장음표시 사용
451쪽
I Ixi de Horri Canonicis. Quibita adde anno 1oρ6. suisse Institutas Πόras L 'B. . V. Mariae in Concilio Clara montano, praesente Urbano Papa Secu fido e elebrato . Genebr. tom. I .in psalm, post epistolam ad Lectorem: &in Chronic. See. 1 r. in Urbano Secundo, Gaulterius in Chronographia status Eeclesiae issi se
H Ane solemnitatem ab initio Ecclesiae succrescentis passim mos obtinuit, ut Epiphaniorum, seu Theophantoriim, alijsque vocabulis ad Eulicandum diei mysterium spectantibus insigniretur . Magnam vero: huliis diei religionem . '' 'etiam vigilia eidem ab antiquo constituta declarat, de qua ordo Romanus,Gregorius Turonen. de Gastis Francor. lib. I o cap. 31. in Perpetuo Episcopo, quem inter alias vigilias hane introduxisse memorat: suibus addi possunt Breuiarium.& Calendarium Graecum; et si eam nolent non sub appellatione vigiliae, sed Expectationis luminum , seu Illuminationis, a Baptismo Christi, quemadmodum traditur hoc die peracto; unde religiose antiquitus etiam, Dies Baptismi appellari solitus est, Graecis risum Luminum. Latinis veroEpiphania Domini, idest manis e statio, vel apparitio Domini: dicitur ab Alcvino cum pluribus alijs , &Menol gio Theophania, quia plura mysteria in hoc uno die repraesentantur. Denique alij eam nominant Diem secundum Natalis Domini; quemadmodum inquit ordo Romanus: Secunda vatiuitat Christi tot illus irata mseri'. honoratior ἀι quam prima: tune tantummodo natuι est, ct Arietur Pamres assatus est. Hodie vero a Magis, cum muneribus adoreatus: hodie cum in Iordanicis aquis tingeretur, filius duinus a Pa traea meatus de Caelo, O Spiritur sanctus in specu Columbas, per eum visis est; necnon pre baptissmi sacramentum caput Dracoris eri contritumis hodie ex aqua vivum fi ctum es, eidemque caelem: ous Ecclesia coui uncta est. In re o quinque millia hominum ab eo resectasunt O ideo manifestatio interpretatur, quia in his manifesaresa hominibus dignatus est. Praeterea in Ae Ipto hac eadem die celebrari consueus at Natillitas prima Christi, refert Canian. Coli adro. Isidor. lib. D. de Ecclesofficap. 26. in hunc usque diem prorogata, siue errore, siue industria a quibusdam, ab hoc die principium anni duceretur; de proinde congruum fuit praecipuam hane
Rectissimὰ utique Sancta Mater scelesia haec tria bac eadem die memorat; nempe Adorationem Gentium, Manifestationem in Baptismo, Miraculi exhibutionem in Cana; non quidem attentis temporibus, quibus singula contigerunt, sed consideratis rationibus, quod his maxime tribus diuinitas Seruatoris uniuem lso orbi manifestata est. Eadem religione ducti Aegyptij hoc ipso die, ut diximus,
ct Natiuitatem ex utero celebrarunt, di Africani miraculum quinque panumta, quod haec quoque maxime facerent ad contestandam diuinitatem; nulla habita ratione dierum, quibus acciderunt.
Diximus supra hunc festum Illuminationis vocari consueuisse, nempe a Baptismo : ac praesertim apud Patres Graecos baptismus Illuminatio, seu Illustratio plerumque appellatur, idque praeter alios Dion=s. Areop de Eccles Hierarch. c. a. tracto videlicet nomine ex Apost. ad Hebr cap.6. &ro. semel nimirum illumia 'natos, & prolapsos impossibile esse renouari ad poenitentiam. Fuisse autem at quando usum hoc die baptizandi in quibusdam Ecclesijs, ex Damasceno, victore Vticensi lib.a. Persequuti Uandal. nempe ex commemoratione eiusdem diei. quod Christus ad Ioannem baptizandus accesserit; ac etiam ut sciamus nullum . Iule Sacramento administrando diem si tes poscat non esse idoneum: Christo semper praebente virtutem, & religionem fidelium approbante. Extitisse tamen eo tempore Canones seuere prohibentes baptismum in praedicto Epiphaniae die certe Siricius Papa ad Himmerium Tarraconensem scriberis arguit contra biptizantes in die Natiuitatis Domini,&Epiphaniae alijsque sectis. inquit: Emendandam comemorem non ratione auctoritatis alicuius,se Vola temeri-rute promptam . Leo epist. ad Episc. Siciliae, ut refertur in decreto Can. Non Ggg a rD
452쪽
ratione. Can. Duo temporae Can. si quis autem Epiph niae. De Consecrati dist. . A ubi habetur non nisi Pascha, ct Pentecosten legitima Baptisuri tempora: idquo ex mysterio Resurrectionis Christi, & Aduentvs Spiritus sancti, & instituto Plincipis Apostolorum; refellitque eos, qui in Epiphanijs baptizandum contende-hanti quod hoc die Christus Dominus ad baptismum Ioanni accessisset. Idem Episcopos Siciliae repreMdit tanquam Apostolicae sanctioni aduersantes, quod eo die baptizarent, & in posterum anathemate cauita neque id solum, sed inuehi tur in Campaniae, Samnii , & Piceni Episcopo, quod praeter hunc diem alijs se stis solemnibus gentiles expiarint Ex quibus efficitur non apud Graecos dumt1xat , sed apud Latinos quoque passim eum usum viguisse . Contra quem tante iacit etiam Constitutio Apostolica, quae Baptismum in solo Paschate, di Pent
coste, sicut Apostolorum tempore coepit, celebrandum perhibet: idemque e presse instinuant Tertull. de Baptism. caps. Basil lib.de Exhori. ad Baptism. Ambros de Helia.& Ieiun. cap. Io.&lib.de Pasch. cap. s. Nyssenus epist.can. ad sanctum Latoium . praeterea Concilium Gerunden. de q*o in Can. de Catechume, ni f. de Consec. dist. . Baptismum Paschalem miraculo etiam comprobatum ha- -γhemus ex ep. Paschasiij Lilybaei ad Leonem Post.& Io. Moscho in Pratocap.ai . Quod in Castello Celebratis in Lycia Baptisterium in Paschate Resurrectionis ex se continuo impleretur, & aqua illa duraret usque ad Pentecosten, di transacta Pentecosten evanesceret.
Porro consuetudo ita paulatim desiit;seruata namque est ad tempus dumtaxat in Paschate, primum in Thessalia, deinde in alijs locis lensim euanuit: & quidem in Occidente post tempora Caroli Magni, & tiliorum eius, vix alicubi videtur tenuisse; it de suo tempore Theophylaci .ad cap. Io. Lucae qui vixit anno IOTI . quotidiani baptismatis usus iam pridem suerat introductus. Causa mutationis ex Basilio in lib. Exhori. ad baptis m. fuit commune vitae periculum, di quia multi
absque baptisinate prae moriebantur, ex Socrat. lib i. hist. capit. 2 I. Nicephor. lib. I hist. cap. 3 . Ruperti Abb. lib. . de Divin. ossicie apit 18. Nam quamuis grauiter infirmi, aut alia urgente necessitate coacti quocunque tempore pollent baptizari, ut incan .de Catech. ean .si qui can. Venerab. can. baptizandi; permulti ctamen,& peris pe moriebatur,aut casu, aut occidione.&improuiso decedebat. Ac etiam non pauci haena laxabant peceadi licetiae, steti certa remimone quan d usque Vel sero ad baptismum accessissent, ut videtur insinuare Basilius loco
citi Denique imminuenda fuit Diaboli potestas, quae multum praeualebat aue se eos, quos innocentia nondum caelo dignos effecisset, sed irae DeioPn Oxios
solemnis hic dies etiam tempore Augusti Caesaris habitus est, quando ventur
victor ab Oriem Solemnis hic dies etiam tempore Augusti Caelaris naoi u eis, Hu i
proxime Christi regno, hoc ipso die. tametsi imprudens Augustu , n ' probatus est, ut ex P. Orosio lib. 6. hist. cap. ao. his verbis re rediet 8. idus Ianuar. Hrbem triplici triumpho ingress es: actum p 'r up ta sopitii omnibus. jtist. Milis ciuilibus clausit, Hac die primu AH salum μή eu. auod tamen cuncti, antea inuiolatum,ct huc usque careris inaligi minis, tantum orbis liciiὸ Osurpatum, apicem declarat Imperi1 : atqM e eqssce summa rerum ac pote Hatum peris maum caepit se, O mast, quod Ur G si
cuηt. Porro autem hune es eundem diam, id ι8. idus Ianuar. quem nol Pp - iam, hoc es apparisionem, μου manis titionem Dominici Sacramenti O 1 Ftthst : Hoc autem Aure commmorare ideo par fuit, ut per omnia venturi si gratia praeparatum Caesaris Imperium comprobetur . Nam cum prim m σφρ Jre Avuculo suo interfecto. ex Apolonia rediens Hrbem ingredere ur, hora circi ertiar repente liquido ac puro sereno, cisculus adspeciem cael iis aram, orbem D u abjt: quasi um eum acpotissimum in hoc m do, solamque clarisimum in orbem Iirarer, cuius tempore venturus esset, qui ipsum sole lus, mundumque totum σδε
cissit, ct regeret. Haec Orosius. .....
CMIerum a primis Ecclesiae teporibus, tanta Christianorum religione obtrito lita est huius diei solemnitas, ut qui eam debite non coluisset, notam suspectae R dei
453쪽
Λ dei non eoderet. Quoci ea ut eam Iulianus Aposlata declinaret. laquit Ammia nus lib. I. A Here cultui rimano gebat, a quo iam pridem occulte disciverat
arcanorum particibuspaucis etrusi cina et gariisque intolμoct caeteris, quae Deorum semperfecere custore r. civi hac interim celare'tur,feriarum die, quem celebrantes, rense Ianuario Christiani Epiphania dictitant, progressus in eorum Ecclesiam, solemniter numine orato disces i. Sed meliores Iuliano Principes Ualentinianus, Theo- s. rivi, dosius, Arcadius, , parem diei Paschalis, Natalis Domini, re Epiphaniorum solemnitatem existimantes,ita hunc diem seriatum esse iusserunt, ut septenos etiam
dies, qui praecedunt, & septenos, qui subsequuntur, sine strepitu sori voluerint obseruari, de quod contra hoc factum fuisset. modis omnibus irritatiuta l. omnes dies Cod. de Perijs. Denique Alexandrinis primum peculiari quadam celebritate fuit hic dies sinis Ipularis, ac deinde Romanae, dc totius Orbis Christiani Ecclesiis insignis; quod hoc die Pontifices Alexandrini , postquam ex instituto Romanum Pontificem monuissent, ad omnes Ecclesias, ec Monasteria Aegypti, ipsi quidem dirigebant D suas,sed Romanus Pont. ad uniuersas per orbem Ecclesias destinabat epistolas . quibus & de initio Quadragesimae, & de die Paschatis cuncti monerentur. Factuid, ne Christiani cum Iudaeis celebrando coinciderent, semperque dies Paschae diem Dominicum vendicaret; quod tempus legitimum cum non nisi vel Meth do Astronomica, quae diem aequinoctij, Lunamque decimamquartam ostendat; vel Cyclica, quae videlicet beneficio Lunaris Cycli aetatem Lunae praefigere possint: idcirco Nicenum Concilium . sancita pro Paschate die Dominica Metho dum Cyclicam proponi voluit. Quam quia Alexandrini prae caeteris Matheseos periti iam antea excogitarant, & ab ingenio Theophili in arte versatissimi,
tum commendabant, non solum communi consensu suit approbata; verum etiam Alexandrinis praerogatiuae loco datum, utipsi in posterum eiusmodi Cyclos conficerent, atque ad Romanum Pontificem transmitterent. qui deinde singularum Prouinciarum Primatibus , & Metropolitanis, eum auctoritate id ipsum indicaret: iuxta relata in Concilijs Carthaginensi quarto. &Braccharensi secundo Vt C resertur in decreto can. Placuit ut dies. & can. Placuit ut postquam de Conse- erat. dist. 3. Hinc interdum euenit, ut Metropolitani non percepta sententia in denunciando die Paschatis aberrarent, donec monerentur, expectandum a Romano Pont. q uid seruandum esset. Idque miraculo confirmatur ex Paschasio Lilybaeo in epist. ad Leonem Papam, ubi refert, errore inter Occidentales orto de
die celebrationis Paschae, monet in Ecclesia quadam ad Meltinas Baptisteriunia nocte Paschali repleri, & baptietatis, si qui essent baptizandi, iterum delabi solitum ; illo anno nimirum 4I . officium negasse, quod perperam auspicati sui Dsent diem Paschae ad 8. Kalen. Aprilis: iterum vero ad Io. Kal. Maij. qui legitimus dies erat, ad genium redijsse, dc stupefactos erroris admonuisse . Erra tum vero tum in Ecclesia occidentalium suisse putant,ut Sigebertus notat,quod vitimo Cycli decem nouennalis anno pro embolismo communem accepissent, quod
contigit pnedicto anno I Vt aduertit Marius lib. I I. Chron. aa hunc annum Zoetimo Ponti & Honorio Imperante in Occidente. Durauit porro ea consuetudo, mansitque honos condendi Cycli apudAlexan- -- drinos, quousque tandem Orientales varijs inter se confli elati dissidijs.ab Ecclesia Romana secesserunt tunc enim Romani Pontifices dedignati ea praerogatiua Haereticos afficere, cum multi in Ecclesia Romana periti Matheseos inuenirentur, horum consilio, & industria deinceps uti coepit in delignandis temporibus, & ritu praescribendo. De quibus Eruditiss. P. Melchior. Inchoser in suo Libello de Tribus Magis Euangelicis.
Eodem Cap. 6 .FEstum sanistissimi Sacramenti pro seria quinta, quae post Octauam Pentec
stes primo ,ccurrit, institutum ab Vrbano Sexto, eiusque officium una cum hymno, &prosa compositum, atque ad Papam missum a sancto Thoma Aquinate. Centesimo autem post anno coeptum est Papiae in processione deseret Sacro
454쪽
sinctum Iesii Urim Corpus unde mos in alias Occidentis partes dimauit res . Acipue vero in Mesesam Andegauensem, ubi Sacrametariorum Dux persiorius filum venenum sparserat. Geneb. in Urbano IV. S Thoin Opus c. ς . Belarihin IE a. de Sanctis cap. I s. Aetor. Institui. Mors. lib. . cap. I Porro quod hie ex Gerebrardo dixi de circumgestatione Corporis Christi ad specialem festi huiu solemnitatem restringendum est: cum longe antiquiorem esse, re ad alios etiam . dies festos pertinere hanc caeremoniam constet, ex Concili j Braccharensis .ca pit. s. his verbis: Antiqua in hac parte, os lemnis consuetudoseruabitur, uti mi
quibusique diebus Arcam Domini, cum Reliqui=ι non uisiopi, sed Levita in misi,nstret, quibas ct in Heteri lege onus idem impositum nouimus e se praeceptum. βubdsictusopui Reliquias per se deportare elegerit : nοπ ipse a Diaconibus tu senu
inhatur, sed potius pedeHer Una cum Populis progressione procedent ad conventicula sanctarum Ecclesiarum sancta Dei Reliquiae per eundem Episiopum portabuntur Vide Sanct. Rep. q. de Eucharist cap. 8. multo ante medium. Vbi Aream Domini,&sanctas Dei Reliquias ad augustissimum Eucharistiae Sacramentum reseri, quod voluit etiam Gaulterius in Chronographia status Ecclesiae in decimo tertio iecu
TR insfigurationis Iesu Christi sestum ad 6. Aug.diem a Callisto Tertio instis
tuitur ob victoriam an . I 4s6. a Turcis reportatam. Genebr. in Callisto III. Uum rasti. Cum Mahomethes ingenti exercitu Albam Regalem Ungariae Ciuitatem obsidens.ab Uniade urbem propugnante sortissime repellitur, caesis o. millibus Turcarum, &ipso Mahomethe oculum hasta sauciato: quo etiam praelio B.qoar nes Capistrantis Ordinis Minorum sanctitate. dc doctrinaceseberrimus egregiam opera adhibuit in hortandis militibus, ut refert Aeneas Silvius in Comment. Porro concelsa suit a dicto Callisto Tertio ijs Indulgentia. qui officio dicti sesti Tras-
figurationis intersunt, non secus ac die sesso Sanctissimi Sacramenti. S. Antonin. tertia parte tit. 22. cap. Azor. Instit. Moral. parte secunda lib. I .cap. I s. quaest. t. Bel armin. lib. 3 de Sancti Scapit. IS.
η - χ D, E Festo sanctissimae Trinitatis: supponendum quod tempore Caroli Magni
Trimram. compositum suerit ab Aleuino orietum sanctiss. Trinitatis,etu' dies testus celebratus a inultis seculis varijsque Ecelesses: quarum tandem ritus inductus est in Ecclesiam Romanam, non tamen ante Pontificatum Alexandri Tertij. Azorius Instit. Moral, parte a. cap. 13. quaest. i.Vide Durand. Rational.divin. ossic.c. II . Belarin .lib. 3. de Sanctis cap. 1 ς.&cap. quoniam in parte de Feris pinum c.,, Osceptionis B. V. Mariae Festum a tempore sancti Bernardi inchoatur, sed rum . U. M. no niti Sixti I V.tempore per totam Ecclesiam exlediciari Azor. InstitutMox δ' pλrte aib. I. capas. quaest. i. Bel armin. lib. 3. de Sanctis c. IS ad secundum:&ad tertiunt Fβstu in Vinitationis B. V. Mariae ab Urbano Papa Sexto cocistitutiam , ut cete brςxur die a Iulij. id hoe vi sua intercessione ipsa Eccles unionem relarciatici unit/m conseruet. Platina in Vita eiusdem Urbani. Genebr. in eundem VIUM Mum.AZOr. Instit. Moral. parte secunda lib. I .cap.23. quαst- ι-
Eodem cap. 6o. g. a 3 . siti. A. F. De Fem Annunciatiovi . Fξstum Annunciationis sanctissimae Dei parae virginis Mariae die I s. Decem bris ex prisco more in Hispania celebratur. Vnde aduenientes dudum aliquot monachi Cluniacum a sancto oditione inelyti illius Monasteri j Coenobiarcha poposcerunt,ut sibi liceret more suo hae die ipsam solemnitatem peragere: quod Piui Pater ijs indulsit. At Deo gratam rem non siisse ex indicio nocturnae visi Opiῖ innotuit. Quae visio reserata antiquam Catholicae Ecclesiae . quae vigebat in Gλὶ li , obseruationem,qua Annunciatio Virginis quo contigit die recolitur aς.M V
455쪽
A tii: eaque quaesio Dei iudicio sopita est, quae circa haec tempora inter Galliae
Pontifices orta erat: num scilicet congruentius esset alio quam quo consuetum pridem erat tempore tantam celebritatem recolere, quae in Quadragessimam saepe saepius incideret, eoque concursu minus solemniter exequi posse videretur. Cui rationi innixi Toletani decimi Concilij, qui subVitaliani Pontilicatu cosederunt Patres, die octauo ante Natalem Saluatoris , Annunciationem ipsius Beati Lsimae Genetricis Canone primo decreuerunt recolendam. Qui mos inde ortus,& propagatus in hunc usque diem apud plerasque Hispaniar Ecclesias praeualuit.
Quae tamen ne praxi Catholicae Ecclesiae pertinacius obluctari viderentur, sacris Anniuersarijs diem as. Marti j prosequuntur: & nihilominus hunc etiam peculia vi festiuitate colunt: at illum iam multis in locis sub titulo Annunciationis, illum vero sub nomine Expectationis partus gloriosissimae virginis. Ita refertur in Appendice ad Martyrologium Gallicanum die 18. Decembris. Q Icuti iam visum est supraVerbum si ternum Patris aeterni Filium Incarnatua ς. , -- B O Marti j;ita, Decembris natum, non solum asserit, sed etiam pro traditione Ineam iisnuis recipit Clemens Rom.lib. s. Apostol. Consit. cap. 1 a. ut etiam D. August. lib. si illide I rinitate cap.6. lib. 83 quaestionum quaest .s6. &lib. 6s.qq. quaest. 26. & su-- per psalmum I 3 a. Quod ipsum apud Nicephor. lib. a. histor. capit. 3. confirmat Euodius Petri in Antiochena sede successsor, ac etiam refert Card. Baron. ad annum Christi 3oi. Gentiles infesto Natalitiorum die as. Decembris ad ijsse Maximianum, & narrasse consuetudinem Christianorum eo die maximumFestorum. celebrantium , quo nempe Deum suum natum sabularentur. Vt hinc clarum euadat, ab initio solemnem in Ecclesia suis e hunc Natiuitatis diem , nec nisi ab Ap stolis profluxisse iuxta Augustini Canonem lib. contra Donatistas cap a In quam vero hebdomadae seriam inciderit Christi Domini Natiuitas. De hoc
vari j varia; ut notatur tom. 3. Conciliorum Romae impressorum, ubi in Canon. 8.quod subi jcitur, & falso adscribitur sextae Synodo, sic habetur: Diei vero Dominici , quia in eo Deus lucem condidit, &c. Et in eo nis ci dignatus es h in eo Stella Ma- C sit resulsit, &c. Cuius loci non est habenda ratio ex intra alle andis: Et licet verum fit prima die creatam lucem, non tamen ideo debemus asserere Natum Christu, in ea sed potius die quarto, in quo&ipsa lux aut seruiata est in corpus Solis; aut certe luinc ipsum Solis,quod primo die erat informe, quarto die formatu est. Vt sanctus Thomas parte prima quaest.7 o. art. I. ad secundum ex Dionys. cap de Divin. Nomini b. asserit, cum qua comparatione magis consistit Natiuitas Christi in carne,quam cum primo die, in quo secundum August.lib. I. super Ge- nes cap. 7 dc lib. I .cap. 9. non Lux corporalis, sed spiritualis tantum facta est; &vno verbo Lux in formis, cuius similitudo non cadit in Christi Natiuitatem , quae Urbi Terr 'um lucem attulit, illuminans omnem hominem venientem in hunc
Alij &reetius. Incarnationem, seu Conceptionem seria secunda, Nat uita- tein vero seria quarta contigisse affirmant, quasi ea seria decuerit Solem Iustitiae habitantibus in Regione umbrae mortis oriri, qua olim Sol iste materialis, quem quotidie spectamus , illuxit orbi. I uetur hanc sententiam Cedrenus in Com- D pendio . Maximus Monachus satis illo vetustior in Trach. de chris quibus accedit Venantius in Vita Redegundis Reginae apud Surium I 3. Augusti, affirmans, eam inter mortales desjsse die i3. Augusti, teria quarta. ideoque die Natalitio
Saluatoris.. Attestatur &Gregorius Turonen lib. 9. histor. cap.a. lib. de Gloria Consessor. cap. IG6. nec dissentit Beda de Argum.Lunae dum conceptum est D
minum seria prima in Dominica. & natum seria tertia: id enim citra dissicultatem explicari sic debet, si secundum Persarum , Babyloniorum, aliarumque gemitum, immo& Astrologorum morem intelligatur, quae nox ad diem lucis praecedentis referri solet; ita ut natus sit Christus media nocte, quae lucem seriae tertiae quam diem Martis vulgo vocant est consecuta,& quartae seriae,seu d ei Mercuri j lucem est antegressa; unde & seria quarta natus dicitur, qua eadem Sol pri-
456쪽
mum illuxit mundo: ut P. Inchoser. lib. de Tribus Magis cap. as. & hanc Ecclesiae traditionem tradit Tirinus in Sacr. Chroni c. cap. 8. Concl. 3. De Anno vero, quo Natus est Christus; constat illum natum anno i. Iuliano. quod Lucas Euangelista asserit, ex ijsse edictu a Caelare Augusto, ut describeretur uniuersus Orbis e tum vero natum Christum , nemo nisi absurde negat. Iterum Christum natum esse in diebus Herodis Regis, quod etiam nemo inficias eat , nisi Matthaeum Euangelistam salsa scripsitse calumnietur: at hoc nulli conuenit anno nisi 41. Iul. qui etiam suit Regni Herodis partim 3 a. partim 33. quo primum legitime regnare coepit. Cui assertioni addi potest hunc eundem annum Tribunitie potestatis Augusti I 8. fuisse, quo uniuersis gentibus una pace compositis, I ni portas idem ipse Augustus tertium clausit, oc quo decretum edidit, ut uniuersus censeretur Orbis: qui deniq. ex institutione.C. Iul. Caesaris suit bissextus,quo solo nasci potuit Christus Herode Seniore adhuc in vivis agente. Et haec satis
praete resia multa, quae in hoc a Numento essent dicenda. p. 6o. pag. a38. list. A. y. Porro.
Non est xbsque dissicultate scrutari; quare Ecclesia Innocentium celebret
solemnia 3 qui usum liberi arbitrij non habebant, sine quo meritum nec Martyrii laureola debetur , quoniam respondetur vere Martyres actu illos fuisse, quamuis etiam voluntas eorum non accesserit, quod videtur sentire Ber- nard. distinguens tria genera Martyrum, & secundum hoc licet innocentes no pertingant ad persectam rationem Martyris; habent tamen aliquid Martyri; . ex quo passi sunt pro Christo: ita etiam & laureolam habent non quidem secundum persectam rationem; sed secundum aliquam participationem; in quantum sciliacet gaudent se in obsequium Christi occisos esse ; ut etiam de pueris baptizatis, qui habebunt aliquod gaudium de innocentia, & carnis integritate: habetur ex lupplemento D. Thomae 3. parte quaest.ς6. art. 6. ad Ia. Quinimo quod in eorum singulis Christus videatur occisus, merito magno honore eos semper Ecclesia asisecit. Origen .honas. diuers. August. contr. Pelag. & serna. de Innoc. & ut Martyres coluit, atque Anniuersaria memoria celebrare consueuit. August. epist.28. ad Hieronym. CIgitur sanctos Innocentes crudelissime ab Herode magno, seu Antipatre necatos Matth. a. in odiu Iesu Christi, idque paulo post ipsius in Templo Praesentationem. Baron. an. I. num. r. &ieq. De quo immani scelere scribit Macrobiuslib a. Saturnal. cap. . Augustum, cum audi set Herodem inter alios Insantes suum etiam illium iussisse trucidari, respondisse : Melius Hi Herodii porcum se quam ' fu*M. Quibus agnosce eo id: fasiae atquesuroris processisse caecam Herodis domi 'δddi cupidinem, ut cum omnes homines sic regnare velint, ut cupiant etiam RVnum ipsum in filios propagare : ipsos et modo armauerit parentem in filios ne res dent. Hinc Dei iudicio iactum , ut idem Herodes sanctorum Innocentium
ς rni lex animam euomueritas no Christi octavo. Baron .an. 8. num. Io. corroden xibu alios inter cruciatus acerbissimos totum corpus vermibus. Euleb. an. 6. Vide Ioseph. lib. II. Antiquit. Iudaeorum, C p. 8.Γξstum sancti Petri ad Vincula primo Augusti die, Imperatricis Eudoxi aer
gatu a Sixto Tertio institutum: idque potissinuim ad auertendum Populum M*d ς Ethnica consuetudine, qua illo die per solemne sessum quotannis celebra b x victoriam ab Octauio Augusto de Antonio, & Cleopatra reportatum , si Nbert, anno q38. Geneb. in Sixto Tertio. Vide late Annotati Baroni; ad Marty- Olog. dicto die i. Augusti; necnon eiusdem Annales Ecclesiast, o Er clius Phocae successor, Constantinopoli ipsemet obitus illius die a Pa-- ac ino. I triarcha Sergio coronatur; eodemque die coronatur cum eo, di matri monium init Eudoxia ante Fabia nuncupata. Baron. an. 6I O. num. s. ex Cedreno
M ZORara , Ad praelium dum proficiscitur, saeram Iesu Christi Iconem desert ν
457쪽
praemio tam nobilis pietas fuit: si sis enim fugatisque saepenumero Periis. egregias ab illis refert viettarias. Baron. an. 6a I. num. 3. 9. & ann. 6aa. num. s. 6. T. &anno 6a3. num s. 6. Eripit&sacrum verae Crii cis Lignum Siroi Persarum Regi. Baron. 627. num. 23. Quod pater Siroi Costoes capta Hierosolyma in Persidem
asportarat. Baron. ann. 6I4. num. I . Hierosolymam autem victorreuersus Crucem suis humeris in montem Caluariae solemniter reportauit, verum depositis Imperij , triumphique insignibus, quod his antea redimitum nescio quae vis arcana tanto magis detinuisset, quanto magis progredi conatus erat, his inquam in lignibus depositis. & habitu vulgari de Zacchariae Patriarchae consilio commutatis, nec non abiectis calceis. Quod miraculum occasionem dedit instituendi solemne Exaltationis sanistae Crucis tellum singulis annis in Ecclesia solitum. Baron. an. 6a 8 n. i.a. Caeterum O volubilem humanae mentis inconstantiam l) cum Edessae otio solueretur , Imperatorem se, non Episcopum esse oblitus, curiosa de rebus fidei disputandi prurigine, eo adductus est, ut se ab Anastasio Iacobita , a Patriarcha Sergio Monothelita circumueniri permiserit. Baron .ann.629. num. I. & seq suuriique serendis quaestiunculis, agitandi sque dogmatibus animum dedens, quem
enascentibus Mahumetanis extinguedis applicare debuerat. Baron an . 63Om. I a. Eo demum processit audaciae, ut nouam atque haereticam fidei prosellionem promulgarit: quam Romam ad semissam Seuerinus Papa reiecit. Baron. an. 639. numero I. a.7. 8.9. sicuti & eandem postea in plena Synodo Ioannes Papa IV. condemnauit. Baron. an. 6 o. num. I. Tandem ubi per apo Italiam prolapsioni Imperi j aditum aperuit, animi corporisque angoribus oppressus , morbis ite plurimis, atque adeo hydropili vexatus misere occubuit. Egregium san ε Principibus exemplum,in quo dilucide perspiciant,quantum Deo subnixi possint; quam parum,si a
Deo recedant,vi Ecclesiae ac Reipublicae bellum indicent. Baron.an. 6 I. n. I.
DVm agitur de pestis Sanctorum, referre non piget de sesto sanctae Annae Matris Genitricis Deiparae, de qua tam in orientali, quam in Occidentali Ecclesia peruetustum fuisse cultum , diffuse Baronius in Notati ad Martyrolog. die as. Iulij: 8c idem tom. i. Annali si in Apparatu num. i. Hunc sessum dicio die Gregor.XIII. Romanus Pont. diuino amatus spiritu Apostolicis litteris datis anno 1 s 84- Kal. Maij firmauit, auxitque: praecipiens nimirum, ut perpetuis suturis temporibus Beatae Annae dies sellus 7. Kal. August. per totius Orbis Ecclesias duplici ossicio recolatur . Quoniam in proposito oritur controuersia circa descendentes Annae,&Con- saguineos Christi Domini: nempe cur Iacobus Frater Domini sit dictus 3 quenia aliqui falso dicunt suisse filium Ioseph ex priori coniugio, ita Euseb. lib. a. hist. c pit. i. Epiphan. haeres78. Alij tradunt, quia filius fuit Cleophae fratris Ioseph; hinc Maria Cleophae. Io. Io. dicitur soror Matris Domini, more usitato quod essent duorum fratrum coniuges, unde & earum filij fratres . In quo sensu putatur a D. Bernardo de Lament. Viret. Ioannes dictus Nepos Mariae Virginis. Alij putant Iacobum esse fratrem Domini, quia filius fuit Mariae sororis Dei parae ex eadem Matre Anna, sed diuerso Patre nempῆ Cleopha genitae. Tventutenim sanctam Annam tres habuit Iemaritos, &ex singulis singulas habu ille Ma rias. Ita Natalis Beda in Apol. pro filiabus , & nepotibus Annae , contra Iacobum Fabrum, cuius aliquando liber fuit suspensus. Hanc vero sententiam tanqufi antiquam sanctorum Patrum, & Doctorum, uec Ecclesiae usu receptam multis ottedit, di rationes aduersantes soluit pro eadem adducit 48. circiter auctores graves, inter quos plurimi sancti Patres. Quibus addi possunt Petrus Doriandus in Vita Annae,&Ioachim . &praecipue quae leguntur in Vita B. Colet tae Virginis, quae obi jt anno Domini I 47. Surius ad. 6. Mart. Molanus de Samnis Bel. Tres mariti Annae dicuntur Ioachim, ex quo Maria Virgo: Cleophas, ex quo Maria dicta Cleophae, nupta Alphaeo genuit Iacobum Minorem . qui Jc Iustus. Ioseph item Iustum, Simonem Cananaeum , & Iudam Thadaeum: Denique Salomes,ex quo teitia Maria,dicta Salomes nupta Zebedaeo genuit Iacobum ).lato'
458쪽
rem. ct Ioannem Euangelistam ; quae denique in Italia apud Hernicos quieuit. Vt Aprodunt Eccletiae Verulanae monumenta, ubi eius venerandum corpus religiossialseruari creditu r.
Haec si ita sunt, satis apparet, cura Bernardo Ioannes dicatur nepos Beatae Virginis 3 cur caeteri consobrini fratres Domini cur vero Iacobus Alphaei libenomine praecipue nobilitetur λ fortasse originem habet ex epistola ad Ioannem Ignatio ascripta, in qua legitur: Similiter , illum Venerabilem lacobum , qai eo. suominatur Itotis, quem reserunt Coria a Iessimillimum, facie, Omodo conuersuadi, a si eiusdem uteris ater esiet gemellai, quem dicunt si Videro, video ipsum Iesum fecundum omnia corporis suillaeamenta. Haec ille. Vnde di a pictoribus antique si sceptuin, ut Iacobum Alphaei simillimum Christo pingant: quod improbat Molanus de hist. Ima n. lib. 2.c I 6. Jc 28. Fortasse periculum suerit tempore Heluidi jh eretici, Iacobum fratrem Domini dicentis, quod filius esset Ioseph ex Maria Christi Domini, quae dementia hodie extincta est : & reseruntur etiam praedibcta ab eruditissimo P. Inchoier Soc. Iesu in Coniectatione ad epist. B.M. . ad
Messinenses . BCap. 6O. pag. 2 I .liit. A. in M. 12ω; is tilia Lim Dies Festi tanta laetitia celebrabantur,ut in illis conuiuia,& spectacula , --MAD, fierent, di choreae ducerentur , ut obseruat sanctus Basil. in serni. de Sancto Baria ain. & S. Gregor. Nyssen. in vita S. Greg. Thaumat. Hanc ob causania multa apud Ethnicos in suis sellis adhiberi solita, videmus conuersa esse in solemnitatem Christianorum, ne Ethnici conuersi repentina mutatione deterreri viderenturai ap ud Christianos nihil splendoris in seliis celebradis seruari animaduem . tilient. Facit etiam huiusmodi celebritas ad Religionis magnificentiam . & ad sanctitatem aetii mandam: ut i a Notis Baroni j ad diem a. Febr. Sed tunc vere nos in Sanctorum lolemnitatibus gaudemus;quando quos veneramur etiam imitamur:& ut inquit D. August. in serni. ex Cod . I S. Bibliot. Vatic. in Natali Sanctorum m Martyrum . qui dicti sunt Mais, Candida nuper in lucem edito a Domino Ioan. Bapti ita Mari his verbis : Sie uim υ lunt Hl nuitates sari celebrari conuentibus nostris , ut eorum pietatem latisi emur moribus nai bis . Similem sententiam habet Cle M. 3O. in Natal. ao. Martyrum Additio Sirmundi: Illi no bis statiuitatibus non egent,q ia in Caelis cum Arielis gau dent: obgaudent enim nobis nonsi honoremus eoi se sinitemur eos: cum vansit aliuIis no aeri 9 n u imitari: quam mendaciter ad lari. Au cantur enim Chri itiani a superstitione Gentilium ad operam pietatis . Vide serm.7. Augustini de Kalend. Ianuar. Ad lit.' Sirmondi Vbi: Nolite misceri genti-b tutudine morum, at se a Nisum . mut i si renas. date vas eleemosinas. Ad
υ cantur illi cautiouibus laesuria m. aduocate υοι sermonibus Scripturarum : mr
runt illi ad theatrum, mi ad Pessum istaria' ici, si unate . vide Asterium de Feltis Kalend. Chrysost. de Spestac. Circen Cap. 6a pag. aso. liis. B s. De die Parasceve.
D. n.iais, pama I QR Occuuentes ritus in diebus Parasceves, & Sabbati sancti resert Ama- 'ra, H - larius de Ecclesiast. ossi c. lib. i. cap. i 3. col. . iunctis etiam Sc cap Iς α ιο
Ε Decretalibus Innocentij Papae Missas praedicto biduo penitus non celebrari. Η'0pi m percussus est Pastor, oves gjegi, dissipatae sunt, Pastores qui videntur Dpilet in Ecclesia, declinatione sui offici, demonstrant statuin illius temporis , quod tu 'ς agebatur apud Christi discipulos, qui propter metum Iudaeorum in tristitia moerore se occultarunt. Quod etiam Christus attestatus est pridie quam pate retur ibi: Non bibam δε hu gevimine sitis, don/c bibam illud vobisium nouum. Quod mani sellat actum esse. quod legitur secunda seria post Pascha dicente P
xro Nobis qui manducauimus, ct bibimus eum illo, pυΠquam resurrexit a morti . Vnde ratus ordo est, ut expectemus, usquedum Dontinus noster consecret sacramenta Corporis, dc sanguinis sui in Cruce, di noua ea faciat piat Resurrecti nem suam sic tandem manducemiis δε bibamus saluberrimum illud Sacramen'
tum non iam pransi quod Apostoli fecerunt in Coena Domini, sed ieitini. Ob hoc
459쪽
A quoque non celebratur Missa praedictis diebus, quia tunc Dominus seipsum o
tulit ; dc ipsa oblatio sussicit ad salutem credentium. Orationes tamen leguntur. quia Christus orauit pro persecutoribus : Pater igno illis, dcc. ut Dominico exemplo etiam nos pro detractoribus Idae reticis, perfidis Iudaeis , & Paganis oremus, & securi dicimus : Dimitte nobis debita noIIra, sicut O nos dimittimus δε-
Recordoricum de huiusmodi argumento semiliare colloquium habuissem cum eruditissimo,& admodum reuerendo Patre Melchiore Inchoser Soc. Iesu ; ipse, excitauit mihi duo dubia. ad quae responderem ego. videlicet Cur Ecclesia lita hebdomada sancta mutauerit repraesentationem Mysterij Dominicae Passionis: vidie Iouis condat in sepulchrum , quo nondum mortuus suit 3 Secundo quar dieSabbati sancti repraetentet resuscitatum, quando adhuc iacet in sepulchroyAd quae quamuis auctorem in terminis non inuenerim, crederem tamen sic posse ad primum responderi: quod cum in Ecclesia consuetum fuerit duo Hecia mysteria simul repraesentari, nempe Commemorationem Sacrificij incruenti in D Eucharistica institutione, ae etiam sacrificij cruenti supra Crucem: ut in omnibus Missis, de liturgijs quotidianis sit commemoratio simul utriusque sacrifici j,
nempe Eucharisticae institutionis per Dominica verba consecrationis: Hoc et Corpus,&c. Ut quoque Dominicae crucifixionis, ac mortis in eleuatione Corpo
ris, dc sanguinis ad populum per illa verba: Haec quotiescumque feceritis in mei memoriam facietis. Quibus suppositis, nil mirum quod in die Coenae Domini fiat non solum solemnis commemoratio in Missa incruenti sacrificij.videlicet Eucharistiae eo ipso die institutae; verum 6c cruenti sacrificij in Cruce, cum deponatur Corpus Christi quasi iam mortuum in sepulchrum; dc ideo propter utriusque myst xij connexionem Ecclesia a sancto Spiritu edocta praeuenit celebrando hoc di
Coenae Domini etiam Commemorationem praedicti cruenti sacrificij: maximet, eum die Parasceves nulla debeat Missa celebrari, ut vidimus supra. Hoc etiam nobis maxime demonstratur, cum in Ecclesiae exordio mos esset in die Coenae Domini post Vesperas in sero Missas celebrari, ut nos vidimus c. v. C pag. 7o. ec seq. Et cum iam tunc proxime inciperet dies Parasceves: non incongruum fuit, si postquam Missas in Ecclesia ante meridiem solum celebrari coe-Ptas, etiam commemoratio cruenti sacrificij a die Parasceves in diem Coenae Domini ante meridiem fuerit praeuentum celebrari: eodemque tempore Sacrosanctum Christi Corpus in sepulchrum recondi, ut aliam in praetenti ser
Ad secundum dubium iam excitatum, quare repraesentet Ecclesia die Sabbati Resurreetionem Christi Domini, cum adhuc Corpus eiusdem in sepulchro iaceret :Respondetur Commemorationem Resurrectionis, quae hodie fit in Sa bato, solitum iam suisse illa representari in Missa, quae iam celebrabatur in nocte praecedente Dominicae Resurrectioni. ut in benedictione Ceret, quae habetur in Sabbato sancto, Hae nox HI, dce. Et in oratione in Missa eiusdem diei: Deus Di hanc sacratissimam noctem gloria tua Resurrectionis illa iras. In qua nocte vi quoad eius dimidium perseuerantes erant in eorum vigilijs fideles meditantes Christi morte, dc Resurrectionem, dc postea solemnis praedicta Missa celebrabatur propter eandem Resurrectionem, quae in ea completa est, dc propter visitationem sanctarum Mulierum ad sepulchrum Domini. Vt refert Amalarius de Ecclesiast. ossic. lib. . cap. 4o. At vero progressu temporis, cum iustis de causis cessallent praedictae vigiliae nocturnae celebrari in Ecclesia; Missa quae iam dicebatur iii . nocte praecedente diem Resurrectionis, probabile est suille decretum , ut celebraretur in Sabbato sancto , qui dies etiam iam erat vacuus, in quo nullum tunc habebatur sacrificium, ut supra fuit ostensum; dc ut fideles in prima illa Mista Sabbati sancti disponerentur ad sequentem diem magnae Dominicae Resurre
Sed siforte obi jciat quispiam tempore praedictae Missae in Sabbato, in qua habebatur solemnis commemoratio Dominicae Resurrectionis, eiusdem Corpus
460쪽
adhue in sepulchro extare, nec adhuc resurrexisse; dc ideo incongruὰ tune Misa asam illam celebratam. Ad hoc respondetur, Missam illam Resi irrectionis in Sib.
bato processisse, ut nos meditaremur, quia Christus dormiuit, ut nos vigilaremur. ac etiam quia ille est mortuus , ut viveremus.
o . NI Octurnae Vigiliae ad sepulchra Martyrua Bonifacio Papa I. sublatae: Ieiunia
vero retentum. Genebrarae in Bonifacio Primo, De vitiliarum Ecelesii sticarum Antiquitate. Bel armin. lib. 3. de Sanctis cap. II. dc lib. deIeiunio ca
p. 6ς. in sim pag. a6I. lut B. Ais, ' ni Voniam satis est ostensum Fidem absque operibus ad salutem non sussce re, alteram quaestionem hic annectere lubet: virum in sua fide quilibet ponit saluari; modo credat tu Deum, dc simul honeste vivat. Quod absolute negandum. . 3Primo si quilibet Turea. seu Iudaeus in sua fide saluari potest: ergo frustra Apostoli, & sancti Patres, tantopere in Christi fide afferenda laborarunt: frustra Martyres per omnia tormentorum genera sanguinem, dc vitam pro ea profuderunt. Ergo frustra Deus iactus est homo ; frustra Christus tot miracula patrauit. ut Messias , dc Saluator crederetur; frustra crucifixus, dc mortuus est. Nihil enim horum ad salutem hominum erat necessarium. Ita Apollo ius ad Galat. a. Si per legem tu titia : ergo gratis Christus mortuus M. Hoc est si iustitia potest obtineri per cognitionem unius Dei, de legis obseruationem ; frustra Christus
Secundo mendax aliter erit scriptura quae Christum esse nostrum Mediatorem. Redemptorem, dc Saluatorem docet; cuius sanguine nos a peccatis ablui, cuius fide nos iustificari passim confirmat. Quinimo quod eius sides nobis sit ad salutem necessaria, patet; quia ut eis ciamur participes magni. dc inlotiti beneficii sicuti redemptionis est beneficium, omnis ratio postulat, ut agnoscamus benescium, dc Cbeneiactorem, eumque ut par est cum omni gratiarum actione honoremus. Nec satis est cognoscere generatim omnia bona nobis a Deo prouenire: sed oportet cognoscere quale, dc quantum sit ipsius beneficium . di quomodo illud contulerit; nimirum quod a peccato, de aeterna morte nos liberauerit. quod ad aeternam Vitam nobis aditum reserarit; idque stupendo prorsus modo, nempe nostram sibi naturam copulando, di in ea mortem pro nobis sustinendo.
Tertio si quilibet in sua fide potest saluari. Ergo lassiceret fides, quae non est donum diuinitus insusum, sed humana persu sio, priuato iudicio concepta, fati
ci landamento substructa. Tureae enim etsi credant unum Deum Caeli, Terraeque conditorem, bonorum de malorum remuneratorem; ea tamen fides non est a
Spiritu sancto, sed a iudicio priuato. vel potius a Diabolo . Nec enim Turcae Persiquem Prophetam proposita illam habent, sed quia Mahometus in suo Alcorano illam tradidit: sicuti oc Iudaei ab eorum Rabinis , dc Synagogae Doctoribus Post Promulgationem Euan elii fidem corruptam acceperunt. Quomodo ergo talis udes potest esse salutis sundamentum Z VDenique hic error nullum iacit discrimen inter Turcismum, Iudaismum, di Christianismum: quod nihil est aliud quam viam aperire Alcorano, & Mahometem aequare Christo; vel potius atheismum non obscure inducere. Probare enim omnem Religionem est tollere omnem Religionem: cum vera Religio non nisi unica esse postit. Nec in hoc refragatur: quod in eredibile videatur omnes Iudaeos, dc Turcas quorum plurimi legem,quam veram existimant,rigorose obseruant,dc cum prorimis iustitiam seruat,in aeternu perire; sol im eo nomine quod in Curistum non cre diderint, quamuis ab ineunte aetate non aliter instituti sint. Ad quod responde tur, sicut Deus per aliquot annorum millia totum mundum excepta gente Iu daica