluissent indulgentias concedere in Ecclesia, quando non licuisset eisdem . Praeterea in Concilio Generali Claramontano anno III 6. Urbanus Papa concedit Plenariam Indulgentiam his, qui ad recuperationem Terrae sanctae militarent Et anno Izi 3. summus Pontifex Innocentius Tertius promulgat Indulgentiam plenariam pro subuentione Terrae sanctae , & in Concilio generali de inde celebrato anno Ia I s. apud Lateranum inter alia ibi actum suit de corris gendo abusu Indultentiarum quarumdam, ut refertur in Cap. cum ex eo, dei poenitent. & remissi. & de simili correctione Indulgentiarum facta in Concilio Lugdunensi: refertur in capitulo primo de Poenit.& Remisi in o. & in Concilio generali Constantien. ubi Vriciesus fuit condemnatus Martivus Quintus concedit Plenariam indulgentiam , ut in sess. g. Demum Concilium Tridentinum Pronunciat anathema contra negantes usum Indulgentiarum, ut in sese. 2ς. decret.de Indulgentiis ibi: Gmpore ias conferendi Indulgentias a ChriHo Ecclesiae tacessit, atque hui semodi potesate diuinitus i tradita, antiquissimis etiam temporibus illa afuerit, usum Christiano populo maximes lutarem, Osrirorum Onciliorum atictoritaleprobatam, in Ecclesa retinendum esse docet, O praecipit: e queana themate damnat, qui aut inutiles esse asserunt, vel eas concedendi in Ecclesia poeta atem se negant, M. Confirmantur praedicta ex miraculis , quae pluribus in locis operatus est san, ctus Bernardus praedicando Indulgentias publicatas per Papam Eugenium his , qui proficiscerentur ad Bellum Hierosolymitanum, ut ex eodem Bernard. lib.I. de considerati & lib. 3. eiusdem vitae, C ap
Et haec ad solatium Catholicorum; ac simu I ad sectariorum paraenesim, de In dubentijs satis sint dicta.
410쪽
Voniam de Purgatorio, di Fruitione Sanctorum diximus supra, aliquid c etiam pro complemento operis, de Limbo , & Inserno adnectamus. Di
plex supponitur Limbus , vel ubi animae Iustorum ante aduentum Christi perman ebant; vel ubi Infantes, qui nondum baptizati moriuntur i, damnantur. Quoad primum, nempe de Limbo sanctorum Patrum; omnes confitentur suille sinum Abrahae, in quo Lazarus quiescebat apud Lucam cap. I 6. Et quai uis ex communi sere omnium sententia haec sit historia, nihilominus quando etiam esset parabola : certum est Christum Dominum fuisse loquutum tinxta commu
nem omnium leni uin, ut tunc temporis communiter omnes crederent; fuisse G
num Abrahae, cognitum Hebraeis, & hunc denotantem locum quietis instar Portus, ad quem naufragantes confugerent, ut exponit Theophylactus, ut etiam Christus Dominus intellexit apud Matth. 8. Multi ab Oriente, O Occidente venient, O recumbent cum Abraham, Fac, o Iacob in Regno Caelorum. Notum est omnibus Paraditum terrestre clausum fuisse primis parentibus, eorumque posteris, donec in diem Ascensionis duxit secum Christus in coelum sanctos Patres, quos ex Limbo eduxerat, ut inquit Apostol. ad Ephes. . verss. Asendens in altum, captiuam duxit captiuitatem: dedit dona hominibus. βuod autem ascendit, quid est, nisi quia Odefendit primum in inferiores paνtes terra aut defendit, ipse qui ascendissuper omnes caelos, ut impleret omnia. Hinc quo modo negari valet, ivisse locum, ubi tam grandis captiuorum multitudo Libera torem suum expectaret 8 ut vere fuit Limbus, de quo loquimur. Hunc locum fuisse sub terra, docet nos Apostolorum Symbolum: Descendit ad inferos. de Princeps A postolorum praedicat Israelitis post Spiritus sancti adue tum , in actis cap. a. Viri faelita, audite verba haec Dyum Nazarenum, Oc. quem Deus sumtauit, solutis doloribus inferni, iuxta quia impossibile erat teneri illum ab eo: Dauid enim dicit in eum: Non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. oc insta indicto cap. a. versic. 3I. Prouidens is quutus est de resurrectione Christi; quia neque derelictus Hi in inferno: neque caro
Idem sanctus Petrus scribit in I. epist. cap. 3.vers. Iq. In quo O his , qui in ca cere erant, spiritu veniens, praedicauit. Nempe quod Christus veniens Spiritu id est quoad animam praedicauerit spiritibus, qui erant in Limbo; etenim de Damnatis id intelligi non potest, quorum desperata erat salus: maximὰ cum loquatur Petrus de his, qui in carcere erant,& consequenter hodie non reperiuntur in carcere; ut erant iam sancti Patres in Umbo. Sanctus irenaeus de mora Christi cum Patribus in Limbo lib. ap. 4 s. quam praedicationem ibi ipse habuerit. inquit: Eapropter Dominum in ea, quasntfubterra descendi e; Euangelizantem O illis aduentum suum, remi m peccatum, M. Et quod Christus retraxerit ex Limbo animas Sanctorum Patrum.Origen. h mil. I s. in Genes. auod dixit ad Latronem: Hodie mecum eris in Paradis; hoc non illi seli dictum Hi .sea ct omni sanctis intellige, pro quibus in inferna defenderat. Quod Christus Liberator suerit mortuorum, sanctus Athanasius homilia de Semente ait: IESVS autem propter nos mortuus est, defendit ad inferna in medium mortuorum, O inter mortuos incedens, nonflum liber, sed Liberator mortuorum
Et sanctus Chrysostomus appropriat praedictionem Isaiae animabus in Limbo homil. s. de Resurrect HodisSol iustitia Chrinus Uendit Euangeliratissanct
rem animis ab inferis, eleuanificum corpora Sanctorum. & insta : Exclamauerunt qui erant in tenebris, quia lumen viderunt magnum: O qui erant in regione umbra