장음표시 사용
111쪽
Peregrini tenentis ursare Leges torritorii, ire
g. 25 I. Prob. Peregrini extra proprium terril rium degentes , Legibus ipsius non tenentur Ergo Servare tenentur illas Leges , quae propriae sunt territorii , in quo degunt. Probatur consequentia. Si p Tegrini non tenerentur servare Leges territorii , in quo VerSantur I. EMent exleges, quod permitti nequit; a. Perturbarent ordinem territorii, darentque occasionem plurimis scandalis; 3. contra voluntalem Legislatoris ogereut, qui Leges praescribendo , voluit omnes obligare , ut gubernium sui territorii esset ordinatum , uniforme , et Omnibus commune; Ergo est. Hinc ex
li. Augustino Episti 8S. ad Casulanum in L illa
S. Ambrosii sententia : vi Cum Romam venio , Jejunisti Sabbato; cum Mediolani sum, non jejuno: sic mu tiam tu; ad quam sorte Ecclesiam venoris, et n. morem Ser a , si ruiquam non vis esse Scandalo , u nec 'uemquam tibi a. Unde et hi quoque versus circumseruntur. Si fueris Romae ; Romano τωίω mors
ix Vid Frassen Tractia Iv. de Legibus Disp. LV. . ait. I. q. II. Gucl. 6. Anactetum Traul. II. Dista. VII. q. b. et seq.
112쪽
neoloe ais jus serratorsi non tenentur Leges propria ferrisorii se are , dummodo ea fra eum Nagantur. g. 252. Prob. ex illo axiomate communi : Ea era terrisoriam ius dicenti non paretur i une : Hinc Bonifacius VIII. declarat i , quod statuo φιμο- si , quo in omnea qui furtum commiserint, senten- ία excommunicationis Promulga tur , subdiu ejus ea fra Dioecesim furtum committentes minime ligari noscuntur. Et sane : Cum Legislator seri aliquam L gem , fert eam pro bono communi territorii suae ju ixisdictionis, unde non potest eos obligare ad eam Oh- servandam , qui extra suum territorium degunt, et subditi ipsius actuales non sunt ; Deinde incolao alicuius thuritorii Legibus illius obligantur g. 25 i. , fortiori jure ac peregrini ; Ergo non possunt Legibus proprii territorii , a quo absunt, obligari; Adeoque etc.
253. Prob. r. p Nam ut quis ad Legem ali-Wuam servandam obligetur, requiritur, ut ei Lex illa innotescat; qui enim voluntatem Legislatoris ignorat , nequit eam implere; Atqui Lex tunc subditis innotescit, eum eis promulgatur g. 65. : Quare Lib. IX. C. de Legibus habetur et Leps Sacra Arimae, vae constringunt hominum vilias, inteli i ab omnia Aus debent, ut uniserri, Praescrψω earum manis aetas cognito , prohibita declinent, Permi a sectem
vir. Ergo etc. C. ut animarum de Const. in s.
113쪽
f. 254. Prob. 2. p. Vel'loquimur de Legibus Imperialibus, et certum est sa) , eas ut obligent, de here promulgari in singulis Provinciis. Vel de Legi Lus negis independentis; hi sufficit si Lex in sola
Curia Promulgetur , quia ob frequentes ad Curiam arcessus , et recessus, Lex sacile ad subditorum totius negni notitiam pervenire potest. Vhi tandem loquimur do Legibus Ponti sciis , et altenta antiqua Pra-Xi , et consuetudine Ecclesiae , eae publicari debent in singulis Provinciis , nisi aliud exprimat Ponti sex. Nam cum do rei natura una sussciat promulgatio , potest Ponti sex unam requirere , et ea sola dcclarare , Legem esse sufficienter Promulgalam ; adeoque omnes obligare , perinde ac si in singulis Provinciis fuisset promulgaia. Id enim ipse potest ob potestatis plenitudinem a Christo acceptam, quam Canonicum neque ac jus Civile eidem merito vindicant. Nec desunt exempla promulgationis Legum factae Romae tantum, quae Simul omnes fideles obligarunt. Te autem hoc nimis durum , alcui videatur , observandum est, Romast et Principes, et Episcopos fere totius Universi, habere Procuratores, per hos itaque, qui negotiorum enu anomanam Curiam frequentant, Lex, licet Romae tantum Promulgata, intentione expressa, omnes Obligandi , ad notitiam Principum, alque aliorum PrAe- Ialorum sacile pervenit, et sic dicitur sufficienter promulgata , licet non suexit, nisi tantum Romae 2 .
i) Ex Anthent . ut sactae novae Constitutioiae Novella 66. inter illas Justiniani.
αὶ Vid. IIenno Tract. de Legibus Disp. III. q.
114쪽
In Regnis Monarchicis , et Aristocraticis , Da CL.His , ut obligeι , non indiget ργuli acceptatione. q. 255. Prob. Nam si Legis civilis obligatio a populi acceptatione' Penderet , suprema polestas legislativa non in nege , sed in populo resideret; Iam vero potestas serendi Leges in Regnis Monaret icis , et Aristocraticis non in populo, sed in Regibus, et supremis Magistralibus residet 8. 238. Ergo ele. Illuc iure, meritoque ab Alexandro Vll. damnata fuit sequens propositio Ιn Ord. 28. ) : Populus nonycccul, etiamsi abs e ulla caussa non recipiat L g m a Principe Promulgaliam.
x Canonica, ut obliget, non est necessaria Populiaremtatis , nisi in aliud Legislator Ecclesiasticus
f. 256. Prob. Nam Ecclesiae Praelati sunt Pastores , si deles sunt oves; Atqui oves debent vocem Pastoris audire, ejusque iussis obtemperare , non SecuS RC VO-ci ipsius Christi Domini pastoris principalis anima-xum , juxta illud Lucae Cap. X. v. 16.): Ous vos dis , me audia; Ergo olo. Praeterea si Legis Canonicae obligatio ex populi acceptatione penderet, Ecclesiae gubernium non osset penes Ecclesiam ipsam ,
ed penes populum; Atqui Petro , et Romanis Pontificibus dixit Christus : Pasce oves meas Joannis Cap, XXl. v. 37.): Apostolis dixit ipsemet Matth. Cap. XVl. v. 19.) : Quaecumque ligar erilis Simer terram erunt Ugata et in Coelo: Episcopis dixit Paulus Aciorum Gip. XX. v. 28. 9 : Alfendito Cobia , ct MMDehao gregi, in quo Cos Θίritus Sanctus posuit
115쪽
Episcopos regere Ecclesiam Des: Ergo ele. Tandem si Lex Canonica ut obligaret, fidelium accePlationem requireret, possen sdeles aliquando Ecclesiam non audire; Sed si quis Ecclesiam non audierit habendus est sicut Ethnicus et publicanus ; Ergo etc. Id tamen in iligendum, nisi in aliud Legislator E
clesiasticus consenserit. Nam eX antictua Consuetudine , Concordatorum Lege frmata , in nostro Regno Neapolitano , nescripta Pontificia , mandata ἔBrevia, Bullae , Constitutiones , aut aliae quaecumque Literae Romanae Curiae , ut in foro externo
vim habeant, Legio eae quatur indigent , neque id officere putandum est, vel pientissimi nostri negis religioni , vel supremi Hierarchae in Ecclesiam iurisdictioni ; quinimo cum hoc sit Apostolicarum Constitutionum munimen adversus Obtrectatores , et rebclles, illius religionem potius, alque istius supremam
iurisdictionem maxime commendat.
Quaeres. Quid sit Da poenalis, et num obli ein conscientia pS. 257. R. r. Lex poenalis est illa, quae poenam transgressoribus imponit , spiritualem si est a Potestate Ecclesiastica , temporalem si est a potestate Civili. Eaque duplex est pure Poenalis, Cl miata. Prior est illa, quae ad poenam aliquam subeundam transgressores Obligat; Secunda vero ad poenam simillet culpam adstringit. Insuper Lex poenalis alia est latae , alia ferendiae Sententia' ; Prima transgressorem ligat poena, absque alia Legislatoris declaratione ;veluti cum ita exprimitur: ipso jacto, Oso jure, ea
tunc etc. Sis ea communiciatus , suspensus; officom alvi. est. Secunda vero non ligat, nisi post latam iudicis sententiam , veluti cum ita exprimitur : e communisabifur , Suvendetur, reus erit etc. I e Lege pure poenali hic est sermo. g. 258. R. 2. Multae Leges puro poenales obligant in conscientia, at n0n omnes. Et quoad primum
116쪽
patet. Nam qui poenam a Legislatore taxatam non sol it , is certe illius Legi non paret; potestati ergo resistit; Sed qui potestali resistit peccat, et sibi me tipsi damnationem adquirit S. 25o. ; Ergo et c. Quoad secundum, eliam palei. Nam multi ordines Regularium sunt, qui Constitutiones habent , quae ne quidem ad culpam venialem obligant dummodo contemptus absit) , sed solummodo ad certas aliquas
' Quaeres. Quid sit Epichoa 8259. Epicheia est prudens , rationabilis ,rt benigna Legis interpetratio , qua declaratur, Ca Sua .i liquem peculiarem , ob aliquas circumstantiaS occulis renios , non includi In Lege; licet ista fuerit g uexaliter lata. Quaeres. Num Eceat aliquando tili Dialia iag. R. assirm. Nam cum Leges humanae Universaliter serantur , dari possunt, et dantur quan- loque casus peculiares in certis circumstantiis , qui an Lege generaliter lata non comprehendi , rationabis iter judicantur, ex mente ipsius Legislatoris, et ne e 'Vadat viil Communitati noxia , vel impossibilis. 'rohibet Lex, ex. gr. , ne quis propria auctoritate armas erat. En hostes Patriam invadere conantur, ut OI ines Cives perdant, et bona diripiant, quid agendum 'Licebit profecto civibus arma sumere , et cum hosti Lus pugnare.
Quaeres. Ouid sis eonsuetudo , et quotuplex st'. abl. I. . I. Consuetudo hic, est jus quoddam
morιbus ιnsIιIuliam , quod cum Lea descit, pro Legeatiscoitur. Consuetudo triplox est; nempe I. S undum Legem I 2. ρ Her Legem ἰ 3. contra Lesem. 'rima supponit Legem sibi uniformem ; Secunda nul tam Praesupponit Legem contrariam , et adsorvantem. Tertia Legem contrariam supponit.. Quaeres. Jum consueItido Possis aliquando noram L em Inducere, aut veterem abro rere ZIram. V.
117쪽
8. 2 6 a R. Consuetudo praeter Legem , novam Legem indutit, et tonsuetudo contra Legem', veterem Legem abrogat, quoties hae adsunt conditiones , nempe a. quod sit -tionabilis; quod nam pue rationabile non est, nequit Legem novam inducere , aut vel eTem Bbro- .gare , cum Lex debeat esse rationahilis ; 2. Quod sit 'Rublica liberorum aesistim frequentia'. nam factus Vi , metu gravi , vel errore Exerciti , cum non sani ab homine sua libera facultate utente , humano modo non fiunt; unde per hos actus introducta erin Suetudo. nota est rationabilis; adeoque nec novam Legem in ducere, nee veterem abrogare potest. Aelus praeterea isti publici esso dehont; si enim sunt privati , et O eulti , sicuti diei nequeunt ex totius communitatis , aut PTincipis consensu exerciti, ita nec vim Legis induere possunt , nec oppositam Logem abrogare. 3. Duod congruo te aris inlemvallo duret: spatio nempe decem annorum I ut multis placet. Non enim quae libet eonsuetudo , sed inveterata consuetudo ρim L eo e foditur Lib. 31. S de legibus. ; inveterata autem consuetudo dici nequit , quae Sallem per decem annos Servata non fuerit. 4. Quod adsit-Principis consensus. Si namque Princeps neque lacile , nequhexpresse consensit , sed resistit', consuetudo ost damnabilis abusus, neque unquam praevalere poterit. 5. Quod animo obligandi india Iur. Etenim consuetudo ex voJuntate populi se obligantis , et Principis com- sentientis vim habeti Cum ergo sine animo obligandi indu itur , et Lex vigens in suo robore manet , Pt Lex nova non indueitur. Ullimo'tandem , loquendo. praesertim de eonsuetudine contra Leg , requirunt
Theologi permulti , quod reperiatur bona fides. Et
sane si in aliis praescriptionibus horia sidos requirit arquare requirenda non est in praeseriptione contra Legem y At si hoc erit , dices, nulla' consuetudo conixa Legem poterit Legem abrogare; quia illi, qui eam con- me nil iuum2 inducunt , certe horia fido id non regunt
118쪽
Bene quidem ἰ sedilicet qui eam eonsuetudinem primo
induxerunt bonam sdeiu non habuerint , hebetit tamen qui eam sequuntur; qui enim sciente, et tollerante Principe contra Legem agit, mala fide non agit cum supponat Principem . tacite consentire abrogationi suae Legis.
Quaeres. Quis possit a Legibus humanis dia
263. R. Dispensatio est obligationis Legis relaxatio , ab habente legitimam potestatem , in aliqua Su , aut in persona particulari facta, in iis ci cumstantiis , in quibus Lex alioquin obligaret. In Lege Ergo humana potest dispensare Legislator ipse . vel eius Successor in eadem potestale vel iurisdictione , aut ejus superior nullus autem inferior potest in Lege superioris dispensare, nisi ei concedatur. Nam illius est in Legem dispensare, cujus cst Legem
condere; quia sicut poterat Legem non ferre, aut ab initio aliquem sua Lege non comprehendere , ita et deinceps potest ab ea eximere. Inferior autem , cum jurisdictionem in Legem superioris non habeat, Non Potest in ea disponsare. Potest autem si superior talem facultatem ei concedit. Quaeres. O Pnam causae requirantin ad licitam
invensationem p*. 264. R. Ut disponsatio lacla a Ldgislatore',
Vel ejus superiore , aut Successore sit licita, requiri tur justa caussa. Nam, qui sine caussa justa dispensaret', non esset fidelis dispensator a Deo superos, mi liam'suam constitutus , sed Pessimus dissipator ἰDeque potestate dispensatoris in aedificationem , et COUServationem boni eommunis uteretur , sed in destructionem. Quare Tridentina Synodus Sem. XXV. p. XVlli. iubet, ut non dispensetur sine iusta, et
urgenti caussa. Quod si dispensutor sit ex concestione, et illa abulatur ,'lunc dispensatio nodum est illicita ,
sed etiam invalida ; nam superior, qui dat inferiori
119쪽
is , facultatem dispensandi , non cens tur velle , ut ea abulatur , sine iusta caussa, dispensando.
CAPUT IX. 'sDe Gelasiae Pro remis. f. 265. Animad. Mulla ab ipso Apostolorum
tempore , et Sequentibus postea saeculis, ab Ecclesia proxecto fidelium regimine , sancta , atque salubria euila Sunt praecepta. Generaliora lainen , et fidelibus omi Lus magis communia , Sex potissimum numerari s
leui; nempe I. Missam audire diebus.Dominicis, Gltisque Festis Horceptis. II. Quadragesimiae, Qua- uor Temseorum , vi Vigiliarum jejunia observare et
rara non Feria Matia, et Sashmo ab esu carnium ab stinere. III. Semel saliem in anno consueri. IV. Sacram Eucharistiam saltem in Paschate Ila surrectionis sumere in propria Parochia; Ν . Decimas Gel aiae solvere; VI. tandem, Numias Iemporibus Neliasso, non celebriare. IS. 266. . Vi primi Ecclesiae praecepti, omnes et singuli fideles usum rationis habentes , et impoten tia sive physica , sive morali non impediti, tenentur Dominica , aliisque Festis Sacerdoti Missam celebrantiadesse , praesentia Saltem morali , qua unum corpus cum aliis fidelibus efficere censentur , et ab eod in tintegram Missim , vel saltem tres principaliores Missae Paries audire, pia attentione, et intentione animi , CX terna quoque corporis modestia,cet conformatione vullus , et Vestilus. Quare.. q. 267. Coroli: Praeceptum hoc non observant ,
qui inter sideles , nulla impotentia impediti , et sola
negligentia , ne dicam contemptu , Mimam non nil diu ni : qui dum Missa celebratur, quin ad Sacra tremenda , quae Peraguntur attendant , aut de negotiis saecularibus fabulantes, tempus insum a Di, not
120쪽
hac illae ociatos convertunt ut ingredientes, et ex Mntes conspiciendo, vultum inveniant, in quem deliret enlur. non enim, ajabat S. Antoninus IIo P. I it. lX. Cap. X. f. a. γ, debent fideles ad Missam,
et et incclesiam accedere , ut xideant, vel Mideantur ab amat Ibus suis. Nam tales non s leni stra ceptum illud Ecclesiae. Neque minus praeceptum hoc Ecclesiae violant, mulieres illae circum ornatae ut similitudo templi, et habitu meretricio potius , et a Christiana , ne' dicam naturali, modestia alieno , ad I cci Iam Se conferunt; ut eas videntes, dubitaro Possemus , num potius ad theatra saltaturae , quam ad Ecclesiam Missam auditurae pergant. Tandem
praeceptum hoc non implent, qui ab eodem Sacer-εIOle , ab Epistola saItem usque ad finem , Missam non audiunt, aut eam integram quidem audiunt, Sed an aliquo sacello privato alicujus familiae , in
lito non Omnes Missam audientes, Ecclesiae Praecepto satisfacere declaratum est.
. q. 263. Secundo Ecclesiae praecepto fidelibus ie-
Iunium Imponitur; nempe ilabstinentia a quibusdam ειθιs, veluti a carne, et lacticiniis in Quadragesima , Juatuor tempori hus, aliisque Vigiliis; et abstinentia B carne solum Feria sexta, et in Sabbato; a. Unicam εδι e refectio ; eaque, 3. hora competenti sumenda: Nempe clara meridiem , ut hodie est in usu. Hinc: 269 Coroll. Contra hoc Ecclesiae praeceptu segunt, qui sine iusta, rationabili, et probata causa; .ulatis nempe, infirmitatis , laboris , paupertatis, etc.
aut carnem et lacticinia in Quadragesima, Quatu0xtemporibus , aliisque in Vigiliis comedunt : aut ali Sia carnium die X enoris, et in Sabbato non abstinent: 'ut Pluries in die comedunt excepta collatiuncula quae In Smo sumitur); aut dispensati a jejunio, qu0 δε Stam carnium , Dpulas miscent ; hoc est Pisces , et Rrnes in eadem rosectione sumunt. Illi, qui statui3m xc1-tiouis lunam'non servant; Atque illiotandum.