Platonis Res publica;

151쪽

δευων καστος η πολλοὶ λλ εις γίγνητaι, καὶ ουτω δὴ σύμπασα η πολις μία φυρται ἰλλα μη πολλαι. Ἐστι γαρ, εφη, τουτο ἐκείνου σμικρότερον.

τις, ταυτα πολλα καὶ μεγάλα υτοῖς προστάττομεν ἰλλα

διόψονται, καὶ ἄλλα γε σα νυν γ μεῖς paρaλείπομεν, τηντε των γυνaικῶν κτησιν και γάμων και pastoποιίaς, τι δει afτα κατὰ τ)ὶν παροιμίαν πάντα τι μάλιστα κοινὰ τα 24 φίλων ποιεῖσθαι.

'Ορθότατα γάρ, φη, γίγνοιτ' ἄν.

Εἰκος γ', ε pyl. si τοίνυν δι βραχέων εἰπέ , τούτου νθεκτέον τοῖς επιμεληταῖς της πολεως, πως di aυτους μη λάθ)ὶ διαφθορὸν αλλὰ παρὰ πάντα αυτ φυλάττωσι, τυ η νεωτερίζειν περὶ γυμναστικην τε κa μουσικην παρὰ την τάξιν, ἰλλ'

152쪽

οῖόν τε μάλιστα φυλάττειν, φοβουμένους ταν τις λέγη

ὰοιδη μαλλον ἐπιφρονέου ανθρωποι,1o τις ἰελόντεσσι νεωτάτη μφιπέληται, μη πολλάκις τον ποιητην τις οἴηται λέγειν ου as ματα νέα ὰλλα τρόπον δ)ὶ νέον, καὶ τουτο ἐπαινγj δει δ' υτ ἐπαινεῖν το τοιουτον ἴτε πολαμβάνειν. εἶδος γαρ καινον μουσικης μεταβάλλειν ευλαβητεον ως ἐν λω κινδυνευοντα 5 ουδαμοῖ γαρ κινουνται μουσικης τρόποι νευ πολιτικῶν νόμων των μεγίστων, ω φησί τε Δάμων καὶ ἐγ πείθομαι. Και huia τοίνυν, ἔφη ὁ Ἀδείμαντος θες των πεπεισμένων. d di φυλακτηριον, ην δ' ἐγώ, ως εοικεν, ἐντafθά πουοικοδομητέον τοι φυλαξιν, εν μουσικ)j. M γουν παρανομία, ἔφη, αδίως υτη λανθάνει πaρα

Ναι, φην, ως ἐν παιδιας γε με ρει καὶ ως κακον ουδὲν εργα ομένη. οὐδὲ γαρ ἐργάζεται, ἔφη, ἰλλο γε η κατα σμικρον ἰσοικισαμένη ρέμα πορρεῖ προς τα θη τε καὶ τα ἐπιτηδευματα Ἐκ δε τούτων, τα προ αλληλους συμβόλαια io μείζω εκβαίνει, ε δὲ γ των συμβολαίων ἔρχεται επὶ τους νόμους καὶ πολιτείας συν πολλ)j ω Σώκρατες, σελγεία,εως ν τελευτῶσα πάντα ἰδία καὶ δημοσία ὰνατρέψri.

Δοκεῖ μοι, φη- Oυκοῖν, o ἀρχης λέγομεν, τοις μετέροις παισὶν ἐννομωτερο ευθυς παιδιὰς μεθεκτεον, ως παρανόμου γιγνομένης αυτης καὶ παίδων τοιούτων ἐννόμους τε και σπουδaίους 425 εξ αυτῶν ανδρας αυξάνεσθαι αδύνατον δεῖ

153쪽

Οταν ρῖ ἄρα καλῶς αρξάμενοι παῖδες παίζειν υνομίαν

δια της μουσικης εἰσδέξωνται, πάλιν τουναντίον η κείiGις ει πάντα συνέπεταί τε και υξει, ἐπaνορθοῖσα εἴ τι και πρότερον της πολεως κειτο.

Νομοθετεῖν δ' αυτ οἶμαι ευηθες οἴτε γάρ που γίγνεται os αν μεινειε λόγω τε και γράμμασιν νομοθετηθέντα.

154쪽

τε περι κατ' ἀγοραν καστοι α προ αλλήλους συμβάλ- λουσιν, ε δε βουλει, καὶ ε ροτεχνικῶν περὶ συμβολαίων καὶ ossi οριῶν καὶ αἰκίας καὶ δικῶν ληξεως καὶ δικαστῶν καταστάσεως, καὶ εἴ που τελῶν τινες η πράξεις η θέσεις αναγκαῖοί σι η κατ γορας η λιμενας η καὶ το πaράπαν ἀγορανομικὰ ἄττα Ἀστυνομικὰ η ἐλλιμενικὰ σα ἄλλα τοιαυτα, τούτων τολμησομεν τι νομοθετεῖν; Ἀλλ' υκ ἄξιον, φη, ἰνδράσι καλοῖς κὰγαθοῖς ἐπιτάττειν' τα πολλὰ a αυτῶν, σα δεῖ νομοθετησασθαι, αδίως που

Ναι, ω φίλε, εἶπον, άν γε θεος αυτοῖς διδω σωτηρίαν τῶν νόμων ων ἔμπροσθεν διηλθομεν. in δε η γε, η δ' ς πολλὰ τοιαυτα τιθεμενοι ει καιεπανορθούμενοι τον βίον διατελουσιν, οἰόμενοι πιλ)ὶψεσθαι

Λεγεις, φη εγώ, βιώσεσθαι τους τοιούτους σπερ τους κάμνοντάς τε καὶ ου ἐθέλοντας etro κολασίας εκβῆναι Io πονηρὰς διαίτης. Πάνυ μεν ουν. 426 a μην ουτοί γε χαριεντως διατελουσιν ἰατρευόμενοι γαρ υδεν περαίνουσιν, πλην γε ποικιλώτερα και μείζω ποιουσι τὰ νοσηματα, και Λει ελπίθοντες, άν τις φάρμακ0ν συμβουλεύσγη, υπὸ τούτου σεσθa υγιεις.

155쪽

ου πάνυ χαρίεν εφU το γαρ τω υ λέγοντι χαλεπaίνεινου ἔχει χάριν.Oυ επαινέτης ει, ψη ἐγω - , εοικας, των τοιουτων εανδρῶν. Ου μεντοι μαχία. οὐδ' civ η πόλις αρα, περ αρτι ἐλέγομεν, λη τοιουτον

σφας υτ πολιτευομένους διστα θεραπευγὶ και χαρίζηται υποτρεχων και προγιγνωσκων τὰς σφετέρας βουλήσεις καὶ ταύτας δεινὸς θ ποπληρουν, ουτος αρα γαθός τε ἔσται ἀνη και σοφος α μεγάλα καὶ τιμησεται τοῦ σφων; Taυτον μὲν ουν, ἔφη, εμοιγε δοκουσι δρὰν, καὶ Οὐδ'

πολλῶν.

Πως λέγεις ου συγγιγνώσκεις, ν δ εγω, τοῖς at δράσιν ἰη ιε οἶ - εἶναι νδρὶ μη ἐπισταμένω μετρGP, ἐτέρων

τοιούτων πολλων λεγόντων τι τετράπηχυς ἐστιν, υτον ταυτα μη γεῖσθαι περ αυτου; Ου αυ, ψη τουτό γε.Mη τοίνυν χαλεπαινε καὶ γάρ που εισι πάντων aριέστατοι οἱ τοιουτοι, νομοθετουντές τε οἶ ἄρτι διηλθομεν καὶ επανορθουντες, ει οἰόμενοί τι περας ευρησειν περὶ τα ἐν

156쪽

τοῖς συμβολαίοις κακουργηματα καὶ περ α νυνδη γ ἔλεγον, ὰγνοουντες ὁτι τω οντι σπερ ' Υδραν τέμνουσιν. 4a Και μην, φη, υκ ἄλλο γε τι ποιουσι1 . . Ἐγὼ μεν τοίνυν, ν δ εγώ, το τοιουτον εἶδος νόμων

πέρι καὶ πολιτειας ουτ εν κακῶς ου ἐν ε πολιτευομένη πολει μην ν δεῖν τολαληθινον νομοθέτην πραγματευεσθαι, 5 ἐν τη μεν τι νωφελη καὶ πλέον ουδέν, εν τη τι ταμεν αυτῶν καν ὁστισοῖν ευροι, τα δὲ ἔτι υτόματα ἔπεισιν ἐκ των εμπροσθεν πιτηδευμάτων.

t oυν, φη, τι av μιν λοιπον της νομοθεσίας ειης Και γ ει τον ri 'Hμῖν μὲν ουδέν τω μέντοι Ἀπολ- λωνι τω ν Δελφοῖς τά γε μέγιστα καὶ κάλλιστα καὶ πρωτα

'Iερων τε δρύσεις και θυσίαι καὶ λλαι θεων τε καὶ δαιμόνων καὶ ρώων θεραπGαι τελευτησάντων τε Ἀλθη και καὶ ἴσα τοῖς κε δει πηρετουντος λεως αυτους χειν. τὰ γαρ ii τοιαυτα υτ ἐπιστάμεθα μεῖς οἰκίοντες τε πόλιν

ουδενὶ ἄλλω πεισόμεθα, ἐὰν νουν ἔχωμεν, οὐδὲ χρησόμεθα ἐξηγητη ἀλλ' η τω πατρίω οῖτος γαρ δηπου ὁ θεος περὶ τὰ

157쪽

χυδαίμονα εἶναι, ἐάντε λανθάνη άντε μη πάντας θεούς τε καὶ ἰνθρωπους. Oυδεν λεγεις, φη ὁ Γλαυκων - γαρ πέσχου ζητησειν, ὼς ουχ σιόν σοι μη ου βοηθειν δικαιοσυνη ει δυναμιν παντὶ τρόπω. 'Aληθη, φη εγώ, πομιμν/ησκεις, καὶ ποιητέον μέν γεουτως, γη δὲ καὶ μὰ συλλαμβάνειν. Ἀλλ', εφη, ποιησομεν ουτω. Ἐλπιζω τοίνυν, ν δ εγώ, ευρησειν υτο δε o aιημῖν την πόλιν, περ ὀρθῶς γε κισται, τελεως γαθην

11σπερ τοίνυν aλλων τινων τεττάρων, ει ν τι ζητούμεναυτων ἐν τωουν, ὁπότε πρῶτον ἐκεῖνο γνωμεν, ἱκανῶς νεῖχεν μῖν, ε δὲ τὰ τρία πρότερον ἐγνωρίσαμεν, υτω ν τουτω γνώριστο- ζητουμενον δῆλ0 γαρ τι υ ἄλλο ετ ην η το πολειφθέν. 'Oρθῶς, φη, λεγεις. Oυκουν καὶ περὶ τούτων, ἐπειδὴ τέτταρα ἄντα τυγχάνει, ωσαύτως ζητητέον;

158쪽

λεύονται. Δηλον.

159쪽

Ευβουλον, φη, καὶ τω ντι σοφην. IoΙΠότερον ουν, ν δ εγώ, ἐν τῆ πολε οιει μῖν χαλκέας πλείους νε σεσθαι η τους ληθινους φύλακας τούτους; Πολύ, φη, χαλκεας. Oυκουν, φην, κα των λλων σοι ἐπιστημα εχοντες ονομόωνταί τινες εἶναι, πάντων τουτων ἴτοι ν εῖεν ὀλίγιστοις ΙΠολυ γε.T σμικροτάτω ἄρα θνει καὶ μέρει αυτης καὶ τὶ ἐν τουτω ἐπιστημνὶ τω προεστῶτι καὶ ἄρχοντι, λη σοφη νεἴη κατὰ φυσιν οἰκισθεῖσα πολις καὶ τουτο εοικε, φυσει ὀλιγιστον γίγνεται γένος, ω προσηκε ταύτης της ἐπιστημης 429 μεταλαγχάνειν ν μόνην δεῖ των ἄλλων ἐπιστημῶν σοφίαν καλεῖσθαι. 'Aληθέστατα, ἔφη, λεγεις. Toυτ μὲν δὴ ἔν των τεττάρων υκ οἶδα ντινα τρόπον ηυρηκαμεν αυτό τε καὶ που της πολεως δρυται. Ἐμοι γουν δοκει, φη, ποχρώντως ηυρησθαι. Ἀλλα μην ἀνδρεία γε αυτη καὶ ἐν κειται της πολεως, δι' ὁ τοιαυτη κλητε η πόλις, ου πάνυ χαλεπονιδεῖν Io

ἀνδρείαν πολι ειποι ἀλλ' γ εις τουτο τ μέρος ο προπολεμsi τε καὶ στρατεύεται περ αυτης; οὐδ' civ εις, φη, εις ἄλλο τι. O γαρ οἶμαι, εἶπον, οἴ γε ἄλλο εν υτ1 η δειλοι η ανδρεῖοι οντες κύριοι a ειεν η τοίαν αυτην εἶναι ' τοίαν.

160쪽

Καὶ νδρεία ἄρα πόλις μέρει τινὶ αυτης ἐστι, δια το ἐνεκειν εχ ειν δυναμιν τοιαυτην ἡ δια παντος σώσει τὴν περὶ των δεινων δόξαν, ταῖτά τε υτ εἶναι καὶ τοιaυτa, α τε και

περὶ των δεινῶν α τε στι και οῖα δια παντος δὲ ελεγον αυτης σωτηρίαν το εν τε λυπαις ἄντα διασωζεσθαι αυτην και ἐν

ηδοναῖς και εν ἐπιθυμίαις και ἐν φόβοις και η εκβάλλειν. ὁ δέ μοι δοκε ὁμοιον εἶναι θελω ὰπεικάσαι, εἰ βουλε ι. Ἀλλα βουλομIι. Ουκουν οἶσθa, ν δ εγώ, τ οι βαφης, ἐπε Aa βουλη- θωσι βάψαι ρια σφεῖναι ἁλουργά, πρωτον μὲν ἐκλεγονταιε τοσούτων χρωμάτων μίαν φύσιν την των λευκῶν, πειτα προπαρασκευάρουσιν, ου ὀλίγη πaρασκευ9 θεραπευσαντες ὁπως δεξεται ori μάλιστα το ἄνθος, και υτ δ) βάπτουσι. και ὁ μεν ν τούτω τω τρόπω aφγὶ δευσοποὰν γίγνεται τοβαφέν, καὶ πλύσις ου ἄνευ ρυμμάτων υτ μετὰ ρυμ μάτων δύνατα αυτῶν το ἄνθος φαιρGσθαι' a ' ν η,

οἶσθα οἶ δ, γίγνεται, ἐάντέ - , αλλα χρώματα βάπτr ἐάντε

και ταῖτα μη προθεραπεύσας.