Platonis Res publica;

112쪽

Καὶ ἔτι γε τούτων, Ἀδειμαντε, φαίνεται μοι εις σμικρότερα κατακεκερματίσθa η του ἰνθρώπου φυσις, στεε δυνατος εἶναι πολλὰ καλῶς μιμεισθαι η αυτα ἐκεῖ να πράττεινων δὴ καὶ τα μιμηματά ἐστιν ἀφομοιώματα. Ἀληθεστατα, η δ' ς. Εἰ ρα τον πρῶτον λόγον διασώσομεν, τους φυλακας ημιν ων αλλων πασων δημιουργιῶν φειμένους si εἶναι δημιουργους ἐλευθερίας της πολεως πάνυ ἰκριβεῖς και μηδενἄλλο ἐπιτηδευε ιν τι μη εἰς τουτο φερει, ουδεν δὶ δεοι ναυτους ἄλλο πράττειν οὐδε μιμHσθαι ἐὰν δὲ μιμῶνται,

μιμεῖσθαι τα τούτοις προσήκοντα ευθυς εὐπαίδων ανδρείους, σωφρονας, σίους, ἐλευθερους, και τα τοιαυτ πάντα, τα δεὰνελεύθερα μήτε ποι ἐν μήτε δεινοῖς ινα μιμήσασθαι, μηδὲ ἄλλο, δὲ των αισχρῶν, να, ε της μιμήσειος του ειναι ὰπολαύσωσιν. β υκ σθησαι τι α μιμήσεις, ἐὰν εὐνέων πόρρω διατελεσωσιν εις ἔθη τε καὶ φύσιν καθίστανται και κατὰ σῶμα καὶ φωνὰς καὶ κατὰ την διάνοιαν; Καὶ μάλα, γ δ ος. οὐ δη πιτρεψομεν, ν δ εγω, ων aμεν κήδεσθa καιδεῖν αυτους ἄνδρας γαθους γενέσθαι, γυναικα μιμἐῖσθαι ἄνδρας οντας η νέαν η πρεσβυτέραν ηψνδρι λοιδορουμένηνὶ προς θεους ἐρίθουσάν τε και μεγαλαυχουμένην, οἰομένην ευδαίμονα εἶναι η ἐν συμφοραῖς τε και πένθεσιν και θρήνοις ἐχομένην κάμνουσαν δὲ γ ἐρῶσαν Ἀδίνουσαν, πολλο καὶ

δεήσομεν. Παντάπασι μὲν ουν η δ' ς.

Ουδέ γε δούλας τε καὶ δούλους πράττοντας οσα δούλων.

113쪽

εναντία πράττοντας ων νυνδη εἴπομεν, κακηγορουντός τε καὶ κωμωδοῖντας αλληλους καὶ αἰσχρολογουντας, μεθυοντας καὶ νηφοντας η καὶ αλλα σα οἱ τοιουτοι καὶ ἐν λόγοις καὶ ς Gεν εργοις ἁμαρτάνουσιν εἰς υτους τε καὶ ις ἄλλους, οἶμαι δε ἰδε μαινομένοις ἐθιστεον φομοιουν αυτους εν λόγοις ουδ εν εργοις γνωστεον μὲν γαρ καὶ μαινομένους καὶ

πονηρους ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, ποιητέον δε υδὲ τούτων οὐδὲ μιμητέον. 'Aληθέστατα, ψη T δε ην δ' ἐγώ χαλκευοντας τι ἄλλο δημιουργουντας,

αἰσχυνεῖσθαι επι γ τοιαύτη μιμήσει, μάλιστα με μιμούμενος το αγαθον ασφαλῶς τε κα εμφρόνως πράττοντα, ελάττω δὲ d

114쪽

καὶ ηττον η υπο νόσων η υπο ἐρωτων σφάλμένον η κοὰ πομεθης η τινος ἄλλης συμφορας ταν δε γίγνηται κατά τινα

Ουκουν διηγήσει χρησεται οἴα μεῖς λίγον πρότερον διηλθομεν περὶ τα του 'Oμηρου ἔπη, και ἔσται-υτολη λεξις μετεχουσα μεν αμφοτέρων, μιμησεώς τε καὶ της λλης διηγη-σεως, σμικρον δε τι μέρος εὐπολλω λόγω της μιμησεως ηουδεν λεγως Και μάλα, ἔφη, οῖόν γε νάγκη τον τυπον εἶναι του

115쪽

εάν τις αποδιδ πρέπουσαν αρμονίαν καὶ ρυθμ0 τῆ λέξει, ολίγου προς την αυτην γίγνεται λεγειν τω ὀρθῶς λεγοντι καὶ ἐν μια αρμονία-σμικραὶ γυρ- μετaβολα καὶ δὶ καὶ ἐν

Κ0μὰγ μὲν ουν, ἔφη, ουτως ἔχει. T δε o του τερο εῖδος - των ἐναντίων δειτaι, πασῶν μὲν αρμονιων πάντων δε ρυθμῶν, ε μελλε αυοἰκειω λέγεσθαι, δια το παντοδαπας μορφα των μεταβολῶν ἔχειν; Καὶ σφόδρα γε υτως ἔχει. 'Αρ' υν πάντες οἱ ποιηταὶ καὶ ι τι λέγοντες τω τερωτούτων ἐπιτυγχάνουσι τυπω της λεξεως η τω ἐτέρω

αμφοτερων τινὶ συγκερaννυντες; IO

116쪽

τὶ σκυτοτομία, και τον γεωργον γεωργον καὶ ου δικαστην προς γη γεωργία, καὶ τον πολεμικον πολεμικον καὶ υχρηματιστηὶ πρὸς τὴ πολεμικχη, καὶ πάντας ουτως

398 Ἀνδρα ii, , εοικε, δυνάμενον πο σοφίας par τοoaπον γίγνεσθαι καὶ μιμεισθαι πάντα χρηματα ει μῖν ψίκοιτοεις τὶ r πόλιν υτός τε καὶ τα ποιηματα βουλόμενος πλείξασθαι, προσκυνοιμεν ν υτον ως ἱερον καὶ aυμαστον καὶ ηδυν ειποιμεν δ' av τι υκ ἔστιν τοιουτος ἰνη εν γ πολειπαρ' μῖν ουτε θέμις εγγενεσθαι, ἀποπεμποιμέν τε εις λλην πόλιν μυρον κατα της κεφαλης καταχέαντες καὶ ἐρίω τέ- ψαντες, υτοὶ δ' av τω υστηροτερω καὶ ἀηδεστερω ποιητ)ὶ Ἀωμεθα καὶ μυθολόγω φελίας νεκα, οὐ μῖν την τουεπιεικους λεξιν μιμοῖτο και τα λεγόμενα λέγοι ἐν ἐκείνοις τοι τυποι οῖς κατ ὰρχa ἐνομοθετησάμεθα, τε τους στρατιώτας πεχειρουμεν παιδευειν.

Di δγὶ εἶπον γώ, ω φίλε, κινδυνευε ημῖν της μουσικης το περὶ λόγους τε καὶ μυθους παντελῶς διαπεπεράνθαι si τε γαρ λεκτεον καὶ ως λεκτεον εἴρηται. Καὶ αυτω μοι δοκεῖ, φη.

'Αρ' ουν ου ας δη au Do α μῖν λεκτεον περὶ υτῶν οἶ δε ειναι, ει περ μελλομεν τοῖς προειρημένοις συμφωνήσειν ἰΚαὶ ὁ Γλαύκων ἐπιγελάσας, Ἐγὼ τοίνυν, ἔφη, ω Σώ

117쪽

γε χω εν τω παρόντι συμβαλέσθαι ποῖα αττα δεῖ μας

Ἀλλα μέντοι θρηνων γε και ὀδυρμῶν φαμεν ἐν λόγοις

Ἀλλα μην μεθη γε φύλαξιν ἀπρεπέστατον και μαλακία

118쪽

399 a.

5 υκ οιδα, φη εγώ, τας αρμονίας, ὰλλα κατάλειπερκείνην την αρμονίαν η τε πολεμικη πράξει ἄντος ἰνδρείου καὶ ἐν πάσχη βιαίω ἐργασία πρεπόντως αν μιμησaιτο φθόγγους τε καὶ προσωδιας, καὶ ποτυ ρόντος ' εις τραυματα η ις h θανάτους ἰόντος η εις τινα ἄλλην συμφορα πεσόντος, ἐνπὰ σι τουτο ς raρατεταγμένως καὶ κaρτερουντως μυνομένου την τύχην καὶ ἄλλ' a εν εἰρηνικῶ τε καὶ μη βιαίω ὰλλ' ἐν ε κουσία πράξει ντο η τινά τι πείθοντός τε καὶ δεομένου,5 ευχ3 θεον η διδαχῆ καὶ νουθετησει ἄνθρωπον η Ουναντίον ἄλλω δεομένω ἡ διδάσκοντι η μεταπείθοντι αυτον ἐπέχοντα, και εκ τούτων πράξαντα κατὰ νουν, καὶ μ' υπερηφάνως εχοντα, αλλὰ σωφρόνως τε καὶ μετρίως ἐν πασι τούτοις πράττοντά τε καὶ τὰ ποβαίνοντα γαπῶντα ταύτας δυο αρμονίας, βίαιον, κουσιον, δυστυχούντων, ευτυχούντων,

σωφρόνων, νδρείων αρμονίας αῖτινες φθόγγους μιμήσονται κάλλιστα, ταύτa λειπε.

Ου ἄρα ην δ' ἐγώ, πολυχορδίας γε υδε παναρμονίου μιν δε)ὶσει ἐν ταῖς θαῖς τε και μέλεσιν. οὐ μοι, ἔφη, φαίνεται. io Tριγώνων ἄρα καὶ πηκτ&ων καὶ πάντων ργάνων σα πολύχορδα καὶ πολυαρμόνια, δημιουργους ου θρέψομεν. ου φαινόμεθa. T δε αυλοποιους η υλητὰς παραδέξ' εις την πόλιν; O τουτο πολυχορδότατον, καὶ αυτὰ τὰ παναρμόνια αυλου

τυγχάνει ἄντα μίμημα; Δηλα δη η δ' ς. Τύρα γ σοι, ν δ' ἐγώ, και κιθάρα λείπεται και κατὰ

119쪽

πολιν χρησιμα καὶ α κατ ὰγρους τοῖς νομευσι συριγξ αν si γουν, ἔφη, ὁ λόγος μῖν σημαίνει. Ioουδέν γε, ην δ' ἐγω, καινον ποιουμεν, A φίλε, κρίνοντες τον Ἀπολλω καὶ τα του Aπολλωνος οργανα προ αρσυου τε καὶ των ἐκείνου οργάνων. M Δια, η δ' ς ου μοι φαινόμεθα. Και νὶ των κυνα, εἶπον, λεληθαμεν γε διακαθαίροντες πάλιν ν αρτι τρυφὰν φαμεν πόλιν. Σωφρονουντές γε μεῖς η δ' ς. θι δη, φην, και τα λοιπα καθαίρωμεν. πόμενον aρ δἰ ταῖς αρμονίαις αν μιν ει' το περὶ ρυθμους, μη ποικίλους αυτους διώκειν μηδε παντοδαπας βάσεις, αλλα βίου ρυθμους ο

αττα ἐστὶν εἴδη ἐρῶν αἱ βάσεις πλέκοντaι, σπερ ἐν τοῖς φθόγγοις τετταρα, ὁθεν πὰσαι ρμονίαι, τεθεaμένος νειποιμι ποῖ δὲ ποίου βίου μιμηματα λέγειν υ εχω. Ἀλλα ταυτα μέν η δ' ἐγώ, καὶ μετα Δάμωνος βου- γλευσόμεθα, τινες τε νελευθερίας καὶ βρεως η μονίa καὶ aλλης κακίας πρέπουσαι βάσεις, και isa τοῖς Par τίοις λειπτεο ρυθμούς o a δε με ἀκηκοέναι Ου σαφῶς ἐνόπλων

τε τινα ὀνομάζοντος αυτου συνθετον και δάκτυλον και ρωόν γε, υκ οιδα πως διακοσμουντος και ἴσον ἄνω και κάτω

120쪽

βραχυτητας προσηπτε. και τουτων τισὶν οἶμαι τα ὰγωγας του ποδὸς υτον οὐχ ηττον ψέγειν τε καὶ παινἐ τους ρυθμους αυτούς-ὐτοι συναμφότερόν τι ου γαρ ἔχω λέγειν,-ἀλλα ταυτ μεν, σπερ εἶπον ει Δάμωνα-ναβεβλησίω 5 διελεσθαι γαρ υ σμικρου λόγου ' συ ιεις M ΔΓ, ου ἔγωγε.Ἀλλα τοδε γε, τι το της ευσχημοσύνης τε καὶ σχημοσύνης τω ευρύθμω τε καὶ ρρύθμω ακολουθεῖ, δύνασαι διελεσθαι

λουσι τ αυτων πράττειν; Διωκτε μὲν Ουν.