Platonis Res publica;

161쪽

νασθαι η πως μῖν τι κάλλιστα τους νόμους πεισθεντες δεξοιντο σπερ βαφην, ῖνα δευσοποιὸς αυτῶν η δοξα γίγνοιτο xia περὶ δεινῶν καὶ περὶ των ἄλλων δια το την τε φυσιν και την τροφην επιτηδείαν ἐσχηκέναι, καὶ η υτῶ εκπλυ- ναι την βαφην τα ρύμματα ταυτα, δεινα ἄντα εκκλύθειν, τε δονη, παντος χαλεστραίου δεινοτερα ουσα τουτο δρὰν και κονίας, λύπη τε καὶ φόβος καὶ ἐπιθυμία, παντος ἄλλου ρύμματος την τοιαύτην δύνaμιν καὶ σωτηρίαν διαπαντος δόξης ὀρθης τε καὶ νομίμου δεινῶν τε πέρι καὶ μηἀνδρείαν εγωγε καλῶ καὶ τίθεμαι. ει μη 'ii ἄλλο

λεγεις.

Ἀλλ' υδέν η δ' ς λέγω δοκεις γάρ μοι την ὀρθην δόξαν περὶ τῶν αυτῶν τούτων ἄνευ παιδεια γεγο''iar', ' ντε θηριώδη καὶ ἀνδραποδώδη, ἴτε πάνυ νόμιμον γεῖσθαι, αλλο τε ri Ἀνδρείαν καλεῖν. 'Aληθεστατα, ν δ εγω, λεγεις. Ἀποδεχομαι τοίνυν τουτο ανδρείαν baι. Καὶ γαρ ποδεχου γ ν δ εγώ, πολιτικην γε, a ορθῶς ὰποδεξri αυθις δὲ περὶ μου, ἐαν βούλ)ὶ ἔτι κάλλιον διιμεν νυν as O τουτο ζητουμεν, ἰλλα δικαιοσυνην προς ουν την ἐκείνου ζητησιν, ὼς γῶμαι, ἱκανῶς εχει. Ἀλλα καλῶς, ἔφη, λεγεις. Δύο μην, ν δ εγω, τι λοιπα α δεῖ κατιδεῖν εὐτ)jπολει si τε σωφροσύνη καὶ οὐ δὶ ἔνεκα πάντα ζητουμεν,

ΓΙ Ρ μὲν ουν. ΓΙῶς ουν αν την δικαιοσύνην seo ιμεν, να μηκέτι πραγματευώμεθα περὶ σωφροσύνης; Ἐγὼ μὲν τοίνυν, ἔφη, ἴτε οἰδα υτ αν βουλοίμην αὐτοπρότερον φανηναι, εἴπερ μηκέτι ἐπισκεψόμεθα σωφροσύνην

162쪽

ὰλλ ει ἔμοιγε βουλε χαρίρεσθαι, σκόπει πρότερον τουτο

ἐκείνου.

Ἀλλα μεντοι, ν δ εγώ, βουλομαί γε, ει μη αδικῶ.Σκόπει δή, φη. Σκεπτεον, εἶπον καὶ ως γε εντευθεν ἰδεῖν, συμφωνία τινὶ καὶ αρμονία προσέοικεν μὰλλον η τα πρότερον. Κοσμος που τις, ην δ' ἐγώ, η σωφροσυνη ἐστὶ καὶ δονων τινων κά ἐπιθυμιῶν ἐγκράτεια. - φασι κρείττω ii αυτοῖαποφαίνοντες υκ οἶδ' οντινα τρόπον, και ἄλλα ἄττα τοιαυταωσπερ ἴχνη αυτης λεγεται γάρ; i Πάντων μάλιστα, φη. Oυκουν το μὲν κρείττω υ του γελοῖον; ὁ γὰρ αυτοῖκρείττων καὶ ηττων δήπου ἄν αυτου εἴη και ὁ ηττων κρείττων 43 ὁ αυτος γὰρ ἐν ἄπασιν τούτοις προσαγορεύεται. T V ους Ἀλλ' η δ εγω, φαίνεται μοι βούλεσθαι λέγειν ουτος ὁ λογος ri εν αυτω τω ἀνθρώπω περὶ την ψυχην το μεν βέλτιον ἔνι, το δε χειρον, και ταν μὲν το βέλτιον φύσει

του χείρονος εγκρατες l, τουτο λέγει το κρείττω υτου-ἐπaινεῖ γουν-Oταν δε υπο τροφης κακης η τινος ομιλίας κρατηθῆ πο πληθους του χείρονος σμικρότερον το βέλτιον b v τοῖτο δε , εὐονείδει λεγειν τε και καλεῖν ηττω ἐαυτοῖκαὶ ἀκόλαστον ον υτ διακείμενον.

Και γὰρ ἔοικεν, ἔφη. Ἀποβλεπε τοίνυν ην δ' ἐγώ, πρὸς την νέαν μιν πόλιν,

και ευρήσεις εν αυτη τ ετερον τουτων ἐνόν κρείττω γὰρ αυτην αυτης δικαίως φησεις προσαγορευεσθαι, εἴπερ υ το ἄμεινοντ0υ χείρονος ἄρχει σωφρον κλητέον και κρεῖττον αυτου.

163쪽

Και μην καὶ τάς γε πολλα καὶ παντοδαπας ἐπιθυμίας καὶηδονάς τε καὶ λυπα εν παισὶ μάλιστα αν τις ευροι καὶ γυναιξὶ καὶ οἰκεται καὶ των λευθοων λεγομένων ε τοῖς πολλοῖς τε καὶ φαύλοις. ΙΠάνυ μεν ουν. Tu δε γε ἁπλας τε καὶ μεσρίας, α δὴ μετα νου τε και δοξης ορθης λογισμω ἄγονται, ν λίγοις τε ἐπιτευξὶ καὶ τοι βέλτιστα με φυσιν, βέλτιστα δὲ παιδευθεῖσιν.

Ουκου και ταυτα ρας νόντα σοι ἐν ταὶ πόλει καὶ κρατουμένας αυτόθι τὰς ἐπιθυμίας τὰς ε τοι πολλοις τε Io καὶ φαύλοις π τε των ἐπιθυμιῶν καὶ της φρονησεως της ἐν τοι ἐλάττοσί τε καὶ πιεικεστέροις; Ἐγωγ', φη- Εἰ ἄρα δει τινα πόλιν προσαγορευειν κρείττω δονῶν τε και ἐπιθυμιων και υτην αυτης, και ταυτην προσρητέον. ΓΙαντάπασιν μὲν ουν, ἔφη. 'As, ουν υ καὶ σώφρονα κατὰ πάντα ταυτας

Και μάλα, φη. Καὶ μην εἴπερ α εν ἄλλη πόλει Ῥυτη δοξα ἔνεστι τοις τε ἄρχουσι και ρχομένοις περὶ Ου υστινας δεῖ ἄρχειν, καὶ ἐν ταύτη αν - τουτο ἐνόν. η υ δοκεῖς Και μάλα, φη, σφόδρα. 'Εν ποτέροις ουν φησεις των πολιτῶν τυ σωφρονἐῖν ἐν ναι ὁταν ουτως ἔχωσιν ἐν τοι ἄρχουσιν η ἐν τοι ὰρχομένοις; Ἐν ὰμφοτέροις που, ἔφη. ρας ουν, ν δ' ἐγώ, τι πιεικῶς ἐμαντευόμεθα ἄρτι ως αρμονία τινὶ σωφροσύνη μοίωται;

164쪽

32 κατερα νουσα η με σοφλὶν ' δε ανδρείαν την πόλιν

μὲν βουλει, φρονησει, ε δε βουλει, ἰσχυι ει δε και πληθει η χρημασιν Ἀλλω τωουν των τοιούτων ἄστε ρθότα avφαιμεν ταύτην την ὁμόνοιαν σωφροσυνην εἶναι, χείρονός τε καὶ μείνονος κατ φύσιν συμφωνίαν πότερον δε αρχειν καὶ ε πολε καὶ ε ἐνὶ κάστω. t Hάim μοι, ἔφη, συνδοκεῖ. Elii , γ ν δ εγώ τὰ μεν τρία μῖν v I πολει κατῶπται,

165쪽

Πως, φη, λέγεις;

ουτως, εἶπον, ως δοκουμέν μοι και λεγοντες υτ και ἀκούοντες πάλαι o μανθάνειν μῶν υτῶν, τι λεγομεν τρόπον τιν αυτό.

Μακρόν, φη, το προοίμιον τῶ ἐπιθυμουντ ὰκοῆσαι. Ἀλλ', ν δ εγώ, ἄκουε εἴ τι ἄρα λεγω. ra γαρ H Gρχη 433ἐθεμεθα δεῖν ποι iv δια παντός, οτε την πόλιν κατωκίομεν, τουτό ἐστιν, ὼς ἐμοὶ δοκει, τοι τούτου τι εἶδος ἡ δικαιοσύνη. ἐθεμεθα δε ηπου και πολλάκις ἐλέγομεν ει μέμνησαι, τι ἔνα καστον εν εοι ἐπιτηδεύειν τῶν περὶ την πόλιν εις ὁ αυτολη φύσις ἐπιτηδειοτάτη πεφυκυῖα se. 'Ελεγομεν Gρ-

πραγμονεῖν δικαιοσύνη ἐστί, και τουτο λλων τε πολλῶν ἀκηκόαμεν και αὐτοι λλάκις εἰρηκαμεν. Ειρηκαμεν γαρ-Tουτο τοίνυν, ν δ εγώ, ω φιλε, κινδυνευε τρόπον τινα γιγνόμενον η δικαιοσύνη εἶναι, το ταχυτοῖ πράττειν οἶσθα ὁθε τεκμαίρομαι;

166쪽

Δοκεῖ μοι, ν δ εγω, το πόλοιπον ἐν ν πολει ν ἐσκεμμεθα, σωφροσύνης καὶ ἰνδρείας καὶ φρονησεως, του εἶναι, o paσιν ἐκείνοις την δυναμιν παρέσχεν ἄστε εγγε- Io νεσθαι, καὶ ἐγγενομένοις γε σωτηρίαν παρέχειν, φωσπερ avc νη. καίτοι ἔφαμεν δικαιοσυνην ἔσεσθαι τυ πολειφθὲνεκείνων, ει α τρία ευροιμεν.

Καὶ γαρ νάγκη, ἔφη. Ἀλλα μεντοι, ν δ' ἐγώ, ε δεοι γε κρῖναι τι την πόλιν γ μιν τούτων μάλιστα ἀγαθην ἀπεργάσεται εγγενόμενον, δύσκριτον avola πότερον η μοδοξία των ρχόντων τε καιαρχομένων, η ' περὶ δεινῶν τε καὶ μη, αττα στί, δόξης ἐννομου σωτηρία ἐν τοῖς στρατιωταις ἐγγενομένη, ' η ν τοῖς ἄρχουσι φρόνησίς τε καὶ φυλακη ἐνοῖσα, ' τοfτο μάλιστα -γαθην αυτην ποιεῖ νον καὶ ἐν παιδὶ καὶ ἐν γυναικὶ καὶ δούλω καὶ ἐλευθέρω καὶ δημιουργω καὶ aρχοντι

καὶ ἶρχομένω, οτι το αυτο ἔκαστος εἶς ων πραττε και Ουκε πολυπραγμόνει. Δύσκριτον, ἔφη πῶς δ' ὁ:'Ενάμιλλον ρa, ς εοικε, προς ρετην πολεως λη τε

Παντάπασι μεν ουν.

Σκόπει δὶ και γ δ ει ἴτω δοξει αρα τοι ἄρχουσιν ἐντὶ πόλει τὰς δίκας προστάξεις δικάθειν;

167쪽

πρὰξις δικαιοσύνη αν ὁμολογοῖτο. 43

1δε δη a σοι περ μοὶ συνδοκ)ὶ τέκτων σκυτοτόμου επιχειρῶν εργα εργάζεσθαι η σκυτοτόμος τεκτονος, ἡ ταύργανα μεταλαμβάνοντες ἰλληλων η τιμάς, η καὶ ὁ υτος επιχειρῶν αμφότερα πράττειν, πάντα ταλλα μετaλλαττομενa, αρά σοι ἄν τι δοκεῖ μέγα βλάψαι πόλιν; ου πάνυ, φη- Ἀλλ' ὁταν γε οἶμαι δημιουργος ων η τις αλλος χρηματιστης φύσει, πειτα ἐπα ρόμενος η πλούτω η πληθε η ἰσχύι η

ἰνάξιος ων, καὶ τα αλληλων οὐ τοι ἄργανα μεταλaμβάνωσι και τα τιμάς, τaν ὁ υτος πάντα ταυτα ἄμα επιχειρ)ὶ πράττειν, τότε οἶμαι και σοι δοκεῖν ταύτην την τούτων μεταβολην και πολυπραγμοσύνην μεθρον εῖναι γ πωλει. Παντάπασι μὲν Ουν.

II τριῶν ἄρα ἄντων γενῶν πολυπραγμοσύνη και μεταβοληεις ἄλληλα μεγίστη τε βλάβη τὶ πολε και ρθότατ' ἄν

168쪽

στικου, πικουρικου, φυλακικου λους οἰκειοπραγία, κάστου τούτων το υτο πράττοντος εν πόλει, τουνaντίον ἐκείνου

Io δικαιοσύνη εἴη και την πόλιν δικαίαν παρέχοις α Oυ αλλγη μοιγε δοκει, 3 δ' 5ς, εχειν ' ταύτ)l.Mηδέν, ν δ εγω, πω πάνυ παγίως υτ λέγωμεν, ἀλλ' εα μὲν μῖν και εις εν ἔκαστον των ανθρώπων ἰον τυ εῖδος τουτο ὁμολογηται καὶ κεῖ δικαιοσύνη εἶναι, συγχωρησόμεθα 5 δη-τι γαρ και ρουμεν; ει δὲ μη, τότε αλλο τι σκεψόμεθα. νυν δ' κτελεσωμεν την σκε φιν ν ηθημεν ει ἐν μείονί τινι των χόντων δικαιοσυνην πρότερον η εκεῖ ἐπιχειρησαιμεν θεάσασθαι, ραον αν ἐν εν ἀνθρώπω κατ λεῖν οἰόν εστιν. και εδοξε δἰ ἡμῖν τουτο εἶναι πτολις, καὶ ουτω κίζομεν ς ἐδυνάμεθα ρίστην, ειδογες τι ἔν γε τη γαθr avola. ουν ἡμῖν κεῖ ἐφάνη, παναφερωμεν εις τον να, καν μεν ὁμολογηται, καλῶς ξει ἐαν δέ τι ἄλλο ἐν τω ἐν ἐμφαί- νqται, πάλιν πανιόντες επὶ την πόλιν βασανιουμεν, και

435 τάχ' παρ' ἄλληλα σκοποῖντες καὶ τρίβοντες, σπερ κπυρείων ἐκλάμψαι ποι σαιμεν την δικαιοσύνην και φανερὰν γενομενην βεβαιωσόμεθα αυτὴν παρ' ἡμῖν αυτοῖς. Ἀλλ', εφη, καθ' ὁδόν τε λεγεις και ποιεῖν χρὴ ἴτως. Aio ουν, ν δ' ἐγώ, o γε ταυτον ἄν - , προσείποι μεῖζόν

τε και ἔλαττον, ἀνόμοιον τυγχάνει οὐ ταύτη et ταυτον προσαγορεύεται, νομοιον; μοιον, φη-ti Και δίκαιος ἄρα νὴ δικαίας πόλεως κατ αυτ το τῆς δικαιοσύνης εἰδος ουδεν διοίσει ὰλλ' ὐμοιος ἔσται. μοιος, ἔφη Ἀλλα μέντοι πόλις γε δοξεν εἶναι δικαια τε ἐν υτ)j

169쪽

αυτῶ εἴτε λη. Ου πάνυ μοι δοκουμεν, ἔφη, εις φαυλον ἴσως γόρ, Σώκρατες, το λεγόμενον ληθές, τι aλεπα τὰ καλά. Daίνετaι, ν δ εγω. κα ε γ' ἴσθι, ω Γλαυκων, ὼς γ ἐμη δοξα, κριβῶς μὲν τουτο εκ τοιούτων μεθόδων, ο&ις dνυν εὐ τοῖς λογοι. χρώμεθa, ου Ῥη ποτὰ λάβωμεν ἄλλη γα μακροτερα και πλείων ὁδὸς γ επι τουτο ἄγουσα ἴσως μέντοι τῶν γε προειρημένων τε και προεσκεμμένων

Ουκοῖν ἀγαπητόν ἔφη εμοὶ μὲν γαρ ἔν γε τω παρόντι

Ἀλλα μέντοι, ειπον, μοιγε και πί νυ Dρκέσει. Mi τοίνυν ἀποκάμpς, ἔφη, ἀλλα σκοπει. 'Αρ' ουν μῖν η δ' ἐγώ, πολλὴ νάγκη μολογεῖν τι γε τὰ υτα ἐν κάστω ἔνεστιν μῶν εἴδη τε και ηθη περεν τη πόλει οὐ γαρ που ἄλλοθεν κεῖσε ὰφῖκται γελοιονγα αν ἴ' ει τις οιηθείη το θυμοείδες μη κ τῶν ἰδιωτῶνε ταῖς πόλεσιν ἐγγεγονέναι, et a και ἔχουσι ταύτην την αιτὶν, οῖον οι κατα την Θράκην τε και Σκυθικην και σχεδόν τι κατὰ τον ἄνω τόπον η το φιλομαθες ο δὶ τον raρ' μῖν

170쪽

436 μάλιστ αν τις αἰτιάσαιτο τόπον η το φιλοχρηματον το περὶ τούς τε Φοίνικας εἶναι καὶ τους κατὰ is πτον φαίη τις αν

γνῶναι.