Petri Petiti ... De sibylla libri tres

발행: 1686년

분량: 479페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

v υθρῆς γε κῆαι&c. Vbi e res e Babyloniam se dicit, Babylone au- tem mi sam diuinitus in Graeciam vaticinandi causa: licet Graeci apud se natam Erythris mentiantur. Tum paricis interiectis se Noachi nimrum non minus diserte profitetur vltimis versibus : i : si κατεκλυζετο κοσμ υδαm, καὶ ἁνήρ μόν ευδοκά ἐλει-

Quae sic vertit latine ut potuit) Sebastianus Ca statio: Haec untrio moneo lsria Babylone profecta, In Graecos ignis missu, fanatica, cunectis ponens diuina Dei praesignificam, Moγtali ut generi diuina aenigmata pandam. Et tamen ex alia patria inne Graeria dicit Ex Erythra natam &c. Siquidem cum Hlueretur . Mundus aquis , cum Pir solin probin exupeniuit uidam , quem per aquac vexit domus eruta uisa Et pecudes s aues, rasum impleretur ut orbis, Eous ego nurus. y

222쪽

Vt potuit , inqὶiam, non male quod sensum atti- .net; secus si numeros spectitanuS, quorum nul-

i Elam sere habuit rationem: sunt enim incompti omittam mendum4n quan

titate,

vitare non potuit, pro minis ego, yltisma produsta,quae semper breuis apud bonos auctores. Sed haec obiter.

Ex his quidem apparet, Babyloniam fuisse

eam vatem, quam Graeci & Sibyllam nominauerunt, & Erythris natam prodiderunt; nomine b urbe indito,ut fit, Erythraeam vocantes. Quod . .etiam amplexus est Firmianus, quo loco notat, discerni, versus Sibyllini cuius Si- essent,ob confusionem, praeterquam unius Erythraeae, quae s nomen suum Perum carminil in risit , se thraeam se nominat, ubi praelocuta es, cum esset orta Babylloniae Solum hoc minii sonsenum versibus allatis videatur, quod in iis, quos habuit Lactantius, versibus Sibylla nomen, suum verum carmini inscripsit, & se Erythraeam esse confitetur: in versibus laudatis negat praeci-

se se esse Erythraeam, sed putari ab hominibus qui

in ανπισω Haec profecto non quadrant , neque verisimile Videtur, hanc,quae se tam aperte Babyloniam fa teatur, cum nomen situm carmini inscriberet, scraeam tamen

, in 'ioc

223쪽

secutam esse vulgi opinionem: ut quando a Grae cis passini Erythraea vocaretur, & hoc cognomen to innotesceret, noluisse istud mutare, sed carini ni inscripsisse, ne alia ab ea,quam Graeci nossent, putaretur. Esto. At quod verbis modo altaris se quoque ἀναδεια, hoc est, impudentem ,pro uta pudicitiae mulierem, ab hominibus dici conqueri tur, quis hoc Sibyllae Graecorum vati conuenire dicat, qui eorum meminerit, quae sapra de Sibyllaeti aliorum vatum apud Graecos, si non vera, saltem credita & celebrata castitate disputaui mus y Pugnant certe haec, neque conciliari ullo modo possunt, ut non dubitem vel hoc solo argumento quae in manibus habemus Sibyllina ex - plodere ut supposititia. Sed de his infra accura tius considerabimus

CAPUT VI. arum Sibysiarum quae ab aliis sa

sim auctoribus celebrantur,ad Unam Erythraeam reductio: Iuram de Sta6lia longo aevo, tum peregrinationibus.

Haec qui depositis praeiudiciis seria & attenta mente perpendet , magis sitspectam hanc Si- byllarum a Varrone & aliis proditarum multitia .dinem habe t, necesseςst; tum aliquam ratio

224쪽

1 1 p. 11. CAp. VL

nem requirat, qua se ab hac perplexitate domate v cohaerentibus quorumdam dictis expediat. Haec autem una mihi optima videtur, ut dicamus,

Vnari fuisse Sibyllam nomine Herophilen primum appellatam , postea Sibydam, Erythris Ioniae vel

me proxima ciuitate ortam, quam intcr alias celebriorem fuisse ac nobiliorem Lactantius ipse fateatur, cum plures fuisse Sibyllas Varronis auiactoritate impulsus putaret.. Ego istam, quae maxime illustris fuit, unam fuisse contendo, Sibyllae nomine apud Graecos celebratam ; ex hac autem una & singulari Sibylla plures vulgi errore inductas, duabus de causis, ut equidem arbitror : quia longa ua admodum fuit, & vitam ultra solitos aetatis humanae limites produxit ; tum etiam quia in tan. longo aetatis decursu fere semper peregrinata est : neque tantum procul dissitas orbis terrarum plagas. adiit , sed citam in iis satis diu versata est ; quod iam enucleatius disserendum est. Aede longo Sibyllae aeuo satis superque supra in eius indolis & proprietatum consideratione dictum est : quod autem hinc aliquis minus cautis de Sibyllarum multitudine error obiici potuerit , non me iugice tantum, sed etiam Sebastiano Castalione viro docto in annotationibus ad suam versionem latinam Sibyllinorum oraculorum, quiuis intelligat, ubi ita scriptum est: Praeterea infine libri septimi docetine iam ardoribusta aeuo coinc iam esse, sed tamen a tempore con- sumpti

225쪽

sumptum iri , neqs e semper via tanum. Ex quibus locis patet , ωm diu N vixisse quam ferret commu-

nis aetas hominum. Uuae res locum fecit fabuli, qme ab Ouidio in t . Me orph. posita est, et i I tu ostendit flai a Phoebo prorogatam esse vitam , Feque iam si pri gentos aAnos vixisse, α adhuc tr

centos esse dumtunum. Atque eadem eius vitae lon- g cudo in ca afuit sicut ego existimo ut quae r em esset plures esse putarentur quod ea Huersistes oribus re locis apparens plurium speciem l beret. Tum paucis interiectis ad obieectionem, quae cuiuis ex tam inusitata & incredibili proro patione vitae in mentem venit, sic respondet: λ que est quod mihi quisquam obiiciat, Sibyllam tum- diu Piuere non potuisse, quod hominis et iram De 3 No.e di isset fore rexitim v inii annorum est ioc, in tiam, si quis obiicies, an Sebo , Deum e communi j vulgari vitae currit lo cere Nam ρο Abnuhamus, s alii multi diuitur viaeerant , o

Sibylla fixisse potest , cum Deis nulli H obnoxii legi, quo mini, faciat quod i vis, si sit. Quae

non eo consilio acteri ut credamus Sibyllam iam le annos vixisse, tametsi Magi Artephium sutim ea arte ad annos io vitam sibi prorogalle autumant) quantum ortatis spatium sabulis asinumerat , sed quod non putet absurdum , Sibyllam multis seculis transgressam limites humani

Quod ad alteram causam attinet , nempe errabundam vitam ; onines fere in eo consentiunt,

226쪽

quod uniuersas prope mundi plagas obierit Sibylla , xtpote communis gentium vates. Aristo-aeles quidem in Admirandis , ut vidimus, & eum secum ro in sexto AEneidos, Erythris vel Cu-. mis A the in Italiam venisse, 6: Cumas Campaniae habitasse dicit. Iustinus autem Martyr hanc ipsana Babylone iri easdem oras transgressam ait. Sed&Pausanias per urbes & insulas Grae, Variarumque terrarum hospitam

αην ἐπελαβεν τῆ Ἀωαgi. id est, I Lec Sι- La magnam vitae partem ogit in Samo e sed σClaro, quae Colophonio rum urbs est , venit: venit eadem Delon ae Dei bos. AEc De his quirim de quo diae in saxo vaticinia edebat sua. Caeterum

Nec vero mirum id videri debet in Sibylla gentium omnium vate , quod commune esse constat aliis vatibus d ariolis, se varias peram bulent urbes de muti di plagas, neque ullo in loco certo diu consistere postssint. Quo etiam videtur spectare Christi est attuli in Evangelio: Non

habet propheta bonorem in patria sua. Quibus enim non est fides neque auctoritas in patria, quid.

aliud restat nisi ut ad alias gentes transeant& pe-

227쪽

regrinentur. Sed & Artemidorus commune v tibus& ariolis,ut ament vagari & obambulare ac Circuire urbes, not i libro cap. ai. vles de iis qui

somniant sese vates esse effectos: φίε n=et λάλεις κιῶ κιν1ησεις τύ ἰὸ Γ τον ονει- ρον. δια τὰ τους μάντειζ etfνος iri id est, Porrenatat saepe etiam peregrinationes ae motus hoc omnium e qui ridit: propterea quod states errabun- axa vitam agant. Idem de Abaride Hyperbo- 1 eo vate testatur Apollonius in Admirandis hi

ἐν in τος τυ, Βολογων. mi χρηγριους τ ς χωρομέ-, οι Gm τῆ νυν Gaπὰ οντες. id es, Abaris G ipse e Thrologis enut H perboreis. Scri r autem recaptacula regionibus, qsias obe nns lustrabat: q ad hoc que te; res extant. Haud secus & de .Hilarione monacho, non quidem professione vate sed gratia & dignatione, qui semper numen in pectore habebat, rumor illis temporibus, Hic ronymo auctore in eius Vita , percrebuerat diu cum in eodem loco manere non posse. Verum hoc ille non ut pluribus vaticinia ederet,faciebat,

sed ut honorem fugeret, & importunitatem, qui semper silentium & vitam ignobilem desiderabat. Qua fortasse & causa impulsam fuisse Sibyllam ad peregrinandum non dictu absurdum iudico: quae tantopere & ipsa solitudinem & si- lentium amauerit. Qua de re stipra abunde a nobis consularatum eri vi

228쪽

Vt igitur huic disputationi finem tandem imponamus , sic mihi videtur de Sibylla statuet dum h inc Erythras aut Cymen aeoliae urbem Cr- tum dedisse, quocumque patre, siue Bercso, Vt censet Iustinus Martyr; sive Gnosio, ut in Pseu- do Sibyllinis scriptum est ; sive Glauco, ut Maro-

ni placet : de qua re quid verum sit, inuenire dissicile, nec multum ad rem pertinet; aetate sit- periosem quidem fuisse Troiano bello, quanto autem tempore, ne id quidem certo sciri posse. Nam quod quidam hanc Noachi patri rchar arvo, hoe est, ante diluuium vixisse censent, & Iaphetivxorem fuisse, quo algumento hanc coniecturam firmare possint, non video : nisi quod hanc Noachi nurum fuisse, in illis Sibyllae oraculis le-hunt. Sed hoc quain firmum sit fundamentum infra patebit: quo loco, non esie genuina haec Si- byllae oracula sed suppostitia, rebus addicam ne cessariis. Hanc quoque varias obiisse urbes, in

iisque vaticinationum sitarum monumenta reliquisse, praesertim Erythris, Cumis Ioniae, Samo, es aliis Asiae ciuitatibus uti pausanias tradit, v risimile est: quod magnam populis praebuisse o casionem putandum est, credendi non unam si isse Sibyllam sed plures: cum diuerse urbes in si is templis Sibyllae oracula reposta haberent. Quin Cumas Campaniae venisse, &ibi habitasse,Aristo teli id prodenti in Admirandis credendum est: adque accidisse non multo tempore post Ilii excis dium, si quid oen non vanum esse putamus Lo- N mi

229쪽

mnino poeticum, quod Virgilius in sexto m morat, de ingressu AEneae ad Sibyllam Cumarum tum temporis oracula qdentem in Italia iuxta C mas Campaniae oppidum, & in antro ibi habitan rem, summa loci religione & horrore ob furorem & responsa eius vatis. Verum quo minus falso id a Virgilio proditum credamus, auctoritas obstat Aristotelis in Admirandis, toties iam laudato loco ; ubi Sibyllam Cumis Italiae habuetasse Erythraeam refert: quod profecto non si N .psisset , nisi fama vulgatum & propemodUm gentium consensit ita esse persuasum fuisset. Hanc igitur unam Sibyllae nomine aio Graecis cognitam fuisse: si quae autem aliae fatidicae eodem nomine appellatae sinat, quod sane fatendum est, eadem licentia factum esse, qua Ouidius in a.

ματ οτεχνίας , omnes viros Danaos , feminas omnes Amazonas appellat: &hisce temporibus Christianae reipublicae imperatorem Caesarem vocamus, quem tamen scimus nulla ex parte attingere familiam Caesarum.

CAPUT VII.

Sibylla per varia orbis terrarum loca discursus. Prophetarum raptus ab

angelis : s de agitta

Abaridis

Uia dictum est ostensumque Artemidori

verbis,

230쪽

,. verbis, ad institutum Vatum quoque pertinere

: ut varia orbis perambulent loca vaticinii causa, odenique consilio Sibyllam Graecas Asiae perti aste vaebes, insulas obiiste, in Italiam usque cur- . . sum teliuisse, & ibi vaticiniis floruisse; rationes huiusmodi peregrinationum altilis scrutari co- gunt nos Iustini istius martyris de pliuosqphi ve h , qui Babylone quidem transisse in Campaniae oras Sibyllam dicit, quo autem pacto , iose igin

rareiste tur: mes με γη Mῆς Καμπανίας ς ο οἶδα οπως, διαβαπιν. Emenda , Ut supra , εις Di υρα χαυν τῆς Κ Οανιας , hoc est , in Campaniae Cimmeriam nescio quo modo transisse. Non dubitat irarisiisse ; modum quo tantum telluris ii firma & inops muliercula obierit, se ignorare fatetur. Nempe aliud agenti non vacat profundius inquirere in eam rationem : nos modum eum hic poscente instituto inuestigare haud grauabimui vel potuis coniectare ex aliorum vatum thist iis, quos ab Vna r .gione cito in alias remo- iissimas abductos legimus, tanta peregrinandi facultate , Vt iis non montium aspera, non fluuio rum & torrentium impetus , non vlla itineris i commoda & discrimina obesse potIent. Vt id intelligamus, reuocand*m in 'memori in est quod silpra notauimus , ide perduellium superbia & malis artibus daemonum. Cum enim nobis sint inimicissimi , tamen amici dc beneuo

ii videri volunt. Quod ut persiladeant, Dei si--ilitudinem praetendunt, & quae Deum facere

vident

SEARCH

MENU NAVIGATION