장음표시 사용
31쪽
:8 nee usu Franchitiaram .culis Pontificem reperias in proferenda Religione ,
magnItudine rerum gestarum parem. Austria Turci CiS armi S, quae totam Europam concusserant, liberam ta. Hungaria, Cauonia, Croatia, Graecia,Peloponnesus praeter Insulas quam plures Barbaris adempta, di quod mireris, haec omnia aegr' plerumque Pontifice, nec tamen otioso, sed consiliis, Legatis, ac praemsertim immensis Thesauris omnia promouente. Tam Ceo alia , quae modestiam Pontificis feriant , si palam
fiant, meque adulationis notent, quam auersor. Haec ergo omnia,ut maximam Innocentio venerationem,
ita parem fiduciam pepererana, fore , ut quidquid in tam sancta causa,a tam sancto Pontifice ac ipsis quoq; haereticis laudato fieret, ratum omnes Principes, acceptumque haberent: de habuerunt plane, ceverun
que Asylo. IV. Cum solo Galliarum Rege pugna superfuit, flagratque in hunc diem semper maiori flamma, sed
Pontifice aeque immoto , inuitoque nam praeter rationes, quas supra libauimus, illa quoque accesssit; non posse Gallos audiri, quin Principes omnes , qui Asylo renuntiauerant , offendantur quippe se sperni crederent repeterentque iam Com. cessa , peiori quam antea malo. Denique Innocentius a primo Pontificatus sui ingressu Christianissimi Regis animum per varesium, per Laurum, Ranucciumque Ministros suos pertentaverat, ostensa efficacissimis rationibus Asyli abolendi necessita- ter de a Rege magnifice responsum: Se aliorum Principum exempla observaturum , nec ultimEmfore , miram infide petitioni deferret . cluid ergo sibi Pontifex non spond( ret a tam propcnsa , inuataque Regis voluntate p Agebat tunc temporis Legatum Gallici Regis Dux Estreus, noluitque Pontifex eius palatii praetensam immunitatem, Asylumque turbari, dum viveret, latus hanc quoque moderationem profutu
32쪽
ram placando, lucrandoque Regi , nec multo post Estrcus vivis excessit . iussi fatellites Palatii aream , iciniamque obire , haetenus iustitiae inaccessam, non prius timeri quam elato funere, rustis que peradiis , ut sic quoque mortui cineribus veneratio haberetur Regibus quoque denuntiacum, nemminem a Romano Pontifice pro Legato habitum, admissumque iri, inisi Asylo renuntiaret. Videbatur Hispaniae Rex obluitaturus , sed continuo cessit, Pontificis de iustitiae, quae sola quaerebatur, reuerentia. Solum ergo cum Gallia bellum fuit. Diu illic dubitatum , quid fieri deberet Lauardino iam pro cisci, iam consistere iussu, donec tandem profectio decreta,imperacumque Legato Asylum tueretur. Misrari subit, quae tandem causa Regem Christianissi-nuim impulerit,ut tanto ardore hunc causam promo ueret Nihil enim eius dignitati decedebat, si omnium Principum exemplo, latrociniis, sacrilegiis , adulteriis, raptibus, homicidiis, aliisque urbis sacrae flagitiis hoc praesidium subduceret: nec ideo minor, si non seruiret sceleratis. Multis ergo in mentem venit, aliud hoc cum Pontifice bello quam Asylum
quaeri: nimirum, ut victorias Caesaris moraretur Italia armis turbata: at ego nihil tale de Clitistianissimo Rege crediderim; quidquid fuerit , Lauardinus Italiam tenuit, conseditque haud procul Romam; sed iussu Pontificis 3 iunquam in Prouinciis Ecclesiasticis apparatu Legati exceptus. Tandem ingredi urbem statuit; delegitque Dominicam diem , decimam si xtam Nouembris anni octogesimi septimi supra millessimum sexcentesimum. Pompae hic ordo fuit. Plaeibat ingens equitum armatorum globus, gladiis scopisque breuibus, longis, mediis instruitus, siquebantur quadraginta currus impedimentis onusti: post
hos alia equitum aeque armatorum turmat tum acies nobilium in equis iuuenum, aliique magno numero
33쪽
famuli, qui rhedam Legati pedites ambiebant, in ea praecipuo loco Cardinalis Estreus, purpura amictus; dexteram Legati uxor, laeuam filia tenebat , ex a uerso Maidalchinus Cardinalis, cui ad sinistram Le- fatus Gallicus. Iacti quoque in accurrentem pomum argentei nummi, quibus ad Gallici Regis nomen celebrandum inuitaretur, sed a paucis acclamatum, iisque miserrimis. Subeuntem palatium binae armatorum alae, dextera laevaque sparsae in aequis excepere, noctu excubiae palatio adhibitae. initaque militariter palatium,viciniamque obire e quis Ab- Ium turbaret: impedimenta quoque armatis vallata , submouendis telonariis:Nocturnum epulum Es reus Cardinalis Legatus exhibuit. Is primo ad Cardinalem Cibum , postea ad Summum Pontificem admitti petiit, sed ab utroque reiectus est. Romae interim pergebaturpublicis, priuatisque precibus Deum im plorati , ac supplicatiofies obiri, singulis Religios rum sodalitiisad templa qnotidie procedentibus;cr deres publicam calamitatem urbi imminere , eique: seuertendae Romam certatim laborare . Cum Pontifiei aduentus Be Pompa Legati nuntiaretur, fertur respondisse et Hi in curribus,di bi in equis i nos autem
in nomine Domini ambulabimus. . i
v. Plane noua specie Roma intremuit, ipsiquo Galli aversati sunt ;Legatum videlicet, pacisque in- terpretem militari apparatu terrenti, bellantique si- smilem alienam Civitatem inuehi,arcemque Religio. lnis calcata Principis Maiestate id a nullo Legatorum factum. Sed nec ulla tanti strepitus causa; si enim ivim metueret, quantulae hae copiae,ut armato Pontifiei obsisterent,cogerentque inuitum p si nihil metue- iret, quo tanti apparatus , nisi forte ut Principi insul- taret diffiimulabat interim,ferebatque Pontifex,conis tentus Legatum non agnoscere,idque toti aulae indu se um. Instabat dies sanctae Luciae lacra,quae in Lace- Ianensi l
34쪽
Contra Apiolagistam Lauardini. grranefisi Edelesia talauini ritu ac Legato coram peragi silet icimini am Henrici IV. Galliarum Regis: iusserat Pontifex ,si Lauardinus adueniret quippe censuris adstrictus continuo faces extingui, bcrumque
abrumpi,accantum cescire . Id ubi Legato innotuit, differri iubet sacram ceremoniam in aliuna diem: sed, Pontifice negante ullam esse disterendi causam, cum Canonici ostendissent,inter eam Ecclesiam, Regemmque conuentum esse, ut Legati arbitrio staret, quam diem eligeret,continuo acquieuit,permisit e transeterri. Memorare id volui, ut moderatio Pontificis palam fiat, flagrantis quidem , sed intra rationem , cistraque excessum, quod in Principibus raraim. Plura scribere omitto, quae nihil refert scire posteritatem, quippe aut minuta,aut ostendendis ammisapta, quos pacari malim , componique . Illud tantiam adliaciam , quod maxime hanc litem Romam inter, Galliamque incendit. N e Natiuitati Saluat oris sacra Lauat dinus S. Ludovici Ecclesiam adit, sacroquo ulo accum,t, strato puluinari,aliisque Legatorum insignibus vliis. Re ad Pontificem delata non potule
poenis, iustaque seueritate amplius temperare, quam hactenus cohibuerat, quamque Lauardinus videbam tur non tantum prouocasse, sed etiam ab inuito extorsisse. Constabat censuris obstrictum esse ob usu patum Asylum, armisque retentum; id enim sub excommunicatione latae sententiae,ipsoque facto incurrendae Pontificium Diploma prohibuerat: ferebat interim Pontifex, dissimulabatque,& moras induciam; nectebat. At postquam Lauardinus processit,in ipsaque Ecclesia, & tota Roma spectante, ac com maximme oportebat Deum,eiusque vicarium placare, conmtemptum professius est , quid potuit aliud Pontifex,
quam ut tandem excitaretur toties excussus3 & tamen tunc quoque modestissime actum, nec supra necessitatem . Iubet ergo per Cardinalem vicarium interdictum
35쪽
. Da . usu Franchiliarem. dictum Gallicae aedi assigere adiecta causa ' Quod L
Mardinum mireth excommmicatum ad Ilacra acmι-ssient. Potuit aliquid minus fima Pontifice, a toties prouocato, offensoque 3 Missi etiam a Gallis cistatis equis veredarii, qui Regem omnia,qim contag ram, causasque edocerent: simulque Apologiam Latiardinus vulgauit, quo factum purgabat, negabatque
Lubet hic obseruare, quanta in hac caula moderam rione Innoeentius processierit Nam primo noluit Pontifex nouum Diploma,quo Alalum persequebatur ulgari,yiuente adhuc Est reci Duce Galliae Legato. Mortuo Estreo praemis a sunt exempla omnium Regum Principumque Alylo cedentium,' tanto suavitis Gallia inuitaretur,minoriiscue pudore,si ultima cederet. Lavardinum quamuis militari,hostilique paratu ingressum,& armatis obse pium, achellum, quam pacem afferenti similiorem non tantum Prouinciis ac V rbe non prohibuit, quoa facile poterit, & nemo non Principum facere sverum etiam admisit, tulitque fremente populo , de iura ac Principis. Maiestatem violatam et se conclamante . Quando non dico Rex Galliae, sed alius minorum Hincipum hac specie Legatum domi suae ferret, tam loque publicae quietis damno p superauicerbo anno centius non solum omnium Principum, verum etiam priuati Ciuis patientiam . Palam quoque erat Lauare dinum censuris esse implicitum , quippe violati Diaplomatis reum mihil tamen Pontifex mouit,sed ignoranti aut conniventi similis rem tempori commenda-hat,minimo contentus,hoc est,pro Legato nodiagnoscere, Deumque publicis precibus placare. Nec v uuam Lauardinum,pro excommunicato declarasset, nisi ille palam & cum pompa contemptum professus telum ab inuito extorsisset. od si animus erat Pontificem spernere , quae ogo , nccessitas id cum tanto appam
36쪽
Contra Apologistam Lauardini. 33
apparatu, fastuque ostentare , ipsaque no che sagrantis tota urbe pietatis p Nec dici postest,non id I uadidinum praevidisse; nam Pontificis animum, cum de festo Sanctae Luciae ageretur, iam explorauerat. Sed age , Anonymi Auctoris Libellum quique auardoni Advocatum se fecit, iam percurramus . . VI. Primo igitur opponit Anonymus: sa 'unquam iniustitis maiorique inivria xtra Principum ' Legatos, quam quod nuper Roma con tra Lamardinum tentatum esse. N. Antiquissincia est praepotentium querela, ut sibi iniuriam fieti dicanticum aliis faeiunt. Quoties oubhus a Lupo obiectum est, turbari ab illis fontem, cis tamen infra lupum aquarentur p si iniuria est, quidquid Gallo non placet , fateor magnam 3ccepisse Laruardinum i&nego hinc oportere iniuriam aestimari. Dicitur ergo iniustum, quidquid fit contra ius alterius : prius ergo probari oportuit, ius fuisse Lauardino, inuito Principe, ad quem mittebatur, se pro L gato ferendi, implendique metu S: armis urbem , ut reliqua tamen superitis narrata , & quae non dicam , nullus Principum, scd neque viIus Paterfamilias d mi suae pateretur. Haec si iure fecit Lauardinus, a cusare Pontificem potest; sed cui mortalium persuadebit, id iure factum Comparentur, quae Pontifex a
Lauardino tanto iam tempore passus est Romae, quaeque Lauardinus a Pontifice ; & mox constabit uter iniuriam acceperit.
VII. Secundo: Ignavissimos esse iurium diuit, soqvar Aegibus conueniunt, quicunque negare ausint , non pendere ex Principis arbitrio Legatos constituere . clis vero iure gentium honorem ac venerationem deberi : sic omnium populorum moribus rece- sitim esse, etiam ctim bello implicantur. uuae ergo
contra Lavardinum Tontifici maho suggesta sunt.
37쪽
Hiena esse d communi sensu omnium Gentium henph me eque institur rum. Posse quidem Regibus supplicari , ut Legatos subs amoveant , quoties pubIDcam pacem tu ant, aut alids bossilia moliuntur , dum tamen morantur, I atyrum more colendos esse . mapud incultissimos quidem Barbarorum reditumo , Iesumque esse , ut eo paetextu Legatomum dignita tem Molarent, Ped ipsi nollent Principum suorum turibus cedere . Haec vero fi locum haseant apud Trincipes mero faeculares, multo magis apud Pon- tifices manos, quoreum potestas precaria sit, pen atque ex filiali Principum reuerentia, praesertim mero Galliae Retum, mile tota in temporalibus Pontificum dignitas. Este mam omnium Gentium communem Patriam, sicque oportere omnium Principum Legatis frequentari. Haec Auctor Ionga oratione , sed rebus
vacua. Supponit enim Lauardinum Legatum esse I, ,tque Legatus sit, ex solius arbitrio Regis , qui mist, pendere. Supponit itertim, si Rex Legatum remouere nolit, Quamuis ex iustissimis causis id Pontifex petat, nihilomimis etiam ab inuito tolerandum, di pro legato habendum esie. Haec pro tam certis habet ,ut ignoraretiissimos esse dicat, qui negent:& tamen tam falsa sunt,& ab omnium sensu aliena, ut nihil magis, sed oportuit paginam implere,&quod veritati defuit,compesare conuitiis honesto calamo indignis. Veritas sic habet. Legatus est Persona publica ,suae a Principe ad Principem mittitur, pacis aut alterius negotij causa . Legatus igitur non unius tantum Principis mittentis , sed etiam eius , ad quem mittitur , assensu, & voluntate constituitur. Duo, inquit
Grotius, (al requiruntur, ut quis Legatus constituatur, auctoritas videlicet mittentis, o Trincipis, ad iquem sal Groeius de I .paeis&belli
38쪽
Contra Apologistam Lemardini. squem mittitur. Legatorum quippe immunitas& o ficium ex tacita partium conuentione proficiscitur, ut idem Grotius notat; haec vero est recipfoca,& utriusque consensum requirit a nec immerito eum utriusque Principis intersit, quis Legatus eat. Idque multo maxime locum habet in iis Legatis, qui hodierna tempestate diti aut etiam perpetuo in aulis morantur; in his enim cessat ratio iuris gentium,hoc
est, necessitas. Audi eumdem Grotium: say Optimo, inquit, iure rauci possunt, quae hodie funt Legationes assiduae , quibus quam non fit opus, docet mos antiquorum, quibus iliae ignorsae . Idipsum Uvi que fortius baiestatur: um est, inquit, legati
nes ordinarias nec iuris gentium , nec tacentis r
tro annis notas fuisse i suntque quam plures 26-tiones, apud quas nullus eaerum ius , sola Europa eas adimittit, seque aliquis Principum eas ref eurit, qui quidem poterit aliquid contra morem focisse, nihil contra ius Gentium. Haec ita vera sunt, yt siue antiquam siue recentem historiam euoluas, infinita reperias Legatorum exempla, qui aut non recepti , aut remissi sunt; nec tamen creditum est, iura Gentium violari. Sic Romani Atolis denuntiarunt:
sco P e Legatos mitterent , alioquin pro Lydus
fore. Itemque Veientibus: Hi Iacesserent urbe , pomas daturos . Lacedaemoniorum Legatus a Peria ele dimissus est: (do ouod ab hos armato 'venisset. Quanto magis dimisisset, si Legatus ipse armatus v niret 3 sic Senatus Romanus negauit te posse Carthaginensium se) Lytos admittere, quorum exercitus set in Italia Sic Legatis Iugurthae a Romanis ediaetum intra decem dies Italia excederent, nisi R gem & Regnum deditiam venissent. Et quid plura p. C a num
39쪽
. De Abisu Franctitiarum inumquid in sacris litteris habi inus Rabsacem Regis/ssyria Leg , tuin iure merito ab EZcchia Rege receptum non esse, quod timeretur popul in peruersus us . Si recentia, piarcurras, non minus exemplorum .est, praesertiin in Gallia , ubi plane nihil frequentius,
quam ut ex causis Reat notis, nec auoruna iudicio: aut examini subii ctis Legati aut non admittantur,aut
sxire Gallia iubeantur: estque recentissimum Tigu- rinae-Bernensis Reipublicae Legatorum, qui nec in Regis consuectum , nec ad tractanda cum Ministris Regiis negotia admissa sunt, idque non alia ex causa,
quam quod de ritibui , formaque illos excipiendi
conueniri non potuit. Quanto ergo maiori, iustio- . rtque ex causa lauardinus excludi potuic , qui contra aliorum Regum exempla Asylum non tantii ii peteret, verum etiam armis occuparet Nuper quoque Moscouiticis Legatis indictum, ut nisi pellium
mercatu abstinerent, Gallia exirent. Paulus I U.Haueroam Philippi II. Legatum e Mediolanensi Praefectura defunctum, cum fere Romam intraret, urbe exclusit, abnegauitque pro Legato agnitum iri,quod Pontificis cursorem litteris, quas ferebat, spoliasset, incurrissetque censuras: nec Philippus succensuit, substituitque Vargam Venetiis prius Legatum. Sive ergo Legationis naturam , siue exempla Principum inspicias, etiam quibus maxima iuris Gentium reuerentia( quales Romani) concedi omnino debet, Legatum dici non posse,qui a Principe admissus non est , posse vero non admitti ex Plurimis causis, praesertim ex illa, si veniat aliena invasurus , ut nuper I auardinus ; tunc enim non Legati sed hostis vices agit, cessatque finis Legationis. Haec tam clara sunt, ut negari a nemine postant , nec tamen sperare nobis victoriam licet, quando a Gallis non ratione, sed potentia certatur. inquit Anonymus, supplicari Prin- s(a Anno iis t.
40쪽
Contra Apologistam Lavardiui. gy
Frincipi debet, didit Legatum amoueat; colendus vero es, quandiu moratur . Nimis ignarus est rerum, qui haec dicit: quoties enim per Uaresium , per Laurum, per Ranuccium Cardinalem Pontifex rogauit, ursit Mue, ne Lauardinus mitteretur 3 & tamen missus est; nec minus tantum , sed etiam armatis obseptus,adeo
ut dubitari posset Gotthus, an Gallus esset, qui sic Romam intrauit .Quid superfuit Pontifici qui modestius tueri se poterat, quam ut urbe quidem admit-Teret , etsi armatum, minacemque, non tamen ut Lemnatum haberet 3 nam nec Legatus erat, quippe inuito Pontifice . nulla Lauardini culpa , cum non a posset iuribus cedere a Rege pratensis, cur ergo pumnitus , si innocens y Nulla est poena, si alicui non cribuas, quod non debetur: Lauardinus ut Legatus a Pontifice habitus non est, quia Legatus non fuit Nuis poenam dicat, si pro Senatore aut Episcopo non habebatur, qui nec Episcopus, nec Senator est nam quod postea Censuras inciderit , non haec culpa Pontifieis, sed Lauardini fuit . Pontifex enim censuras uniuersim tulerat in eos, qui Asyltim usurparent,
nullo Hispani , Angli, Germani, Galli, aliarumque nationum, discrimine : quod ergo Lauardinus se illis , di solus induerit, non Pontifici imputare potest, quippe nolenti, inuitoque, scd sibi, qui sponte incudirit: nam si quis gladio se perimat, quem accusabis p fabrum 3 qui gladios fecit, palamque exposuiL 3 an
eum , qui in ferrum incubuit Nec interest, Lavardinum ex Regis imperio Asylum occupasse , ut taceam, multa a Lauardino peracta esse praeter Regis voluntatem ; cui nota non est Apostoli sententia in
omni foro humano Diuinoque recepta rum videlicet: so 'Dignos esse morte non folii m , qui eas iciunt, sed etiam, qui consentiunt facientibus I bi ergo eadem culpa est