장음표시 사용
71쪽
saria ad aeternam salutem consequendam ; aliis autem xalionibus , ac seclusa Dei voluntate, nulli mode neces- Saria erat, quia Salvari poterant, observando dumto Nat Legem naturalem. absque ulla Legis Mosaicae Ob- Servatione , ut patet de et nullis , et praesertim de Iobo , et Nahamano Srro, qui Legem naturalem tantum observando salvi racti sunt, uι omnibus notum est, at qyie perspiCUum.
a 49. Contra. . Atqui si Lex velus ad solos Judaeos spectabat, tanquam singulare Dei in ipsos ho-Noficium; eo ipso aut dicendum est, Gentiles melioris fuisse prae Iudaeis conditionis; aut Deum Persoria Tum suisse acceptatorem adfirmandum; Ergo viget argumentum. Prob. subf. di ulla adsignari potest ratio , cur Israelitis potius, sua in alteri Nationi Lex ξlla data suit. Atqui nisi aliqua ratio adducatur, cur populus iudaicus prae alio Populo magis Deo acceptus fuerit, qui ex nullo ipsorum Praejacente merito singulari Legis beneficio meruit dilari, semper sequitur Deum Personarum fuisse acceptorem Ergo si Lex vetus ad solos etc ; quod absurdum eSLISO. R. n. mai. Atque princi Dio quidem cum nos dicimus, Legem datam solis Israelitis suisse, illud oportet Adversarii sibi in mentem revocent, quod ad Bom. XI. Paulus exclamat: o altitudo dixiliarum
Sapientire , et Sciensis Dei; Quam incomprehensibίtia sunt iussitia eius, et investigabiles mire eius 2 Deinde ab ipsis Adversariis vicissim petimus, eur Jacob pi ae Esau dilexit Deus p Prosecto non ex operibus , seam vocante Deo dictum est ei, Rebeccae scilicet: quia
stolus etiam ad Rom. IX. v. IO. testatur. Porro Oadem ratione Lex Iudaeis potius data est, quam Gentilibus , quia Mneylacuum est Domino in Roseulo suo videlicet judaico , quemadmodum Psal. I 29.
Regius vales cecinit. Vcrum eius rei etiam ratio aliqua ex eo peti pol est , Irimo , quia sesus populus Ju-
72쪽
d aeorum umim Deum colens, dignus erat, cui crederentur eloquia Dei. ΙΙmc licet iu/aliis P)pulis perso-yae invenircntur Deo acceptae, tamen nullus populus praei stud erat Deo perinde carus et dignus iam grande munus recipiendi. Cum Lex non pro particularibus Personis Statuatur, Sed Populo congregato , ac unito detur, et Sub una consuetudine viventi. Deinde peti potest ex eo quod obediendo Abrahain , ut par erat,
primae gratuitae Dei vocationi ad sidem , potuerit hinc
mereri de congruvi, ut Christus eX se na Sceretur; atque posteri ejus ad hunc finem convenienter dispo Derentur , ex Ordinatione divinae providentiae per singulare illud peculiaris Legis , et cultus beneficium , quis
et ornarentur, et cuStodirentur, et prPepararentur. insupor ad tam grande Dei munus fusi piendum. Qu.e omnia illis Dei verbis : quia feriau rei hanc .... hen
sicut stellas Coeli etc. rectissime innuuntur. Ex qui-Lus omnibus eruitur, praeter solam Dei voluntatem , suisse sussicientem.aliquam rationem , qua Deus ad Legem Iudaeis tantum dandam motus fuit. Ex quo igitur Lex vetus ad solos pertinuit Iudaeos , minime sequitur, Deum Personarum acceptatorem suisse'; aut Gon illos ex libertate Legis melioris prae Iudaeis conditionis extitisse : immo potius oppositum eruitur, ut
hucusque est demonStratum. q. I 5 I. Contra. Ex concessis, una ex rationibus.
cur Lex vetus Iudaeis potius, quam alteri Nationi ex mera Dei liberalitate suit data, est, ut pex eam ad suturum Memiam ex eis nasciturum ipsi disponerentur; ergo re concedendis, ne Personarum acceptor dicatur Deus , aut Gentiles ex libertate Legis meliores prast dudaeis suisse conditionis, aut omnes omnino Natione Legem illam obligasse est dicendum. Prob. conSa. Salus illa per Christum sutura ,.non solum Iudaeos, Sed om Dra gentes respiciebat. Sed ex concessis . Lex vetus , qui
disponebati ad salutem , quae futura erat Per CDTU
73쪽
stum ex Iudaeis nasciturum, ideo singulari Dei beneficio ipsis solis data fuit; ergo ex concedendis hac
eadem ratione Personarum acceptor etc.
f. I 52. R. dist. mai. Salus illa etc., et aliunde oportebat ex uno populo Christum nasci, et hunc prae aliis ad ejus Fidem disponere, cone. mai; SecuS, Π.mai ; atque iterum concessa min; n. eon Sm. u Qv3mvis ait S. Thomas I. 2. q. II 8. art. 4. huic argumento respondens, u salus sutura per Christum esset omnia n.bus gentibus praeparata, tamen oportebat eX uno P
n pulo Christum nasci , qui propterea hoc prae aliisn praerogativas habuit, secundum illud Rom. IX., qvon rum. scilicet Judaeorum est adoptio filiorum , et
u festamentum , et legislatio, quorum patres, et, exi, quibus Christus est secundum carnem M. Haec Iaudatus Doctor. Si igitur Christus ex uno populo scilicet Iudaico erat nasciturus iuxta Dei promissionem Gen. XXII. Abrahae iactam, licet salus per Christum
futura omnes omnino populos respiciebat; necesse t men erat, ut populus ille prae aliis nationibus san Clitate fulgeret , atque ad Christum Lege umbris aes ris ipsum signantibus penitus reserta , ut par erat, disponeretur. Ex quo ergo Lex solis Iudaeis., utpote eabad Messiam disponerentur , data est, Deum Per FDnarum fuisse acceptatorem, nonnisi iniuria Adversarii inserunt; eo vel maxime quia Lex dari non debet Personae, sed populo unito, ut dicebamus , et se ad Divinas revelationes suscipiendas praeparanti. g. I 53. Dices. Summo Regi Deo totius orbis Conditori omnes omnino populi subduntur: nulla namque gens est tam remota, aut barbara , quae Dalyae eidem non subdatur. Sod Regis Lex cunctos obligat negi subjectos; Ergo ite Dorsonarum acceptator di-Catur Deus , dicendum non Iudaeos solum , scd alias quoque nationes Legem illam obligasse. 54. B. dist. min. Legis Lex etc. si ita Rex elit, conc. mini secus n. min; et cmsm. η QuicM
74쪽
n que i ait S. Thomas citato Ioco subduntnr Regi, ob-
,, ligantur ad Legem ejus observandam , quam Omnibusti communiter proponit: sed si instituatur aliqua obis servanda a suis familiaribus ministris , ad hanc ce-Μ teri non obligantur n. Hinc Deo volente , quemad Ino. dum superius ex Scripturis demonstratum est , ut Mosaicae Legi Israelitae tantummodo subderentur non
potuit ea Lex ad alias quoque gentes, popul que Pertinere, eo vel maxime quia solus populus iudaicus
eam merebatur, ut superius innuebamu . Neque eX-
inde aut Gentiles ex libertate Legis melioris conditionis prae Iudaeis; aut Deum Personaruinosuisse accePlatorem Uuquam sequitur.
155. Objectio a. Deuteronomiis XXVII. 26.
absolute dicuntur maledicti omnes , qui erant extra Legem, his verbis e maledictus qui non Aermanet in sermonibus legis huius. Ergo absolute Lex illa pro omni bus erat lata ἀῆ. I 56. R. dist. ans. Deuteronomii dici; et aliunde illa maledictio cadebat in solos , ol omnes Iudaeos
Legis transgreMores, conc.. aus' 'cadebat in omnes omnino homines , n .aans, et cosm. Laudatum Scriptum locum legentibus, patet per quam clariSSIme, nedum illam, sed et alias quoque maledictiones incitato Deuteronomii Capite expressas ψ solos respexisse Iudaeos, uando a Legis testamento ipsi Terodebant. Illas mi rii transgressores Iudaeos publicabat Levita', ' enumerando singula Legis praecepta , ob quorum ius bServantiam relativae maledictiones infligebantur , a ue ultima Erat adducta in argumento maledictio, illis espressa verbis e maledictus qui non permanet in fremonιMSLegis Mjus , nec eos Ucre perscit; cuncto popul adprobante , ac respondente amen. Ubi vides sub-εequentibus illis verbis et nec eos.Uere Persicii, lim tari maledictionem ad solos Iudaeos Legis.transgress m. Si ergo non omnes Iudaeos respiciebat maledictio illa ,
quomodo cadere poterat in Gentiles φ Quomodo Ginde
75쪽
Omnes nationes Logem illa obi gasse Adversarii dedu
I 57., Contra. Atqui maledictio illa , nedum
audinos. , sed et omnes Omnino Itomines Legis transgressores respiciebat, quatenus Lex'illa absolute pro I ergo T. Prob. subs. Sed prius
ia , absurdum esse, nulli extra Synagogam salu
tis obtinendae spem fuisse ' rum multi ex ra Synagogam Salv. etiam reapse sobant. Quo posito oti argumentum. Si maledictio illa solos Iuda os Lo s
tra greSsores respiciebat, quatenus ea Lex pro Ju-
Saicae Legis observatio , Ibi nulla erat , aut PSSe DO
eris sius Brbi iremur; attamen a graviSsi , ac Vmstissimo Auctore ScrῬlum fuisse, tanquam nimis pro-
validissime confirmant: Jobus Enim CAP. I. Et a. ae ipsius ) homo dicitur simplea , rectus , timensa eum.- rccedens a malo , et adlux relinens innocen-ιa, Iicet Israel ita ipse nori sueri l. Nahaman praete
76쪽
cultor factus est , at non Moysa eae Legis sectator. Licet igitur maledictio illa solos audaeos Legis transgressores respiciebat, quatenus pro ipsis solum Lex illa erat lata, non inde sequitur, nullam extra Synagogam salutis obtinendae spem fuisse ex eo, quod nulla extabat apud Gentiles Mosaicae Legis observantia f. a 59. Contra. Atqui ubi nulla erat Mosaica 'Legis observantia , ibi absolute nulla quoque erat 'aut esse Poterat salus; ergo a capite argumentum. Prob. subs. Ubi nullus erat, Mosaicae Legis rigor ,
nullaque observatio , ibi ex XII. Exodi cap. ) nullus prosecto erat Circumcisionis ritus; iam vero ubi nullus erat Circumcisionis ritus , ibi ex Gen. cap. XVII.
nulla erat, aut eMe poterat salutis obtinendae spes ;ergo ubi etc.*: I6o. R. concessa mai ; n. min. Inconcussum prosecto , atque hic praesertim veluti certum suppo nendum est , extitisse post lapsum Protoparentis
dae; iam ante illud tempus, quo Cireumcisionis praeceptum Abrahae datum suit, remedium aliquod , quo non Solum adulti, sed insantes quoque originali labe Purgarentur. Cuiusmodi autem illud fuerit, non est huius loci investigare : de hoc enim suse pertractant The logi in Tractatu de Sacramentis in genere. Sed qualecumque tandem illud fuerit, qua demum via ac ratione demonstrabunt Adversarii , remedium hoc , quo ante initum a Deo cum Abraham Circumcisionis pactum, Oxiginis peccata delebatur, vim suam post illud tempus , quoad reliquas Gentes, populosque amisisse 8,An quia praeceptum illud Circumcisionis jam fuerat constitutum y At illud Abrahae solum , ejusque P texis de quibus solummodo in eo , qui objicitur Gen.
loco, SermΘ est , non autem omnibus positum fuis- Ee, Certi SSlma res est; . cujus rei Scripturae fidem sa-ciunt locupletissimam. Exinde iεitur Mosaicam Legem
omniuus hominibus sanctam suisse, neutiquam cousicitur.
77쪽
. . De moralibus praecemis Legis Mosaisae.
. 16 I. Anλώ. Lex Velus tribus praeceptorum generibus coalescebat; moralibus nempe, Caeremoni
libus, et iudicialibus. Loquar tibi, dixit Dominus Moysi Deuteron. Cap. V: v. 3I. , Omnia mandata
m , es caeremoniaS , atque iudicia. i 62. Def. I. Praecepta moralia ea dicuntur, quibus praecima hominum Udeia ad mores , ad rectae rationis normam co Onendos et quin Per ω- tionis lumen jam rus cienter hominibus citimata , Deus denuo inculcamia , atque Decalogo eorum sum
163. Def. a. Caremonialia praec*ta ea diacuntur , quibus certi ritus ad Dei cullum spectahtes, Praescribuntur. q. a 64. Def. 3. Praece ta tandem νιHeialia dicunIur illa , quae rectum modum , et rationem PriaP- scribunt justitiae seroandae , recteque administrandiae. De moralibus hic tantum Verba iacimus i).f. 165. Schol. IIaec porro moralia praecepta , quamvis inulta adsignentur , Bd decoli 'tantum redi Cuntur , quae Decalogo complectuntur. Irrimum : Missum Dominus Deus tuus eic a): δε on habebis Deos ali nos coram me. Secundum': Nyn assumes nomen Domini Dei tui in Danum. Tertium: Memento ut diam Stibbati sanctiles. Quartum : Honora Patrem ,-et matrem tuam. Quinium: non occides. Sextum e JOn moechaberis. Septimum : non furtum facies. Octavum Non loqueris contra pro Timum tuum fatium i) Qui de caeremonialibus, atque Iudicialibus praecepis aliqua scire cupit, legat Becati . in Manuali Lib. . Cap. XIX. q. v. n. 5. 6. αὶ Exod. Cap. XX. V. 3. et Sess.
78쪽
testsmonium. Nonum: Non concupisces domum proxiami tui. Decimum tandem Nec desaerabis ua orem eius , non Servum , non ancillam , non bo m , non asinum, nec Omnia , quae illius sunt. Singula brevia ter explicem . I D
Non habebis Deos alienos coram me. 8. 166. Hoc praeceptum duo importat, alterum
ut unicum et Verum Deum adoremus , eumque mente , puro corde , totisque viribus diligamus ; et acti hiis tum internis , cum externis colamus ῆ alterum , ne aliud Ens quodcumque , cultu praedicto , soli Deo debito, prosequamur. g. i 67. Coroll. Contra hoc itaque praeceptnm faciunt omnes Idololatrae, quibus Cliristi Fides suffi- Cienter annuntiata suit; omnes Haeretici, qui Fidei Veritates , prout ab Ecclesia proponuntur, amplexari respuunt; omnes illi, qui Daunonibus obsequium Praesentat, atque praestigiis, incantationibus, aliisque diabolicis superstitionibus dant operam; omneSilli , qui sibimet ipsis sidentes , spem collocant in per unia , thesauris, ac hujus sa culi praepotentibus; tandem, ne plura Prosequamur; omnes illi, qui amore creaturarum perciti, Deum , uti par est, non diligunt.
Non assumes nomen Domini Dei tui in vianum:*- I68. Duo pariter eontinet. Primum , ut Dei Nomen sanctum , et terribile , debitis obsequiis ν ct hQuore Prosequamur. Dei Nomen dicimus, non prout literis, syllabisque componitur, sed prout ratis Γ-
79쪽
sectissimi, alque infiniti personam designat. Secundum
ne si uSta , aut irreverenter Dei nomen assumamus. 'f. 169. Caroli. Quare Praeceptum hoc violant, quI temere , et absque necessariis conditionibus iuxant Qui iuramenta alioquin rite facta , non servant, et promissam fidem non liberant: Qui verbis aequi- vocis , aut ambiguitate Sermonis proximum , cui iurant, saliunt: Qui basphemant, aut, ex ira , et Ore amplo Dei Sanctorumque Nomen , ac Sacra Pronuntiant , etc. L
Memento , ut diem Saθbati sancisces.
g. 37o. Duo etiam complechur hoc Praeceptum. Jnum : ut abhorreamus peccata , per quae homo dia holi servitio detinetur , atque ut ab operibus servili hus abstineamus, iis exceptis; quae aut ad humanae id turae necessitatem , aut ad ornatum Templi, et F smrum celebritatem, aut denique ad pietatis ossiciat pertinent. Alterum , ut bonis inSistamus, divino cultui , et animarum sabiti, peculiari ratione, atque sollicitudine vacemus. f. 17 I. coroll. Itaque contra hoc praeceptum,. gunt , qui dies Festos in conviviis, saltationibus , a- usque id generis periculosis , non modo , Sed peccaminosis actibus traducunt , Dei . animarumque Sua-
. immemores ἰ qui Divinis ossiciis , atque sacrisi-Lus in Ecclesia , aut non assistunt, aut nimiS mcitanter : et indevote , qui operibus servilibus , ut ῆ 17o- explicatum est, incumbunt, dies Festos unarum caeteris hebdomadae diebus confundentes , et imdiscriminatim aecipientes. S. 172. Schol. Atque haec sunt tria praecepta , quae Deum resfciunt; quaeque in prῖori tabula a Μ 'Se inarata sunt. Septem alia quae sequuntur, iri Posteriori labula conscripta fuere, atque ad proximum
80쪽
IIonora Patrem turam , et matrem tuam. f. i 3. Tria requirit . I. ut parentes sincera, nique gratuita animi benevolentia , pietate , atque dilectione prosequamur. Ut externa obsequii ,' etoobedientiae argumenta ipsis exhibeamus; Ita tamen ut porum honori , semper Dei honorem , atque cultum anteferamus; 3. ut eis necessaria subsidia , omni cura diligentiaque subministremus. Parentum vero nomine non intelliguntur solum illi , qui nos genuerunt; sed qui parentum loco Sunt, Vel gubernatione , vel instructione , vel aetate et cura tales sunt neges , set Principes , Praeceptores , Tutores , Seniores. Istis nam que proprius honor, in suo Ordine etiam debetur.
g. I 4. Cor est. Hinc praeceptum hoc violant ingrati illi silii , qui parentes aVersantur , Spernunt, ac veluti eos , quasi Si non agnoscerent pertractant; qui illos maledictis , aut Verberibus, Iuod horrendum dictu est, scelestius assiciunt; item illi, qui Regi Obsequium denegant; de eo male obloquuntur: Qui civium sedisiones adversuS eum suscitant , ac fovent;
eius Leges et iura violant. Illi tandem , ut caeteros milia mus , qui seni ibus , magiStris , aliiSque,sup xioribus honorem , et reverentiam debilis non praestant ossiciis.
Non Occides. S. I 5. Praeceptum hoc Vetat, quemque hominem, privata auctoritate, occidere , aut alio quovis modo , cujusvis hominis vitae, sive periculosum, sive lethale damnum inferre; iubetque propterea ut sincera, et concordi amicitia proximos diligamus , sive amicos , sive