장음표시 사용
431쪽
A inte pauea secula in Ecclesia per homines impie audaces inuectam, patribus p rioris Ecelesiae omnino incognitam fuisse. Quibus respondetur, nil impudeatius unquam inminisci verbis praedictis valet, praesertim, cum ipsi Sectarij nullos
tantae impietatis praetensae auctores prodant. Quod si eorum nomina tam detestand a exi stimant, ut ea nominare fas non sit; cur modum,per quem tantum mali in Ecclesiam inuectum sit, non reserunt , vel saltem tempus quando haec eue
Dic quibus in terris , cteris mihi magnus Apollo I omnibusne sorte dormientibus inopinato ante pauca saecula Missas enatas credunt 8 nonne ulli aderant, qui haec conscriberent & memoriae mandarent Haeccine nullis productis testibus, nullorumue allegatis scriptis tam temere effutire non erubescunt 3 Quod si fide dignis teli: bus, ac Doctorum scriptis haec ostendissent; merito nos Catholiaci causa caderemus: nec opus foret ullos articulos probandos proponere circa
nocturnas i lorum commessationes, seu Oroa, longe satis diuersa a Missa, seu sacra Synaxi a Christo Domino instituta, & ab Apostolis, sanctis Patribus, desum-B mis Pontificibus, usque in praesens ordinata, ut late supra in cap. 9. di I o. suit de
cap. 9.pag. 6s. Eit. C. . OS. Petrum. DIcitur. Petrum Apostolum primum omnium Antiochiae celebrasse. Nota ν iri. . eundem primum omnium beatae Virgini adhuc viventi Aradi templum erexisse, di ibi primum sacr ficasse; refert Raphael Volaterranus libro secundo Geograph. Eodem cap. 9 pag.67. Ett. D. IVxta ritum, &diuersitatem linguarum Missam celebrant. Adverte vetitu nia suis lingua vulgari Missam celebrare, ut infra cap. 7. Vnde quod Ioannes VIII. leuiter concesserit Morauis celebrare lingua Sclauonica, Gregorius Septimus seuere sustulit. Inde, & alijs praetextibus orta fabula ipsum Ioannem fuisse. De minam. Ita Pater Inchofer in Annalibus Ecclesiasticis Regni Ungliariae anno 88o pag. mihi Io I. ubi resertur dictum priuilegium Ioan . VIII. Eodem cap. 9. Pag 7 i. siti. D. instruUSus celebrandi iam tres Missas in sestiuitate sancti Ioannis Baptistae processit, quia tribus insignibus triumphis excellenter refulsit. Ad hoc enim venit, ut viam Domino praepararet exemplo suae conuersationis, qui triumphus celebratur in vigilia ei uidem . Per mysterium Baptismi claruit insignis: huius mysterij triumphus in prima Missa recolitur. Nazarenus permansit ex utero matris hoc donum recolitur in secunda Missa. Alcvinus de divin. ossic. cap. de sancto Ioante Baptista, Amalarius de Ecclesiast ostic. lib. 3xap. 38.
IN Missa Ss. Innocentum omittitur Gloria in Excelsis, Alleluia, &Altaria co- D. M a Ssaniore violaceo ornatur, & quasi in tristitia deducitur ille dies. Quoniam Eccle- sia in hoc officio coniungi nos vult animis deuotarum foeminarum , quae in morte Innocentum doluerunt, &plaxerunt; sicut etiam nos ab actu malorum Iudae rum in Coena Domini, in Parasceves, &in Sabbato sancto a porrigendis osculis.
D siue alijs suetis abstinemus. Amalarius de Ecclesias . ossic. lib. I cap. I. D Icuntur Missae de Sanctis, quoniam de istis habentur commemorationes, re
sere D.Cyprianus lib. .' Sacrificia procelerina, Laurentis, ct natio, qui palmas a Domino, O coronas i Liri passione meruerunt, viseemper memininis, Osfrimus, quoties Martyrum passiones, ct dies anniuersaria commemoratione cele
Quamquam Missae dicantur de Sanctis propterea mCommemorationes, non tamen pro ipsis oratur , & sacrificium in ea soli Deo offertur. August. de verbis Apollo iser m. i7. Haber Eces astica disi lina, quod Meles nouerunt, cum Mambres eo loco recitantur ad Artare Dei, ibi nou pro lsis oretur, pro caetcris autem com
432쪽
M oratis defunctis oratura iniuria enim pro Martyre orare, cuius nos hiemus ora, A
Sacrificium in Missa non Martyribus, aut aliis Sanctis sed soli Deo. D. Aunishlib a a. de Civit. Dei cap. io. inquit Igitur 9 nos Martyribui nou si scamus.sed vii Deo, ct Martyrum , O nosero sacri tam immolamus : ad quod sacrificium secue
homius Dei, qui mundum in eius conse itine vicerunt, sis loco, ordine nominantur; non tamen is Sacerdote inuocantur, Deo quippe, non etsi ac cat, quamuis in memoria Drificet eorum. . Quod etiam ex verbis Canonis euidenter demonstratur: ut refert D.Augustin. lib. 8 .cap. 27.de Civit. Dei his verbisέQuis enim fidelium audiuit aliquando sta tem Sacerdotem ad Altare etiam super sanctum Corpus Martyris as Dei hono rem cultumq; constructum,dicere in precibus: Oisero tibi sacrificium Petre, vel Paule, vel Cypriane, cum apud eorum memorias offeratur Deo, qui eos , &ho mines, dc Martyres fecit, &Sanctis suis Angelis sociauit: ut ea celebritate, dc Deo vero de illorum victorijs gratias agamus , & nos ad imitationem talium c
Tonarum, atque palmarum, eodem aduocato in auxilium, ex eorum memoriae ro B nouatione adhortemur. J .
At quamuis in pnaecedenti saeculo mos fuerit in Ecesesia plures particulares sanctorum Missas etiam cum suis praeiatijs celebrari, quae hodie ab ipsis. Roma nis Pontificibus, dc sacra Rituum Congregatione expresse prohibentur nempe S. Gregorii pro vivis, & destinctis, quindecim Auxiliatorum S. Rocchi,quinquePlagarum. De Patre Aeterno, dc quascumque alias non approbatas. Hoc probabile est prouenisse cum sanctissimu Eucharistiae Sacramentum sit maximum omniu- Sacramentorum, illudqun sacra Missa coniiciatur, ac pro peccatis totius populi Deo Patri Oiseratur: lane conueniens est,ut qui omnes unum sumus in uno corrpore, quod est Ecelesia , ct de uno corpore Christi participamus; una & eadem celebrandi ratione, uniusque officij. & ritus obseruatione an hoc ineffabili, & tre.
mendo sacrificio utamur : sicut habetur in bullis Pij v. & Clementis Octaui, de quibus in Missali.
λ d litas a priscis patribus celebrari consuetas pro defunctis. Augustinus lib. V.ctu u. an . . IV1 Contes. c. ia.& i3.inquit . Uertur scriptorum preci nostriyro Monici istra eius, qἰω desideratuerat fui memoriam pomortem ad Altare cui ncillius diei praetermissioneseruierat fieri, undefiebat dispensiri victimam sanctam,qua deletum enchirographum, quod erat contrarium nobis.
Posidonius in vita D. Augustini inquit: Augustinus membris omnibus sui co Poris incolumis integro aspectu, atque auditu, nobis aditantibus, & videntibus. ac cum eo pariter orantibus obdormiuit in pace cum patribus suis, enutritus in bona senectute, & nobis coram positis pro eius corporis depositione commendando sacrificium Deo oblatum est,& lepultus est Sanctus Cyrillus Hierosolym. Cateςh. mIstag. s. inquit: Postea cum sacrisicium osserimus, facimus etiam menti nem pro d nnis snctis Patribus, ct Episcopis: denique pro omnibus oramus, qui imire nos visasuncti sunt: maximum se credentes animarum iuvamen, pro quibus offertur obsecratio fucti illius, ct tremendi, quod in Altari positum ili, scriμν. st dixi in cap. 38 de Purgatorio; quod inter viventiuin suifragia maxime sacro, Dsanctum Miis; sacrificium prosit defunctis .
At vero pro excommunicatis, aut infidelibu Mis as non esse celebrandas D. C prianus lib. I. epist.9. in bibetClero Furnensi, ne pro dormitione Victoris fiat oblatio, vel deprecatio eius nomine, eo quod antiquum Canonem violarat , &subdit: Ne e enim adsitare Dei meretur nominari in sacerdotum prece, qui ab Aiatari Sacerdotes , ct miniHros siue Levitas auocare voluit. Nec minus vita .ratione permittendum ab Ecclesia, ut pro no baptizatis cuiuslibet aetatis homini hiis offeratur sacrificium corporis, & sangui is Christi. Aug. de Anima,&eius origine lib. I. cap 9.& II. ad Renatum, di lib. 3 cap. I a.de Ani ina, & eius origine ad Vincentium Victorem.
433쪽
A Eadem cap. q. pag. I. Aitc. s. et ἀtidianam. DIctum est supra in Ecclesia fisisse celebratas Missas Quo tidianas inibus ad, inndere lubet D. Chrysost. homil. 17. in epist. ad Hebraeos his verbis: In e L M. I oblata vi hinia ad salutem sempiternampotens; quid ergo Hos nonne per utis dies osserimus 3 erimus quidem ,sed ad recordationem facientes mortis eius ὶ ο υna in haechinia. non multae r quomodo et O non multae quia et obcata es, oblata in insancta sanctorum. Hoc sacri tum exemplar s illius: id sumsimperesserimus, nec nunc quidem alium agnum, erolina alium, sed eundem ipsum proinde unum vi sacrificium hac ratione d alioquin quoniam in multis locis ossertur, mulsicinnisunt i nequaquam, sed unus in risius Ohic plenus expens ct silic plenus. Sicut enim quod ubique ossertur, unum corpus in, Onon musta corpora, ita unum furescium. Pontifex nouer ille s, qui honiam mundantem nos, obtulit, ipsam cluerimus, O nunc qua tuu oblara quidem consumi nonpotest. auod enim nos facimus in commemorationem teius quod esum vi, hoc mi arcite, ait, in meam commem n tionem. Erit praeterea hoc Missae sacrificium sempiternum. Cyprian. sem' de Coenia Domini. Perpes es ho acrificium, O semperpermanens holocauctum, ulla nem hune multitudo con timis, nulla antiquitate vetersit. Et D. Athanasus, qui floruit anno 3- 'aduersus Arrianos , inquit e In aeternum oeritii viscerdotium, quia quotidie Ossertur per mininros Dei oblatio, Chrssium ct Pontisiem habem
Quamquam tempore Antichristi cessaturum hoc sacrificium tribus annis, avi. α dimidio . Chrysostomus opere imperfecto in Matth. cap. a . homilia 49. inquit, his verbis: In dimidio hebdomadis, hoc in tribus annis, ct sex mensibus, hoe sacriscium circlianum tollendum Mab Auliebrim, confugientibus Chrimanis ante eum per Aea deserta. Ion erit qui aut Ecclesiam intret, aut Dei oblationem osserat . Et Hippolyt Episcopus. orat. de Antichristo, sic inquit. Nam lugebunt Ecclesia lu-C eram magnum, quia nee ablutio, nec Assius siet, nec cultui Deo gratus, sed Ecclesiarum ades inriar tuguri=erunt, pretiosumque corpus. Osanguis Chrini non extabit in dis-lus illis, liturgia extinguetur, psalmorum decantatis cessabit, scriptu rarum recitatio
Non solum publicas, verum &priuatas Missas fuit semper in Ecclesia celebran- λI in a. diritus. Augustinus lib. 2 a. de Ciuitate Dei cap. 8. scribit. Hesperium virum resebunitium comparassi fundum som, cubili appellatum in territorio Fussalensi, malignorum pirituum vi noxia infectatum: rogasseque presbyteros, ut aliquis illorum illo pergeret; perrexit unus, obtulit ibi sacrificium eorporis Chrini, orans Pantum po. ruit . ut inaret illa vexatio, Deoque protinus miserante esuit. Sozomenus lib. 9. cap. 8. & 9. Triparti hist. narrat Gregorium Nazianrenunta Episcopum Constantinopoli, in parvo Oratorio sacra celebrasse; cum Populus illic ad Missas congregaretur: mulierque praegnans ex porticu superiori delapsa, mortua esset, commemoratione facta, reuixerit partu seruato. Theodoretus cap. 2o. hist. Relin qui vixit anno s4 refert. Cum Maris re mita longo tempore desiderasset videre osseresspirituale, O mmeum sacrificium, rogauit in diuini doni illicfleret oblatio: ego vero iubenter parui, O ius acra vasa a femri; pro altari usu Diaconorum manibus mineum, diuinum, ctslutare obtulis erificium : ille autem omni pirituali implebatur voluptate,cte Himabatse ipsum calum videre: dicebatquese numquam tantam cepise voluptatem.
Eodem cap. 9. pag. 7 s. siti. C. s. in tugurio. Missas olim celebratas in Capellis tectis virgis, &stramine; ut legimus in Annalibus Anglorum: di tale fuit Oratorium extructum ibi a Iosepho ab Arimathia. E e e
434쪽
Eodem cap. IX. in .pag.7 . v. '- Uamquam in Sacerdote celebrante Missam, Sanctitas morum requiratur , M. inms . in hilominus D.Chrysost. a. ad Timoth. a.homil Σ inquiti Sacra tua oblutio uetvia a Petrus ,siue illam Paulus , siue cuiusuis meriti sacerdoi offerat, eadem M. quam christus ipse ridit discipulis, quamque Sacerdotes modo quorue conficiunt, nihil θα-bet ista, quam ita minus . Nam non hanc jancti cot homines , sed ipse Christus qui
illam amesacrauerat: quemadmodum enim verba, qua loquutus en, eadem Iunt. qua nunc Sacerdotes pronunciant: ita oblatio eadem M. Vnde euiuscumque meriti sit sacramentorum minister, non facit illa diuersificare, seu alterare. Sanctus Chrysostom ho m. 8. in prima ad Corinth. Idem baptisma non esset. aut corpus chriminutoblatio, qua per Sicerdotes impse inuentes administrantur: sivbique gratia meritum exquireret, quia id omne diuina virtutis est opus. Non sunt enim humanae virtutis haec opera; quae tunc in illa coena secit Christus; nunc operatur. & persicit: nos sacerdotes minii rorum ordinem tenemus, qui vero ipsa lanctificat , & transebis
stantiat principaliter ipse est Hinc D. Cyprianus lib. a. epist. 3. inquit: Utique illa Sacerdos ince Chrisi ver fungitur,qui id quod Chrssius fecit, imitatur, icrificium verum, ct plenum tune ossert in Ecclesiis Deo Patris c incipiat offerresecundum quod videat ipsum Chrisum obtuhs. Et propterea sacerdotium in malis sacerdotibus
etiam venerandum. Chrysost.homil. 3. aci Colosi. inquit : Ῥιπται Mignos Sacerdotes venerari, ac credere, Deum per ipsis operari, quamdiu sunt. Non nos contemnis, sed ipsum sacerdotium. Si quando sideris sacerdotio exurum, contemne: aeque ego tunc
praecipere potero. uousque vero in sede constituti sumus, quousquem Antiam h bemus, habemus Signitatem, O pote Hatem, licet indivisimus. Et Hieron. epist.ad Heliodorum. Absit iam igitur,ut de his quicquamsinvirum loquar, qui Apostolico pradui succedentes Christi corpus sacro ore consciavi. cap. IO. pq 77. Est. BR Eseri Epiphan. ab Aggaeo Propheta omnis primo Alleluia .suisse cantatum; ite Amen, quod fiat significat: forsan quod prophetauerit ipse Christu venturum, ut in cap.a. ibi: Es veniet desideratus cunctissentibus. Sed admodum videtur hoc difficile, cum ante illius aetatem in psalmis Dauidicis millies legamus Alleluia. Nisi die imus palmi , & Canticia ab Aggaeo primum additum Alleluiae .&post orationem quasi legitime positum Amen, quod etiam modo facit Ecel
si a. sicut faciebat olim aetate Pauli, ut constat primo Corinth. I . vers 16. auomodo dicet Amen super tuam benedictionem . Ita Sanctius Societatis IESU in Aggaeum Protegomenon a. p. Io pag. 78. Eit. A. F. Tribunali. Q vangelia ex editiori, fixoque loco a Diaconis cani solita exploratum est, C. Idque a dilatato iam pridem Ecclesiae regno celebre satis suit: siquidem ao. post Redemptoris mortem, aut 3 o. annorum curriculo doctrinam Euangelicam ubique serme auditam fuisse. Chrysost. hom. 26. in Matth. Quo spectat di illud Apostoli Pauli Rom. i. cap.8. Primum quidem gratias ago Deo meo per Iesum Chri-Hum pro omnibus vobis, quiasides vesta annuntiabitur in uniuerso mundo . Recte Io. Stephanus Duranius de Ritibus Ecclesiast.lib. a. cap. 23.a n. II. inquit. Dia eonus altiorem locum ascendit lecturus Euangelium, idque varijs rationibus. Prima vi ab omnibus audiatur iuxta illud Isaiae cap o. Super montem ascende tu, qui Euangelizas Sion, exalta in fortitudine vocem tuam. Secunda ad significandum ., quod veritas Euangelica enuntiari debet luce, palam ante oculos omnium, non in latibulis occultorum locorum,ut iaciut haeretici. Matth. cap. Io. βuod dico vobis in tenebris, dicite in lumine, O quod in aure auditis, prassicate super tecta. I ertia ad commemorationem ascensus Domini in montem, dum docebat turbas . At Amalarius liba cap. i8. inquit. Excedentior locus excellentissim am doctrinam. amctoritatemque iudicandi designat. Hune Ecclesiae morem ex ed ito legendi, ac concinendi Euangelium vetustissimum ostendit Cyprianus lib. . epist s. ibi. uid
435쪽
aliud a 2per pulpitum , id i TribunalEcclesia opistebat impori, ut loci astioris celsitat subnixtu. O plebi uniuersa pro honorisDi claritate conspicuas legat praecepta tia eli1 Domini. Ita religio iidelium olim in ritus immisit, ut Euangelio legen.cto, ac decantando, non secus ac praedicando suggestiis eminentes, perpetuos, immobiles aevo, & natura pene marmoreos, eosque non in angulis , & angusti js obscurisque adytis sed aperto. patenti, di illustri loco,&quod lio die in antiqui tibus urbis Romae, Europaeque templis integra vestigia seritat, in me dijs propemodum Ecclesijs erigerent, exornarent; siue populari coronae ad doctrinam uiueannunciantibus Deum, ne Euangelium erubescerent; siue denique ad propagati per orbem regni Dei, luminis q. fidei in medio constituti claritatem, firmitatem, maiestatem, ad quod respexisse videtur Hilarius in Commen .cap. Io. Matili. Non
segimus Dominum selitum Iusse noctibus sermocinari, O doctrinam in tenebris tra-
Ecti audimus Euangelium , ut mentem ad excelsa erigamus. Et in partibus Septemtrionalibus dum legitur Euangeliiim,omnes Laici erecti non solumitant; sed inplerisque regnis Laici manus ad capulum gladi j ponunt, tanquania parati ad defensionem Euangelij. alicubi etiam evaginatis gladijs stant procin ti, que ad finem Euangelij; ut habetur in Chronicis de Rebus Polon. Levita, seu Sacerdos lecturus Euangelium, dum transiit de parte dextera ad sinistram significatur illud quod ludaeis credere nolentibus Apostoli dixerunt: Primum oportebat vobis loqui verbum Dei, sed quia reptili His illud, ct indignos vos exhibui iis. ecce conuertimur ad gentes. Aduersus gentilitatem ergo, in qua frigus infidelitatis diu regnauit, tanquam in plaga Septemtrionali, adhuc praedicatur Euangelium, donec introeat plenitudo gentium ;& tandem sub Enoch, & Elia ad fidem veniant reliquiae Iudaeorum: & hoc significatur, cum Sacerdos ob complenda Missae Sacramenta ad dexteram partem reuertitur. Post Euangelium profitetur Ecclesia fidem suam , cantando Symbolum Apostolicum, ut ostendat
quantum profecerit per Euangelium . Iuo Carnoten. setin. de Conuenient. vet.&nou. Testam. Eodem cap. Io. pag. 79. Eit. D. s. Successu temporis.
SEd aduerte, ut optime probat Reu. P. Inchofer in suis Annalibus Ungliariae
anno io I . Quod Romae etiam ab initio Symbolum dici consueuerat : sed postea cessauit recitari, ex quo tempore Latini addiderunt particulam, Filioque a Niceno Concilio non expressam. Vnde id miratus Carolus Magnus Imp. obtunuit a Benedicto Romano Pont. potius, ut iterum Symbolum caneretur in Missa, quam de nouo ilud induceretur .
ET circa eleuation em, de ostensionem sanctissimae Eucharistiae ab ipsis Ecclesiae
incunabulis, post consecrationem Eucharistiam in altum tollere, & populo otiendere consuetam, probat Dionγsus de Ecclesiast. Hierarch. cap. 3. his verbis : Pontifex cum diuina munera laude prosequuturfuerit: sacratissima, orauns sis a metseria conficit , O quae ante laudauerat venerandis operiasignis, atque abdita, in conspectum agit, diuinaque munera reuerenter ostendens, ad sacram illorum com munionem, O ipse conuertitur. &c. & S. Baslius lib. de Spiritu sancto cap. 27. Imuocationis verba, cum ostenditur Panis Eucharistiae , O poculam benedimonis, quis Sanctorum nobis scripto reliquit Sanctus Germanus in Theoria rerum Ecclesiast. inquit: filatio in altum sacrosancti Corporis Christi repraesentat Crucis elationem, O mortem in ea. O ipsam Resurremonem . Eleuationis vero , re ostentionis Panis, & Calicis variar asseruntur rationes a Duranio in Rationali, &alijs. Potit Iime vero adorationis causa ostenditur. S. Chrysost. homil ao in priorem ad Corinth. Hoc Corpus in Praesepi reueriti sunt Mugi. ct Barbari longo itinere confecto cum timore , ct tremore plurimo ador terunt. Imitemur igitur Ialtem nos Barbaros, qui caelorum ciues sumus . Tu non in praesepi, 'd
436쪽
in Astarte non mulierem, quae in ulnis teneat, sed Sacerdotem prasin tem, G. de AS. August. in psal. 98. inquit: Nemo autem carnem illam manducat es ritis adari uerit: inuentum es quemadmodum adoretur tale scabellum Domini: c, nonsoliam peracemus adorando sed precemus non adoranda . Amplius adoratam fuisse Eucharistiam extra usum,dc a non communicantibus . Chrysost. homil. . de In comprehen lib. Dei nati ait: Cin homines tremore agitator, o furore accitos teterrimo, adduci temporeisio , ct capita inclisare iubet Diaconus. Plura de adoratione huc harisii aerea fert Alserus lib. I. cap. 3.7. Io. & Ia. 6 lib.a. cap. I. cum alijs. Porro nedum limmines.sed & Angelos adorare Eucharistiam. Chrysost. lib 3. de Incomprehensi, Dei nat circa finem inquit: Tempore illo non solum homines clamorem illam Hrriabilem reddunt; Metiam Angeli Domino genu fiunt , O Archangeli rogant, habent sibi id tempus idoneum, habent sacram illam oblationem, G.
Praeterea cum ostendebatur Eucharis ita, veteres manus attollere consueuerant. Tertuli. de Spectaculis cap. 23. ait: Illas manus, quas ad Dominum extuleris,
postmodum laudando Ubionem fatigare Solebant etiam dum Eucharistia oliendebatur, caput inclinare nudo vertice, genua flectere . 8c similia.ut tradit Brutius B de caeremoni j s lib. a cap. 4 o. dc hoc decernit etiam Honorius Tertius in cap. s nὰ de Celebr. Mils.ibi: Et cum in celebratione Misarum eleuatur H ita salutaris,se reuerenter inclinet. Solet etiam pulsari campana. quod recens non est. Iuo Car. noten. epist. I 67. cum id denotet, ut illa sis utaris Hostia pro nobis semel in ara Crucis oblata. per noui sacerdoti j ministros quotidie consecretur in Altari quod etiam statuisse Gregorium Nonum anno ia o. refert Nauclerus Generat. a. ecde tali Ritu etiam in Annalibus Ecelesia it anno rao 3. num. a. Raynaldo auis
Quaeritur inter Theologos, num peccator conspiciendo sacrosanctam Eucharistiani. peccet . sicut peccat sumendo indigne ante expiationem peccatorum .ec respondetur, nu Ili esse vetitum sacrola notam Eucharistiam intueri adorati pis ergo: ut lare Alexandr. de Alex. parte quaest. Sa. metr. 6. quem caeteri se
P R opter schisma e medio tollendum, di propter pacem Christi fidelibus a
Deo impetratam, ad halic usque diem remansit Ritus dicendi. Dos vobis hacem in tertio Agnus Dei, dum celebratur Misiae Baslica vero Lateranensis tanquam antiquior. dc quatentis aliarum Ecclesiarum primogenita, nunquam in Agnus Dei dicit. Dona nobis pacem, sicuti nec Chorus, sed tribus vicibus uni sommiter dicit: Miserere nobis, ad antiquitatem illam conseruandam qua uis alia opianione praetermissa. Hoc igitur ab omnibus eiusdem Basilicae Sacerdotibus ob. seruatit r. Quando autem in eadem Basilica cora summo Pontifice dc S. R. f. Cardinalibus Misssa solemniter cantatur, tertia vice tam a celebrante, quam a schola Cantorum, qui Cappellae Pontificiae deseruiunt, dicitur: Dona nobis pacem. De hoc Ritu in celebranda Missa obseruato, deinde mutato, Innocentius III. lib. 6. Mys eradisi e cap. . ante annos quadringentos,& quadragintasex metanit in haec verba : Porro secundum consuetudinem antiquam Fhola cantorum, qMam arihuc ipsi consistiant. -- pluribus obseruatur Ecclesi s , ut in Lateranensi, nul tenm variatur; sed tribus vicibus uniformiter dicitur, Agis imi, qui tollis peccata mundi. D miserere nobis: propter tria genera peccatorum. qua petimus nobis remittiaco rationis, Acutionis. O araonis. dc in fra: Pinmodo autem multis, O visos aduersita tibus, O horroribus Ecclesiae in uentibus coepti ad Dominum clamare de tribulatione, Dona nobis Pacem. Hanc Innocentii sententiam recitat etiam Guillelmus Durandus in Rationali de Divin. ossi c. lib. . cap. as. nulla tamen facta de Innocentio menti ne . Stephanus autem Duranius lib. 3. cap. ς 3. de R itibus Eccles sub Innocentii nomine. inertin medium eandem sententiam.cui assentiendum Omnino censetur. qualibet alia consideratione, aut opinione a nobis praetermissa'.
437쪽
EX alta profundaque sapientia pronunciat S August. lib. I q. contra Faustum
cap. II. In nullum nomen rellionis,seu verum, si apum coagulari homines se,uisi aliquosignaculorum, Velsacramentorum vis bilium consertio colligantur. Hanc consuetudinem populi omnes non a Philosophis traditam acceperunt, sed cum Rin M, eram vita, &spiritu haustam legibus suis expresserunt. Hanc non ratio docuit, sed n tura rationem praeuenit. Inde velut e perenni sonte dimanarunt ritus, Caeremoniae. nam . mysteriaque omnia, quibus religio omnis ethnica temperata est. Neque en in
religione ulla homines inter se deuinciri possunt, nisi sacramentis, di symbolis quibusdam initiati a prophanis distinguantur. Nec ulla natio est tanta barbarie di immanitate ei serata . quae moribus suis hoc ipsum non profiteatur . Quemadmodum enim qui militiae nomen dederunt, cingulo, baltheo, tesserisque quibusdam insigniuntur, queis ut socij, oc commilitones ab hostibus, aut exploratoribus
sese discernunt; ita qui Deo nomen dederunt ,l mysterijs & signis quibusdania,
quae sint reciprocae communionis pignora, & mutuae beneuolentiae monumenta cum Deo.& inter sese religari & veluti coagulari necesse est. Praeterea non secus , ac milites perduellionis aliusve criminis rei, cinguli, chlamydis, caeterorumque militantium insignium detractione exauctorabanturuic qui scelerum grati issimorum conscij erant , apud omnes gentes a sacris procul abigebantur, ne eorum contagione polluerentur. Neque a sacris modo, verum aliquando ab omni promano commercio; ita ut cum caeteris hominibus, sub eodem tecto, & in eadem mensa vivere prohiberentur, ut loquitur Synesius epist. s8. Hanc communionis sinceritatem, ut caeteros populos praeteream,rigide obteruarunt Druides, ut auctor est Caesar lib. 6. de Bello Gallico. Si quis avtpriuatus, aut populus eorum decre to non Lictit, sacri ijs interdicunt: haec poena apud eos est gratissima. βuibus ita es interdictum, numero impiorum,in sceleratorum habentur,ab νι omnes dpetant, ad tum earum ,sermonemque defugiunt, ne quidex contagione incommodi accipiant: n que sepetentibus ius redditur, neque honos ullus communicatur. Hinc superstitiosae apud Gentes scelerum expiationes, sebruationes . lustrationes, quarum caeremoniarum minutias Antiquarii solicite persequuntur. Quaedam vero erant crimina, quorum scelus tam erat immane, ut ex eorum sententia nullis piaculis expiari, aut elui posset. Itaque qui horum conscientia tenebantur, inexorabili anathemate perculsi, perpetuaeque execrationi devoti, a mysterijs
gentium procul semper exulabant. quod Plato in Phaedro, &in Gorgia, Plato- , τ' rnici, di alis tradiderunt. Peccata enim, ut loquitur Plutarchus in quaest. Roman. πιε pME: in mortalia, & venialia; seu potius in placabilia, & implacabilia diuidebant: posterioribus sacrorum communio numquam restituebatur ; prioribus vero post sacrificia , libamenta, lustrationesque, excommunicatione soluta. ad mysteria aditus patebat. Eiusmodi erat olim apud nonnullos Christianos peccatorum di crimen: quibusdam enim ut lapsis, homicidis. & moechis; neque in fine ut Can hnes Elebritani loquuntuo communio praestabatur; sed excommunicatione laxa- tio uruata,quae ex praecepto Ec cle liae numquam fuit perpetua perpetuae etiam erant ad- 'disii poenitentiae, ut erudite Albas pinus Aurelianensis Antistes Obseruat. lib. a. caeteris pro prudentia, ct clementia Episcoporum iuxta Canones varie dispensa ta poenitentia, venia tandem indulgebatur. Uerum in superstitionibus mutuam communionem, quam adumbrarunt Ethnici eam in Mysterijs expresseriit Christiani. Hinc Christianorum nomen Antiochiae primo impositum. Ati. II. 26. Genebrari in Petro. Baron. ann. 43 num. Io. &seq. Idque ad distinguendos fideles ab Ethnicis, qui magno cum concursu ad fide accedebant. Quemadmodum & Catholicorum appellatio inuenta est, ut veri Christiani a falsis distinguerentur, hoc est ab Haereticis: & quidem iam inde ab Apostolorum temporibus, quod ipse nonus Symboli Apostolici articulus planum facit. Baron. ann. 3. num. 17. Franciscus Turrianus, dum Antiocheni Apostol rum Concilij Canones refert, hunc primo loco statuit: Ut credentes in Dominum IESUM, quos illius temporis homines vocabant Gahlaos. Christam deinceps voca
438쪽
rensur. Turrian. lib. primo pro Canonibus Apost cap. 2ς. initio. Praeterea huius mutuae communionis essicaciam relative ad communicati nem corporis Christi totam ijdem fideles repetebant. Eucharistia igitur omnis communionis Christianae sons est, a quo omnium communionum genera veluti
rivuli scaturiunt, de qua sanctus Dionysius, inquit: Arcanae deificationis mysterium initiatur. Opersicitur. Et in Eucharistia incipit, & in Eucharistiam desinit
omnis Christianorum communio, dc fraternitas.
Duplex autem est Christianorum circa Eucharistiam affectio, seu relatio; una in corpus Christi conficiendum, altera ad corpus Christi suscipiendum: illa actu ua, haec passiua : illa potestatis est, haec amoris; illa persectis conuenit, haec perficiendis Hinc Christianae communionis unitas duplex exoritur , Christian rum Communio Laica una, Eccletiastica altera. Laica qua populus mutuo de secum. dc cum Ecclesiasticis, ut perficiatur communicat: cuius communicationis terminus, Vconstimationis ius est percipienda: Eucharistiae, caetera omnia in hunc scopuin . ut media in finem supremum destia nantur. Ecclesiastica vero Laicam supponit, seu potius, ut superioris ordinis, Laicae dignitatem eminenter Continet. Ecclesiastica igitur Communio ea est, quam Ecclesiastici in sacrificii ministerio, de inter se exercent. Huius distinctionis creberrimus est usus apud Antiquos: ut in Concit. Ephescap. primo habetur. Si quis Metropulitanus, dcc. Omui Ecus assica communione abhinc iam a S nodo eiectus, ct ad nullum incium exercendum idoneus Depositi nem Antiocheni Patriarchae ijsdem verbis enunciat idem Concilium in exemplo relat ad Imper. Mi sta Concit parte a inter Epist. Cathol. Illum Apostolici Conciliabuli a florem reliquor, qui cum eo funt ab omni Ecclisiastica communione alienos e se censuit. Omnemque Sacerdotalem functionem ibis ademit Hinc aduerte iniquo porro consistat haec Ecclesiastica Communio . 'Hanc Communionem in annum suspendit Concit. Aurel. S capit. I . auia patuerit Discopum ipsum contra iustitiam fatigatum , is qui cum init sua interpellatisnepidfuit, annispatio a communione Ecclesia ii suspendatur Expressius proponitur haec distinctio, cum utriusque Commuinionis mentio habetur. dc Clericus ab Ecclesiastica eiectus ad Laicam damnatur, ut explicat Optat. Mileuit. lib. . de quodam Macario, cui Episcopi munera attributa non fuisse ite de monilias: Nec scopus fuit, nec in osscio Episcopali versatus es, nec manti vi alicui imossit, nee sacris citim obtulit: Unde cum con tet eum alienum fui ab Episcoporum actibus. nullus Episcopus ab eo, qui cum Epycopis non obtulit, videtur se alienus. Re ut ut dicatur et sm, ocim populo commtinicasse. Nec dissentit Basil.
ad Amph loc .cap. 3. dc 3 a. Diaconus post Dia uaria ornicatus, a Diaconatu quiadem elysiuar, in Laicorum autem locum extriasius, a communione non arcebitur. Siricius ad Episc. Tarracon. cap ii 2:ι uissiuὸ Clericus, aut Hiduam, aut ceriasi Gndam ciniugem duxerit, omisi Ecclesiasticae dignitatis priuilegio mox nudetur, Laica tantam sibi Communione concesia . Tanta igitur est Laicae Communionis ab Ecclesiastica differentia, ut Laicunia esse. dcesie extra Ecclesiam paria sint. Teste sancto Basilio ad Amphiloc. cap. ss. Quinq. aute su nigradus huius Laicae Communionis, nempe fletus, auditio, substratio, consistentia, dc quae dicitur Communicatio; inde in Conciliis , de antiquissimis auctoribus frequenter commemorantur sentes, audientes, substrati qui proprie sunt poenitentes consistentes, seu precibus communicantes, de Fideles. Hoc est. Consistentia qua Peccator ab Eucharistiae Communione remouetur; substratio qua non tantum a Communione Eucharistiae, sed etiam a conspectu , omnique sacrificio. dc precum Liturgi carum praesentia, &consortio arcetur. Auditio. qua non tantum ii iis priuile js, sed etiam omni manuum tinpositione, dc expiat ria deprecatione, de benedictione multatur. Fletus, quo prae ter hyc omnia extra Eccl. eliminatur. Qui vero extra fletum vagantur, sulgure excom. maxime abEcci fugati, dc eiurati, no secus, acEthnici, dc publicani nullo cit ea vinculo conectutu
439쪽
A Communionis autem Eccesiasticae octo sunt gradus, Osti uiorum, Lectorum,
Exorcistarum, Acolythorum, Subdiaconorum, Diaconorum, Presbyterorum, &Episcoporum. Qui supra Discopos constituti sunt Metropolim:. Primates, Patriarchae, Pontifices; dignitates lunt, quae potestatem non habent ampliorem ordinis, sed tantum iurii dictionis. Quo respexit Optatus lib. I. cum Diaconos iu tertio, Presbteros infecundosacerdotio constitutosAEpiscopos vero omnium dixit aprices , ct Principes. De quibus vide Morinum Exercitat. Ecclesiast. lib. secundo
Dictum est supra, ut sit duplex relatio Clericorum ad Sacramentum Euchamstiae; ad illud conficiendum, & ad illud suscipiendum: utriusque igitur respectu puniri possun t, vel ad tempus, vel in perpetuum, si illud suspensio dicitur: si hoc
Depositio, seu excommunicatio nuncupatur. Suspensionis nomine utitur Concit. Aurel. s. can. I . Memorata perfna ab
honore, vel in is fusiepto, iuxta arbitrium sui Pontificis suspendantur. & can. 17. a communione Eccle Aesica siilpendatur. Et prioribus saeculis abstentum, abstinerido dicebant, ut nos dicimus suspensum, oc suspendi, ut late Morinus adductus capit. a. α 3. Quid vero sit Depositio, definit Canon. Apost. i s.clericus qui atres DG
scopisententiam in altera pararia mam eum non amplius celebrare iubemus, maxim se eum adhortante Episcopo, ut rediret, non paruit: is tamen ut Laicus communicet.
Nihil igitur aliud est Depositio, quam a saero ministerio perpetua cessatio , &Clerici in ordinem. & Communionem Laicorum relegatio. Qui hoc fulmine tacti
sunt, vocat communicatos, Nico a synodus I. Can. s. & I6. sunt enim excommunicati a Communione sacerdotali . Haec Laicorum relegatio excommunicationem minorem . seu poenitentia: classes nonnunquam significat, ut in Concit Chalcedonen, cap. 3. & clare S. B
si lius ad Amphiloch.cap s6.s7. &seqq. Qui onte interficit , Opostea poeniten
ita ductus est, viginti annis Sacramento non communicabit. Viginti autem anni sic is eo dispensabuntur: debet quatuor annis dedere, I ans extra fores Oratori' , O Meles ingredientes rogant,ut pro eo precentur, suam iniquitatm pronuntiani. Pos quatuor annos inter auditores recipietur. O quinque annis cum ipsis en edietur e septem autem annis cum dis, qui in substratione orant, egredies..is quatuor annis solum nubit cum fidelibus, sed non erit oblationis particeps . His autem expletis erit Sacramentorum particep1. Praedicti poenitentiae gradus, qui a Canonibus definiuntur, aliquando Episcoporum prudentiae creduntur ; re testatur D. Basilius eodem in loco c. g4. Est autem tua prudentia pro circumsantia proprietate poenas intendere, vel remittere. Saepe denique excommunicationem maximam significat, atque ab omni fidelium commercio repulsam. vi in Constitui. Apostol. can. Io. Si quis excommunia eato , vel in domo una precatus fuerit, is segregetur. Quid autem sit Clericum Communione Lalea frui: Innocentius Primus epusiola aa cap inquit: NMI aelex es Ecclesiae, venientibus ab Haereticis, per manus impositionem Laicam tantum tribuere Comm*nionem, nee ex his aliquem in Cleric tus honorem, velexiguum subrogare. Dice enim communicare est . idem quod Ecclesiastice non communicare. ossicijsque Ecclesiasticis non defungi: & de his D Albaspinus obseru a L Ecclesiast. lib. I. capitulo. 4. Morinus Exercitat. lib. 2. ca pitulo 9.
440쪽
De Patriarcharum , & primatum origine , ac etiam de Ecclesiastica in orbe i
diuisione. MDIximus habuisse Ecclesiam distinctos ordines Episcopatus in varias sedes
iurisdictionales iuris positivi, nempe Archiepiscopum, Primatem, Patria citain , dc summum Romanum Pont. Circa quae supponendum, dc altius animo repetendum, Ecclesiasticorum ordinum compages , quibus inter se connectuntur, dc inferiores a superioribus pendent: de quibus sanimis Leo epistola 8 ad Anastas Thessalonic. Magna dispstione prouisum esse, ne omnes Abi omnia vindicariat, sed essent insingulis Provinci' singuli, suorum inter fratres haberetur prima sententia. O rursus quidem in maioribus ν bibus consituri, flicitudine Viperem ampliorem per quos arvnam Petri sedem uniuersalis Ecclesiae cura consueret O nihil usue a suo capite dissideret. Loquitur enim ibi de Archiepiscopis, dc Primatibus, seu Patriarchis ad unum Romanum Pontificem subordinatis. Tunc etenim me hia aptis commissuris capiti suo adlinrent , quando vitales influxus caput co tori tuo infundit; dc pariter capiti corpus obsequium sponte refundit De hac cerdotali unitate loquitur sanctus Cyprianus episto sue. his verbis: Fons, ct origo , a qua vari , ct multiplices Antisti tum ordines haruriant, O multiplicantur: centrum, a quo configuinitatis Catholica lineae , per quasvis Orbis partes ducuntur: sol denique, a quo omnium dignitatum Ecclesiasicarum radi promicant, Pontifex es Romanus. ab ipse ut si cra illa vitai e sicatur, O protenditur , Ac in ipsium replicatur, ct colhgirine Fraternitatis, O communionis lineae omnes redactinrtir , diavitatumque omnium radj νs fiuntur; ut ab unitate multiphcitas exorta in unis tem indui ad sinat. Quod etiam docet sani tus Leo epistola 89. ad F piscopos Vien ne n ses Religionis enim Sacramentum ita Dominus ad omnium Apostolorum Umetum pertinere voluit, ut in Beatissimo Petro Apostolorum omulum summν priscis liter collocaret; ut ab ipse quasi quodam capite dona sya velut in corpus omne dissunderet; ut exsortem se Gierj intel iter et se diuini, qui ausussufiet a Petri seliditate
recedere Hunc enim in consertium induiduae unitatis asumptum , id quod ipse erat, voluit ominari,dicendo , Tu es Petrus. dcc. Vt aeterni tempti aedificatio mirabili munere Iratiae Dei in Petri Editate consentiret. Unde qui capitis unioni non adlinet, elusque unitati mente saltem, Ac voto non inseritur, frustra fidem, frustra spei , dccharitatem sibi vendicet, si ultra Sacramenta, templumque Domini ostentet. ut praeclare Optatus Meleuitanus inquit: Negare non potes, fire te in Urbe Roma Petro primum Cathedram Epipopalem es couatam , in qua sederit omnium Aposto-dorum Caput Petrus, dcc. In qua una Cathedra unitas ab omnibus servaretur, ne e
uri soliolisingulus sibi qui ue defenderent, ut iam Misematicus , ct peccator esset,
qui cintra Duarem Cathedram aliam collocaret. Porro compages quibus Ecclesia cum capite suo connectitur , vincula, quibus membra Christi Pontifex moderatur, dc inter se, dc secum constringit, quatuor sunt Episcopalis iurisdictionis ordines Episcoporuin, Metropolitarum , seu A chiepii coporum, Primatum, dc Patriarcharum. His administris sacra Ecclesiae unitas Becundatur , dc veluti obstetricibus filiorum multitudinem infinitam Christo educat: neque ista variarum dignitatum multitudo unitatem Ecclesiasticam perimit, imo supponit: nam ut demonstrat D. Dionys cap. i 3. de Divin. no- min.Omnis multitudo unius Hi princeps ideo D. Thomas parte prima, quaest. 3o. arti 3. ad tertium . Vnum non est remoti m multitudinis. sed diuisionis : multitudo autem non remouet unitatem, sed removet Husonem circa unumquodque eorum, ex quibus constat multitudo. Nemo igitur mentis compos sacros Ane stilum ordines e medio tollet: ordinum vero Ecclesiasticorum varietas, dc sub unoquoque ordine numerus sere innumerus istam unitatem non lacerat, sed confirmat: nemo nisi