장음표시 사용
111쪽
NOTAE MISCELLAREAE IN .C. III.
hanc Infinitivi inhoccurrere demta V littera Infinitivi characteristica ; itaque m
sop Dp a. Srntaxis verbi finiti cum Infinitivo
absoluto ejusdem verbi Bebraeis frequentissima ESt v. g. rmniando repriαhit, n un nio moriendo morieris, etc. Videsis Gesenti Lehrgeb. 8 2os. Eamdein Syntaxin et Aramaei habent. et Syri.
(ita IIos ann, Grammat. Syriacae Lib. III, 8 133
infinitivum absolutum (eum de quo supra egimus usurpant pariter ac Rebraei; neque, quod forthopineris, in versionibus tantum , vestigia IIebraici textUS nimi presse sequentibus, sed etiam ibi ubi nulli exemplo adstricti prorsus libere Scribunt. DIIucusque IIo annus. Idem deinde observat usum hujus Infinitivi absoluti latius tamen patere in idiomate IIebraico, quam in Syriaco (Aramaeo), in quo, quod jam antiquiores Grammatici recte observa runt , hic Infinitivus absolutus non usurpatur nisi ad emphasin exprimendam. Videsis etiam Michaelis
Grammat. Syriacae Lib. III, c. I, S XIX. Non mihi
constat utrum Aramaei in simili syntaxi etiam conjungant formam activom cum forma, quod
interpres noster hic fecit, scribendo , Up-:
censeri enim posset Secutus esse κατα πόδα textum
hebraicum, in quo legitur : ''U-, ubi alte-
112쪽
rum verbum ponitur in Infinitivo mi, alterum est verbi finiti forma Putil.
In universum hunc Isaiae locum ante paucos annos commentarium edidit prolixum quidem atluculentum et eruditum L. Rein e. tius libri titulus est et eae egis critica in Iesctim GP. LII, 13. LIII, IE, geu do Neggia e intors Pαεguro et moritura commentatio. Scrosit Letur. Asinia Theolosiae Dr. Oresilium et linctu. orionsalium in cloademia Nonnateriungi Pros. Prihi. eaeirctor d. Ad om est diagoricilio do divino Meggiae notum in libris actoria Beleris 'εlomenti. tam permix3M laevi Monogferiensia. - Moncistoria I ε λα-
Ergo veteri interpreti est Aeae Nega a. Onhelos pariter eo interpretatur ;nam verba hebraica supr. recitata reddit (vide Chrestom. Vol. I, pari. 1, pag. 63 :mmia donec veniat Meniaa. Cum Paraphrastis
113쪽
Chaldaicis faciunt et alii scriptores Ηebraeorum antiquiores. Sic v. g. in Midrasti Rabba (in Genes. pag. p , column. 2', in edit. Franco surtiensi annin=rin Secundum minorem supputationem
soniat Shilo is eat Aeae Messiaa. Ex quo manifestum est a majorum suorum interpretatione recedere dudaeos recentiores, dum Siluntem,
quod est nomen proprium loci cujusdam, interpretantur. Sed haec hactenus. Qui plura velit de exegesi celeberrimi istius vaticinii, adeat, inter alios, Imhonati Covrv. S. Demetrili Ord. Cisraro. Nonaohi Bihliothecam Latino-Bebroseam: in qua ad calcem libri, pro coronide, prolixa habetur dig- aeriatio do ct entu Meεε o si orum iacta-γhemita ueindieato: Rarm. Martini Pupionia fides pari. 2, C. IV. De Rossi delici ncinet et effarsinodosii Ohrai dot loro re negata sit com monto Atti ira se vocho, Cap. III.
114쪽
IN CAP. XV. SENTENTIAE ET PROVERBIA. Pag. so, II.
Ur 'v. Ad cisitatem sidos hst. i. e. ex littera Ad, quae minima, vidi factam civitatem, i. e. rem maximam. Proverbialis locutio est, similis huic Latinorum : eae mtigoo elephantem scicit, quod dicitur de illo, qui rem minimam multis et inutilibus verbis amplificat. Illi Buxtors. in Lexic. maj. a. v. n'p'v. Proverbialis haec locutio citatur et explicatur etiam in Iruoh (IJ; ubi tamen
κa in; de Ny vide quae notavimus Vol. I, pari. 2, pag. 112. Porro est syntaxis Participii Pealcum pronomine I- pers.
mudici et Chaldaici, eujus auctor est R. Nathan, qui vita funetus est Romae A. i M. Iam typis exscripta erat Chrestomathiae Vol. I pars prior, antequam istius libri exemplar aliquod ad
115쪽
Ibid. IV. Proverbium hoc jactatur in eos qui, ut Latini
h. e. dicunt hominess, etc. cum
hac formula vel simili v. g. rvriri, si Sententia quaedam aut locutio proverbialis laudatur, signum est, eam non viris doctis, sed vulgo primum auctori esse adscribendam; contra ubi gnome quaedam adducitur cum verbis r uae vel similibus , indicium hoc est, eam non vulgo sed viris
doctis primum auctoribus tribuendam esse. Sensus et ritilla colamita8 gola.
pensatur reduplicatione litterae a sequentis. Proverbium convenit cum pervulgato hoc : Donec eris felix, multos numerabis amicos :Tempora si fuerint nubila, Solus eris.
116쪽
nomen EDS egi, et mνrtua voeotur. Viri boni, malorum invidia, vel calumnia gravati, manent tamen et vocantur boni; sic viri docti et ipsorum scripta etc. Buxtorsius. ibid. X. est syntaxis Participii cum pronomine I personae. Sensus videtur hic e gi non laboret 8sem non e segem frMotum. Buxtorfius sic paullo aliter et nixi vo lahorauem aliua non flere taut frustlim: Pro quo, ait, etiam dicitur : En R RRneta et V Ur nnm ri=R,' vo gum qui labo-rctvi, et tu Percise frtiolum (verbot: mamaritam). Quod in memoriam revocat vulgatum illud Virgilii: aio Bog non vobis mellificiatis ver, et reliqua.
D=N . Sensus est : in colloquio cum amico cavendum eSse, ne adhibeas tale aliquod vocabulum , quod possit rem ipsi ingratam aut ignominiosam in ejus memoriam revocare. n pn' quod, dempto assixo, est Npnun notat familiam, sentis, evnotionem: undo vero derivetur vocabulum ,
117쪽
obscurum est; quin graeco fonte stuat, nihil dubito , et menti obversatur eti meiq; verum graecum hoc vocabulum an alicubi omnationem vel simile quid notat p equidem exemplum desidero. Ibi d. XIV. Sensus est et si quam rem cupias premere silentio , nemini eam commUnicato. . Ibid. XVI. Sensus : Pueri ford diolant qtiae cire Hydra et Parensibus. Conseratur pervulgatum hoc nostratium et sebh de oti netivon, etoo Pi en de overi. Rrim remo mi forma contracta pro quod est a rad.-; ita, observante Buxtorfio, invenias et M V onu8 Pro Rav D.
Sensus est : ne suscipiamus majora viribuis, sed cum animo nostro consideremus, quid valeant humeri quid ferre recusent. ex , et V 2 os, oria: U S, adverbialiter: secundum, Pro ratione. Cf. Rebraicum =s,.
Ibi d. XIX. 'rit ex c(vid. supra et =a quod per A
118쪽
copen est pro n=a a D=a. Sensus: Oves fugitivas pastor blande ad ostium caularum revocat: verum ab ingressis intra septa . severe poenas exigit. Ad litteram sonat: Proelioribua ovilia ueorho (blanda :intra gum rem ratio exigitur. α Traducitur,
ait Plantavitius , ad principes aliosque dominos qui subditorum culpam dissimulantes, ipsos ad se bonis verbis pelliciunt, donec eos in plena potestate habeant; a quibus postmodum delictorum poenas exigunt, eosque severissimo puniunt. nIbid. XX. Jactatur hoc adagium (verba sunt Plantavitii
in illos, qui in rerum per Se perSpicuarum Explicatione maxime laborant. Convenit autem cum hoc Graecorum : si laecnηχθάα αmeis lucernαm condia in meridie, hoc eSt, oleum et veram Perdis, Seu rem inutilem agis.
Ibid. XXII. Sensus est : α Deo nihil fieri quod non ton tin honum. coeli m coelum. i. e. Deus. Particip. Peat. plur. Sed Surpatum.
Proverbium est in eos qui dum aliena appetunt , et Sua amittunt, nec ea acquirunt. valet,
119쪽
Pag. 23, XXIV. vi manR. Adagii sensus est et eum, qui mercede conductus est non debere vilem existimare qualemcumque laborem. Citatur aulcm hoc proverbium ex Talmude in Aruch , ubi et explicatur, relata nemph historia , quae eidem dedit originem. En verba (Aruch , editionis supra laudatae pag. NSp,
. UXri nari Inaeu ab aratim ouae Latine fersi verbolentis sic sonant : α In sine Gemarae capitis primi tractatus Nu' legitur: mariN
hinc colligas : aliquando nempe mercede Conductus erat Uunni Tobiae filius apud quemdam patrem-familias, qui eum minime agnovit. Is ergo dedit illi lanam excutiendam; quare tristitia a sectus est ille qui mercede conductus erat, quia
(lj vetbsit se inmari mihi videntur esse nota margina- deducit tuum et respondit illi, si , quae eontextum irrepserit Disit iam by Cooste
120쪽
pervenerat ad hanc vilitatem. Quod ubi animad. vertit pater-familias dixit illi : quandoquidem
mercede conductus es, paratum te praesta ad lanam excutiendam. DIbid. XXV.
Sensus est : ex sola parentum suorum relatione non recte quis putandus est laudem mereri, sed ex probato aliorum testimonio.
Rr i. Donaritia ad frumentiam Oo-αmN- dum non reperitur, iad Perditionem rueritur. Multis ad usus necessarios Saepe nummi desunt, quibus ad luxum, vanitatem et superbiam raro desiderantur. Buxtorsius in Lexic. maj. a. v. et r(emphatic. N ); quod vocabulum, ait idem, nolat monetam antiquam Judaicam; valebat autem quartam partem i. e. drachmam sicli sacri (dimidiam quartam partem talari (thaler) imperialis et hinc ubi in IIebraeo est van, ibi Targum habet: NDDI' NIn Ni r. IIucusque Bux-torfius. Caeterum iri (Ni ij videtur vocabulum Gradicum Ze , quo nimirum nomine vocata fuerit moneta quaedam, cui Jovis imago esset impressa.