장음표시 사용
81쪽
καὶ των περὶ τον γυναικεῖον κόσμον καὶ δὴ καὶ διακόΡων πλειόνων δεησόμεθα η ου δοκεῖ δεήσειν παιδαγωγῶν τιτθων, τρ0φων, κ0μμωτριων, κουρέων, και α ὀψοποιων τε καὶ μαγείρων ἔτι δὲ καὶ συβωτων προσδεησόμεθα τοῖτο aρημῖν ἐν γ προτέρα πολε ου ἐνην-εδε γαρ υδέν ἐν δὲ ταύτη καὶ τούτου προσδεησει δεησε δὲ και των ἄλλων βοσκημάτων παμπόλλων, εἴ τις αυτ εδεται η γάρ;
Και η χωρα γέ που, τότε ἱκανη τρέφειν του τότε, σμικρα δὴ ξ ἱκανης σται. ' πῶς λέγομεν; ουτως, ἔφη.
Oυκουν της των πλησίον χώρας μῖν ποτμητέον ει μέλλομεν ἱκανην ξειν νέμειν τε και ρουν, και ἐκείνοις υτης μετερας, ὰν και κεῖνοι ἀφῶσιν αυτους επὶ χρημάτων κτησιν ἄπειρον, περβάντες το τω ὰναγκαίων δρον; o
82쪽
Ουκ ει συ γε, ν δ εγω, κa ημεῖς ἄπαντες ωμολογησaμεν καλῶς, νίκα ἐπλάττομεν την πόλιν ωμολογοῖμεν δε που, ει μεμνησαι, αδύνατον ενα πολλὰς καλῶς ἐργάζεσθαι τεχνας.
Και μάλα, φη- ουν τι σκυτικῆς δεῖ μαλλον κηδεσθαι η πολεμικῆς; οὐδaμῶς. Ἀλλ' aρα τον μὲν σκυτοτόμον διεκωλύομεν μητε γεωργὸν ἐπιχειρεῖν εἶναι μα μήτε φάντην μήτε οἰκοδόμον ὰλλα σκυτοτόμον, D δἰ βμῖν το ὶς σκυτικγὶς ἔργον καλῶς
γίγνοιτο, καὶ των aλλων ἐν ἐκάστω ωσαυτως ἔν ἀπεδίδομεν, io πρὸς et πεφυκει καστος καὶ ψ' ω μελλε των αλλων σχολην ἄγων δια βίου αυτο ἐργαζόμενος ου raριεὶς τους καιρους καλῶς περγάσεσθαι τα δε δὴ περι τυν πόλεμον πότερον υ περὶ πλείστου ἐστιν ευ περγασθέντας η υτωμαδιον, ἄστε και γεωργων τις αμα πολεμικος ἔσται καὶ σκυτοτομων καὶ λλην τέχνην ἡντινουν εργαζόμενος, πεττευτικὸς δε η κυβευτικὸς ἱκανῶς οὐδ αν εἰς γένοιτο μηaυτ τουτο εκ pacto ἐπιτηδεύων, ἰλλα παρεργω χρώμενος; καὶ ασπίδα μὲν λαβων η τι ἄλλο των πολεμικῶν πλων τε και ργάνων αυθημερον ὁπλιτικῆς η τινος ἄλλης μάχHς των κατα πόλεμον ἱκανος ἔσται γωνιστης, των δὲ ἄλλωνοργάνων ουδὲ Ουδένα δημιουργον οὐδε Ἀθλητην ληφθὲν
83쪽
Ουκουν η δ' ἐγώ, οσω μεγιστον το των φυλάκων εργον, τοσουτω χθολης τε των ἄλλων πλείστης ἄν - καὶ ci e τεχνης τε καὶ πιμελεια μεγίστης δεόμενον. ιμαι γωγε, ' o v. 'Αρ' υν υ καὶ φυσεως ἐπιτηδείας ει αυτ το ἐπιτήδευμα;
ἐσμέν, κλέξασθαι τίνες τε καὶ ποῖαι φυσεις επιτηδειaι πολεως φυλακην. 'Hμετερον μέντοι.
ει φυλακην νεανίσκου ευγενους; To ποῖον λέγεις ἰοῖον ὀξύν τέ που δε αυτοῖν ἐκάτερον εἶναι προς αἴσθησιν καὶ ἐλαφρον προς το ἰσθανόμενον διωκάθειν, καὶ ἰσχυρον αυ, ἐὰν δεη λύντα διαμάχεσθαι. Δεῖ oῖν, ἔφη, πάντων τούτων. Καὶ μην ἀνδρεῖόν γε, περ υ μα ζεῖται. Πως δ' υ; IOἈνδρεῖος δε εἶναι δρα θελησε ὁ μη θυμοειδει εἴτει retro εἴτε κύων η ἄλλο τιου ζωον η υκ ἐννενόηκας ὁμαχόν τε καὶ νίκητον θυμός, ου paρόντος ψυχη πασα γπρος πάντα ἄφοβος τε ἐστι καὶ aηττητος;
84쪽
Πῶς υν, ην δ' ἐγω, ω Γλαύκων, ου αγριοι λληλοι τε Io εσονται καὶ τοῖς aλλοις πολίταις, ἄντες τοιουτοι τας φυσεις; M Δία, η δ' ς ου aδιως. Ἀλλα μέντοι δεῖ γε πρὸς μὲν του οἰκείους πραους αυτους εἶναι, προ δε τους πολεμίους χαλεπούς ει δὲ μη, ου περιμενουσιν αλλους σφὰς διολέσαι, ἰλλ' αὐτοὶ θησονται
85쪽
γενναίων κυνῶν, τι τουτο φυσε αυτῶν το θος, προς μὲν του συνηθεις τε καὶ γνωρίμους ω οῖόν τε πραοτάτους εἶναι, προ δε τους αγνῶτας Ουνaντων.
Oιδα μέντοι. Toυτο μὲν ἄρα ην δ' ἐγώ, δυνατόν, καὶ ου raρα φύσιν ζητοῖμεν τοιουτον εἶναι τον φύλακα.
μασας ἰου πάνυ, φη, μέχρι τούτου προσέσχον τον νουν ἔτι δε του δρα ταυτα δηλον Io
διακρίνει η τω την μὲν καταμαθὸ , την δε ἀγνοησaι. καίτοι πῶς υκ ν φιλομαθες - συνέσει τε και αγνοία ὁριζόμενον το τε οἰκεῖον καὶ τ ὰλλότριον; ουδαμῶς, η δ' ἔς ὁπως ου.
86쪽
1o Tαυτον γαρ, ἔφη. Oυκοῖν θαρρουντες τιθωμεν καὶ ἐν νθρώπω μέλλει προς τους οἰκειους καὶ γνωρίμους πραός τις σεσθαι, φυσει φιλόσοφον καὶ φιλομαθη-υτον δεῖν εἶναι; Tιθῶμεν, φη- Φιλόσοφος δὶ κα θυμοειδης καὶ ταχυς κά ἰσχiφος ημιν την φυσιν εσται ὁ μέλλων καλος καγαθος ἔσεσθαι φυλαξ πόλεως.
Ουτος μὲν il a ουτως πάρχοι θρέψονται δε δὴ μῖν Ουτοι καὶ παίδευθήσονται τίνα τρόπον καὶ aρά τι προυργου
ἐν πόλει γίγνεται; να μη εωμεν ἱκανον λόγον η συχνον διεξίωμεν. Καὶ ὁ του Γλαυκωνος ἰδελφος, Πάνυ μὲν ουν, ἔφη, γωγε προσδοκῶ προυργου εἶναι ει τοῖτο ταύτην την σκέψιν. MDΔία, ην δ' ἐγω, ω φίλε Aδείμαντε, ου αρα ἀφετέον, οὐδ' ει μακροτέρα τυγχάνει ουσα.
Tίς ουν η παιδείας η χαλεπον ευρεῖν βελτίω της ποτου πολλο χρόνου ηυρημένης ἔστι δε που η μὲν επὶ σώμασι γυμναστικη λδ επι ψυχὴ μουσικη.
87쪽
' στιν γάρ. 'Αρ' υν ου μουσικῆ πρότερον ρξόμεθα παιδευοντες
na δευτεον δ' ἐν μφοτεροις, πρότερον δ' ἐν τοῖς ψευ- 377
ου μανθάνω, ἔφη, πως λέγεις. Ου μανθάνεις, ν δ εγω, τι πρωτον τοι παιδιοι μύθους λεγομεν τουτο δε που ς το λον εἰπεῖν ψευδος, ἔνι δε καὶ ciληθῆ. πρότερον δε μυθοις προς τα παιδία ἡ γυμνασίοις
88쪽
1 οὐδ' ὁπωστιου παρησομεν. Πρῶτον δὴ μῖν, - οικεν, πιστατητέον τοῖς μυθοποιοῖς, καὶ ο μὲν αν καλον μῆθον ποιησωσιν, ἐγκριτέον, οὐδ' avμη, ποκριτέον τους δ' ἐγκριθεντα πείσομεν τὰς τροφούς τε καὶ μητέρας λεγειν τοῖς παισίν, καὶ πλάττειν τα ψυχας αυτῶν τοῖς μυθοις πολυ μὰλλον η τα σώματα ταῖς χερσίν 5 ων δε νυν λέγουσι τους πολλους ἐκβλητέον.
ἐλάττους. δει a δη τον υτον τυπτον εἶναι καὶ ταυτον δυνασθαι τους τε μείρους καὶ τους λάττους. η υκ οἴεις
' γωγ', ἔφη ἰλλ' υκ εννοῶ οὐδὲ τους μείους τίνας Οἴς σίοδος τε, εἶπον, καὶ Oμηρος μῖν ἐλεγέτην καὶ οἱ λλοι ποιηταί. ουτοι γάρ που μύθους τοῖς νθρωποις
ψευδεις συντιθεντες ἔλεγόν τε και λέγουσι.
Πρῶτον μέν, ην δ' εγώ, μέγιστον καὶ περὶ τῶν
μεγίστων ψεῖδος ὁ εἰπων ου καλως ἐψεύσατο , Ουρανός τε ηργάσατο α φησι δρασα αυτοὶ σίοδος, ο τ αῖ Κρο ος 378 ως ἐτιμωρησατο υτόν. τα δὲ δὴ του Κρόνου ἔργα και
89쪽
πάθη πο ου εος, οὐδ' am ει ην ληθη μην δεῖν ραδιως ουτως λεγεσθαι προς φρονάς τε καὶ νεους, ὰλλα μάλιστα μὲν σιγὰσθαι, ει ρί ἰνάγκη τις ην λεγειν, δι' ἰπορρητωνὰκουειν ως ὀλιγίστους, θυσαμένους ου χοιρον αλλά τι μέγα καὶ ἄπορον θῆμα, ὁπως τι ἐλαχίστοις συνεβη ἰκοῖσαι.
Καὶ γάρ, η δ' ς, υτοί γε οἱ λόγοι χαλεποι. Κα ου λεκτεοι γ', ἔφην, ὼ 'Aδειμαντε, εν γῆ μετέρα γπολει οὐδε λεκτέον νεω κούοντι ς δικῶν τα σχατα ουδὲ αν θαυμαστον ποιοῖ, οὐδ' υίδικοῖντα πατέρα κολάρων παντὶ τρόπω ὰλλα δρωn αν περ θεων οἱ πρῶτοί τε καὶ μέγιστοι. Ο μα τον Δία, η δ' ς οὐδὲ υτ μοι δοκεῖ ἐπιτηδεια
οὐδε γε, ν δ εγώ, το παράπαν ω θεοι θεοῖς πολεμουσί τε καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται οὐδε a ὰληθη- ει γε δεῖ μῖν του μέλλοντας την πόλιν φυλάξειν αἴσχιστον νομίζειν τ ραδίως λληλοι. ὰπεχθάνεσθαι πολλου δεῖ
γιγαντομαχ ίας τε μυθολογητέον αυτοῖς καὶ ποικιλτέον, καὶ aλλας ἔχθρας πολλὰς καὶ παντο- τας θεων τε καὶ ρώων προς συγγεν ἐς τε καὶ οἰκείους υτων ἰλλ ει πως μέλλομεν πείσειν ως ουδεὶς πώποτε πολίτης τερος ἐτέρω
ὰπηχθετο οὐδ εστιν τουτο οσιον, τοιαυτα λεκτε μὰλλον προς
τα παιδία ευθυς και γέρουσι και γραυσί, καὶ πρεσβυτέροις γιγνομένοις καὶ τους ποιητὰς εγγυς τούτων ναγκαστέον λογοποιεῖν. Hρας δε δεσμους π υέος καὶ 'Hφαίστουρι λεις υπο πατρός, μέλλοντος γ μητρὶ τυπτομέν)ὶ μυνεῖν, και θεομαχίας σας Oμηρος πεποίηκεν ου-aραδεκτέον εις
90쪽
νοιῶν. ὁ γαρ νέος οὐχ oἶo τε κρίνειν τι τε πόνοια καὶ ο μη, ὰλλ α αν τηλικουτος ων λάβγ ἐν ταῖς δοξαι δυσεκ- νιπτά τε καὶ μετάστατα φιλεῖ γίγνεσθαι ων δὴ ἴσως ενεκα περὶ παντος ποιητέον α πρῶταίκουουσιν οτι κάλλιστα μεμυθολογημεν προς ρετην aκουειν. Ἐχει γάρ, φη, λόγον. Iλλ ει τις υ καὶ ταυτα ερω- τω' ημὰς ταῖτα αττα τ ἐστὶν καὶ τινες οἱ μυθοι, τίνα αν φαῖμεν ἰΚa εγω ει ror' 's Ἀδείμαντε, υκ ἐσμεν ποιηταὶ ἐγώ τε 379 καὶ παρόντι, λλ' οἰκισταὶ πολεως οἰκισταῖς δετους μὲν τυπους προσηκει εἰδέναι ἐν οἶς δεῖ μυθολογsiv τους ποιητάς, παρ' ου Ga ποιωσιν υ ἐπιτρεπτέον, Ου μηναυτοῖς γε ποιητέον μυθους.