Platonis Res publica;

발행: 1902년

분량: 429페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

Ἀλλα μεν δὲ δίκαιος γε, ω πολλάκις λεγομεν, τουτω καὶ

Οἰον ει εο ημας νομολογεῖσθαι περ τε ἐκείνης της πόλεως καὶ του κεινηὶ μοιως πεφυκότος τε καὶ τεθραμμενου ανδρός, ει δοκεῖ ν παρακαταθηκην χρυσίου η αργυρίου δεξάμενος ὁ τοιουτος ποστερησαι, τίν et οἴει ἰηθηναι τουτον υτ δρὰσαι μὰλλον η σοι μη τοι0υτοι; 43ουδεν αν, ἔφη. Oυκοῖν καὶ ιεροσυλιῶν καὶ κλοπῶν καὶ προδοσιῶν, ἰδία ταίρων η δημοσία πόλεων, κτος ν ουτος εἴης Ἐκτος. Και μην οὐδ' ὁπωστιουν αν ἄπιστος η κατὰ Ορκους κατὰ τὰς αλλας μολογίας.

182쪽

Ετι- ουν τερον ζητεῖς δικαιοσυνην εἶναι η ταυτην την δυναμιν Ἀους τοιουτου ανδρας τε παρέχεται καὶ πολεις; Mὰ Δία, η δ' ς, υκ γωγε.Tελεον αρα μῖν, ἐνυπνιον ποτετέλεσται O φaμενυποπτευσαι V, 4υθυς ρχόμενοι της πολεως οἰκίζειν κατα θεόν τινα ει αρχήν - ἡ και τυπον τινα τη ς δικαιοσύνης κινδυνευομεν εμβεβηκεναι.

τι της δικαιοσυνης το τον μὲν σκυτοτομικον φυσει ρθῶς εχειν σκυτοτομἐῖν καὶ αλλο μηδε πράττειν, τον δε τεκτονικον

io λλ' o περ την ξ πρὰξιν των υτοῖ λλα περ την ἐντός, ως ληθῶς περ εαυτον και τα ἐαυτου, μη ἐάσαντα τὼλλότρια πράττειν ἔκαστον εν αυτ μηδε πολυπραγμονεῖν πρ0 ἄλληλα τα ἐν τῆ ψυχὶ γένη, ἰλλα τῶ οντ τ οικεια ευ θέμενον κα ἄρξαντα αυτον αυτο και κοσμήσαντα και φίλον γενόμενον ἐαυτ και συναρμόσαντα τρία ἄντα, σπερορ0υς τρεῖς αρμονίας τεχνῶς νεάτης τε και πάτης καιμέσqς, και εἰ αλλα ἄττα μεταξυ τυγχάνει οντα, πάντα ταυτα συνδήσαντα και παντάπασιν ἔν γενόμενον ε πολλῶν, σώφρονα και ηρμοσμένον, υτ δη πράττειν γ δη, aν τι πράττη ' περὶ χρημάτων κτησιν ' περ σώματος θεραπείαν η και πολιτικόν τι η περὶ τα ιδια συμβόλαια, ἐν πὰσι του - τοις γουμενον και ὀνομάζοντα δικαίαν μὲν και καλη πρὼξιν η αν ταυτην την ἔξιν σωζη τε και συναπεργάζηται, σοφίαν

183쪽

δε την ἐπιστατοῖσαν ταυτὶ τη πράξει ἐπιστημην, Τικον δεπραξιν η αν ει ταυτην λυγη, μαθίαν δε την ταυτὶ - 44 ἐπιστατουσαν δόξαν.ΙΠαντάπασιν, ' δ' ς Δ Σώκρατες, ληθη λεγεις. Εῖεν, ν δ εγώ τον μὲν δίκαιον καὶ ἄνδρα καὶ πόλιν καὶ δικαιοσύνην. I τυγχάνει ἐν χυτοῖς άν, - φαῖμεν ηυρηκεναι, ου αν πάνυ τι οἶμαι δόξαιμεν ψευδεσθαι.

M Δία ου μέντοι, ἔφη. Φῶμεν ἄρας

Φῶμεν.

εἶναι και πολυπραγμοσυνην καὶ ἰλλοτριοπραγμοσυνην καιἐπaνάστασιν μέρους τινος τω λω ij φυχης, ιν ἄρχη ἐναυτr O προσηκον, ἀλλα τοιούτου ἄντος φυσει ιου πρεπειν αυτω δουλευειν τω δ' ου δουλευε ιν ρχικου γένους δετις τοιαυτ ἄττα οἶμαι φήσομεν καὶ την τουτων ταραχην καιπλάνην εἶναι την τε Τικὶ καὶ κολασὶν καὶ δειλίαν καιαμαθίαν καὶ συλληβδην πὰσαν κακίav. Aυτ μὲν ουν ταυτα, ἔφη. Ουκουν, ν δ εγώ, καὶ το ἄδικα πράττειν καὶ το ἀδικεῖν καὶ το δίκαια ποιέ , ταυτα πάντα τυγχάνει οντα κατάδηλα ηδη σαφῶς, εἴπερ καὶ ἡ δικία τε καὶ δικαιοσύνης Πῶς δης

οτι, ν δ εγώ, τυγχάνει υδεν διαφεροντα των γιεινων τε και νοσωδῶν, , ἐκεῖνα δε σώματι, ταυτα εν ψυχ)l.

184쪽

Oυκουν αυ, ἔφην, το δικαιοσυνη εμποιεῖν τα ἐν τὶ ψυχ) κατα φύσιν καθιστάναι κρατεῖν τε και κρατεῖσθαι πτ ὰλλγ -

Ἀρετὶ μεν ἄρα, ως εοικεν, γίειά τε τις ν ει,' καὶ κάλλος καὶ υεξία ψυχγης, κακία δε νόσος τε καὶ ισχος καὶ

ων, η δικεῖ τε καὶ ἄδικον εἶναι, ύνπερ μη διδω δίκην μηδε βελτίων γίγνηται κολαζόμενος. Ἀλλ', εφη, ω Σώκρατες, γελοῖον μοιγε φαίνεται τοσκεμμα γίγνεσθαι δ' ει του μὲν σώματος της φύσεως διαφθειρομενης δοκεῖ ου βιωτον εἰνοι Οὐδὲ μετὰ πάντων

185쪽

σιτίων τε καὶ ποτῶν καὶ παντος πλουτου καὶ πάσης ρχῆς, της δε υτου τουτου ζωμεν φυσεως ταραττομένης καὶ διαφθειρομενης βιωτον αρα εσται, άνπερ τις ποιῶ o a b βουληθη ἄλλο πλην τουτο ὁπόθεν κακίας με καὶ δικίας απαλλαγησεται, δικαιοσυνην δὲ καὶ ρετην κτησετaι, ἐπει-

'Aληθῆ, ἔφη

187쪽

St. II

V. P. 49'Aγαθην μὲν τοίνυν την τοιαυτην πόλιν τε καὶ πολιτείαν καὶ ὀρθην καλῶ, καὶ ανδρα o τοιουτον κακὰ δὲ τὰς αλλας καὶ μαρτημένας, εἴπερ αυτη ὀρθη, περί τε πόλεων διοικησεις καὶ περι ἰδιωτῶν ψυχης τρόπου κατασκευήν, ἐν τέτταρσι

πονηρίας εἴδεσιν υσας.

Ποίας δὴ ταυτας ἔφη. Καὶ ἐγ μὲν τὶ τας φεξης ερῶν, μοι φαίνοντο

εκαστα αλλήλων μεταβαίνειν ὁ δε Ιολεμaρχος δενσμικρον γαρ πωτερ του 'Aδειμάντου καθῆστο ἐκτείνας την χεῖρα καὶ λαβόμενος του ματιο ἄνωθεν υτο παρὰ τον μον, κεῖνον τε προσηγάγετο καὶ προτείνας αυτον ελεγεν ἄττα προσκεκυφώς, ων ἄλλο μεν ουδεν κaτηκούσαμεν,

ελάχιστο εκκλεπτειν του λόγου να μη διελθγὶς καὶ λήσειν οἰηθῆναι εἰπων αυτ φαύλως, ως ἄρα περὶ γυναικῶν τε και παίδων παντὶ δῆλον τι κοινα τα φίλων σται. Ουκου ορθῶς, ψην, ω 'Aδείμαντες Ναι η δ ος. λλα το ορθῶς τοῖτο, σπερ ταλλα, λόγου δεῖται τίς ὁ τρόπος της κοινωνίας πολλοὶ a a γενοιντο.μνουν παργης οντινα συ λεγεις ώς μεῖς πάλαι περιμενομεν

188쪽

Οιόμενοί σε που μνησθησεσθa ra δοποιίας τε πέρι, πῶς πaQοποιησονται, και γενομένους πῶς θρέψουσιν, καὶ λην ταυτην η λέγεις κοινωνίαν γυναικων τε και pactων μέγα

γάρ τι οἰόμεθα φερειν καὶ λο εις πολιτείαν ὀρθῶς η μη ὀρθῶς γιγνόμενον νυν συν ἐπείδη ἄλλης ἐπιλaμβάνη

πολιτείας πρὶν ταῖτα κaνῶς διελεσθαι, δεδοκται μῖν τοῖτο 45 -ηκουσας το μη μεθιέναι πρὶν αὐταῆτα πάντα σπερταλλα διελθης. Καὶ με τοίνυν, ὁ Γλαύκων φη, κοινωνον της ψηφου ταύτης τίθετε.

Ἀμελει, φη ὁ Θρασύμαχος, πασι ταῖτα δεδογμένα μῖν

νόμιρε, ω Σωκρατες. OAν η δ εγώ, εἰργάσασθε πιλαβόμενοί μου. σον λόγον πάλιν, σπερ ξ ρχῆ sti κινειτε περὶ της πολιτείας' ην ως δη διεληλυθως εγωγε χαιρον, γαπῶν ει τις ἐάσοι 1 ταῖτα ποδεξάμενος ς τοτ ερρὶ θη a νυν μεῖς παρα-h καλοῖντες υκ ἴστε σον ἐσμον λόγων ἐπεγείρετε ον ορῶν εγω παρηκα τοτε, μη παράσχοι πολυν χλον.

σοι δοκε διεξιών, τίς η κοινωνι τοι φύλαξιν μῖν πα&ων τε περι και γυνaικῶν σται και τροφης νέων ἔτι οντων, της ε τῶ μεταξυ χρόνω γιγνομένης γενέσεώς τε και παιδείας, δε - ἐπιπονωτάτη δοκε ειναι πειρῶ ου ειπsi τίνα τρόπον δει γίγνεσθαι αυτην.

189쪽

μὲν γαρ μου ἐμοὶ δέναι li λέγω, καλῶς ειχεν η raρaμυθία ἐν γὰρ φρονίμ0ις τε και φίλοις περὶ των μεγίστων τε καὶ Io φίλων ἀληθη ιδυτα λέγειν σφαλὲς καὶ θορρaλέον, πι- στουντα δὲ καὶ ζητουντα ἄμα του λόγους ποιεῖσθαι, ο δὴ εγω δρω, φοβερόν - και σφαλερόν, ου τι γέλωτα φλHν 451 παιδικον γὰρ τουτό γε αλλὰ μη σφαλῶς της ληθείας υμόνον αυτος ἰλλα και τους φίλους συνεπισπa σύμενος κείσο -

μαι περι α κιστα si σφάλλεσθαι. προσκυνῶ δε Ἀδράστειaν, ω Γλαύκων, χάριν υ μέλλω λέγειν ἐλπίρω γὰρ εου ἔλαττον μάρτημα κουσίως τινος φονέα γενέσθαι ut πατεῶνα καλῶν τε και γαθῶν καὶ δικαίων νομίμων πέρι.τοῖτο ουν το κινδύνευμα κινδυνεύειν ἐν ἐχθροῖς κρέωτον φίλοις, ἄστ ευ με παρaμυθῆ. hΚαι ὁ Γλαυκων γελάσας, Ἀλλ', ω Σώκρατες, ἔφη, ἐάν τι πάθωμεν πλημμελὲς πο ου λόγου, φίεμέν σε σπερ φόνου και καθαρον εἶναι καὶ μη πατεῶνα μῶν. λλα

θαρρησα λέγε.

190쪽

Ἀλλα μεντοι, εἶπον, καθαρός γε καὶ κει ὁ αφεθείς, ὁ νόμος λεγει εικὸς δε γε, εἴπερ κεῖ, κὰνθάδε. Λέγε τοίνυν, φη, τουτου ' νεκa. Αεγειν δ', ἔφην γώ, χρ)ὶ ἀνάπαλιν α νυν, α τότε ἴσως εδει φεξης λεγειν τάχα δὲ Ουτως ν ὀρθῶς χοι, μεταανδρέ ν δραμα παντελῶς διαπερανθὲν το γυναικεῖον αυπεραίνειν, αλλως τε καὶ ἐπειδη συ ἴτω προκαλῆ.'Aνθρώποις γαρ φῖσι καὶ παιδευθ σι ημεις διηλ- θομεν, κατ εμην δόξαν ου ἔστ' ἄλλη ὀρθη παίδων τε καὶ γυναικῶν κτησίς τε καὶ χρεία κα ἐκείνην την ὁρμην ἰουσιν, νπερ το πρῶτον ωρμησαμεν ἐπεχειρησαμεν δέ που ας ἀγέλης φύλακας του ανδρας καθιστάναι τω λόγω.

s Axoλουθῶμεν τοίνυν καὶ την γένεσιν καὶ τροφην παραπλησίαν,ποδιδόντες, καὶ σκοπῶμεν ει μῖν πρεπει ΤΠῶς; φη 'Ωδε τὰς θηλεία των φυλάκων κυνῶν πότερα συμφυ- λάττειν οἰόμεθα δεῖν περ αν οἱ ἄρρενες φυλάττωσι καὶ

συνθηρευειν καὶ ταλλα κοινὶ πράττειν, ' τὰς μεν οἰκουρ ἐνενδον ως δυνάτους δια o των σκυλάκων τόκον τε καὶ τροφην, τους δε πονεῖν τε καὶ πὰσαν ἐπιμέλειαν ἔχειν περὶ τα ποίμνιας Κοινγὶ, φη, πάντα πλην ὁ ς σθενεστέραις χρωμεθα, τοι δε , ἰσχυροτέροις.

Εἰ αρα ταῖς γυναιξὶν ἐπὶ ταυτα χρησομεθα καὶ τοῖς

SEARCH

MENU NAVIGATION