장음표시 사용
81쪽
sv νε, ut emtollaria (celebreris) Pruter nost(scit. ut nos liberando, inimici nostri fateri cogantur esse nobis Deum, qui possit nos salvos facere; dicunt enim nobis : Deus nullus est qui salvet illos. Vid. infra); tre golug etc.
dat :-; fors Dp 'sub legendum est ex forma Infinitiv. in s. --- lira pn Particip.
Pag. 1s, v. 2. Infiinitivus Aphel a cum terminatione in re ob assixum. Praecedens Infinitivus suadet ut et in infinitivum
agnoseamuS, potius quam Substantivum nomen cum assixo.
Ibid. v. 5. mp vlo. Particip. plur. masc. formae Aphel, a
82쪽
NOTAE MISCELLANEAE IN C. II. Banuubi In sinit. Pael absque terminatione N- ,
ud sormam IIebraicam, pro forma regulari ;
nisi tamen mendosa lectio sit, quod verius dicendum videtur. Ibid. v. Id. lari iri=ua. Infinit. cum rix. a = ri. Ad quod vides inter Nem et Chel, est metior lectionis ad indicandum to Mem cum Spol esse efferendum; eStitaque pro quod alibi per contractionem essertur : liri in a. Pag. Eo, v. 2. Ru)B. Quum pluralis lacnno' praecesserit, omnino legendum cum Vaticano Cod. R et L. Porro
in discerno et ( et laudatio. Itaque verto : no Ohttirentur et latisitione ora Vriraron. Mendosam et hic esse lectionem nihil dubito; quomodo tamen legendum sit, probabili conjecturu non assequor. Si transposito altero Adscribas sic: , esset vocabulum hoc Particip. Pael rad. eum I relativo pronomine, Notaretque qui tinienterum (sunt); sed hoc non videtur hic sat quadrare in rem de qua agitur.
83쪽
solium , res; sed redundat, ub 'a' apud Ilebraeos v. g. in 'a' by Propter. Pag. 21, V. I. glaebet est 3 pers. fem. Prael. Peal a rad. R,U quae regulariter quidem scribitur sic : n lo; sed etiam , expressa ultima radicali, sic : DN, o ut hic. Cf. Dan. C. 2, 25. Asfixum quod verbo jungitur pluralis numeri est, tametsi reseratur ad 'li, quia collectivum, ut clunt, est vocabulum. Ibid. v. 2.riR=av est 3 pers. sem. Proet. Pael, scit. = v. scribitur autem Targumico DX v pro ny ν; sic v. g. Gen. Zo, Is est nae v pro n 'rum: sic mox muro Ra o muUR; a fem. Illipa. a 'NU.
84쪽
Ibid. V. B.=mn ra. Nihil dubito quin mendosa hic sit lectio. Itaque legito in N,2. Mox idem sphalma occurrit, quod tu eodem modo corrigaS. Rabri. Signifieat Areo, non hla: auctor tamen noster pro h o usurpavit. Pag. 22, v. g.
quens in hujuscemodi verbis.l In ; se. oneε, lNu quod, ut nomen collectivum , construitur veluti nomen pluralis numeri.=innaaera; duplex Iod a fine, ad indicandum num . plur. ; lege innIND. Vid. i. q. r2U. - aia est forma pluralis vocabuli li I. Cf. ibrum, et vide quae supra de eadem forma diximus. Ibid. v. 6, Nn' Dp . Forma ex IIehraismo et Chaldaismo,
mixta , addita R paragοgica littera , pro regulari: n,op; idem dicito de proximo reman. Ula ra est Particip. γehu seu passivum in forma
85쪽
Ibid. v. 5. Nni aN, quod est pro rariaN Aphel. a r a. Confer
quae Superius adnotavimus, ad v. 6, pag. 22. Ibid. v. T.
est Particip. praef. masc. in Stat. Emph. Ibid. v. s.
quare edidimus hoc autem est Particip.γehu seu pass. Pael sem. gen. in Stat. Emph. abrum. Ibid. v. Io. Corrige : uti legitur in Va-
86쪽
ticano Codice. Quod porro legitur vocabulum in mendo cubare manifestum mihi videtur. Itaque lego quae sorma mihi est Partici p. Peal a nau, in plur. constructo cum assixo. Pag. 2 , v. 1 o. Mendum typographicum hic irrepserit. Itaque legito vel : II rea a Proseler sic m propterea; vel ra', sicuti habetur in margine Pontificii codicis. Pag. 25, v. I. . Et hanc scriptionem pro mendosa
habeo; itaque legito sic :-(inde a die
'o cidduxerunt me. Est autem hoc vocabulum tertia persona Plur. Prael. formae Aphel a radice NnN τen . Ibid. v. a.
ubi nota solennem Pleonasmum assi xi. Est autem pro lam N scriptum n IN per notam impersectae obhreyiaturae; quae nota adscripta esse deberet etiam sequenti vocabulo , ut esset Uni' pro . Dici tamen etiam potest adhibitum fuisse Statum comtractum D pro aisolato quod in Targumim non raro fieri et supra adnotavimus ,
87쪽
et docet Ninerus (Grumniatisi dos hihl ohen tinestavi/m iacten Chaldaismtis S 56), qui ejus rei plura adducit exempla, quibus adde illud Psal. XCIV, 6.-l nam ' et Pu log occideriant. Ibid. v. c. D ID. Cuin syntaxis hic omnino postulare videatur verbum in tertia persona, fem. gen ., Scribendum est : m D. Ibid. v. II.
lari III. Ad marginem, ait de Rossi, Pontificii codicis post lari Iam legitur addendum : Iuli putili tui. Josisson (Gorionides) legit : in stos
tuo/-nN); sed Munsterus, ut in notis animadvertit Bretthauptus, legit: a I N in ima noενθε. ReapSe, ait idem, in antiquissima, quae apud me extat, Jositanis editione Abrahami Conathi, quam Munsterus habuisse videtur prae manibus, ad CPolima bibliographis hucu3que relata , sed quae Mantuae elaborata est, postrema haec lectio habetur.
88쪽
IN CAP. m. SELECTA TARGUMICA. V Dd Tarpum (plur. Diu eran) vocabulum, quod
a Urn (l transitiret, in te retatus est, verbo quadrilittero Aramaico, derivatum est, tranglatsinsem ex uno idiomate in aliud, evositionem, in te retationem univerSe notat. Speciatim vero adhiberi solet (2J de Chaldaicis librorum sacrorum veteris Testamenti verSionibus, quas vulgo vocant Chaldaicas Pnrvhm8eε ae recto quidem sic vocant; nam si Onhelosum excipias , Chaldaei interpretes
eaptivitate Babylonica non alia olim quam Chaldaiea legebatur versio, ideo haec xae ίξ.xὴν et in specie DUIn denominata fuit. Undo jam usus obtinuit, ut Η braei per UUIn in sensu famosiori intelligant Paraphrasin Chaldai eam textus Uehraici, et versiones, quae fiunt in caeteras linguas, appellent m Dyri earumque auctores et pmyra . Quin et lingua Chaldaica ob relebrem istam Paraphrasin tio
Tarpumica. , Pseisser, Exercitat. s.
89쪽
caeteri verius dicendi sunt agere evositore 3 quam interpretES.
. Chaldaicae SS. librorum interpretationis necessitas orta videtur (IJ ex obliterato usu patrii sermonis in captivitate Babrionica, quo factum est ut vulgus IIebraeorum Sensim sensimque sui idiomatis , id est IIebraici, fuerit oblitum, et, quod pronum erat in tantu utriusque linguae a nitate, Chaldaice loqui assueverit, adeoque S. Scripturam nisi in hoc idionia translatam intelligere poSSet. Corruptio linguae Judaeis vernaculae, (ita Goldia agen (2), vir ex societate Jesu eruditissimus creditur originem Paraphrasi Chaldaicae dedisse; quum enim ista lingua Judaei e captivitate reversi tamquam vernacula uterentur, transferri
coepit textus II ebraeus in idioma rudi plebi obvium
ij In hane eerte sententiam auctores fere conveniunt. Ct. Si placet, de eadem quaestione fusius disputantes, Wolfium Biblioth. IIebr. T. 2. pag. illo, sqq.: Plaisser eIercitat. s. de Tadigum im .: Bartoloeci Bibliothe, Rabbinicae T. I, pag. dos, Sqq.;δ. Leusden Philolog. IIebraeo mixtum Dissert. V. Introduetione
Chersetet unum etum Gebraueheder SIn osten nothitendis ste Morden sind.(ij Introduetio in S. Scripturam T. ae N. T. in qua quae ad S. Codicis vindicias, ad eriticam saeram et rem philologi eam ta-eiunt apia ad seholas methodo exhibentur, auctore Bermanno Goldhagen . Moguntiae i 65. P. I, pag. Sol.
90쪽
atque tritum, eoque sermonis genere sacrae Scripturae explicationes publicis in praelectionibus sabbaticis necessum erat institui. v An vero jam tum non solum oretentis facta sit in Synagogis Chaldaica S. codicis interpretatio, verum etiam in usum privatum scripto suerit consignata, nemo facithdixerit. Plurimorum sacrae Scripturae librorum Chaldaicas Paraphrases scripto exaratas tempore Machabaeorum jam extitisse sentit Zung s. die polleadiantistho orirmo der Iuden historiach onlisiostoli: Berlin1332, pag. 61 ; qui tamen, ut suam Sententiam
confirmet, nullum satis firmum asteri argumentum. Equidem novi Judaeos auctoritatem Secutos
Talinudis (traci . cap. verba Nelae m. C. VIII, v. B: TU ISU Uiri, Rri mna 'scia 'RI'nita exponere, ut velint inde confici posse, jam Esdras tempore Chaldaicam aliquam Paraphrasim scripto exaratam in usu fuisse. Verum in laudato loco Esdrino sermo non est nisi de paraphrasi quadam ab interprete ore tenus prolata. quod etiam Sen
et femPora Exi m aoliti serant hcthere trita, relam, qui fluuio id inte retaretur quod lector sae LusProelmehcti, rit gerigum Dei horum intellisorent. Verum etsi demus tempore Esdrae jam extitisse