장음표시 사용
111쪽
sanctus Ambrosius de Fide ad Gratians; Quomodo ergo Deus sit mutabilis, cum ipse . dixerit: Ego sum, ego sum , & non sum mu-
112쪽
probari attributu i , sicut omnia proban- quod Deus esse, vel deessentia Dei sit exili denter probatur aete nitas , quae nihil est aliud, quam existentia Dei, prout con notat negationem principij,& finis, & omnis mutationis,vel successionis. Aeternitas enim est duratio, ac permanentia Dei in esse: sed duratioin omnibus rebus
est exiitentia, quatenus con norat negationem
inceptionis, ta desitionis: Ex eo enim, quod res aliqua existat, in tunc non incipiat eise, vel desinat, dicitur durare. Nam quando primo incipit existere, non dicitur permanere in esse, sed produci: Eesse; non dicitur permanere in esse, sed destrui, vel interire ; Ergo multo magis in Deo existentia erit eius duratio , quam recte ex Boetio 'definiunt Theologi ;
113쪽
Aeternitas est interminahilis vitae tota simul, & persecta possessio. Cuius singulae paruticulae explicandae sunt. Dicitur ergo ; Aeternitas est persecta pos sessio; idest persecta duritio, & permanentia in esse. Tota simul; ut distinguatur aeternita tempore; cuius partes necessario sibi inuicem succedunt, & una est prior, alia posterior. Additur, Interminabilis vitae; ut intelligatur illud, quod aeternitate durat, vivere absque ullo principio, & fine; quod principium, vel sinis non solum de secto non est in Deo,
sed nec potest esse . . Quare, etiam si Dei voluntate ab aeterno extitisset aliqua creatura; illi tamen non conueniret haec definitior nam quamuis de facto non haberet terminos; posset tamen habere,& potuisset non existere ab aeterno et sicut de sano nulla ab aeterno existita cum tamen ex eo, quod essentia Dei sit existere, vel csh; implicet contradictionem, intelligere vitam, vel durationem Dei habere terminum , princupium, vel finem . Quamobrem Apostolus ' docet, solunta Deum habere immortalitatem; cum ipse solus itast, ut absolute non possit non esse. Cuius enim essentia est csse, vel existere, is omnimodam habet cum non esse repugna
114쪽
tiam: Nam quod ita est, ut fit origo, fons totius esse; ipsum necessario, Gemper est ;&per consequens persectissimam habeias Iuti.
Per aeternitatem etiam hoc modo explic tam differt Deus. b iis , quae aeuo durant; uti sunt ea, quae coeperunt quidem esse, scit non desinent, ut omnes creaturae, quae nec materiam habent corpoream, ut Angeli; nec ex materiae potentia educuntur ; quales sunt animae ' rationales:quae quamuis in materi , seu corpore existant; separatae tamen a comporibus vivunt.
115쪽
ens, actus purus,primaveritas, esse maxima intelligibilem in se ;qui cognouerit eo mqdo aliquid esse intςll gibile, quo modo ei ens, di verum , nUMς
Difficultas autem est, quo modo a nobis cognoscatur.
Vt autem quae in hoc capite dissicultates oriri possunt, explicemus 3
A DEvs COGNOSCI POSSlT CLARE, ET INTUITIVE AB INTEGLECTU CREATO.
N hac vita etiam Deum c gnosci, saltem per species rerum creatarum; fidimur, ex illo Pauli ad LMNnthios'; Videmus nunc pezaenigdnue. Et
116쪽
Et naturali ratione Philosophos aliquentata Deo efformasse conceptum, quatenus est primum principium, prima cauta, primum mouens , &vltimus sinis ; qui eorum scriptae. legerit, facit E cognoscet; & ex ijs, quae facta
sunt, discurrendo, intelliget . Duscultas ergo nunc tantum est .
Utriim clare, eg intuitiud possimus cognoscere, quid est Deus. Respo ndetur, Deum posse cognosti dard& intuitiue ab intellectu creato. Res est certa de fide in Concilio Lateranensi sub Innocentio III LProbatur. Qui videt facie ad faciem, mita, ut eqgnoscat, quemadmodum cognitus est; videt clar: & intuitive. Sed Beati Deum vident facie ad faciem, de cognoscunt,quemadmodum cogniti sunt; ex dictis Apostoli: b Tunc autem lacie ad fa ciem: Nunc cognosco ex parte: tunc autem cognoscam, sicut & cognitus sum. Ergo Be' vident clare,& intuitiuὸ diuinam essentiam . Quod confirmant verba Christi ς; Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum 'idebunt; Quae visio cum futura sit clara, & distincta cognitio Dei praesentis,& non absentis & non per alienam speciem , sed λcuti est, videndus sit Deus; ut habetur apud Ioannemque erit clara,& intuitiua cognitio ip-
117쪽
sius essentiae diuinae; quae cum apparuerit, se tiabimur; ex Propheta. 'Satiabor cum appa ruerit gloria tua .i Dam satietatem esse sine,
salsidio, apertὸ demostrat illud Sancti Petri; iIn quem desiderant Angeli prospicere.
Quem si nunquam viderent, uti docet Sanctus Gregorius ς:Beatis mentibus desideriunia absque fructu, afferret anxietatem, anxietas vero poenam; quae Beatorum statui repugnar, cum sit istatus omnium bonorum aggregatione perfectus. Cum ergo ex scripturis constet, Deum a nobis facie ad faciem, & sicuti est, esse videmidum, atque ita, ut ' absque fastidio satiemur, di ut omnis anxietas, & poena remouenda sit; necessario deducitur, Deum posse cognosci clare, & intuitiue ab intellectu creato. His etiam accedit ratio scripturis consentiens, vel ea eisdem deducta. ita cum Deus sis primum principium,&vltimus finis naturae intelligentis; maxime congruit, ut per perfectam operationem persectae potentiae possit illi ita uniri, ut tandem in eo conqui scat. Perfecta autem potentia naturie intelligentis est intellectus: persecta operatio, est clara, & intuitiua cognitio. Ergo hac ta tum habita, conquiescet et tunc enim glati bitur , cum apparuerit gloria Dei. Id autem intelligitur de clara, & intuiti
118쪽
cognitione Dei ,ad quam sequitur sersectis simus amor, & gaudium ob adeptum,ac pos sessum illud summum bonum, quod cum ilia via sit spes nostra, in patria erit beatitudo, e
Atq, id non repugnare patet; Quia Deus, qui est primum ens S maxime verus, non est extra latitudinem obiecti intellectus,quod estens quatenus verum, vel intelligibile. iErgo intellectus creatus si a Deo eleuatus, clara, & intuitiua cognitione in Deum seratur, non fertur extra suum obiectum; quod ignium repugnat cognoscenti potentiae; quae cum speciem, naturam, essentiam, & quiddLV m sumat exobie , a quo essentialiter depende non potest, salua eius essentia , chira illud ferri: Non enim ad videndum sonos
colo res auditus, salua horum se suum natura:& sic discurrend0 per omnes cognossentς p xentias, certissimum est, salua illarum natura,eas non posse serri extra suum obiectum IlSi ergo diuina essentia non possit ab imeblectu creato clare, & intuitiue videri non quia non sit intra latitudinem obiecti potesse uae intellectivae creatae, quae proportione aliquam, aci relationem essentialem habet ad omne id, quod est intelligibile, qua ratione
119쪽
Sedideris,quia diuina essentia s intra ratiunnem tamen semper intelligibilis) sui intelligi talitate vim intelle stricis, creatae facultatis superat 'excedit quae si eleuetur ad intelli gendu, hon destruitur, sed perficiam. Quemadmodum non destruitur visus, si eleuetur ad videndum persectissimum visibile; aut auris stadiuuetur ita, ut pota percipere persectis
mumstarum. i Nec tanta requiritur proportio inter rem clare,& intuitiue cogninentem,& ipsam rem
kogpitam, ut debent esse eius,m pertatio ni essentialis: Nam Angeliis inta toris Hie Hi chiη ex communiiTheologorum sensi, cognoscit clare,dcinuistiue Angelos si rei εHierarchiae, qui sint diueris, ac maioris ρομ rionis essentialiter: quae enim smie disse runt, non possint esse eiusdem perlectionis in
Specie inem dis re Angelos diuersi Hi
rarentae' communisiima sententia est.'
Quintimo in sententia Angelici Doctoris a. de in tota eius schola, receptissimum est, etiam in eadem Hierarchia' onines Angelos inter se frici DLrre: mon enim multiplicitatis iam meritae aliquam est reperire ne statem , ubi Mnest materia es quantitas, quae materia est radix numericae distinctionis . Ex quo deducitur ad claram ,& intestiuani
120쪽
cognitionein non rei iri inter cognitum, MCognoscentena tantam aestualitatem, ac propomtionem , ut debeant esse eiusdem perrectionis essentialis. e licet persectione essentia diuioa insi nito excessu superet intelleistum creatum: cum tamen sit intra latitudinem obiecti intellectus, quod est verum, seu intelligibile , est talis proportio inter essentiam diuinam,& intellectum creatum, quae satis', ut possit eleuari isupera naturali auxilio ad illam videndum.
DE ' habitat lucem inaccessibilena, que
nullus hominum vidit, sta nec videre potest; c d non dideretur, si intellectus creatus clarE, & intuitiue cogi scendo, pollet ad Deum accedere, vel eum Videre. Non ergo clar de intuitiue potest videri Deus ab inteulectu creato. Hoc idem videntur probare alia loca Scripturae 'Deum nemo vidit unquam:
Inuisibili seu Deo .cesibus in lacis inus is uisibilis dicitur. Respondiu ; Deum dici habitare lucem
inaccessibilem , qui on putrit comprehςnsi ua cognitione cognosci,idest cognosci tantum, vatum cognoscibilis est ; quia cum sit in peri ructione essentia, sςa substantia infinitus ;